Από την Μινεάπολη παντού. Η Αμερικανική Εξέγερση κλιμακώνεται. Say his name George Floyd!

Τα γεγονότα στις ΗΠΑ είναι πλέον ιστορικά. Η εξέγερση απλώθηκε παντού και διέψευσε όλους όσους πίστευαν ότι η δυστοπία της εποχής του covid19 θα τσακίσει στην γέννηση της κάθε απόπειρα αντίστασης. Το κείμενο κάνει μια πρώτη απόπειρα καταγραφής των γεγονότων με την σημείωση ότι αυτή η καταγραφή αποτυπώνει μόνο ένα πολύ μικρό μέρος όσων έγιναν εκεί τις δύο τελευταίες μέρες.

Για να εξεγερθεί ένας άνθρωπος χρειάζεται να νιώσει μέσα του την οδύνη μιας ανυπόφορης αδικίας, την οργή να δράσει για να την πολεμήσει και το αίσθημα ότι μοιράζεται αυτή την στάση με αρκετούς άλλους μαζί με την επιθυμία να δράσει από κοινού.

Στη σημερινή εποχή με το γρήγορο ίντερνετ και τα κινητά που έχουν προχωρημένες δυνατότητες βιντεοσκόπησης και απευθείας διαδικτυακής μετάδοσης είναι εφικτό να παρακολουθείς τις εξεγέρσεις άλλων χωρών με έναν τρόπο που σε κάνει να νιώθεις ακόμη και συμμέτοχος. Τα livestreams που έρχονται απευθείας από διαδηλωτές κι όχι από εμπορικά κανάλια έχουν πλέον πολύ υψηλή οπτικοακουστική ποιότητα τέτοια που σου επιτρέπει να είσαι μέσα στα γεγονότα με την προϋπόθεση να νιώθεις ανάλογα και να βρίσκεσαι στο ίδιο μήκος κύματος με τους διαδηλωτές. Αυτή η δυνατότητα βέβαια δεν υποκαθιστά σε καμία περίπτωση την ανάγκη της άμεσης ζωντανής συμμετοχής όπου είναι δυνατό και απαραίτητο. Όμως δεν παύει να είναι μια δυνατότητα που δεν την είχαμε σε αυτό το επίπεδο μέχρι και πρόσφατα και μας βοηθά να αποκτήσουμε πολύ καλύτερη εικόνα και άποψη για γεγονότα που συμβαίνουν μακριά μας και μας ενδιαφέρουν.

Μετά λοιπόν από πολλές ώρες παρακολούθησης livestreams των διαδηλώσεων και ταραχών στις ΗΠΑ και διαβάζοντας πάμπολλες μαρτυρίες από κόσμο που τις έζησε με την φυσική του παρουσία έχω να γράψω τα εξής:Οι ΗΠΑ ζουν επιτέλους ιστορικές στιγμές ξεσηκωμού που ξεπερνούν σε συμβολισμό και ουσία τόσο τα γεγονότα του Occupy wall Street του 2011 όσο και παλιότερα γεγονότα που είχαν διαταράξει στιγμιαία την σταθερότητα του συστήματος όπως εκείνα της εξέγερσης του Λος Άντζελες το 1992.

29 Μαΐου 2020 Η μέρα που η εξέγερση απλώθηκε σε όλη την χώρα

Ακόμη κι αν δεν υπάρξει άλλη κλιμάκωση αυτό που κατάφεραν οι διαδηλωτές στις 29 Μαϊου 2020 4η μέρα της εξέγερσης για τον George Floyd, δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία των ΗΠΑ μετά το Β παγκόσμιο πόλεμο.Κατάφεραν σε μια μέρα να πάρουν την φλόγα της αντίστασης της Μινεάπολης και να την μεταλαμπαδεύσουν σε πάνω από 30 πόλεις. Ήταν η μέρα που συγκεντρώσεις έγιναν από το Λος Άντζελες και την Ατλάντα μέχρι το Σηάτλ και την Νέα Υόρκη.Ο αριθμός των διαδηλωτών σε κάθε συγκέντρωση ήταν διαφορετικός και το εύρος ήταν από λίγες εκατοντάδες στις μικρότερες συγκεντρώσεις μέχρι πολλές χιλιάδες στις μεγαλύτερες.Κι εδώ είναι το πρώτο εντυπωσιακό στοιχείο. Το κοινό χαρακτηριστικό όλων των συγκεντρώσεων δεν ήταν η μεγάλη μαζικότητα τους αλλά η τρομερή αποφασιστικότητα αυτών που συμμετείχαν σε αυτές. Αποφασιστικότητα απέναντι σε μια εξουσία στη φωλιά του κτήνους που είχε επιστρατεύσει όλη την τερατώδη και στρατιωτικοποιημένη αστυνομία της με την μεγαλύτερη πληθώρα μέσων καταστολής. Από πλαστικές σφαίρες, τέηζερς και ασφυξιογόνα μέχρι drones και στρατιωτικά όπλα μάχης. Παράλληλα αυτή η εξουσία είχε εξαπολύσει και ανοιχτούς και κρυφούς ασφαλίτες για να δράσουν από κοινού με τους στρατιωτικοποιημένους μπάτσους όταν έκρινε ότι έπρεπε να γίνει για την επιτυχία της καταστολής της.

