Αλληλεγγύη στους συντρόφους Ν. Ματαράγκα και Γ. Καλαϊτζίδη, δίκη 13/10

Την ώρα που οι ναρκέμποροι κυκλοφορούν ανενόχλητοι και οπλισμένοι, οι αγωνιστές-ριες του κινήματος στα Εξάρχεια αντιμετωπίζουν την πιο σκληρή καταστολή. Εξακριβώσεις, παρενοχλήσεις, ξυλοδαρμοί, παρακολουθήσεις πολιτικών χώρων, σχηματισμός δικογραφιών με μάρτυρες κατηγορίας ναρκέμπορους, κλείσιμο καταλήψεων και κοινωνικών κέντρων, επιθέσεις σε στέκια της περιοχής. Το δίλημμα που τίθεται σήμερα στο κίνημα είναι υπαρξιακό: Ή θα αποδεχτεί τη συνύπαρξη με όλο αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο που ουσιαστικά θέλει να το εξαφανίσει ως πολιτικό και κοινωνικό υποκείμενο ή θα αντισταθεί, θα συγκρουστεί και θα εξεγερθεί.. Από τη μια οι φορείς της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της ταξικής αλληλεγγύης σε επιθετικό σχηματισμό, έχοντας πετύχει με την αγωνιστική τους συνέπεια και διάρκεια να αναγνωριστούν κοινωνικά ως οι δυνάμεις εκείνες που ενδιαφέρονται και επιδιώκουν να απαλλάξουν την περιοχή από τη μάστιγα της ναρκομαφίας. Και από την άλλη το θλιβερό συνδικάτο μαφίας - αστυνομίας.

ΜΠΑΤΣΟΙ ΜΑΦΙΟΖΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

Ήρθε ο καιρός το παραπάνω σύνθημα να ηχήσει ξανά δυνατά και μαζικά στις νέες μάχες που καλείται να δώσει το προσεχές διάστημα το ανταγωνιστικό κίνημα απέναντι στις παρακρατικές συμμορίες που εξοπλίζονται από το κράτος και εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Η παρατεταμένη καπιταλιστική κρίση και το βάθεμα των ταξικών ανισοτήτων διαμορφώνουν συνθήκες διάχυτου κοινωνικού κανιβαλισμού και ένταση της επίθεσης στους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους συνολικότερα. Η αναζοπύρωση φασιστικών συμμοριών και μαφιόζικων κυκλωμάτων που επιχειρούν να ελέγξουν το κοινωνικό πεδίο σε κάθε του έκφραση απαιτεί την πολιτική και οργανωτική -ανα-συγκρότηση του προλεταριακού στρατοπέδου και την διαμόρφωση ενός στρατηγικού πλάνου αναχαίτισης της εργοδοτικής, φασιστικής και πατριαρχικής βίας.

Οι ναρκομαφίες και οι μαφίες συνολικότερα αποτελούν άλλη μια έκφραση, από τις πιο ειδεχθείς, της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Αξιοποιούνται από τα Κράτη παγκοσμίως από το να αναχαιτούν επαναστατικά κινήματα, να δολοφονούν συνδικαλιστές και ανθρώπους που αγωνίζονται για την φύση, μέχρι το να ελέγχουν τις ακτίνες των φυλακών. Πάντα πρός όφελος επιχειρηματιών, αστυνομικής και δικαστικής μαφίας, εργοδοτών, εφοπλιστών και βιομηχάνων.

Στα Εξάρχεια, η στρατηγική αυτή συμπυκνώνεται στην επιχειρούμενη δομική μετάλλαξη τους, μέσα από την στρατιωτικού τύπου καταστολή με στόχο την εξαφάνιση του ιστορικού ριζώματος του ανταγωνιστικού κινήματος στην περιοχή και των κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων που αυτό διαμόρφωσε για δεκαετίες. Μέσα από τη μετατροπή της σε ένα απέραντο σούπερ μάρκετ ναρκωτικών και παράλληλα, τον "εξευγενισμό" της, με το νοίκι για ένα δυάρι να κάνει 500 ευρώ. Μέσα από το κλείσιμο του Πολυτεχνείου, μέσα από τη βεβήλωση των ιστορικών της μνημείων αγώνα, όπως αυτό του αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, που σήμερα έχει καταντήσει τασάκι για τζιβάνες και σκουπιδοντενεκές για κουτάκια μπύρας.

