post image

Κράτος και κεφάλαιο διαχρονικά χρησιμοποιούν ένα τμήμα της επιστημονικής κοινότητας για να εξασφαλίσουν και να προωθήσουν τους θεσμούς και τα συμφέροντά τους. Βλέπουμε ιατρούς να λειτουργούν σαν μαριονέτες της κυβέρνησης, ενισχύοντας την κυρίαρχη πολιτική της, μία πολιτική καταστολής, ρατσισμού (και ανάθεσης ευθύνης στο άτομο). Οι εκάστοτε «αυθεντίες» τριγυρίζουν καθημερινά στα πάνελ των Μέσων Μαζικής Αποχαύνωσης εκφέροντας συστημικό πολιτικό λόγο υπό τον μανδύα της επιστήμης.

Σύμφωνα με δηλώσεις τους, εστίες μετάδοσης του ιού δεν αποτελούν οι χώροι εργασίας, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, οι τράπεζες και τα σχολεία, αλλά οι χώροι κοινωνικής ζύμωσης και πολιτικοποίησης, όπως πλατείες, δρόμοι και καταλήψεις, όπου η χρήση μπάτσων για την καταπολέμηση της πανδημίας παρουσιάζεται ως επιτακτική ανάγκη. Ο συνωστισμός δε φαίνεται να αποτελεί πρόβλημα όταν αφορά τις σχέσεις παραγωγής και τις μετακινήσεις, αλλά και πρόβλημα να αποτελούσε, στο μυαλό της κας. Γιαμαρέλλου μία καλή λύση είναι το να πηγαίνουμε στη δουλειά με τα πόδια. Ο ρατσισμός έρχεται να προστεθεί στη λίστα των χαρακτηριστικών ορισμένων «ανθρωπιστών» επιστημόνων, όπως ο καθηγητής λοιμωξιολογίας Σύψας, που με το λόγο του νομιμοποιεί κοινωνικά και δικαιολογεί τον εγκλεισμό μεταναστ(ρι)ών σε φυλακές- κολαστήρια. Φυσικά, όλα αυτά για να προφυλάξει την πολύτιμη ζωή των Ελλήνων κατοίκων της Λέσβου, θυμίζοντας έτσι λογικές απαρτχάιντ. Ο Μαγιορκίνης με τη σειρά του θεωρεί ότι 25 άτομα στις σχολικές τάξεις είναι υγειονομικά προτιμότερο από ότι τα 15. Σ’ αυτό απαντούν οι μαθητ(ρι)ες κάνοντας καταλήψεις, προτάσσοντας φυσικά και άλλα αιτήματα (όσο και αν ο πρύτανης Δημόπουλος γκρινιάζει ότι αυτές αποτελούν εστίες μετάδοσης, αναλαμβάνοντας έτσι ρόλο πολιτικής καταστολής).

Μέσα σε ένα καθεστώς φόβου και κοινωνικής απομόνωσης, δηλώσεις σαν αυτές δίνουν πάτημα στο όργιο καταστολής που έχεις εξαπολύσει το κράτος. Χρηματοδοτούνται μπάτσοι, στρατός, καναλάρχες και οι ουσιαστικές ανάγκες του συστήματος υγείας έρχονται σε δεύτερη μοίρα, γεγονός που δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη , καθώς το κράτος έχει αποδείξει το ρόλο του. Έτσι, δημιουργείται ένα αφήγημα ατομικής ευθύνης εσωτερικεύοντας στα άτομα το ρόλο ενός υγειονομικού μπάτσου. Ο φόβος και ο πανικός ριζώνει στους ανθρώπους, που συμβιβάζονται στην νέα πραγματικότητα και τα άτομα αυτοκαταστέλλονται. Πλέον η δουλειά θεωρείται απαραίτητη, ενώ η διασκέδαση παρουσιάζεται ως απειλή, φτάνοντας στο σημείο να ποινικοποιηθεί.

Από την μεριά μας αντιλαμβανόμαστε τις πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από τις επιστημονικές φανφάρες. Γι’ αυτό επιλέγουμε να μην μένουμε αμέτοχα και να αναγνωρίζουμε τις πραγματικές ανάγκες εν μέσω πανδημίας. Στεκόμαστε ενάντια στις συγκεκριμένες αυθεντίες και πρακτικές που στρατολογεί το κράτος, κάτι που επιλέξαμε να δείξουμε, γράφοντας συνθήματα στο χώρο εργασίας των συγκεκριμένων ιατρών, δηλαδή στην ιατρική σχολή ΕΚΠΑ, ως απάντηση.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΗΘΕΝ ΑΥΘΕΝΤΙΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Σύντροφοι-Συντρόφισσες

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License