Με αφορμή μια πρόσφατη ανάρτηση ιατρών σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, θέλουμε νακαταθέσουμε την άποψή μας πάνω στο ερώτημα “Συμμετοχή στην πορεία της 17 ης Νοέμβρη ή‘Μένουμε σπίτι’;” αλλά και σκέψεις για τη συνολικότερη στάση μας απέναντι στο καθεστώςέκτακτης ανάγκης που επιβάλλεται καθημερινά με αφετηρία την επιδημία του COVID-19.

Αναλυτικότερα, το κείμενο που υπογράφουν τρεις γιατροί των Χανίων, έχει σκοπό να προτρέψει τον κόσμο να βρει άλλους τρόπους να τιμήσει την επέτειο του πολυτεχνείου από το να συμμετέχει στην φετινή πορεία, ώστε να μην επιτρέψουμε καμία αλυσίδα μετάδοσης πουμπορεί να αποφευχθεί. Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, ο ιός “φυσικά και κολλάει”στις διαδηλώσεις “Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που κολλάει και στις εκκλησίες.” Είναι όμως έτσιτα πράγματα; Ισχύει μια τέτοια γενίκευση επιστημονικά; Μέσα από ποια πολιτική ματιά βγαίνειένα τέτοιο πρόταγμα; Η κριτική θεωρία έχει θέση μέσα σε αυτό;

Μια προσεκτική ανάγνωση και ανάλυση του κειμένου, μας έκανε να σταθούμε στις ακόλουθεςπροβληματικές.

Αρχικά, ακούγεται, αν μη τι άλλο, παράλογο να βάζουμε δίπλα-δίπλα σε μια τέτοια πρόταση τιςεκκλησίες με τις διαδηλώσεις, καθώς ουσιαστικά ο πρώτος χώρος είναι κλειστός και ο δεύτεροςανοιχτός. Επιπλέον, στον πρώτο χώρο πραγματοποιείται μετάληψη, καθώς επίσης επιτελούνταικαι άλλες ιεροτελεστίες, όπως για παράδειγμα το χειροφίλημα του ιερέα, πρακτικές οι οποίεςευνοούν τα μέγιστα στη μετάδοση του ιού. Τέλος, έχει μεγάλη σημασία να αναφέρουμε σε αυτότο σημείο ότι οι εκπρόσωποι της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας, αλλά και οι πιστοί της, έχουνεκφράσει ουκ ολίγες φορές την άρνησή τους να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας,επικαλούμενοι είτε τη δήθεν μεταφυσική προστασία που μπορεί να έχει η θεία κοινωνίααπέναντι στον κορωνοϊό, είτε άλλες επικρατούσες ή μη θεωρίες συνομωσίας.

Αναφορικά με την μεταδοτικότητα του ιού στις διαδηλώσεις, σύμφωνα με την τρέχουσαβιβλιογραφία, δεν υπάρχουν μέχρι και σήμερα μελέτες βάση των οποίων θα μπορούσαμε ναεξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα. Ωστόσο, αυτό που σίγουρα ισχύει είναι ότι ο ιός έχειμεγαλύτερη μεταδοτικότητα σε κλειστούς χώρους.

Αναλυτικότερα, πρόσφατη προτυπωμένη ανασκοπική μελέτη του Ιουλίου του 2020 1αναφέρει: μονάχα το 6% επί του συνόλου των 20.471 κρουσμάτων που καταγράφηκαν στο Λονδίνο,οφείλονταν σε μετάδοση του ιού σε εξωτερικούς χώρους, ενώ αντίστοιχα, σε δείγμα 110κρουσμάτων στην Ιαπωνία η μεταδοτικότητα σε εσωτερικούς χώρους ήταν 17,8 φορέςμεγαλύτερη σε σχέση με εκείνη σε εξωτερικό περιβάλλον. Όσον αφορά τις ΗΠΑ, σύμφωνα μεέρευνα του Χάρβαρντ, μετά τις πολύμηνες μαζικές διαδηλώσεις για το κίνημα Black LivesMatter, παρατηρήθηκε αύξηση της μεταδοτικότητας μόλις κατά 2.5% 2. Τέλος, σύμφωνα μεστοιχεία από την Επιτροπή ειδικών αλλά και την Πολιτική προστασία, στη χώρα μας το 86% τωνμολύνσεων Covid-19 έχει πραγματοποιηθεί σε κλειστούς χώρους3.

