post image

Η κρατική ασφάλεια έχει ξεκινήσει να καλεί 14 αγωνιστές φοιτητές που εμπλέκονται με την κατάληψη πρυτανείας ΕΜΠ (13/11/2020) να δώσουν δείγμα DNA. Με λίγα λόγια, καλούνται διότι δείγμα DNA που βρέθηκε – σε μη παράνομα κινητά αντικείμενα (αδεια μπουκάλια μπυρας) μέσα στην κατειλημμένη πρυτανεία το Νοέμβρη του 2020 – ταυτίστηκε από την αστυνομία με αυτό που βρέθηκε σε μια ματωμένη γάζα (εξίσου μη παράνομη) σε δρόμο των Εξαρχείων το 2014.

Η προκλητικότητα με την οποία η ΕΛΑΣ στήνει αυτή την υπόθεση είναι προφανής και αποτελεί μέσω πειθάρχησης και εκφοβισμού των κινημάτων. Αρχικά όλα τα αντικείμενα από τα οποία προσπαθούν να στοιχειοθετήσουν μια δικογραφία και να συλλέξουν το DNA των 14 φοιτητών είναι κινητά και μη παράνομα αντικείμενα, τα οποία βρέθηκαν σε χώρους με αυξημένη προσέλευση κόσμου.

Από την μία η κατάληψη πρυτανείας του Πολυτεχνείου είχε την στήριξη όχι μόνο του κόσμου του αγώνα, αλλά και του μεγαλύτερου μέρους της πολυτεχνικής κοινότητας και συνεπώς πέρασε πλήθος ατόμων απο εκεί. Ακόμα περισσότερος κόσμος πέρασε σίγουρα και από έναν κεντρικό δρόμο των Εξαρχείων τον Δεκέμβρη του ’14, μετά από μια μαζική διαδήλωση την οποία ακολούθησαν εκτεταμένες συγκρούσεις μεταξύ μπατσων και διαδηλωτών. Εκτός όλων αυτών, τα δύο αυτά γεγονότα είναι εντελώς ασυσχέτιστα χρονικά, αφού απέχουν 6 χρόνια μεταξύ τους και οι περισσότεροι από τους διωκόμενους ήταν ανήλικοι (μέχρι και 12 χρονών) ή/και ζούσαν σε άλλες πόλεις το 2014.

Πρόκειται για άλλη μια υπόθεση σκευωρία που στήθηκε από την ΕΛΑΣ. Λές και έχει κάποια σημασία ή αποδεικνύει κάτι ακόμα και εάν ταυτοποιούνταν τα δείγματα με ένα ματωμένο χαρτί που υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες βρέθηκε στα Εξάρχεια. Ποινικοποιείται ουσιαστικά απλά η παρουσία σε μια περιοχή.. Είναι ξεκάθαρο οτι στην πραγματικοτητα δημιουργούν μια βάση δεδομένων με DNA των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας με σκοπο να αποδυναμώσουν τις αντιστάσεις μας, να ρίξουν το ηθικό μας, να μας αδρανοποίησουν και (γιατί όχι όπως η ιστορία έχει δείξει) να μας εμπλέξουν με άλλες υποθέσεις με αυθαίρετα και κατασκευασμένα ευρήματα.

Εμείς απο την πλευρά μας αναγνωρίζουμε ότι αυτή η υπόθεση δεν είναι κάτι που αφορά αποκλειστικά τους συμφοιτητές μας που διώκονται, αλλά μας αφορά ευρύτερα όσες/όσους πληττόμαστε απο την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και αντιστεκόμαστε σε αυτή. Η κυβέρνηση απο την αρχή της θητείας της είχε τοποθετήσει σαν κεντρικό της στόχο την αναδιάρθρωση του δημοσίου πανεπιστημίου. Ξεκίνησε καταργώντας πρώτα το ακαδημαϊκό άσυλο κάνοντας έτσι ξεκάθαρο ότι η αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης θα είναι μια διαδικασία που θα ξεσηκώσει αντιδράσεις τις οποίες διατίθεται να καταστείλει ακόμα και βίαια. Στην συνέχεια, ένα χρόνο αργότερα, καταθέτει τον Νόμο 4777 του οποίου οι βασικές πτυχές αφορούν :

