«Η επαναστατική μνήμη και ο ανατρεπτικός αγώνας δεν μπαίνουν σε καραντίνα»

Στα πλαίσια διαχείρισης της πανδημίας, η οποία αποτελεί έναν από τους κρίκους στην αλυσίδα διαχείρισης της πολύπλευρης καπιταλιστικής κρίσης (οικονομικής, υγειονομικής, περιβαλλοντικής), το καθεστώς ισοπεδώνει δικαιώματα και κατακτήσεις, επιχειρώντας ταυτόχρονα να θωρακίσει το νομικό του οπλοστάσιο απέναντι στις κοινωνικές – ταξικές αντιστάσεις. Εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου αντικοινωνικής επίθεσης που σκορπίζει τη φτώχεια και το θάνατο, αναγκάζοντας μας να φυτοζωούμε μέσα σε ένα περιβάλλον γενικευμένης υγειονομικής και βιοποριστικής επισφάλειας, το καθεστώς απαιτεί να υποστείλουμε τις σημαίες της αντίστασης, απειλώντας και στιγματίζοντας μας ως υπευθύνους για την διασπορά της πανδημίας. Και ενώ απαιτούν να μην σηκώνουμε κεφάλι, υπό την απειλή των απαγορεύσεων και της διάχυτης κρατικής τρομοκρατίας, την ίδια στιγμή, κατατίθενται νομοσχέδια – λαιμητόμοι για τα εργασιακά – κοινωνικά δικαιώματα, τα οποία έχουν κατακτηθεί με σκληρούς και αιματηρούς αγώνες μέσα στην ιστορία της ταξικής πάλης.

Το καθεστώς επιταχύνει την ολομέτωπη επίθεση, εξαθλιώνοντας μας στους χώρους εργασίας, τρομοκρατώντας μας στους δρόμους και θανατώνοντας μας στα υπό κατάρρευση δημόσια νοσοκομεία. Και την ίδια στιγμή, η επιβολή προσχηματικών απαγορεύσεων στο όνομα της πανδημίας, έρχεται να λειτουργήσει ως μηχανισμός ολοκληρωτικού παροπλισμού και όχι προστασίας της κοινωνίας. Μας καταδικάζουν στην απομόνωση και τη μοναξιά, εγκλωβίζοντας μας στα διαμερίσματα – κλουβιά παλεύοντας να βγάλουμε το ενοίκιο, να εκτελούμε- για ψίχουλα και χωρίς δυνατότητα αντίστασης- τις εντολές των καπιταλιστών και του πολιτικού τους προσωπικού μέσα στις γραμμές της καπιταλιστικής παραγωγής, να παλεύουμε με την κατάθλιψη, τα ψυχοφάρμακα και το άγχος αποξενωμένοι μέσα στην ιδιώτευση, να διαμαρτυρόμαστε και να εξοργιζόμαστε εικονικά, συνδεδεμένοι στο σύγχρονο Matrix χωρίς να μπορούμε να βγούμε στους δρόμους. Μας θέλουν να ζούμε μέσα στη φτώχεια, το φόβο, την παραίτηση και τα ψεύτικα βιώματα μιας εικονικής πραγματικότητας.

Την στιγμή που το προμελετημένο κρατικό έγκλημα οδηγεί στη θανατοπολιτική της διαλογής ασθενών και της εγκατάλειψης στο θάνατο, το καθεστώς εξακολουθεί να επικαλείται την ‘’ατομική ευθύνη’’, προσπαθώντας να αποκρύψει τις πασιφανείς συλλογικές-κρατικές ευθύνες για την εν εξελίξει κοινωνική ευθανασία. Εξακολουθεί, μάταια, να προσπαθεί να μας πείσει ότι η διαχείριση της πανδημίας γίνεται προς όφελος της δημόσιας υγείας και όχι των πλουσίων που αυξάνουν τα κέρδη τους στις πλάτες μας.

