ΚΚΕ - Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του ΚΚΕ στο Μπούλκες - Μια συγκλονιστική μαρτυρία-σοκ

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του ΚΚΕ στο Μπούλκες. Μια ιστορία που πολλοί θα ήθελαν να ξεχαστεί. Πόσοι άραγε να την γνωρίζουν, πόσοι να τη θυμούνται και πόσοι να συζητούν για αυτήν την ιστορία, σήμερα; Κυρίως, όμως, το έργο της υποχρεωτικής "λήθης" σχετικά με το θέμα αυτό ... ... το έχει αναλάβει -εργολαβία- η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, του τιμημένου κόμματος του Λαού, του ΚΚΕ. Αλήθεια = α + λήθη.

post image

Αλήθεια = α + λήθη
_________________________________
 
Το στρατόπεδο στο Μπούλκες.
Το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Μπούλκες.
Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του ΚΚΕ στο Μπούλκες.
Παστρικές δουλειές.
 
Μια ιστορία που πολλοί θα ήθελαν να ξεχαστεί.
Και, όντως, έχει ξεχαστεί.
Πόσοι άραγε να την γνωρίζουν, πόσοι να τη θυμούνται και πόσοι να συζητούν για αυτήν την ιστορία, σήμερα;
 
Κυρίως, όμως, το έργο της υποχρεωτικής "λήθης" σχετικά με το θέμα αυτό ...
... το έχει αναλάβει -εργολαβία- η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, του τιμημένου κόμματος του Λαού, του ΚΚΕ.
 
Με αφορμή τις πρόσφατες επετειακές εκδηλώσεις στη Μακρόνησο ...
... ένας παλιός αγωνιστής, από τις τάξεις του ΚΚΕ θυμάται.
 
Και καταθέτει τις μνήμες του.
 
Χωρίς σχόλια, λοιπόν, και χωρίς υπογραμμίσεις και τονισμένα σημεία.
Δεν είναι απαραίτητα ...
 
_________________________________
 
 

Κύριε Διευθυντά,

Στο τεύχος Οκτωβρίου, με τον τίτλο «Επίλογος για τη Μακρόνησο» ο κ. Σηφουνάκης γράφει μεταξύ άλλων:

«Ανήκω σε αυτούς που δε θέλουν να ξεχάσουν».

 

Θα ήθελα να του θυμίσω λοιπόν και μια άλλη πτυχή του εμφυλίου πολέμου, παρόμοια με αυτή της Μακρονήσου.

 

Όπως είναι γνωστό, μετά τη συνθήκη της Βάρκιζας, με εντολή του Κ.Κ.Ε., πάνω από έξι χιλιάδες οπαδοί του κατέφυγαν στο Μπούλκες, για να αποφύγουν τις συνέπειες της συνθήκης της Βάρκιζας ή για να είναι έτοιμοι για τον επόμενο γύρο.

Ο Μάρκος Βαφειάδης γράφει στα απομνημονεύματά του:

«Η καθοδήγηση του Μπούλκες με εντολή του Ιωαννίδη άρχισε ένα σωστό μακελειό με τη δολοφονία των αγωνιστών που κάτι διαφορετικό τολμούσαν να λένε.

Τους δολοφονημένους τους ρίχναν σε κάποιο πηγάδι και όπως εξακριβώθηκε πολύ αργότερα στο πηγάδι είχαν ριχτεί 400 αγωνιστές».

 

Απελαύνονται από το Μπούλκες, ως ύποπτοι, εκατό περίπου αγωνιστές του ΕΛΑΣ στην Ελλάδα για να τους σκοτώσουν προφανώς οι αντίπαλοί τους. Ένας από αυτούς, ο Χρήστος Βλάχος, απηυδισμένος από τη συμπεριφορά των συντρόφων του, εκτελεί, στη Θεσσαλονίκη, το γνωστό στέλεχος του Κ.Κ.Ε. και δημοσιογράφο Γιάννη Ζέβγο.

 

Ο εξτρεμιστής της ΟΠΛΑ στην Αθήνα, Στέλιος Κάλφας, αφού προηγουμένως βασάνισε άγρια περί τους 20-30 συντρόφους του, τους ρίχνει μισοπεθαμένους στο Δούναβη, όπου πνίγονται.

 

Δεκαπέντε διανοούμενοι κομμουνιστές, που χαρακτηρίζονται «τροτσκιστές», «αρχειομαρξιστές» και «ύποπτοι», βασανίζονται άγρια.

 

Τους είδε με τα μάτια του ο Αλέκος Κουτσούκαλης, σύντροφός τους, καπετάνιος του Β΄ τάγματος του Συντάγματος του ΕΛΑΣ Άρτας και υπεύθυνος, ύστερα, της διαφώτισης του «Δημοκρατικού Στρατού» στη Μουργκάνα και γράφει στο βιβλίο του «Το χρονικό μιας τραγωδίας, 1945-1949» (Εκδόσεις Ιωλκός):

«Χαραγμένα τα κορμιά τους με χοντρά μαστίγια, αναμμένα τσιγάρα, σπασμένα πλευρά, ξεριζωμένα μαλλιά από τα κεφάλια τους …».

 

Οι κρατούμενοι του Μπούλκες, περίπου 300, ζούσαν σε ειδικό χώρο και ο στρατοπεδάρχης Χάρης είπε στον Κουτσούκαλη γι’ αυτούς:

«Εδώ αυτοί ζουν χειρότερα από τα ζώα. Τα ζώα έχουν κάποια αξία. Αυτοί δεν έχουν καμμιά απολύτως αξία. Είναι σαν τους λεπρούς».

 

Και αναρωτιέται ο Αλέκος Κουτσούκαλης:

«Κι εμείς πολεμήσαμε γι αυτή τη λευτεριά. Για να φτιάχνουμε στρατόπεδα χιτλερικού τύπου, να βασανίζουμε και να σκοτώνουμε τους αγωνιστές που πολέμησαν για τη λευτεριά; Καλύτερα να μην είχα γεννηθεί!».

 

Ο περιβόητος καθοδηγητής του Μπούλκες, Μιχάλης Πεχτατσίδης, στέλεχος της ΟΠΛΑ Αθηνών, δολοφονήθηκε αργότερα από τους συντρόφους του με εντολή της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε., με μπαλτά στο κεφάλι και τον ρίξανε μισοπεθαμένο σε κάρο με κοπριά.

 

Αυτά, πολύ συνοπτικά, συνέβησαν στο μακρινό Μπούλκες.

Δεν συνέβησαν μεταξύ αντιπάλων αλλά μεταξύ Ελλήνων συντρόφων.

Δεν τα αποκαλύπτουν οι αντίπαλοι, αλλά οι σύντροφοι.

 

Προτείνω λοιπόν, στον κ. Σηφουνάκη να οργανώσει συναυλία στο Μπούλκες, πάντα με τον κ. Θοδωράκη, για να μη ξεχαστούν οι πνιγμένοι στα νερά του Δούναβη και τα πηγάδια του Μπούλκες αγωνιστές.

 

Ευχαριστώ,

Αντώνης Βενέτης

 

_______________________________

 

[ΣΣ.: Στη φωτογραφία ο εκτελεσθείς Γιάννης Ζέβγος, από τα σημαντικότερα στελέχη του ΚΚΕ και μέλος του Πολιτικού Γραφείου, την περίοδο εκείνη. Επίσης ήταν επισήμως "εμπεπιστευμένος" του Ο.Η.Ε. στη Θεσσαλονίκη. Να σημειωθεί πως την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, το ΚΚΕ δεν έχει ακόμη κηρυχτεί παράνομο].

 

[Η επιστολή αυτή έχει δημοσιευθεί στο τεύχος Νοεμβρίου του περιοδικού "ΚΡΑΜΑ"].

 

_______________________________

 

Mr Talion

 

ΥΓ1:

Ξέρω, ξέρω, μην κουράζεστε άδικα.

