post image

Σήμερα, Πέμπτη, 14/10/21 στις 11 π.μ. πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο κτήριο που στεγάζεται η εταιρεία ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε. Η παρέμβαση είχε σκοπό να δώσει ένα πρώτο μήνυμα στην εταιρία σχετικά με τις βλέψεις που έχει για την ανάπλαση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Οι υπεύθυνοι της εταιρίας αρνήθηκαν να παραλάβουν το κείμενο μας. Η παρέμβαση κράτησε γύρω στα 10 λεπτά με τρικάκια και συνθήματα και αποχωρήσαμε πρωτού οποιεσδήποτε αστυνομικές δυναμείς καταφθάσουν στο πεδίο.

ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΕΤΡΟ ΠΑΝΟΡΜΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΤΩΧΟΙ ΕΚΤΟΠΙΣΜΕΝΟΙ

κείμενο παρέμβασης

Η ΑΦΙΞΗ ΤΩΝ «ΕΥΓΕΝΩΝ»

Αν δεχτούμε ότι η τάξη των «ευγενών» καταργήθηκε μαζί με τη βασιλεία, πως συμβαίνει να έχουμε την επέλαση των «ευγενών» σε δεκάδες γειτονιές των αστικών ιστών, των αγροτικών, προαστιακών και νησιωτικών περιοχών ή σε ολόκληρες πόλεις παγκοσμίως; Μα φυσικά μέσω του εξευγενισμού, του gentrification όπως πρωτοαναφέρθηκε από την κοινωνιολόγο Ruth Glass το 1964 για να περιγράψει την κοινωνικοχωρική µεταβολή της συνοικίας του Ίσλινγκτον στο δυτικό Λονδίνο, η οποία στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 από εργατική γειτονιά µετατράπηκε σε περιοχή µεσαίας τάξης. Η ετυµολογία του όρου «gentrification» παραπέµπει στο ρήµα «gentry», το οποίο προέρχεται από το γαλλικό «genterise» του 14ου αιώνα, που σήµαινε «αυτός που έχει γεννηθεί ευγενής». Το σχέδιο είναι απλό: «υποβαθμισμένες», «υπανάπτυκτες», «παρηκμασμένες» περιοχές πρέπει να «εκσυγχρονιστούν» γιατί ο κόσμος πάει «μπροστά», γιατί η «ανάπτυξη» είναι το παν, γιατί η εμπορευματική αξία, το εμπόρευμα είναι ο βασικός ρυθμιστής της σύγχρονης αστικής ζωής, και αυτό θα γίνει πάση θυσία μέχρις «ότου όλοι ή οι περισσότεροι των αρχικών κατοίκων από την εργατική τάξη εκτοπιστούν και αλλάξει ο συνολικός κοινωνικός χαρακτήρας της περιοχής». Το που θα πάνε οι κάτοικοι οι οποίοι κατά βάση είναι από την εργατική τάξη, χαµηλόµισθοι, φτωχοί, μετανάστες, µέλη µειονοτικών οµάδων, ηλικιωµένοι, άστεγοι, και το πως θα ζήσουν φεύγοντας από την περιοχή τους, είναι κάτι που φυσικά ούτε απασχολεί, ούτε αναφέρεται στα εγχειρίδια του εξευγενισμού. Το θέμα είναι να έρθουν νέοι, λευκοί, επαγγελµατίες, τεχνικοί και στελέχη επιχειρήσεων µε υψηλή εκπαίδευση και υψηλούς µισθούς. Και οι αρνητές της «προόδου», τα ριζοσπαστικά και αγωνιστικά κομμάτια της κοινωνίας, οι καταληψίες, οι υποψιασμένοι, όλ@ αυτ@ τα υποκείμενα θα κυνηγηθούν ανελέητα, μέχρις ότου γίνουν «άνθρωποι κανονικοί στον κανονικό μας ωραίο κόσμο»…

