Τη νύχτα της 24ης Φλεβάρη, επιτεθήκαμε στα γραφεία του υφυπουργού περιβάλλοντος Γ. Αμυρά, στο κέντρο της αστυνομοκρατούμενης πόλης, εν μέσω απαγόρευσης κυκλοφορίας. Τα συγκεκριμένα γραφεία βρίσκονται επί της οδού Δωδώνης 5, κυριολεκτικά 50 μέτρα από το δικαστικό μέγαρο. Επιλέξαμε την συγκεκριμένη ημερομηνία, σκοπεύοντας να στείλουμε ένα μήνυμα οργής, πέραν της κεντρικής εξουσίας και στον ίδιο τον υφυπουργό δημόσιας τάξης Λ. Οικονόμου, ο οποίος διετέλεσε αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. το 2002 (στην διάρκεια των συλλήψεων των μελών της επαναστατικής οργάνωσης 17Ν) και βρισκόταν την ίδια μέρα στην πόλη μας. Προφανώς, η επιλογή να χτυπηθεί το εν λόγω γραφείο δεν στοχεύει προσωπικά στον πολιτικό τυχοδιώκτη Γ. Αμυρά. Η ήσσονος σημασίας ύπαρξη του επιβεβαιώθηκε και από τις μετέπειτα δηλώσεις του που από την μία καταδικάζει τον Κουφοντίνα διατεινόμενος πως αφαίρεσε ζωές και από την άλλη θρηνει για τα λάστιχα του ποδηλάτου του. Η επίθεση μας στοχεύει ρητά στον πολιτικό μηχανισμό που ο ίδιος και κάτι τύποι σαν και του λόγου του εκπροσωπούν και ο οποίος συναρθρώνεται απο πολιτικούς, δικαστικούς, κύκλους μεγαλοσυμφερόντων, μπάτσους, δημοσιογράφους και εκφασισμένους ψηφοφόρους, ή αλλιώς φιλήσυχους πολίτες, όλοι συνένοχοι στη δυστοπία που επιχειρείται να επιβληθεί.

Οι στιγμές είναι κρίσιμες για την ζωή του επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα που με ανάχωμα το σώμα του αγωνίζεται για αξιοπρέπεια. Σε μια περίοδο που όλοι μιλούν για θάνατο, ας δουν κατάματα την αλήθεια μιας ακόμα κρατικής δολοφονίας και ας αναλογιστούν πόσο διαφέρει ο θάνατος από την εγκατάλειψη της επιθυμίας για ζωή. Στην εποχή των απανταχού φυλακισμένων, των απαγορεύσεων, της καραντίνας και της σκληρής καταστολής ως μόνου τρόπου διαχείρισης της πανδημίας, έχει μεγάλη σημασία η στήριξη αυτού του αγώνα που καταδεικνύει πως όσοι περιορισμοί και αν επιβάλλονται, πάντα υπάρχει τρόπος να σηκώσει κανείς ανάστημα και να αγωνιστεί. Την ίδια ώρα που η κυρίαρχη απάθεια επιτρέπει στο κράτος να επιτίθεται σε όποιον αγωνίζεται και να μηχανεύεται έναν κοινωνικό μετασχηματισμό που συρρικνώνει τη ζωή σε όλους του τομείς, από την παιδεία και την εργασία ως την κοινωνικοποίηση και την έκφραση, η μάχη του Δ. Κουφοντίνα μας υπενθυμίζει πως τίποτα δεν χαρίζεται και πως η ελευθερία κατακτιέται μονάχα με αγώνες.

Όσες/οι δεν τρέφουν αυταπάτες για το ρόλο κράτους, κεφαλαίου και λοιπών ενορχηστρωτών της διάχυτης μιζέριας, δεν μπορούν να μένουν άπραγες/οι. Υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να επιστραφεί μέρος της βίας σε αυτούς που την εφαρμόζουν στα σώματα μας και ιδιαιτέρως σε αυτά των μεταναστών, των φυλακισμένων και πλέον απροκάλυπτα και σαδιστικά στο σώμα του Δ. Κουφοντίνα... Για να νικήσει η ζωή απέναντι στον θάνατο που σπέρνει η εξουσία.

Κάτω τα ξερά σας απ’τον Δ. Κουφοντίνα

                                                                                                                                                      Αναρχικές/οι

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License