Να σταματήσουμε τον πόλεμο εναντίον των μεταναστ(ρι)ών / Stop the war on migrants [ελ, en]

Όχι στον εγκλεισμό των μεταναστ(ρι)ών! Ελευθερία μετακίνησης, χαρτιά, στέγη και περίθαλψη για όλους/ες! Αλληλεγγύη στους εξεγερμένους μετανάστες και μετανάστριες της Μόριας! Πορεία: Πέμπτη 1 Οκτώβρη, 7 μμ, Καμάρα No to migrants’ prison camps! Freedom of movement, papers, housing and healthcare for all! Solidarity with migrants in revolt against Moria camp! PROTEST: Thursday, October 1, 19:00, Kamara (121 Egnatia str.)

post image

Πορεία: Πέμπτη 1 Οκτώβρη, 7 μμ, Καμάρα

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ!

ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ!

Από τα σύνορα του Έβρου μέχρι την Αμυγδαλέζα, από τη Μόρια μέχρι τη Μανωλάδα, το ελληνικό κράτος συμμετέχει σε έναν άλλοτε ακήρυχτο άλλοτε ρητό πόλεμο ενάντια στους/ις μετανάστ(ρι)ες. Η στρατιωτικοποίηση και η αυξημένη επιτήρηση των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων σε όλη την περιοχή από τον Έβρο ως το Καστελόριζο, οι παράνομες επαναπροωθήσεις, η στρατιωτική και αστυνομική βία και καταστολή κατά των μεταναστ(ρι)ών, ο εγκλεισμός σε Hotspot- στρατόπεδα συγκέντρωσης, η φτηνή, υποτιμημένη, μαύρη εργασία, η απουσία πρόσβασης σε στέγαση, παιδεία, υγεία, η μη παροχή νόμιμων εγγράφων, συνθέτουν μέρος της συνολικής εικόνας αυτού του πολέμου.

Το τελευταίο διάστημα, η αντιμεταναστευτική πολιτική έχει αυξηθεί σε ένταση. Μπορούμε να θυμηθούμε τα γεγονότα στον Έβρο και τα σύνορα λίγο πριν το lockdown, όπου αφού οι μετανάστ(ρι)ες ταυτοποιήθηκαν ως «υποχείρια στα χέρια του Ερντογάν» και τυποποιήθηκαν ως «ασύμμετρη απειλή» για την εθνική ασφάλεια και σταθερότητα δέχθηκαν μια άνευ όρων βία από στρατό, αστυνομία και ένοπλους φασίστες που «έπαιρναν το νόμο στα χέρια τους». Η κρατική διαχείριση της πανδημίας COVID-19 σήμαινε για τις μετανάστριες και τους μετανάστες που ζουν στα camps-φυλακές υποχρεωτικό εγκλεισμό-καραντίνα για πολλούς μήνες χωρίς ουσιαστική πρόληψη και πρόσβαση στο σύστημα υγείας. Με πρόσχημα τον κορονοϊό, επιταχύνονται οι διαδικασίες μετατροπής όλων των camps σε κλειστά, σχέδιο το οποίο υπήρχε φυσικά πριν την COVID-19. Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων μηνών, είδαμε επίσης pushbacks-απαγωγές κατά τις οποίες η αστυνομία απήγαγε μετανάστ(ρι)ες με ή χωρίς χαρτιά από το κέντρο των πόλεων ή από camps και τους οδηγούσε παράνομα στην Τουρκία. Είδαμε το ελληνικό λιμενικό σε ρόλο πειρατή να καταστρέφει τις βάρκες που έπλεαν προς τα ελληνικά χωρικά ύδατα ή να τις ωθεί με τη βία πίσω στα διεθνή και τουρκικά χωρικά ύδατα, γεγονός που κατήγγειλαν ακόμη και διεθνή μέσα ενημέρωσης. Επίσης, τον επόμενο καιρό σχεδιάζεται να γίνουν χιλιάδες εξώσεις από ανθρώπους που δικαιούνταν στεγαστικά προγράμματα και πλέον η αίτηση ασύλου τους έχει εγκριθεί.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ

