post image

Τα πρόσφατα γεγονότα

Την τελευταία εβδομάδα, έχουν λάβει χώρα συνεχόμενες φασιστικές επιθέσεις ενάντια σε αντιφασίστ(ρι)ες. Την επίθεση φασιστών μέσα από το ΕΠΑΛ Σταυρούπολης σε αντιφασιστ(ρι)ες φοιτητ(ρι)ες που μοίραζαν κείμενα ενάντια στην ΕΒΕ έξω από το εν λόγω σχολείο, διαδέχτηκαν συνεχόμενες βίαιες επιθέσεις φασιστών οχυρομένων μέσα στο ΕΠΑΛ, εναντίον αντιφασιστ(ρι)ών φοιτητ(ρι)ών που πραγματοποιούσαν αντιφασιστικές συγκεντρώσεις έξω από αυτό (την Τρίτη 28 και Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου). Οι μαζικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις στην Θεσσαλονίκη (28/9 και 2/10), με τη δεύτερη μάλιστα να καταστέλλεται αναίτια από τους μπάτσους (φανερώνοντας την ξεκάθαρη υποστηρικτική στους φασίστες στάση των μπάτσων και του κράτους) ήρθαν ως μία πρώτη απάντηση στο φίδι του φασισμού που ξαναβγαίνει από την τρύπα του και στα φασιστικά καλέσματα του Ιερού Λόχου. Παρόλα αυτά, οι φασιστικές επιθέσεις συνεχίζονται, με την επίθεση με λοστούς σε μέλη της ΚΝΕ στη Θεσσαλονίκη (4/10) και αυτή ενάντια σε μέλη του ΚΕΕΡΦΑ στο Ν.Ηράκλειο την ίδια μέρα.

Ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο

Μέσα από τα γεγονότα αυτά, τίθεται το ερώτημα που απασχόλησε πολύ πέρσι, δηλαδή το κατά πόσο “ο φασισμός μπαίνει φυλακή*;”. Το “αλώνισμα” των φασιστών αυτές τις εβδομάδες δίνει ως απάντηση ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ στην παραπάνω ερώτηση. Μια απάντηση πέρα ως πέρα αναμενόμενη! Είναι τρομερή αυταπάτη να υπολογίζεις ότι οι ρητορικές μίσους, ολοκληρωτισμού και κοινωνικού “εξαγνισμού” γεννιούνται και θρέφονται από μια χούφτα ανθρώπων, και ότι με την φυλάκισή τους έλυσες το ζήτημα. Αυτές οι ρητορικές, και οι πρακτικές που τις ακολουθούν, “διασπείρονται” και πολλαπλασιάζονται στον δρόμο, στις φτωχές, λαϊκές, μικροαστικές τάξεις. Είναι μια εύπεπτη, απλή διέξοδος στα καθημερινά -απλά και σύνθετα- προβλήματα ενός ατόμου, μεγαλωμένου σε ένα εθνοκεντρικό, θρησκολάγνο και οπισθοδρομικό περιβάλλον, στο οποίο δεν προσπαθεί να αντισταθεί και να οργανωθεί ώστε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα αυτά. Καταλήγει να αντανακλά τα ταξικά και κοινωνικά του προβλήματα πάνω σε φθηνές αιτίες, στοχοποιώντας μειονότητες και παλεύοντας έναν εθνικό (καθόλου ταξικό!) “πόλεμο” προς κάποιον “εχθρό”.

Τόσο ο “πόλεμος”, όσο και ο “εχθρός” αυτός, είναι αόριστες μορφές προερχόμενες από ρομαντικοποιημένες, αστικές έννοιες όπως η εθνική ενότητα, το βαρβάτο ανδρικό πρότυπο (ματσίλα), και ευρύτερα έννοιες ξενοφοβίας θρησκευτικής, σεξουαλικής, ακόμη και απλά εμφανισιακής. Το σημείο στο οποίο ξεκινά το πρόβλημα είναι όταν κόσμος οργανώνεται πίσω από αυτή την ιδεολογία. Κομματικά ή και “απλά” με όρους ταγμάτων. Δηλαδή ο φασισμός είναι μια ιδεολογία που ξεκινάει από το δρόμο και τα δόντια του τα δείχνει στο δρόμο, δεν είναι τόσο θεωρία, όσο είναι πράξη. Όπως είπαμε πιο πάνω είναι μια διέξοδος, για να κατευθυνθεί η αγανάκτηση. Το ποιό πρόσωπο θα εκφράζει το μίσος για να αναζωπυρώσει τις πεποιθήσεις των φασιστών και θα προβληθεί ως αρχηγός τους, είναι κάτι επιφανειακό και πρόσκαιρο. Ο φασισμός γεννιέται στο δρόμο, και δεν θα λήξει με την φυλάκιση* κανενός αρχηγού. Θα λήξει στον δρόμο!