Την ώρα που οι ναρκέμποροι κυκλοφορούν ανενόχλητοι και οπλισμένοι, οι αγωνιστές-ριες του κινήματος στα Εξάρχεια αντιμετωπίζουν την πιο σκληρή καταστολή. Εξακριβώσεις, παρενοχλήσεις, ξυλοδαρμοί, παρακολουθήσεις πολιτικών χώρων, σχηματισμός δικογραφιών με μάρτυρες κατηγορίας ναρκέμπορους, κλείσιμο καταλήψεων και κοινωνικών κέντρων, επιθέσεις σε στέκια της περιοχής. Το δίλημμα που τίθεται σήμερα στο κίνημα είναι υπαρξιακό: Ή θα αποδεχτεί τη συνύπαρξη με όλο αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο που ουσιαστικά θέλει να το εξαφανίσει ως πολιτικό και κοινωνικό υποκείμενο ή θα αντισταθεί, θα συγκρουστεί και θα εξεγερθεί.. Από τη μια οι φορείς της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της ταξικής αλληλεγγύης σε επιθετικό σχηματισμό, έχοντας πετύχει με την αγωνιστική τους συνέπεια και διάρκεια να αναγνωριστούν κοινωνικά ως οι δυνάμεις εκείνες που ενδιαφέρονται και επιδιώκουν να απαλλάξουν την περιοχή από τη μάστιγα της ναρκομαφίας. Και από την άλλη το θλιβερό συνδικάτο μαφίας - αστυνομίας.

Ο προσανατολισμός της αστυνομίας είναι σαφής. Ως εργαλείο ταξικής κυριαρχίας και κοινωνικού ελέγχου, προσφέρει πλήρη κάλυψη στο ναρκεμπόριο που διαδραματίζεται ακριβώς μπροστά στα μάτια της – με εξαίρεση κάποιες ελάχιστες για το θεαθήναι επιχειρήσεις – στοχεύοντας την ίδια στιγμή με αυξημένη ένταση τον κόσμο του αγώνα και τις δομές του, εκμεταλλευόμενη, στην παρούσα συγκυρία, κάθε σπιθαμή χώρου που προσφέρει σε αυτήν η αστυνομικού τύπου διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση. Αυτή ακριβώς είναι η με πολεμικούς όρους επιχείρηση συντριβής του κινήματος στα Εξάρχεια.

Τώρα, πέντε χρόνια μετά την εκτέλεση του ναρκέμπορου, το συμβούλιο πλημμελειοδικών αποφάσισε να προχωρήσει σε δίκη η εν λόγω υπόθεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει τους συντρόφους μέχρι και σε ισόβια κάθειρξη. Η κατασκευή ενός σαθρού και στημένου κατηγορητηρίου σε βάρος των αναρχικών Ν. Ματαράγκα και Γ. Καλαϊτζίδη για την εκτέλεση ενός αδίστακτου ναρκέμπορα που αιματοκυλησε την περιοχή των Εξαρχείων, μέχρι να εξουδετερωθεί από επαναστατικές δυνάμεις, αποδεικνύει ξανά με τον πιο εμφατικό τρόπο την σκανδαλώδη σχέση της αστυνομίας και των ρουφιάνων της στην περιοχή. Η δικογραφία των συντρόφων βασίζεται σε καταθέσεις ναρκέμπορων (ακόμα και φυλακισμένων), καθ υπόδειξη της αστυνομίας, που το Κράτος αποφάσισε να τους καταστήσει επίσημους συνομιλητές του και μάρτυρες κατηγορίας προκειμένου να προφυλακίσει δύο αγωνιστές και να ισχυροποιήσει την ηγεμονία του συνδικάτου μαφίας - αστυνομίας στη γειτονιά.

Η αλληλεγγύη στους συντρόφους είναι δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη αφού αποτελεί συνενοχή στον αγώνα που δώσαμε μαζί με χιλιάδες ανθρώπους με μοναδικα μας όπλα την αλληλεγγύη και τις συντροφικές σχέσεις. Η μετατροπή των Εξαρχείων σε μια απέραντη ναρκοπιάτσα, σε ένα διασκεδαστήριο χαμηλής αισθητικής και πειθαρχημένης και φθηνής εργασίας, σε μια αστυνομοκρατούμενη ζώνη εμπέδωσης του δόγματος μηδενικής ανοχής σε όσους αγωνίζονται, μας πεισμώνει ακόμα περισσότερο ωστέ να αγωνιστούμε για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων και την μετατροπή τους ξανά σε χώρο εξεγέρσεων, συνελεύσεων, ριζοσπαστικών και ζωτικών διαδικασιών για το κίνημα και την γειτονιά.

Ακριβώς γιατί ο κόσμος του αγώνα δεν αντιλαμβάνεται ως ουδέτερα τα φαινόμενα των ναρκωτικών, των μαφιών και του κοινωνικού κανιβαλισμού, αλλά ως ταξικά προσδιορισμένα, ως πτυχή και έκφραση δηλαδή της συνολικότερης αστικής στρατηγικής για την υποτίμηση των όρων διαβίωσης των προλεταριακών λαϊκών μαζών.

Επανάσταση ή Βαρβαρότητα

Αλληλεγγύη στους συντρόφους, μέλη του Ρουβίκωνα, Γιώργο Καλαιτζίδη και Νίκο Ματαράγκα, στο δικαστήριο που ξεκινάει στις 13 Οκτωβρίου.

Ταξική Αντεπίθεση Αθήνας (ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License