Το βράδυ της 8 Σεπτέμβρη, το camp της Μόριας παραδίδεται στις φλόγες. Αποκλειστική ευθύνη για το κάψιμο της Μόριας έχει η αντιμεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους και της Ε.Ε. Μετά το κάψιμο της Μόριας, τα ΜΜΕ, η κυβέρνηση και κάθε λογής ρατσιστική φωνή ξεκίνησαν να μιλούν για «ευθύνη των μεταναστών για τη φωτιά». Η απόδοση ευθύνης στις μετανάστριες και τους μετανάστες, όμως, εμπεριέχει μια θεμελιώδη αντιστροφή της πραγματικότητας: Ευθύνη για τη φωτιά στη Μόρια έχουν όσοι κατασκεύασαν αυτή τη φυλακή, όσοι δημιούργησαν αυτή την απάνθρωπη συνθήκη. Είναι δίκαιο οι μετανάστ(ρι)ες να αποδρούν από τη φυλακή και να τη βλέπουν να παραδίδεται στις στάχτες. Είναι δίκαιο να αρνηθούν να ζήσουν κι άλλο σε ένα διαρκές καθεστώς εγκλεισμού. Δεν είναι λίγες, άλλωστε, οι φορές που έχουν εξεγερθεί οι μετανάστες στη Μόρια και αλλού. Μετά τη φωτιά, οι μετανάστριες φωνάζουν για ελευθερία και διαμαρτύρονται ενάντια στον εγκλεισμό τους. Ο αγώνας αυτός έχει όλο το δίκαιο του κόσμου.

Η «ΝΕΑ ΜΟΡΙΑ»

Το «χάος» που πυροδότησε η φωτιά στη Μόρια ακολούθησε η προσπάθεια του ελληνικού κράτους για ανασυγκρότηση του εγκλεισμού με πιο συστηματικό πλέον τρόπο, σε πιο ασφυκτικές συνθήκες. Αμέσως μετά τη φωτιά, κηρύχθηκε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης η οποία σήμανε την αρχή ενός νέου γύρου καταστολής και εγκλεισμού των μεταναστ(ρι)ών. Αστυνομικές δυνάμεις μεταφέρθηκαν στη Λέσβο οι οποίες μάλιστα έριξαν χημικά στις κινητοποιήσεις των μεταναστ(ρι)ών. Έπειτα, δρομολογήθηκε η κατασκευή του νέου κλειστού camp στο Καρά Τεπέ και χρησιμοποιήθηκαν από το υπουργείο μετανάστευσης διάφορα ψέματα και εκβιασμοί για να πείσουν τις μετανάστριες και τους μετανάστες να μπουν στη νέα φυλακή (μόνο όσοι/ες μπαίνουν στη νέα δομή θα μπορούν να εκκινήσουν τη νόμιμη διαδικασία παροχής ασύλου, η νέα δομή είναι πλήρως έτοιμη κ.ά.).

Φυσικά, οι συνθήκες στον Καρά Τεπέ είναι απαράδεκτες: Δίνεται 1,5 λίτρο νερό την ημέρα, πρέπει να καταγράφονται επίσημα οι αιτήσεις εξόδου, την Κυριακή 20/9 απαγορεύτηκε η έξοδος σε όλους/ες τις μετανάστ(ρι)ες επειδή τα μαγαζιά ήταν κλειστά (!). Ο χώρος είναι ο πλέον ακατάλληλος: αφενός είναι εκτεθειμένος σε βόρειους ανέμους και αφετέρου, ως παλιό πεδίο βολής, είναι επικίνδυνος.