Μην σπαταλάτε το χρόνο σας.

Χαφιές, αντιδραστικός, ασφαλίτης, κυπατζής, εισοδιστής, μισθοδοτούμενος από τους κεφαλαιοκράτες, ενεργούμενο του τελευταίου υπογείου της Έμπασσυ, εκπαιδευθείς στο Λάνγκλεϊ, ρεφορμιστής, προβοκάτορας, ΚΚΕ-hunter, ΚΝΕ-hunter, επαγγελματίας αντικομμουνιστής, οπορτουνιστής του κερατά, ξερόλας, αναρχοβιόλης, φλορουμίτης, προδότης, ανιστόρητος, συνασπιστήρι, ουρά της δεξιάς, πρώην επαναστάτης, νυν απογοητευμένος μικροαστός, φιλοτρομοκράτης, πράχτορας (γενικώς), γκέι (αναγκαίοι;), κολλητός του νιουγιόρκερα, ψευτοδιανοούμενος, πολιτικά αναλφάβητος, ορκισμένος εχθρός του προοδευτικού ΚΚΕ και της πρωτοπόρας ΚΝΕ, με αδιέξοδη λογική, μπαχαλάκιας, ψυχοπαθής.

[ΣΣ.: Ανάθεμά με, κι αν είναι δυνατόν να με βρίσουν με λογικούς συνειρμούς τα Red *.*]

Ξέχασα τίποτε;

Εάν ξέχασα, να με συγχωρέσουν οι Κνίτες Υπερεσίας.

Αντί να αρχίσουν τους χαρακτηρισμούς ...

... θα πρότεινα, φιλικά, να ανοίξουν κανένα βιβλίο.

Το ενδεχόμενο να ρωτήσουν στην Κ.Ο.ΒΑ. τους για το θέμα αυτό, του δικού τους [...] ...

... το θεωρώ όνειρο θερινής νυκτός, -απραγματοποίητο και ανέφικτο.

Η ιστορία αυτή δεν τελειώνει εδώ.

Έτσι, στα μουλωχτά, όπως τελείωσε και η άλλη με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ...

... όπου τα εκλεχτά στελέχη της ΚΝΕ, μόλις συνειδητοποίησαν περί τίνος μιλούσαμε ...

... την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια:

2003-11-08-((i))-155214-ΤΙ ΡΟΛΟ ΕΠΑΙΖΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΤΟ ΚΚΕ

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=155214

 

ΥΓ2: Το μαρτύριο της σταγόνας, the sequel.

Ακόμη περιμένω τις εκπλήξεις, φίλε Red Alert.

 

ΥΓ3: Αλήθεια = α + λήθη

 

Εικόνες:

από ΕΛΕΟΣ!!! 28/11/2003 8:35 πμ.