Μιλάμε για αστυνομικό σχεδιασμό σε άλλη κλίμακα και επίπεδο σε σχέση με τους Ευρωπαϊκούς.Θα περίμενε κανείς ότι με τέτοια επίδειξη κατασταλτικής δύναμης οι διαδηλωτές δεν θα είχαν καμία τύχη ειδικά όταν οι συγκεντρώσεις τους γίνονταν σε ένα κλίμα τρομοκρατίας από μια ξεδιάντροπη εξουσία που από τη μία προσποιόταν ότι είχε κάνει χάρη στους εξεγερμένους συλλαμβάνοντας τον ένα από τους τέσσερις δολοφόνους μπάτσους του Floyd και από την άλλη έδινε όλα τα σήματα μηδενικής ανοχής προς όσους ήθελαν να συνεχίσουν να διαδηλώνουν. Το καρότο και το μαστίγιο. Είναι σαν να έλεγε: "Ορίστε τα καταφέρατε. Για πρώτη φορά λευκός μπάτσος συλλαμβάνεται για την δολοφονία μαύρου. Αν όμως είστε άπληστοι και ζητήσετε κάτι παραπάνω θα σας λιώσουμε."

Οι διαδηλωτές προς έκπληξη τους ήθελαν το πολύ παραπάνω. Οι τρεις μέρες της εξέγερσης στη Μινεάπολη, οι συσσωρευμένες αδικίες σε ένα ταξικό και ρατσιστικό σύστημα που έχει για θεό το χρήμα και το χρήμα για θεό, ο στραγγαλισμός της νόμιμης πολιτικής εναλλακτικής λύσης που έκφραζε το κίνημα του Bernie Sanders και η φρικαλεότητα της δολοφονίας του Floyd σε συνθήκες κραχ και πανδημίας, όλα αυτά μαζί είχαν φέρει τέτοια ριζοσπαστικοποίηση σε ένα κομμάτι του κόσμου ώστε η εξουσία να είχε χάσει κάθε επαφή με ποιους και ποιες είχε να κάνει.Παρακολούθησα για πολλές ώρες livestreams από συγκεντρώσεις στο Σαν Χοσέ, στην Ατλάντα, στο Πόρτλαντ, στη Νέα Υόρκη και τελικά στο κέντρο της εξέγερσης τη Μινεάπολη. Παράλληλα ενημερωνόμουν τι γινόταν στο Όκλαντ, στην Ουάσινγκτον, στο Ντητρόιτ, στο Σηάτλ και στο Λος Άντζελες από Twitter, τοπικά ιντιμίντια και άλλα ακτιβίστικα σάιτς.

Η εξουσία ακολουθούσε γενικά τακτικές Πούτιν για όσους έχουν δει πως χειρίζεται η Ρωσική αστυνομία τις διαδηλώσεις. Έβαζε δηλαδή προκλητικά μέσα στο πλήθος μπάτσους και ασφαλίτες και με την παραμικρή αφορμή που μπορούσε να είναι η ρίψη με ένα μπουκαλάκι νερό ή μια λογομαχία προχωρούσε σε συλλήψεις ταπεινώνοντας τον κόσμο που δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να τις αποτρέψει. Περιμετρικά είχε στρατιωτικοποιημένους μπάτσους έτοιμους να επέμβουν αν δεν μπορούσαν μόνοι τους οι ασφαλίτες και οι μπάτσοι να τα βγάλουν πέρα. Κι από πίσω άλλα αστυνομικά οχήματα σε περίπτωση που η κατάσταση αγρίευε ακόμη περισσότερο.