Σε όλα αυτά, προστίθεται επίσης η απόφαση του υπουργείου μεταναστευτικής πολιτικής να κλείσει το χώρο ΠΙΚΠΑ με χωρητικότητα 100-120 ατόμων, πράγμα που θα οδηγήσει τους αιτούντες άσυλο σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΩΣ «ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ» ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ

Έπειτα από τη φωτιά, η αντιτρομοκρατική και η ΕΥΠ, «ταυτοποίησαν» 6 μετανάστες αφγανικής καταγωγής ως «εμπρηστές της Μόριας», οι οποίοι έχουν ήδη κριθεί προφυλακιστέοι. Για το ελληνικό κράτος, οι 6 αυτοί «εμπρηστές» συμπυκνώνουν κάθε δυνητική αντίδραση ενάντια στην αντιμεταναστευτική πολιτική. Είναι εμφανής ο φόβος η φωτιά να μεταφερθεί εκτός Μόριας (όπως ήδη έγινε στη Σάμο και το Σκαραμαγκά) καθώς η Μόρια δεν είναι η «εξαίρεση» αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί μέρος ενός συστήματος εγκλεισμού που περιλαμβάνει «ανοιχτές» και κλειστές δομές. Έτσι, η παραδειγματική τιμωρία των «εμπρηστών» της Μόριας (αλλά και των 3 που συνελήφθησαν για τη φωτιά στο camp στη Σάμο στις 15 Σεπτέμβρη) φαίνεται να είναι μεγάλης σημασίας για το ελληνικό κράτος, ενώ μέλη και φίλοι διεθνών οργανώσεων που κατήγγειλαν με αποδείξεις τα pushback στο Αιγαίο, διώκονται με βαριές κατηγορίες.

Τώρα, είναι η στιγμή να πούμε κατηγορηματικά: καμία καταδίκη των «εμπρηστών».

Καμία καταδίκη, γενικότερα, όποιου μετανάστη, όποιας μετανάστριας αγωνίζεται.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ

Απέναντι σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα η αδιαφορία δεν είναι επιλογή. Επιλέγουμε να σταθούμε δίπλα στους μετανάστες και τις μετανάστριες και να αγωνιστούμε από κοινού για τα προβλήματά μας. Σε αυτόν τον τόπο που νιώθουμε τόσο ξένοι, δεν θέλουμε να είμαστε μόνοι/ες. Θέλουμε να ζήσουμε μαζί με τις μετανάστριες και τους μετανάστες, στις πλατείες, στους δρόμους και στις γειτονιές, ενάντια σε κάθε ρατσιστική πολιτική.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΖΟΥΣΑΝ ΣΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΥΝΕΧΙZΟΥΝ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ

ΧΑΡΤΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ, ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ

StopWarOnMigrants

-----------------------------------------

PROTEST: Thursday, October 1, 19:00, Kamara (121 Egnatia str.)

STOP THE WAR ON MIGRANTS

AND LIVE TOGETHER!

From the land borders of Evros to Amygdaleza detention centre, from the living hell of Moria to brutal exploitation to Manolada strawberry fields, the Greek state participates in a sometimes undeclared, sometimes open war against migrants. The militarization and increased surveillance of land and sea borders throughout the country, from Evros to Kastelorizo, pushbacks and illegal deportations, military and police violence and repression against migrants, confinement in Hotspot camps, cheap, undervalued, undeclared work, lack of access to housing, education, healthcare, unwillingness to provide legal documents, all the above are parts of the big picture of this war.

Recently, anti-immigration policy has intensified. We can recall the events at Evros region and the land borders shortly before the lockdown, when migrants were labeled as “mere pawns used by Erdogan’s government”, identified as an “asymmetric threat” to national security and stability, subjected to limitless military and police violence, and also attacked by armed fascists who “took the law into their own hands”. The state management of the Covid-19 pandemic forced migrants living in prison camps into compulsory quarantine for many months, with no effective prevention of Covid-19 and without access to the health system. Under the pretext of the coronavirus, the process to convert all camps to closed ones was accelerated, and this is a plan that existed before Covid-19 pandemic. In recent months, we have also seen abductions and pushbacks: police abducting migrants with or without papers from city centers or camps and smuggling them into Turkey, while Greek coastguard have turned pirate, destroying boats that sailed in Greek territorial waters or forcibly pushing them back to the international and Turkish territorial waters, a fact that was even denounced by major international media. Add to the above that, thousands of evictions are planned to happen in the near future, as migrants who were granted international protection status are no more entitled to housing programs.