Το άρθρο ειναι από το site ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ Η δολοφονία του Γ. Ζέβγου Η φωτογραφία είναι λίγο μετά την πρώτη δολοφονική απόπειρα ενάντια στον Γ. Ζέβγο, στις 17 Γενάρη 1946, από Χίτες και χωροφύλακες στην κεντρική πλατεία της Κορίνθου. Μαζί, με το κεφαλοδεμένο στέλεχος του ΚΚΕ, εικονίζονται ο Κ. Γαβριηλίδης και παράγοντες του ΕΑΜ Κορινθίας Η ωμή και εν ψυχρώ πολιτική δολοφονία του Γιάννη Ζέβγου (Ταλαγάνη) έγινε στις 20 Μάρτη του 1947 και αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα - ίσως το χαρακτηριστικότερο - της μονόπλευρης και αιματηρής τρομοκρατίας, που είχαν ξεδιπλώσει οι μοναρχοφασιστικές δυνάμεις της εποχής, με την καθοδήγηση και βοήθεια των Εγγλέζων και άλλων ξένων πατρώνων τους, ενάντια στο λαϊκοδημοκρατικό κίνημα και ιδιαίτερα το ΚΚΕ. Ο Γ. Ζέβγος, αναπληρωματικό μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ τότε και ηγετικό στέλεχος του ΕΑΜ, υπουργός Γεωργίας στην πρώτη μεταπελευθερωτική κυβέρνηση "Εθνικής Ενότητας", βρισκόταν από τις πρώτες μέρες του Φλεβάρη στη Θεσσαλονίκη, επικεφαλής αντιπροσωπείας του ΕΑΜ. Αποστολή τους ήταν να αποκαλύψουν το όργιο της εγκληματικής τρομοκρατίας στη διεθνή Επιτροπή του ΟΗΕ, που, εγκαταστημένη εκείνη την περίοδο στη συμπρωτεύουσα, διερευνούσε... την κατάσταση στην ελληνική ύπαιθρο, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Πράγματι, ο Γ. Ζέβγος, από την πρώτη μέρα που έφτασε στη Θεσσαλονίκη, προχώρησε σε αλλεπάλληλα διαβήματα και καταγγελίες στην Επιτροπή του ΟΗΕ. Παρέδωσε πλήθος συγκεκριμένων στοιχείων και επώνυμες μαρτυρίες, για τραμπουκισμούς, ξυλοδαρμούς, καταστροφές κομματικών γραφείων και γραφείων εντύπων του ΕΑΜ και του κόμματος, καταστροφές περιουσιών, βιασμούς γυναικών και άλλες εγκληματικές ενέργειες, από τις διάφορες φασιστικές συμμορίες και τις κρατικές δυνάμεις "καταστολής". Παραθέτοντας σωρεία αδιαμφισβήτητων στοιχείων απέδειξε συγκεκριμένα ότι, ενώ το ΕΑΜ και η μεγάλη πλειοψηφία του λαού ζητούσαν και πάλευαν, για ομαλές, ειρηνικές και δημοκρατικές εξελίξεις, οι αντιδραστικές δυνάμεις προχωρούσαν ήδη σ' ένα συνεχώς εντεινόμενο εγκληματικό και τρομοκρατικό όργιο, καταπατώντας ακόμη και τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα του λαού. Το πρωί της Πέμπτης, 20 Μάρτη 1947, ο Γ. Ζέβγος βγαίνει από το ξενοδοχείο "Αστόρια", όπου διέμενε και πηγαίνει στα γραφεία της εφημερίδας "Αγωνιστής". Εκεί, γράφει ένα ακόμη υπόμνημα προς την Επιτροπή του ΟΗΕ, με νέα στοιχεία διωγμών και αντιδημοκρατικών ενεργειών των μοναρχοφασιστών και των αρχών και προς το μεσημέρι πηγαίνει στο εστιατόριο "Ελβετικόν", όπου γευμάτιζε κάθε μέρα, αφού πρώτα πέρασε από το οδοντιατρείο της Στ. Κεφαλίδου. Βγαίνοντας από το εστιατόριο και καθώς περπατά στο πεζοδρόμιο, λίγα μέτρα από το κτίριο, όπου στεγαζόταν η διεθνής Επιτροπή του ΟΗΕ, συναντιέται με το θάνατο. Εκτελεστής ο Χρ. Βλάχος, κρεοπώλης από τις Σέρρες, πλαισιωμένος από δύο άλλα άτομα. Πυροβολεί, από πολύ κοντά, τρεις φορές τον κομμουνιστή ηγέτη και καθώς αυτός πέφτει θανάσιμα πληγωμένος, τον ξαναπυροβολεί, για τέταρτη φορά, μπροστά στα εμβρόντητα μάτια των περαστικών. Ο δράστης, όμως, δε δείχνει, να φοβάται για την πράξη του και δεν αξιοποιεί τη σύγχυση, που επικράτησε τις πρώτες στιγμές, για να εξαφανιστεί. Ετσι, μετά από λίγη ώρα, συλλαμβάνεται από πολίτες, που τον καταδίωξαν. Η είδηση της δολοφονίας του Γ. Ζέβγου μαθεύτηκε γρήγορα και αναστάτωσε τους πάντες. Ο μοναρχοφασιστικός και φιλοκυβερνητικός Τύπος επιχείρησε να παρουσιάσει το στυγερό έγκλημα, σαν ένα "ξεκαθάρισμα λογαριασμών" στους κόλπους της Αριστεράς, εκμεταλλευόμενος το γεγονός πως ο δολοφόνος είχε κάνει, για ένα διάστημα, στο Μπούλκες. Η προσπάθεια, όμως, αυτή των εμπνευστών και οργανωτών της δολοφονίας έπεσε στο κενό και στράφηκε σε βάρος τους, όταν ο "Ριζοσπάστης", με συγκεκριμένα στοιχεία και αποδείξεις αποκάλυψε το προμελετημένο χαρακτήρα του εγκλήματος και τους εμπνευστές του. Στις 3 Απρίλη 1947, δημοσιεύεται στο "Ρ" γράμμα του Νίκου Σιδηρόπουλου, ενός από την παρέα του δολοφόνου και δραπέτη επίσης από το Μπούλκες, ο οποίος αποκαλύπτει, ότι η δολοφονία οργανώθηκε από τις "εθνικόφρονες οργανώσεις", το Α2 και την ΕΣΑ του Γ` Σώματος Στρατού, υπό την υψηλή εποπτεία του υπουργού τότε Δημόσιας Τάξης, Ναπ. Ζέρβα. Αλλωστε, δεν ήταν καθόλου τυχαίο, ότι βρίσκονταν τις ημέρες εκείνες στη Θεσσαλονίκη ολόκληρο κυβερνητικό κλιμάκιο, από τους Ν. Ζέρβα και τους υπουργούς Δικαιοσύνης και Βόρειας Ελλάδας, Αλεξανδρή και Ροδόπουλο αντίστοιχα. Ο Ν. Σιδηρόπουλος αποκάλυψε, επίσης, ότι το σχέδιο ήταν ευρύτερο, αφού περιελάμβανε και τις δολοφονίες των: Γ. Πασαλίδη (μετέπειτα προέδρου της ΕΔΑ) και Αλέξ. Σακελαρόπουλου (μετέπειτα προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών). Ο δολοφόνος του Γ. Ζέβγου καταδικάστηκε - για τα μάτια - σε δύο χρόνια φυλακή, το 1948. Πολύ γρήγορα, όμως, τον απελευθερώνουν και τον φυγαδεύουν στην Αργεντινή. Χώρα, την οποία... προτιμούσαν ιδιαίτερα τότε οι απανταχού φασίστες. Μετά από αρκετά χρόνια γυρίζει στην Ελλάδα και στις 20 Σεπτέμβρη του 1981, ως τρόφιμος του ψυχιατρείου της Λέρου πλέον, δίνει μια συνέντευξη στην "Ακρόπολη της Κυριακής", όπου ομολογεί και τα εξής: "Ολη μου η ζωή είναι αφιερωμένη στην πατρίδα, στους συμμάχους... Εγώ δούλευα για την ελληνική και τη συμμαχική αντικατασκοπία, πολεμούσα τους κομμουνιστές και τους Τούρκους... Ετσι, εκτέλεσα και την εντολή που πήρα από τους ανωτέρους μου, να σκοτώσω τον Γιάννη Ζέβγο. Εγώ έτρεξα. Επρεπε να υπακούσω. Η πατρίδα κινδύνευε, έπρεπε να την καθαρίσω από τους κομμουνιστές και τους Τούρκους... Και τον Σουλτάνο του ΚΚΕ έπρεπε να τον σκοτώσω". Ετσι οργανώθηκε το στυγερό έγκλημα Εκτενή αποσπάσματα από την επιστολή του Ν. Σιδηρόπουλου, που δημοσίευσε ο "Ριζοσπάστης" στις 3/4/1947 Η επιστολή του Ν. Σιδηρόπουλου, που δημοσίευσε ο "Ριζοσπάστης" στις 3/4/1947, δεν αποκάλυψε μόνο τους πραγματικούς δολοφόνους του Γ. Ζέβγου και τους εμπνευστές του. Στην πραγματικότητα, αποτέλεσε και αποτελεί μια αναμφισβήτητη μαρτυρία του γενικότερου εγκληματικού και τρομοκρατικού οργίου, που μαζί οι διάφορες μοναρχοφασιστικές συμμορίες και ο κρατικός μηχανισμός των αγγλόδουλων κυβερνήσεων ασκούσαν σε βάρος των δημοκρατών πολιτών και ιδιαίτερα των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και των κομμουνιστών. Για το λόγο αυτό αναδημοσιεύουμε εκτενή αποσπάσματά της, όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε τότε στο "Ρ", πλην των υπογραμμίσεων, που είναι δικές μας: "Ονομάζομαι Νικόλαος Σιδηρόπουλος, είμαι ηλικίας 33 ετών και από το χωριό Αλιστράτη των Σερρών, επάγγελμα καπνοπαραγωγός. Επειδή γίνανε και γίνονται ορισμένα πράγματα ασυμβίβαστα με τη συνείδησή μου, παρακαλώ να δημοσιευτούν τα παρακάτω γραφόμενά μου. Από τις 10/2/47, ήρθα στην Ελλάδα, φεύγοντας από τον τόπο της αυτοεξορίας μου "Μπούλκες" νοσταλγώντας την πατρίδα μου. Εδώ όμως μόλις ήλθα στη Θεσσαλονίκη μας παρέλαβε το Γ` Σώμα Στρατού και μας τοποθέτησε στην ΕΣΑ Βαρδαρίου. Εκεί στην αρχή μας πίεσαν εκβιάζοντάς μας να καταθέσουμε άσχετα με την αλήθεια και τη ζωή μας στο Μπούλκες. Η ανάκριση γινότανε στο Γραφείο Α2, Γ` Σ. Στρατού. Στην ΕΣΑ ενώ μας περιόριζαν μέσα, μας έλεγαν να λέμε στον κόσμο ότι είμαστε ελεύθεροι. Παράλληλα μας έλεγαν αν δεν υπογράψουμε αυτά που μας λένε, δεν καθαρίζεται η θέση μας. Πρέπει να υπογράψετε, γιατί έτσι θα σώσουμε την Ελλάδα από τους Σλάβους. Ο Κύρου μας μίλησε προτού αρχίσει τις εργασίες η Επιτροπή. Παιδιά εσείς θα σώσετε την Ελλάδα και θα έχετε ότι θέλετε από μας κλπ. Μας πλήρωναν, εκτός που τρώγαμε στην ΕΣΑ, το Γ` Σ. 10.000 χιλιάδες την ημέρα. Επίσης και εκτός του ημερομισθίου μας δίναν και συγκεντρωμένα χρήματα π.χ. εμένα μου δώσαν δυο φορές από 50 χιλιάδες. Το Γιώργη Ζαφίρη (μάρτυρας του Κύρου) είδα να του δίνουν δυο φορές, μια φορά 100 χιλιάδες και άλλη μια φορά 150 χιλιάδες. Εγώ δεν εξετάστηκα σαν μάρτυρας στον ΟΗΕ, αλλά υπάρχει η κατάθεσή μου που έγινε στο γραφείο Α2 Γ` Σ.Σ. όπως ήθελε ο Κύρου και μου την έφεραν ύστερα από τρεις μέρες στην ΕΣΑ και την υπόγραψα. Επίσης μου ζήτησαν και τους έκανα σχεδιάγραμμα του Μπούλκες. Ανακαλώ και διαψεύδω και τους άλλους ομοίους μου που εξετάστηκαν σα μάρτυρες της ελληνικής κυβερνήσεως μπροστά στον ΟΗΕ και συγκεκριμένα οι Αννίβας, Ζαφίρης, Βαλταδώρος, Σοβαλίκης... Στις 10/3/47 μας γράψανε στις εθνικόφρονες οργανώσεις πρώτον εμένα... Την εγγραφή την έκανε ο δικηγόρος Καραγιάννης που φέρεται και σαν πρόεδρος. Αμέσως φρόντισε να μας οπλίσει με περίστροφα, πιστόλια, χειροβομβίδες. Εμένα με δώσαν ένα γερμανικό πλακέ. Στο Χρήστο Βλάχο ένα γκολτς στο Λάζαρο Τσαούση Ναγκάν... Στις 14/3 το Γ` Σ.Σ. ενέκρινε, όπως μου είπε ο Τσάκωνας να μας δώσει τον παραπάνω οπλισμό. Τα παραλάβαμε και μας τα έφερε ο Τσάκωνας και ο Βλάχος και μας τα μοίρασαν για να σκοτώσουμε το Ζέβγο, το δικηγόρο το Σακελαρόπουλο, το Δηλαβέρη και το γιατρό το Πασαλίδη. Μας είπαν ο Τσάκωνας και ο Βλάχος να μη φοβόμαστε από τους χωροφυλάκους, γιατί ό,τι θα κάνουμε είναι εις γνώσιν της Ασφάλειας και του Σώματος. Ζητήσαμε χρήματα και μας είπε ο Τσάκωνας να μη στενοχωριόμαστε, αρκεί να τελειώσουμε με το καλό τη δουλιά, (δηλαδή τους σκοτωμούς) και θα μας έχουν επάνου στα χέρια. Οσο για τα χρήματα, θα μας δώσει ο γενικός διοικητής Ροδόπουλος, όσα θέλουμε... Παρακολούθηση Στην παρακολούθηση του Ζέβγου, που γινόταν με επικεφαλής μας τον Τσάκωνα και το Βλάχο και με μας,... πήγαμε όλοι μαζί την Τρίτη 18/3/47 και παρακολουθήσαμε τον Ζέβγο, τον οποίο κανένας μας δεν εγνώριζε προσωπικά. Αλλά μας τον έδειξε τις προηγούμενες μέρες τμηματικά ο Μανώλης Κονιόρδος (βιομήχανος και της καταδιώξεως όπως έμαθα) που ερχόταν συχνά σε επαφή μαζί μας. Διαταγή είχαμε το Ζέβγο να τον σκοτώσουμε νύχτα και κρυφά μέσα στο ξενοδοχείο... Το βράδυ της ίδιας μέρας ώρα 8 μμ ο Ζέβγος πήγαινε για το ξενοδοχείο του. Δεν μπορέσαμε να του ρίξουμε κανείς από όλους γιατί είχε κόσμο... ...Την Πέμπτη το πρωί ήλθε ο Τσάκωνας ώρα 8.30 πμ και μας συγκέντρωσε και μας είπε να μείνουμε μέσα στην ΕΣΑ σε επιφυλακή. Ο Τσάκωνας πήρε τον Βλάχο και πήγαν στον υπουργό Ζέρβα. Οταν επέστρεψαν ήταν η ώρα 10.30 πμ. Με κάλεσαν ιδιαιτέρως εμένα και μου είπαν "τους βρήκαμε όλους μαζεμένους (Ζέρβα, κλπ) η δουλιά μας είναι εν τάξει. Είπαν να τον σκοτώσουμε ιδιαιτέρως το Ζέβγο, όπου τον βρούμε και όποια ώρα"... ...Με την πρώτη σφαίρα που δέχτηκε ο Ζέβγος γύρισε το κεφάλι του και κοίταξε προς τα πίσω. Ο Βλάχος συνέχισε, έρριξε άλλες τρεις σφαίρες στην πλάτη του Ζέβγου, ο οποίος μόλις προχώρησε δυο βήματα έπεσε στην άκρη του τοίχου. Εμείς αμέσως φύγαμε σκορπισμένοι κι ένας - ένας συγκεντρωθήκαμε στην ΕΣΑ. Εκεί μάθαμε ότι ο Βλάχος πιάστηκε από την αστυνομία... Από κει μας πήρε ο Τσάκωνας όλους πλην του Μπαϊπουλτίδη και πήγαμε στο Ε` τμήμα. Μόλις πήγαμε ένας ενωμοτάρχης ψηλός, μελαχρινός, γεμάτος, άνοιξε ένα παράθυρο που είναι προς το δρόμο της Εγνατίας και μας έδειξε το γραφείο του Σακελαρόπουλου, που φαινόταν πίσω απ' την κόκκινη εκκλησία η γωνία του. Ο φόνος του Σακελαρόπουλου, θα γινόταν ως εξής: Θα μας ενίσχυε το Ε` τμήμα μ' ένα αυτόματο, το οποίο μου είπε ο Τσάκωνας θα το πάρεις εσύ... Ενώ όμως βρισκόμαστε στο Ε` τμήμα ήρθε κι ο βουλευτής Παπαδόπουλος του Κιλκίς (μου το πληροφόρησε ο Τσάκωνας), τον οποίο συνόδευε ένας άλλος. Κατόπιν από λίγα λεπτά της ώρας ήρθε ένας άλλος με στρατιωτική στολή και καλπάκι στο κεφάλι... Εκεί ο Τσάκωνας μας είπε: "Παιδιά έχουμε διαταγή να αναβληθούν για δυο - τρεις μέρες οι εκτελέσεις". Ο Καραγιάννης από κει μας είπε δυο - δυο να φύγουμε και να πάμε στην ΕΣΑ και να μη βγούμε έξω... Δέχουμαι αυτά που λέω να τα καταθέσω και μπροστά σε οποιαδήποτε επιτροπή, αρκεί να υπάρχουν εγγυήσεις, πως δε θα πάθω τίποτε. Ολα αυτά τα καταγγέλλω μπροστά στον ελληνικό λαό για να μάθει την αλήθεια και δε δέχθηκα να γίνω εγκληματίας. Σας στέλνω και μια φωτογραφία μου, που είμαι με ένα της ΕΣΑ, απάνου στη μοτοσικλέτα. Αυτά για την αλήθεια και ακρίβεια. Με εκτίμησιν Νικόλαος Σιδηρόπουλος"

