Δημόσια ενημέρωση σχετικά με την απειλή διακοπής νερού

Ζω σε ένα παλιό σπίτι στην πολιορκημένη γειτονιά των Εξαρχείων. Σε αυτό το σπίτι δεν ζητήσαμε ποτέ την άδεια από εταιρείες για να έχουμε τους αναγκαίους πόρους για την επιβίωσή μας. Από το 2016 λαμβάνουμε απειλητικές επιστολές για τη διακοπή του νερού μέχρι και την κατάσχεση του σπιτιού για τα ‘χρέη’ προς τις εταιρείες. Ο παραλογισμός του να εξαρτάται η επιβίωσή μου, στο πιο βασικό επίπεδο, από το αν έχω να πληρώσω είναι εξόφθαλμος, αλλά τόσο πια “φυσικός” σε ένα σύστημα που υποβιβάζει κάθε πτυχή της ζωής στην ποταπή ανταλλακτική αξία.

Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε

αφού σε λίγο οι ολιγάρχες θα πουλάνε και τον αέρα που αναπνέουμε…

Ζω σε ένα παλιό σπίτι στην πολιορκημένη γειτονιά των Εξαρχείων. Πολιορκημένη, διότι η μπίζνα του ρεαλ εστατ, ανάπλασης και κυριλοποίησης που είναι σύμφυτη με την πολιτική καταστολή των κοινωνικών κινημάτων και την αδίστακτη λεηλασία των κοινωνιών από τις μαφίες (δηλαδή τη μεγάλη οικογένεια επιχειρηματιών και τσιράκια-πολιτικών), επιδίδεται σε μια καθημερινή, αδιάκοπη και βίαιη επίθεση σ’αυτή τη γειτονιά, μια μικροκλίμακα του τι γίνεται σε όλο τον πλανήτη.

Ολόκληρος ο φυσικός και κοινωνικός πλούτος γίνεται, αιώνες τώρα, λεία για την κερδοσκοπία των λίγων σαπιοκοιλιάδων. Κάθε λεπτό μισθωτής εργασίας, κάθε ανταλλαγή του πενιχρού μισθού μας για βασικές μας ανάγκες αποτελεί κλοπή. Αφού έχουν λεηλατήσει τους φυσικούς πόρους μαζί με την αφαίρεση της δυνατότητάς μας για την κοινωνική τους διαχείριση, μας χρεώνουν για τα κλοπιμαία τους! Δεν σηκώνει πια καμία αμφιβολία ότι το καπιταλιστικό κράτος δομείται και λειτουργεί ως μαφία. Από την Κολομβία μέχρι την Ινδία, παρακρατικοί δολοφονούν, βιάζουν, εξαφανίζουν και βασανίζουν, για χάρην επιχειρηματικών συμφερόντων, κοινωνικούς αγωνιστές που υπερασπίζονται τους φυσικούς πόρους ενάντια στην εκμετάλλευσή τους. Στα χωριά του Πηλίου, ο αποικειοκράτης δήμαρχος επιστρατεύει μπράβους για να απαλλοτριώσει τα νερά των πηγών, για να τα κάνει εμπόρευμα. Η ελεύθερη πρόσβαση στο νερό είναι και η έσχατη μάχη για την αυτονομία της ζωής από την κυριαρχία του κεφαλαίου.

