post image

Το βράδυ της 8ης Μάη, περισσότερα από 500 άτομα βγήκαν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους ενάντια στο σεξισμό, το κράτος και την επιβαλλόμενη «κανονικότητα».

Γύρω στις 9 μ.μ., η πλατεία Αγίου Γεωργίου άρχισε να γεμίζει με τα πρώτα άτομα, με φωνές και μουσική από τα ηχεία, που καθιστούσε σαφές ότι « αν με ξαναγγίξεις, θα σε σκοτώσω ». Εκεί κρεμαστήκαν δύο πανό με εγγεγραμμένα τα συνθήματα « Χωρίς θεό, χωρίς αφέντη, χωρίς σύζυγο, χωρίς αφεντικό » , «Οργή κατά της ματσίλας» και αφέθηκαν αναρτημένα στην πλατεία.

Μία ώρα περίπου αργότερα, ένα ροζ καπνογόνο αποτέλεσε το έναυσμα για το ξεκίνημα της πορείας. Το μπροστινό πανό δήλωνε τις διαθέσεις μας : «Να ανακτήσουμε τους δρόμους, να καταλάβουμε τη νύχτα. (Reclaim the streets, squat the night.) Λύσσα και οργή για κάθε σεξιστή».

Μόλις λίγα μέτρα μετά, οι φωνές μας έγιναν γραπτές λέξεις και συνθήματα σε τοίχους, δρόμους και βιτρίνες. Όλα αντηχούσαν την οργή μας.Καθώς περνούσαμε από την οδό Ιθάκης, μια ταράτσα φωτίστηκε με φωτοβολίδες, ενώ κάποιες εγγόνες των μαγισσών που δεν μπορέσανε να κάψουνε έριχναν από το κτίριο ένα πανό που έλεγε «Από τους δρόμους ως τις στέγες αντεπιτιθόμαστε» με την απεικόνιση μιας μάγισσας σε σκουπόξυλο.

Κατά την άφιξή της στη λεωφόρο Αχαρνών, η πορεία είχε έντονο παλμό, με συνθήματα να φωνάζονται σε διαφορετικές γλώσσες: «Tout le monde deteste la Police», « ακόμα κι αν φορέσω τη φούστα μου καπέλο, όταν λέω όχι σημαίνει πως δε θέλω», «Solidarite avec les immigré.es», « H Ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς, στο διάολο η οικογένεια, στο διάολο και η πατρίς », «Alerta, alerta, alerta feminista» ... και δόθηκε στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα ένα δεόντως αναγκαίο καυτό φεμινιστικό μακιγιάζ καλύπτοντας την πλήρως σε σπρέι και στένσιλς.

Στο δρόμο για τη Βικτώρια, περάσαμε από ένα φούρνο Χωριάτικο, της γνωστής αλυσίδας που έχει εμπλακεί στην εμπορία γυναικών και καλύψαμε τις βιτρίνες του με συνθήματα εν ώρα λειτουργίας του.

Περισσότερα άτομα προσχωρούσαν στο σώμα της πορεία κατά τη διάρκεια της διαδρομής.Φτάνοντας στην πλατεία Βικτώριας, παρατηρήσαμε τη μικρή παρουσία μπάτσων με μια κλούβα, η οποία αποχώρησε καθώς κατευθυνόμασταν πίσω στην Κυψέλη. Επί της οδού Δροσοπούλου, όταν από ένα μπαλκόνι πετάξανε νερό πάνω μας, η πορεία απάντησε αυθόρμητα με έντονο θυμό, συνθήματα, σπρέι και ένας κάδος απορριμμάτων βρήκε το δρόμο του μπροστά από την πόρτα των παρενοχλητικών γειτόνων.

Η πορεία ολοκλήρωσε τη διαδρομή της στη Φωκίωνος Νέγρη με πολλή ενέργεια, βαψιματικές και κόσμο με διάθεση για να συνεχίσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, οι επιθέσεις και οι προκλήσεις από σεξιστές απαντήθηκαν άμεσα και με επιθετικό τρόπο. Όσοι μαγνητοσκοπούσαν την πορεία με τα τηλέφωνά τους σταματήθηκαν και αρνηθήκαμε τη λήψη φωτογραφιών, ώστε να μην αποτελέσουμε για ακόμη μία φορά απλά ένα θέαμα.