Επιπλέον, μεγάλο ενδιαφέρον έχουν πηγές 4-,6 οι οποίες αναφέρουν πώς οι συνθήκες καιπρακτικές άγριας καταστολής ευνοούν τη μετάδοση του ιού σε διαδηλώσεις. Αναλυτικότερα, ηρίψη δακρυγόνων αναγκάζει τον διαδηλωτή να βγάλει τη μάσκα του και ταυτόχρονα προκαλείέντονο βήχα (βασική πηγή διασποράς μέσω σταγονιδίων). Παρόμοιους κινδύνους ενέχουν οιμαζικές συλλήψεις και ακινητοποιήσεις διαδηλωτών σε μικρό χώρο, οι σωρηδόν μεταγωγέςτους με κλούβες αλλά και οι μετέπειτα συνθήκες κράτησής τους. Τέτοιες σκηνές βλέπουμε ναεκτυλίσσονται καθημερινά τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας.

Η περιστολή βασικών δικαιωμάτων που επικρατεί εδώ και μήνες, όπως η κυκλοφορία, σεσυνάρτηση με τον οδοστρωτήρα μέτρων, ιδίως όσον αφορά τον εργασιακό τομέα (μαζικέςαπολύσεις, κατάργηση υπερωριών, ανεπαρκή επιδόματα, κλπ.), οδηγούν στην φυσική καιψυχολογική εξόντωση συντριπτικού μέρους του πληθυσμού. Έτσι, στις συζητήσεις πουανοίγουμε σχετικά με τον κορωνοϊό, όπως για παράδειγμα η ρομαντικοποίηση της έννοιας“Μένουμε Σπίτι” ή και η ορθότητα ή μη της συμμετοχής σε μια διαδήλωση, θα πρέπει πάντα ναείμαστε σε θέση να αναγνωρίζουμε το ταξικό μας προνόμιο, εάν αυτό υπάρχει. Με άλλα λόγια,δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως αν κάποιος έχει τη δυνατότητα να παραμένει στο σπίτι του υπό τιςυπάρχουσες συνθήκες, με εξασφαλισμένα δικαιώματα όπως εργασία, υγεία, ασφάλεια, κλπ.,τότε καλά θα κάνει να θυμάται ότι αυτό δεν ισχύει για όλους. Είναι λοιπόν προτιμότερο ναχαμηλώσει τη φωνή του, ώστε να μπορέσει να ακούσει καλύτερα τους εξαθλιωμένους αυτής τηςκατάστασης και να δει πώς θα σταθεί αλληλέγγυος δίπλα τους.

Την ίδια στιγμή, οφείλουμε επίσης να συνταχθούμε δίπλα στους υγειονομικούς, οι οποίοιβρίσκονται στη πρώτη γραμμή στα δημόσια νοσοκομεία πόλεων που πλήττονται σε μεγάλοβαθμό από την επιδημία, με ελλειπές υγειονομικό υλικό, σε συνθήκες υποστελέχωσης,καταπάτησης εργασιακών δικαιωμάτων και αυξανόμενης εξάντλησης. Μεταξύ άλλων, ζητάνε τηστήριξή μας, καλώντας μας να συμμετάσχουμε στην φετινή πορεία για το Πολυτεχνείο.Μάλιστα, η στήριξη αυτή γίνεται ακόμα πιο επιτακτική στο παρόν πλαίσιο εντεινόμενωνκρατικών αυθαιρεσιών των τελευταίων ημερών (προκαταρκτική εξέταση για τις δηλώσεις τηςπροέδρου της ΕΝΙΘ, προσαγωγή ατόμων που μοιράζουν φυλλάδια για την πορεία, κτλ.).Ταυτόχρονα, μας κρούει τον κώδωνα ότι θα πρέπει να επιλέξουμε στρατόπεδο ανάμεσα στοδικαίωμα του να μπορούμε να διαδηλώσουμε ή όχι. Ειδικότερα, θα πρέπει να λάβουμε υπόψητον αντίκτυπο που θα έχει αυτή η απόφασή μας στους υγειονομικούς, τους οποίουςσυστηματικά φιμώνουν/εκφοβίζουν από την αρχή της επιδημίας με αποκορύφωμα τιςτελευταίες ημέρες, αλλά και εν γένει τα άτομα που έχουν ήδη επιλέξει να βρεθούν στουςδρόμους για να αγωνιστούν.

