ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΕ

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΕ. Δεν θα επιλέγαμε να ασχοληθούμε με την εκκλησία για λόγους καθαρής απαξίωσης προς την παρωχημένη γραφικότητα της. Δυστυχώς οι πολιτικές συγκυρίες αναδεικνύουν συχνά το ρόλο της εκκλησίας ως υπερεξουσία, γεγονός που αποτελεί τη βάση για την διεύρυνση της συντηρητικής πολιτικής τριπλέτας Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορες, στο βαθμό που αναπαράγει εξουσιαστικές ιεραρχήσεις στο επίπεδο της φύλης, της τάξης και του φύλου και υποβαθμίζει τη θέση μας ως υποκείμενα στην κοινωνία. Ακολουθεί κείμενο αναφορικά με τον θεσμό της εκκλησίας.

post image

ΕΚΚΛΗΣΙΑ Α.Ε.

Δεν θα επιλέγαμε να ασχοληθούμε με την εκκλησία για λόγους καθαρής απαξίωσης προς την παρωχημένη γραφικότητα της. Δυστυχώς οι πολιτικές συγκυρίες αναδεικνύουν συχνά το ρόλο της εκκλησίας ως υπερεξουσία, γεγονός που αποτελεί τη βάση για την διεύρυνση της συντηρητικής πολιτικής τριπλέτας Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορες στο βαθμό που αναπαράγει εξουσιαστικές ιεραρχήσεις στο επίπεδο της φύλης, της τάξης και του φύλου και υποβαθμίζει τη θέση μας ως υποκείμενα στην κοινωνία. Στις 16 Ιουλίου του 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντιέται με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για να του πει ότι η άκρως συντηρητική και ακροδεξιά νέα κυβέρνηση αποτελείται από καλά παιδιά της εκκλησίας και να μην ανησυχεί για τις εξελίξεις στο μάθημα των θρησκευτικών και για τα περιουσιακά στοιχεία της. Η νέα πολιτική του τόπου θα είναι πρωτίστως χριστιανική. Στο βαθμό που η εκκλησία έχει οριστεί ως πυλώνας του κράτος, δεν θα μπορούσε να μην επηρεάζει όλους τους κοινωνικούς τομείς.

Στον τύπο: Η κυβέρνηση επιδίδεται σε ένα άνευ προηγουμένου διαδικτυακό παθιασμένο χειροφίλημα με τους παπάδες. Χαρακτηριστικά είναι τα αποσπάσματα του τύπου για δήλωση πίστης των εμπλεκόμενων εκπροσώπων της. Η ακροδεξιά πολιτική της σφιχταγκαλιάζει ως δεκανίκι τους χριστιανούς ψηφοφόρους και συναινεί στις επιλογές της εκκλησίας σε επίπεδο θεάματος αλλά και σε επίπεδο συνεργασίας. Σκοπός είναι να τονιστεί το κλείσιμο της αριστερής παρένθεσης και η επιστροφή στην ελληνορθόδοξη πραγματικότητα. Τα κανάλια έλαβαν 21 εκ. για να καθαγιάσουν και να στηρίξουν το ρόλο και το έργο της εκκλησίας και της κυβέρνησης, εν μέσω πανδημίας.

«Στη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου είχε μιλήσει νωρίτερα χθες ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας, όχι μόνο ως διακεκριμένος επιστήμων, αλλά και ως ένας θρήσκος άνθρωπος: Ο λοιμωξιολόγος και εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας για τον κορονοϊό, με σπουδές στο Χάρβαρντ και σπουδαία επιστημονική πορεία, είναι επίσης πολύτεκνος οικογενειάρχης, πατέρας επτά παιδιών, μελετητής της βυζαντινής υμνολογίας και ψέλνει κάθε Κυριακή σε εκκλησία της Κηφισιάς» (Απόσπασμα του τύπου στην καραντίνα #1).

Στην εκπαίδευση: η υπουργός παιδείας Νίκη Κεραμέως δεν χάνει ευκαιρία να φωτογραφηθεί με παπάδες και να επαναφέρει τη διδασκαλία των θρησκευτικών στα σχολεία με όρους κατήχησης, προκειμένου να ανακόψει τον όποιο πολυπολιτισμικό και ανεξίθρησκο χαρακτήρα μπορεί να έχει ένα σχολείο, εν έτη 2020. Απ’ ότι φαίνεται συμφωνούσε με τον Καλαβρύτων Αμβρόσιο, όταν διακηρύττει από τα μεγάφωνα μεγάλη παρασκευή του έτους 2016, «να σαπίσει το χέρι του Φίλη αν καταργήσει το μάθημα των Θρησκευτικών», όταν επίδικο αποτέλεσε η αλλαγή στον τρόπο διδασκαλίας των Θρησκευτικών με όρους ουδετερότητας, ώστε να μην αποτελούν χριστιανική κατήχηση.

