Πρωτοβουλία Αντίστασης/Αντισεξιστικός τομέας- Τοποθέτηση ενάντια στις γυναικοκτονίες και την έμφυλη βία

Παρατηρούμε λοιπόν, πως η ιστορική σύνδεση της πατριαρχίας ,ως δομικό χαρακτηριστικό των κοινωνιών, με τα κράτη και τους εξουσιαστές αυτού του κόσμου, ισχυροποιείται μέσω της νομοθεσίας. Αγωνιζόμαστε, εναντίον των κακοποιητών/γυναικοκτόνων που καθημερινά βρίσκονται στον δρόμο, στη δουλειά, στο ίδιο μας το σπίτι. Αγωνιζόμαστε όμως και για να ξεριζώσουμε την πατριαρχία ως αντίληψη και πρότυπο, για να μην χρειαστεί ξανά να φοβηθούμε και να θρηνήσουμε. Σε μία κοινωνία όπου οι δολοφόνοι- κακοποιητές έχουν τα κλειδιά του σπιτιού μας, οι νόμοι του κράτους εκφράζουν τα πατριαρχικά προτάγματα. Ο αγώνας για να μην υπάρξουν άλλες δολοφονημένες/α -βιασμένες/α-κακοποιημένες/α είναι και αγώνας ενάντια στο κράτος και τους νόμους του.

 Με αφορμή τα περιστατικά έμφυλης βίας, κακοποιητικών και παραβιαστικών συμπεριφορών που ακούγονται όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό, αισθανθήκαμε την ανάγκη ως θηλυκότητες και ως αντισεξιστική συνέλευση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, να τοποθετηθούμε.

 Η έμφυλη βία διαφέρει από τις άλλες μορφές βίας, καθώς βασίζεται στην ιστορικά άνιση σχέση μεταξύ ανδρών, γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, προκαλώντας ψυχικά, σεξουαλικά και σωματικά τραύματα. Μέσω της χρήσης υπαρκτής η υποτιθέμενης δύναμης, λόγω φύλου, ο θύτης ασκεί κάθε είδους έλεγχο στη ζωή του θύματος, εξαναγκάζοντάς το να ‘’σωφρονιστεί’’ στις επιταγές του και τα πατριαρχικά πρότυπά του, στερώντας έτσι την ελευθερία του. Η επιβολή του πάνω στο σώμα και τις ελευθερίες του θύματος, ασκείται με όσα μέσα διαθέτει -από ψυχολογικό εκβιασμό μέχρι σωματική βία- και στην πιο βίαιη μορφή του μπορεί να οδηγήσει σε δολοφονικές επιθέσεις και στις περιπτώσεις των θηλυκοτήτων σε γυναικοκτονία.

 Η γυναικοκτονία πρόκειται για την ανθρωποκτονία γυναικών, λόγω του φύλου τους και της βαθιά ριζωμένης κοινωνικής αντίληψης που τις θέλει υποταγμένες στην ανδρική εξουσία. Πρόκειται για έναν όρο ο οποίος έχει δημιουργηθεί τα τελευταία 30 χρόνια, για να προσδιορίζει ακριβώς αυτού του είδους τα εγκλήματα, τα οποία περνούσαν για χρόνια απαρατήρητα, και ακόμη και σήμερα χαρακτηρίζονται ως ‘’εγκλήματα πάθους’’. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το χέρι του θύτη δεν το οπλίζει η αγάπη και το πάθος, αλλά η πατριαρχία και τα σάπια πρότυπά της. Κάθε χρόνο περίπου 90.000 γυναίκες δολοφονούνται παγκοσμίως λόγω του φύλου τους. Στην Ελλάδα συγκεκριμένα μόνο τον τελευταίο χρόνο είμαστε 12 λιγότερες.

