Οργάνωση Αναρχική Δράση: Ή με την ναρκοκουλτούρα ή με τις αντιστάσεις-Μέση λύση δεν υπάρχει

Πολιτική δήλωση αλληλεγγύης και υπεράσπισης των 2 δυο συντρόφων που διώκονται για τον αγώνα ενάντια στις μαφίες και το ναρκεμπόριο

“...Εκτελώντας τον Χαμπίμπι, κάναμε ξεκάθαρο πως αμφισβητούμε έμπρακτα την ηγεμονία των ναρκέμπορων. Πως έχουμε και εμείς τα μέσα για να τους αντιμετωπίσουμε και πως αν χρειαστεί θα εμπλακούμε σε μια μετωπική αναμέτρηση μαζί τους. Μια αναμέτρηση ιστορικά και πολιτικά επιβεβλημένη...”

Με αυτά τα λόγια οι Ένοπλες Ομάδες Πολιτοφυλάκων αναλαμβάνουν την ευθύνη για την εκτέλεση του μαφιόζου ναρκέμπορου Χαμπίμπι, μια πράξη επαναστατικής δικαιοσύνης απέναντι σε ένα σκουπίδι, στο πρόσωπο του οποίου καθένας μπορούσε να συναντήσει όλες τις παθογένειες της εφεδρείας του καπιταλιστικού συμπλέγματος. Για τον Χαμπίμπι τα περιστατικά βίας και τρομοκρατίας ήταν η καθημερινή επιβεβαίωση της αντίληψης οτι κανένας δεν τον ακουμπάει αφού έχει τις πλάτες της νόμιμης μαφίας. Όμως η ιστορία έγραψε λάθος. Η εκτέλεση του Χαμπίμπι αποτέλεσε κομμάτι ενός μαχητικού αγώνα που δόθηκε στη γειτονιά των Εξαρχείων για να ανακτηθεί η κοινωνική ελευθερία, να σπάσει ο φόβος και η υποταγή στα συμφέροντα και την εγκληματική δραστηριότητα της παρα-κρατικής μαφίας, μα πάνω απ’ όλα ενός πολιτισμικού αγώνα που στόχευσε στην καρδιά της μαύρης παρακμής. Απέναντι στην επιβολή μιας καθημερινότητας γεμάτης φόβο, υποταγή και θάνατο για μήνες υψώθηκαν μαχητικά αναχώματα που ήρθαν σε ευθεία αντιπαράθεση με την ένστολη και μη μαφία της περιοχής για να περιφρουρήσουν τα Εξάρχεια της δημιουργίας, της πάλης και των ιστορικών αντιστάσεων και όχι της διαφθοράς. Οργανώθηκαν δεκάδες εκδηλώσεις και πολιτικές παρεμβάσεις, ένοπλες περιφρουρήσεις και επιθέσεις σε ναρκέμπορους, μπράβους και τα ένστολα αφεντικά τους για να γίνει ξεκάθαρο πως η ιστορία δε παραδίδεται χωρίς μάχη. Και κάθε μάχη έχει κόστος.

Η οργανική συνοδοιπορία του κράτους με την μαύρη παραοικονομία από την πρώτη στιγμή έβαλε στο στόχαστρο όσους και όσες με αποφασιστικότητα και σθένος βγήκαν στην πρώτη γραμμή σύγκρουσης με τους υπαλλήλους της επίσημης καπιταλιστικής μαφίας. Ο λόγος και για τους 2 συντρόφους της αναρχικής συλλογικότητας Ρουβίκωνας Γ. Καλαϊτζίδη και Ν. Ματαράγκα, που συμμετείχαν και στοχοποιήθηκαν μεταξύ άλλων για τους αγώνες ενάντια στην μαφιόζικη ηγεμονία και το ναρκεμπόριο. Αγώνες που αφήνουν σήμερα σαν ποινική παρακαταθήκη την αντιστροφή της ιστορίας: όσα δεν κατάφερε η μαφία μέσα από την βίαιη επίθεση σε 3 συντρόφους του Ρουβίκωνα στο Κ*Βοξ (με τους 2 να νοσηλεύονται τότε), έρχεται να τα ξεκαθαρίσει η αστική δικαιοσύνη. Στις 13 Οκτώβρη οι 2 σύντροφοι δικάζονται για ηθική και φυσική αυτουργία για την εκτέλεση του μαφιόζου Χαμπίμπι, μέσα σε μια φαιδρή απόπειρα πολιτικής, ποινικής μα πάνω απ’ όλα φυσικής εξόντωσης καθώς οι ίδιοι εκτίθενται ως βορά στο παρακράτος, μέσα από την προσωποποίηση του αγώνα ενάντια στα συμφέροντα των παρα-αφεντικών.

