«Να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο – λαιμητόμος για τα δικαιώματα των κρατουμένων»

Η παρούσα διαχείριση του κράτους μέσω της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ετοιμάζεται να χτυπήσει σαρωτικά κάποια από τα πιο βασικά δικαιώματα των κρατουμένων. Δικαιώματα που έγιναν κεκτημένα αγώνων και θυσιών που κόστισαν χρόνιες ταλαιπωρίες, μαρτύρια και βασανιστήρια σε δεκάδες αγωνιστές και αξιοπρεπείς κρατούμενους/ες που τα διεκδίκησαν βάζοντας οδόφραγμα τα σώμα τους σε απεργίες πείνας, σκαρφαλώνοντας σε ταράτσες, βάζοντας φωτιές και αντικρύζοντας θαρρετά το τέρας του σωφρονισμού στα μάτια. Πιστή στις προεκλογικές της δεσμεύσεις και στη συντηρητική της ατζέντα η Νέα Δημοκρατία, έρχεται να ισοπεδώσει ότι με πόνο και αίμα έχει κατακτηθεί στις φυλακές, για να χαρίσει λίγο παραπάνω θέαμα τάξης και ασφάλειας στην εκλογική της βάση που έδειξε να συγκινείται με το πρόγραμμα της.

Το νέο νομοσχέδιο τερατούργημα που ετοιμάζει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη που πλέον έχει αναλάβει να διοικεί τις φυλακές, προβλέπει μια σειρά από διατάξεις που αυστηροποιούν το καθεστώς κράτησης αναιρώντας το χαρακτήρα βασικών και ζωτικών για τους κρατούμενους, ευεργετημάτων. Ας δούμε όμως αναλυτικά τα πιο βασικά του σημεία τα οποία προκύπτουν τα παραπάνω συμπεράσματα.

  • Ένα από τα πρώτα δικαιώματα που δέχεται πλήγμα, είναι οι άδειες των κρατουμένων. Οι άδειες είναι γνωστό ότι αποτελούν βασική βαλβίδα αποσυμπίεσης της ψυχικής κούρασης και φθοράς που επιφέρει ο πολύχρονος εγκλεισμός. Είναι ανάσα ελευθερίας από τη ασφυξία του τσιμέντου και των σιδερόφρακτων θυρών και παραθύρων που ακρωτηριάζουν τη θεά στον ουρανό. Είναι σημείο επανένωσης με οικογένεια, φίλους, αγαπημένα πρόσωπα κάθε είδους ώστε να μη χάνεται η επαφή με τον έξω κόσμο και να μην τραυματίζονται ανεπανόρθωτα σχέσεις ταλαιπωρημένες από το βάρος της απόστασης και ότι αυτή συνεπάγεται. Είναι ένας τρόπος βασικής επανασύνδεσης με το έξω που σε περιμένει ώστε η μετάβαση να είναι όσο το δυνατόν πιο ομαλή, όσο μπορεί να γίνει τουλάχιστον. Αυτό το πολύτιμο λοιπόν κεκτημένο των κρατουμένων έρχεται η κυβέρνηση να το στραγγαλίσει αυξάνοντας το χρόνο κράτησης που απαιτείται για το δικαίωμα στην τακτική άδεια, από το 1/5 στα 2/5 έκτισης πραγματικής ποινής. Έτσι ο χρόνος που θα δικαιούται ένας κρατούμενος άδειες, υπολογίζοντας και τις απορριπτικές ρουτίνας διπλασιάζεται (ένας κρατούμενος καταδικασμένος σε 20 χρόνια από τα 4 χρόνια που θα είχε δικαίωμα στην άδεια με το νέο νόμο θα έχει στα οκτώ).

  • Όμως το πρόβλημα δε μένει εκεί. Με βάση τον νέο Ποινικό Κώδικα οι κρατούμενοι δικαιούνται να υποβάλουν αίτηση αποφυλάκισης μόλις συμπληρώσουν τα 3/5 μεικτής ποινής εκ των οποίων τα 2/5 πρέπει να είναι πραγματικός χρόνος κράτησης. Επί της ουσίας με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο καταργείτε το δικαίωμα στην άδεια αφού ο κρατούμενος θα υποβάλει αίτημα για άδεια ταυτόχρονα με το αίτημα για την αποφυλάκιση του. Το συγκεκριμένο άρθρο του νομοσχεδίου αποτελεί και ένα μήνυμα προς τα δικαστικά συμβούλια που εξετάζουν τις αιτήσεις αποφυλάκισης να απορρίπτουν τις αιτήσεις των κρατουμένων με το πρόσχημα ότι δεν έχει υπάρξει κάποιος «χρόνος δοκιμασίας» στο κοινωνικό περιβάλλον. Έτσι το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη επί της ουσίας αλλάζει τον Ποινικό Κώδικα και τους απαιτούμενους χρόνους έκτισης ποινής από την πίσω πόρτα χωρίς να επωμιστεί πολιτικό κόστος η κυβέρνηση της ΝΔ.

