Έφυγε για πάντα ο Γιώργος Βλασσόπουλος

Ένα τηλέφωνο απ΄τα παλιά λημέρια του παλιού συντρόφου Καραπλή που μου είπε για τον χαμό του Γιώργου. Σ' ευχαριστώ Μήτσο. Για όσους τον γνώρισαν (τιμή μου), για όσους ακουσαν για αυτόν, για όσους αδιαφορούν, για όσους δεν γνωρίζουν, ήταν ένας άνθρωπος με μεγάλη ψυχή. Ανθρωπολογικός τύπος μιας άλλης εποχής, με τα κακά της και τα καλά της, μιας συλλογικής εποχής (που χάνεται). Οι νεκρολογίες πλέον ανήκουν σε αυτούς που ξέρουν κι έχουν το δικαίωμα. Οι λεπτομέρειες έχουν τη σημασία τους αλλά για όσους οφείλουν να το πράξουν. Τίποτε άλλο. Λίγα δάκρυα για ένα έργο που δεν τελείωσε μέχρι να φύγει. Γενναίος όπως έμαθα στα τελευταία του. Όπως πάντα. Γεια σου Γιώργο και σε ευχαριστώ, σπουργίτη της Αναρχίας. Περιμένω να σε δω ξανά "αιώνιε έφηβε"...

https://anarchypress.wordpress.com/2021/10/09/%ce%ad%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%b5-%ce%bf-%cf%83%cf%8d%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%82-%ce%b2%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%cf%8c%cf%80/

Έφυγε από κοντά μας, σήμερα 9 Οκτώβρη 2021, ο αναρχικός αγωνιστής σύντροφος και αδελφός μας Γιώργος Βλασσόπουλος μετά από μάχη με τον καρκίνο.

«Αναρχία: η ζωή, η ελπίδα και το όραμά μας για έναν κόσμο απαλλαγμένο από εξουσία, καταπίεση και εκμετάλλευση.»

Γ. Βλασσόπουλος

Χαιρετούμε τον σύντροφό μας στο κοιμητήριο Ζωγράφου τη Δευτέρα 11 Οκτώβρη, ώρα 10:00 π.μ

από Σ.Σ. 09/10/2021 10:51 μμ.


Όταν καταρρέει αυτή η αυταπάτη ότι όλοι θα είναι πάντα εκεί που ήταν.... ''όπως τότε''.... για πάντα...που δεν την δημιουργείς εσύ στο μυαλό σου αλλά ο καθένας με την παρουσία του...τότε νομίζεις ότι αλλάζει το σύμπαν...

από Α 09/10/2021 11:25 μμ.


Πάντα κοντά μας σύντροφε. Γενιές γαλουχίθηκαν κοντά σου. Έδωσες και πήραμε πολλά, ελπίζω να σου δώσαμε κάτι και εμείς. Πιτσιρίκια τότε, κάτι θα σου αφήσαμε και εσένα ε; Δεν μπορεί. Δεν ήθελες να σε ακολουθεί κανείς. Το έλεγες και το ξαναέλεγες. Ήσουν σα να λέμε κάτι σαν ενα κομμάτι της ψυχής της αναρχίας. Ανυπότακτος και εχθρός καθε εξουσίας. Κάθε κρατισμού Κοκκίνου ή μαύρου. Αναρχικός για πάντα αδερφέ. Τιμή μου σύντροφε που σε γνώρισα έστω και για τα λίγα χρόνια που περπατήσαμε μαζί. Είσαι από τους ανθρώπους που κάτι άφησαν πίσω σου τους σε αυτό το κόσμο. Αυτό το κάτι δεν θα πεθάνει όσο αναπνέει έστω και μια αναρχική καρδιά.

από Ανδρέας Α 10/10/2021 9:13 πμ.


Προσωπικά το νιώθω σαν το τελος μιας εποχής. Μιας εποχής που έδωσε πολλά στην αναρχία, που ξεκαθάρισε απόψεις και που ο Γιώργος ήταν στον πυρήνα αυτών των απόψεων. 

Καλό ταξίδι Γιώργο Σε χαιρετώ με μια μαντινάδα

Στον άλλο κόσμο που θα πας ετοίμασε το χώμα

για να δεχτεί κάποια στιγμή και το δικό μου σώμα

από Παππούςgg 10/10/2021 10:52 πμ.


Ότι και να πούμε είναι λίγο για τον άνθρωπο και αναρχικό Γιώργο Βλασσόπουλο! Ελπίζουμε να γραφτεί ένα βιβλίο γι' αυτόν από τους συνεχιστές του έργου του. Ο σύντροφος Γιώργος Κυριακού με σύντομο και περιεκτικό τρόπο μας έδωσε τη δυσάρεστη είδηση με φιλοσοφική προσέγγιση. Έτσι οι επαναστάτες πρέπει να αντιμετωπίζουν το θάνατο!

