Ανακοίνωση για τις επιθέσεις στην ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε & την EREN Hellas

Το βράδυ της 29/7 και της 31/7 επιτεθήκαμε με σφυριά και πυροσβεστήρες χρώματος στα κεντρικά γραφεία της ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε στο Χαλάνδρι (Τύχης 2) και της EREN Hellas στην Ακρόπολη (Γαριβάλδη 13).

Το βράδυ της 29/7 και της 31/7 επιτεθήκαμε με σφυριά και πυροσβεστήρες χρώματος στα κεντρικά γραφεία της ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε στο Χαλάνδρι (Τύχης 2) και της EREN Hellas στην Ακρόπολη (Γαριβάλδη 13). Και στις 2 επιθέσεις μας πετάχτηκαν τρικάκια με συνθήματα ενάντια στην αιολική βιομηχανία και την λεηλασία της φύσης καθώς και μηνύματα αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους κατοίκους ανά την επικράτεια. Και οι 2 εταιρείες συμπεριλαμβάνονται στους “ισχυρούς παίκτες” του αιολικού λόμπι που εδώ και χρόνια τα μυαλά των στελεχών και των ιδιοκτητών του έχουν πάρει αέρα και αποθρασυνόμενοι βάζουν χέρι σε κάθε βουνοπλαγιά του ελλαδικού χώρου για να ανανεώσουν τις πηγές των κερδών τους.

Η ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε δραστηριοποιείται στον κερδοφόρο κύκλο των ΒΑΠΕ από το 1984, κατέχει αιολικές εγκαταστάσεις σε Εύβοια, Άνδρο κ.α συνολικής ισχύος 67 MW ενώ αυτή τη στιγμή, έργα της βρίσκονται σε εξέλιξη ξανά στο νησί της Άνδρου. Ανήκει στους επιχειρηματίες Κ.Φιλιππίδη και Π.Παπασταματίου, που και οι 2 γνωρίζουν πολύ καλά να εκπροσωπούν τα συλλογικά συμφέροντα του αιολικού λόμπι:ο 1ος ως μέλος του Δ.Σ του Συνδέσμου Ηλεκτροπαραγωγών από ΑΠΕ (ΕΣΗΑΠΕ), ο 2ος ως γενικός διευθυντής της ΕΛΕΤΑΕΝ (Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας), όπου πριν λίγους μήνες άφησε και τη θέση του προέδρου. Θέση που’ ρθε να καταλάβει το έτερο στέλεχος της ΕΝΤΕΚΑ, Π.Λαδακάκος. Από τις θεσμικές-επιχειρηματικές τους θέσεις φέρουν φαρδιά-πλατιά τις υπογραφές τους όχι μόνο στο καταστροφικό έργο ενάντια στη φύση αλλά και στον μοχθηρό ιδεολογικό πόλεμο που εξαπέλυσε πρόσφατα η ΕΛΕΤΑΕΝ ενάντια στο κίνημα αντίστασης στην αιολική βιομηχανία, μέσα από την καμπάνια ask4wind. Επικοινωνιακή καμπάνια που επιχειρεί με τεράστια ψεύδη, συγκαλύψεις και αντι-επιστημονικές θέσεις ν’αποκρούσει τα συντριπτικά επιχειρήματα αλλά και την κοινωνική δυναμική των αντιστάσεων που ορθώνονται πλέον παντού και φρενάρουν τον τσαμπουκά των επενδυτών. Γιατί δεν φτάνουν μόνο οι νομοθεσίες-δωράκι του Χατζηδάκη, η λαδωμένη τοπική γραφειοκρατία και οι στρατοί κατοχής των μπάτσων για να χτυπηθούν οι αγώνες των κατοίκων. Συνεχίζουν ν’ αναζητούν κοινωνική νομιμοποίηση βασισμένοι στο ψεύδος και την προπαγάνδα. Γιατί άραγε;