Η διαδήλωση συνειδητά δεν είχε καθόλου περιφρούρηση. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στα άτομα να υπερασπιστούν τα εαυτά τους, όπως εκείνα θέλουν και χωρίς να εξαρτώνται από μια εξωτερική αρχή. Ωστόσο, κάποιοι από το σώμα της πορείας και πάλι βρήκαν τον τρόπο να κατευνάσουν συγκρούσεις που ξεσπούσαν ενάντια σε σεξιστικά περιστατικά, όπως σεξιστικές προσβολές στο δρόμο και το ντροπιαστικό -του κοινωνικού στίγματος- της τσούλας. Η οργή και η επιθυμία μας, όμως, να αντεπιτεθούμε ήταν έντονα εκεί.

Για το μεγαλύτερο μέρος της πορείας, ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας άνοιγε το δρόμο. Λυπούμαστε που το αυτοκίνητο αυτό δεν δέχτηκε επίθεση και που η πορεία φάνηκε ότι εξαρτιόταν από αυτό. Ωστόσο, ήταν θετικό που οι μπάτσοι δεν ήξεραν την προγραμματισμένη διαδρομή και έτσι δεν ήξεραν πραγματικά πώς να αντιδράσουν, με το μπατσικό σε πολλά σημεία να δημιουργεί περισσότερη αναστάτωση από ότι θα μείωνε.

Γύρω στις 11:30 μ.μ. στο τέλος της πορείας , καθώς οι διαδηλωτές έσπασαν, μερικοί από αυτούς έμειναν να αράξουν στις πλατείες της Φωκιόνος Νέγρη και του Αγίου Γεωργίου. Δύο ώρες αργότερα, οι μπάτσοι επιτέθηκαν στην πλατεία Αγίου Γεωργίου με δακρυγόνα και γκλοπιές. Έγιναν προσαγωγές και συλλήψεις.

Την επόμενη μέρα, Σάββατο 9/5, πολλές διαφορετικές ομάδες του αναρχικού/ αντι-εξουσιαστικού χώρου κάλεσαν πορεία ως απάντηση στην επίθεση της αστυνομίας την προηγούμενη νύχτα. Η πλειοψηφία τους περιόρισε το περιστατικό στην κατασταλτική πολιτική κράτους και κεφαλαίου. Παρότι αυτό είναι προφανές, αυτές οι αναλύσεις αποσιώπησαν την ύπαρξη της πορείας και του αναρχοκουιρ-τρανσφεμινικού περιεχομένου.

Μια μέρα πριν την πορεία, στις 7 Μαΐου, η διαδήλωση τράβηξε την προσοχή των καθεστωτικών ΜΜΕ, με το κανάλι του star να δείχνει την αφίσα του καλέσματος στο Βραδινό Δελτίο Ειδήσεων. Αναφέρθηκε ότι αναρχικές συλλογικότητες καλούν σε συγκεντρώσεις, ώστε να σπάσουν την καραντίνα και να «πάρουν πίσω στους δρόμους ». Το φεμινιστικό περιεχόμενο της πορείας αγνοήθηκε και πάλι εντελώς και διαγράφηκε σκόπιμα εν μέσω ενός συντηρητικού μένους προς όποια κοινωνική ανυπακοή. Ως γυναίκες, τρανς άτομα και κουηρς, στην εντεινόμενη μπατσοκρατία και τις εξευγενισμένες πλατείες, θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι οι δρόμοι δεν ήταν ποτέ ολοκληρωτικά δικοί μας.

Η διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στην επίθεση της αστυνομίας στην πλατεία Αγίου Γεωργίου είχε φεμινιστικό μπλοκ. Η ατμόσφαιρα στην πορεία της 9ης Μάη ήταν πολύ διαφορετική από την προηγούμενη, καθώς στην πλειονότητα της αποτελούταν από άντρες που καταλάμβαναν το χώρος που η προηγούμενη πορεία προσπάθησε να ανοίξει. Κατά τη διάρκεια της πορείας, κλιμακώνοντας την οργή της 8ης Μαΐου, μια εκκλησία δέχθηκε επίθεση. Η αντίδραση στην επίθεση κατά της εκκλησίας ήταν κυρίως αρνητική, δείχνοντάς μας για άλλη μια φορά την αναπαραγωγή και εσωτερίκευση της εξουσίας από τους αποκαλούμενους δικούς μας συντρόφους ως προς τη διατήρηση της τάξης. Η ίδια αντίδραση εκφράστηκε δυστυχώς και για επιθέσεις εναντίον σουπερμάρκετ, καταστημάτων, σούπερ μάρκετ βαν και σε ορισμένο βαθμό ΑΤΜ.