από @ 10/10/2021 12:14 μμ.


Εκατοντάδες νέοι συντροφοι από αθήνα αλλλά και από την επαρχία περασαν από το υπόγειο της αρχειοθήκης. Και όλοι έχουμε να διηγηθούμε απο μια ιστορία απο την συνάντηση μας με τον Βλασόπουλο. Παντα σταθερος στις απόψεις του, με δικό του αναρχικο κριτίριο, ενάντια σε κρατος, εξουσία και σταλινισμό. Αντιο συντρόφε, τίποτα και κανενας/ καμια δε μενει για πάντα. Αν αντιληθφουμε όλοι-ες τη θνητότητά μας, πολλά θα άλλαζαν σε τουτη τη ζωή.

από - 10/10/2021 12:42 μμ.


Ήταν ένας Ανθρώπινος άνθρωπος, που πραγματικά ήθελε και αγωνιζόταν για μια ανθρώπινη, δίκαιη κοινωνία. Καλή δύναμη σε όλους τους δικούς του ανθρώπους.


Γειά σου Γιώργο Βλασσοπουλε Καλό ταξίδι στους Αναρχους ουρανούς, Γενναιε Αναρχικε(που Αγωνίστηκες για έναν κόσμο απαλλαγμένο από εξουσία, καταπίεση και εκμετάλλευση).

Ήταν τιμή μου που σε γνώρισα όσα χρόνια ήμουν Αθήνα και ο Δρόμος μου με έφερε στην Αναρχική Αρχειοθηκη και ήταν η αρχή της αναρχικής μου διαδρομής και που έμαθα από εσένα την αναρχική διαδρομή(του αναρχικού ναυτικού θείου μου ΛΙΒΕΡΕΤΟΥ Ε. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ, που είχε φύγει από πριν γεννηθω και δεν ήξερα) και σε ευχαριστώ. Περιμένω να σε δω ξανά στους Αναρχους ουρανούς.

*Λιβερετος Α. Παναγιώτης

από Giwrgo 10/10/2021 2:36 μμ.


Akoma 8ymamai na pernaw ta skalia THS saripoyloy, moirasmata THS diadromhs eley8erias...wraia xronia, dyskola Kai agna xronia..anarxia Kai zwh !! Pws allaksane toso ta pramata.. Kalo taksidi !! Enas 30arhs + poy SE gnwrise pitsiriki! 

από Γιώργος Μεταξάς 10/10/2021 3:02 μμ.


Γιώργο αντίο

Είχα την ευκαιρία στη ζωή μου να σε γνωρίσω, να συλληφθώ μια φορά μαζί σου και να μεταφράζω στα γερμανικά για το radikal τα κείμενα αλληλεγγύης στον Κυριάκο που μου έφερνες. Ακόμα και αν διαφωνούσαμε σε πολλά, ο αμοιβαίος συντροφικός σεβασμός μου έλεγε ότι δεν τσακωνόσουνα χωρίς λόγο. Θα νικήσουμε. Το χρωστάμε σε σένα όσο και σε τόσες άλλες πριν από μας αλλά πολύ περισσότερο για αυτές που έρχονται

.

από Α 10/10/2021 5:42 μμ.


Όσοι κατεβήκαμε παιδάκια τα σκαλιά του υπογείου της Σαριπόλου

Όσοι δε γνωρίσαμε άλλη Αναρχία εκτός από την εξεγερσιακή

Όσοι βιώνουμε ακόμα ότι η αναρχία είναι τρόπος ζωής και συνεχούς εξεγερτικής δράσης

Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ

από Γιώργος Μεριζιώτης 10/10/2021 9:22 μμ.


Γνώρισα τον Γιώργο στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Ηταν στην συντακτική ομάδα της εφημερίδας «Δοκιμή», μόλις είχε έρθει στον αναρχικό χώρο (από τον αριστερισμό) και η εφημερίδα δεν έγραφε στο εντιτοριαλ της ότι είναι αναρχική ούτε καν αντιεξουσιαστική.

