“Το μόνο που μετράει είναι ο αγώνας τώρα, σήμερα, αύριο, χορτάτος ή πεινασμένος. Το μόνο που έχει σημασία είναι τι βγάζεις απ’ αυτόν. Ένα βήμα μπροστά. Γίνεσαι καλύτερος. Μαθαίνεις απ’ την πείρα. Αυτό πρέπει να βγάζει κανείς σαν συμπέρασμα. Όλα τα άλλα βρωμάνε. Άνθρωποι που αρνούνται να σταματήσουν τον αγώνα, είτε νικούν, είτε πεθαίνουν. Άνθρωποι που σταματούν τον αγώνα χάνουν και πεθαίνουν. Λυπάμαι που πρέπει να σου γράφω έτσι. Φυσικά δεν ξέρω πως είναι όταν πεθαίνει κανείς ή όταν τον σκοτώνουν. Στο κάτω- κάτω όλοι πεθαίνουν. Το ζήτημα είναι το πως πεθαίνεις και ακόμα περισσότερο το πως έζησες (…) Ένας επαναστάτης στην μάχη, μ’ όλη του την αγάπη για την ζωή και όλη του την περιφρόνηση για τον θάνατο.”

Holger Meins

(μέλος της RAF, νεκρός από απεργία πείνας)

Πενήντα δυο ημέρες έχουν περάσει από την στιγμή που ο επαναστάτης Δημήτρης Κουφοντίνας έβαλε ως ανάχωμα, για ακόμα μια φορά, το σώμα του μπροστά στο καθεστώς εξαίρεσης και ποινικής μεταχείρισης ξεκινώντας απεργία πείνας. Όχι για να διεκδικήσει, εκβιάζοντας όπως είθισται να λένε, την ικανοποίηση των προσωπικών του απαιτήσεων αλλά αν μη τι άλλο το στοιχειώδες δικαίωμα της μεταγωγής του στις φυλακές Κορυδαλλού.

Η εκδικητικότητα των κατασταλτικών μηχανισμών και ο φόβος της εκάστοτε εξουσίας στο πρόσωπο των αγωνιστών αποτελεί το εφαλτήριο για τις σκληρότερες μάχες αντίστασης των αιχμαλώτων του κράτους. Ο επαναστάτης Δ. Κουφοντίνας υποθήκευσε το σώμα του ως μέσο αντίστασης στην κρατική αυθαιρεσία για να μπορέσει να διεκδικήσει τα στοιχειώδη δικαιώματα, θέτοτας την αξιοπρέπεια του πάνω από την ίδια του την ζωή. Και όσο το κράτος επιμένει επιδεικτικά να διατηρεί αδιάλλακτη στάση, προσπαθώντας να αποσπάσει δηλώσεις πολιτικής μετάνοιας, ξεχνάει ότι αγωνιστές σαν τον Δ. Κουφοντίνα πάντα θα κερδίζουν την πρώτη ακόμα και αν χρειαστεί να χάσουν την δεύτερη.

