Αναμφίβολες είναι οι κατακτήσεις του φεμινιστικού κινήματος ιστορικά , παρόλα ταύτα με την υπέρχρηση των social media δεν έχει αλλάξει μόνο η δομή του κινήματος αλλά και τα ζητήματα τα οποία θίγει . Κάποτε ασχολείτο κατά βάση με τον εργασιακό τομέα , τα πολιτικά δικαιώματα και την χειραφέτηση των γυναικών , ενώ πλέον φαίνεται να έχει αποξενωθεί από τα προαναφερόμενα θέματα , αλλά και να παρουσιάζει το γυναικείο φύλο με έναν χαοτικά διαφορετικό τρόπο .

Κατά τις μέρες μας , όσον αφορά στις σύγχρονες δυτικές χώρες, παρότι γίνονται ακόμη διακριτές κάποιες ανισότητες κατά των γυναικών στον ιδιωτικό τομέα, δεν φαίνεται να απασχολούν ιδιαίτερα τον σύγχρονο φεμινισμό . Ο φεμινισμός από ένα κίνημα με διαρκείς αγώνες και κατακτήσεις , με το πέρασμα του χρόνου και την μεσολάβηση των social media , αφήνει πίσω του την πάλη για ίσα δικαιώματα με τους άντρες και την ισότιμη μεταχείριση σε κάθε πτυχή της κοινωνίας.

Πέραν των ζητημάτων που έχουν αλλάξει, έχει διαφοροποιηθεί και ο τρόπος με τον οποίο ο σύγχρονος φεμινισμός παρουσιάζει τις γυναίκες . Πιο αναλυτικά, γίνεται διακριτή η διαρκής θυματοποίηση των γυναικών κάτι το οποίο, αν μη τι άλλο, ενισχύει την αντίληψη ότι οι γυναίκες δεν είναι παρά ανυπεράσπιστα όντα που έχουν ανάγκη από συνεχή προστασία . Κάτι τέτοιο υποβαθμίζει τις γυναίκες και αναιρεί αγώνες ετών . Επιπλέον επικρατεί η τάση της αντιμετωπίσεως οποιασδήποτε καταστάσεως ως αποτελέσματος της πατριαρχίας και του χαρακτηρισμού οποιουδήποτε γεγονότος ως σεξιστικού . Για παράδειγμα εάν τα ΜΑΤ ξυλοκοπούσαν μια γυναίκα , το περιστατικό θα παρουσιαζόταν ως σεξιστική επίθεση , ενώ όλοι γνωρίζουν ότι τα ΜΑΤ δεν κάνουν φυλετικές διακρίσεις ως προς το ποιόν θα ξυλοκοπήσουν . Αντίστοιχα , όταν γίνεται κάποιο έγκλημα κατά γυναίκας από άντρα, οι σύγχρονες φεμινίστριες το αποδίδουν στην πατριαρχία , ενώ όταν αντίστοιχα εγκλήματα έχουν θύματα παιδιά ή άντρες ή όταν οι θύτες είναι γυναίκες απλώς δεν τα σχολιάζουν , παριστάνοντας ότι δεν συμβαίνουν .

Το γεγονός ότι ο σύγχρονος φεμινισμός προσπαθεί να αποδώσει την όποια κακή συμπεριφορά και το όποιο έγκλημα στην πατριαρχία είναι γνωστό και σαν να μην έφτανε αυτό , ακόμα και κινήσεις που υποδηλώνουν ευγένεια χαρακτηρίζονται σεξιστικές , όπως το να ανοίξει ένας άντρας την πόρτα ώστε να περάσει μια γυναίκα ή να της προσφέρει την θέση του . Φυσικά κάποιες γνωστές φεμινίστριες όπως η Redhika Sanghani δεν δίστασαν να ισχυριστούν ότι ακόμα και η ύπαρξη του κλιματιστικού συστήματος είναι σεξιστική...

Συνελόντι ειπείν , η διαρκής παρουσίαση των γυναικών ως πλασμάτων που χρήζουν προστασίας , ο μισανδρισμός , η "εγκληματικοποίηση" πράξεων ευγένειας , η διαπόμπευση ανδρών που πλησίασαν κάποια γυναίκα ερωτικά , η στοχοποίηση ολοκλήρου του ανδρικού φύλου , οι επιθέσεις ή και η απομόνωση γυναικών που διαφωνούν με το σύγχρονο φεμινιστικό δόγμα και η ανικανότητα για μια συζήτηση με λογικά επιχειρήματα, είναι αυτά που διακρίνουν πολλούς από τους τωρινούς εκπροσώπους του φεμινισμού .

από κάποια 21/05/2020 1:33 μμ.