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάποια πράγματα…

Δεν είμαστε εμείς αυτοί που εφάρμοσαν τις μνημονιακές πολιτικές στον χώρο της υγείας και αποτελείωσαν τα ούτως η άλλως υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία και το σύστημα υγείας. Δεν είμαστε εμείς στα payroll της Novartis και άλλων μεγάλων φαρμακευτικών εταιριών ρυθμίζοντας τις τιμές των φαρμάκων στην αγορά προς όφελος του κεφαλαίου και στήνοντας δίκτυα «ανομίας» στον χώρο της υγείας. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που οδήγησαν ανθρώπους στον θάνατο εξαιτίας της αδυναμίας τους να βρουν την αναγκαία φαρμακευτική περίθαλψη. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που προς όφελος της τουριστικής βιομηχανίας άνοιξαν χωρίς ουσιαστικά υγειονομικά μέτρα τον τουρισμό, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα εξαπλωνόταν η πανδημία, θυσιάζοντας ζωές συνανθρώπων μας για τα κέρδη της τουριστικής περιόδου. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που υπογράφουν συμβόλαια δισεκατομμυρίων ευρώ για στρατιωτικούς εξοπλισμούς αντί να ενισχυθεί το δημόσιο σύστημα υγείας και το δίκτυο των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, όπου κόσμος συνωστίζεται ο ένας πάνω στον άλλον. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που βαφτίζουν «τρομοκράτες» τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, που τους φυλακίζουν, τους επικηρύσσουν με προκλητικά ποσά ενώ η φτώχεια θερίζει, τους κατασκευάζουν κατηγορητήρια για να τους καταστείλουν. Δεν είμαστε εμείς που ψηφίζουμε νόμους που δίνουν ασυλία στους εγκληματίες του λευκού κολάρου, τα golden boys των τραπεζικών ομίλων, που χαρίζουν χρέη πολλών εκατομμυρίων σε βιομήχανους και εφοπλιστές. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα επιβάλλουν τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας όσων είναι πνιγμένοι στα χρέη, πετώντας τους στο δρόμο ή αναγκάζοντας τους να πληρώνουν ισόβια τους τραπεζικούς ομίλους για να μπορούν να ζήσουν μέσα στα ίδια τους τα σπίτια.

Υπεύθυνοι για όλα αυτά είναι το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό που εφορμούν με λύσσα για να ισοπεδώσουν και τις τελευταίες κοινωνικές κατακτήσεις, για να τσακίσουν εν τη γενέσει της οποιαδήποτε κοινωνική-ταξική αντίσταση.

Η φετινή 17 Νοέμβρη θα πρέπει να αποτελέσει ένα εφαλτήριο συσπείρωσης της χειμαζόμενης κοινωνίας και των δυνάμεων της αντίστασης. Να βρεθούμε στους δρόμους μαζικά, να σπάσουμε την κρατική τρομοκρατία και να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα στο κράτος ότι η αντεπίθεση των κοινωνικών-κινηματικών δυνάμεων έχει ξεκινήσει. Η μαζική κινητοποίηση τιμής και μνήμης για την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 73’ και τους νεκρούς της, σε αυτή τη συγκυρία συνδέεται διαλεκτικά με την ανάγκη του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος να αποτελέσει την σπίθα μιας κοινωνικής εξέγερσης που θα σαρώσει τα οικονομικά και πολιτικά σχέδια του κράτους και του κεφαλαίου. Που θα απαντήσει οργανωμένα και συλλογικά στην καπιταλιστική κρίση που όλο και βαθαίνει, την οποία θα κληθούν να πληρώσουν για ακόμα μια φορά οι καταπιεσμένοι. Που θα δώσει πολιτικές και κοινωνικές απαντήσεις στην απελπισία και την ανέχεια που παράγει ο καπιταλισμός.

Η 17 Νοέμβρη αποτελεί έναν πρώτο σταθμό στις κρίσιμες μάχες του επόμενου διαστήματος, ανοίγοντας τον δρόμο στην απεργιακή κινητοποίηση της 26ης Νοεμβρίου ενάντια στα αντεργατικό νομοσχέδιο της ΝΔ, αλλά και στην πορεία τιμής και μνήμης στον αναρχικό μαθητή Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο στις 6 Δεκέμβρη, όπου το αναρχικό κίνημα θα κληθεί να σηκώσει, όπως και κάθε χρόνο, το πολιτικό βάρος και την ευθύνη της πραγματοποίησής της. Το μήνυμά μας προς τον κόσμο του αγώνα είναι σαφές και ξεκάθαρο:

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ-ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ-ΝΑ ΑΝΤΕΠΙΤΕΘΟΥΜΕ

17 ΝΟΕΜΒΡΗ-26 ΝΟΕΜΒΡΗ-6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ

ΤΡΙΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 14:00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

-ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License