Έχει συμπληρωθεί ένας χρόνος κατά τον οποίο η κρατική διαχείριση της πανδημίας έχει σαρώσει κάθε πτυχή της κοινωνικοπολιτικής ζωής με βασικούς αποδέκτες τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα. Η εργατική τάξη ως ένα από αυτά πληρώνει ακριβά το τίμημα της πλήρως αποτυχημένης κρατικήςδιαχείρισης, όχι μόνο με τις ήδη υπάρχουσες και τις επερχόμενες περικοπές και απολύσεις, αλλά και με την ίδια της τη ζωή. Αρχικά, η εγκατάλειψη και κατ΄ επέκταση η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας σε καιρούς πανδημικής κρίσης, οι "κορωνοσυγκεντρώσεις" που προκαλούνται με κρατικές ευθύνες -προς χάριν των αφεντικών και τηςαδιάλειπτης παραγωγής- στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς εις βάρος του εργατικού δυναμικού, σε συνδυασμό με την παράλογη επιβολή αποτυχημένωνπεριοριστικών μέτρων, είναι οι κύριες παράμετροι που συμπυκνώνουν την θανατοπολιτική της κυβέρνησης.

Μέσα στην πανδημία η κυβέρνηση ανέγνωσε ότι η συγκυρία προσφέρει τα βέλτιστα για την εργαλειοποίηση της υγειονομική κρίσης, ώστε να οξύνει την καταστολή σχεδόν σε κάθε κοινωνικό πεδίο, να διαλύσει κάθε αντίσταση των από τα κάτω και να εξαπολύσει μια νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Εν προκειμένω, κατεβάζει προς ψήφιση νομοθετικά τερατουργήματα με σκοπό να ισοπεδώσουν ιστορικά κεκτημένα του ευρύτερου προοδευτικού και ριζοσπαστικού κινήματος, γυρνώντας την κοινωνική πραγματικότητα σε προ-μεταπολιτευτικές εποχές. Σε αυτή λοιπόν την συνθήκη, που η κρατική διαχείριση έχει ανοίξει διάπλατα τον δρόμο για αντεργατική πολιτική, η εργατική τάξη έχοντας επωμιστεί τις βαρύτατες συνέπειες της χρόνιας μνημονιακής πολιτικής, που συνεχίστηκε και κατά τα χρόνια της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης της εξουσίας, βρίσκεται στο σήμερα απογοητευμένη και αποδυναμωμένη, ενώ οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις της έχουν αποσυσπειρωθεί.

Η εργασιακή πραγματικότητα που έχει επιβληθεί, έχει μετασχηματίσει τους μέχρι πρότινος εργασιακούς μηχανισμούς καταπίεσης σε ένα ακόμη πιο εχθρικό μοντέλο ολοκληρωτισμού, στο οποίο χρησιμοποιούνται πλέον και μέσα τεχνολογικής επιτήρησης από τη μεριά της εργοδοσίας. Ο κόσμος της εργατικής τάξης όλους αυτούς τους μήνες είναι εκείνος που αντιμετωπίζει τις δυσβάσταχτες συνέπειες της πανδημίας όπως την μέγκενη της τηλεργασίας, τα ξεχειλωμένα ωράρια, τη διαρκή συνθήκη απομόνωσης, αλλά και τις απλήρωτες υπερωρίες. Ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι άνεργες, καθώς και οι ανασφάλιστοι και οι μετανάστριες, οι οποίοιστελεχώνουν τις πιο υποτιμημένες εργασίες -είτε είναι νόμιμες είτε παράνομες. Όλοι αυτοί όντας πιο ευάλωτες κατηγορίες πληθυσμού έχουναφεθεί στο έλεος της οικονομικής κατάρρευσης και είναι καταδικασμένοι ναζουν στην γκρίζα ζώνη μεταξύ επιβίωσης και εξαθλίωσης.