Από το Άμστερνταμ μέχρι το Λονδίνο, από τη Βαρκελώνη μέχρι το East Village της Νέας Υόρκης, από το Σίδνεϊ μέχρι το Αμβούργο, από το Τορόντο μέχρι το Τόκιο και από το Χάρλεμ μέχρι και το Γκάζι, οι εξευγενιστικές διαδικασίες έχουν κοινούς παρονομαστές: νέες επιχειρήσεις, επενδύσεις, τουρίστες, φοιτητές, καλλιτέχνες, ταλέντα και διάσημους, πλούσιους και µορφωµένους κατοίκους, η ανάδυση δηλαδή μιας «επιχειρηματικής περιοχής ή πόλης». Σύμφωνα με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές παγκοσμίως, η Αθήνα πρέπει κι αυτή να αποκτήσει «city branding», να γίνει δηλαδή μια ανταγωνιστική πόλη με «ταυτότητα» που να μπορεί να λανσάρει τον εαυτό της στους επενδυτές. Διότι τι είναι μια πόλη χωρίς επενδύσεις; Χωρίς «ανάπλαση»; Χωρίς «αναβάθμιση»; Χωρίς «ανάπτυξη»; Χωρίς «πρόοδο»; Χωρίς «εξευγενισμό»; Αρχικό παράδειγμα «εξευγενισμού» γειτονιάς στην Αθήνα υπήρξε η Πλάκα, ακολούθησε το Μεταξουργείο και το Γκάζι και στη διαδικασία βρίσκονται τα Πετράλωνα (μαζί και ο λόφος Φιλοπάππου) και τα Εξάρχεια (μαζί και ο λόφος του Στρέφη). Η «εξέλιξη» της Πλάκας είναι γνωστή. Μια γειτονιά παραδομένη στους τουρίστες και στους επενδυτές, απλησίαστη για τα περισσότερα πορτοφόλια των επισκεπτών από άλλες περιοχές της Αθήνας. Στο Γκάζι, μια συνοικία που δημιουργήθηκε για να στεγάσει κατά βάση τους εργάτες του εργοστασίου γκαζιού, το οποίο έχει μετατραπεί σε απέραντο διασκεδαστήριο, οι μέχρι προ της «αναβάθμισης» εγκατεστημένες οικογένειες τσιγγάνων, εκτοπίστηκαν βίαια από τα χαμηλά σπίτια με τις εσωτερικές αυλές και στη θέση τους εμφανίστηκαν μπαρ και νεοταβέρνες. Η βιομηχανία της διασκέδασης στο Γκάζι συνοδεύτηκε από παραοικονομικές δραστηριότητες, όπως η στάθμευση αυτοκινήτων από κυκλώματα μπράβων (σε περίπτωση που κάποιος δεν δεχτεί την προσφορά της υπηρεσίας είναι πιθανό να βρει το αυτοκίνητό του με σημαντικές φθορές), αλλά και η εκβιαστική επέμβαση στη ρύθμιση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στη γειτονιά (σε περίπτωση που κάποιος δεν δεχτεί να αλλάξει η χρήση της ιδιοκτησίας του είναι πιθανό να βιώσει την εμπειρία του εμπρησμού, όπως έγινε σε παλιό φούρνο του οποίου ο ιδιοκτήτης αρνήθηκε να παραχωρήσει το χώρο, ώστε να ανοίξει κάποιο νέο μπαρ). Τα Πετράλωνα, μια παλιά λαϊκή συνοικία μετατρέπεται σε χώρο διασκέδασης για τους χίπστερ της πόλης, τα ενοίκια παραμένουν αρκετά υψηλά, τα ασθενέστερα νοικοκυριά εκτοπίζονται και αντικαθίστανται από πιο εύπορα νοικοκυριά και η περιοχή έχει την πρωτιά σε εκμίσθωση κατοικιών Airbnb. Όσο για τα Εξάρχεια, που εδώ και δεκαετίες ξεχωρίζουν για τα πολιτικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά τους , το πρωτεύον σε αυτήν την περίπτωση είναι ο «ιδεολογικός εξευγενισμός».

Η ανώνυμη εταιρεία «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» που ιδρύθηκε το Μάιο του 2018 επί ΣΥΡΙΖΑ με πρόεδρο τον Ν. Μπελαβίλα και συνεχίζει ακάθεκτη επί ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ με πρόεδρο («τυχαίνει» να είναι και ο δήμαρχος της πόλης μας… γιατί ποιος ικανότερος από αυτόν, ο οποίος έχει γαλουχηθεί χρόνια ολόκληρα μέσα στην οικογένεια του με την ιδέα της προόδου και της εξέλιξης για το καλό της τσέπης… ουπς συγνώμη… ορθή επανάληψη* για το καλό του τόπου;;;)τον Κ. Μπακογιάννη, έχει αναλάβει τον συντονισμό, τον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό και την υλοποίηση αναπλάσεων εντός των ορίων του Δήμου Αθηναίων, ιδίως στο κέντρο της πόλης των Αθηνών, με έμφαση στις περιοχές του Εμπορικού Τριγώνου και των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, προκειμένου όπως διατείνεται να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής, η κοινωνική συνοχή και η οικονομική ανάπτυξη των περιοχών. Η εταιρεία, μετρά ήδη την υλοποίηση μια σειρά «πετυχημένων έργων» με προεξέχον την ολοκλήρωση του «Μεγάλου Περίπατου» όχι φυσικά του Πέτρου, αλλά του δημάρχου μας και της παρέας του, που με τα χέρια στις τσέπες περιδιαβαίνουν την πόλη και ως άλλοι «πρωτοπόροι» της αμερικανικής δύσης ετοιμάζονται να εφαρμόσουν τις «πρωτοποριακές» τους ιδέες στην πόλη μας.