Η τακτική ήταν πετυχημένη εκεί που οι συγκεντρώσεις ήταν μικρότερες όπως στο Σαν Χοσέ, όμως κι εκεί τελικά έφαγαν ήττα. Στις συγκεντρώσεις που ο κόσμος ήταν σχετικά λίγος οι διαδηλωτές προχωρούσαν σε συμβολικές κινήσεις που εξουδετέρωναν τον ασφυκτικό εναγκαλισμό με την αστυνομία όπως να κρατιούνται όλοι χέρι χέρι και να γονατίζουν μαζί φωνάζοντας I can't breath (δεν μπορώ να αναπνεύσω) Έτσι κατάφεραν στο Σαν Χοσέ να κρατήσουν τον κεντρικό δρόμο για ώρες απέναντι σε μια τρομακτικά υπέρτερη αστυνομική δύναμη που ήθελε να τους διώξει. Αναφέρομαι στο Σαν Χοσέ γιατί παρότι ήταν η μικρότερη συγκέντρωση από όσες παρακολούθησα απέδειξε τι μπορεί να καταφέρει ένα πραγματικά αποφασισμένο πλήθος που έχει ξεπεράσει τον φόβο απέναντι στην εξουσία ακόμη κι όταν οι αριθμοί του είναι σχετικά μικροί. Κορυφαίο στιγμιότυπο εκεί η φοβερή αντίσταση που έκανε ένας ατρόμητος σύντροφος μόνος του απέναντι σε 10 μπάτσους όταν πήγαν να τον συλλάβουν φτάνοντας να ξυλοφορτώσει με γυμνά χέρια πολλούς από αυτούς πριν τελικά σύσσωμη η αστυνομία να μπορέσει να τον ακινητοποιήσει.

Τα πράγματα ήταν πιο ενδιαφέροντα στην Ατλάντα όπου ο κόσμος ήταν πολύ περισσότερος. Εκεί η τακτική να περάσουν μπάτσους προκλητικά μέσα από το πλήθος πολύ γρήγορα εγκαταλείφθηκε καθώς πολλοί μπάτσοι και ασφαλίτες έφαγαν πολύ γρήγορα ξύλο από τον κόσμο.

Στην Ατλάντα ο κόσμος επιτέθηκε στις εγκαταστάσεις του CNN παίρνοντας εκδίκηση για τον ποταπό ρόλο αυτού του βρωμοκάναλου στην προώθηση των πολέμων και της συκοφάντησης των υποστηρικτών του Bernie Sanders όταν αυτός ακόμη φαινόταν ότι μπορεί να πάρει το χρίσμα των Δημοκρατικών. Το γεγονός δημιούργησε έκπληξη στους οπαδούς του Τραμπ που νόμιζαν ότι αυτοί και ο φύρερ τους είχαν το μονοπώλιο στο μίσος απέναντι στο κανάλι των πολεμοκάπηλων πλουτοκρατών. Τελικά το CNN σπάστηκε από κόσμο που ήταν στα αριστερά του και όχι στα δεξιά του και το γεγονός αυτό χαρακτηρίστηκε ιστορικό. Η Αμερικανική εξέγερση έδειξε δεν γίνεται να φέρεις αλλαγή αφήνοντας στο απυρόβλητο τις σφιγγοφωλιές τις καπιταλιστικής προπαγάνδας. Στην Ατλάντα έκαψαν επίσης και Βαν της αστυνομίας. Θλιβερός ήταν ο ρόλος εκεί παλιών μαύρων αγωνιστών που έχουν τακτοποιηθεί οικονομικά από το σύστημα, να βγαίνουν δημόσια να καλούν τον κόσμο να γυρίσει σπίτι του και να χαρακτηρίζουν τους εξεγερμένους ως άσχετους με κάθε κίνημα που θέλουν μόνο να καταστρέψουν. Το ίδιο όμως το γεγονός της επιστράτευσης τους από την τοπική εξουσία έδειξε και τον βαθμό της απόγνωσης της αλλά και της καθαρής ήττας των μπάτσων να φέρουν μόνοι τους την τάξη.

Σε Λος Άντζελες, Πόρτλαντ και Όκλαντ ο κόσμος ήταν ακόμη περισσότερος και πιο αποφασισμένος. Σε Πόρτλαντ και Όκλαντ κατέλαβαν αστυνομικά τμήματα και χτύπησαν μαζικά τις τράπεζες ενώ στο Λος Άντζελες οι μπάτσοι πήγαιναν για μαλλί (συλλήψεις) και βγαίναν κουρεμένοι (έτρωγαν ξύλο) Στο Όκλαντ ειδικά, η κατάσταση έφτασε στο σημείο να απαλλοτριώνονται μπουλντόζες και να χρησιμοποιούνται για την καταστροφή κυριλέ καταστημάτων!

