Καλαμάτα: Παρέμβαση για 17 Νοέμβρη

Ως Άγρια Νέδα και Πρωτοβουλία Κατοίκων Καλαμάτας αποφασίσαμε σήμερα να κατέβουμε από κοινού στο δρόμο για να δώσουμε ένα μήνυμα ενάντια στη νέα κανονικότητα που κράτος και κεφάλαιο έχουν φέρει στις ζωές μας: μια κανονικότητα διαρκούς φόβου και βίας, διαχωρισμού και απομόνωσης, όπου κάθε τι που κάνει όμορφη τη ζωή μας καταληστεύεται για να ταϊστούν οι μηχανές των κυρίαρχων. Υψώσαμε και περιφρουρήσαμε τέσσερα πανό σε διαφορετικά σημεία της πόλης (παραλία, πάρκο σιδηροδρόμων, κεντρική πλατεία και πλατεία 23ης Μαρτίου) ως ελάχιστο φόρο τιμής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και κάνοντας ξεκάθαρη τη θέση μας ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας. Μοιράσαμε το κείμενο που ακολουθεί και μιλήσαμε με πολύ κόσμο που δε φαίνεται να συμμερίζεται την προπαγάνδα της κυβέρνησης πως προστατεύει την «υγεία» και την «ασφάλεια» μας. Όπως και σε άλλες πόλεις, η αστυνομική παρουσία και εδώ ήταν μεγάλη. Αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ και της ΟΠΚΕ μας σταμάτησαν δύο φορές και μας παρακράτησαν, ενώ η ασφάλεια ακολουθούσε τις ομάδες μας καθ’ όλη τη διαδρομή τους. Είχαμε φροντίσει να χωριστούμε σε ομάδες τεσσάρων ατόμων, τηρώντας τα μέτρα ασφαλείας, και αντιπαρατεθήκαμε μαζί τους με πολιτικά και υγειονομικά επιχειρήματα

post image

Ως Πρωτοβουλία Κατοίκων Καλαμάτας και Άγρια Νέδα αποφασίσαμε σήμερα να κατέβουμε από κοινού στο δρόμο για να δώσουμε ένα μήνυμα ενάντια στη νέα κανονικότητα που κράτος και κεφάλαιο έχουν φέρει στις ζωές μας: μια κανονικότητα διαρκούς φόβου και βίας, διαχωρισμού και απομόνωσης, όπου κάθε τι που κάνει όμορφη τη ζωή μας καταληστεύεται για να ταϊστούν οι μηχανές των κυρίαρχων. Υψώσαμε και περιφρουρήσαμε τέσσερα πανό σε διαφορετικά σημεία της πόλης (παραλία, πάρκο σιδηροδρόμων, κεντρική πλατεία και πλατεία 23ης Μαρτίου) ως ελάχιστο φόρο τιμής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και κάνοντας ξεκάθαρη τη θέση μας ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας. Μοιράσαμε το κείμενο που ακολουθεί και μιλήσαμε με πολύ κόσμο που δε φαίνεται να συμμερίζεται την προπαγάνδα της κυβέρνησης πως προστατεύει την «υγεία» και την «ασφάλεια» μας. Όπως και σε άλλες πόλεις, η αστυνομική παρουσία και εδώ ήταν μεγάλη. Αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ και της ΟΠΚΕ μας σταμάτησαν δύο φορές και μας παρακράτησαν, ενώ η ασφάλεια ακολουθούσε τις ομάδες μας καθ’ όλη τη διαδρομή τους. Είχαμε φροντίσει να χωριστούμε σε ομάδες τεσσάρων ατόμων, τηρώντας τα μέτρα ασφαλείας, και αντιπαρατεθήκαμε μαζί τους με πολιτικά και υγειονομικά επιχειρήματα.

Αλληλεγγύη σε όλα τα συντρόφια που σήμερα χτυπήθηκαν και στ@ συλληφθέντ@ του Πολυτεχνείου!

Μέχρι εδώ; Όλα καλά;

Στις 17 Νοέμβρη η κρατική καταστολή των αγώνων και των διεκδικήσεών μας φτάνει στο αποκορύφωμα της. Φοιτητές και φοιτήτριες, συλλογικότητες, σύντροφοι και συντρόφισσες, διαμαρτυρόμενοι για το lock-out που αποφασίστηκε από τον Πρύτανη του ΕΜΠ, συγκεντρώθηκαν στον ιστορικό χώρο του κάτω Πολυτεχνείου και έκαναν κατάληψη στην Πρυτανεία ΕΜΠ στη Ζωγράφου με στόχο να αρθεί το lock-out και να ανοίξει ο χώρος του Πολυτεχνείου για το τριήμερο της 17 Νοέμβρη, ώστε να αποτελέσει χώρο έκφρασης κοινωνικών αγώνων των ημερών. Για πρώτη φορά είδαμε την Αστυνομία να εισβάλλει σε πανεπιστημιακούς χώρους συλλαμβάνοντας 92 άτομα, μη διστάζοντας να τους φορτώσει ακόμη και επίπλαστες κατηγορίες περί φθορών, τις οποίες οι ίδιοι οι αστυνομικοί προκάλεσαν. Φρόντισαν λοιπόν, λίγες μέρες πριν την επέτειο να "τιμήσουν" το Πολυτεχνείο κάνοντας σχεδόν πλήρη αναπαράσταση των γεγονότων του '73. Ταυτόχρονα, ο παραλληλισμός των γεγονότων εντείνεται με την αντισυνταγματική αναστολή του (συνταγματικού) δικαιώματος του δημοσίως συνέρχεσθαι για 4 ημέρες.