Η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» όταν μας πρωτοσυστήθηκε, ξεκαθάρισε ότι βασικός λόγος σύστασής της είναι η «ανάπλαση» των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Παρουσιάστηκε ως σωτήρας, έπειτα από μια σειρά εξαγγελιών και ανακοινώσεων διαφόρων κυβερνήσεων –ήδη από την εποχή της χούντας- για την «αποκατάσταση», την «αναβάθμιση», τη «διάσωση» των Προσφυγικών, αποσιωπώντας βέβαια το ρόλο του κράτους στην εκδίωξη των αρχικών κατοίκων ιδιοκτητών. Τα Προσφυγικά έχουν γίνει μπαλάκι στις διάφορες κρατικές υπηρεσίες και φορείς και όλοι θέλουν να τα σώσουν από την παρακμή και τη φθορά όπως διατείνονται, ενώ η πραγματικότητα μας δείχνει ξεκάθαρα, ότι το κράτος είναι ο κύριος και βασικός επίδοξος διαφθορέας της συλλογικής μνήμης των προσφυγικών, καθώς και ο μεσάζων για τους κάθε λογής επιχειρηματίες που βλέπουν το χώρο σαν αφάγωτο φιλέτο. Βάζοντας μπροστά, ως δούρειο ίππο, την ανάγκη στέγασης των συνοδών ασθενών του Αγίου Σάββα, την ανάγκη ύπαρξης μουσείου προσφύγων ή την ανάγκη στέγασης ευάλωτων ομάδων, παίζουν ξεδιάντροπά με τη νοημοσύνη μας. Η «Χριστιανική κοινωνική ένωση» έχει ολόκληρη πολυκατοικία παραπλεύρως των προσφυγικών ακριβώς για την φιλοξενία των συνοδών των ασθενών του Αγ, Σάββα και είναι ιδιοκτήτρια δεκάδων διαμερισμάτων στην ευρύτερη περιοχή, τα οποία και μισθώνει. Όσο για την ανάγκη μουσείου προσφύγων αγγίζει τα όρια του εξωπραγματικού.Τα προσφυγικά είναι ένας ζωντανός οργανισμός και αναπόσπαστο κομμάτι του κινήματος, είναι η στέγη προσφύγων που επέζησαν από τους σύγχρονους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τα φασιστικά καθεστώτα. Σαν κοινότητα προσφυγικών κατοικιών με συμμετοχή στους σύγχρονους κοινωνικούς αγώνες, μπορούν να χαρακτηριστούν σαν ένα ‘’ζωντανό μουσείο’’ χωρίς την έγκριση επίσημων φορέων. Οι δε μικρασιατικοί σύλλογοι, θα έπρεπε να αναρωτηθούν όντας απόγονοι προσφύγων οι ίδιοι, πόσοι πρόσφυγες κατοικούν αυτή τη στιγμή μέσα στα διαμερίσματα και αν η ανάγκη της στέγασης υπερέχει αυτής του μουσείου. Όσο για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες για τις οποίες κόπτεται το κράτος, να τους ενημερώσουμε ότι μόνο τέτοιες κατοικούν σήμερα στα προσφυγικά. Δεν πειθόμαστε με τις πολιτικές φιλανθρωπίας ούτε της τωρινής ούτε της προηγούμενης κυβέρνησης. Σε μια πρόχειρη αποδόμηση του κοινωνικού προφίλ της ανάπλασης αρκεί να δούμε την κατάργηση του προγράμματος “εστία” και τη συνολικότερη διαχείριση του ζητήματος της προσφυγιάς, την εγκατάλειψη και αχρηστία των φοιτητικών εστιών και την προδρομολογιμένη πλήρη ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας. Το κράτος είναι αυτό που δημιουργεί το πρόβλημα της στέγασης των ευπαθών κοινωνικών ομάδων και δε θα λύσει κανένα πρόβλημα με την ‘’επανάχρηση’’ των Προσφυγικών. Ας μη γελιόμαστε η ανάπλαση των Προσφυγικών είναι ακόμα ένα φαγοπότι με τα λεφτά του δημοσίου στο τραπέζι δημοτικών αρχόντων, εργολάβων, επιχειρηματιών και λοιπών εμπλεκόμενων φορέων. Παράλληλα εξυπηρετεί τα φιλόδοξα σχέδια των ευγενών για το πέρασμα τους στην ιστορία για την mainstream και trendy διαμόρφωση του μητροπολιτικού ιστού.