 Πριν λίγες μέρες άλλο ενα τέτοιο περιστατικό έγινε γνωστό ‘’σοκάροντας’’ την κοινή γνώμη. Αναφερόμαστε στη γυναικοκτονία της Κάρολαιν Κράουτς απο τον ‘’Έλληνα’’, ‘’λευκό’’, ‘’νέο’’, ‘’όμορφο’’, ‘’επιτυχημένο’’, ‘’ευυπόληπτο’’, ‘’πιλότο’’, σύζυγο-δολοφόνο της. Η ελληνική κοινωνία και τα ΜΜΕ για ακόμη μια φορά βρήκαν την ευκαιρία να εξαπολύσουν το ρατσιστικό οχετό τους, καθώς ήταν πιο βολικό για αυτούς να κατηγορούν ως ηθικό αυτουργό τον ‘’ ξενο μετανάστη εγκληματια’’, τον ‘’φτωχό’’ , τον ‘’Αλβανό’’, τον ‘’Γεωργιανό’’, τον ‘’σεσημασμένο κακοποιό’’. Όταν όμως, το πρόσωπο του δολοφόνου αποκαλύφθηκε, και δεν κάλυπτε τα κριτήρια αυτά,άλλαξε το αφήγημα εμφανίζοντας το φόνο ως ένα μεμονωμένο περιστατικό έκρηξης θυμου και ζήλειας και χρησιμοποιώντας μάλιστα ακόμα και τα προσωπικά δεδομένα της δολοφονημένης γυναίκας προκειμένου να ελαφρυνθεί η θέση του δράστη. Ας γίνει ξεκάθαρο ότι μιλάμε για μία συστηματική κακοποιητική και χειριστική συμπεριφορά, η οποία ξεκίνησε από την αρχή της σχέσης στα 14 της, και όχι για μία έκρηξη θυμού-ζήλειας όπως παρουσιάστηκε. Όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις γυναικοκτονιών εντός του οικογενειακού περιβάλλοντος, η σχέση θύτη-θύματος χαρακτηρίζεται από εξουσιαστικές, παραβιαστικές συμπεριφορές που εξελίσσονται ποιοτικά και ποσοτικά με το χρόνο και καταλήγουν σε γυναικοκτονία.

 Σαν να μην έφτανε ο θυμός που μας εμπότιζε όλες και όλα με την γυναικοκτονία της Κάρολαιν Κράουτς, μαθαίνουμε καθημερινά όλο και περισσότερες επιθέσεις έμφυλης βίας. Ο βιασμός εργάτριας στα Πετράλωνα από δύο άντρες, ο βιασμός γυναίκας στο Κολωνάκι, ο ομαδικός βιασμός εγκύου γυναίκας από τέσσερις άντρες στον Αγ. Παντελεήμονα κάνουν παραπάνω από ξεκάθαρο πως είμαστε σε πόλεμο, πως δεχόμαστε επίθεση, πως αναγκαζόμαστε να δίνουμε καθημερινή μάχη για να μην χάσουμε άλλη/ο μία/ένα.

 Μέσα σε αυτά τα πλαίσια και με αφορμή την γυναικοκτονία της Κάρολαιν, αλλά και πάρα πολλά ακόμα περιστατικά έμφυλης βίας, δεν μπορούμε να ανεχόμαστε νομοθεσία και κράτος που καθιστούν ακόμη πιο ευάλωτα τα θύματα, όχι μόνο απέναντι στο νομικό και δικαστικό σύστημα, αλλά και απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία. Σε μία κοινωνία όπου οι ήδη υπάρχοντες φορείς αποδεικνύονται ανεπαρκείς για την στήριξη -ψυχολογική , σωματική ,οικονομική , νομική- των θυμάτων , το νομοσχέδιο για την συνεπιμέλεια τα καθιστά ανήμπορα να διαφύγουν από τον κακοποιητή τους. Ο νόμος αυτός εξαναγκάζει τις κακοποιημένες μητέρες να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε συνενόηση και επικοινωνία με άτομα που τους έχουν φερθεί εξουσιαστικά και έχουν ασκήσει κάθε μορφή βίας πάνω στα σώματά τους, και να βρίσκονται σε ένα μη ασφαλές περιβάλλον γι αυτές και τα παιδιά τους.

 Παρατηρούμε λοιπόν, πως η ιστορική σύνδεση της πατριαρχίας ,ως δομικό χαρακτηριστικό των κοινωνιών, με τα κράτη και τους εξουσιαστές αυτού του κόσμου, ισχυροποιείται μέσω της νομοθεσίας. Αγωνιζόμαστε, εναντίον των κακοποιητών/γυναικοκτόνων που καθημερινά βρίσκονται στον δρόμο, στη δουλειά, στο ίδιο μας το σπίτι. Αγωνιζόμαστε όμως και για να ξεριζώσουμε την πατριαρχία ως αντίληψη και πρότυπο, για να μην χρειαστεί ξανά να φοβηθούμε και να θρηνήσουμε.

 Σε μία κοινωνία όπου οι δολοφόνοι- κακοποιητές έχουν τα κλειδιά του σπιτιού μας, οι νόμοι του κράτους εκφράζουν τα πατριαρχικά προτάγματα. Ο αγώνας για να μην υπάρξουν άλλες δολοφονημένες/α -βιασμένες/α-κακοποιημένες/α είναι και αγώνας ενάντια στο κράτος και τους νόμους του.

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ-ΚΑΜΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ

ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΗ ΚΑΡΟΛΑΙΝ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

ΟΥΤΕ ΚΑΡΟΛΑΙΝ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΗ

                                                        ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ/ΑΝΤΙΣΕΞΙΣΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License