Στη μάχη που δίνεται σε αυτή την επιδημία έχει επίσης μεγάλη αξία να συνειδητοποιήσουμεποιος είναι ο πραγματικός εχθρός. Για εμάς, ο βασικότερος δεν είναι ο κορωνοϊός, ο οποίος θακάνει τον κύκλο του και είτε θα συνεχίσει να μεταλλάσσεται, είτε θα εκλείψει, αλλά οινεοφιλελεύθερες πολιτικές με τις οποίες προσπαθούν σε διεθνές και εθνικό επίπεδο να τοναντιμετωπίσουν θέτοντας σε προτεραιότητα την κερδοφορία του κεφαλαίου. Είναι οι πολιτικέςπου εδώ και τόσα χρόνια έχουν εξασθενήσει το δημόσιο σύστημα υγείας (υποστελεχωμένεςδομές υγείας, λουκέτο σε υγειονομικές δομές π.χ. Λοιμωδών Θεσ/νίκης, ελλείψεις σευγειονομικό υλικό, μίζες, κλπ.), οι πολιτικές που από την αρχή την επιδημίας δεν στάθηκαν στούψος των περιστάσεων (περιορισμένος αριθμός τεστ, μη επαρκή προετοιμασία μονάδωνεντατικής θεραπείας, αδρανοποίηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, μετακινήσεις ιατρώνέναντι προσλήψεων μόνιμου προσωπικού κτλ.) και οι πολιτικές που ο περιβαλλοντικός τουςαντίκτυπος εν γένει έχουν ως αποτέλεσμα την πανδημική εξάπλωση7. Και για τις πολιτικές αυτές ξέρουμε πολύ καλά ποιοι ευθύνονται.

Συνεπώς, στον δρόμο θα βγούμε όχι σκεπτόμενοι πως θα κάνουμε τον ιό “να λουφάξει μπροστάστη λάμψη του δίκαιου αγώνα” μας, αλλά έχοντας πλήρη συνείδηση ότι αυτές οι πολιτικέςαναιρούνται, κατά κύριο λόγο, στους δρόμους, ακόμα και αν ενέχουν τον κίνδυνο τηςμετάδοσης σε περίπτωση που δεν λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα. Άλλωστε η ερμηνεία του όρουτης υγείας ως «η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχιμόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας» δεν θα μπορούσε να περιορίζεται στα στενά πλαίσιαενός σκεπτικού που θέτει ως υπέρτατο αγαθό την απουσία μόλυνσης από τον κορωνοϊό, έναντιτων υπολοίπων αγαθών στις παρούσες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες.