α) την όξυνση των ταξικών και επιχειρηματικών πτυχών του πανεπιστημίου ορίζοντας όρια φοίτησης, αξιολογήσεις απο επιχειρηματικούς ομίλους για την χρηματοδότηση, δίδακτρα στα μεταπτυχιακα, την ελάχιστη βάση εισαγωγης, και την εξίσωση των πτυχίων των ΑΕΙ με αυτά των ιδιωτικών κολλεγίων

και β) την κατασταλτική θωράκιση του πανεπιστημίου και την μετατροπή του σε έναν πολιτικά αποστειρωμένο και τεχνοκρατικό χώρο ορίζοντας πειθαρχικά συμβούλια και εξαγγέλοντας της συγκρότηση αστυνομικού σώματος φύλαξης.

Φέτος οι προθέσεις έγιναν ακόμα πιο εμφανείς σε όλο τον κόσμο, με τον αποκλεισμό 40.000 μαθητών/τριών απο την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Απο πέρσυ κιόλας,και εν μέσω των αντιξοων συνθηκών της πανδημίας, οι αντιδράσεις των φοιτητ(ρι)ών ήταν σφοδρές, με μαζικές γενικές συνελεύσεις, πορείες, καταλήψεις σχολών, αναγκάζοντας έτσι το κράτος να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο μέσω μαζικών συλλήψεων αλλά και βίαιων κατασταλτικων ενεργειών (βλ. Πρυτανεία Α.Π.Θ.). Η δίωξη των 14 συμφοιτητών μας δεν αποτελεί αποκομμένο γεγονός απο την ευρύτερη αυτή συγκυρία. Οι αγωνιζόμενες/οι φοιτητριες/οι κατέλαβαν συμβολικά την πρυτανεία του ΕΜΠ αντιδρώντας στην επερχόμενη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την απαράδεκτη κρατική διαχείριση της πανδημίας, με αφορμή το lock-out που είχε επιβληθεί στο Πολυτεχνείο εν όψει της 17ης Νοέμβρη. Τότε το κράτος επέλεξε να καταπνίξει μια απο τις πρώτες φωνές αντίδρασης του φοιτητικού κινήματος, κάνοντας μαζικές συλλήψεις στον χώρο του πανεπιστημιακού ασύλου. Σήμερα, ένα χρόνο μετά, με στημένα κατηγορητήρια , έρχεται να οξύνει ακόμα περισσότερο την καταστολή σε μια προσπάθεια να παγιώσει τέτοιες αδιανόητες πρακτικές εκφοβισμού στους κοινωνικούς μας χώρους.