Στη Νέα Υόρκη στο Μπρούκλιν κατέλαβαν και εκεί αστυνομικό τμήμα αλλά όπως αποδείχθηκε είχαν να αντιμετωπίσουν και την πιο άγρια αστυνομία. Σε μια αντεπίθεση ειδικών αστυνομικών δυνάμεων (σαν να λέμε τα δικά μας ΕΚΑΜ) συνέλαβαν και τους 150 που έκαναν την επίθεση στο κεντρικό αστυνομικό τμήμα. Στη Νέα Υόρκη οι μπάτσοι ήταν πιο προκλητικοί από παντού και έκαναν τις περισσότερες απρόκλητες επιθέσεις πολλές φορές με τρομερή βία πετώντας με δύναμη γυναίκες στο κράσπεδο και εκσφενδονίζοντας κυριολεκτικά διαδηλωτές σε τοίχους και οχήματα! Λες κι εκεί οι μπάτσοι είχαν πάρει αναβολικά και είχαν αφύσικες δυνάμεις. Είδα σκηνές αστυνομικής βίας απέναντι σε διαδηλωτές που δεν είχα ξαναδεί.Όμως η τραγωδία έγινε στο Ντητρόιτ όπου ένας διαδηλωτής δολοφονήθηκε πιθανά από ασφαλίτη ή φασίστα με την αστυνομία να μην αναλαμβάνει την ευθύνη της δολοφονίας.Εκτός λοιπόν από τις πολλαπλές αστυνομικές δυνάμεις οι διαδηλωτές είχαν να αντιμετωπίσουν και φασισταριά του Τραμπ που εμφανίστηκαν ως σύμμαχοι των μπάτσων. Κάποιοι από αυτούς ορμάγαν με τα αμάξια ενάντια στο πλήθος και στην περίπτωση του Ντιτρόιτ ίσως και να χρησιμοποίησαν και όπλα για να σκοτώσουν. Δεν αποκλείεται όμως αυτή η δολοφονία να ήταν και έργο της αστυνομίας.

Τελειώνω την περιγραφή των συγκεντρώσεων με αυτά που έγιναν στην καρδιά της εξέγερσης την Μινεάπολη. Εκεί η πόλη μετρούσε ήδη τρεις μέρες φοβερών συγκρούσεων και επαναστατικών γεγονότων που κορυφώθηκαν με την κατάληψη και ολοκληρωτική καταστροφή του κεντρικού αστυνομικού τμήματος, γεγονός που οι ιστορικοί των κινημάτων της Αμερικής λένε ότι δεν έχει προηγούμενο. Στη Μινεάπολη είχαν να αντιμετωπίσουν τις πιο συκοφαντικές επιθέσεις για τα μαζικά σπασίματα μαγαζιών και επιχειρήσεων χαρακτηριζόμενοι συλλήβδην ως προβοκάτορες ή ακόμη και τρομοκράτες. Αυτοί οι χαρακτηρισμοί όμως ήταν πειστικοί μόνο για τους φασίστες ή τους βολεμένους νεοφιλελεύθερους δημοκρατικούς. Η πόλη είχε βιώσει ιστορική εξέγερση με πολύ μεγάλη συμμετοχή του πληθυσμού συμπεριλαμβανομένων των εργατών στις μεταφορές που αρνιόνταν να μεταφέρουν μπάτσους και του νοσηλευτικού προσωπικού που έχοντας παράλληλα να παλέψει με μια ενεργή πανδημία έφερνε γάζες και ιατρικό υλικό στους εξεγερμένους. Εκεί ακόμη και μεσοαστοί με προοδευτική συνείδηση συνέχιζαν να στηρίζουν την εξέγερση ακόμη και μετά την καταστροφή των επιχειρήσεων τους.

Εκεί λοιπόν στις 29 Μάη ο κόσμος ήταν περισσότερο από παντού πιο αποφασισμένος και άφοβος ώστε να μπορεί να σπάσει στην πράξη την απαγόρευση της κυκλοφορίας και να μείνει στον δρόμο μέχρι τα ξημερώματα. Εκεί η εξουσία κατέβασε την εθνοφρουρά και τον στρατό για να μπορέσει να ελέγξει τα πράγματα. Εκεί ο κόσμος έδειξε που μπορούν να πάνε τα πράγματα αν οι καταπιεσμένοι και οι άνθρωποι με κοινωνική συνείδηση ενωθούν και δράσουν μαζί. Εκεί το κλίμα θυμίζει τις καλύτερες στιγμές της δικής μας εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008.Αν λοιπόν στις άλλες πόλεις η εξεγερσιακή ατμόσφαιρα βρίσκεται εκεί που ήταν η Μινεάπολη στην πρώτη ή στην καλύτερη περίπτωση στην δεύτερη μέρα των γεγονότων, στη Μινεάπολη βρίσκεται σε ένα πολύ ψηλότερο επίπεδο που οι άλλες πόλεις έχουν δρόμο για να φτάσουν.