Είτε πριν, είτε μετά την πορεία, το κάλεσμα για ένα όχι μικτό μπλοκ στην πρώτη γραμμή δημιούργησε μεγάλη απογοήτευση σε σημείο να λογοκριθεί από διάφορα μέσα αντιπληροφόρησης, και ειδικά από τους cis -άνδρες συντρόφους, που δεν μπορούσαν για μια φορά να αποχωριστούν τα προνόμιά τους. Το να μην ηγηθούν της πορείας κρατώντας τα παλούκια τους και πειθαρχώντας το πλήθος, αποτέλεσε προφανώς απειλή για την εξουσία τους πάνω στο κίνημα και τις πορείες. Στην πορεία της 8ης Μαΐου δεν υπήρχε αστυνόμευση των φύλων, καμία απαγόρευση με βάση το αν περνάς/κάνεις passing με όρους κοινωνικού φύλου, κανένας πραγματικός διαχωρισμός βάσει αυτού.

Εξουσιαστικές, παρενοχλητικές και καταπιεστικές συμπεριφορές ανεξάρτητα από το φύλο δεν έχουν χώρο στις πορείες και τους χώρους μας. Δεν χρειαζόμαστε κανέναν άντρα για να μας προστατεύσει και να μας μάθει πώς λειτουργούν τα πράγματα.

Μερικές επιπλέον σκέψεις σχετικά με τη μη ανάμιξη: έχουμε κουραστεί να μοιράζουμε διαρκώς χώρους με όξινους Ά-ντρες, παραβιαστικούς ή κακοποιητικούς «συντρόφους» και με βιαστές. Δεν έχουμε άλλη υπομονή για τους απολογητές φίλους τους που τους δίνουν χώρο υποτιμώντας το βίωμα μας. Δεν υφίσταται καμία συντροφικότητα, όταν η αδιαφορία και η ουδετερότητα εντός της ανδρικής κοινότητας του χώρου οδηγεί στον δικό μας αποκλεισμό αντί εκείνων. Η κουλτούρα του βιασμού καλύπτει όλη την κοινωνία, συμπεριλαμβανομένου του αναρχικού κινήματος. Οι βιαστές δεν είναι τρομακτικά τέρατα, είναι καθημερινά άτομα * που υπάρχουν γύρω μας και δίπλα μας.

ΟΙ ΒΙΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΤΣΑ ΕΙΔΙΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ

Επιθυμούμε την καταστροφή κάθε εξουσίας και δεν θέλουμε να περιοριστούμε μόνο στην επίθεση εξωτερικών δομών της κυριαρχίας (π.χ. αστυνομικό τμήμα), Η καταστροφή της εξουσίας περιλαμβάνει ένα διαρκή και ασυμβίβαστο πόλεμο απέναντι στην κοινωνία, καθώς και την ευθύνη του ατόμου απέναντι σε πράξεις και εσωτερικευμένες αυταρχικές συμπεριφορές (π.χ. σεξισμός σπισισμός...).

Μερικά λυσσασμένα κουιρφεμινιστά

* Οι άντρες δεν είναι το μόνο φύλο που βιάζει, αλλά το εμφυλοποιούμε γιατί οι περισσότεροι βιασμοί είναι έμφυλοι.

https://archive.org/details/call-8th-may

https://athens.indymedia.org/event/82284/

https://athens.indymedia.org/post/1605010/

[ENG]

The night of the 8th of May, more than 500 persons took back the streets to express their rage against sexism, the state and the imposed “normality”.

Around 9pm, Agiou Giorgiou square was filled by the first individuals and voices and music coming out from the speakers made clear that “if you touch me again, I will fucking kill you”. Banners were put up on the square with «No god, no master, no husband, no boss», «Rage against the machism» written on them.

A bit more than one hour later, a fiery pink flare started the demo. The front banner : “Reclaim the streets, squat the night. Λύσσα και οργή για καθε σεξιστη (Rabid and rage for every sexist)”. After a few meters, our voices became written words and stencils on the walls, streets and shop windows. They were screaming our rage.

As we were passing Ithakis street, a rooftop was lighted up with flares and a banner picturing a witch saying “From the streets to the roofs we fight back” dropped from the building by the granddaughters of the witches you couldn't burn.