από ο μπεζ δουναβις 28/11/2003 9:32 πμ.


οργισμενος@ναρχικος στο 163477: ...δυστυχως

από ντροπή! 28/11/2003 9:38 πμ.


ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΠΑΧΑΛΟΥΣ ΤΟ ΚΚΕ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ!!!!!!!

από kke 28/11/2003 9:44 πμ.


πάλι ανοησίες γράφεις; Love and hate what a beautiful combination Sending shivers up and down my spine u love 2 hate us u love 2 hate us u love 2 hate us UUUUUU LOOOVE 222 HATE USSS!

από g. 28/11/2003 10:02 πμ.


gia na dextei oti to prwto ar8ro poy dhmosieyetai edw einai kati allo ektos apo probokatsia...kat'arxhn jemprostiasthke apo thn apanthsh me titlo "Eleos" ... kata deyteron, as skeftei o ka8enas exefrwn -estw kai ex8ros toy KKE- proodeytikos an8rwpos, ti skopimothta ejyphretei ena tetoio keimeno, eidika aytes tis meres, poy polloi an8rwpoi proodeytikoi -aristeroi, anarxikoi, kommoynistes- bre8hkan mazi na paleyoyn -ligo ws poly- gia enan koino skopo... Dhladh sthn kalyterh gia to syggrafea toy prwtoy er8roy, einai enas anegkefalos afelestatos eykolopistos politika afelhs kai apo apopsh politikhs taktikhs geloiwdws aneparkestatos anr8wpakos (poy amfibalw an einai panw apo 16 xronwn...mallon prwth fora epese sta xeria toy ena kapoio biblio h' kana antiKKE fylladio kai porw8hke asxhma...me thn idia eykolia 8a mporoyse na einai xrysaygiths - alla den prolabe na ton stratologhsei h Xrysh Aygh...krima gi'aythn...Ayta sthn periptwsh poy den einai plhrwmenos probokatoras...) To KKE den einai agio, kai exei kanei polla la8h, alla opoios speydei na pisteyei tetoies foyskwmenes xontrades einai eite apy8mena prokateillhmenos apenanti sto KKE, eite aplws hli8ios...kalytera na trabhjei na dei kana podosfairiko ntermpy kai na spasei kana ka8isma na je8ymanei... Dhladh, re paidia, eleos kai ntroph pia!

