Καμπάνια οικ. ενίσχυσης για τους διωκόμενους/ες αγωνιστές/στριες του κινήματος αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ.Κουφοντίνα

Είναι για εμάς ζήτημα αξιακό να μην αφεθεί κανένας σύντροφος και καμία συντρόφισσα μόνοι τους με το βάρος των διώξεων, των δικαστικών εξόδων και των προστίμων που επιβλήθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της απεργίας πείνας και που το μέγεθός τους μας εισάγει σε μια νέα κατασταλτική περίοδο, την οποία οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε όσο πιο συλλογικά γίνεται.

https://www.firefund.net/kuofo

Στις 8 Ιανουαρίου 2021, ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας ανακοίνωσε ότι ξεκινά απεργία πείνας στις φυλακές Δομοκού με αίτημα τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού, στην Αθήνα, όπως ορίζει ο νόμος. Τους προηγούμενους μήνες η κυβέρνηση ψήφισε νομοσχέδιο, το οποίο διαφήμιζε ως φωτογραφικό για την περίπτωση Κουφοντίνα, με το οποίο κρατούμενοι που έχουν καταδικαστεί για τρομοκρατία δεν θα κρατούνται σε αγροτικές φυλακές, δε θα μετάγονται καν, ή θα επιστρέφουν στο προηγούμενο κατάστημα κράτησής τους. Στο σύντροφο Κουφοντίνα όμως δεν εφαρμόστηκε καν αυτό, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί εν είδει εξαίρεσης σε άλλο κατάστημα κράτησης από αυτό που θα έπρεπε να βρεθεί, σύμφωνα με το νόμο, που είχε ψηφιστεί ακριβώς για τον ίδιο. Το γεγονός αυτό τον οδήγησε στην απόφαση να προβεί σε απεργία πείνας, ώστε ζητώντας τη μεταγωγή του ακριβώς, όπως την προέβλεπε ο εν λόγω νόμος, να καταγγείλει τη διαρκή εις βάρος του διαφορετική και εκδικητική μεταχείριση.

Η απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα ξεκίνησε μέσα σε ένα πολιτικό περιβάλλον γενικευμένου αυταρχισμού από το κράτος, που αποτυπώνεται και σε μία σειρά αντιδραστικών/συντηρητικών/ακροδεξιών στοχεύσεων από την κυβέρνηση της Ν.Δ. Στοχεύσεις, που έχουν να κάνουν γενικά με την εξόντωση των αγωνιστών/ριών και του ριζοσπαστικού κινήματος αλλά και ειδικά με τον ίδιο τον Δημήτρη Κουφοντίνα, στο πρόσωπο του οποίου η κυβέρνηση εξέφρασε την αντικινηματική της ρητορική. Επιπλέον, η συνθήκη της πανδημίας αποτελεί ιδανική συγκυρία για την επιβολή νέων συσχετισμών σε όλο το εύρος των κοινωνικών κεκτημένων χρόνων, σε πολλά επίπεδα μάλιστα.

Η εργαλειοποίηση της υγειονομικής κρίσης, λοιπόν , το εκτεταμένο πολύμηνο αυστηρό lock down ως όχημα –μεταξύ άλλων- και για την καταστολή κινητοποιήσεων/διαδηλώσεων και η σχετική τρομοκρατία των συνεχόμενων ελέγχων σε πλατείες, δρόμους, γειτονιές και οπουδήποτε, καθιστούσαν, σε συνδυασμό με όλα τα προηγούμενα, τη δημιουργία ενός δυναμικού κινήματος αλληλεγγύης εξαιρετικά δύσκολη.

Με κοινό τόπο την αλληλεγγύη και την στήριξη στον αγωνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα βρεθήκαμε άτομα και συλλογικότητες από ένα ευρύ φάσμα ιδεολογικών και κοινωνικών αφετηριών. Παρά την πρωτόγνωρη και ακραία συνθήκη απαγορεύσεων μέσα στην οποία αναγκαστήκαμε να υπάρχουμε όλη την περίοδο από την αρχή της απεργίας πείνας, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε μεγάλες και παραγωγικές συνελεύσεις, αλλά και μια σειρά δράσεων.