[* έτσι και αλλιως ειναι γνωστό σε όλους μας οτι οι φυλακές ως θεσμός είναι χρήσιμος μονο για να μπορεί το κράτος να περιθωρειοποιεί κρατώντας εγκλειστους αυτούς που δεν μπορεί να ελέγξει και για να προκαλεί ενα κατ’επίφαση αίσθημα ασφάλειας στον μέσο νοικοκυραίο, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει κανένα σωφρονιστικό ρόλο..]

Ο φασισμός ως υποχείριο του κράτους

Το παράδοξο της υπόθεσης του φασισμού είναι οτι παρότι αποτελείται από αγανακτισμένους επίδοξους “πολεμιστές” που πολεμούν για να δουν κοινωνική και πολιτική αλλαγή (εν συντομία αντιδραστικούς πολέμιους της νέας “προοδευτικής κανονικότητας” που φέρνει το εκάστοτε καθεστώς), πάντα ήταν υποχείριο του καθεστώτος αυτού. Ιστορικά τα πλήθη μπορούσαν να αποπροσανατολιστούν από τα πραγματικά τους προβλήματα, και να ενωθούν στρέφοντας το μίσος τους σε αποδιοπομπαίους τράγους. Τον αποπροσανατολισμό αυτό, το εκάστοτε αστικό καθεστώς, με χαρά προσέφερε σε καιρούς κρίσεων και αναταραχών ώστε να μην λάβει το ίδιο τις συνέπειες των οικονομικών/κοινωνικών προβλημάτων που δημιούργησε. Και ακόμη και στις μέρες μας παγκοσμίως τα κεφάλια των μεγαλο-κομμάτων των κρατών, χαϊδεύουν τα αυτιά φασιστικών οργανώσεων και κομμάτων, δίνοντας τους χώρο, επειδή γνωρίζουν οτι λειτουργούν σαν αποθήκες αγανακτισμένων (πρόσφατο παράδειγμα: ρεπουμπλικάνοι και ακροδεξιοί στις ΗΠΑ). Ενώ επίσης παρά τον αντιφασιστικό λόγο των καθεστώτων αυτών, υποθάλπουν και προστατεύουν φασίστες στους τομείς που τους εξυπηρετεί (ακροδεξιό/ναζιστικό πρόβλημα στην αστυνομία της Γερμανίας του σήμερα!). Έτσι είναι ξεκάθαρο, ότι τα θεσμικά όργανα όχι απλά δεν είναι κατάλληλα για να αντιμετωπίσουν τον φασισμό, αλλά τον “ταΐζουν” κιόλας.

Το πρόταγμα της αντιβίας

Οι ισαποστάκηδες που «καταδικάζουν την βία από όπου και αν προέρχεται», σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να μας δείξουν την ηθική ανωτερότητα που θεωρούν ότι έχουν, εξισώσουν την βία του θύτη με την βία του θύματος, την βία του καταπιεστή με την βία του καταπιεσμένου.Η βία είναι ένα εργαλείο, και ανάλογα ποιος το χρησιμοποιεί και με τι σκοπό, κρίνουμε αν είναι κακή ή καλή. Η βία υπάρχει παντού γύρω μας, όπως η βία της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των μέσων παράγωγης, η βία της μισθωτής σκλαβιάς, η βία της ανεργίας, η βία του κράτους προς τους εργάτες διαδηλωτές. Το μόνο που αλλάζει είναι ποια μορφή βίας νομιμοποιείται και ποια καταδικάζεται.

Το πρόταγμα τον πασιφιστών είναι ότι όσο οι φασίστες θα καθαρίζουν κόσμο αυτοί θα διαδηλώνουν με συμβολικές και ειρηνικές ενέργειες με σκοπό να συγκινήσουν τις μάζες και να μαζικοποιηθεί τόσο πολύ ο σκοπός τους ώστε να δράσει το κράτος για αυτούς. Αυτή η ιδεολογία εναντία σε όλες τις μορφές βίας πηγάζει από μια θέση προνομίου, του προνομίου να μην είναι από τα πρώτα θύματα των φασιστών, όσο οι φασίστες θα θερίζουν μετανάστ(ρι)ες, queer άτομα, αναρχικούς και διαδηλώτριες, αυτοί θα κουνάνε το δάχτυλο σε όσους αμύνονται χρησιμοποιώντας αντιβία και πατρονάροντας τους να περιμένουν υπομονετικά όσο δολοφονούνται μέχρι οι προνομιούχες τάξεις να αναγνωρίσουν το πρόβλημα. Οι πασιφιστές δεν αναγνωρίζουν πως το να τσακίσεις έναν φασίστα είναι μια πράξη αγάπης, αγάπης προς την ελευθερία.