από Mr Talion 28/11/2003 10:17 πμ.


Άψογα!!! Εξαιρετικά!!! Επιτέλους το καθ' ύλην αρμόδιο κλιμάκιο ανέλαβε δράσιν. Μισό λεπτό όμως. 1. Το θέμα του άρθρου δεν είναι η δολοφονία του Ζέβγου ... ... αλλά το Άουσβιτς στο Μπούλκες. ___________________________ 2. Εάν δεχθούμε πως τα όσα δημοσίευσε ο Ριζοσπάστης το 1947 είναι αληθή (κομματικό έντυπο, γαρ) ... να ρωτήσω: Α. Ποιος/ποιοι συνέλαβαν το δολοφόνο του Ζέβγου, Χρήστο Βλάχο; Και με ποιον τρόπο; Β. Ο Βλάχος αυτοπροσδιορίζόταν, πλέον, ως "πρώην κομμουνιστής που έκανε στο Μπούλκες". Σύμφωνοι; Σύμφωνοι, υποθέτω. Μήπως ... έγραψε κανένας ... Ριζοσπάστης ... ... σχετικά με την "κατάσταση" της οικογένειάς του ... ... και την ... αντιμετώπιση της οικογένειας από το κόμμα ... ... όσο διάστημα ο Βλάχος βρισκόταν στο Μπούλκες; Θα παρακαλούσα για ιδιαίτερη προσοχή στις (ενδεχόμενες) απαντήσεις, κύριοι κύριοι και κυρίε κυρίες. ___________________________ 3. Και αφού, λοιπόν, γυρνάει αλλού η κουβέντα (ελπίζω προσωρινά) ... ... ας κάνω άλλο ένα "I love to hate you": Για τη δολοφονία της ηθοποιού Παπαδάκη από την ΟΠΛΑ έχετε ακούσει τίποτε; Για τον τρόπο που δολοφονήθηκε; Για το δολοφόνο της Παπαδάκη; Για την τύχη του, κατόπιν; ___________________________ Χαιρετώ την κανονική ομάδα. Βλέπετε, βαρεθήκαμε λίγο με τα red τσικό. Γρήγορα, τώρα, στα λαγούμια του Περισσού, για περισσότερη "διαφώτηση". Mr Talion ΥΓ1: Όσο για τις πιθανές ύβρεις, μη μασάτε, ελεύθερα, έτσι; Εδώ είμαι και ακούω. ΥΓ2: Το θέμα του Μπούλκες, μην το προσπερνάτε στο ανάλαφρο και στο φλου. Εκλογές έρχονται, σωστά; Να το πιάσουμε το άτιμο το 3%, έτσι; Να μην μείνει το κοινοβούλιο χωρίς τις ... γνήσιες επαναστατικές δυνάμεις που θα ... ανατρέψουν την καθεστηκυία τάξη -κρίμα είναι.

από Mr Talion 28/11/2003 10:50 πμ.


Και κάτι ακόμη, εξόχως σημαντικό, πιστεύω. Αφού (και εάν, ασφαλώς) δεν υπάρχουν στοιχεία για να κατατεθούν για την ιστορία του Μπούλκες ... ... και αφού αρχίσαμε τα γαϊτανάκια με τις παράλληλες ιστορίες και τις ύβρεις (ελεύθερα, είπαμε, όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω) ... ... τουλάχιστον, μπορούν όσοι καταθέτουν τις "απόψεις" τους εδώ ... ... να χρησιμοποιούν, τουλάχιστον, τα γνωστά νικ-νέιμ; Σαν ελάχιστο δείγμα διαλόγου, το εννοώ. Σε ό,τι με αφορά το έκανα. Θα μπορούσα, ασφαλώς, να υπογράψω, σαν, ας πούμε "Ευστράτιος Μουτσογιάννης" (λέμε τώρα) ... ... ή σαν "στρατηγός Ευθύμιος Βασιλάς" (ξαναλέμε τώρα) ... ... αλλά δεν το έκανα, όπως είδατε. Εάν δεν είναι εφικτό, πάλι, ΟΚ, εγένοντο κατανοηταί αι θέσεις και αι αιτίαι. ____________________________ Φίλε "g.", μακριά από μένα οι προβοκάτσιες. Μια επιστολή δημοσίευσα, η οποία απλώς πέρασε απαρατήρητη. Καμία σχέση με το ζήτημα των εφτά. Και αυτά τα περί "χα" θα ήταν καλο ... ... ή να τεκμηριωθούν ... ... ή να αποσυρθούν. Πάντως, δεν είμαι 16 χρονών ... ... και όταν πατάω το πλήκτρο "Δημοσίευση", το κάνω μετά λόγου γνώσεως. Mr Talion ΥΓ: Για να ειδούμε, κατέχουμε τίποτς από ιστορία ... ... ή πάλι θα αρχίσουμε τις κοκκορομαχίες, ποιος είναι ο πιο ορίτζιναλ; Μάλλον το δεύτερο θα γίνει, αλλά νέβερ μάιντ. Ο πολιτικός αναλφαβητισμός φαίνεται, ούτως ή άλλως.

από ΠΥΡΓΟΣ 28/11/2003 1:30 μμ.


Καζέρτα,Βάρκιζα,Μπούλκες,Μεσούντα(εκει τελείωσε ο Αρης,τον είχε τελειώσει το κόμμα νωρίτερα)....Λάθη,λάθη,λάθη,λάθη...Να γιατί το ΕΑΜικό κίνημα που γοήτευσε και ενέπνευσε εργάτες,αγρότες,διανοούμενους,μητροπολίτες,κληρικούς,μοναχούς του Αγ.Ορους κατέληξε σε μια ταπεινωτική πολιτική και στρατιωτική ήττα.Πότε επιτέλους θα δώσει το ΚΚΕ μια πειστική εξήγηση για την ήττα του ΔΣΕ;Πότε θα παραδεχτεί τα λάθη της ηγεσίας του χωρίς διάθεση εξωραισμού και στρογγυλοποιησης της ιστορίας;.Το χρωστά σε αυτούς που χάθηκαν,που ταπεινώθηκαν,που εξευτελίστηκαν,που βίωσαν τον ξεριζωμό από τον τόπο τους.

από Α. Δ. Λ.. 28/11/2003 1:51 μμ.