Είναι γεγονός ότι η πολιτική των ταυτοτήτων έχει (στρεβλά) αποδομήσει το φύλο σε μη οικονομικές οντότητες- Όπου το ζητούμενο της χειραφέτησης αναζητείται αποκλειστικά στις εξατομικευμένες παραστάσεις για το φύλο. Θα συμφωνησω μαζί σσς για την απόσταση που έχει πάρει το κίνημα απο τα της εργασίας. Όμως σε ότι αφορά την πατριαρχία κανετε και σεις το λάθος να την θεωρείτε αποτέλεσμα συμπεριφορών. η πατριαρχία ειναι δομή εγγενής στο κράτος καταρχήν και μετέπειτα στον καπιταλισμό. Οι συμπεριφορές στις οποίες αναφέρεστε, και σεις επίσης ως αντρικές, στις οποίες σωστά επιτίθεται το κίνημα, αναφέρονται σε επαγγέλματα και κοινωνικούς ρόλους κύρους απο τους οποιους οι γυναίκες αποκλείστηκαν για αιώνες. Ετσι, ο μπάτσος και ο δικαστής για παράδειγμα , όσες ποσοστώσεις ισότητας να γίνουν και ακόμη και να "επανδρωθουν" αποκλειστικά απο γυναίκες , αντρικές επαγγελματικες υποθέσεις θα αφορούν.

από Φαμ φατάλ 04/06/2020 11:35 μμ.


Αυτά που αποδίδεις ως κριτική είναι τελείως last decade, παίζει να μην έχεις πατήσει το πόδι σου σε καμία φεμινιστική κουβέντα με συλλογικότητες γιατί αυτά που εσύ θεωρείς αφελής και παιδική ασυνέπεια όπου τα αποδίδεις στα φεμινιστικά άτομα είναι το επιχείρημα του ξεπλένη. Είναι το χιλιοειπωμένο σάλιο ισάξιο με το οτι οι ανάρχες είναι όλοι από τα ΒΠ και παιδιά βουλευτών. Κάνεις απλά ισχυρισμούς που είναι α ν α λ η θ ε ί ς και μάλιστα με τη μέθοδο της άρπα κόλα γενίκευσης κάνεις το κλασικό, επειδή κάπου κάπως κάποτε μια γυναίκα φεμινίστρια είπε τάδε σημαίνει οτι όλες οι γυναίκες φεμινίστριες λένε τάδε.

Προτού πιάσετε τον φεμινισμό, Δ Ι Α Β Α Σ Τ Ε για αυτόν. Στην Ελλάδα Π Α Σ Χ Ο Υ Μ Ε από στοιχειώδη συμπεριφορά ΜΗ-ΒΙΑΣ στο γυναικείο φύλο, διακατεχόμενοι από μια βαθιά παραδοσιακή κουλτούρα βαλκάνιας πατριαρχίας. Ο φεμινισμός είναι πάνω από όλα τρόπος επικοινωνίας των φύλων, με τους όρους του αδυνάμου, της γυναίκας.

Η γυναίκες είναι η αλήθεια βγαίνουν μπροστά λοιπόν και θέτουν τους κανόνες τους. Σε ένα διαλυμένο κοινωνικό ιστό στην Ελλάδα, με τον ντόπιο εγκλωβισμένο ανδρικό πληθυσιμό να ρέπει όλο και προς το μισογυνισμό(δεν αποτελεί ο άνδρας πλέον μποστάρης στη παραγωγή πλούτου, οπότε φταίει η γυναίκα και γι'αυτό), με πάρα πολλές γυναίκες να φεύγουν στο εξωτερικό ως μεσο Δ Ι Α Φ Υ Γ Η Σ για μόρφωση και ζωή έξω από την ορθοδοξία της χώρας, με την έκρηξη των κινημάτων metoo και την απενεχοποίηση του σώματος στα social media, ο μέσος έλληνας άνδρας τί απαντά σε αυτά : "η μπουτάνα στο ινσταγκραμ τα πέταξε όλα".

Ναι αλλά η πουτάνα, δεν του κάθεται. Θέτει τους όρους της. Θυμάστε κάποτε που οι πατεράδες μας πήγαιναν με τις τουρίστριες επειδή οι ντόπιες ήθελαν παντρειά και παιδιά; Ε, τώρα, οι τουρίστριες είμαστε εμείς. 

Ο φεμινισμός δεν είναι μια θεωρία που θα πάρει τον άνδρα από το χέρι. Δεν θα λύσουμε εμείς τα προβήματα των incel.

από Θέμιδα Αδράστεια 21/11/2020 2:21 πμ.