Χωρίς νερό δε ζεις...Ο παραλογισμός του να εξαρτάται η επιβίωσή μου, στο πιο βασικό επίπεδο, από το αν έχω να πληρώσω είναι εξόφθαλμος, αλλά τόσο πια “φυσικός” σε ένα σύστημα που υποβιβάζει κάθε πτυχή της ζωής στην ποταπή ανταλλακτική αξία. Σε αυτό το σπίτι δεν ζητήσαμε ποτέ την άδεια από εταιρείες για να έχουμε τους αναγκαίους πόρους για την επιβίωσή μας. Από το 2016 λαμβάνουμε απειλητικές επιστολές για τη διακοπή του νερού μέχρι και την κατάσχεση του σπιτιού για τα ‘χρέη’ προς τις εταιρείες. Όπως ενημερώσαμε, οι 2 κάτοικοι, με δημόσια επιστολή τότε (∗), η παροχή του νερού αποκαταστάθηκε 2 φορές, μετά από την κλοπή του σωλήνα απ’την ευδαπ, και προστατεύτηκε με συλλογική δράση, στα πλαίσια της αντίστασης και αυτοοργάνωσης μες στη γειτονιά. Η πιο πρόσφατη απειλή πραγματοποιήθηκε τον τελευταίο μήνα, όταν συνεργείο της ευδαπ ήρθε για να ‘αποκαλύψει’ την παροχή, δηλαδή να αφαιρέσει το τσιμέντο που την προστάτευε από τους ίδιους που έχουν τη διαρκή εντολή να τη διακόψουν. Αν και ο συγκεκριμένος εργολάβος αποποιήθηκε την ευθύνη της διακοπής, είναι προφανές ότι η δουλειά του ήταν προπαρασκευαστική για την επικείμενη διακοπή.

Την απειλή που αντιμετωπίζω προσωπικά δεν μπορώ παρά να την δω μέσα σε ένα συνολικό πλαίσιο γενικευμένης επίθεσης στους ‘υποτελείς’ αυτού του συστήματος, και ειδικότερα σε όσους αντιστέκονται στη βία του. Πρόκειται για την επίθεση στη στέγη, με σκοπό την εκμετάλλευση, τη συσσώρευση από μεριάς των κεφαλαιοκρατών, και τον εκβιασμό της κοινωνικής βάσης. Πληστειριασμοί πρώτης κατοικίας, εξώσεις με τη παρουσία μπάτσων, εκκενώσεις καταλήψεων, εκτοπισμοί λόγω υπέρογκων ενοικίων και κατασχέσεις -τέτοια είναι τα εργαλεία τους.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται ειδικότερα για τη συμπλήρωση της ποινικής καταστολής ενάντια στον αναρχικό Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη, σύντροφό μου και ιδιοκτήτη του σπιτιού που μένω με το παιδί μας, που διώκεται με τους ‘αντι’τρομοκρατικούς νόμους του καθεστώτος, και βρίσκεται στην παρανομία από τον περασμένο Οκτώβρη. Οικονομική καταστολή (επιπλέον των χρεών προς τις εταιρείες, αλλεπάλληλα πρόστιμα και χρηματικές ποινές από τα αλλεπάλληλα στρατοδικεία με αποτέλεσμα την υποθήκευση του σπιτιού) και ψυχολογική πίεση (αφού τη στιγμή που ο ίδιος είναι εξόριστος, το παιδί του απειλείται με τη στέρηση βασικών πόρων επιβίωσης).

Όπως τότε (με τη πρώτη δημόσια ενημέρωση) έτσι και τώρα δηλώνω ότι δεν μου περισσεύει ούτε σεντ για τα ταμεία των κανίβαλων. Να παν να κόψουν το νερό απ’τα γήπεδα του γκόλφ και τα συντριβάνια του μπακογιάννη. Ενάντια στον εχθρικό και αντι-κοινωνικό κόσμο του καπιταλισμού, να πράξουμε την αλληλεγγύη, την ισότητα και την κοινωνική απαλλοτρίωση. ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Μ.Σ.

Ιούλιος 2020

(∗) Η σχετική δήλωση στάλθηκε (ενυπόγραφα) στην κεντρική διεύθυνση και στην υπηρεσία αναγκαστικών εισπράξεων της ΕΥΔΑΠ, μαζί με το εξώδικο της υπηρεσίας που απειλεί με κατάσχεση σπιτιού τον Μάιο του '16, και επισυνάπτεται εδώ σε pdf

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License