Επιπλέον, δε μας απασχολεί αν θα αποτελέσουμε για ακόμα μια φορά το τέλειο άλλοθι τηςκυβέρνησης και των υποτελών Μ.Μ.Ε., καθώς η ατομική ευθύνη είναι το μόνιμό της αφήγημα,είτε βγάζοντας το σκύλο μας βόλτα, είτε πραγματοποιώντας συγκεντρώσεις για τη δίκη τηςΧρυσής Αυγής. Δεν είμαστε υπόλογοι στην κυβέρνηση παρά μόνο στους εξαθλιωμένους. Δεζητάμε την επιβράβευσή της και ούτε ψάχνουμε άλλοθι για τον συνεχή αγώνα που έχουμεεπιλέξει να δίνουμε δίπλα στους καταπιεσμένους και απέναντι στους εξουσιαστές. Και σε αυτότον αγώνα, δεν επιλέγουμε να μείνουμε στα σπίτια μας, υπακούοντας κάποιους σωτήρες πουμιλάνε με πατρική χροιά για το καλό μας ή αναθέτοντάς τους να μεριμνήσουν για λογαριασμόμας. Αντιθέτως, επιλέγουμε να εμπλακούμε ενεργά στη συζήτηση σχετικά με αυτή τη νέασυνθήκη και το πώς θα προστατευτούμε. Δεν επιλέγουμε να ρουφιανέψουμε τον γείτονά μας,να βρούμε εξιλαστήρια θύματα και να σταθούμε προσοχή απέναντι σε απαγορεύσεις αυθεντικάχουντικών καταβολών. Δεν έχουμε εμπιστοσύνη στις αποσπασματικές και ανεπαρκείς πολιτικέςτους, ούτε θα αποδεχτούμε το παρατεταμένο καθεστώς “έκτακτης ανάγκης”, το οποίοχρησιμοποιείται για την απαγόρευση διαδηλώσεων και την έγκριση αμφιλεγόμενων μέτρων 8.

Επιλέγουμε λοιπόν να φτιάξουμε ένα κίνημα αλληλοφροντίδας, να χτίσουμε σχέσειςεμπιστοσύνης και να δημιουργήσουμε συνθήκες όπου καμία και κανένας δε θα χρειαστεί ναβρεθεί μόνη και μόνος. Άλλωστε, ακόμα και όταν οι κρατικοί και εκκλησιαστικοί φορείς κατά τηδιάρκεια της πρώτης καραντίνας ήταν απόντες, το ευρύτερο κίνημα, αυτό έκανε (από οργάνωσησυλλογικών κουζινών για τους άστεγους μέχρι 3D εκτυπώσεων νοσοκομειακών αναλωσίμων),και αυτό θα συνεχίσει να κάνει.

Επιπρόσθετα, σε ένα πλαίσιο που υπάρχει χώρος για πλήθος συναισθημάτων, όπως φόβος,οργή, ανησυχία, κλπ., και πρόθεση κατανόησης, γόνιμου διαλόγου και ενσυναίσθησης, δε θαπρέπει να περνάμε με ευκολία σε “νουθεσίες”. Ούτε η επίκληση στο συναίσθημα, ειδικά ανείναι απογυμνωμένη από κριτική πολιτική ανάλυση, αλλά ούτε και η επίκληση στην αυθεντία ήσε κάποιο ιατρικό ιερατείο, πόσο μάλλον όταν δεν βασίζεται σε επιστημονικές πηγές, είναιπαραγωγικό πολιτικά, τουλάχιστον με τον τρόπο με τον οποίο εμείς αντιλαμβανόμαστε τηδιαδικασία συνδιαμόρφωσης των ζωών μας.

Σε αντίστοιχες περιπτώσεις μαζικών διαδηλώσεων στο εξωτερικό (π.χ. Ισραήλ , ΗΠΑ) η ιατρικήκοινότητα έλαβε θέση όχι αποτρέποντας τον κόσμο από τη συμμετοχή, αλλά επισημαίνονταςσημεία ζωτικής σημασίας. Έτσι δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο οδηγίες με μέτρα ατομικής καισυλλογικής προστασίας (τα οποία προωθούνται αναλυτικότερα παρακάτω).

Είναι σημαντικό να τονίσουμε πως σε κάθε συλλογική διαδικασία μεγάλο είναι το μερίδιο τηςατομικής ευθύνης. Καθένα μας ξεχωριστά πρέπει να ζυγίσει τα προσωπικά του ρίσκα και οφέλημαζί με εκείνα της κοινότητας λαμβάνοντας θέση και διαδηλώνοντας με τον πιο κατάλληλο γιαεκείνο τρόπο. Είτε μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είτε στο πλαίσιο της γειτονιάς, είτεστο δρόμο.