Upon arriving to Acharnon avenue, the demo was in great spirit, shouting slogans in different languages : «Tout le monde deteste la police», «ακόμα κι αν φορέσω τη φούστα μου καπέλο, όταν λέω όχι σημαίνει πως δε θέλω» (even if I wear my skirt on my head, when I say no it means I don’t want), «Solidarite avec les immigre.es», «H Ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς, στο διάολο η οικογένεια, στο διάολο και η πατρίς» (to death with Greece so that we can live, fuck the family and fuck the homeland), «Alerta, alerta, alerta feminista»… and gave Ag. Paneleimonas church a much needed hot feminist make-over fully covering it in sprays and stencils.

On the way to Victoria, we passed a Choriatiko bakery, a notorious chain that has been involved in women trafficking, and covered its windows in slogans.

People were joining the demo along the way. Reaching Victoria square, we noticed a small presence of riot cops leaving as we made our way back to Kypseli. On Drossopoulou street, when water was thrown on us from a balcony, the demo responded spontaneously with rabid anger, slogans, sprays and a garbage bin found its way in front of the door of the harassing neighbours.

The demonstration finished its route in Fokionos Negri with a lot of energy, sprays around and people wanting to continue. All among the way, attacks and provocations from sexists were answered immediately and in an offensive way. People filming the demo with their phones were stopped, we refused photos taken of the demonstration so as not to become once again just a spectacle.

The demonstration had consciously no guarding. This gave the possibility to individuals to defend themselves, how they want and without depending on an external authority. However, some people from the demonstration still found a way to calm the conflicts that exploded against sexist incidents like insults and slut shaming on the way. But the rage and the desire to bash back was well there.

For most of the demo, a police car opened the way. We regret that the car was not attacked and that the demo was dependent on it. However, it was positive that the cops did not know where the demo was going and so did not really know how to react. At many points the car created more mess than minimised it.

Around 11:30pm at the end of the demonstration, as the protesters were breaking off, some of them stayed to chill in the squares of Fokionos Negri and Agiou Georgiou. Two hours later, the cops attacked Agiou Georgiou square with tear gas and batons. There were prosecutions and arrests.

On Saturday 9/5, a lot of different anti-authoritarian groups called for a demonstration as an answer to the police attack on the previous night. The big majority of them limited this incident to repression from capital and state. Even though this is obviously true, these analyses silenced the existence of the demo and its anarcha- queer transfeminist content.

One day before the demo, on the 7th of May, the demonstration caught the media’s attention with star channel showing the poster of the 8th of May demo in the evening news. They reported that anarchist collectives were gathering to break the quarantine and take back the streets. The feminist content of the demo was once again completely ignored and wilfully erased in a conservative fury over disobedience. As women, trans persons and queers on the escalated policeocracy and the gentrified squares, we want to recall that the streets were never ours, in all.

The demonstration that was called in response to the attack of the police at Agiou Georgiou square had a feminist block. The vibe at the 9th of May demo was very different from the day before as it was full of men taking up all the space the previous demonstration tried to open. During the demo, escalating the 8th of May anger, a church was attacked. The reaction of the demo to the attack of the church was mainly negative, showing us once again the copification and internalised authority to preserve order of our own so-called comrades. The same response sadly applied for attacks against supermarkets, shops, a supermarket van and to a certain extend ATMs.

Whether before or after the 8th of May demo the call for a non-mixed bloc at the front created a lot of frustration to the point that the call was censored from multiple anti-report media, especially for the cis male comrades that could not for once give up their privileges. Not leading the demo holding their sticks and disciplining the crowd, was probably a threat to their authority over the movement and the demos. In the 8th of May demo there was no gender policing, no ban based on passing, no real separation based on social gender.

Authoritarian, harassing and oppressive behaviours have no space in our demos no matter the gender. We don't need any man to protect us and tell us how things work.

Some more thoughts about non-mixity: we are tired of constantly sharing spaces with toxic men, abusive harassing “comrades”, and rapists. We have no more patience for their apologist friends who give them space underestimating our experience. There is no comradeship when the indifference and neutrality within the anarchist male community leads to our exclusion instead of theirs. Rape culture cuts across all society including the anarchist movement. Rapists are not scary monsters, they are everyday men* that exist around and next to us.

ΟΙ ΒΙΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΤΣΑ ΕΙΔΙΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ//RAPISTS ARE NOT A SPECIAL BREED, THEY ARE EVERYDAY MEN

Desiring the destruction of all authority we cannot limit ourselves to the attack of external power structures (eg. Police station). The destruction of authority includes a constant and uncompromising war against society, as well as the individual responsibility towards acts and internalized authoritarian behaviors (eg. Sexism, speciesism…).

Some rabid queer-feminists

*Men are not the only gender that rapes, but we gender it because most rapes are gendered.

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License