post image

جهنم دره مرکز بازداشت پترو رالی آتن ، در منطقه تاوروس، شاید بدترین محیطی باشد که حتی دولت و اتحادیه اروپا آن را "غیرقانونی" می دانند (صرفاً برای این واقعیت كه فاقد مستندات مناسب است) و انسانها باید آنرا در یونان تجربه کنند. بازداشت در این زندان به طور معمول ماه ها طول می کشد و از مرزهای قانونی فراتر می رود. در مواردی افراد تا 18 ماه در آنجا در بند بوده اند. شرایط نگهداری در پترو رالی حتی حداقل شرایط زندان را هم برآورده نمی کند: بهداشت غیرقابل قبول است ، وعده های غذایی کم یا نا مناسب، تشک ها پر از حشره و پتوها شسته نشده هستند. معمولی ترین روش های تمیز کردن و ضد عفونی انجام نمی شود.

 

در طبقه 2 ، زندانیان بطور شبانه روزی محبوس هستند و فقط 40 دقیقه صبح و بعد از ظهر برای "وقت هواخوری" در تراسها آزاد می شوند. به کسانیکه توانایی تامین هزینه های وکیل را ندارد حق مشاوره حقوقی رایگان اعطا نمی شود. در حالی که بازداشت شدگان حق درخواست پناهندگی بدون حضور وکیل را دارند، اما درخواست های افرادی که موفق به ارسال آن می شوند، به بهانه بروکراسی اداری تحویل داده نمی شوند و یا به تأخیر می افتند.

 

همه اینها ، همراه با رفتاری غیر انسانی ، بیرحمانه و در بسیاری موارد رفتار غیرقانونی نگهبانان ، وضعیت را به کلی غیرقابل تحمل می کند. نامیدی منجر به خود زنی توسط زندانیان می شود به امید این که شاید به کمپها انتقال داده شوند. دیدن خون در میان راهروها بسیار معمولی ایست ، زیرا بسیاری از افراد اقدام به خودکشی می کنند. زیرا آنها از جامعه محروم شده اند و روز به روز همه امید خود به زندگی را هم از دست می دهند.

 

در کنار بخش زنان در طبقه 3 ، یک بخش جداگانه برای زندانیان مرد مبتلا به بیماری های شدید مانند هپاتیت، افسردگی ، ایدز و دیگر موارد وجود دارد. این مردان به حال خود رها شده اند - حتی سازمان های غیردولتی که برای تأمین کمک های قانونی ، به ویژه برای گروه های آسیب پذیر مانند آنها فعالیت می کنند، هرگز امکان ملاقات با آنها را ندارند. انگار اصلا وجود ندارند.

 

در تاریخ 9 ژوئن ، زنان در طبقه 3 اعتصاب غذای خود را آغاز کردند. مطابق با استراتژی کنترل ، اجبار و سرکوبی که در پترو رالی به کار رفته بود ، فشارهای روزانه بر آنها متوقف شد. روز یکشنبه 14 ژوئن ، ما به عنوان یک اقدام جزئی برای همبستگی با 5 زن دیگر، اعتراضی را در خارج از بازداشتگاه برگزار کردیم. واكنش قدرتمندي در بين بازداشت شدگان طبقه 2 و 3 رخ داد كه با ضربه به ميله هاي آهني سلول هاي خود و سر دادن شعار «آزادی» به زبان هاي مختلف از آن جمله بود. مقامات نتوانستند جلوی تقاضای شدید حقوق زندانیان را بگیرند. یکی از زنان اعتصابی در شرایطی بحرانی به بیمارستان منتقل شد. بنابراین بقیه آنها تصمیم گرفتند که اعتصاب غذا را متوقف کنند. روز بعد ، بین 130 تا 140 مرد دست به اعتصاب غذا زدند و خواستار آزادی یا انتقال به کمپ شدند. برخی موفق شدند و به کمپ ها منتقل شدند ، اگرچه تعداد آنها مشخص نیست. ما می دانیم که حداقل تا 17 ژوئیه ، سلمان علیپور از ایران به مدت 33 روز اعتصاب خود را ادامه داده است و کمال آجنی از مراکش برای روز 23 روز.

 

شرایط غیر انسانی در پترو رالی از آن زمان تغییر نکرده و تا هفته های آینده هم تغییر نخواهد کرد. حضور و همبستگی ما حداقل کاری است که می توانیم در قبال بازداشت شدگان انجام دهیم ، چه با مراجعه به آنها و چه با فراهم کردن نیازهای اساسی که دولت آنها را انکار می کند. چه وقتی در بیرون ساختمان با حضور خود صدایشان باشیم، از طریق برقراری ارتباط از راه دور با یک دست بلند کردن، یا از طریق افشای عمومی اوضاع موجود در داخل بازداشتگاه، همبستگی ما به عنوان نفس زندگی برای این افراد به خود را بروز می دهد. بنابراین ، این یک اقدام جزئی اما قابل توجه برای فشار به سیستم است.

 

برچیدن همه مرزها!

آزادی فوری زندانیان در پترولی!

هیچ کس غیرقانونی نیست ، هیچ کس را نباید نادیده گرفت!

همبستگی با اعتصاب کنندگان!

همبستگی سلاح ماست!

مراکز بازداشت نمی تواند بهبود یابد ،

آنها فقط باید تعطیل شوند.

 

SOLIDARIANS for PETROU RALLI

Contact Email: allilegiespetroural@gmail.com

Εικόνες:

από V 18/07/2020 6:48 μμ.


O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License