Σε καιρούς καταστολής (μια ανάλυση και κάποια συμπεράσματα)

Οι νέες συνθήκες εκτάκτου ανάγκης που βιώνουμε, δυστυχώς, ήρθαν για να μείνουν. Τίποτε δε θα είναι ξανά το ίδιο στις μετακινήσεις, την εργασία, την οικονομία και την κάθε λογής κοινωνική συναναστροφή, για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης εγκαθιδρύονται για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη δηλαδή κι όταν ο υποτιθέμενος κίνδυνος θα έχει πια παρέλθει –αν δεν έχει στο μεταξύ εφευρεθεί ο επόμενος.

Αφήνοντας πίσω μας την «κανονικότητα», διαβαίνουμε μια εποχή δυστοπίας που χέρι-χέρι με τον αυταρχισμό και την καταστολή, μας οδηγούν με γοργά βήματα στον ολοκληρωτισμό. Η κατ’ επίφαση δημοκρατία ξεσκεπάστηκε με αφορμή την υγειονομική κρίση του κορονοϊού (covid-19). Δε θα μπορεί πλέον να μασκαρεύει και να κρύβει την κοινωνική-οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα και τον πλανήτη τα τελευταία 10 χρόνια.

Η μόνη της απάντηση στα προβλήματα που δημιουργούνται αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή, δεν είναι άλλη από την καταστολή. Με την ακροδεξιά «νεοφιλελεύθερη» διακυβέρνηση στη χώρα το τελευταίο χρονικό διάστημα, κάθε αναφορά τη δημοκρατία χάνει το νόημά της. Δε θα θέλαμε να δώσουμε χέρι βοηθείας στην ξεδοντιασμένη δημοκρατία, ούτε και να κάνουμε επίκληση για ανθρώπινα δικαιώματα: αυτόν το ρόλο αναλαμβάνει συνήθως η αριστερά (η οποία κι έχει μουχλιάσει παντελώς τώρα τελευταία και βρωμάνε επικίνδυνα τα χνώτα της). Άλλωστε κάτι τέτοιο θα μας έβγαζε έξω από τους στόχους μας ως αναρχικούς/ές. Θα έπρεπε όμως να κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου προς τη διολίσθηση σε μια δικτατορία μοντέρνας εκδοχής, παρότι το πρόσφατο παράδειγμα στη Μιανμάρ μας προϊδεάζει για τα χειρότερα.

Αν η καραντίνα, η απαγόρευση κυκλοφορίας, οι «κόκκινες ζώνες» κι όποιο άλλο μέτρο προκύψει για την αναχαίτιση της covid-19, δεν είναι διαχείριση πλήθους και γκετοποίηση, τότε τι μπορεί να είναι; Όλα αυτά που άρχισαν ως άσκηση στους ολυμπιακούς αγώνες του 2004, ολοκληρώνονται με την ύπαρξη της covid-19.

Μιλώντας για καταστολή, δε θα επεκταθούμε στην καταστολή των ΜΜΕ, της θρησκείας (εκκλησίας, παπάδων), των «ειδικών» τεχνοκρατών (επιστημόνων, γιατρών κλπ.), των αφεντικών (ανεργία, πάγωμα μισθών, τηλεργασία) κι άλλων μορφών κοινωνικής καταστολής, γιατί θα χρειαζόταν ολόκληρο βιβλίο. Απλώς, θα επικεντρώσουμε την ανάλυσή μας στην αστυνομική βία, δηλαδή την αστυνομική καταστολή.

Ο νόμος για τις διαδηλώσεις και τις συναθροίσεις, το νομοσχέδιο για την παιδεία και τα πανεπιστήμια, ανεβάζουν επικίνδυνα «πίστα», τον πήχη της καταστολής. Πρόκειται για δείγμα του φόβου τους για κάποιου είδους κοινωνική αναταραχή, αλλά κατά δεύτερο λόγο, δείχνει πως δεν έχουν ορατή-υπαρκτή λύση για την οικονομική, πολιτική, κοινωνική κρίση που θα ξεσπάσει στη μετά covid εποχή.

Η πρόβα τζενεράλε στις πορείες του Πολυτεχνείου και της 6ης Δεκέμβρη του 2020, ακόμη κι η διαχείριση των συγκεντρώσεων αλληλεγγύης για τον απεργό πείνας, Δ.Κουφοντίνα, βάζει σε εφαρμογή στην πράξη το νόμο. Το σύνθημα, «σε κάθε γωνία/ υπάρχει αστυνομία», επαληθεύεται ως πραγματικότητα πια με τη διαχείριση της covid-19. Περιπολίες, πρόστιμα, τραμπουκισμοί και σεξιστικές συμπεριφορές σε ντόπιους, πρόσφυγες και μετανάστ(ρι)ες, συνεχείς έλεγχοι, εξακρίβωση στοιχείων, προσαγωγές, ξυλοδαρμοί στις λιγοστές συγκεντρώσεις-συναθροίσεις, «πεσίματα» σε πάρκα και πλατείες. Ένας πολυάριθμος στρατός κατοχής τύπου «Ισραήλ», για την επιβολή του νόμου και της τάξης, για την ασφάλεια και την υγεία του «λαού». Για ποια δημοκρατία μιλάνε; Εμείς μιλάμε για μια μπατσοκρατία (μπασταρδοκρατία).

