post image

Έναν χρόνο μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής από την αστική δικαιοσύνη όσοι ήλπιζαν ότι το κράτος και οι αστικοί θεσμοί θα αντιμετωπίσουν τον φασισμό έχουν πλήρως διαψευσθεί. Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, άλλωστε, αφού ο φασισμός ως γέννημα του καπιταλιστικού συστήματος συνεισφέρει τα μέγιστα στην επιβίωσή του, ερχόμενος πάντοτε σε αντιπαράθεση με τις ταξικές μας διεκδικήσεις. Γιατί ο φασισμός πάντοτε ήταν και είναι η χρήσιμη εφεδρεία του κεφαλαίου, που όταν το απαιτούν οι ανάγκες διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος, ανασύρεται από την αναμονή και την παρακρατική του δράση, για να αναλάβει ρόλο κεντρικού ρυθμιστή της πολιτικής ζωής, να επιβάλλει τη στρατιωτικοποίηση της εργασίας, τους ρατσιστικούς κοινωνικούς διαχωρισμούς, την υπαγωγή της κοινωνικής ζωής στον μιλιταρισμό, πάντοτε για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των καπιταλιστών. Η δικαστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής ήταν μια ενδοαστική νουθεσία μεταξύ οικονομικά αδελφικών τμημάτων του κεφαλαίου, που απλώς ανταγωνίζονται για την πολιτική εκπροσώπηση των καπιταλιστικών συμφερόντων στο αστικό κοινοβούλιο. Γνωρίζουμε, όμως, ότι η μόνη πραγματική καταδίκη του φασισμού μπορεί να έρθει από την κοινωνική βάση στον αγώνα της προς την ολική απελευθέρωση, όπου θα πρέπει να περάσει πάνω τόσο από τους κρατικούς μισθοφόρους (δηλαδή μπάτσους και στρατιωτικούς), όσο και από τις παρακρατικές εφεδρείες του κράτους (δηλαδή τους φασίστες).

Η Χρυσή Αυγή μπορεί να "τελείωσε" χάρη στον πολύμορφο αντιφασιστικό αγώνα, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, όμως, μένει χαραγμένη στη μνήμη μας και μας θυμίζει πως δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, καθώς ο φασισμός παραμονεύει και μπορεί εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε κοινωνική κρίση. Η διάλυση της Χρυσής Αυγής άφησε πίσω της φασιστικές γκρούπες που ευελπιστούν να πάρουν τη θέση της, ομαδοποιήσεις φοβισμένων φασιστών που προσπαθούν να βγουν ξανά στο προσκήνιο έχοντας, όπως πάντα, την υποστήριξη μπάτσων και ΜΜΕ, μηχανισμών που με τόση θέρμη υποστήριξαν και τη Χρυσή Αυγή. Δεν ξεχνάμε, άλλωστε, τα κολλητηλίκια των μπάτσων με τους φασίστες ακόμη και το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, όταν η ομάδα ΔΙ.ΑΣ. κοιτούσε αμέτοχη το τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής να επιτίθεται, ενώ τα ΜΜΕ προσπάθησαν να συγκαλύψουν τον φόνο λέγοντας ότι "τον σκότωσε για το ποδόσφαιρο".

Η προσπάθεια της αστικής τάξης και κάθε επικουρικού μηχανισμού που αυτή διαθέτει, για να εδραιωθεί κοινωνικά ο ακροδεξιός πόλος είναι πασιφανής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι περίοδοι εθνικιστικών "εξάρσεων" ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες και τα συλλαλητήρια για το "μακεδονικό". Υπάρχει ένα ευδιάκριτο ρεύμα που συγκροτείται πάνω στον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον σκοταδισμό, τις συνωμοσιολογίες θεωρίες και τον ανορθολογισμό. Σήμερα ο πόλος αυτός έχει αρχίσει πάλι να ενδυναμώνεται: για άλλη μια φορά μετά το μακεδονικό, ένα συνονθύλευμα ψεκασμένων, θρησκόληπτων, ρασοφόρων, και "φιλήσυχων πατριωτών" δε διστάζουν με οποιοδήποτε πρόσχημα να βαδίζουν πλάι-πλάι με δηλωμένους νεοναζί με διακριτικά.

Το ίδιο ρεύμα είναι που έχει αναδείξει επικοινωνιακά η ΝΔ ως υποτιθέμενο "αντίπαλό της κυβέρνησης" κατά την περίοδο της πανδημίας, προκειμένου να αποκρυφτεί η εγκληματική κρατική διαχείριση της πανδημίας, η αποδυνάμωση του ΕΣΥ και κάθε λογής παράλογο και αντιεπιστημονικό μέτρο που έχει παρθεί τον τελευταίο ενάμιση χρόνο από την κυβέρνηση. Αφού δεν έλαβε κανένα ουσιαστικό μέτρο για την αντιμετώπιση της πανδημίας, αφού δεν στήριξε ουσιωδώς το Ε.Σ.Υ., αφού γέμισε τις γειτονιές και τις πλατείες μπάτσους μετατρέποντας την υγειονομική κρίση σε μία τέλεια ευκαιρία για επιβολή μιας αστυνομοκρατίας άνευ προηγουμένου, αφού άνοιξε δις τα σχολεία με απολύτως καμία κρατική πρόνοια για την προστασία μαθητών και δασκάλων, αφού απροσχημάτιστα ήρε όλα τα μέτρα τις τουριστικές περιόδους και έκλεισε εκ νέου τους ανθρώπους στα σπίτια τους, μόλις οι τουρίστες έφυγαν, ξεκίνησε σταθερά και στοχευμένα να δημιουργεί επικοινωνιακά τον "εσωτερικό εχθρό" που "φταίει για ό,τι θα γίνει".