Καταλήγοντας, στο επίπλαστο δίλημμα “συμμετέχουμε στην πορεία ή μένουμε σπίτι” για εμάς ηαπάντηση είναι μονόδρομος. Ο δρόμος θα δείχνει πάντα τον δρόμο. Τα ουσιαστικάδιακυβεύματα που προκύπτουν από μια τέτοια συζήτηση είναι, αφενός, να γνωρίζουμε τακαταλληλότερα μέτρα ατομικής και συλλογικής προστασίας που απαιτούνται σε μαζικέςσυγκεντρώσεις με στόχο τον περιορισμό στο ελάχιστο της μεταδοτικότητας και αφετέρου ναδείξουμε την απαραίτητη ωριμότητα που αρμόζει στην εφαρμογή αυτών.

Στη διαδήλωση δε θα είσαι μόνη. Είμαστε ΜΑΖΙ. Οφείλεις να προσέχεις τον εαυτό σου, εμένα,όλες, όλα και όλους! ΟΔΗΓΙΕΣ9,10

Αν είσαι συμπτωματική/ός ή έχεις εκτεθεί πρόσφατα σε άτομο θετικό σε COVID-19 ή μένεις μεάτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες

ΜΗΝ συμμετέχεις σε μαζικές συγκεντρώσεις αν αισθάνεσαι άρρωστος, έχεις συμπτώματα απότο αναπνευστικό σου όπως βήχας, δύσπνοια, πυρετό (ή άλλα συμπτώματα του COVID-19), ήέχεις έρθει πρόσφατα σε επαφή με άτομο θετικό στον COVID-19.

Αν είσαι ασυμπτωματική/ός και σχεδιάζεις να συμμετέχεις σε διαδήλωση.● Φόρεσε μάσκα ή οποιοδήποτε άλλο ύφασμα που καλύπτει πλήρως τη μύτη και τοστόμα.○ Το να φοράς οποιοδήποτε είδος μάσκας είναι καλύτερη τακτική από το καμίαμάσκα. (Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως πρέπει όλοι να φοράμε μάσκαόταν βρισκόμαστε έξω είτε στο πλαίσιο διαδήλωσης, είτε πηγαίνοντας γιαψώνια, είτε για βόλτα με φίλους, κλπ.)○ Μπορείτε να την κατεβάζετε περιστασιακά, αλλά βεβαιωθείτε ότι κανείς δενβρίσκεται σε κοντινή απόσταση.○ Μην βγάζετε τη μάσκα σας για να μιλήσετε ή να φωνάξετε. Είναι η στιγμή πουτη χρειάζεστε περισσότερο για να προστατεύσετε τους ανθρώπους γύρω σας.○ Η μάσκα θα πρέπει να αφαιρείται προσεκτικά από το υλικό στα πλαϊνά της καιχωρίς επαφή με το μπροστινό μολυσματικό μέρος της● Συστήνεται να φοράς ή να έχεις άμεση πρόσβαση σε γυαλιά ή άλλου είδους προστασίαγια τα μάτια (αποφυγή φακών επαφής)● Φέρε μαζί σου αντισηπτικό για τα χέρια και χρησιμοποίησέ το συχνά● Απόφυγε την κοινή χρήση ποτών ή τη μεταφορά αντικειμένων που θα μπορούσαν ναχρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα από πολλά άτομα (πανό, πλακάτ, κλπ.)● Να έχεις μαζί σου το δικό σου νερό, φαγητό και όποιο άλλο προσωπικό αντικείμενοπιθανώς χρειαστείς● Προσπάθησε να περιορίσεις το μέγεθος του γκρουπ με το οποίο βρίσκεσαι στηδιαδήλωση (social bubbling) και κράτησε αποστάσεις των δύο μέτρων μεταξύ σας,όποτε είναι αυτό δυνατό● Προσπάθησε να αποφύγεις πολυπληθείς δραστηριότητες οι οποίες εμπεριέχουν φωνέςή τραγούδι σε κοντινή απόσταση η μια με το άλλο● Προσπάθησε να αποφύγεις, όσο είναι εφικτό, να βρίσκεσαι κοντά σε άτομα που δενφορούν μάσκα ή άλλου είδους κάλυψη του προσώπου τους, όπως επίσης νααγκαλιάζεσαι και να κάνεις χειραψίες● Εξέτασε τρόπους διαμαρτυρίας στους οποίους επιτυγχάνεται ευκολότερα η διατήρησητης απόστασης, όπως για παράδειγμα μηχανοκίνητη πορεία

