Για την αμφισβητούμενη αλληλεγγύη στον Διονύση Μπάκα


Το ζήτημα της αλληλεγγύης στους αγωνιστές που έχουν αναλάβει ή όχι την πολιτική ευθύνη κάποιας ενέργειας, άσχετα αν συμμετέχουν σε μία επαναστατική οργάνωση, θεωρείται αυτονόητη στην αναρχία. Το θέμα που προέκυψε με τον Δ.Μπάκα και που προβλημάτισε τους αλληλέγγυους ήταν επειδή αφενός μεν ήταν έξω από το λεγόμενο χώρο του ανταγωνιστικού κινήματος και αφετέρου, επειδή ειπώθηκε ότι κατά τη σύλληψή του κατέθεσε επιβαρυντικά στοιχεία για το σ. Β.Σταθόπουλο. Ο μόνος που μπορεί να μιλήσει γι αυτόν(πέρα από τον εαυτό του, βέβαια), είναι ο σ. Δ.Χατζηβασιλειάδης, ο οποίος στο τελευταίο κείμενό του σχετικά με την πρόσφατη δίκη της “Επαναστατικής Αυτοάμυνας”, είπε τα παρακάτω (οι υπογραμμίσεις δικές μας)

*...η αντιτρομοκρατική απήγαγε το φίλο μου Διονύση Μπάκα

*...στο σπίτι του φίλου μου....

*...στα πρόσωπα των 2 προφυλακισμένων, διώκεται η κοινωνική αλληλεγγύη

*...πολιτική δίωξη εναντίον της κοινωνικής αλληλεγγύης

*...Ο Δ.Μπάκας υπόκειται εξίσου στις ίδιες τιμωρητικές μεθοδεύσεις για την ανθρωπιστική και κοινωνική αλληλεγγύη που εκδήλωσε.

*...προσωπικός φίλος, που δέχτηκε να με βοηθήσει σε μια δύσκολη στιγμή

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα λόγια του Δ.Χατζηβασιλειάδη, ο Δ.Μπάκας ανήκει σ’ αυτήν τη μεγάλη δεξαμενή των κοινωνικά αλληλέγγυων, των απλών ανθρώπων που βάζουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή, για να βοηθήσουν μαχόμενους αγωνιστές. Είναι, όπως παλιότερα, που πόρτες σπιτιών άνοιγαν και φιλοξενούσαν αγωνιστές κυνηγημένους από την αστυνομία. Όσο για το γεγονός που έκανε πολλούς αλληλέγγυους να μουδιάσουν και να αποστρέψουν το βλέμμα τους από την αρχή της υπόθεσης, επειδή ο Δ.Μπάκας “μαρτύρησε” στην αντιτρομοκρατική,(αν και αναίρεσε την κατάθεσή του στη συνέχεια), ας σκεφτούμε πόσο μπορεί να αντέξει ένας απλός άνθρωπος, εκτός κινήματος, την πίεση του κράτους και των οργάνων του. Το σθένος αντίστασης που έχουν οι σύντροφοι, υπάρχει επειδή εμφορούνται από την ιδέα της αναρχίας και τον αγώνα ενάντια στο σύστημα. Δεν είναι δίκαιο να απαιτούμε την ίδια συμπεριφορά από άνθρωπο που βοήθησε, ωστόσο, σημαντικά έναν σύντροφο.

“Κλείνοντας την πόρτα”, σ’ έναν κοινωνικά αλληλέγγυο, είναι σαν να κλείνουμε την πόρτα στην αλληλεγγύη, απορρίπτοντας έτσι τη συνομιλία με άλλα κοινωνικά υποκείμενα, όχι στη βάση κάποιας αξιακής εγγύτητας, ή απόστασης, αλλά εξετάζοντας τα πράγματα σε μια ζυγαριά(απουσίας) προσωπικής δύναμης, αντοχής και σθένους, που έρχονται σε δεύτερο πλάνο μπροστά στα επίδικα της υπόθεσης.

Ο χώρος του ανταγωνιστικού κινήματος πρέπει να βγει από τη μυωπική καθαρότητα προσφέροντας αλληλεγγύη μόνο στους συντρόφους. Οφείλει να αγκαλιάζει και τους κοινωνικά αλληλέγγυους.

Δεν θα χαρίσουμε τους κοινωνικά αλληλέγγυους στο κράτος και στους μηχανισμούς καταστολής του. Τους διεκδικούμε σαν κομμάτι μας και τους υπερασπιζόμαστε. Κι αν δεν το κάναμε αυτή τη φορά, ας κάνουμε την αυτοκριτική μας κι ας πούμε, έστω και κατόπιν εορτής, ότι ο Δ.Μπάκας ήταν ένας κοινωνικά αλληλέγγυος, και σαν τέτοιος δικαιούται την ολόπλευρη αλληλεγγύη μας και την αναγραφή του ονόματός του στα τρικάκια μας, στις προκηρύξεις μας, και στα πανό μας.

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License