«Συλλυπητήρια για τη φιέστα στη Μακρόνησο» Αγαπητέ Μίκη, Προς αποφυγή τυχόν παρεξηγήσεων είμαι υποχρεωμένος ευθύς εξαρχής να δηλώσω την ταυτότητά μου. Είμαι παλιός συναγωνιστής σου στους αγώνες για «λαϊκή δημοκρατία», «ειρήνη» και «σοσιαλισμό». Καταδικασμένος σε θάνατο μαζί με τον Μπελογιάννη και εν συνεχεία τρόφιμος επί δεκαπενταετία, των εγκληματικών φυλακών της χώρας. Ο πατέρας μου ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, γραμματέας του Εργατικού ΕΑΜ στην κατοχή καταδικάστηκε για την αντιστασιακή του δράση σε θάνατο από γερμανικό στρατοδικείο και εκτελέστηκε το Μάη του '43. Και η μητέρα μου καταδικάστηκε για την αντιστασιακή της δράση σε ισόβια δεσμά από βουλγάρικο στρατοδικείο και στη διάρκεια του εμφυλίου πέρασε και αυτή από τη Μακρόνησο... Στη φυλακή, Μίκη, είχα το χρόνο να διαβάσω αρκετά, να σκεφτώ πολλά και να καταλάβω περισσότερα. Και μετά τη φυλακή, διαπιστώνοντας την σκληρή πραγματικότητα στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού», βλέποντας τις αλλεπάλληλες λαϊκές εξεγέρσεις στις χώρες αυτές και τις ισάριθμες επεμβάσεις των σοβιετικών τανκς στους δρόμους της Βουδαπέστης, του Βερολίνου και της Πράγας, κατάλαβα την φοβερή αλήθεια. Ενώ νομίζαμε ότι πολεμούσαμε για τα «ανώτερα ιδανικά» της «ελευθερίας», της «δημοκρατίας» και του «σοσιαλισμού», στην πραγματικότητα πολεμούσαμε και θυσιαζόμασταν για την επιβολή της στυγνής δικτατορίας των Ζαχαριάδη - Ιωαννίδη, για την μετατροπή της πατρίδας μας σε Σοβιετικό προτεκτοράτο. Δεν μπορώ λοιπόν Μίκη να σε συγχαρώ για τη φιέστα στη Μακρόνησο. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σου απευθύνω ειλικρινή συλλυπητήρια. Γιατί ενώ η πατρίδα μας έχει ζωτική ανάγκη από εθνική ενότητα και ομοψυχία, εσύ και όσοι συνεργάστηκαν μαζί σου, επιμένετε να ξύνετε πληγές, επιμένετε να βρικολακιάζετε ένα παρελθόν για το οποίο μόνο ντροπή μπορούμε να νοιώθουμε. Πασχίζετε για λόγους κομματικής σκοπιμότητας, να διαιωνίζετε ανύπαρκτες, πλέον, «διαχωριστικές γραμμές». Είναι πράγματι πρωτοφανείς οι αγριότητες που διέπραξαν οι αντίπαλοί μας στη Μακρόνησο. Όμως οι αγριότητες, Μίκη, είναι νόμος του εμφυλίου. Και σε αγριότητες δεν υστερήσαμε και εμείς. Ας θυμηθούμε την Ελένη Γκατζογιάννη και τις άλλες μαρτυρικές μανάδες της Ηπείρου. Ας θυμηθούμε το Χρήστο Λαδά. Κι ας μην ξεχνάμε τις βιαίως στρατολογημένες ανήλικες χωριατοπούλες που με το ζόρι βάζαμε να πολεμήσουν, με το ζόρι να σκοτώσουν και να σκοτωθούν! Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι ποιος ευθύνεται για τις αγριότητες του Εμφυλίου αλλά ποιος ευθύνεται για τον ίδιο τον εμφύλιο και συνεπώς για τις αγριότητές του. Και οι μεγάλοι ένοχοι Μίκη είμαστε εμείς. Αυτή είναι η οριστική και τελεσίδικη κρίση της ιστορίας. Και την κρίση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο έγκυρο και αδιαμφισβήτητο τρόπο ο «μεγάλος αρχηγός», ο Νίκος Ζαχαριάδης... Στο χρονικό του, που άρχισε να γράφει την Πρωτομαγιά του 1966, χαρακτηρίζει «κάλπικη» την άποψη ότι το ελληνικό αριστερό κίνημα παρασύρθηκε στον ένοπλο αγώνα από τους Άγγλους. Και απερίφραστα δηλώνει: «Στην πραγματικότητα, οι Άγγλοι θέλαν να μας παρασύρουν στις δικές τους εκλογές για να επικυρώσουν έτσι κοινοβουλευτικά, "λαϊκά", το καθεστώς που επέβαλαν με την ένοπλη επέμβασή τους και με τη Βάρκιζα». Δεν μας έσπρωξαν λοιπόν οι Άγγλοι στον Εμφύλιο, Μίκη. Μόνοι μας μπήκαμε στο σφαγείο! «Για να σώσουμε την τιμή του ΚΚΕ» καμαρώνει ο Ζαχαριάδης! Κάποια στιγμή, Μίκη, αντί να θρηνούμε για τις αγριότητες του Εμφυλίου και να επιδιώκουμε «ρεβάνς», αντί να παριστάνουμε τους κήνσορες και τους τιμητές, θα πρέπει να κρύψουμε το πρόσωπό μας από ντροπή και να κλάψουμε πικρά για το αδικοχυμένο αίμα των δικών μας αλλά και των αδελφών της άλλης πλευράς. Και όμως θα μπορούσες, Μίκη, να οργανώσεις μια πραγματικά εθνική γιορτή στη Μακρόνησο. Μια γιορτή εθνικής συναδέλφωσης και συμφιλίωσης. Όπου θα καλούσες να παραστούν όλοι. Και οι δικοί μας αλλά και οι «άλλοι». Οι συγγενείς της Ελένης Γκατζογιάννη και του Χρήστου Λαδά. Τα αδέλφια και τα παιδιά όχι μόνο των δικών μας μαχητών αλλά και των χιλιάδων ανδρών και αξιωματικών του ελληνικού στρατού που έπεσαν στο Γράμμο και στο Βίτσι για να παραμείνει η χώρα μας ελεύθερη και δημοκρατική. Σ' αυτή τη γιορτή, Μίκη, θα τραγουδούσαμε και θα κλαίγαμε μαζί, θα ταξιδεύαμε σε έναν κόσμο αγάπης και αδελφοσύνης με τα φτερά της υπέροχης μουσικής σου. Κι όρκο βαρύ θα παίρναμε ότι ποτέ πια δεν θα σηκώναμε όπλα εναντίον αλλήλων. Σ' αυτή τη γιορτή, Μίκη, θα μπορούσες να υψωθείς σε εθνική μορφή, σε πανελλήνιο σύμβολο ενότητας και συμφιλίωσης. Δεν το έπραξες. Προτίμησες να περιχαρακωθείς στο πολιτικό και ιδεολογικό γκέτο της χρεοκοπημένες και ανυπόληπτης Αριστεράς, αυτής που τόσες συμφορές προκάλεσε στον τόπο με την ανεύθυνη και τυχοδιωκτική πολιτική της. Δεν είναι κρίμα, Μίκη; Με βαθύτατη απογοήτευση, Τάκης Λαζαρίδης. 1/9/2003

από αναρωτιέμαι... 28/11/2003 2:27 μμ.


