Κάλεσμα: 6 Δεκέμβρη. Χειμώνας. (gr/en)

Η ανυπακοή δεν ξέρει πότε να “δράσει”, ζει σε στιγμές όπου άτομα αρπάζουν περισσότερη ελευθερία. Μια ελευθερία που ορίζεται από τον αγώνα να αποκτηθεί χώρος και χρόνος εκτός των κοινωνικών περιορισμών. Μια αντίδραση στην τρέχουσα τάξη, ενάντια στην παθητική κοινωνία, και προωθώντας την ατομική επιθυμία μας. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Αυτές τις μέρες, δεν μιλάμε αρκετά για την ανυπακοή.

Κάλεσμα: 6 Δεκέμβρη. Χειμώνας.

Η ανυπακοή δεν ξέρει πότε να “δράσει”, ζει σε στιγμές όπου άτομα αρπάζουν περισσότερη ελευθερία. Μια ελευθερία που ορίζεται από τον αγώνα να αποκτηθεί χώρος και χρόνος εκτός των κοινωνικών περιορισμών. Μια αντίδραση στην τρέχουσα τάξη, ενάντια στην παθητική κοινωνία, και προωθώντας την ατομική επιθυμία μας. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Αυτές τις μέρες, δεν μιλάμε αρκετά για την ανυπακοή.

Η ανυπακοή είναι πάντα ατομική και συχνά αυθόρμητη, ακόμα και αν ολοκληρώνεται συλλογικά. Η ανυπακοή είναι, στις ρίζες τις, μια αναρχική δράση που υπάρχει για να επιτίθεται, και όχι να υποστηρίζει, την τρέχουσα τάξη. Περιμένουμε πως η ανυπακοή, και ο εορτασμός της, θα αυξηθούν με την καταστολή της ατομικότητας, και αυτήν την στιγμή αυτό έχει γίνει.

Και αυτή η πρωτόγνωρη καταστολή; Σε μία κατάσταση αμόκ, οι υποστηρικτές της κοινωνίας και των αφεντών της καταφεύγουν στον δυστοπικό αυταρχισμό, με την στήριξη των πιστών, αντιδραστικών εθνικών στρατιωτών, των μπάτσων. Το χαρακτηρίζουν πρόοδο!

Στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας, η πρόοδος είναι μια ιστορία άκυρων εκκινήσεων, αδιεξόδων, και ιδεών που έχουν ζήσει πέρα από τον σκοπό τους. Στα χειρότερα της, η πρόοδος είναι μια πορεία που οδηγεί την ανθρωπότητα προς τον αφανισμό.

Η ανάδυση της Βιομηχανικής Επανάστασης γεννήθηκε από τον πόλεμο ενάντια στον ελεύθερο χρόνο και χώρο, από τον καπιταλισμό. Στις ρίζες της, η κυρίαρχη κατάσταση έχει πάντα υπάρξει ενάντια στους ανθρώπους, επιπλέοντας μόνο μέσω των ταχέων κερδών. Με αυτά τα κέρδη να έχουν εξαφανιστεί τώρα, το ανθρώπινο είδος απομένει με την καταστροφή.

Δεν θέλουμε να ξεφύγουμε, συζητώντας πιθανά μέλλοντα. Ξέρουμε πολύ καλά πως βρισκόμαστε σε μια σημαντική στιγμή. Έχοντας πει αυτά, πιστεύαμε πάντα πως ο καπιταλισμός ήταν δεσμευμένος να καταλήξει στον ίδιο πόλεμο που άρχισε. Τον πόλεμο στον οποίο βρίσκεται η ανυπακοή μας, έναν πόλεμο για χώρο και χρόνο για να ζήσουμε ελεύθερα.

Σε καιρούς ακραίου αυταρχισμού, η ανυπακοή έχει άπειρη αξία, επειδή η ικανότητα της να προωθήσει τις επιθυμίες μας επεκτείνεται. Επιθυμούμε ανυπακοή.

Για την ελευθερία, την ανθρωπότητα, και μια πονηρή επιθυμία να τελειώσει η τρέχουσα τάξη. Με κάθε πράξη καταστολής που μας επιβάλλεται, ας ανθίσει άπειρη, λυσσασμένη αντίσταση.

Κοιτώντας προς έναν χειμώνα αναρχίας.

-Οψιδιανός.

Call: December 6. Winter.

Disobedience knows no "time to act," it lives in moments when individuals grasp at a greater freedom. A freedom defined by the struggle to gain time and space beyond societal constraints. A reaction to the present order, against passive society and in furtherance of our individual desire. Nothing more, nothing less. These days too little is said about disobedience.

Disobedience is always personal and often spontaneous, even if accomplished collectively. Disobedience is at it's heart an anarchist action existing to attack, never support the current order. We would expect disobedience and its celebration to rise with the suppression of the individual and in this moment, it has.

What of this unprecedented suppression? In a frenzy the adherents of society and their masters turn to dystopic authoritarianism backed by loyal reactionary national soldiers, the police. They call itprogress!

In the course of human history, progress is a story of false starts, dead ends and ideas having lived their purpose. At its worst progress is a course which leads humanity toward extinction.

The emergence of the Industrial Revolution was born from war against free time and open space, capitalism. At its core the prevailing situation has always been anti-human, kept afloat from rapid and now diminishing gains.

With those gains now gone, the human race is left with disaster.We do not want to focus on tangents of conceivable futures. We are well aware of the significant moment we find ourselves in. With that much said consider that capitalism was always bound to devolve into the same war it started. The war which our disobedience places itself, a battle for our time and space to live free.

In times of extreme authoritarianism disobedience has infinite worth as its ability to further our desire expands. We desire disobedience.

For freedom, humanity and an insidious desire to end the current order.

Let every act of repression visited upon us bloom infinite vicious resistance.

Looking toward a winter of anarchy.

-Obsidian

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License