ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΓΣΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ

Στα πλαίσια της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας και του περιορισμού του covid-19, η επιτήρηση και ο έλεγχος της πρόσβασης στους ανοιχτούς χώρους γίνεται ολοένα και περισσότερο η στόχευση της κυβέρνησης μέσω της συνεχώς αυξανόμενης μπατσοκρατίας, που θεσπίζεται σε δρόμους, πάρκα και πλατείες.

Από την κυβερνητική ατζέντα δε λείπουν και τα πανεπιστήμια, που εδώ και ένα χρόνο, λόγω της υγειονομικής κατάστασης, παραμένουν κλειστά. Ήδη από την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και την εγκατάσταση τεχνολογικών συστημάτων ελέγχου σε σχολεία βιώνουμε την εξέλιξη των εκπαιδευτικών χώρων σε ασφυκτικά ιδρύματα ευρωπαϊκών προτύπων, που θυμίζουν ολοένα και περισσότερο φυλακές. Έφτασε λοιπόν ο καιρός που η εδώ και ένα χρόνο προπαγάνδιση της τοποθέτησης αστυνομικών σωμάτων ασφαλείας στα πανεπιστήμια γίνεται πραγματικότητα, με σκοπό τη διατήρηση της τάξης, της ασφάλειας και την εξάλειψη της «ανομίας» στους χώρους που ανήκουν στους θεσμούς της εκπαίδευσης.

Τον τελευταίο χρόνο βιώνουμε την καταστολή από το κράτος να οργιάζει. Το σχέδιο των από τα πάνω επιφέρει με μεθοδικούς τρόπους την αστυνόμευση των ζωών μας, με πρόσχημα την ασφάλεια των χώρων και τη διασφάλιση της υγείας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ακόμη μία προσπάθεια της επιβολής της κυριαρχίας, του ελέγχου και της επιτήρησης. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι η στόχευση είναι συγκεκριμένη από το κράτους, προκειμένου να επιβληθεί και να εξαλείψει κάθε αντιστασιακό χώρο. Σε μία τέτοια περίοδο με πρόφαση την πανδημία, τα πανεπιστήμια μετατρέπονται σε περιφρουρημένους και αποστειρωμένους χώρους και το κυβερνητικό σχέδιο για τον αφανισμό των καταλήψεων πραγματοποιείται με ταχύτατους ρυθμούς.

Δεν είναι πρωτόγνωρη για εμάς η τακτική τους να εξαλείψουν οτιδήποτε τάσσεται εναντίον του κράτους και της εξουσίας. Οι καταλήψεις, ως κέντρα αγώνα, ήταν και παραμένουν ο βασικός τους στόχους, είτε διακηρύσσοντας διορίες εκκενώσεων, είτε εισβάλλοντας σε αυτές, προπαγανδίζοντας τες ως χώρους δημόσιου κινδύνου. Πρόσφατο παράδειγμα η περίπτωση των ΦΕΕΜΠ, που με πρόφαση την ολοκληρωτική ανακαίνιση ανακοινώθηκε η εκκένωση του κτιρίου μέχρι το Σεπτέμβρη.

Από πέρυσι βιώνουμε την επέλαση της καταστολής εντονότερα από ποτέ με τον κρατικό πόλεμο ενάντια στις καταλήψεις και τα στέκια. Χρόνια τώρα γίνεται μία προσπάθεια όχι μόνο αποδυνάμωσης αλλά και πλήρους εξόντωσης κάθε στοιχείου αυτοοργάνωσης. Η εισβολή τους σημαίνει μόνο βία και στοχοποίηση. Φτάνει μόνο να δούμε την περίπτωση του ΑΠΘ που ξεκάθαρα εκδικητικά επιτέθηκαν, με στόχο να μοιράσουν ξύλο και δικογραφίες. Το κράτος τη στιγμή που η οικονομία καταρρέει και μέσα στα πλαίσια της διαχείρισης του covid-19, επιλέγει να προσλάβει κι άλλους μπάτσους, ενισχύοντας παράλληλα τα μέσα που χρησιμοποιούν, πχ. κάμερες, οχήματα, εξοπλισμούς, έχοντας ως στόχο σε κάθε περίπτωση την καταστολή και τον ακραίο έλεγχο.

Ο κλοιός στενεύει και τα δολοφονικά αστυνομικά μέσα του κράτους αυξάνονται, με την πρόφαση μίας υγειονομικής κρίσης. Άστεγα άτομα εκδιώκονται και ταλαιπωρούνται μονίμως, μη βρίσκοντας ένα μέρος να αράξουν, λόγω της σκούπας των μπάτσων. Άτομα δολοφονούνται από την αστυνομική βία που τους ασκείται και το κράτος ξεπλένεται με ψέματα περί τοξικοεξάρτησης, όπως στην περίπτωση του Β. Μάγγου. Αλλά και κάθε άτομο που αράζει στην πλατεία καθίσταται παράνομο σε σημείο που τραμπουκίζεται, μέχρι να του ασκηθεί σωματική βία (βλ. πλατεία Ν. Σμύρνης).

Οι επιδιώξεις μας δεν μένουν μόνο στο «έξω οι μπάτσοι από τα πανεπιστήμια», αλλά στην συνολική διεκδίκηση ελεύθερων χώρων ενάντια σε κάθε ιδιοκτησία, μέχρι την ολική απελευθέρωση.

 

Αναρχικό queer αντίσπε στέκι Χελώνα

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License