ΤΑΡΑΤΑΤΖΟΥΜ... ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΝΑ ΑΡΘΡΑΚΙ ΤΗΣ "ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΠΑΔΑΚΗ. ΒΡΕ ΓΙΑ ΔΕΣ... ΟΥΤΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΑΛΙΟΝ ΝΑ ΤΟ ΕΙΧΕ ΓΡΑΨΕΙ... ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΑΜ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗ Εξήντα σχεδόν χρόνια ύστερα από την τραγική δολοφονία της μεγάλης ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη, η «Καθημερινή» παρουσίασε την περασμένη Κυριακή ένα εκτεταμένο αφιέρωμα. Παρά τις κάποιες ανακρίβειες και τις περισσότερες υποκρισίες που περιέχονται, σε γενικές γραμμές στο αφιέρωμα αυτό παρουσιάζονται πολλές αλήθειες. Αλήθειες που πρέπει να γίνονται γνωστές, ώστε ο μέσος Έλληνας να γνωρίζει ποια στην πραγματικότητα υπήρξε η Ελένη Παπαδάκη, αλλά και πόσο εγκληματικός και δόλιος ήταν ο κομμουνισμός τότε. Γνωρίζουμε για τις εκατόμβες των θυμάτων του στα Δεκεμβριανά, πριν και μετά. Αλλά όταν μιλάμε για κομμουνιστικές σφαγές, αυτομάτως γίνεται ο συνειρμός και στον νου μας έρχεται η ευγενική και πάλλευκη φυσιογνωμία της μεγάλης ηθοποιού, που η μοίρα της ήταν να σφαγιασθεί φρικιαστικά, όπως ακριβώς όλοι ομολογούν, ακόμη και οι ίδιοι οι κομμουνιστές. Είναι θλιβερό όμως ότι στο αφιέρωμα αυτό επιχειρείται, με καθόλου πειστικό τρόπο και εντελώς αποπροσανατολιστικά, να αποδοθεί η ευθύνη της σφαγής της Ελ. Παπαδάκη όχι στους πασίγνωστους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της, αλλά στην ...Ιντέλιτζενς Σέρβις. Η νέα εκδοχή αυτή, πλήρως ανιστόρητη και ατεκμηρίωτη, προέρχεται από έναν γνωστό τοις πάσι για την άκρατη εμπάθειά και τον αριστεροστραβισμό του δημοσιογράφο, τον Γιάννη Κάτρη, ο οποίος για λόγους δυσπερίγραπτους ψυχολογικά και προκειμένου να απαλύνει την εικόνα που έχουμε για την αγριότητα της Αριστεράς, είχε πρώτος δημοσιεύσει το 1980 παρόμοια φαιδρή εκδοχή. Μια ηθοποιός, ολωσδιόλου αφανής στο πλατύ κοινό, κάποια κ. Ολυμπία Παπαδούκα, με κείμενό της που περιελήφθη στο αφιέρωμα αυτό της «Καθημερινής», βρίσκει την ευκαιρία να καταγράψει τη σωρεία των απωθημένων της και ταυτόχρονα να υιοθετήσει τα φληναφήματα περί βρετανικού δακτύλου, ενώ δεν παραλείπει σε αλλεπάλληλα σημεία να σπιλώνει τη μνήμη της μεγάλης Ελληνίδας ηθοποιού με ψεύδη, ανακρίβειες και γελοιότητες. Το πρώτο βαρύ ψεύδος είναι τα περί δήθεν ερωτικών σχέσεων της Ελ. Παπαδάκη με τον κατοχικό πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη. Φαιδρότητες πρώτου μεγέθους! Ευελπιστεί η αφανής ηθοποιός ότι δεν θα διαψευσθεί από τους νεκρούς και ρίχνει με κακεντρέχεια τη λάσπη της. Εμέσσει και άλλα, όμως. Λέει ότι η μεγάλη ηθοποιός, εκτός από τον Ι. Ράλλη, είχε ταυτόχρονα δεσμό και με Γερμανούς αξιωματικούς. Λες και μια Ελένη Παπαδάκη ήταν δυνατόν, ύστερα από δεκαετίες δημόσιας και συνεπώς διακεκριμένης παρουσίας στην κοινωνική ζωή της μεσοπολεμικής Αθήνας, να περίμενε να φθάσει στην ηλικία των σαράντα για να έχει αιφνιδίως πολλαπλές ερωτικές σχέσεις! Ούτε σκάνδαλα είχαν ακουσθεί πριν σε βάρος της, ούτε το παραμικρό, ενώ αντίθετα η μεγάλη πρωταγωνίστρια είχε γίνει πασίγνωστη ήδη από τα πρώτα βήματά της στη σκηνή το 1925. Μέσα στα δύσκολα πολεμικά χρόνια δεν θα άλλαζε βέβαια χαρακτήρα, γόνος μιας εύπορης και μορφωμένης οικογένειας με ευρύτατο κοινωνικό κύρος (π.χ. ο παππούς της Ελ. Παπαδάκη ήταν καθηγητής του Πολυτεχνείου, ο Στυλ. Κωνσταντινίδης, γνωστός για τα φιλοσοφικά συγγράμματά του περί τέχνης και αισθητικής). Για την κ. Παπαδούκα, όμως, εξ ίσου επιλήψιμο και προφανώς επιβεβαιωτικό των ...ερωτικών σχέσεών της με τους Γερμανούς, ήταν το γεγονός ότι η αδικοχαμένη μεγάλη ηθοποιός γνώριζε άπταιστα τα γερμανικά. Λοιπόν; Μα, ταυτόχρονα, γνώριζε το ίδιο καλά και αγγλικά και γαλλικά. Μήπως ενοχλούσε που ήταν εξαιρετικά μορφωμένη, ώστε να μπορεί να διαβάζει τους κλασικούς (αρχαίους και ξένους) κατ’ ευθείαν από το πρωτότυπο; Σε «επίρρωση» των χυδαίων λασπολογημάτων της, η κ. Παπαδούκα αναφέρει δύο «μαρτυρίες». Μία δική της και μία του παλαιού ηθοποιού Γιώργου Γληνού. Και ως προς τη δική της, ότι δήθεν είχε δει επί Κατοχής την Παπαδάκη στου Ζώναρ’ς «να περιφέρεται» με Γερμανό αξιωματικό, εν τάξει. Ό,τι θέλει λέει σήμερα. Αλλά, ως προς εκείνη του Γ. Γληνού, ας δούμε τι είχε πει το 1962 σε ραδιοφωνική εκπομπή: «...Η Ελένη Παπαδάκη στεκόταν πάνω από τις συχνότατες παρασκηνιακές ίντριγκες που την περιέσφιγγαν. Σε όλα της ήταν ανώτερη, και υπομονετική, παράδειγμα συναδελφικής αβρότητας, ετοιμότητας και αφοσιώσεως στην τέχνη της». Αλλά ο Γιώργος Γληνός και σε άλλη ευκαιρία, σαφώς σημαντικότερη, αφιέρωσε το βιβλίο του «Ώρες Σκηνής» στην ίδια στην Ελ. Παπαδάκη με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά λόγια: «Στην κοσμαγάπητη, τη γεμάτη ανθρωπιά και πολιτισμό συνάδελφό μου και Μεγάλη Πρωταγωνίστρια του Εθνικού Θεάτρου Ελένη Παπαδάκη που χάθηκε τόσο νωρίς για την Τέχνη και τη Ζωή, αυτό το ελάχιστο αφιέρωμα της προσφέρω στη Μνήμη της και στη Δόξα της, με όλο το θαυμασμό που της είχα όταν συμπαίζοντας υπηρετούσαμε τη Θυμέλη. Ακόμα και με την απεριόριστη συγκίνησή μου που δεν λέει να λιγοστέψει με το κύλισμα του χρόνου». Αυτά είχε πει ο Γ. Γληνός για την Ελ. Παπαδάκη και όχι τα φαιδρά κουτσομπολιά (ότι συχνά την έφεραν στο θέατρο γερμανικά αυτοκίνητα και ότι μόνιμος συνοδός της ήταν Γερμανός αξιωματικός που ήταν ταυτόχρονα σκηνοθέτης), που με δέος μεταφέρει στους αναγνώστες του 2003 η κ. Παπαδούκα ότι δήθεν της τα είχε εκμυστηρευθεί. Ο Γληνός στην Παπαδούκα, με την οποία δεν γνωρίζουμε αν ποτέ είχαν συμπρωταγωνιστήσει, ή έστω αν είχαν βρεθεί στην ίδια σκηνή. Άλλωστε η κ. Παπαδούκα δεν γνωρίζουμε πού πραγματικά είχε πρωταγωνιστήσει, πλην μιας κάποιας σχέσεως που είχε με την αείμνηστη Μαρίκα Κοτοπούλη. Και φυσικά όλη αυτή η όζουσα σπερμολογία χρησιμοποιείται για να υποστηριχθεί ότι αυτή η ...δοσιλογική συμπεριφορά της μεγάλης ηθοποιού ήταν η αιτία για να δολοφονηθεί με τέτοιο φρικτό τρόπο από τους κομμουνιστές! Ίσως όλο αυτό να κρύβει μια αλήθεια: για κάθε έγκλημά τους, χρησιμοποιούσαν μια δικαιολογία, αστεία ή όχι αδιάφορο. Έφθανε κάποιος να πει ότι κάποιος άκουσε για τον τάδε, ώστε ο τελευταίος να βασανισθεί, να του βγάλουν τα μάτια, να του κόψουν τη μύτη και τα αυτιά, να σφαγεί ανελέητα. Ίσως με την περίπτωση της Παπαδάκη τα πράγματα να ήταν κάτι περισσότερο. Διότι υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ότι από κάποιους «υποκινήθηκε» η σύλληψη και ο σφαγιασμός της. Από κάποιους συναδέλφους της, που ήθελαν να την βγάλουν έξω από τη σκηνή λόγω επαγγελματικών αντιζηλιών. Αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι βεβαιωμένο. Η μόνη σχετική πληροφορία είναι ότι η σύλληψη της στις 21 Δεκεμβρίου 1944 πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του Δημήτρη Μυράτ, όπου βρισκόταν τη μοιραία στιγμή, καθώς η ίδια κατοικούσε εκεί κοντά (στην περιοχή των Κάτω Πατησίων). Ας σημειωθεί ότι ο Μυράτ ήταν Γραμματέας της Οργάνωσης Ηθοποιών του ΕΑΜ επί Κατοχής. Και ας προστεθεί ότι μετά τη σύλληψή της, όταν η Παπαδάκη οδηγήθηκε για τα περαιτέρω στο φρουραρχείο του ΕΛΑΣ, ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε για την αποφυλάκισή της. Αλλά για τη δολοφονία της μεγάλης πρωταγωνίστριας, έχουν μεθύστερα μιλήσει οι ίδιοι οι κομμουνιστές, αποκηρύσσοντας και καταγγέλλοντας το γεγονός. Ακόμη και ο «Ριζοσπάστης» (1.7.1945) είχε αναφερθεί στην εισήγηση του Ν. Ζαχαριάδη στη 12η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, ο οποίος είχε ζητήσει να καταδικασθεί ανοιχτά η δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη. Άλλωστε, όπως μας πληροφορεί η ίδια εφημερίδα στις 1.12.1945, μετά από τη δολοφονία της συνήλθε ανταρτοδικείο του ΕΛΑΣ και καταδίκασε τους εκτελεστές της σε θάνατο και τους εκτέλεσε. Αυτό το τελευταίο στοιχείο φαίνεται όμως ότι απαρέσκει στην κ. Παπαδούκα και το διαστρεβλώνει αρκούντως για να υποστηρίξει ότι εξ αυτού ...προκύπτει ο δάκτυλος της Ιντέλιτζενς Σέρβις. Κατά την εκδοχή της, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Τσώρτσιλ είχε στείλει τηλεγράφημα στους εδώ πράκτορες των Άγγλων για να εκθέσει το ΕΑΜ με μια δολοφονία. Και γράφει η κυρία αυτή: «Τότε, όλο σχεδόν το ελληνικό θέατρο ήταν στο ΕΑΜ και νομίζω ότι έπρεπε να στιγματιστεί με μια δολοφονία. Για να ξεσηκωθεί ο κόσμος. Πιστεύω ότι δόθηκε εντολή να σπιλωθεί το ΕΑΜ Θεάτρου...» Αλλά, έστω ότι ήταν οι Άγγλοι πίσω από τη δολοφονία της Παπαδάκη για να εκμεταλλευθούν τη σφαγή μιας μεγάλης προσωπικότητος, πράγμα έξω από κάθε λογική βέβαια. Πίσω από τις άλλες χιλιάδες και χιλιάδες στυγερές δολοφονίες απλών και ανώνυμων πολιτών, πίσω από τα πρωτοφανή άγρια βασανιστήρια και τα πετσοκοψίματα, δεν ήταν οι αιμοδιψείς του ΕΛΑΣ; Στην Ούλεν, στο Περιστέρι, στις Πηγάδες ποιοι ήταν επώνυμοι που βρήκαν ανελέητο θάνατο, παρά απλοί και αγνοί εθνικόφρονες Έλληνες; Ας μην συγχέουμε τα εγκλήματα των μεν και των δε... ANTE ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ, Μr. TALION. ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΜΠΟΣΑ ΣΤΟ ΣΑΪΤ ΤΗΣ "ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ".