«…Η εξάρτηση στα ναρκωτικά είναι ένα τερατώδες σύμπτωμα της κακοηθείας η οποία μαστίζει τον κοινωνικό ιστό του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που αναπτύσσεται οργανικά από το κοινωνικό σύστημα. Κάθε τέτοιο φαινόμενο που προέρχεται από ένα σύστημα βασισμένο στις αρχές της ταξικής εκμετάλλευσης και οδηγείται από τις πικρές αντιθέσεις που προκύπτουν από αυτή, πρέπει να εξεταστεί από ταξική σκοπιά…»

Michael “Cetewayo” Tabor-Μαύροι Πάνθηρες 1969

Τα ναρκωτικά αποτελούν το μεγαλύτερο τερατούργημα που γέννησε ο καπιταλισμός για να επιτεθεί στις κοινωνίες διεξάγοντας έναν αιματηρό πόλεμο με θύματα και απώλειες αποκλειστικά και μόνο από το στρατόπεδο των καταπιεσμένων. Και όπως λέει ο Πλάτωνας το τέλος του πολέμου το βλέπουν μόνο οι νεκροί του. Η αθρόα διασπορά ναρκωτικών στα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα έχει διττή σημασία τόσο σε ηθικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Οι τύραννοί μας καταφέρνουν να γεμίζουν τις τσέπες τους με τεράστια κέρδη όχι απλά από το χαμό μας αλλά από την υποταγή και την παρακμή, τον κοινωνικό-νοητικό έλεγχο και την αποστροφή από τις αντιστάσεις. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως σε χώρους, εστίες και γειτονιές όπου ανθίζει η υποκουλτούρα, τα ναρκωτικά εμφανίζονται με μαγικά ταχέους ρυθμούς απορρύθμισης και συντριβής της εξελικτικής δραστηριότητας. Τα ναρκωτικά επενδύουν στις ψευδαισθήσεις και τη φυγή, στην ηθική και πολιτισμική διαφθορά, στην απομόνωση και το θάνατο όχι μόνο του σώματος αλλά της κριτικής σκέψης και αντιληπτικής ικανότητας. Το κράτος θέλει και δημιουργεί θεατές μέσα σε μια κοινωνία βίας, κανιβαλισμού, ελέγχου και θανατοπολιτικής.

Δεκάδες είναι τα σκάνδαλα όπου η νόμιμη καπιταλιστική οικονομία και οι υπηρεσίες ελέγχου και ασφάλειας συνοδοιπορούν με την μαύρη παραοικονομία του ναρκεμπορίου για να εξυπηρετήσουν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και τρύπες. Από την εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών του αμερικάνικου κράτους σε υποθέσεις τεράστιων φορτίων ναρκωτικών στους αντάρτικους σχηματισμούς του Κατσίν (Βόρεια Μιανμάρ) που πολεμούσαν τους Ιάπωνες, τα φορτία που πλημμύριζαν τις κοινότητες του Βιετνάμ για να κάμψουν την απελευθερωτική αντίσταση, τη ναρκοδιασπορά στις Μαύρες μαχόμενες Κοινότητες μέχρι τα δημοσιοποιημένα στοιχεία για τροφοδότηση των επίσημων τραπεζικών ταμείων από τα μαύρα κεφάλαια της παραοικονομίας. Η σύμφυση της νόμιμης καπιταλιστικής διάρθρωσης με τη συγκροτημένη μαύρη παραοικονομία είναι δεδομένη και αναπόσπαστη και εξυπηρετεί όχι μόνο οικονομικές τρύπες αλλά κυρίως πολιτικές. Και ενώ τα κρατητήρια και οι φυλακές είναι ασφυκτικά γεμάτες απο μικροχρήστες και εξαθλιωμένους εξαρτημένους, μαφιόζοι σαν το Μαρινάκη που θα πλημμύριζε με τόνους ηρωίνης την αγορά, όχι απλά κυκλοφορούν ελεύθεροι αλλά λύνουν και δένουν στέλνοντας στα αζήτητα όλους τους μάρτυρες κατηγορίας. Γιατί η δικαιοσύνη όπως και η απεξάρτηση έχουν ταξικό προσανατολισμό όπως και τα συμφέροντα που εξυπηρετούν πόσο μάλλον τα προνόμια.