Στην υγεία: Σε μια περίοδο που μεγάλη μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού φτωχοποιείται εξαιτίας των μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία, όχι τόσο της κοινωνίας, αλλά του κεφαλαίου και του κράτους από τον Covid-19, ο θεσμός της εκκλησίας προσπαθεί να διατηρήσει τα σκοταδιστικά περιεχόμενα του, με συσπείρωση πιστών και διασπορά του ιού στις εκκλησίες. Οι καθυστερήσεις στο ζήτημα κρατικής παρέμβασης για το κλείσιμο των ναών αλλά και στο ζήτημα της δημόσιας παραδοχής ότι ο κορωνοϊός μεταδίδεται με τη «θεία κοινωνία», είχε τραγικές συνέπειες στη διασπορά του ιού. Υπό την πίεση της δεύτερης καραντίνας και των εκατοντάδων κρουσμάτων και θανάτων από τον covid-19, η κυβέρνηση υποχωρεί ξανά μέσα από τον λεγόμενο «ιερό συμβιβασμό» με την εκκλησία για τη λειτουργία των ναών. Παρόλο που στους χώρους μας δεν μπορούμε να καλέσουμε παρά 9 άτομα, η εκκλησία εξασφάλισε αυξημένο αριθμό εκκλησιαζόμενων (25-50 άτομα),ανάλογα με τα τετραγωνικά, υιοθετώντας κυλιόμενο ωράριο εκκλησιασμού για Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και θεοφάνια. Το καθεστώς αυτό επιβάλλεται σε ένα περιβάλλον ακραίας καταστολής πολύ μικρότερων συναθροίσεων, με χαρακτηριστικό το παράδειγμα προσαγωγής 9 μελών της συνέλευσης 8ης Μάρτη, που βρέθηκε στην Πλατεία Συντάγματος με σκοπό να διαμαρτυρηθεί για την ενδοοικογενειακή βία στην καραντίνα, στις 25.11.2020.

Στην οικονομία: Βασικό επίδικο στις μέρες μας είναι η διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας, σε μια περίοδο που οι άνθρωποι φτωχοποιούνται ραγδαία. Αντί λοιπόν η εκκλησία να επιστρέψει τα χρήματα που έχει υφαρπάξει από το δημόσιο, για τη στήριξη κοινωνικών δομών και την καταπολέμηση της φτώχειας, εξακολουθεί να συνδέεται με το δημόσιο με αποτέλεσμα να πληρώνουμε εμείς τον φανατισμό, τον σκοταδισμό και τον covid-19 που μεταδίδει.

«Τυχόν επιβαλλόμενα πρόστιμα εξαιτίας των αμαρτωλών νομοθετικών μέτρων θα επιβαρύνουν αποκλειστικά τα φιλόπτωχα ταμεία και το ταμείο στήριξης φτωχών»,Μητροπολίτης Μεσογαίας, 14.12.2020

Χέρι, χέρι με τη φίλη της την εθνικοφροσύνη και την οικογενειοκρατία, η εκκλησία βοηθάει στην εγκαθίδρυση της ακροδεξιάς. H ελληνορθόδοξη ΝΔ θυμάται το κατά Χριστόδουλο «όποιος απλώνει χέρι στην εκκλησία, του ξεραίνεται», στην κοινή τους συστράτευση για την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες το 2000. Γνωρίζει πολύ καλά ότι η Εκκλησία φέρει ψήφους και κατέχει οικονομική ισχύ, εξού και η επιρροή της δεύτερης στα πολιτικά τεκταινόμενα. Ο κατάλογος είναι μεγάλος και η σχέση κράτους- εκκλησίας διατρέχει την ιστορία της ελλάδας. Αναζωπυρώνεται συχνά, προκειμένου να παράξει μια ψευδεπίγραφη εθνική και θρησκευτική συνοχή, γεγονός που χρησιμοποιείται εναντίον αδύναμων κοινωνικών ομάδων για να δικαιολογήσει τα ιστορικά κακώς κείμενα. ΦΑΜ.

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License