Η Eren Hellas, θυγατρική εταιρεία του γαλλικού κολοσσού Total/Eren,διαθέτει 12 αιολικά εργοστάσια στη Στ.Ελλάδα (Κιθαιρώνας, Εύβοια, Βοιωτία), 1 στη Θράκη και κατασκευάζει καινούργιο στην περιοχή της Ροδόπης. Με εγκατεστημένη ισχύ των εργοστασίων της να φτάνει τα 314 MW, συγκαταλέγεται στην κορυφαία 5αδα βιομηχανιών ΑΠΕ στην Ελλάδα, κατόρθωμα που οφείλεται και στην εξαγορά της από τον όμιλο-κολοσσό των πετρελαίων (!) Total το 2017. Ναι, καλά καταλάβατε. Μια τεράστια πετρελαιοβιομηχανία, υπεύθυνη και καταδικασμένη για δεκάδες εγκλήματα σε βάρος της φύσης και με πολυετή ρυπογόνα δραστηριότητα σε όλον τον πλανήτη, το 2017 εξαγοράζει στην Ελλάδα εταιρεία παραγωγής ρεύματος μέσω ΒΑΠΕ ενώ παράλληλα υπογράφει συμφωνίες με το ελληνικό κράτος για έρευνες και εξόρυξη υδρογονανθράκων σε Ιόνιο και Ν.Κρήτη. Και είναι αυτά τα “θαλάσσια οικόπεδα” της Total, της ΈxonnMobil και των ΕΛ.ΠΕ, οι περίφημες ΑΟΖ που περιφρουρεί αυτή τη στιγμή ο ελληνικός στρατός νότια της Κρήτης ενάντια στην “τούρκικη επιθετικότητα”. Ακόμα και σήμερα, όμως, παντού γύρω μας ακούμε για την περίφημη “πράσινη ενέργεια” των ΒΑΠΕ και τις ανησυχίες κρατών και πολυεθνικών για την “κλιματική αλλαγή”. Στην περίπτωση της EREN HELLAS, η (εικονική) πραγματικότητα είναι πιο εύκολη αφού ο διευθ.σύμβουλος της, Κ.Φεσσάς είναι συνιδιοκτήτης του “ενημερωτικού” site enikos.gr μαζί με το αδέκαστο δημοσιογραφικό τέρας, Ν.Χατζηνικολάου. Τέτοιες αθώες επιχειρηματικές σχέσεις ανθούν παντού στους κύκλους της ντόπιας άρχουσας τάξης των βιομηχάνων, των καναλαρχών και κάθε λογής επενδυτών (Κοπελούζος-Newsbeast, Λάτσης-Star TV κ.α) και είναι αυτές που εξασφαλίζουν ρεπορτάζ και “έρευνες” που παρουσιάζουν το αιολικό λόμπι σαν τους σύγχρονους οικολόγους-σωτήρες, τις ανεμογεννήτριες σαν ανεμόμυλους, τις τοπικές κοινωνίες σαν αχάριστους ωφελούμενους, όσους αντιστέκονται ως οπισθοδρομικούς. Και το σημαντικότερο: να παρουσιάζουν τις ΒΑΠΕ ως την οικολογική λύση στο περίφημο σχέδιο της απολιγνιτοποίησης της ΔΕΗ, ενώ όλοι αυτοί θέλουν να βάλουν χέρι στο σχέδιο ιδιωτικοποίησής της. Κι όμως, δεν είναι ηλίθιοι. Είναι αδίστακτοι και πολεμούν με όλα τα μέσα. Εμείς;

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕΝ ΠΡΑΣΙΝΙΖΕΙ, ΔΕΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ!