Αδιαμφισβήτητα υπάρχει διάχυτη κοινωνική οργή απέναντι στις πολιτικές της κυβέρνησης. Υπάρχει οργή, όμως, που εκκινεί από διαφορετικές ταξικές και ιδεολογικές αφετηρίες. Γιατί από τη μια αντιδρά ένα μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης, οι οργανωμένοι ταξικοί και πολιτικοί σχηματισμοί της, διεκδικώντας την ενίσχυση της δημόσιας υγείας για την υγειονομική θωράκιση της κοινότητας, διεπόμενοι, συνεπώς, από αίσθημα κοινωνικής υπευθυνότητας και αλληλεγγύης, υπερασπίζοντας παράλληλα τα εργασιακά δικαιώματα και τις κοινωνικές ελευθερίες που αλλεπάλληλα υπονομεύει και καταστρατηγεί το κράτος. Από την άλλη στέκει το ετερόκλητο σύνολο των συντηρητικών ανορθολογιστών, των μικρών και των μεσαίων αφεντικών και των απερίσκεπτων φιλοτομαριστών γενικότερα, τους οποίους η κυβέρνηση ωθεί στο αντιδραστικό μέτωπο με κεφαλή τους φασίστες. Η ίδια η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί, για να έχει απέναντί της μια βολική και εύκολα διαχειρίσιμη αντιπολίτευση. Μια μικροαστική αντιπολίτευση που θα μπορέσει να χειραγωγηθεί και να ενσωματωθεί μέσα στα πλαίσια του αστικού πολιτικού συστήματος, χωρίς να θίγει ή να απειλεί την εξουσία και τα προνόμια της άρχουσας τάξης. Με αυτόν τον τρόπο σκοπεύει η κυβέρνηση να χτυπήσει το αντικαπιταλιστικό κίνημα. Στρέφοντας αποπροσανατολιστικά την κοινωνική οργή σε ανέξοδες για το καπιταλιστικό σύστημα αντι-κοινωνικές αντιδράσεις.

Κανένα φασιστικό κίνημα δεν μπορεί να σταθεί χωρίς τη βοήθεια του κράτους. Για την ακρίβεια ο φασισμός εξελίσσεται γρήγορα σε επίσημη κρατική πολιτική. Οι αστυνομικές επιθέσεις και δολοφονίες στον Έβρο, οι παρακρατικές ομάδες φασιστών στον Έβρο και τα νησιά, οι εξώσεις μεταναστών, το χτίσιμο κλειστών στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι παράνομες επαναπροωθήσεις, η αστυνομοκρατία, οι συλλήψεις, οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας, ο αυταρχισμός, η λεηλασία του δημόσιου πλούτου, ο εθνικιστικός παροξυσμός και η εξοπλιστική κούρσα σε βάρος της εργατικής τάξης συνηγορούν σε αυτό. Αυτήν τη στιγμή, μάλιστα, υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης (μεταξύ αυτών και ο υπουργός Υγείας) υιοθετούν εθνικιστικό λόγο, έχοντας εκφράσει και ναζιστική ρητορική στο παρελθόν, ενώ συνολικά τρεις ακροδεξιοί έχουν χρηστεί υπουργοί, για να επισφραγίσουν συμβολικά τη μεταστροφή της Νέας Δημοκρατίας από τη Δεξιά στην Ακροδεξιά.

Απέναντι σε αυτήν τη λαίλαπα στεκόμαστε ΕΜΕΙΣ. Ποιοι είμαστε; Είμαστε οι άνθρωποι της κοινωνικής βάσης που ακροβατούμε ανάμεσα στην ανεργία και τις άθλιες κακοπληρωμένες δουλειές. Είμαστε οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες που ζούμε μέσα στο καθεστώς εξαίρεσης. Είμαστε οι γυναίκες που κινδυνεύουμε ανά πάσα στιγμή από τον μισογυνισμό και τις σεξιστικές επιθέσεις. Είμαστε τα lgbtqia+ άτομα που μας επιτίθενται και μας χλευάζουν για τη σεξουαλική κατεύθυνση μας. Είμαστε οι καταπιεσμένοι/ες κι οι εκμεταλλευόμενοι/ες, αυτοί και αυτές που έχουμε ανάγκη να τσακίσουμε τον φασισμό και το σύστημα που τον γεννάει. Για αυτόν τον λόγο οφείλουμε να κατέβουμε στις πορείες για τον Παύλο Φύσσα. Γιατί ο φασισμός τσακίζεται στον δρόμο, γιατί η μνήμη δεν είναι σκουπίδι, για να τιμήσουμε τους νεκρούς μας και να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ:

ΣΑΒΒΑΤΟ 18/9

18:00, ΚΑΜΑΡΑ

*Στηρίζουμε το κοινό αναρχικό-αντιεξουσιαστικό μπλοκ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης - μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας

lib_thess@hotmail.com

libertasalonica.wordpress.com

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License