Δεκάδες είναι όμως και τα κινήματα που ανά τα χρόνια αντιστάθηκαν μαχητικά και με συνέπεια στη διαφθορά του ναρκεμπορίου. Δεκαετίες πίσω οι Μαύροι Πάνθηρες στις αμερικάνικες πολιτείες οργάνωναν μαχητικές καμπάνιες ενάντια στην στοχευμένη διάχυση ναρκωτικών στις κοινότητες τους για να κάμψουν την αντίσταση και την απελευθέρωση βυθίζοντάς τες στην απάθεια, την αλλοτρίωση και την παραίτηση. Δεκαετίες τώρα οι μαχόμενες συντρόφισσες και σύντροφοι των κόκκινων συνοικιών της Τουρκίας εχθρεύονται και πολεμούν τα ναρκωτικά και τον ηθικό-πολιτικό-πολιτισμικό εκφυλισμό που επιβάλλουν στις κοινωνίες μέσα από μαχητικούς αγώνες εκδίωξης μαφιόζων από τις κόκκινες πολιτοφυλακές-δε θα ξεχάσουμε τη δολοφονία του 25χρονου αγωνιστή του Λαϊκού Μετώπου Ηasan Ferit Gedik που εκτελέστηκε από ναρκέμπορους το 2013 για τον αγώνα του πλάι σε χρήστες και ενάντια στις μαφίες. Για πάνω από 20 χρόνια οι ζαπατιστικές κοινότητες δίνουν αιματηρούς αγώνες ενάντια στους παραστρατιωτικούς σχηματισμούς και τις μαφίες αντιστεκόμενοι στην εισβολή των ναρκωτικών στα απελευθερωμένα εδάφη. Η ιστορία διδάσκει ένα και μόνο πράγμα στο διάβα της επαναστατικής πάλης: ό,τι δεν κατάφερε να λυγίσει η βιαιότητα της καταστολής, το ισοπέδωσε η διασπορά των ναρκωτικών σε κοινότητες, κινήματα και κοινωνίες ζωντάνιας και αντίστασης. Γι’ αυτό και είναι ιστορικό, ηθικό και αξιακό χρέος του επαναστατικού κινήματος να ενισχύει έμπρακτα προς κάθε κατεύθυνση τον αγώνα ενάντια στην ναρκοκουλτούρα στηρίζοντας τους εξαθλιωμένους χρήστες που προμελετημένα αδυνατούν να ανταπεξέλθουν με την οικοδόμηση αυτοοργανωμένων κοινοτήτων αποτοξίνωσης και όχι να βαθαίνει ακόμα περισσότερο το χάσμα μεταξύ αντίστασης και παραίτησης ενισχύοντας και χρηματοδοτώντας τις ναρκομαφίες.