Πορευτήκαμε για ένα διάστημα πολιτικά μαζί , απο διαφορετικές ομάδες, μετα διαφώνησα πολιτικά μαζί του και σταμάτησα την συνεργασία.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στον Βλασσόπουλο ήταν η αυταπάρνηση του και η ανιδιοτέλεια του, ανιδιοτέλεια μέχρι τα άκρα, μέχρι του σημείου να ζημιώνεται προσωπικά γιατί όταν καταπιανοταν με ένα θέμα τα έδινε όλα, προτιμούσε να μείνει μόνος του παρα να τα παρατήσει. Είχα και για ένα μικρό διάστημα πιο προσωπική σχέση μαζί του και με την συντρόφισσα του Άννα.

Ο Γιώργος σχεδόν μια δεκαετία μεγαλύτερος από μένα σαν φοιτητής στη Νομική Αθήνας συμμετείχε στην κατάληψη της σχολής επι χούντας το 73 συνελήφθη, βασανίστηκε και φυλακίστηκε, παρόλο που είχαμε μια πιο στενή σχέση δεν ήθελε να μιλάει για αυτά, και την Νομική δεν την τελείωσε ποτέ.

Ένα άλλο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι για αρκετά χρόνια φρόντιζε τον πατερά του, τον ξεσκάτωνε και τον τάιζε μέχρι τον θάνατο του γιατί ο κακομοίρης έπασχε από αλτσχάιμερ.

Αυτός ήταν ο Βλασσόπουλος , ανιδιοτελής και τρομερά αλληλέγγυος αναρχικός αγωνιστής με καλή θεωρητική κατάρτιση και συγκρότηση.

Γεια σου σύντροφε, θα μου λείψουν οι ομηρικοί πολιτικοί καυγάδες και οι αντι/ παραθέσεις (με την καλή έννοια) που είχαμε σε διάφορες συνελεύσεις του χώρου.

από Πρώην Α/Θ 11/10/2021 10:07 πμ.


Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος μιας εποχής, με τα αρνητικά και τα θετικά της.

Εποχής που πέρασε και μοιάζει τόσο μακρινή πια.

από Ράνια Κατσαρέα 11/10/2021 3:30 μμ.


Ήταν 1982 όταν γνωρίσαμε τον Γιώργο. Μόνο που για εμάς, πιτσιρίκια τότε, δεκαοχτώ, δεκαεννιά, ήταν πάντα «Βλασσόπουλος», ποτέ «Γιώργος». Κέρδισε την εμπιστοσύνη μας, χωρίς να δείχνει πως το επιζητούσε και, συντροφικά, μας την ανταπέδωσε. Κρατούσαμε τότε έναν χώρο πολύ κοντά στο πατρικό του, στον Άγιο Σπυρίδωνα, στο Αιγάλεω. Αμέσως μας πήγε να δούμε το αρχείο του. Καλησπερίσαμε τον πατέρα του και βρεθήκαμε σε ένα δωμάτιο κατακλυσμένο από έντυπα. Είναι μια πολύ ζωηρή ανάμνηση: Στοίβες από έντυπα που έφταναν ως το ταβάνι και ανάμεσά του ο Γιώργος, προσηνής, αθλητικός, γεμάτος ζωντάνια να μας εξηγεί το ένα και το άλλο.

  Έχοντας κοινό Μέντορα τον μακαρίτη μπαρμπα-Γιάννη Γαλανόπουλο, συμμεριζόμαστε τη βαρύτητα που είχε για το κίνημα η συγκέντρωση ντοκουμέντων και η αποδελτίωσή τους. Το μότο «Μη λέτε, μην γράφετε, μη προπαγανδίζετε τίποτα χωρίς να είναι τεκμηριωμένο, χωρίς «ντοκουμεντάρισμα» -κατά την έκφραση του μπάρμπα - βρήκε την έκφρασή του στην έκδοση του βιβλίου «Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται…» το οποίο, μαζί με τον Ξενοφώντα Αθανασίου, κυκλοφόρησαν το 1983. Και το ίδιο σκεπτικό έμελλε να χαρακτηρίζει ό,τι άλλο κυκλοφόρησε με δική του πρωτοβουλία».

