Πριν 3 χρόνια, στις 21 Σεπτεμβρίου 2018, ο 33χρονος Ζακ Κωστόπουλος (Zackie Oh), δολοφονήθηκε μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Γλάδστωνος από καταστηματάρχες και μπάτσους μπροστά στα μάτια δεκάδων κατοίκων της περιοχής. Οι δύο καταστηματάρχες μαζί με έναν μεσίτη της περιοχής, της κατάφεραν πολλαπλά βάναυσα χτυπήματα, ενώ οι μπάτσοι που εμφανίστηκαν τη χτύπησαν και της φόρεσαν χειροπέδες ενώ ήταν αιμόφυρτη στο έδαφος, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί νεκρή στο νοσοκομείο.

Η δολοφονία της Ζάκι συμπύκνωσε τα πιο μισανθρωπιστικά ιδεολογήματα μιας καπιταλιστικής κοινωνίας, όπου οι αξίες της κοινωνικής αλληλεγγύης έχουν αντικατασταθεί από το χρήμα και το φιλοτομαρισμό. Η λογική της αναγωγής της ιδιοκτησίας ως ύψιστο αγαθό υπεράσπισης, του «πατάω επί πτωμάτων» για την προάσπιση των εκάστοτε ατομικών μου συμφερόντων, της εξουσιαστικής μανίας και της βίας που απορρέει από αυτήν ήταν αυτές που όπλισαν το χέρι των δολοφόνων της Ζάκι. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός και ο φασισμός, έδειξαν το πιο σκληρό τους πρόσωπο, ένα πρόσωπο που σε μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση το συναντάμε καθημερινά: όταν για την ανεργία και τη φτώχεια, τα βέλη στρέφονται στους μετανάστες και στις μετανάστριες, και όχι σε αυτούς που βγάζουν εκατομμύρια από την εκμετάλλευση της εργασίας μας, όταν παιδιά μεταναστών, στην προσπάθεια τους να φοιτήσουν σε σχολεία συναντάνε τις ρατσιστικές συμπεριφορές γονέων, όταν αμφισβητείται το δικαίωμα των μελών της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας να παντρεύονται ή να γίνονται γονείς, όταν κοινωνικές ομάδες οδηγούνται στο περιθώριο και συναντάνε ρατσιστικές συμπεριφορές.

Από πλευράς των μπάτσων, τα περιστατικά της αλόγιστης βίας, των βασανισμών και των δολοφονιών αποτελούν καθημερινό φαινόμενο, γεμίζοντας με αίμα δρόμους, κρατητήρια, φυλακές. Το κράτος προστατεύει τα κατασταλτικά του όργανα από τις όποιες συνέπειες, επιτρέποντας τη συνέχιση του κύκλου βίας στην οποία επιδίδονται και η οποία θρέφεται από το ρατσισμό, το σεξισμό, τη μισανθρωπιά που ενσαρκώνουν τα όργανα του κράτους. Η υπουργοποίηση, μάλιστα, του Θάνου Πλεύρη με την τοποθέτηση του στο Υπουργείο Υγείας, ενώ μέχρι πρότινος ήταν συνήγορος των κατηγορούμενων της ΕΛΑΣ επιβεβαιώνει με τον πιο σαφή τρόπο την συνενοχή του κράτους. Φυσικά, η σκοπιμότητα πίσω από την προστασία που προσφέρει το κρά*τος στην αστυνομία βασίζεται στην ίδια τη σκοπιμότητα ύπαρξης και λειτουργίας του αστυνομικού μηχανισμού, δηλαδή την προστασία του κράτους και του κεφαλαίου. Και αυτός είναι ο λόγος που τα περιστατικά αστυνομικής βίας -ως βασικό εργαλείο πειθάρχησης και τρομοκρατίας των από τα κάτω- δεν πρόκειται να εξαλειφθούν, δεν πρόκειται να είναι ποτέ μεμονωμένα εντός του καπιταλισμού.