Για αυτό ακριβώς τον λόγο η Μινεάπολη ήταν η πρώτη πόλη που κατέβηκε η εθνοφρουρά και ο στρατός και τώρα αντιμετωπίζεται με τεχνικές καταστολής που εφάρμοσε το Αμερικανικό κράτος στο Ιράκ. Πριν περάσουμε στην περιγραφή της επόμενης μέρας θεωρώ αναγκαίο να δώσω μια περιγραφή του κόσμου που συμμετέχει στα γεγονότα, στις ιδιαιτερότητες του Αμερικανικού καπιταλισμού αλλά και στο ίδιο το γεγονός που πυροδότησε την εξέγερση το ο οποίο από μόνο του είναι τόσο φρικαλέο ώστε να συνιστά και αφορμή και αιτία της εξέγερσης.

Ο κόσμος που κατεβαίνει στους δρόμους.

Η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου είναι νέοι. Η μέση ηλικία είναι γύρω στα 25 ίσως και λιγότερο. Η σύσταση του είναι διαφυλετική και βλέπεις και μαύρους και λευκούς και ασιάτες και ισπανόφωνους. Ανάμεσα τους υπάρχουν και αντιφά και αναρχικοί και ακτιβιστές του Black lives matter.

Η πλειοψηφία του αποτελείται πολιτικά από πρώην υποστηρικτές του Bernie Sanders που είχαν πιστέψει για μια στιγμή ότι θα φέρουν ριζοσπαστική πολιτική αλλαγή μέσω της κατάληψης του δημοκρατικού κόμματος από τα κινήματα αντίστασης. Τώρα δηλώνουν ότι ο Bernie ήταν ο συμβιβασμός τους κι αφού τους αρνήθηκαν μια ειρηνική επανάσταση δεν έχουν άλλη επιλογή από το να κάνουν μια βίαιη. Ακριβώς λόγω της ανάμιξης τους στο κίνημα του Bernie έχουν πλήρη συναίσθηση των απαίσιων χαρακτηριστικών του αμερικανικού καπιταλισμού. Ενός καπιταλισμού χωρίς δημόσιο σύστημα υγείας, χωρίς δωρεάν πανεπιστήμια, χωρίς βασικά εργατικά δικαιώματα με τεράστιες ανισότητες που βασίζεται στον θεσμοποιημένο ρατσισμό, στον μαζικό εγκλεισμό και στο αστυνομικό κράτος για την διαιώνιση του. Πολλοί από αυτοί έχουν χάσει τις δουλειές τους στις συνθήκες της οικονομικής κατάρρευσης. Κατεβαίνουν στους δρόμους οργισμένοι και αποφασισμένοι αλλά και ζώντας την απελευθερωτική εμπειρία της αλληλεγγύης και της χαράς του αγώνα.

Οι μαρτυρίες που έχουμε μιλάνε για ένα κλίμα ανάτασης, χαράς και συντροφικότητας ανάμεσα τους.

Πολλοί πιστεύουν ότι ζούνε την δική τους επανάσταση και ότι αυτό είναι μόνο η αρχή.Να σημειώσω ότι είναι άνθρωποι που είχαν πάρει στα σοβαρά την πανδημία και τηρούσαν τα μέτρα αποτροπής της γεγονός που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την παρουσία τους στην εξέγερση. Χρησιμοποίησαν τις μάσκες και για την αποτροπή εξάπλωσης του ιού και για την προστασία από τα χημικά κι εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία να κατέβουν στον δρόμο με αυτές χωρίς αυτό να συνεπάγεται άμεση στοχοποίηση τους από τους μπάτσους όπως γινόταν προ πανδημίας.

Απέδειξαν ότι είναι δυνατή η Εξέγερση σε συνθήκες πανδημίας στην χώρα με τα περισσότερα κρούσματα και νεκρούς και μάλιστα από ανθρώπους που είχαν αναγνωρίσει την σοβαρότητα της. Αν όμως τα αίτια αυτής της εξέγερσης βρίσκονται στα θεμέλια ενός τερατώδους καπιταλισμού που δεν αναγνωρίζει καν την υγεία ως ανθρώπινο δικαίωμα και αντιμετωπίζει τους μαύρους ως κατώτερους και από τα αντικείμενα, η αφορμή της ήταν τόσο φρικαλέα ώστε να συνιστά κι αυτή ένα αίτιο από μόνη της.

Δεν ήταν απλά δολοφονία. Ήταν βασανισμός μέχρι θανάτου σε δημόσια θέα.