Αυτό είναι το παράδοξο της ανεκτικότητας, αν μια ανεκτική κοινωνία δείξει ανοχή σε μη ανεκτικά άτομα τότε αυτά τα άτομα θα χρησιμοποιούσουν αυτή την ανοχή προς όφελος τους και θα καταστρέψουν την ανοχή της κοινωνίας. Η κοινωνία οφείλει να υπερασπιστεί τον εαυτό της, οφείλει να μην είναι ανεκτική προς τους μη ανεκτικούς. Οι φασίστες δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να ανοίξουν κεφάλια, να μαχαιρώσουν και να βάλουν ανθρώπους σε σακούλες. Ξέρουν ότι δεν έχουν πολιτικό κόστος με την χρήση βίας γιατί το κοινό που απευθύνονται ηδονίζεται από την βία προς μειονότητες. Η βία δεν γεννά την βία, οι φασίστες γεννάνε την βία και η βία προς τους φασίστες γεννά την ελευθερία.

Καιρός να καταλάβουν οι πασιφιστές πως όταν καταδικάζουν την μη θεσμική βία το μόνο που καταφέρνουν είναι να υπονομεύουν το αντιφασιστικό κίνημα και να δίνουν πάτημα στους φασίστες να συνεχίσουν τις βαρβαρότητες τους.

Ο τρόπος, λοιπόν, για την αντιμετώπιση του φασισμού, δεν είναι ούτε οι θεσμοί , ούτε πασιφιστικές λογικές τύπου «μορφώστε τους φασίστες», αλλά η χρήση της αντιβίας και η οργάνωση στον δρόμο.

ΟΥΤΕ ΜΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ, Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Αυτόνομο Σχήμα Ηλεκτρολόγων

autonomohmmy.espivblogs.net

Εικόνες:

από ΑΑΑ 09/10/2021 9:27 μμ.


Δεν γινεται να γραφεται οτι ο φασισμος δεν κερδιζεται με τα δικαστηρια και τους νομους ενω περσι τετοιες μερες η ΧΑ βασει δικαστικης αποφασης ηταν εγκληματικη οργανωση και τα μελη της θα φυλακιζονταν. Την ΧΑ δεν την εβαλε φυλακη το Δικαστηριο, αλλα οι οργανωμενοι αλληλεγγυοι αντιφαστιστες, κανοντας εκατονταδες πορειες και καλεσματα για να στηριξουν το δικαστικο αγωνα της Οικ. Φυσσα, την Οικ Λουκμαν, τους ψαραδες, τα μελη του ΠΑΜΕ ΚΟΚ. Η ΧΑ μπηκε φυλακη γιατι αλληλεγγυοι δημοσιογραφοι καλυψαν την δικη και ενημερωναν το κοσμο τι συνεβαινε, καταδεικνυοντας τι ξεφτιλες ηταν και ειναι οι ΧΑ(μεσα απο τηλ. συνομιλιες) και κρατωντας το θεμα στην δημοσιοτητα. Την ΧΑ την εβαλαν αλληλεγγυοι δικηγοροι που υπερασπιστικαν τα θυματα του φασισμου στο δικαστριο και αρκετη εξ αυτων εθελοντικα και αφιλοκερδως. Την ΧΑ την εβαλε φυλακη το πληθος 40χιλ ανθρωπων την μερα της καταδικαστικης αποφασης. Δεν ξερω αν εισασταν o/η Δικαστης με τοσο οργανωμενο κοσμο εξω απο το δικαστηριο τι αποφαση θα περνατε. Η Καταδικη της ΧΑ διημιουργει δικαστικο προηγουμενο και για μελλοντικες αποφασεις τον φασιστα που κτυπησε κοσμο εφαγε τρια χρονια, αποτρεπτικη ποινη για αλλους φασιστες να κτυπησουν κοσμο στο δρομο. Γιατι τοσος μηδενισμος ρε παιδια?

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License