Οι πρώτες κινήσεις αλληλεγγύης δέχονταν επίθεση χωρίς καν να προλάβουν να γίνουν. Παρόλ’αυτά, η επιμονή του κόσμου οδήγησε σε κάποιες περιφερειακές κινήσεις που άνοιξαν το δρόμο, έστω και εκτός κέντρου, και έθεσαν το ζήτημα της απεργίας πείνας του Δ.Κ στο προσκήνιο (αποκλεισμός σημείου της Λεωφόρου Συγγρού, παρέμβαση στο Mall στο Μαρούσι). Κάθε απόπειρα πορείας αλληλεγγύης στον Κουφοντίνα καταστελλόταν εν τη γενέσει της.

Στη συνέχεια, ακολούθησαν παρεμβάσεις σε ενδιάμεσους θεσμικούς παράγοντες με στόχο την άσκηση ευρύτερης πίεσης, έτσι ώστε, δεδομένης της μιντιακής ομερτά, να αποσπάσουμε κάποια δημόσια τοποθέτηση σχετικά με το ζήτημα (γραφεία του Δικηγορικού και του Ιατρικού Συλλόγου, κεντρικά γραφεία της ΕΣΗΕΑ και γραφεία της Διεθνούς Αμνηστίας).

Στην κλιμάκωση της απεργίας πείνας αποφασίστηκαν κινήσεις υψηλής πολιτικής στόχευσης, όπως η παρέμβαση εν είδη μίνι πορείας έξω απ’ την Αμερικάνικη Πρεσβεία, αλλά και στο σπίτι της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Παράλληλα, στην Αθήνα, το κέντρο κρίθηκε κατάλληλο να αποτελέσει σημαντικό πεδίο διεκδίκησης της ύπαρξής μας. Έτσι, πραγματοποιήθηκαν 7 συνολικά πανελλαδικές συγκεντρώσεις στο κέντρο της πόλης, στα Προπύλαια, ξανά και ξανά. Κατά τη διάρκεια αυτών, η Αθήνα γνώρισε μέρες πρωτοφανούς καταστολής (δεκάδες προσαγωγές, συλλήψεις και πρόστιμα). Το κέντρο ήταν καθημερινά στρατιωτικοποιημένο, με αστυνομικές δυνάμεις σε κάθε στενό μιας μεγάλης περιμέτρου γύρω απ’ το σημείο του καλέσματος, με Διμοιρίες ΜΑΤ/ ΥΜΕΤ, ομάδες ΔΕΛΤΑ-ΔΙΑΣ-ΟΠΚΕ, αλλά και αύρες απλωμένες στο χώρο συγκέντρωσης, με ελικόπτερο και drones να ίπτανται για να εντοπίζουν τα σημεία προέλευσής μας. Παρόλα αυτά, παρά τους ασφυκτικούς ελέγχους, παρά τις υπέρμετρες αστυνομικές δυνάμεις και την άγρια επίθεση των μπάτσων, παρά τα δακρυγόνα, το ξύλο, τις προσαγωγές, τα πρόστιμα και τις συλλήψεις, προοδευτικά ο κόσμος όχι μόνο δε μειωνόταν στις πανελλαδικές αλλά αυξανόταν.

Ήταν η αποφασιστικότητα, η αυταπάρνηση, το πείσμα και η συντροφικότητα εκείνα που έκαναν τον κόσμο να λέει ότι θα είναι εδώ κάθε νέα φορά, κάθε βδομάδα, κάθε μέρα αν χρειαστεί, μέχρι να δικαιωθεί ο σύντροφος απεργός πείνας.