SOLIDARITY WITH MIGRANTS WHO HAVE REVOLTED AGAINST MORIA HELL!

On the night of September 8, the camp of Moria was set on fire. The sole responsible for the burning down of Moria camp lies with the anti-immigration policy of the EU and the Greek state. After the fire that destroyed Moria camp, the mass media, the government and all kinds of racists started talking about “migrants’ responsibility for the fire”. To lay responsibility for this on migrants, however, involves a fundamental reversal of reality: Those who had built this prison, those who created this inhumane condition, are to be held responsible for the fire in Moria. It is only fair for migrants to try to escape from prison and wish to see it burn down to ashes. It is only fair for them to refuse to live any longer in a permanent state of confinement. After all, migrants have revolted in Moria (and elsewhere) so many times in the past. After the fire, migrants shout for freedom and protest against their new incarceration. This struggle is a just one, for all the reasons in the world!

MORIA 2.0

The “chaos” triggered by the fire in Moria was followed by the Greek state’s attempt to reconstruct the condition of confinement in a more systematic way, under even more suffocating conditions. Immediately after the fire, a state of emergency was declared, This marked the beginning of a new round of repression and confinement of migrants. Police forces were transferred to Lesvos, and started launching teargas against migrants protesting for freedom. The construction of a new closed camp in Kara Tepe was legitimised and various lies and blackmails were used by the Ministry of Mmigration to persuade migrants to enter the new prison (only those who enter the new structure will be able to continue their procedure for asylum, the new structure is fully ready and it is the only place where food, water and security are guaranteed, etc.).

Of course, the conditions in Kara Tepe are unacceptable: 1.5 liters of water per person is distributed daily, in order to exit the camp you must be officially registered and have a “good reason”, for example, on Sunday 20/9 no migrants were allowed to exit the camp, because the shops were closed (!). The area is highly unsuitable: on the one hand it is exposed to north winds and on the other hand, as an old shooting range, it is dangerous.

To all this we have to add the decision of the Ministry of Migration to shut down PIKPA community-organised camp at Lesvos, a place that was hosting with a capacity of 100-120 vulnerable people, who now will be “hosted” in the new concentration camp.

SOLIDARITY TO THOSE WHO ARE ACCUSED OF “ARSONING MORIA”

After the fire, the Greek anti-terrorist unit and the secret police, identified 6 migrants from Afghanistan as “the arsonists of Moria”. They have already been sentenced to pre-trial detention. For the Greek state, these 6 “arsonists” personify all possible reactions against the state’s anti-immigration policy. There is an obvious fear that the fire will be transferred outside Moria (as has already happened in Samos and Scaramangas) as Moria is not the “exception” but is in fact part of an exclusion system that involves “open” and closed structures. Thus, the exemplary punishment of the “arsonists” of Moria (but also of the 3 who were arrested for the fire at Samos camp on September 15) seems to be of great importance for the Greek state. At the same time, members of international aid organisations, who have denounced pushbacks in the Aegean, are facing heavy charges.

Now, it is time to say loud and clear: drop the charges on the “arsonists”.

No migrant fighting against the detention regime, in a struggle for freedom and dignity, should be prosecuted.

COMMON STRUGGLES OF LOCALS AND MIGRANTS

In the face of this grim reality, indifference is not an option.We choose to stand shoulder to shoulder with migrants and fight together for our demands. In this part of the world, where we feel more and more strangers, we do not want to be alone. We want to live together with migrants in our neighborhoods, to hang around together at squares, to walk together on the streets, together - against all racist policies.

SOLIDARITY WITH THOSE WHO LIVED IN THE HELL OF MORIA AND WHO NOW CONTINUE TO STRUGGLE OUTSIDE OF IT!

PAPERS, FREEDOM OF MOVEMENT, ACCESS TO THE HEALTH SYSTEM, AND HOUSING IN THE CITIES FOR ALL MIGRANTS!

StopWarOnMigrants

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License