Μέχρι εδώ όλα καλά;

Όπως όμως και τότε, όταν το Πολυτεχνείο αποτέλεσε εστία αγώνων, έτσι και σήμερα η επέτειός του γίνεται αφορμή για την όξυνση των κοινωνικών μας αγώνων και αντιδράσεων στην Συνθήκη της γενικευμένης καταστολής και πειθάρχησης. Βρισκόμαστε σήμερα αντιμέτωποι και αντιμέτωπες με την φθηνή διαχείριση της πανδημίας, με μια κυβέρνηση που αντί να αυξάνει το υγειονομικό προσωπικό και τις κλίνες ΜΕΘ, προωθεί το αφήγημα της "ατομικής ευθύνης" και επιλέγει να ενισχύσει οικονομικά και με δυναμικό τα ΜΜΕ για να μας βομβαρδίζουν με προπαγανδιστικές ειδήσεις και τις ένοπλες δυνάμεις για να μας "προστατεύουν" τρομοκρατώντας μας με πρόστιμα των 300 €.

Παρατηρείται, επομένως, μια εργαλειοποίηση της πανδημίας από το κράτος με στόχο την στρατιωτικοποίηση των ζωών μας (απαγόρευση κυκλοφορίας, τακτικοι έλεγχοι κ.ο.κ.) και μια καταστολή ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή κοινωνικών αγώνων (απαγόρευση πορείας Πολυτεχνείου, εκκενώσεις καταλήψεων) αλλά και της συλλογικής συνύπαρξης μας (με την απαγόρευσητων συναθροίσεων). Επίσης, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης χρησιμοποιείται από το κράτος για να προβεί σε πράξεις που υπό κανονικές συνθήκες θα έβρισκαν κοινωνικές αντιστάσεις, όπως για παράδειγμα: τα αντι-εργατικά μέτρα, οι εκκενώσεις καταλήψεων, οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, η ιδιωτικοποίηση της Παιδείας και η επειχειρηματοποίηση των Πανεπιστήμιων (ερευνητικά προγράμματα για αστυνομικούς, στρατό και κεφάλαιο), η ολική καταστρατήγηση του ασύλου, το κλείσιμο και η υποχρηματοδότηση των Δημοσίων Νοσοκομείων (και γενικότερα της Δημόσιας Υγείας), τα δεκάδες εκατομμύρια σε κανάλια και αστυνομία, τα "σκοιλ ελικικου"...

Μέχρι εδώ όλα καλά!

Και τώρα τι; Πού σταματάει η πτώση ;

Μήπως την ώρα που το κράτος δεν σταματά να μας χτυπά, δεν πρέπει και εμείς να σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε; Μήπως οι κοινωνικοί αγώνες πρέπει σιγά-σιγά να βγουν από την καραντίνα;Είναι όντως όλα αυτά τα μέτρα για την προφύλαξη της υγείας μας ή μήπως είναι για την προφύλαξη των συμφερόντων του κράτους και του κεφαλαίου;

Πού σταματά αυτή η πτώση;

Η πτώση θα μπορούσε να σταματήσει αν αυτο-οργανωθουμε συλλογικά απαιτώντας τα αυτονόητα :

• Μόνιμες προσλήψεις σε δημόσιο προσωπικό στα Νοσοκομεία, ενίσχυση του ιατρικού εξοπλισμού και δημιουργία περισσότερων ΜΕΘ

• Πρόσληψη μόνιμων εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες Εκπαίδευσης, δημιουργία ολιγομελών τμημάτων και δωρεάν διαγνωστικούς ελέγχους.

•Δωρεάν παροχή μασκών και αντισηπτικών καθώς και συχνές αποστειρώσεις των χωρών.

...Η κοινωνία μας είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που πέφτει από κτήριο 50ορόφων...

...ο τύπος όσο πέφτει μονολογεί ασταμάτητα για να καθησυχάσει τον εαυτότου:

« ... ως εδώ όλα καλά ...

.... ως εδώ όλα καλά ...

... ως εδώ όλα καλά ... »

Όμως το σημαντικό δεν είναι η πτώση.

Είναι η προσγείωση....»

Ελευθεριακή Συλλογικότητα – Άγρια Νέδα (agria_neda@riseup.net)

Πρωτοβουλία Κάτοικων Καλαμάτας (protovoulia-kalamatas@riseup.net)

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License