Δεν προκείται, άλλωστε, για πρώτη φορά που το κράτος με τεχνικές ρεβανσισμού επιχειρεί να απαξιώσει την επιλογή του επαναστατικού αγώνα, να ακρωτηριάσει κάθε εξεγερμένη συνείδηση και δια της καταστολής να φυλακίσει κάθε ριζοσπαστική έκφραση και να συντρίψει την αγωνιστική αξιοπρέπεια. Γιατί για το σύστημα η αγωνιστική αξιοπρέπεια και η αμετανόητη στάση του πολιτικού κρατούμενου αποτελούν μολυσματική ασθένεια, η μεταδοτικότητα της οποίας θα πυροδοτήσει κοινωνικές εκρήξεις και εξεγέρσεις. Δεν χωράει περιθώριο αμφιβολίας πια ότι η αμερικανόδουλη οικογένεια Μητσοτάκη δολοφονεί τον επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα. Τον δολοφονεί γιατί στο πρόσωπο του αντικρίζει την αμφισβήτηση της κυριαρχίας, τους αγώνες που δόθηκαν απέναντι στον εγκλεισμό, στην αδικία και την εκμετάλλευση, και τον δολοφονεί γιατί στο πρόσωπο του θα ενσαρκώνεται για πάντα η κοινωνική αποκαθήλωση. Γιατί φοβούνται και οι ανθρωπιστικές ρητορικές που τάσσονται κατά της τρομοκρατίας δεν μας πείθουν ούτε και οι άλλοτε δακρύβρεχτες δηλώσεις περί ισοτιμίας. Φοβούνται γιατί στον αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα αντικρίζουν όλα αυτά που δεν μπορούν να κατανόησουν και πασχίζουν να εξοντώσουν αγνοώντας ότι είναι όλα εκείνα που δεν κατάφεραν να φυλακίσουν στιγμή.

“Ποτέ δεν θα μπορούσα να ζήσω ειρηνικά, θα μπορούσα όμως να ζήσω ήσυχα: εκείνο το είδος της ησυχίας που υπάρχει στα νεκροταφεία.”

Ann Hansen

(μέλος της Action Directe του Καναδά)

Από όλο το παραπάνω καθεστώς δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η καταλυτική συμβολή του κράτους των ΗΠΑ, που με την βοήθεια κράτων- συνοδοιπόρων του καθώς και με την αδιαμφισβήτητη υπεροχή του ως πολεμική μηχανή είναι η πρωτοπόρα, και αν μη τι άλλο καθοριστική, δύναμη στις εγκληματικές επεμβάσεις διεθνώς. Η πρόσδεση του ελληνικού κράτους στην ευρωατλαντική συμμαχία και η επέμβαση της Αμερικής, ως ηγέτιδα δύναμη του μεταπολεμικού καπιταλισμού, σε κάθε απόφαση του είναι, εδώ και δεκαετίες, ολοφάνερη. Ο υφέρπων αμερικάνικος ιμπεριαλισμός εντείνει τον οικονομικό ακρωτηριασμό και την εκμετάλλευση που ήδη προκαλέι η εγχώρια αστική τάξη. Εντείνει, δηλαδή, όλα αυτά για τα οποία ο Δ. Κουφοντίνας μάχεται μέχρι σήμερα γι’ αυτό και αποσκοπούν στην εξόντωση του.

Καθήκον μας να υψώσουμε αναχώματα αντίστασης απέναντι στο κρατικό λεβιάθαν, υποχρέωση μας να μην παραμείνουμε παθητικοί μπρόστα στον σύγχρονο κανιβαλισμό, γιατί ως τέτοιοι δημιουργούμε ακόμη βαθύτερες πληγές από εκείνες που προκαλούνται από τα λάθη που, αναπόφευκτα, κάνουμε αναλαμβάνοντας δράση.

Για όλους αυτούς τους λόγους, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στην Τράπεζα Πειραιώς στην όδο της Παπάφη ο οποίος, ωστόσο, δεν εξερράγη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αφού απαλλαγήκατε, εξαιτίας της τυχαιότητας, από υλικές ζημιές απαλλαγήκατε και από την οργή μας. Όπως και έγινε. Το ίδιο βράδυ παραδώσαμε στις φλόγες όχημα της ελληνοαμερικάνικης courier Jd’s , θυγατρική της Ups, στην όδο της Ολυμπιάδος, δηλώνοντας στους εντολοδόχους της αμερικανοκίνητης τρομοκρατίας πως οι βλέψεις τους για υποταγή και μετάνοια θα μείνουν μόνο ως τέτοιες. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Ο πόλεμος είναι ήδη εδώ με πείσμα σε πείσμα όσων δεν εκβίαζονται και δεν τρομοκρατούνται.

 

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Δ.ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

αναρχικοί-ές

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License