Υποχρεωτικότητα εμβολιασμού, κρατική καταπίεση και παραλογισμός ως κίνητρα (;) μιας ψευδοεπανάστασης

Ας ενωθούμε όλοι οι αναρχικ@ έχοντας κατά νου τις κοινές μας πεποιθήσεις, τους στόχους και τις ιδέες που βασίζονται στην εναντίωσή μας απέναντι στο κράτος, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και την από κοινού αγάπη και πίστη στην ελευθερία του ανθρώπου. Μόνο αν δε ξεχνάμε το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε θα καταφέρουμε να πορευτούμε μακριά από ψευδοεπαναστάτες και ποικίλα καλυμμένα συμφέροντα υπό το μανδύα της επανάστασης, ατομικοτήτων που, με το πρόσχημα του ανθρωπισμού και της ελευθερίας, καλλιεργούν μίσος, οργή, παραπλάνηση και διχασμό.

post image

Ζούμε σε μια ασταθή κοινωνικά περίοδο, όπου εν μέσω πανδημίας όλοι νιώθουμε όλο και περισσότερα αντιφατικά συναισθήματα. Οι αντιδράσεις – που ξεκίνησαν από κάθε γειτονιά – έχουν οξυνθεί λόγω των υποχρεωτικών μέτρων περιορισμού και αυτοπροστασίας που εφαρμόστηκαν πριν ένα χρόνο και εντάθηκαν τον χειμώνα, μετά τον παρατεταμένο εγκλεισμό στα σπίτια μας και την απαράδεκτη καταστολή που δεχθήκαμε από τους μπάτσους και τα ΜΑΤ. Έπειτα ήρθαν τα εμβόλια, στα οποία είδαμε μια ελπίδα – παρά την επίγνωση ότι η διαχείριση και ο διαμοιρασμός της τεχνογνωσίας και της δυνατότητας εμβολιασμού σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν άδικος και ταξικός. Οι καπιταλιστικές κοινωνίες ξεκίνησαν έναν εμβολιαστικό πόλεμο, οι φαρμακευτικές εταιρίες ξεκίνησαν πόλεμο οικονομικό ενάντια στους αδυνάτους, για άλλη μια φορά το κεφάλαιο και οι δυνατοί απέδειξαν πως τα κράτη ευελπιστούν στην εκμετάλλευση των φτωχών με κάθε κόστος. Εν μέσω όλης αυτής της εκμετάλλευσης ξεκίνησαν οι μαζικοί εμβολιασμοί ως ένας τρόπος αντιμετώπισης της πανδημίας.

Και έρχεται το δίλημμα της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, με τα κράτη να δίνουν ποινές και να θέτουν σε διαθεσιμότητα εργαζομένους που δεν εμβολιάζονται και αντίστοιχα να δίνουν οικονομικά, αλλά και άλλου είδους κίνητρα σε όσους πρόκειται να εμβολιαστούν. Ως αναρχικ@ δε μπορούμε παρά να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να αποφασίζει ο ίδιος για το σώμα του. Είμαστε κατά της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού και της τιμωρίας όσων δε τον δέχονται για τους δικούς τους προσωπικούς λόγους, λόγω φόβου ή αβεβαιότητας σε κάτι καινούριο, ενδεχομένως. Είμαστε κατά της υποχρεωτικότητας, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι η άρνηση ορισμένων είναι εις βάρος της υγείας των υπολοίπων.

Βλέπουμε όμως, ότι η στάση μας αυτή δε γίνεται κατανοητή από μια μεγάλη ομάδα ατόμων του αντιεμβολιαστικού κινήματος, των αρνητών, των αυτόνομων, των πάσης φύσεως ατομικοτήτων που διακηρύσσουν ότι δεχόμενοι τα μέτρα προστασίας και δεχόμενοι να εμβολιαστούμε υπηρετούμε το σύστημα και το κράτος, το οποίο είναι άλλωστε και ο αιώνιος δυνάστης. Εδώ υφίσταται ένας παράλογος συλλογισμός, καθώς, ναι, οι αναρχικ@ είμαστε κατά του κράτους, αλλά όχι κατά των συνανθρώπων μας. Αν πιστεύουν ότι η άρνηση της αναγκαιότητας των μέτρων προστασίας ή του εμβολιασμού θα τους φέρει πιο κοντά στο να ρίξουν το κράτος είναι γελασμένοι. Αν πιστεύουν ότι θέτοντας σε κίνδυνο μόλυνσης τους συντρόφους τους, τον κάθε άνθρωπο, τον διπλανό τους, θα τους κάνει επαναστάτες τότε σε καμία περίπτωση δε βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Αν πιστεύουν ότι διχάζοντας το λαό που θέλει να επαναστατήσει θα επιτύχουν την επανάσταση απέναντι στο κράτος τότε και πάλι, κάνουν λάθος.