Η Αμερικανική αστυνομία είναι διαβόητη για την φονικότητα της και για την κάλυψη που έχει στις δολοφονίες της. Δεν υπάρχει μέρα που να μην δολοφονείται εκεί ένας άνθρωπος, πολλές φορές για την πιο ασήμαντη αφορμή. Το συνδικάτο τους έχει φοβερή δύναμη και ασκεί τεράστια επιρροή στους δημάρχους για να περνάει ότι θέλει και να εξασφαλίζει όλο και μεγαλύτερη χρηματοδότηση. Πολλοί το παρομοιάζουν με γκανγκστερική οργάνωση που έχει επιβάλει αστυνομικό κράτος με την αρωγή των δύο μεγάλων κομμάτων της πλουτοκρατίας.

Έχει περάσει προ πολλού ο καιρός που και η πιο εξωφρενική δολοφονία από τους μπάτσους θα πυροδοτούσε γενικευμένη ή έστω και τοπική εξέγερση. Για κάθε δολοφονία τους υπάρχει ένας εφιαλτικός προπαγανδιστικός μηχανισμός με προσβάσεις παντού που καταφέρνει πάντα να ρίξει το φταίξιμο στον δολοφονημένο πολλές φορές με συκοφαντίες σχετικά με την προηγούμενη ζωή του. Η πλειοψηφία των μπάτσων έχει λοιπόν διαπαιδαγωγηθεί με την ιδέα ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει και να την βγάζει πάντα καθαρή κι αποτελείται από φασισταριά που έχουν τον Τραμπ για Θεό τους. Αυτή η φασιστική αλαζονεία έφερε το φρικαλέο γεγονός στην Μινεάπολη.Απαιτείται όλοι να δούμε αυτό το βίντεο που δείχνει τι ακριβώς έγινε στον George Floyd. Το τονίζω γιατί η ενσυναίσθηση και η κατανόηση των γεγονότων που ακολούθησαν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό με το αν κάποιος το έχει δει ή όχι. https://youtu.be/zaGmz4DPlJw

Εδώ δεν μιλάμε απλά για αστυνομική δολοφονία. Μιλάμε για βασανισμό μέχρι θανάτου μέρα μεσημέρι μπροστά σε μάρτυρες που το βιντεοσκοπούν και διαμαρτύρονται για τον βασανισμό. Μιλάμε για πράξη για την οποία θα ντρέπονταν να κάνουν με τέτοιο τρόπο δημόσια ακόμη και οι Ναζί της Γερμανίας. Μιλάμε για τον απόλυτο εξευτελισμό και συντριβή της ανθρώπινης ύπαρξης που φτάνει μέχρι την σκύλευση του νεκρού σώματος. Οι σπαρακτικές κραυγές του George, οι απεγνωσμένες εκκλήσεις του να αναπνεύσει, η επίκληση στην νεκρή μάνα την στιγμή που ο πόνος από το βασανιστήριο έχει φτάσει στο ανώτερο όριο, η συνειδητοποίηση ότι θα πεθάνει και μετά το άψυχο κορμί του που συνεχίζει για πολύ ώρα να βασανίζεται χωρίς λόγο από τους μπάτσους, όλα αυτά συνιστούν ίσως το πιο τρομερό βίντεο αστυνομικής βαρβαρότητας που έχει δημοσιευθεί ευρύτερα. Όποιος δεν νιώθει φρίκη και συγκλονισμό παρακολουθώντας το, αποδεικνύει στον εαυτό του ότι έχει γίνει ένα ψυχοπαθολογικό τέρας με μηδενική ικανότητα συναίσθησης.

Παράλληλα δείχνει σε τι αβυσσαλέο σημείο έχει φτάσει το ρατσιστικό αστυνομικό κράτος των ΗΠΑ και σε τι κατάντι έχει φτάσει αυτή η χώρα που έχει κάνει πολέμους στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο George βασανίστηκε μέχρι θανάτου δημόσια για ένα υποτιθέμενο πλαστό 20δόλαρο. Εκεί έφτασε να αποτιμάται η ζωή ενός μαύρου στην χώρα της θεοποίησης του χρήματος και της χρηματοποίησης της θρησκείας. Η σκληρότητα και η φρικαλεότητα του γεγονότος ανέδειξε όσο κανένα άλλο τι έχει γίνει ο αμερικανικός καπιταλισμός. Όλος ο πλανήτης φρίκαρε. Αν και ένα τέτοιο γεγονός δεν μπορούσε να πυροδοτήσει εξέγερση κατά της αστυνομικής βαρβαρότητας τότε κανένα δεν θα μπορούσε. Ακριβώς γι'αυτό το θεωρώ και αφορμή και αιτία (όχι βέβαια μοναδική) της εξέγερσης. Και προχωράμε πάλι στην καταγραφή της.