Κατανοώ το σκεπτικό σου , όμως όπως και διευκρίνισα αναφέρομαι στο νέο κύμα το οποίο και ουδεμία σχέση έχει με την αρχική μορφή του φεμινισμού . Όντως, ορθά υποπτεύθηκες ότι δεν έχω παρακολουθήσει συζητήσεις φεμινιστικού περιεχομένου σε συλλογικότητες, παρόλα ταύτα δυστυχώς δεν νομίζω πως το επίπεδο είναι όμοιο με αυτό του μέσου απολιτίκ μέλους του νέου κύματος. Εν κατακλείδι, θα ήθελα με όλο τον σεβασμό να τονίσω πως είναι προτιμότερο να διαχωρίζουμε τον προσωπικό από τον πολιτικό τομέα ,ούτως ώστε να είναι εφικτή μια εποικοδομητική συζήτηση. Φιλικά.

από emma 21/11/2020 9:16 μμ.


οτι τα πεταξαμε ολα στα social media δεν ειναι απενοχοποιηση του γυναικειου σωματος ουτε κατακτηση του φεμινιστικου κινηματος. Οι ισπανιδες φεμινιστριες ερμηνευουν το γεγονος αυτο ως φαινομενο υπερσεξουαλικοτητας. Δηλαδη βαφομαι ολη μερα στον καθρεπτη φοραω οσα λιγοτερα μπορω φωτογραφιζομαι παντου ψαχνωντας τον τελειο γκομενο. Χαρακτηριστικο παραδειγμα το παιχνιδι BACHELOR οπου 20 γυναικες σκοτωνονται για το ποια θα διαλεξει ενας μαλακας. Σιγουρα η πατριαρχια φταιει για πολλα αλλα και εμεις ως γυναικες δεν εχουμε κανει την αυτοκριτικη μας ουτε αναλαβε τις ευθυνες για τα λαθη που εχουν γινει στο φεμινιστικο κινημα.

από Φαμ φατάλ 27/11/2020 12:38 μμ.


Καταρχάς να ζητήσω συγνώμη από τον αρχικό αν το έλαβε επι προσωπικού. Το ξέσπασμα είναι γενικό, έχουμε βαρεθεί οι γυναίκες να εξηγούμε τον εαυτό μας. Δε θα έπρεπε να χρωστάμε εξηγήσεις ούτε να προσπαθούμε "να τα βρούμε" με το άλλο φύλο, ούτε να τους αγαπάμε όλους επειδή είμαστε γυναίκες, δηλαδή τα παιδιά μας, συζύγους, πεθερούς, παιδιά άλλων. Φτάνει πια να χρωστάμε σεβασμό και κατανόηση και ψυχραιμία σε όλους.

Τα περι βάφομαι κοκ είναι δικαιωματικά γούστο και καμάρι του καθενός. Εσύ μη φάβεσαι, άλλες φάβονται. Υπάρχουν χίλιες δύο ερμηνεύσεις, αλλά πάλι να ψέγουμε τη γυναίκα; Γιατί δε ψέγει κανείς έναν άνδρα όταν αγοράζει ωραίο αμάξι ή δίκυκλο αλλά ψέγεται η γυναίκα για κάθε είδους "αχρείαστη" κατά τη πατριαρχία ασχολία; Γιατί το μακιγιάζ είναι δεύτερο ενώ μια τουρμπίνα μοτοσυκλέτας είναι γουάου; Στο μπάτσελορ βλέπεις 20 γυναίκες αρπακτικά ή 20 γυναίκες θύματα; Στην Ελλάδα λοιπόν, άκουσες κανένα να λέει τον άνδρα του Μπάτσελορ, κακομοίρη που δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει από το να διαπομπεύει τον εαυτό του; Όχι κανείς. Άντίθετα, οι γυναίκες είναι αυτές που θεωρούνται ηθικά καμμένες από χέρι καθώς επέλεξαν αυτό το σόου. Στο φυλετικό συσχετισμό του σόου αυτού, ο άνδρας έχει το πάνω χέρι. Αυτό λέγεται πατριαρχία. Τα ερωτήματα είναι σχηματικά και ρητορικά, στον μέσο ελληνιόλη απευθύνομαι.

Και γυναίκα να ήταν στη θέση του Μπάτσελο, και οι γυναίκες άνδρες, πάλι πουτάνα θα την έλεγαν που ψάχνει να γαμηθεί.

Γι'αυτό επισημαίνω, σε αυτό το κόσμο, η ΠΑΡΤΊΔΑ για τη γυναίκα είναι στημένη. Το παιχνίδι χαμένο απο χέρι.