  Έζησε μια μακριά ζωή σκέψης και δράσης ο σύντροφος Βλασσόπουλος. Στην ομάδα της εφημερίδας «Δοκιμή» και στη συνέχειά της «Αναρχίας», στους αγώνες εκείνων των χρόνων, ακόμα κι αν χώρισαν οι δρόμοι μας, ποτέ δεν έχασε το σεβασμό μας. Στο Πολυτεχνείο του ΄95, όταν ακολούθησε διαφορετική υπερασπιστική γραμμή από εμάς τους άλλους συλληφθέντες, δεν μας πέρασε από το μυαλό να μη σεβαστούμε τις επιλογές του.         Συστηματικά, χωρίς δισταγμούς επωμίστηκε το κόστος της επιλογής του να ζήσει μια ζωή ταγμένη στους αναρχικούς αγώνες. Κόστος σωματικό, ψυχολογικό, συναισθηματικό και οικονομικό ακόμα. Και στο πέρασμα του χρόνου κατέδειξε πως η αναρχία για αυτόν δεν υπήρξε ποτέ μια νεανική τρέλα, μια τάση της διανόησης, μια περιθωριακή σέχτα. Ήταν μια διαχρονική στάση ζωής στην υπηρεσία ενός μαζικού κινήματος. Και είναι μια ζωή δικαιωμένη αυτή του Γιώργου μας γιατί αναλώθηκε ολόκληρη στην προσπάθεια να καλλιεργήσει τις δύο βασικές ανθρώπινες ιδιότητες: Τη δύναμη της σκέψης και την επιθυμία της εξέγερσης.

από μια υποσημείωση 11/10/2021 5:11 μμ.


Όσο και να διαφωνήσαμε ή να χώρισαν οι δρόμοι μας στην πορεία των δεκαετιών, σήμερα όλοι ανεξαίρετα  οφείλαμε να είμαστε εκεί.

Το φευγιό του Βλασσόπουλου δεν σηματοδοτεί κανένα τέλος εποχής, άλλωστε ήταν απο τους ανθρώπους που δεν απογοητευόταν από "ήττες", ούτε ενθουσιαζόταν απο μικρες "νίκες" ιδιαίτερα εκείνες που ήταν αποτέλεσμα συνδιαλλαγής.

Ο Γιώργος από μόνος του είναι ένα κεφάλαιο στην ιστορία της Αναρχίας στον Ελλάδικό χώρο και της μετα-πολιτευτικής ιστορίας εξίσου.

Πάμε λοιπόν, τίποτα δεν τέλειωσε!

Πάμε όπως μπορει ο καθένας.

από ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ 11/10/2021 5:43 μμ.


ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ ..ΑΝΤΙΟ ΣΥΝΤΡΟΦΕ..

από Παφνούτι 14/10/2021 4:27 μμ.


Μια παγωμάρα για τις εποχές μας που λήγουν.....Και αστραπές αναμνήσεων:

 - Ο κόμπος στο στομάχι όταν πρωτοκατέβαινες το υπόγειο της Σαριπόλων με μια αίσθηση πως μπαίνεις σε ένα χώρο "βαριά σεσημασμένο" [ένα βίωμα πολύ γνώριμο νομίζω σε κάθε (μετ)έφηβο της εποχής που ψαχνόταν με τα πολιτικά δίχως να μασήσει στις λογής παραταξιακές σειρήνες]

 - Κατόπιν το σάστισμα από την πανδαισία έντυπου υλικού, αφισών, παννώ, πάντα σε εκείνη τη στοιχειωτική μαυροκόκκινη απόχρωση.

-Το επετειακό παρόν στις εκδηλώσεις της Αρχειοθήκης και στις συζητήσεις της σε κάθε τριήμερο Πολυτεχνείου....Κατόπιν η ηρωική έξοδος από το ίδρυμα σε "αναρχική πανστρατιά" με βολονταριστικά σλάλομ κάτω από τη μύτη των κρανοφόρων/παρατεταγμένων κνιτών......και τόσα άλλα.

Και φυσικά και τη δυσανασχέτηση τότε που οι δικοί του είχαν πάρει εργολαβία το "χώρο" (καθώς στην αναρχία κανονικά δε χωρούν ούτε αρχηγοί, ούτε παραγοντισμός) ... Αλλά σιγά σιγά όσο λιγόστευαν, τόσο πιο συγκινητικοί γίνονταν, καθώς έμεναν οι πραγματικά ταγμένοι και ανιδιοτελείς και έφευγαν οι "αλεξιπτωτιστές" και οι φιγουρατζήδες. Συν του ότι υπολάνθαναν σε κάποιους δειλά-δειλά και τάσεις αναρχοχριστιανικές .Και μπράβο τους που συνεχίζουν και δε μασάνε σε όσα έχει μασήσει εσχάτως μεγάλο μέρος των ομοϊδεατών τους. Νομίζω πως η Αρχειοθήκη ήταν (και είναι) στα καθ' ημάς η πιο πιστή στο 19ο αιώνα αναρχική οργάνωση. Και φυσικά αυτό το λέω ως έπαινο καθώς τον λατρεύω αυτόν τον αιώνα. Και ο Βλασσόπουλος και όλοι οι συναγωνιστές του στην Αρχειοθήκη ανήκουν εκεί ακριβώς: στη χορεία των κλασικών του ελληνικού αναρχισμού.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License