  • Ταυτόχρονα με όλα αυτά οι μειώνεται και το μέγιστο των ημερών που μπορεί να φτάσει η άδεια ενός κρατουμένου. Από εκεί που με το παλιό καθεστώς το ανώτατο όριο ημερών ήταν 9 (μετά από ένα απαραίτητο διάστημα δοκιμασίας με τήρηση όλων των όρων στις προηγούμενες άδειες) τώρα αυτό το όριο πάει στις 5 μέρες με τη δυνατότητα να μπορεί να φτάσει το μάξιμουμ των έξι ημερών κι αυτό κάτω υπό προϋποθέσεις. Η συγκεκριμένη αυστηροποίηση δεν έχει κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Δε λειτουργεί σε κανένα επίπεδο αποτρεπτικά ή προληπτικά για κάτι. Όσο μπορεί ένας κρατούμενος να αποδράσει στις 9 μέρες άλλο τόσο μπορεί και στις 6 και στις 5 και στις 2 αν θέλει πραγματικά. Επομένως αυτό το μέτρο έχει καθαρά σαδιστικό χαρακτήρα. Αποσκοπεί μέσω της στέρησης ημερών αδείας να επιμηκύνει τη ψυχική ταλαιπωρία των κρατουμένων αφού έτσι κι αλλιώς οι ημέρες άδειας δεν συνυπολογίζονται στο συνολικό χρόνο έκτισης, δηλαδή αναπληρώνονται με εκτιτέες ημέρες εγκλεισμού. Με λίγα λόγια με τις άδειες δεν «κλέβει» κανείς το σωφρονιστικό σύστημα, θα εκτίσει κανονικά το χρόνο της ποινής που του αναλογεί, απλά λιγότερο ασφυκτικά. Αυτή η ευχέρεια με το νέο νόμο συρρικνώνεται.

  • Τα πράγματα γίνονται χειρότερα και για τους καταδικασμένους σε ισόβια κρατούμενους/ες. Από εκεί που θα δικαιούνταν στα 8 χρόνια πραγματικής ποινής άδεια με το νέο νόμο θα δικαιούνται στα 12 χρόνια. 12 χρόνια απανωτού εγκλεισμού χωρίς καμία δυνατότητα αποσυμπίεσης και αποφόρτισης, χωρίς καμία δυνατότητα ανθρώπινης επαφής εκτός των στενών πλαισίων ενός επισκεπτηρίου. 12 χρόνια αποξένωσης, απομόνωσης και απελπισίας.

  • Τέλος μπαίνουν πιο δύσκολες προϋποθέσεις για το δικαίωμα μεταφοράς σε αγροτική φυλακή όπου μπορείς να μειώσεις το υπόλοιπο της ποινής σου. Πλέον είναι απαραίτητος όρος να μην υπάρχει ούτε καν πλημμεληματική δίωξη εναντίον σου για να μπορέσεις να μεταχθείς σε αγροτική φυλακή, κάτι εξαιρετικά δύσκολο σε ένα περιβάλλον ποινικοποίησης σχεδόν κάθε διαμαρτυρίας για καλύτερες συνθήκες και κάθε αντίστασης στη συστημική αυθαιρεσία. Δεν κρύβουν εξάλλου ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι φωτογραφική και αφορά τον πολιτικό κρατούμενο Δημήτρη Κουφοντίνα που υπάρχει σε βάρος πλημμεληματική δίωξη έτσι ώστε να μη δικαιούται ούτε παραμονής σε αγροτική φυλακή αλλά ούτε και άδειας.

Είναι αναμενόμενο ότι όσο η πολύπλευρη καπιταλιστική κρίση βαθαίνει τόσο θα εντείνονται τα κατασταλτικά μέτρα από την πλευρά του κράτους. Μέτρα τα οποία απλώνονται σε όλα τα κοινωνικά πεδία και συνδέονται μεταξύ τους κάτω από το πρίσμα της στρατηγικής της προληπτικής αντιεξέγερσης.

Από το χουντονομοσχέδιο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, στα αντεργατικά νομοσχέδια που πετσοκόβουν και τα τελευταία εργατικά δικαιώματα. Από την στρατιωτικοποίηση της γειτονίας των Εξαρχείων και τις δεκάδες εκκενώσεις καταλήψεων στην στρατιωτικοποίηση των μητροπόλεων. Από την ταξική διαχείριση της πανδημίας στην καταστολή εναντίων όσων διεκδικούν μαχητικά μέτρα προστασίας και καλύτερες συνθήκες στο εργασιακό – εκπαιδευτικό τους περιβάλλον (μαθητές, υγειονομικοί).

Το κράτος θωρακίζεται και ετοιμάζεται για πόλεμο

Να μην μείνουμε θεατές - Να πάρουμε θέση μάχης στον κοινωνικό – ταξικό πόλεμο

ΆΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΜΦΟΡΥΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ – ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License