30 Μαΐου 2020 Η κλιμάκωση της Εξέγερσης σε συνθήκες εντεινόμενης αστυνομικής καταστολής και ιδεολογικής τρομοκρατίας.

Αν τα γεγονότα της 29 Μαίου χαρακτηρίστηκαν από την γενίκευση των συγκεντρώσεων και των ταραχών από το αρχικό τους λίκνο σε δεκάδες άλλες πόλεις, τα γεγονότα της 30 Μαΐου χαρακτηρίζονται από την λυσσασμένη προσπάθεια του κατεστημένου να ανακτήσει τον έλεγχο κόντρα στην δυναμική της συνεχούς κλιμάκωσης των αντιδράσεων. Σε αυτή του την προσπάθεια έχει αρωγό τα συστημικά μέσα ενημέρωσης που έχουν χάσει κάθε ντροπή και κυκλοφορούν τα πιο εξωφρενικά ψέματα. Σύμφωνα με το CNN και το MSNBC πίσω από τις ταραχές βρίσκεται η Ρωσία ή οπαδοί του Τραμπ που θέλουν να πυροδοτήσουν εμφύλιο. Σύμφωνα με το Fox και τον Τραμπ οι ταραχοποιοί είναι οι αντιφά και η ακροαριστερά που πρέπει να αντιμετωπιστούν ως τρομοκράτες. Όλοι μαζί συμμετέχουν στην δαιμονοποίηση των εξεγερμένων και στην δικαιολόγηση της απροκάλυπτης αστυνομικής βίας ενώ μιλάνε υποκριτικά για την αξία των ειρηνικών διαδηλώσεων. Στην πραγματικότητα πέρα από λίγες εξαιρέσεις, η αστυνομία δεν άφησε κανένα περιθώριο για ειρηνικές διαδηλώσεις εκείνη την μέρα και η τακτική της ήταν να προσπαθεί να τις διαλύσει με κάθε μέσο όταν αυτές γίνονταν.Η 30 Μαΐου ήταν η μέρα με τις περισσότερες συγκεντρώσεις από την αρχή της δολοφονίας του George Floyd. Μιλάμε για τριψήφιο αριθμό πόλεων όλων των μεγεθών σε όλο το μήκος και πλάτος της χώρας.

Στο χορό μπήκαν μεγάλες πόλεις που ήταν απούσες την προηγούμενη μέρα όπως το Μαϊάμι, το Σικάγο και το Σαν Φρανσίσκο. Παράλληλα συνεχίστηκαν για δεύτερη μέρα οι συγκεντρώσεις σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες. Η μαζικότητα γενικά ήταν μεγαλύτερη σε σχέση με τις 29 Μαΐου. Στη Νέα Υόρκη έγιναν συγκεντρώσεις σε 5 διαφορετικά σημεία. Στο Μάντισον έγινε μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις της ιστορίας του. Στο Σικάγο το κλίμα ήταν τόσο ανεβασμένο ώστε αρκετοί άνθρωποι που συμμετείχαν και σε προηγούμενα κινήματα να περιγράφουν το γεγονός σαν την πιο γνήσια εμπειρία ξεσηκωμού της ζωής τους. Στο Λος Άντζελες που και εκεί έγιναν συγκεντρώσεις σε διαφορετικά σημεία, ο κόσμος φώναζε σαν σύνθημα το Eat the Rich και γίνονταν επιθέσεις σε μαγαζιά που πουλάνε πολυτελή είδη. Είχαμε πάλι καψίματα τραπεζών και μαγαζιών όπως και αστυνομικών οχημάτων σε όλη την χώρα αλλά σε μικρότερη κλίμακα σε σχέση με την προηγούμενη μέρα. Στην Ουάσιγκτον έγινε για δεύτερη μέρα προσπάθεια να μπει ο κόσμος μέσα στον Λευκό Οίκο με τις φήμες ανάμεσα στους εξεγερμένους να οργιάζουν ότι ο Τραμπ τον έχει εγκαταλείψει για να γλυτώσει από ενδεχόμενο κατάληψης του!

