Το Σάββατο 28/06, ημέρα έναρξης των εργασιών του Μεγάλου Περίγελου του Μπακογιάννη στο κομμάτι της πλατείας Συντάγματος και λίγες μόλις μέρες πριν την ψήφιση του χουντικού νομοσχεδίου για την πλήρη απονεύρωση των πορειών και των μαζικών διαμαρτυριών, 80-90 σύντροφοι και συντόφισσες βρεθήκαμε και διαδηλώσαμε πέριξ της Ερμού, κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη της πάνοπλης μπατσοκρατίας που έχει ζώσει τις γειτονιές μας και ολόκληρο το κέντρο.

Φωνάξαμε και γράψαμε συνθήματα σε αλληλεγγύη με τους καταπιεσμένους και καταπιεσμένες, ενάντια στουν εξευγενισμό του κέντρου, ενάντια στις κατασταλτικές επιχειρήσεις που πραγματοποιεί το κράτος στον κόσμο του αγώνα, τις δομές και τις καταλήψεις του.

Παράλληλα με τη διαδήλωση προκλήθηκαν φθορές σε καπιταλιστικούς στόχους, βιτρίνες μεγάλων αλυσίδων και ΑΤΜ τραπεζών, εμπλουτίζοντας τους αποδέκτες των μηνυμάτων μας.

Στο σημείο αυτό, αξίζει ειδική μνεία στον Εμπορικό Σύλλογο Αθηνών, ο οποίος έχει πολλάκις αναγάγει σε πρόβλημα τη διεξαγωγή πορειών και διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας, κάνοντας λόγο για συνθήκες "ασφυξίας" της λειτουργίας της πόλης και της οικονομικής ζωής.

Να ενημερώσουμε τους κυρίους/κυρίες ιδιοκτήτες/ριες, ότι η πραγματική ασφυξία για όλες και όλους εμάς, πραγματώνεται ακριβώς λόγω της αναγωγής της αέναης ροής του κεφαλαίου σε θέσφατη αξία. Και δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το ρόλο που το κράτος, οι στρατοί του και οι νόμοι του επιχειρούν να διαδραματίσουν, στραγγαλίζοντας κάθε φωνή, κάθε αντίσταση συλλογική και ατομική απέναντι σε αυτή την επέλαση.

Για εμάς οι διαδηλώσεις απαντούν (και δεν προκαλούν) στην ασφυξία που καθημερινά μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας βιώνουν στο πετσί τους από τις κρατικές επιλογές, από την αυξανόμενη υποτίμηση των όρων της αναπαραγωγής της ζωής, από το ξεζούμισμά μας στη δουλειά, από τα μαύρα και άραχνα 8ωρα για βασικούς των 500ευρώ στα φανταχτερά τους καταστήματα. Ασφυξία παθαίνουμε στα κελιά που μας στοιβάζουνε ως ζωές ανάξιες να βιωθούν, ως μετανάστες/ριες που πνίγονται στη Μεσόγειο, δολοφονούνται και εξευτελίζονται στους φράχτες του Εβρου, στις Μόριες και στα σύνορα. Ασφυξία βιώνουμε ως πολίτες 2ης και 3ης κατηγορίας στα γκέτο της Αμερικής και τα φραουλοχώραφα της ελληνικής επικράτειας, όταν αποκλειόμαστε από τις γειτονιές και τα σπίτια μς, από τους χώρους και τις πλατείες που υπάρχουμε καθημερινά και χτίζουμε τις σχέσεις και τις κοινότητές μας.

Επειδή λοιπόν οι επιθέσεις που βιώνουμε οι από τα κάτω, από το πρωί ως το βράδυ και σε κάθε κομμάτι των ζωών μας όσο και τα αποτελέσματα αυτών των επιθέσεων, δεν αποτελούν απλά κάποιο υλικό κόστος, οικονομικής φύσεως αλλά απειλή για την ίδια μας την ύπαρξη, στον πόλεμο αυτό, τους απαντάμε με πόλεμο. Η κρατική βία που δεχόμαστε μας θυμώνει και διευρύνει τη φαντασία και τα μέσα των απαντήσεων μας.

ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΡΒΕΝΙΩΝ 56

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΙΣ ΖΑΡΤΙΝΙΕΡΕΣ

Σύντροφοι-Συντρόφισσες, Αναρχικές-αναρχικοί, Αλληλέγγυοι-Αλληλέγγυες

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License