Από τις πλαγιές της Τήνου ως τις βουνοκορφές των Αγράφων, από την Κρήτη, την Εύβοια, την Ήπειρο και ψηλά ως τη Μακεδονία, όλη η χώρα θα μετατραπεί σε έναν απέραντο επενδυτικό χάρτη με φυτεμένες ανεμογεννήτριες. Έτσι υπολογίζουν κράτος και κεφάλαιο που απομυζούν τον φυσικό κόσμο, δρομολογώντας φαραωνικά κατασκευαστικά έργα και ισοπεδώνοντας δάση και βουνά. Παντού σκοπεύουν να επιβάλλουν και με το Νόμο και με την Καταστολή ότι η νέα ισχύς της καπιταλιστικής ανάπτυξης είναι η ενέργεια. Οι εξορύξεις σε Πίνδο και Ιόνιο για πετρέλαιο, τα γιγαντιαία ή και μικρότερα υδροηλεκτρικά έργα, οι εκατοντάδες βιομηχανικές ανεμογεννήτριες αποκαλύπτουν μια άνευ προηγουμένου επίθεση στη γη, με γνώμονα την κρατική προπαγάνδα για πράσινη ανάπτυξη και Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Με ιδεολογικό όχημα την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, η μπίζνα των ΒΑΠΕ (Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) εμφανίζεται ως μονόδρομος, ως εθνικό συμφέρον ώστε να κερδηθεί η εμπιστοσύνη ξένων και ντόπιων επενδυτών. Κρατικές επενδυτικές πολιτικές όπως ο νέος αντι-περιβαλλοντικός νόμος Χατζηδάκη που υπερασπίζεται την “λύση” των ΒΑΠΕ ως σωτήρια για την εθνική οικονομία, χαρίζουν γη και ύδωρ στους καπιταλιστές, απελευθερώνουν τις fast track θεσμικές διαδικασίες τσιμεντοποίησης περιοχών Natura, γκρεμίζουν το καθεστώς προστασίας των δασικών εκτάσεων, εντείνουν την ερημοποίηση ολόκληρων οικοσυστημάτων. Και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα αυτών των πολιτικών ούτε αντιστρέφεται, ούτε εξωραϊζεται. Είναι εγκληματικό και ανεπίστρεπτο.

Πίσω από τον “πράσινο” ιδεολογικό μανδύα των ΒΑΠΕ, βρίσκονται οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις πάνω στις οποίες στήνεται ο χορός για την εκ νέου συσσώρευση πλούτου και κεφαλαίου. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) σε ρόλο μεσάζοντα, υπογράφουν συμφωνίες με μικρότερους και μεγαλύτερους επενδυτικούς παίκτες με διττό στόχο. Απ’ τη μία, να πλασάρουν νέες τεχνολογίες και περιβαλλοντικές λύσεις για τη διάσωση της καπιταλιστικής κερδοφορίας, και όχι του πλανήτη όπως διατείνονται. Απ’ την άλλη, να προωθήσουν νέα μοντέλα διακυβέρνησης που θα δοκιμάσουν να κερδίσουν νέα πεδία κοινωνικής συναίνεσης. Σύσσωμος ο καπιταλιστικός κόσμος, πολυεθνικές και ντόπιες κατασκευαστικές εταιρείες, προσπαθούν να πείσουν για τις νέες μεγάλες ενεργειακές ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν μέσω των ΒΑΠΕ. Το νέο επιχείρημα των κυρίαρχων εν μέσω υγειονομικής κρίσης, δια στόματος του πρωθυπουργού, θέλει την Ελλάδα να χαράσσει μια νέα εθνική στρατηγική και να αποτελέσει μια νέα “μπαταρία” της Ευρώπης (πέραν του επισφαλούς, πλέον, πονταρίσματος στην βιομηχανία του τουρισμού).

Ο φαύλος κύκλος του καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης και των (ενεργειακών) αναγκών του παράγει ασταμάτητα προϊόντα και ενέργεια ενώ παράλληλα διευρύνει και τα καταστροφικά αδιέξοδά του. Ενώ η παγκόσμια καπιταλιστική μηχανή διεξάγει πολέμους για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, θέτοντας σε συνεχή κίνηση και την πλέον ενεργοβόρα πολεμική της βιομηχανία, πουλάει στις συνειδήσεις των από κάτω, ένα νέο οικολογικό αφήγημα με πράσινες κορδέλες. Όσο κι αν προσπαθούν να ξεγελάσουν τους υπηκόους τους ανά τον κόσμο, είναι εξόφθαλμο πως οι ίδιοι οι πετρελαιάδες και τσιμεντοβιομήχανοι που δεκαετίες τώρα πρωτοστατούν στην αλόγιστη λεηλασία γης, αέρα, νερού, είναι οι ίδιοι που επανεπενδύουν τα κεφάλαιά τους σε ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, υδροηλεκτρικά με τις αντίστοιχες ευλογίες και διευκολύνσεις από το κράτος. Είναι οι ίδιοι κατασκευαστικοί όμιλοι που αφού τσιμέντωσαν πόλεις και φάγανε από την κατασκευή δημοσίων έργων, για να συνεχίσουν να πλουτίζουν, πρέπει να επεκταθούν σε κάθε βουνό, ποτάμι και θάλασσα, να περιφράξουν κάθετί φυσικό, με ποσοτικοποιημένους οικονομικούς όρους, ώστε να λειτουργεί ως “ειδική” ζώνη κερδοφορίας.

