Αντικρατικό-Αντιφασιστικό κίνημα απέναντι στα ''τείχη'' της δημοκρατίας | Αναρχική ομάδα Bellini

Η πολιτική μας θέση ως αναρχική ομάδα, είναι πως παραμένουμε αδιάφοροι για τις ποινές, το εύρος τους και τον στείρο πολιτικό διάλογο που αναπτύσσεται γύρω από τα τεκταινόμενα της δίκης. Αδυνατούμε έστω και στην σκέψη να συγκρίνουμε διώξεις αναρχικών αγωνιστών, με αυτές των φασιστών, αναπαράγωντας έτσι την καταραμένη θεωρία των 2 άκρων. Ο φασισμός τσακίζεται μόνο στο δρόμο, στόχος η δημιουργία ενός μαζικού αντικρατικού-αντιφασιστικού κινήματος.

Την τεταρτη 7/10 έφτασε στο τέλος η ''δίκη'' της χ.α μετά από 5.5 χρόνια. Δεκαδες χιλιάδες κοσμου διαδήλωσαν εξω απο το εφετείο ενώ ξέσπασαν συγκρούσεις με τους ένστολους χρυσαυγιτες, οι οποίοι εκφράζοντας τη δυσαρέσκεια αυτών και των εντολοδόχων τους για την μαζική αντιφασιστική διαδήλωση, προσπάθησαν να την διαλύσουν.Η πολιτική θέση, πως μια δικαστική απόφαση από την αστική δικαιοσύνη τερμάτισε τον φασισμό, αποτελεί το ανάχωμα ενός κρατικοδίαιτου αντιφασισμού και προφανώς καμία σχέση δεν μπορεί να έχει με τους μαχητικούς αντιφασιστικούς αγώνες που δόθηκαν απο το αναρχικό και ανατρεπτικό κίνημα σε κάθε γειτονιά, σε καθε χωρο εργασίας, στα γήπεδα, στις πλατείες και παντού.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, πλησιάζοντας στο τέλος της ''δίκης'' της χ.α., η καθημερινή ''ατζέντα'' του αστικού συστήματος διακυβέρνησης, γέμιζε συνεχώς με ''αντιφασιστικές'' δηλώσεις περί νίκης της δημοκρατίας. Από τα αριστερά της βουλής, έως τα ακροδεξιά ψεκασμένα στοιχεία της, δημοκρατικά τείχη υψώνονταν, συμπεριλαμβάνοντας όλους όσους έθρεφαν το φασισμό και το ελληνικό παρακράτος επί δεκαετίες. Πολιτικά κόμματα, ΜΜΕ, μεγαλοεπιχειρηματίες, όσοι συναγελάζονταν με την χρυσή αυγή για τρεις δεκαετίες, σπεύδουν να υψώσουν αντιφασιστικές σημαίες. Οι χορηγοί των ταγμάτων εφόδου, όσοι τους έδιναν θέση στο δημόσιο λόγο πλασάροντάς τους ως τα χρήσιμα ''κακά'' παιδιά του συστήματος, εκφωνούν καθημερινά αντιφασιστικούς λόγους, από τα ίδια πάνελ που πριν λίγα χρόνια ''χάιδευαν'' την πλάτη των φασιστών.

Η ιστορία της χρησιμοποίησης του φασισμού από το σύστημα, επαναλαμβάνεται συνεχώς. Όντας γνήσιο τέκνο του κράτους και του κεφαλαίου, η ιστορία της χρυσής αυγής δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική. Τρεφόμενη από το ελληνικό σύστημα επί δεκαετίες, αναδείχτηκε και δυναμώθηκε από αυτό, σε μία περίοδο κοινωνικής έκρηξης, ως η χρήσιμη πολιτική δύναμη που θα λειτουργούσε ως η βαλβίδα αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής, κατευνάζοντας την και ανακατευθύνοντας την στους αντιπάλους του κράτους και του καπιταλισμού, καθώς και στους απόκλεισμένους από αυτό (πρόσφυγες, μετανάστες, τοξικοεξαρτημένοι, LBGTQI+ άτομα). Η ''δίκη'' της φασιστικής οργάνωσης, ξεκίνησε ώστε να επιτευχθεί ο απόλυτος έλεγχος του συστήματος σε αυτήν, με σκοπό να μην ''παραστρατεί'' από τους στόχους τους οποίους της είχαν θέσει. Σε μία ευρωπαική αστική δημοκρατία, τα τάγματα εφόδου των φασιστών έπρεπε να είναι απόλυτα ελεγχόμενα από αυτήν, χωρίς να αποτελούν μία φασιστική ανεξάρτητη δύναμη. Λίγο καιρό πριν την απόφαση, προαναγγελόταν η ''καταδίκη'' της χ.α., η οποία εμφανίζεται ως η ''απάντηση'' της δημοκρατίας στα ''άκρα''. Βαθύτερα όμως, η απόφαση αυτή έχει τις ρίζες της στους φόβους της κυβέρνησης, πως μία ενδεχόμενη αθώωση της χ.α. θα δημιουργούσε ένα μαζικό αντιφασιστικό-αντικρατικό κίνημα το οποίο θα έφερνε και την πτώση της. Οι αντιφάσεις του δημοκρατικού αντιφασισμού γίνονται εξόφθαλμες καθώς λίγο πριν την δίκη της χ.α., το κράτος προβαίνει σε συλλήψεις αντιφασιστών αναρχικών, όπως οι 51 αντιφασίστες/στριες της θεσσαλονίκης που συνελλήφθησαν για ''σβήσιμο'' φασιστικών συμβόλων, όπως η δίκη-σκευωρία 2 αναρχικών που κατηγορούνται για επιθέσεις σε γραφεία της χ.α. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση παρουσιάζεται ως ο ''αντίπαλος'' του εθνικισμού-φασισμού, πρόσφυγες και μετανάστες στοιβάζονται στις λάσπες των στρατοπέδων συγκέντρωσης, και το κυβερνών κόμμα υποθάλπτει και προωθεί φασιστικά πογκρόμ από ''επιτροπές'' κατοίκων σε όλη την ελληνική περιφέρεια.

Οι αναρχικές αντιφασιστικές ομάδες, οι ανένταχτοι κομμουνιστές/στριες και αγωνιστές είναι οι μόνες/οι που πολέμησαν τον σύγχρονο φασισμό εκεί που αναπτυσσόταν, στους δρόμους και στις πλατείες. Είναι το αναρχικό και ευρύτερο ανατρεπτικό κίνημα το οποίο έκλεισε φασιστογραφεία σε όλο τον ελλαδικό χώρο και τους έστειλε μέσω συνεχούς αγώνα στις τρύπες τους.

Η πολιτική μας θέση ως αναρχική ομάδα, είναι πως παραμένουμε αδιάφοροι για τις ποινές, το εύρος τους και τον στείρο πολιτικό διάλογο που αναπτύσσεται γύρω από τα τεκταινόμενα της δίκης. Αδυνατούμε έστω και στην σκέψη να συγκρίνουμε διώξεις αναρχικών αγωνιστών, με αυτές των φασιστών, αναπαράγωντας έτσι την καταραμένη θεωρία των 2 άκρων. Ο φασισμός τσακίζεται μόνο στο δρόμο, στόχος η δημιουργία ενός μαζικού αντικρατικού-αντιφασιστικού κινήματος.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΣΑΣ

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License