Συμμετέχοντας ή προσπαθώντας να προσεγγίσουμε τις εκδηλώσεις, οδηγούμαστε στο να εκφράσουμε κάποια πρόχειρα συμπεράσματα:

1. Από την εποχή των μνημονίων, είχε εκφραστεί η άποψη ότι δε θέλουν να διεξάγονται πορείες στο κέντρο της πόλης, με πρόσχημα τη διατάραξη της ροής των εμπορευμάτων και της κυκλοφορίας των οχημάτων αλλά και τη δυσφήμιση της χώρα στο εξωτερικό ως τουριστικό προορισμό κ.ά.

2. Η νεοσύστατη ομάδα για τις συναθροίσεις λειτουργεί κατά κανόνα ως «αντισυγκέντρωση», έχοντας καταλάβει από πριν το χώρο και τα πέριξ της συγκέντρωσης, εξακριβώνοντας στοιχεία και κόβοντας πρόστιμα με το πρόσχημα της covid-19.

3. Ο μεγάλος περίπατος μετατρέπεται τώρα και λειτουργεί ως «υπαίθριο πάγκινγκ» για τις κλούβες, τις αύρες και τις μηχανοκίνητες μονάδες.

4. Η μη επαρκής δυναμική στη διαδήλωση δίνει τη δυνατότητα στις κατασταλτικές δυνάμεις να διαλύσουν τη συγκέντρωση χωρίς δεύτερη σκέψη και παρά την παρουσία δημοσιογράφων (βλ. περίπτωση συγκεντρώσεων για Δ.Κουφοντίνα)

5. Εκ πρώτης όψεως, όλα δείχνουν ότι οι δυνάμεις καταστολής έχουν τον πρώτο λόγο, αρκεί όμως την επόμενη φορά, η οργάνωση, η μεθοδικότητα, η τακτική κι η δυναμική των συγκεντρώσεων να τους χαλάσει τα σχέδια.

Λίγα λόγια για τα πανεπιστήμια

Δε θα ασχοληθούμε με ακαδημαϊκές φιοριτούρες για δωρεάν παιδεία, συγγράμματα, σίτιση και στέγαση των φοιτητ(ρι)ών, ούτε με τον ιστορικό ρόλο των πανεπιστημίων από την εποχή της ίδρυσής τους, ούτε για τη χρηματοδότησή τους από κρατικά κι ιδιωτικά κονδύλια, γιατί όλα αυτά αφορούν τους συνδικαλιστικούς τους φορείς και τους πρυτάνεις.

Με τα πανεπιστήμια στο κέντρο της Αθήνας κλειστά εδώ και μήνες, την κατάργηση του ασύλου από το νόμο Διαμαντοπούλου και τώρα με τον νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη, η πραγματικότητα αλλάζει. Γι’ αυτό το λόγο, θα θέλαμε να μοιραστούμε τις ανησυχίες μας και τους φόβους μας, με κάποια ερωτήματα που προκύπτουν από εδω και πέρα:

1. Τι θα γίνει με τα στέκια των συντρόφων-ισσών στις σχολές;

2. Τι θα γίνει με τις συνελεύσεις-κουβέντες;

3. Πού θα γίνονται οι εκδηλώσεις; (live-party οικονομικής ενίσχυσης, παρουσιάσεις κλπ.)

4. Θα είναι το πανεπιστήμιο κι οι σχολές στο εξής κέντρα αγώνα;

5. Τι θα γίνει με τις καταλήψεις και τις άλλες δράσεις στις σχολές;

Ερωτήματα που τίθενται για να απαντηθούν στην πράξη.

Δε θα θέλαμε να πολυλογήσουμε άλλο. Δεν είμαστε πολιτική ομάδα, απλώς, μια παρέα φίλων που συζήτησε κι έγραψε αυτή την πρόχειρη ανάλυση, ώστε να μοιραστούμε κινηματικά τις ανησυχίες μας, ευελπιστώντας να προστεθούν κι άλλα κομμάτια στο παζλ.

Η κινηματική «αγρανάπαυση» της εποχής της διακυβέρνησης από την αριστερά έχει παρέλθει προ ετών. Η εποχή πλέον χρειάζεται εγρήγορση, αναστοχασμό και βέβαια, συσπείρωση σε όλους τους κινηματικούς δεσμούς (εργατικό, κοινωνικό, οικολογικό πεδίο).

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License