Ας ρίξουμε μια ματιά στα σωφρονιστικά κολαστήρια που αποτελούν καθρέφτη της κοινωνίας που ζούμε, όπου τα ναρκωτικά έχουν καθηλώσει κάθε απόπειρα εναντίωσης στον εγκλεισμό, κάθε βήμα προς τη φυγή και την ελευθερία. Αλλά και γύρω μας, ανάμεσά μας όπου τη θέση της ελπίδας, της μαχητικότητας έχει υποκαταστήσει η παράδοση και η παραίτηση, η νοητική και συναισθηματική φυγή από την αντιμετώπιση της πραγματικότητας, η επιλογή της αυτοκαταστροφής ενάντια στη δημιουργική εναντίωση και απελευθέρωση. Αλλά και ο ταξικός εκφυλισμός που διέπει την ναρκοκουλτούρα βλέποντας την προλεταριακή βάση να επιδιώκει, συνειδητά και προδοτικά προς τον ίδιο της τον εαυτό, να ζει τις ψευδαισθήσεις της οικονομικής ελίτ με ναρκοπάρτι και καταχρήσεις. Ο αγώνας ενάντια στα ναρκωτικά και τις μαφίες που τα διακινούν είναι ένας ριζοσπαστικός αντικαπιταλιστικός αγώνας για ζωή ενάντια στον επιβαλλόμενο και μεθοδευμένο θάνατο. Ενάντια στην διασπορά της εγκληματοποίησης των κοινοτήτων και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Ένας αγώνας για τη συλλογική απελευθέρωση ενάντια στην εξατομικευμένη υποταγή και κατάρρευση, την ηθική πτώση και την αξιακή αλλοτρίωση. Είναι ένας αγώνας ενάντια στην ηθική διαφθορά που έχει ταξικά χαρακτηριστικά, προλεταριακό πρόσημο και επαναστατική κατεύθυνση καθώς τάσσεται ανοιχτά και δίχως διαλλακτικότητα ενάντια στα κυρίαρχα συμφέροντα και τις αξίες του κρατισμού και του καπιταλισμού, των μεγάλων αφεντικών και των παραφυάδων που γλείφουν τα πόδια τους για λίγη εξουσία. Και όπως κάθε αγώνας που υπερασπίζεται την επανάσταση έτσι και αυτός είναι ένας αγώνας που δεν αφήνει περιθώρια σε κάποιον να πατάει σε δύο βάρκες, επικαλούμενος την καραμέλα των αντιφάσεων μέσα στο καπιταλιστικό σύμπλεγμα. Ακολουθώντας το μέγα καπιταλιστικό δόγμα όπου δεν υπάρχει ζήτηση, δεν ανθίζει καμία ναρκομαφία καθώς δεν υπάρχει κίνηση του εμπορεύματος συνεπώς και κέρδος.

Η αλληλεγγύη στους συντρόφους Γ. Καλαϊτζίδη και Ν. Ματαράγκα που στοχοποιούνται για την εναντίωση τους στις ναρκομαφίες παίρνει σάρκα και οστά, παύοντας να ηχεί ως νεκρή λέξη σε διεφθαρμένα στόματα, όταν συνεχίζουμε τον δίκαιο αγώνα για πράξεις του οποίου βρίσκονται και οι ίδιοι στο στόχαστρο. Δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση πως η απόπειρα πολιτικής και φυσικής εξόντωσης δύο συντρόφων του κοινού μας αγώνα είναι μια πράξη πολέμου: μια καταδίκη των συντρόφων μας θα σημάνει αυτόματα ιαχή τιμωρίας. Πολιτικοί και δικαστές, μπάτσοι και μαφιόζοι στις 13 Οκτώβρη ξεκινάει η αντίστροφη ανα-μέτρηση. Τα σπίτια σας ήταν πάντα φιλόξενα προς τους εκρηκτικούς μας μηχανισμούς. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Η απόφαση είναι δική σας.

Ένοπλες πολιτοφυλακές ενάντια στις ναρκομαφίες και την διαφθορά

Ή με την επαναστατική αυτοδιάθεση ή με την υποταγή και την ομηρία

Ή με την ναρκοκουλτούρα ή με τις αντιστάσεις-Μέση λύση δεν υπάρχει

Οργάνωση Αναρχική Δράση

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License