Μέσα από την 11ετή δράση στης Συνέλευσης των Κατειλημμένων Προσφυγικών, ΣυΚαΠρο, έχουμε καταφέρει να γεμίσουμε τη γειτονιά με ζωή, μεταμορφώνοντας την στη μεγαλύτερη κοινότητα (χωρικά και αριθμητικά) της Ελλάδας. Με όρους συλλογικών δομών και υποδομών προς κοινή χρήση στην κοινότητα λειτουργούν χώρος συνελεύσεων και εκδηλώσεων, δομές φιλοξενίας και δομή συλλογικών φούρνων της κοινότητας, η οποία παράγει ψωμί για εντός και εκτός της γειτονιάς, δομή παιδικού στεκιού και αυτομόρφωσης για τα παιδιά της γειτονιάς. Η δημιουργία και ενίσχυση της δομής συλλογικού skipping στις κοντινές λαϊκές καλύπτει μέρος της συλλογικής κουζίνας και της τροφής της κοινότητας, ενώ την ίδια στιγμή δίνει δυνατότητες μεταποίησης. Μεγάλο μέρος της γειτονιάς έχει πρόσβαση σε συλλογικό internet και έχει επανεκκινήσει την λειτουργία του το συλλογικό καφενείο της γειτονιάς για να ενισχυθεί η κοινωνικότητα και η εξωστρέφεια των Προσφυγικών.

Η Συ.Κα.Προ, μέσα σε περιβάλλον υποχώρησης των αντιστάσεων, διατήρησε την παρουσία και την λειτουργία της, καταφέρνοντας παράλληλα να απλωθεί, με το άνοιγμα νέων άδειων σπιτιών-καταλήψεων και στα 8 μπλοκ. Σήμερα έχει υλοποιηθεί, πλέον, η πραγμάτωση ενός από τους βασικούς ιδρυτικούς στόχους της Κοινότητας και της Συνέλευσης των Κατειλημμένων Προσφυγικών για την συγκρότηση μιας οργανικά και εδαφικά αυτόνομης, οριζόντιας και ανοιχτής κοινότητας.

Πέρα από την απελευθέρωση ζωτικού της χώρου, η κοινότητα των Προσφυγικών συνδέθηκε οργανικά με τους αγώνες των καταλήψεων, τους κοινωνικούς-ταξικούς αντιφασιστικούς και διεθνιστικούς αγώνες, τους αγώνες για την απελευθέρωση των γυναικών, των εξεγερμένων νεολαίων. Σε αυτά τα πλαίσια είχαμε την χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε, σύντροφο στην κοινότητά μας, τον αναρχικό Haukur Hilmarsson, διεθνιστή Μάρτυρα του Άφριν.

ΕΜΕΙΣ, η Γειτονιά, η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας (η μεγαλύτερη κατάληψη στον ελλαδικό χώρο), θα ξανασυστηθούμε επαναλαμβάνοντας αυτό που λέμε σε κάθε δημόσια τοποθέτησή μας, ότι είμαστε μια κοινότητα αγώνα που μετράει πάνω από δέκα χρόνια συλλογικοποίησης, ότι δεν πρόκειται να παραδώσουμε ούτε μια σπιθαμή γης από τον απελευθερωμένο τόπο κι ότι θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την πολυμορφία μας, την οριζοντιότητα, τη συντροφικότητα, την ανάληψη ευθύνης πρωτίστως των ζωών μας, την ιστορική μνήμη που πλέον είμαστε κομμάτι της, τις αξίες και την ηθική που κανείς «οραματιστής του νεοφιλελευθερισμού» δεν μπορεί να φανταστεί ούτε στα πιο τρελά του όνειρα…

- Ο εξευγενισμός είναι πόλεμος ταξικός -

Ο εξευγενισμός είναι και θα συνεχίσει να είναι μια βρόμικη λέξη

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (Συ.Κα.Προ)

Εικόνες:

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License