Ειδική αναφορά πρεπει να κάνουμε και στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που σήκωσαν το βάρος για δυναμικές κινήσεις με υψηλή πολιτική στόχευση αλλά και δεδομένο κόστος συλλήψεων και προστίμων, όπως οι δύο καταλήψεις στο Υπουργείας Υγείας (65 συλλήψεις συν 300E πρόστιμο σε κάθε συλληφθέντα/είσα) και στο Υπουργείο Πολιτισμού (35 συλλήψεις συν 300E πρόστιμο σε κάθε συλληφθέντα/είσα). Στο ίδιο κλίμα αντιλαμβανόμαστε και την πρωτοβουλία να πραγματοποιήσουμε πορεία-παρέμβαση στα κεντρικά γραφεία της ΝΔ στο Μοσχάτο (115 συλλήψεις συν 300 πρόστιμο σε κάθε συλληφθέντα/είσα). Θεωρούμε πως οι κινήσεις αυτές υπήρξαν σταθμός κατά την εξέλιξη της απεργίας πείνας, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Αθήνας, πως έδωσαν εξαιρετική ώθηση στο κίνημα αλληλεγγύης και πως έδωσαν το μήνυμα ότι ακόμα κι αν οι αντιστάσεις μπορεί να έχουν κόστος, έχουν όμως και αποτέλεσμα. Και αυτό το αποτέλεσμα είναι που τις κάνει να αξίζουν τον κόπο και να έχουν τη θέση τους εντός του αγώνα.

Τέλος, καταφέραμε να διατηρήσουμε την πολιτική μας αυτονομία και το ριζοσπαστικό πρόσημό μας με το μεγάλο κεντρικό πανό με το γνωστό «Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη», που μπορεί να έχει πολλαπλές σημάνσεις και αναγνώσεις. Σε περισσότερες από μια περιπτώσεις το μπλοκ της συνέλευσης είχε φτάσει να αριθμεί από 5.000 ως 7.000 κόσμο σε καθημερινή βάση και μετά τη λήξη της πορείας στην Ομόνοια, αυτονομήθηκε και κατευθύνθηκε Εξάρχεια. Η επανοικειοποίηση της περιοχής, μετά από μήνες κυριαρχίας των κρατικών συμμοριών, ενίσχυσε περαιτέρω τη συλλογική μας αυτοπεποίθηση ενδυναμώνοντάς μας περισσότερο. Η δυναμική που αναπτύχθηκε τις μέρες αυτές με την καθημερινή παρουσία χιλιάδων διαδηλωτών, είχε ως αποτέλεσμα τη γενίκευση της ακραίας καταστολής, κάτι το οποίο δε σταμάτησε τον κόσμο απ’ το να κατέβει ακόμη πιο μαζικά στο δρόμο.

Μέσα σ’ αυτές τις 65 μέρες που διήρκησε η απεργία πείνας του συντρόφου Δ.Κ, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 200 συλλήψεις και επιβλήθηκε ακόμη μεγαλύτερος αριθμός προστίμων. Οι συλλήψεις αφορούν σε 3 - 4 κατηγορίες ( απείθια, διάδοση κορωνοιού Covid-19, παρεμπόδιση/διατάραξη κυκλοφορίας και - σε κάποιες περιπτώσεις- αντίσταση κατά της αρχής). Κάθε σύλληψη επιβαρύνεται επιπλέον και από πρόστιμο 300 ευρώ, για παραβίαση μέτρων σχετικών με την πανδημία.

Η συνέλευση αλληλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα έχει πάρει την απόφαση να αντιμετωπίσει συλλογικά τους δικαστικούς αγώνες και τα δικαστικά έξοδα που βαραίνουν πλήθος αγωνιστών και αγωνιστριών, οι οποίοι συνελήφθησαν στις διαδηλώσεις και τις παρεμβάσεις που οργανώθηκαν, καλέστηκαν και πραγματοποιήθηκαν από τη συνέλευση. Είναι για εμάς ζήτημα αξιακό να μην αφεθεί κανένας σύντροφος και καμία συντρόφισσα μόνοι τους με το βάρος των διώξεων, των δικαστικών εξόδων και των προστίμων που επιβλήθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της απεργίας πείνας και που το μέγεθός τους μας εισάγει σε μια νέα κατασταλτική περίοδο, την οποία οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε όσο πιο συλλογικά γίνεται.

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ/ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License