Στο ίδιο πλαίσιο, η κρατική προπαγάνδα γύρω από την έξαρση της “περιβαλλοντικής κρίσης”, θολώνει τα νερά εκεί ακριβώς που τα εγκλήματα του πολιτισμού της ανάπτυξης και της μόλυνσης, βαφτίζονται ατυχήματα ή φυσικές καταστροφές. Οι πράσινες καμπάνιες τούς αποσιωπούν την ευθύνη τους και κουνούν το δάχτυλο στους καταπιεσμένους που “δεν επιδεικνύουν την πρέπουσα κοινωνική ευθύνη”. Συνολικά, το ιδεολόγημα της πράσινης ανάπτυξης μετακυλά την ευθύνη για το καταστροφικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής-κατανάλωσης, της κυκλοφορίας του εμπορεύματος και της αυτοκρατορίας της ενέργειας, στις πλάτες των από κάτω, αυτών που “χρησιμοποιούν πλαστικές σακούλες, καλαμάκια και ξοδεύουν υπερβολικό ρεύμα”. Το θράσος τους ξεπερνά κάθε όριο όταν ιδιοκτήτες κατασκευαστικών εταιρειών προβάλλονται ως οικολόγοι και σωτήρες του πλανήτη επειδή επενδύουν στις ΒΑΠΕ! Πρόκειται για το οικολογικό προσωπείο που επιχειρεί να εξωραϊσει τα εγκλήματα κατά της φύσης, παρουσιάζοντας τους ίδιους ευαίσθητους για την κλιματική αλλαγή ενώ στην ουσία, τους δίνεται μια “πράσινη ευκαιρία” να επεκτείνουν τα μέσα παραγωγής ενέργειας, αναπροσαρμόζοντας την αγορά με εξίσου επιθετικούς όρους για τη φύση. Είναι πασιφανές ότι στη μπίζνα που λέγεται αιολική ενέργεια, ο αέρας που θέτει σε λειτουργία μια ανεμογεννήτρια, είναι ο ίδιος που βγαίνει απ’ τα φουγάρα της Πτολεμαϊδας.

Η δημόσια συζήτηση γύρω από το ζήτημα της ενέργειας και των ενεργειακών αναγκών είναι πλήρως ναρκοθετημένη από την ίδια την καπιταλιστική πραγματικότητα. Η ενέργεια στον καπιταλισμό δεν αποτελεί κάποιο αγαθό προς κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών. Αποτελεί το απαραίτητο κινητήρα του συστήματος και εμπόρευμα στα χέρια των κρατικών μηχανισμών και καπιταλιστών που αποφέρει τεράστια κέρδη για τους ίδιους και προωθεί τον απαραίτητο μεταξύ τους ανταγωνισμό. Επιπλέον, η αιολική ενέργεια (αλλά και κάθε ενέργεια μέσω ΑΠΕ), δεν μπορεί να αρκέσει από μόνη της για να καλύψει τις ενεργοβόρες ανάγκες των βιομηχανιών, των αστικών μητροπόλεων και των υπερκαταναλωτικών κοινωνιών. Βρίσκεται πάντα σε εξάρτηση από τα συμβατικά ορυκτά καύσιμα (λιγνίτης, πετρέλαιο, φυσικό αέριο) γιατί απλούστατα ποτέ δεν μπορεί να καλύψει το προαπαιτούμενο ενεργειακό δυναμικό της καπιταλιστικής μηχανής. Γι’ αυτό και πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι επενδυτές, επενδύουν σε κάθε δυνατή πηγή ενέργειας γιατί έχουν να καλύψουν ασύλληπτες ενεργειακές ανάγκες και να κερδοφορήσουν μέσω αυτών. Και τα λεφτά των ΒΑΠΕ, έχουν το ίδιο χρώμα με τα λεφτά από το πετρέλαιο.

