post image

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό συνεχίζεται, γιατί ακόμα ηγεμονεύει το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει.

Στις 7/10/2020 χιλιάδες αντιφασίστες, αναρχικοί, κομμουνιστές και προοδευτικοί αντιρατσιστές κατέκλυσαν τους δρόμους των μεγάλων πόλεων της ελλαδικής επικράτειας. Πρωτοφανής από άποψη μαζικότητας ήταν την ίδια μέρα η συγκέντρωση έξω από το Εφετείο στη Λουκάρεως, στην Αθήνα. Εκείνη την ημέρα το ταξικό αντιφασιστικό κίνημα πέτυχε μια πολύ σημαντική, αλλά προσωρινή νίκη ενάντια στον φασισμό. Κατόπιν διάχυτης κοινωνικής πίεσης και ταξικής οργής, η αστική δικαιοσύνη εξωθήθηκε στην καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης και στην επιβολή ποινών φυλάκισης για τα μέλη της, τόσο για τα ηγετικά της στελέχη όσο και για αρκετούς εκ των συμμετεχόντων στα τάγματα εφόδου και στις τοπικές οργανώσεις του νεοναζιστικού κόμματος.

Όλα αυτά τα χρόνια το μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα έσκαβε επιμελώς τον λάκκο των φασιστών. Με πορείες, συγκεντρώσεις, περιφρουρημένες περιπολίες, καταλήψεις του μέρους όπου επιχειρούσαν να καλέσουν σε συγκέντρωση οι φασίστες, με την κατάληψη σημείων του μητροπολιτικού ιστού που οι φασίστες προσπαθούσαν να μετατρέψουν σε δικά τους «κάστρα» και τη σταθερή εδαφικοποίηση της αντιφασιστικής παρουσίας, με μικροφωνικές συγκεντρώσεις, μοιράσματα κειμένων και πολιτικές εκδηλώσεις σε στέκια, καταλήψεις και γειτονιές, με επιθέσεις στα τοπικά γραφεία των φασιστών, ξυλοκόπημα και κυνήγι των νοσταλγών του Χίτλερ, το αντιφασιστικό κίνημα στάθηκε ανάχωμα μπροστά στην επιχειρούμενη άνοδο και εξάπλωση των φασιστών. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε, όμως, πως επί χρόνια τα καθεστωτικά media έπλεκαν το εγκώμιο για τους νεοναζί που «βοηθούσαν» γριούλες να εισπράξουν τη σύνταξη και διαμόρφωναν με εμετικό τρόπο ένα κατ’ επίφαση προσιτό και λαϊκό προφίλ για τους υμνητές της πιο δολοφονικής ιδεολογίας του κεφαλαίου. Οι εντεταλμένοι στην υπηρεσία των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων, χαμερπείς και ξεπουλημένοι, δημοσιογράφοι ήταν αυτοί που έριξαν νερό στον μύλο του φασισμού, παρακινούμενοι από τις σχετικές υποδείξεις του ντόπιου κεφαλαίου, που απαιτούσε μια παρακρατική δύναμη κρούσης για την αναχαίτιση των σφοδρών κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων που απειλούσαν την οικονομική και πολιτική εξουσία των ντόπιων και υπερεθνικών ολιγαρχών. Αντίστοιχα, τα αστικά και κοινοβουλευτικά κόμματα επέδειξαν παρατεταμένη ανοχή στην άνοδο των φασιστών και δεν αρνήθηκαν να συνυπάρξουν στα έδρανα της Βουλής, εκεί όπου επισφραγίζονται, δηλαδή, όλες οι αντικοινωνικές και αντεργατικές πολιτικές.