Το δείγμα γενετικού υλικού είναι ένας εύκολος τρόπος για την ΕΛΑΣ να δημιουργήσει αποδεικτικά στοιχεία από αέρα κοπανιστό. Με μια βάση δεδομένων που αποκτούν, χάρη στην υποχρεωτική λήψη του DNA, τελείως βολικά μέσα στα χρόνια η ΕΛΑΣ έχει στοχοποιήσει αγωνίστριες και αγωνιστές. Δύο παραδείγματα από το όχι τόσο μακρινό παρελθόν είναι του Τ. Θεοφίλου που μία τρίχα η οποία βρέθηκε κοντά στο τόπο του εγκλήματος ήταν αρκετή για 5 χρόνια φυλάκισης, όσο και αν 19 μάρτυρες δεν τον αναγνώρισαν, αλλά και της Ηριάννας Β.Λ. που τόσο με βάση γενετικό υλικό το οποίο βρέθηκε στον ίδιο της τον πανεπιστημιακό χώρο (συγκεκριμένα ανεπαρκή ποσότητα για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων), όσο και των κοινωνικών της σχέσεων, πήγε να καταδικαστεί σε κάθειρξη 13 ετών και μάλιστα φυλακίστηκε μέχρι να αθωωθεί. Και εδώ είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι η ίδια η διαδικασία της ταυτοποίησης γενετικού υλικού στηρίζεται σε ένα στατιστικό υπολογισμό, που ούτως ή άλλως φέρει πιθανότητες σφάλματος. Επιπλέον η ίδια η διαδικασία της ανάλυσης του δείγματος είναι αδύναμη αποδεικτικά μιας και στο εργαστήριο συγκρίνονται μόνο 16 έως 24 τμήματα ενός δείγματος DNA με το δείγμα που ελήφθη από τον ύποπτο, δείγμα το οποίο είναι τόσο μικρού τμήματος του ανθρωπίνου DNA που δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτικό. Αυτό σημαίνει ότι το DNA ενός ατόμου μπορεί να ταυτιστεί στο εργαστήριο με το DNA αρκετών ατόμων που έχουν κοινό ένα κομμάτι του γενετικού τους κώδικα. Με άλλα λόγια η ερώτηση “Μα γιατί να μην δώσει DNA αφού είναι αθώος;” αποκτά άλλες διαστάσεις. Οι 14 φοιτητές από τους οποίους έχουν σκοπό να λάβουν το γενετικό τους υλικό, απ’ τη στιγμή που θα υπάρχει στα αρχεία της ΕΛΑΣ, είναι εν δυνάμει ένοχοι για ότι μπορεί να κατεβάσει η φαντασία τους. Έτσι επιτίθενται στους φοιτητικούς αγώνες και κατ’ επέκταση σε κάθε φοιτήτρια και φοιτητή που θα αποφασίσει να αγωνιστεί για τις ανάγκες του/της.

ΚΑΜΙΑ ΛΗΨΗ DNA ΑΠΟ ΤΟΥΣ 14 ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ

Πολύσπορο Αυτόνομο Σχήμα εστιών ΕΜΠ

Αυτόνομο Σχήμα Ηλεκτρολόγων

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικομαθηματικού

Αυτόνομη Πρωτοβουλία Παντείου

ΑΝεξάρτητος Αντικαπισταλιστικός Χώρος

Εικόνες:

από Γιάννης 15/09/2021 9:57 μμ.


Αν μου επιτρέπετε να προσθέσω σχετικά με ό,τι αναγράφεται για "δείγμα DNA που βρέθηκε", ίσως πρέπει να διαβάζουμε (και να εννοούμε) "δείγμα DNA που [οι διωκτικές αρχές ισχυρίζονται πως] βρέθηκε."

Μετά από όσα ζήσαμε στις παρωδίες διώξεων και δικών τού κυρίου Θεοφίλου, καθώς και της Ηριάννας και του Περικλή (για να αναφέρω δυο περιπτώσεις που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας) έχουμε μάθει να μην αποδεχόμαστε τόσο καλοπροαίρετα (ίσως και άκριτα) ισχυρισμούς των εγχωρίων διωκτικών αρχών διότι κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο για όλους μας.

