[Πάτρα] Ανακοίνωση-Κάλεσμα διαδήλωσης 6ης Δεκέμβρη

Και αν αυτοί μιλούν για θάνατο εμείς εργαζόμαστε αδιάκοπα για τη ζωή. Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς μας, τους νεκρούς του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, ενώ παλεύουμε για το ξεπέρασμα της εξουσίας, και την πραγματικότητα στην οποία το λόγο για τις επιλογές μας θα τον έχουμε εμείς. Δώδεκα χρόνια μετά την εξέγερση, συνεχίζουμε ν’ αγωνιζόμαστε για την κοινωνική χειραφέτηση που θα έρθει μέσα από την ξεκάθαρη θέση μάχης, μέσα από τους συλλογικούς, αδιαμεσολάβητους, και αυτοοργανωμένους αγώνες των από τα κάτω ενάντια στους κοινούς μας δυνάστες κι εκμεταλλευτές. Οι εξεγέρσεις δεν αποτελούν μακρινή ουτοπία αλλά ιστορικές στιγμές που αποδεικνύουν πως οι συλλογικές αντιστάσεις και οι ατομικές αρνήσεις είναι ικανές να δημιουργήσουν ένα μείγμα κατάλληλο να ανατρέψει την τυραννία, να ταράξει την κανονικότητα, οικοδομώντας παράλληλα για την ελευθερία, την αλληλεγγύη, την αναρχία.

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ

Στις 6 Δεκέμβρη 2008 ο 15χρονος αναρχικός μαθητής Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από τη σφαίρα του μπάτσου Κορκονέα. Τα επίσημα ΜΜΕ με τις κρατικές ευλογίες και οδηγίες σπεύδουν ανεπιτυχώς να παραποιήσουν και να συγκαλύψουν το γεγονός με χυδαία και ψευδή δημοσιεύματα. Τα γεγονότα βέβαια μιλούν από μόνα τους, με τη δολοφονία να σηματοδοτεί την αρχή της μεγαλύτερης, στην πρόσφατη μεταπολιτευτική ιστορία του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος του ελλαδικού χώρου, εξέγερσης. Χιλιάδες αγωνιστών και αγωνιστριών βρίσκονται στο δρόμο για πολλές μέρες, συγκρουόμενοι με τις δυνάμεις καταστολής σε όλη σχεδόν την επικράτεια, μαχόμενοι απέναντι στην κρατική βία, καταλαμβάνοντας δημόσια κτήρια, σχολές, αλλά και ευρύτερα αγωνιζόμενες και αγωνιζόμενοι ενάντια την υποτίμηση των ζωών τους από το κράτος και το κεφάλαιο.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 αποτελεί κορυφαία στιγμή αγώνα, ημέρα αντίστασης στο υπάρχον αλλά και υπενθύμισης πως μια ζωή αξιοπρεπής, απαλλαγμένη από εξουσία και επιβολή μπορεί να κερδηθεί μόνο μέσα από αγώνες, αγώνες πολύμορφους, αγώνες καθημερινούς για την καταστροφή του καπιταλιστικού οικοδομήματος, του κράτους και κάθε λογής εκμεταλλευτικής και βίαιης δομής.