Κατόπιν εορτής, λοιπόν, οι εκπρόσωποι του αστικού πολιτικού συστήματος και τα δημοσιογραφικά τους φερέφωνα παρουσιάζονται ως όψιμοι υπέρμαχοι του (θεσμικού) αντιφασισμού, γιορτάζοντας υποκριτικά πάνω από το κουφάρι της Χρυσής Αυγής. Πρόκειται, βέβαια, για τους στυλοβάτες του ίδιου συστήματος που υπηρετούν και οι φασίστες, δηλαδή του καπιταλισμού. Πρόκειται για εκείνους που για δεκαετίες χρηματοδοτούσαν υπόγεια, που εξωράιζαν με κάθε τρόπο τη Χρυσή Αυγή και ευελπιστούσαν έπειτα σε μια πιο σοβαρή Χρυσή Αυγή. Είναι οι ίδιοι που μιλούσαν επιδεικτικά και ερειστικά για «δύο άκρα», ξεπλένοντας έτσι τους φασίστες, με τους οποίους, άλλωστε, «συγκατοικούν στην ίδια πολυκατοικία της δεξιάς» και τρώγονται μεταξύ τους για το ποιος θα εξυπηρετήσει πιο αποτελεσματικά και πιο υποτακτικά τα συμφέροντα των εφοπλιστών και των βιομηχάνων. Ως Πόντιοι Πιλάτοι, αφού ένιψαν τας χείρας τους, τώρα δεξιοί, «αριστεροί» και κεντρώοι διαγκωνίζονται, για να προσεταιρισθούν την καταδίκη της Χρυσής Αυγής για ψηφοθηρικούς και αφομοιωτικούς σκοπούς. Με αυτόν τον τρόπο επιθυμούν να χειραγωγήσουν τον λαό και να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη του στους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας και στο μονοπώλιο του κράτους για την απονομή και την εφαρμογή της δικαιοσύνης. Προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κοινωνική βάση από τον ταξικό χαρακτήρα του φασισμού και την οργανική του σύνδεση με τον καπιταλισμό, για να μην εκδηλωθεί η ταξική οργή των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων απέναντι στα προνομιούχα και παρασιτικά στρώματα του καπιταλιστικού κοινωνικού σχηματισμού. Δεν πρέπει να πέσουμε σε αυτήν την παγίδα ενσωμάτωσης του αντιφασισμού από το αστικό πολιτικό σύστημα. Τουναντίον, οι υπαίτιοι και οι συνένοχοι για το θέριεμα του φασισμού πρέπει να αποτελούν, ως ταξικοί αντίπαλοι και εχθροί, στόχο για δημόσιο στιγματισμό από το αντικαπιταλιστικό και αντιφασιστικό κίνημα.

Η Νέα Δημοκρατία μπορεί πάντως να ανακουφιστεί λίγο, διότι μπορεί να ελπίζει πως θα κερδίσει ένα τμήμα των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής, τώρα που πνέει τα λοίσθια η συγκεκριμένη νεοναζιστική οργάνωση, και έτσι να ενισχύσει τα εκλογικά ποσοστά της στη μάχη του δικομματισμού. Άλλωστε, σήμερα η επίσημη κρατική πολιτική αυτήν είναι βαθιά αυταρχική και αντιδραστική. Η άτεγκτη αστυνομική καταστολή, οι επιθέσεις και οι συλλήψεις διαδηλωτών, οι φυλακίσεις αγωνιστών, η περιστολή των διαδηλώσεων, η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, η καρατόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων και το χτύπημα στην απεργία συνάδουν με τον ολοκληρωτισμό της κρατικής διαχείρισης των καπιταλιστικών συμφερόντων. Συν τοις άλλοις, η περιθωριοποίηση, ο αποκλεισμός και ο ρατσισμός που υφίστανται οι μετανάστες ενισχύεται από την πολιτική του ελληνικού κράτους, η οποία διαχέεται διαμέσου των καθεστωτικών μηχανισμών προπαγάνδας στο κοινωνικό σώμα, διαμορφώνοντας έτσι μια υπολογίσιμη κοινωνική κίνηση προς τη συντήρηση, την αντίδραση και τον σοβινισμό.