Άγραφα. Τήνος. Άνδρος. Σαμοθράκη. Σκύρος.Εύβοια. Κρήτη. Σ’όλη πλέον την επικράτεια, οι αγώνες ενάντια στην αιολική βιομηχανία διαρρηγνύουν τον ιδεολογικό πυρήνα της δήθεν φιλικής προς το περιβάλλον αναπτυξιακής πολιτικής, αμφισβητούν την κυρίαρχη συναίνεση και εμποδίζουν στην πράξη την εξάπλωση των αιολικών εργοστασίων. Με τις τοπικές κοινωνίες στο προσκήνιο, αποκαλύπτεται πως το παραμύθι της πράσινης ανάπτυξης έχει καλό τέλος αποκλειστικά για τα κέρδη των εταιρειών και των επιχειρηματιών που επενδύουν τα κεφάλαιά τους. Αγώνες που δίνονται από μικρές ή μεγάλες συλλογικές κοινότητες που δεν τσιμπάνε στην κυρίαρχη προπαγάνδα για δήθεν αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, για “σχέδια ενεργειακής αυτονομίας” και “εξασφάλιση του χαρακτήρα των δασικών εκτάσεων” αλλά μπολιάζουν τις τοπικές κοινωνίες με συλλογικές εμπειρίες αγώνα που αναδεικνύονται οι μόνες ικανές να υπερασπιστούν τα οικοσυστήματα, την ανεμπόδιστη παρουσία άγριας ζωής μέσα σ’ αυτά αλλά και την ζωτικής σημασίας αλληλεξάρτηση ανθρώπου και φύσης έξω από εμπορικές, καταναλωτικές και τουριστικές ζώνες.

Η μαχητικότητα και η αποφασιστικότητα των αγώνων αυτών έρχεται αντιμέτωπη και με την κρατική καταστολή που επιβάλλει βίαια τα συμφέροντα των επενδυτών στην ζωή των τοπικών κοινωνιών. Από τις δικαστικές διώξεις αγωνιστών στην Καρδίτσα που συμμετέχουν ενεργά στις κινητοποιήσεις εδώ και χρόνια ως τις μαζικές μηνύσεις εις βάρος κατοίκων της Τήνου που έβαλαν τα σώματά τους μπροστά στους μπάτσους και τα μηχανήματα του επενδυτή (που ζητά μάλιστα και αποζημιώσεις για διαφυγόντα κέρδη και...ψυχική οδύνη!), η επιχείρηση τρομοκράτησης των αγώνων αυτών συνεχίζεται και πρέπει να βρεθούμε έμπρακτα στο πλάι τους. Η πολύμορφη αλληλεγγύη στους αγώνες αυτούς αναγνωρίζει και το πραγματικό τους περιεχόμενο. Η έμπρακτη υπεράσπιση της φύσης, η δυνατότητα του αγωνιστικού αυτοκαθορισμού μιας κοινωνίας δεν περιορίζεται αναγκαστικά στα τοπικά όρια ενός συγκεκριμένου αγώνα αλλά μπορεί να ακτινοβολεί το νοημά του σε πλανητικό επίπεδο. Όπως ελεύθερα κινούνται ο αέρας και το νερό, την κίνησή τους πρέπει να ακολουθήσουν και οι αγώνες των καταπιεσμένων. Πέρα από σύνορα, φράχτες, φράγματα και κάθε τεχνητό εμπόδιο. Σε τοπικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο, υπάρχουν πλείστα παραδείγματα αποφασιστικής εναντίωσης σε έργα εγκατάστασης ανεμογεννητριών και επέκτασης αιολικών σταθμών, πράξεις σαμποτάζ κατασκευαστικών και ανεμομετρικών μηχανημάτων των εταιρειών. Στη σύγκρουση ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενάντια στην καπιταλιστική ανάπτυξη και την επέκτασή της, μπορούμε όλοι και όλες να αναπνεύσουμε ελεύθερα! Και αυτή είναι η μόνη βιώσιμη λύση.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Σ' ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΟΛΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Αναρχικές-οί για τη λεηλασία των επενδύσεων

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License