Τώρα, περισσότερο από πότε, τα παραπάνω διαφαίνονται για ακόμη μια φορά. Εν μέσω πανδημίας και εγκληματικής της διαχείρισης από το κράτος, τα προτάγματα της εξέγερσης του 2008 είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρα καθώς αποδεικνύεται με τον χειρότερο τρόπο πως η εκάστοτε εξουσία το μόνο που μπορεί να πράξει για τις ζωές μας είναι να τις καταστείλει, να τις απαξιώσει, να τις εγκλωβίσει σε μια δυστοπική πραγματικότητα που μοναδική αξία θα έχει η εκμετάλλευση της εργατικής μας δύναμης που παράγει όλο τον πλούτο για χάρη του κεφαλαίου. Μια πραγματικότητα που θέτει όλες τις υπόλοιπες πτυχές της ζωής μας σε αναστολή, που άνθρωποι πεθαίνουν – φυσικά και ψυχικά – στον πανικό της μοναξιάς τους, που η υγεία παύει να είναι κοινωνικό αγαθό, που μοναδικός αρμόδιος για τις επιλογές μας είναι ένα πλέον αυταρχικό και παρεμβατικό κράτος, με χιλιάδες πάνοπλους φρουρούς να αντικαθιστούν το ρόλο των υγειονομικών, πρωταγωνιστώντας σε ένα ντελίριο αστυνομικής βίας απέναντι σε όποια αγωνίζεται, σε όποιον τολμάει να υψώσει ανάστημα, σε όποιο επιδιώκει να ζήσει, να διεκδικήσει, πέρα και κόντρα σε κρατικές απαγορεύσεις και μαζικές καραντίνες. Και όλα αυτά τη στιγμή που το μεθοδευμένα κατακερματισμένο σύστημα δημόσιας υγείας ασφυκτιά αδυνατώντας να περιθάλψει όσες και όσους νοσούν και θα νοσήσουν, αναγκάζοντας τους σε επιβαλλόμενη απομόνωση, ενώ εκατοντάδες χάνουν καθημερινά τη ζωή τους. Πρόκειται με άλλα λόγια για προσπάθεια απόκρυψης των κρατικών ευθυνών και της αδυναμίας ουσιαστικής διαχείρισης της πανδημίας και ταυτόχρονης ανάδειξης της ικανότητας άσκησης διαρκούς κατασταλτικής πολιτικής, με κορυφαίο πρόσφατο παράδειγμα την απαγόρευση των διαδηλώσεων και το κρεσέντο καταστολής στις 17 Νοεμβρίου.

Το κράτος δολοφονεί και αυτό είναι δεδομένο. Δολοφονεί με σφαίρες και γκλοπ, όπως δολοφόνησε τον Αλέξη, τον Μιχάλη, τη Σταματίνα, τον Ιάκωβο, τον Βασίλη, τον Ζακ και πόσους άλλους αγωνιστές, και την ίδια στιγμή καταδικάζει σε θάνατο, με την πολιτική που ασκεί, εκατομμύρια άλλους. Όλες και όλους εκείνους που καθημερινά ζουν στην επισφάλεια, που βιώνουν τον φόβο στο πετσί τους, που οι μισθοί τους φτάνουν και δεν φτάνουν να πληρώσουν τα πρόστιμα μη συμμόρφωσης στο “παντοδύναμο” και “αλάνθαστο” κράτος, που ασφυκτιούν σε σπίτια κελιά, που αναγκάζονται να συμβιώνουν με τον κακοποιητή τους, που ζουν στοιβαγμένες σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης, που παλεύουν με το παράδοξο παρατημένοι σε ψυχιατρεία, που δεν έχουν σπίτι και τροφή ζώντας στο περιθώριο των μητροπόλεων΄ και ο κατάλογος των αποκλεισμένων δεν έχει τελειωμό.

Στις παρούσες συνθήκες υποτίμησης της ζωής, της υγείας, της εργασιακής μας δύναμης και σε αυτές της προσπάθειας επιβολής σιωπής νεκροταφείου στην κοινωνία από την πλευρά του κράτους, ένα είναι σίγουρο. Ή θα νικήσει ο δρόμος ή θα νικήσει ο φόβος.

Και αν αυτοί μιλούν για θάνατο εμείς εργαζόμαστε αδιάκοπα για τη ζωή. Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς μας, τους νεκρούς του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, ενώ παλεύουμε για το ξεπέρασμα της εξουσίας, και την πραγματικότητα στην οποία το λόγο για τις επιλογές μας θα τον έχουμε εμείς. Δώδεκα χρόνια μετά την εξέγερση, συνεχίζουμε ν’ αγωνιζόμαστε για την κοινωνική χειραφέτηση που θα έρθει μέσα από την ξεκάθαρη θέση μάχης, μέσα από τους συλλογικούς, αδιαμεσολάβητους, και αυτοοργανωμένους αγώνες των από τα κάτω ενάντια στους κοινούς μας δυνάστες κι εκμεταλλευτές. Οι εξεγέρσεις δεν αποτελούν μακρινή ουτοπία αλλά ιστορικές στιγμές που αποδεικνύουν πως οι συλλογικές αντιστάσεις και οι ατομικές αρνήσεις είναι ικανές να δημιουργήσουν ένα μείγμα κατάλληλο να ανατρέψει την τυραννία, να ταράξει την κανονικότητα, οικοδομώντας παράλληλα για την ελευθερία, την αλληλεγγύη, την αναρχία.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΤΩΡΑ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

ΤΟ ΑΙΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΡΟ Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙ

6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

αναρχικές - αναρχικοί / συντρόφισσες - σύντροφοι

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License