Η Χρυσή Αυγή μπορεί να ξόφλησε, όμως υπάρχουν ακόμα ενεργοί θύλακες του φασισμού ανά την επικράτεια, αρκετοί εκ των οποίων έχουν οργανωτική βάση και προσπαθούν να κερδίσουν δημόσιο χώρο και λόγο. Στη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, δρουν -έστω και περιορισμένα- τα φασιστικά αποβράσματα του Ιερού Λόχου και της Εθνικιστικής Νεολαίας Θεσσαλονίκης, που φορώντας την «προβιά του πατριώτη», επιχειρούν να στρατολογήσουν κόσμο στις νεοναζιστικές τάξεις τους. Ο φασισμός δεν είναι επικίνδυνος μόνο όταν τρυπώνει στο κοινοβούλιο ή όταν δολοφονεί. Η ανοχή στην ανάπτυξη των φασιστικών ορδών είναι ιδιαιτέρως επιζήμια για όσους βρίσκονται στη βάση της παραγωγικής και κοινωνικής πυραμίδας, διότι θίγει άμεσα τα υλικά τους συμφέροντα, δηλαδή τους όρους εργασίας και διαβίωσής τους. Οι φασίστες είναι τα τσιράκια των αφεντικών, η πιο αντιδραστική και επιθετική εφεδρεία του κεφαλαίου, την οποία οι κυρίαρχοι ανασύρουν ανά περιόδους, για να καταστείλουν τους αγώνες του εργατικού κινήματος και να αναστείλουν την επαναστατική του προοπτική. Οι φασίστες είναι η παρακρατική δύναμη που συνεπικουρεί τις κρατικές κατασταλτικές δυνάμεις, δηλαδή τον στρατό και την αστυνομία. Οι διαχρονικές διασυνδέσεις φασιστών με αστυνομικούς και στρατιωτικούς κύκλους επιβεβαιώνει την παραπάνω διαπίστωση. Εν ολίγοις, ο φασισμός είναι οργανική τάση του καπιταλισμού, είναι η στερνή στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου, για να μην απολέσει την εξουσία και τα προνόμια που κατέχει εις βάρος μιας επαναστατικής ανατροπής και εκ θεμελίων αναδιοργάνωσης των κοινωνικών και παραγωγικών σχέσεων. Όσοι, λοιπόν, ταυτίζουν αποκλειστικά τον φασισμό με τη Χρυσή Αυγή, παραβλέποντας έτσι τις λοιπές εθνικιστικές και φασιστικές γκρούπες αλλά και τον κοινωνικό εκφασισμό, είτε είναι κοντόφθαλμοι και αφελείς, είτε πολύ απλά είναι απατεώνες που υπηρετούν το καπιταλιστικό σύστημα.

Δεν πρέπει να εφησυχάζουμε με τη δικαστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής, ούτε να αυταπατόμαστε για τον αδιαμφισβήτητα ταξικό χαρακτήρα των αστικοδημοκρατικών θεσμών. Το καπιταλιστικό σύστημα θα συνεχίσει να δημιουργεί, να στηρίζει και να επικουρεί τη δράση των φασιστικών μορφωμάτων. Η μήτρα που γεννά τον φασισμό είναι ο καπιταλισμός. Γι’ αυτό, άλλωστε, δε γίνεται να υπάρξει πάλη ενάντια στον φασισμό που να μην είναι ταυτόχρονα και πάλη ενάντια στον καπιταλισμό. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι ένα βασικό και καθημερινό επίδικο της ταξικής πάλης, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επαναστατικής στρατηγικής. Στους χώρους εργασίας, στις σχολές, στα σχολεία, στις γειτονιές και στους δρόμους καλούμαστε να μην αφήσουμε ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες και τους εθνικιστές. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε διαρκώς και να αναχαιτίσουμε κάθε επιχειρούμενη ανάκαμψη των φασιστών, χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό μέσο. Η ανασύνταξη του στρατοπέδου των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων στη βάση της ταξικής ενότητας, της αλληλεγγύης και του διεθνισμού είναι σήμερα απαραίτητη προϋπόθεση για την οργάνωση της ταξικής αντεπίθεσης ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και τις φασιστικές τους εφεδρείες, στην κατεύθυνση της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού και της οικοδόμησης του ελευθεριακού κομμουνισμού.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΚΑΘΕ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΕΦΕΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΓΚΡΟΥΠΑΣ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ:

ΚΥΡΙΑΚΗ 18/10, 17:00, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)

lib_thess@hotmail.com

libertasalonica.wordpress.com

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License