post image

Είχαμε ξαναγράψει μετά από δύο αντίστοιχες εργοδοτικές δολοφονίες τον περασμένo Σεπτέμβρη:

«Στο σπίτι πιθανώς κάποια παιδιά θα τους περίμεναν για να παίξουν, για να πάνε μια βόλτα, για να διαβάσουν ένα βιβλίο. Στο κομοδίνο θα υπήρχαν κάποιοι ανεξόφλητοι λογαριασμοί ΔΕΗ, πιθανώς κάποιο κατασχετήριο, ένα χαρτί με τα σημειωμένα τηλέφωνα κάποιας εισπρακτικής για να μην σηκώσει πάλι κάποιος το ακουστικό. Ίσως στον τοίχο του ενός να υπήρχε μία μεγάλη φωτογραφία των δικών του που άφησε πίσω ή μια αφίσα με τον τόπο του που εγκατέλειψε για να μπορέσει να επιβιώσει, αυτός και οι δικοί του. Μια τηλεόραση αναμμένη που θα μιλούσε για την ανάπτυξη που έρχεται, για τις θυσίες που πρέπει να κάνουμε όλοι μας, για την πλάτη που πρέπει να βάλουμε σε αυτές τις δύσκολες ώρες για το έθνος. Τον έναν μπορεί να τον λέγαν Μοχάμεντ και τον άλλο Μάρκο, όμως καμία σημασία δεν έχει το όνομά τους.Ήταν απλά δύο μηχανές παραγωγής κέρδους, δύο εργάτες, που δολοφονήθηκαν εν ώρα δουλειάς, στο όνομα της εντατικοποιημένης εργασίας και των πλημμελών μέτρων προστασίας που προϋποθέτει η καπιταλιστική ανάπτυξη. 2 δικοί μας άνθρωποι εχθές δε γύρισαν σπίτια τους. Πόσοι ακόμα ως τώρα; Πόσοι ακόμα από δω και πέρα;

Ας το πάρουμε χαμπάρι: Η εκδίκησή για τους νεκρούς μας, θα έρθει μόνο μέσα από την οργάνωση των ζωντανών.Το αίμα των εργαζομένων, το αίμα των θυμάτων των ιμπεριαλιστικών πολέμων, το αίμα μεταναστών στη Μόρια, των πνιγμένων στο Αιγαίο, των δολοφονημένων στις φυλακές και στα αστυνομικά τμήματα, βάφει τις σημαίες που θα σηκώνουμε μέχρι να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο».

Από τότε ως σήμερα, η πανδημία αποτέλεσε την καλύτερη ευκαιρία για τους καπιταλιστές ώστε να εντατικοποιήσουν ακόμα περισσότερο την εργασία και να γίνουν ακόμα πιο αδίστακτοι αδιαφορώντας όλο και πιο κυνικά για την τήρηση των μέτρων προστασίας σε χώρους δουλειάς. Χιλιάδες είναι οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες που νόσησαν από τον ιό Covid-19 στα ανοιχτά εργοστάσια και στις αποθήκες που δεν δήλωναν τα κρούσματα και δεκάδες αυτοί που σακατεύτηκαν ή και δολοφονήθηκαν μέσα σε χώρους δουλειάς.

Με το νέο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από τους πολιτικούς εκπροσώπους του κεφαλαίου την προηγούμενη εβδομάδα τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα. Την ίδια στιγμή οι άνεργοι παραμένουν σταθερά πάνω από 1.000.000, οι απολύσεις γίνονται στο σωρό, τα ωράρια ελαστικοποιούνται ανάλογα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων, τα μέτρα προστασίας δεν τηρούνται πουθενά και υποβαθμίζεται το σώμα επιθεώρησης εργασίας που θα έπρεπε να ελέγχει την εφαρμογή τους, οι απεργίες θα κρίνονται παράνομες και όσοι συμμετέχουν στα σωματεία τους θα φακελώνονται.

Κι όμως, η μαζική συμμετοχή στην απεργία της 10ης Ιούνη, η κινητικότητα σε πολλούς χώρους δουλειάς, η ίδια η μιζέρια που απλώνεται και κυριαρχεί προσωρινά στην καθημερινότητα εκατομμυρίων προλετάριων θα γεννήσουν νέες μορφές οργάνωσης της εργατικής τάξης, νέους δρόμους πάλης, νέες αφορμές για την αντεπίθεση μας.

Ειδικά αυτές τις ημέρες με τη θερμοκρασία να ξεπερνά τους 40 βαθμούς, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι καλούνται να δουλέψουν σε μεταλλοβιομηχανίες, οικοδομές, αποθήκες, λιμάνια, αμπάρια, πάνω σε μηχανάκια ή μέσα σε φορτηγά που μετατρέπονται σε καμίνια με τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων να αυξάνεται. Οι εργαζόμενοι/ ες, οι γείτονες και οι γειτόνισσες, ο λαός, να επιβάλλει το κλείσιμο των επιχειρήσεων εκείνων που, εν μέσω καύσωνα, βάζουν την υγεία και την ζωή των εργαζομένων σε δεύτερη μοίρα με ταυτόχρονη πληρωμή του ημερομισθίου στους εργαζομένους. Για να μη θρηνήσουμε άλλους από τους φίλους, τους συγγενείς, τους συναδέλφους και τους συναγωνιστές μας για τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών.

Την Τετάρτη 23 Ιουνίου πραγματοποιήσαμε παρέμβαση μνήμης με πανό και τρικάκια σε χώρους του (ιδιωτικοποιημένου) λιμανιού της Θεσσαλονίκης, εκεί όπου λίγες μέρες πριν, ο αγωνιστής και συνδικαλιστής λιμενεργάτης Δημήτρης Θηρίου, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από εργατικό ατύχημα, αφού πρώτα είχε τραυματιστεί σοβαρά στα δύο κάτω άκρα από κλαρκ το οποίο εκτελούσε εργασίες εναπόθεσης φορτίου. Όπως δήλωσε και μια συνάδελφός του «πυξίδα του Τάκη ήταν πάντα το δίκιο του εργάτη και η αλληλεγγύη».

Ενάντια στην ηττοπάθεια, την εξατομίκευση και τον φόβο: Οργάνωση και αντεπίθεση της τάξης, για εμάς αλλά και για τους δικούς μας που δε γυρίσαν σπίτι μετά το μεροκάματο...

Αντίο «Θεριό», το δίκιο του εργάτη και η αλληλεγγύη θα νικήσουν στο τέλος.

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ

Ταξική Αντεπίθεση Θεσσαλονίκης (ομάδα αναρχικών και κομμουνιστών)

επικοινωνία: tathess@riseup.net

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License