Μετά τη συμμετοχή σε τοπικές διαδηλώσεις● Άλλαξε τα ρούχα σου το συντομότερο δυνατόν, κάνε μπάνιο και απολύμανε ταυπάρχοντά σου● Αυτο-παρακολουθήσου για συμπτώματα COVID-19 για 14 ημέρες μετά από αυτήν τηδραστηριότητα, με ιδιαίτερη έμφαση σε περίπτωση που οι παραπάνω οδηγίες δενακολουθήθηκαν για οποιοδήποτε λόγο. Εάν εμφανίσεις ακόμη και ήπια συμπτώματαπου σχετίζονται με τον COVID-19, μην πας στη δουλειά, απομονώσου και απευθύνσουσε ιατρό για να κανεις τεστ● Μην ξεχνάς ότι η λοίμωξη από τον ιό COVID-19 μπορεί να είναι ασυμπτωματική, οπότεπρέπει να εξακολουθείς να προσέχεις ακόμα και όταν δεν έχεις συμπτώματα● Εάν άλλοι που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις, όπως μέλη του νοικοκυριού, στενές σουεπαφές ή άτομα με τα οποία είχες στενή επαφή για περισσότερο από 15 λεπτά σεκλειστό χώρο (π.χ. αυτοκίνητο), έχουν διαγνωστεί με COVID-19 ακολούθησε συστάσειςγια αυτο-απομόνωση και απευθύνσου σε ιατρό για να κανεις τεστ

Σε περίπτωση που χρησιμοποιήσεις ντουντούκα ή μικρόφωνο● Ψέκασε το με διάλυμα περιεκτικότητας 70% σε αλκοόλη πριν το χρησιμοποιήσεις● Μην αφαιρέσεις τη μάσκα σου όσο το χρησιμοποιείς. Μπορείς να ακουστείς ακόμα καιόταν φοράς τη μάσκα σου● Ψέκασε/σκούπισε τη ντουντούκα ή το μικρόφωνο και τα χέρια σου πριν τα παραδώσειςστο επόμενο άτομο● Το άτομο που παραλαμβάνει πρέπει αντίστοιχα να καθαρίσει τα χέρια του πριν τοπιάσειΠηγές

  1. Rapid Scoping Review of Evidence of Outdoor Transmission of COVID-19
  2. Protesting in the time of COVID-19
  3. Τσιόδρας: Το 86% των μολύνσεων γίνεται σε κλειστούς χώρους
  4. Teargas and pepper spray will accelerate spread of Covid-19, doctors warn
  5. Protesting During a Pandemic: Is It Safe?
  6. Tear Gas Use During COVID-19 Pandemic Irresponsible; Moratorium Needed, Says American ThoracicSociety
  7. Από πού ήρθε ο κορονοϊός, και πού θα μας πάει; Συνέντευξη με τον επιδημιολόγο Rob Wallace
  8. Να υπερισχύουν οι ευρωπαϊκές αξίες, ακόμη και σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
  9. How to protest safely during the coronavirus (COVID-19) pandemic
  10. How To Stay Safe While Protesting During a Pandemic

Παναγιώτης, Ναταλία, Γιάννα

αναδημοσίευση από: apatris.info


Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License