Στην υπόθεση της Ζάκι, ο κοινωνικός κανιβαλισμός δε σταμάτησε ούτε με το θάνατό της. Τα ΜΜΕ, ως βασικά όργανα αναπαραγωγής συντηρητικών ιδεολογημάτων, λοιδόρησαν τη μνήμη του Ζακ, παραποιώντας το περιστατικό και αναμοχλεύοντας πτυχές της ζωής της για να δικαιολογήσουν την πράξη των δολοφόνων. Τη χαρακτήρισαν «ληστή, τοξικομανή, ομοφυλόφιλη, οροθετική», καθώς κατά αυτούς η ζωή ενός τέτοιου ατόμου αξίζει λιγότερο από οποιαδήποτε άλλη. Η λογική της προσπάθειας λοιδορισμού και ενοχοποίησης του θύματος για να ξεπλύνει τους θύτες αποτελεί μία πάγια τακτική είτε αυτή αφορά περιστατικά αστυνομικής βίας είτε αφορά περιστατικά ρατσιστικής ή έμφυλης βίας. Οι δολοφονίες μαύρων στην Αμερική επειδή «απειλούσαν» τους αστυνομικούς, οι συγκαλύψεις και τα ξεπλύματα βιασμών επειδή το θύμα έδωσε δήθεν «λάθος» μηνύματα(!), η υπερπροβολή του «καλού» προφίλ των θυτών, (στην περίπτωσή μας έλληνες αστοί νοικοκυραίοι), όχι μόνο ξεπλένουν τους θύτες, όχι μόνο συνεχίζουν τους κύκλους βίας, αλλά και συντηρούν τις συντηρητικές, τις μισαλλόδοξες, τις κανιβαλιστικές, τις ρατσιστικές, τις πατριαρχικές στάσεις εντός της κοινωνίας, που είναι και αυτές που θα οπλίσουν το χέρι των μελλοντικών δολοφόνων.

Όσο, όμως, και αν το κράτος προσπάθησε να λοιδορήσει τη μνήμη της Ζάκι, οι αγώνες που έδωσε ενάντια στην πατριαρχία και για την προάσπιση των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, είναι αυτά που θα μείνουν χαραγμένα στη συλλογική μνήμη. Σήμερα, όπου αμφισβητούνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα για μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και συνεχίζουν αμείωτες σεξιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις, όπου χιλιάδες γυναίκες πέφτουν θύματα έμφυλης βίας, όπου ο φασισμός προσπαθεί να βρει χώρο μέσα στο κίνημα των αντιεμβολιαστών, όπου ακολουθείται μια ακροδεξιά κυβερνητική πολιτική με την ψήφιση αντεργατικών και αντιεκπαιδευτικών νομοσχεδίων, που βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας άνευ προηγουμένου οικονομικής κρίσης, και η φτώχεια και η εξαθλίωση είναι καθημερινό φαινόμενο, είναι χρέος μας να συνεχίσουμε τον αγώνα της Ζάκι, του Παύλου, του Λουκμάν απέναντι στις τακτικές του κράτους. Είναι χρέος μας να παλέψουμε ενάντια σε κάθε σεξιστική, πατριαρχική, ρατσιστική, φασιστική και μισαλλόδοξη συμπεριφορά. Είναι χρέος μας να σταθούμε ο ένας δίπλα στην άλλη, να οξύνουμε τα αντανακλαστικά κοινωνικής αλληλεγγύης, να προστατέψουμε την τάξη μας από τους πραγματικούς εχθρούς της, το κράτος, το κεφάλαιο και τους υπερασπιστές του.

ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

Στηρίζουμε τις πορείες για την δολοφονία του/της Ζακ/Zackie oh!

Θεσσαλονίκη, 18:30 Άγαλμα Βενιζέλου

Αθήνα, 18:00 Γλάδστωνος 2

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License