Ειδικότερα στη δεύτερη περίπτωση (της Ηριάννας και του Περικλή) υπήρχε από το 2008 το δεσμευτικό δεδικασμένο υπερεθνικού δικαστηρίου (Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων) S. and Marper v. the United Kingdom, στο οποίο διασαφηνίζεται αδιαμφισβήτητα και ανεπιφύλακτα ότι εφόσον δεν υπήρξε ταυτοποίηση όταν λήφθηκε το “δείγμα”, έπρεπε αυτό να έχει καταστραφεί. Παρόλα αυτά, διώχθηκαν, κρατήθηκαν και δικάστηκαν άνθρωποι οι οποίοι δεν έπρεπε να είχαν υποστεί καμία βάσανο και κανένα δικονομικό καταναγκασμό από το Ελληνικό Κράτος, ενώ δεν διώχθηκαν (αυτεπάγγελτα) για κατάχρηση εξουσίας (κακούργημα) όσοι είχαν ασκήσει τη δίωξη. Δεν χρειαζόμαστε πολλά για να καταλάβουμε ότι ζούμε υπό καθεστώς παράνομης κατοχής, στην οποία δεν ισχύει ούτε η ισονομία, ούτε η αναγνώριση του δικαιώματος προστασίας τής προσωπικότητάς μας απ’ το Νόμο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εφόσον δεν υπήρξε ταυτοποίηση την περίοδο που λήφθηκε (χωρίς ούτε τότε να συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις) "δείγμα" DNA, έπρεπε το εν λόγω “δείγμα” να έχει από τότε καταστραφεί, κι όχι να χρησιμοποιείται (αν ήταν το ίδιο) μετά από χρόνια ως αποδεικτικό (αναδρομικής) ενοχής για έγκλημα που δεν είχε τελεστεί όταν λαμβανόταν το “δείγμα”.

Η προαναφερθείσα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων S. and Marper v. the United Kingdom είναι σαφής και δεν επιδέχεται εξαιρέσεις! Εφόσον δεν υπήρξε ταυτοποίηση, το "δείγμα" έπρεπε να έχει καταστραφεί και να μην διατηρείται. Τελεία και παύλα. Όμως, επειδή ασκήθηκε δίωξη, έπρεπε όσοι την είχαν ασκήσει να έχουν διωχθεί (αυτεπάγγελτα) για κατάχρηση εξουσίας.

Στη περίπτωση του κυρίου Θεοφίλου, ήταν πολύ απλούστερα τα πράγματα. Δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιηθεί προϋπάρχον “δείγμα”. Αφού συλλέχθηκαν τα στοιχεία στον τόπο του εγκλήματος, στον οποίο δεν υπήρχε καπέλο, προστέθηκε ένα καπέλο αργότερα. Όλοι γνωρίζουμε πώς λήφθηκε “δείγμα”, πώς υπέγραψε την “κατάθεσή” του χωρίς να την έχει διαβάσει μάρτυρας κατηγορίας ο οποίος στη δίκη δήλωνε αμόρφωτος (δηλαδή αναλφάβητος), πώς έμειναν και τότε αδίωκτα τα βασανιστήρια (έγκλημα απαράγραπτο, το οποίο διώκεται αυτεπάγγελτα) που κατήγγειλε και ο ίδιος ο κύριος Θεοφίλου στη διάρκεια της δίκης του. Εκτός από αυτά, γνωρίζουμε ότι μετά την απαλλακτική απόφαση του δικαστηρίου, οι αστυνομικοί ανάγκασαν τον κύριο Θεοφίλου να φορέσει (ξανά) χειροπέδες.

Επανέρχομαι και κλείνω με το “δείγμα που βρέθηκε” σε κινητό αντικείμενο όπως πολύ σωστά (αν μου επιτρέπετε τον έπαινο) τονίζεται στην ανάρτησή σας. Όλοι γνωρίζουμε πλέον πώς βρίσκονται τα ενοχοποιητικά στοιχεία από την Ελληνική αστυνομία. Έχουμε δει πολλές φορές, πολλά βίντεο και πολλές φωτογραφίες αστυνομικών να τοποθετούν “τεχνηέντως” κινητά αντικείμενα που οι ίδιοι μετέφεραν στις τσάντες τους ή/και να φυτεύουν σε πολίτες/διαδηλωτές ολόκληρα σακίδια που επίσης οι ίδιοι οι αστυνομικοί μετέφεραν, και γνωρίζουμε πλέον καλά πώς κατασκευάζονται πολλές φορές οι ένοχοι στην Ελλάδα από την αστυνομία με τη συνεπικουρία ή την εντολή και την επίβλεψη των αρμόδιων δικαστικών και ανακριτικών αρχών._

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License