Πλέον, ήρθε και η στιγμή της χαριστικής βολής για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Η κατάργηση του 8ώρου, η θεσμική και πλήρης επιβολήαπλήρωτων υπερωριών, η καθιέρωση της κυριακάτικης εργασίας είναι προ τωνπυλών. Ενώ, λοιπόν, τα μικρά και μεγάλα αφεντικά περιμένουν στην γωνία για να αφαιμάξουν ακόμη περισσότερο την εργατική βάση και τον ιδρώτα της, ο κρατικός μηχανισμός εξαπολύει την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη πολεμική του με το νομοσχέδιο Χατζηδάκη, ένα έκτρωμα ξερασμένο από τα κυβερνητικά σπλάχνα, που θα εξυπηρετήσει τις επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου και το οποίο έχει παραγγελθεί εδώ και καιρό από τον ΣΕΒ και άλλους μεγαλοεπιχειρηματικούς κύκλους. Ωστόσο, αποτελεί και μια κίνηση καλής θέλησης από τη μεριά της Νέας Δημοκρατίας προς τα μικρά αφεντικά,κλείνοντας τους το μάτι για πελατειακούς λόγους και δίνοντας τους τα θεσμικά εργαλεία να μετατοπίσουν την όποια χασούρα τους από την κρίση στις εργαζόμενες.

Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη δεν στοχεύει απλά στην κατάργηση των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων που έχουν κερδηθεί με θυσίες, αλλά επιδιώκει και να χτυπήσει την οργάνωση των εργατικών αγώνων.Συγκεκριμένα, απονευρώνει το πολιτικό εργαλείο της γενικής συνέλευσηςτων εργαζομένων μπλοκάροντας τη δυνατότητα τους να προβούν σε απεργία,μέσω της μετατροπής της ψηφοφορίας σε εξ αποστάσεως ηλεκτρονική.Επιπλέον, στοχεύει στο φακέλωμα αγωνιστών και στην ποινικοποίηση τηςπεριφρούρησης των απεργιακών κινητοποιήσεων στους χώρους δουλειάς, ενώ μετατρέπουν την απεργοσπασία από εθελόδουλη συμπεριφορά σε θεσμικό καθήκον.

Ζούμε μια κρίσιμη ιστορική καμπή στην οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ευθύνη να σηκώσουμε το βάρος της πολιτικής παρακαταθήκης τηςδιεκδίκησης και υπεράσπισης των κεκτημένων της κοινωνικής βάσης. Από τις αιματοβαμμένες μητροπολιτικές οδομαχίες των εργατών και τους 7 εκτελεσθέντες αναρχικούς μάρτυρες του Σικάγο το 1886, την μαχητική πρωτομαγιά των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης το 1936, μέχρι τις πρόσφατες συγκρουσιακές αντιμνημονιακές κινητοποιήσεις, ένα συνδετικό αγωνιστικόνήμα έρχεται και διαπερνά το σήμερα υπενθυμίζοντας μας την πολιτική αναγκαιότητα για την δημιουργία πολύμορφων μαχητικών προοπτικών. Από τη μεριά μας η πρόταση για την αναρχική προοπτική των εργατικώναγώνων εμπεριέχει δύο αλληλένδετες και αμφίδρομες διεργασίες.Αντιλαμβανόμαστε ως επιτακτική ανάγκη την ενίσχυση και δημιουργία περαιτέρω αυτοοργανωμένων και αντιεραρχικών δομών για την αναζωπύρωσηκαι κλιμάκωση της ταξικής αντιβίας.Ο παραπάνω πολιτικός σχεδιασμός θα είναι κενός αν δεν εγκολπώνει μια λογική πολιτικής σύνδεσης με τους επιμέρους αγώνες του εργατικών υποκειμένων και δεν στηρίζει την τακτική της μαζικοποίησης, μακριά από τις παθογένειες της κομματικής ανάθεσης,του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και της ηγεμονίας.

Η συμμετοχή, λοιπόν, στην πορεία της 6ης Μάη είναι αναγκαία όσο ποτέ,όπως και η μαχητική υπεράσπιση της παρουσίας μας στο δρόμο.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 11:00 ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Αναρχική Ομάδα Ενέδρα.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License