Όμως το κυρίαρχο στοιχείο της μέρας ήταν το όργιο αστυνομικής βίας απέναντι σε διαδηλωτές που απλά ήθελαν να συγκεντρωθούν ειρηνικά. Χωρίς καμία αφορμή σε πάρα πολλές συγκεντρώσεις οι μπάτσοι έκαναν επιθέσεις στο πλήθος με χημικά και πλαστικές σφαίρες για να το διαλύσουν. Οι συλλήψεις που έγιναν σε όλη την Αμερική πρέπει να είναι χιλιάδες. 400 μόνο έγιναν σε μια συγκέντρωση στο Λος Άντζελες. Σε κάποιες περιπτώσεις τα αστυνομικά οχήματα εφορμούσαν ενάντια στον κόσμο ενώ σε άλλες κατέβαζαν μάσκες ειρηνικών διαδηλωτών για να τους ψεκάσουν απευθείας στο πρόσωπο. Ο αριθμός των τραυματιών είναι πολύ μεγάλος αλλά δεν υπάρχει καμία επίσημη καταγραφή του. Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης όλου του πολιτικού φάσματος λειτουργούν ως εκπρόσωποι της αστυνομίας και δεν δίνουν καμία ενημέρωση για τέτοια θέματα. Όλη η έμφαση και η κατακραυγή τους εξαντλείται στις ενέργειες που καταστρέφουν την ιδιοκτησία, τυπικό για μια κοινωνία που δίνει μεγαλύτερη αξία στην άψυχη ιδιοκτησία από την ίδια την ζωή. Η συμμόρφωση και η ταύτιση τους με την αστυνομική οπτική δεν εμπόδισε όμως τους μπάτσους να φτάσουν στο σημείο να συλλάβουν δημοσιογράφο του CNN στην Μινεάπολη ή να ρίξουν χημικά και πλαστικές σφαίρες σε άλλους δημοσιογράφους συστημικών μέσων. Τρομερή και η καταστολή στο Σηάτλ όπου χτύπησαν και μικρά παιδιά γεγονός που δεν είχε καμία προβολή καθώς κι εκεί το θέμα τους ήταν οι επιθέσεις στις τράπεζες και σε κάποια πολυτελή μαγαζιά.

Η μέρα τελείωσε με τον στρατιωτικό νόμο και την ολική απαγόρευση της κυκλοφορίας να ισχύει πλέον όχι μόνο στην Μινεάπολη αλλά σε μια σειρά από άλλες πόλεις από την Ατλάντα μέχρι το Λος Άντζελες και με τον Τραμπ να δηλώνει ότι έχει ενημερώσει τον στρατό ότι πρέπει να αναλάβει ενεργό ρόλο σε όλη την χώρα. (Για μια μικρή καταγραφή της αστυνομικής βαρβαρότητας της μέρας δείτε εδώ:https://slate.com/news-and-politics/2020/05/george-floyd-protests-police-violence.amp )

Εδώ τελειώνει η απόπειρα να γίνει μια πρώτη χοντρική καταγραφή της αμερικανικής εξέγερσης που έκλεισε τις πρώτες πέντε μέρες της. Πολλά που έγιναν σε άλλες πολιτείες όπως το Οχάιο, η Πενσυλβάνια και η Ιντιάνα δεν βρήκαν χώρο να εκτεθούν ενώ η παράλληλη εξέγερση που έγινε στο Κεντάκι για μια άλλη περίπτωση αστυνομικής δολοφονίας δεν αναφέρθηκε καν. Έγιναν τόσα πολλά σε τόσες πολλές περιοχές της Αμερικής αυτές τις μέρες που για την καταγραφή τους θα χρειαζόταν ένα πολύ μεγαλύτερο κείμενο. Έστω όμως κι έτσι αυτή η λειψή καταγραφή δίνει μια γεύση της ιστορικότητας των γεγονότων.

Σήμερα 31 Μαΐου η Εξέγερση περνάει στην έκτη μέρα της. Λογικά μετά από 5 μέρες συνεχούς κλιμάκωσης της θα υπάρξει σήμερα μια σχετική ύφεση της (στην εξέγερση του Δεκέμβρη η ύφεση ήρθε στην τέταρτη μέρα) αλλά σε καμία περίπτωση σβήσιμο της. Η μεγαλύτερη αδυναμία ως τώρα είναι η έλλειψη μονίμων κατειλημμένων χώρων που θα λειτουργούσαν ως σταθερά κέντρα της. Δεδομένης της αφόρητης αστυνομοκρατίας και των συνθηκών της πανδημίας, είναι μια αδυναμία που δύσκολα θα ξεπεραστεί στο αμέσως επόμενο διάστημα. Όλα παραμένουν ρευστά για το χειρότερο και το καλύτερο. Έτσι ή αλλιώς αυτή η τρομερή εξέγερση που ξέσπασε μέσα στην πανδημία και στην οικονομική κατάρρευση απέδειξε την αλήθεια της θέσης ότι έχει δημιουργηθεί παγκόσμια ένα ιστορικό ρήγμα όπου όλα είναι δυνατά και διέψευσε τις θέσεις που προέβλεπαν την άμεση επικράτηση μιας δυστοπίας που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αντιστάσεων.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License