Όσοι αρνούνται την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού συμπορεύονται μαζί μας, ακόμα και αν γνωρίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο την υγεία τη δική μας και των υπολοίπων. Όμως, ως αναρχικ@ θέλουμε να δρούμε για το κοινό καλό και το καθήκον μας είναι να προστατεύουμε αν όχι εμάς, τους άλλους. Όσοι αυτοαποκαλούνται αναρχικ@ και κατακρίνουν τους αναρχικούς και όσους εμβολιάζονται, όσοι καλλιεργούν το διχασμό και προπαγανδίζουν ψευδείς ειδήσεις, όσοι με πρόσχημα να ρίξουν το κράτος και να κάνουν επανάσταση προσελκύουν ακόμα και φασίστες, όλοι αυτοί δε συμπορεύονται μαζί μας, αλλά είναι εχθροί της αναρχίας και των σκοπών της. Και δε μπορώ να φανταστώ κανέναν αναρχικό που να θέλει να ρίξει το κράτος εκμεταλλευόμενος αυτή τη μερίδα πληθυσμού με τα ανομοιογενή κίνητρα, η οποία έχει ως κίνητρο το διχασμό, το μίσος για τους συντρόφους που επιλέγουν την προστασία από την πανδημία, τη διάδοση ψευδούς προπαγάνδας και ακόμα και την συμπόρευση με φασίστες.

Όπως είχε γράψει και ο Μαλατέστα “Δεν αρκεί να επιθυμούμε κάτι: αν θέλουμε να το αποκτήσουμε, πρέπει οπωσδήποτε να χρησιμοποιήσουμε τα μέσα που είναι κατάλληλα για την απόκτησή του. Και αυτά τα μέσα δεν είναι ξεκάρφωτα: απορρέουν αναγκαστικά από τους στόχους που επιδιώκουμε και από τις συνθήκες στις οποίες αγωνιζόμαστε. Αν σφάλλουμε στην επιλογή των μέσων, δε φτάνουμε στον επιδιωκόμενο στόχο αλλά απομακρυνόμαστε απ’ αυτόν, πηγαίνουμε σε πραγματικότητες που είναι συχνά αντίθετες με αυτές που θέλουμε, οι οποίες είναι φυσικό και αναγκαίο επακόλουθο των μεθόδων χρησιμοποιούμε. Όποιος βγαίνει στο δρόμο και παίρνει λάθος κατεύθυνση, φτάνει όχι εκεί που θέλει, αλλά εκεί που τον πάει η κατεύθυνση που πήρε”(1)

Ας ενωθούμε όλοι οι αναρχικ@ έχοντας κατά νου τις κοινές μας πεποιθήσεις, τους στόχους και τις ιδέες που βασίζονται στην εναντίωσή μας απέναντι στο κράτος, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και την από κοινού αγάπη και πίστη στην ελευθερία του ανθρώπου. Μόνο αν δε ξεχνάμε το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε θα καταφέρουμε να πορευτούμε μακριά από ψευδοεπαναστάτες και ποικίλα καλυμμένα συμφέροντα υπό το μανδύα της επανάστασης, ατομικοτήτων που, με το πρόσχημα του ανθρωπισμού και της ελευθερίας, καλλιεργούν μίσος, οργή, παραπλάνηση και διχασμό.

(1) Ερίκο Μαλατέστα (2019). Κείμενα για την αναρχία. Εκδόσεις Νησίδες

https://anarchistscorner.wordpress.com

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License