Τα πετάς, είσαι πουτάνα όχι για σπίτι,

δε τα πετάς είσαι πολύ παρθένα και εγώ θέλω άγριο σεξ,

είσαι ντεμί, ε σε βαριέμαι

μη φοράς κολάν σου κοιτάνε τον κώλο

φόρα κολάν μόνο μαζί μου όμως

μη μου ζητάς σεξ με κομπλάρεις

δε μου ζητάς σεξ είσαι ξενέρωτη

έχεις μεγαλύτερη ερωτική ζωή από εμένα νιώθω ανασφάλεια

δεν κάνεις πρωτικό, μα όλες το κάνουν

ΌΛΑ αυτά τα σχόλια τα παραπάνω, είναι από καθημερινές γυναίκες που τα έχουν ακούσει χιλιάδες φορές .ΟΛΕΣ οι γυναίκες έχουν υποστεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σεξουαλική παρενόχληση ΜΙΑ φορά τουλάχιστον απο ΑΝΔΡΑ. 

Και εσύ ζητάς εξηγήσεις από τη γυναίκα; Η γυναίκα ΠΡΩΤΑ θα νοηματοδοτήσει την ύπαρξη της στον καπιταλισμό και την παραγωγή και μετά θα νοηματοδοτήσει τη θέση της στην επανάσταση. Δεν μετράς πολλά χρόνια γυναικείας παραγωγής πλούτου στον καπιταλισμό. Ακόμη παλεύουμε για τα αυτονόητα, να ΜΠΟΡΟΥΜΕ να γίνουμε διεθύντριες κλινικών, διδάκτορες κοκ.

Δε σε νοιάζουν τα δικαιώματα της γυναίκας στον καπιταλισμό; Πολύ ωραία. Ο χώρος πότε άρχισε να εμφανίζει αποκλειστικά γυναικίες ομάδες; Ναναι καμιά 6ετία; Γιατί εγώ προτού ξεκινήσει η αναγέννηση του φεμινισμού, δε θυμάμαι. Μη πω πως αντιδρούσε ο χώρος επι εποχές 2005 για το φεμινισμό...

από Φαμ Φραουλίτσα 27/11/2020 6:05 μμ.


Τελικά κάποια δε θέλουνε ο αγώνας ενάντια στην πατρίαρχια να είναι συνιφασμένος με τον αγώνα ενάντια στο σύστημα που τον γεννά (γιατί έτσι τα συμφέρει). Το νεο-φεμινιστικό ρεύμα παγκωσμίος έχει πολλές πτυχές και αναγνώσεις, από ρεφορμιστικές τάσεις και δικαιωματισμούς αλλά έως ριζοσπαστικές και επαναστατικές οπτικές όπου έχουν επηρεάσει τα ήδη υπάρχοντα κινήματα ρεύματα κτλ τουλάχιστον ως ένα βαθμό.

Γενικά δεν γίνεται να τίθεται ουδεμία συζήτηση μέσα στο πλαίσιο των "2 άκρων", διότι δεν οφείλουμε σε αυτούς που αμφισβητούν την συστηματική έμφυλη κακοποίηση να τους δώσουμε λόγο ή έστω περιθώριο αντίλογου καθώς έτσι θα νομιμοποιούσαμε με τη στάση μας την υφιστάμενη βία και βαρβαρότητα η οποία όμως όσο αναπτύσεται ξεπερνάει τα έμφυλα στεγανά και τίνει να γίνει κανόνας η βαρβαρότητα που διαίπει όλες τις ανθρώπινες σχέσεις.

Το ζήτημα της έμφυλης βίας δεν πρέπει να προσφέρεται ως "χαρτί" διεκδίκησης δικαιωμάτων από την εξουσία που βασανίζει βιάζει και δολοφονεί, αλλά να γίνει η σταγόνα που θα ξεχυλίσει επιτέλους το ποτήρι ώστε να τελειώσουμε μια και καλή με την βία την πατριαρχία αλλά και με το σύστημα που τα γεννά.

Η γυναίκα ΠΡΩΤΑ θα νοηματοδοτήσει την ύπαρξη της στον καπιταλισμό και την παραγωγή και μετά θα νοηματοδοτήσει τη θέση της στην επανάσταση. Δεν μετράς πολλά χρόνια γυναικείας παραγωγής πλούτου στον καπιταλισμό. Ακόμη παλεύουμε για τα αυτονόητα, να ΜΠΟΡΟΥΜΕ να γίνουμε διεθύντριες κλινικών, διδάκτορες κοκ.

Αν τώρα το από πάνω προερχόμενο από αυτοαποκαλούμενη φεμινίστρια μπορεί κάπως να συνδεθεί με την χειραφέτηση των γυναικών και όχι με κάποια ρεφορμιστική τάση χρειάζεται αρκετή εξήγηση, άλλη τόση όση για να μας εξηγήσει και για τον χώρο πριν και μετά την "αναγέννηση του φεμινισμού"

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License