από Al Hakim-επωνύμως 28/11/2003 2:52 μμ.


Στη μάχη των Αθηνών οι Άγγλοι έπιασαν 15.000 ομήρους αμάχους πολίτες και τους έστειλαν στην Ελ Ντάμπα της Αιγύπτου.Σε αντίποινα το ΕΑΜ έπιασε κι αυτό 15.000 ομήρους αμάχους πολίτες.Πόσοι γύρισαν από την Αίγυπτο;Πόσοι γύρισαν από την τα...Κιούρκα; Για όσους βαριούνται να ψάχνουν όλοι οι αιχμάλωτοι των Άγγλων γύρισαν 4 μήνες αργότερα,από τους αιχμαλώτους του ΕΑΜ γύρισαν 4.000 λιγότεροι.Για να συγκρίνετε τα νουμερα σύμφωνα με τη λευκή βίβλο του ΕΑΜ για την περίοδο '44-'46 οι νεκροί θύματα της ακροδεξιάς τρομοκρατίας στην Ελλάδα ήταν 1.400.Αλήθεια τι λέει η ΚΟ.ΒΑ. γι'αυτό;Και ένα ιστορικό περιστατικό:ο δεσπότης τότε της Αττικής έκρυβε φοβισμένους δεξιούς στη Μητρόπολη.Όταν τον απείλησε κάποιος καπετάνιος του είπε "όπως έκρυβα εσάς από τους Γερμανούς,έτσι κρύβω τώρα αυτούς" και εκεί το βούλωσε.

από πρων τουχασεφκι 28/11/2003 2:55 μμ.


Προς αξιοτιμον κυριον Ταλιον Τις απαντησεις απο κουκουεδες περι της δολοφονιας Ζευγου και τον γενικοτερο αποπροσανατολισμο εσεις ο ιδιος τον επροκαλεσατε.Αυτο προεκυψε ως συνεπεια της αναφορας συγκεκριμενων προσωπων και ονοματων,αρα και οι συντακται των απαντησεων επικεντρωθηκαν εις αυτα.Εν συνεχεια αναφερεστε παλι σε ονοματα εκτελεσθεντων υπο της ΟΠΛΑ και η επιτυχια του εγχειρηματος σας δια την αποκαλυψιν της φυσεως του Μπουλκες ειναι μαλλον διακυβευομενη.Θα παρακαλουσα να επανελθετε με συγκεκριμενα γενικα στοιχεια δια το Μπουλκες,διοτι δεν ειναι απαραιτητον να κατεχουμε ολοι τις γνωσεις σας. Υ.Γ.1:H ιστορικη αληθεια ειναι θεμα υποκειμενικο και η εκ των υστερων και εκ του ασφαλους κρισις φορτισμενων γεγονοτων μπορει να ειναι προβληματικη,χωρις να παυει να ειναι απαραιτητη. Υ.Γ.2:Πυροτεχνηματικες αναφορες δε διαφωτιζουν απαραιτητως,αλλα μαλλον επιτεινουν την συγχισην. Μετα τιμης

Φίλε Mr Talion, Ας ξεκινήσω απ' τα καλά. Η σκέψη σου γενικά (αν και καπως φανταιζί για τα γούστα μου) είναι καλή. Η ενημέρωσή σου είναι σημαντική και εχεις μια ζηλευτή ευχέρια έκφρασης. Μου μένει ως προς εσενα η απορία για το πόθεν πηγάζει η πολιτική σου σκέψη. Θα με φώτιζες πολύ άν, περα από το προφανές που έχεις υιοθετήσει, με τις απόψεις σου που γνωρίζω, στα θέματα "ψυχική υγεία", "αποφυλάκιση των 7", "τιμή στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου", και "κραξιμο στους red ταδε", εκανες τον κόπο να εξηγήσεις (οχι που είσαι "γραμμένος" - αυτό μου είναι μπιτ αδιάφορο) ποιά είναι η πολιτική σου αποψη. Για να μή κουράζεσαι με λεπτομερείς διακηρύξεις θα μου αρκούσε άν μου πείς ποια από τις κατωθι τρείς απόψεις ενστερνίζεσαι: 1. Το καθεστως (οποιο ειναι - δεν το συζητάμε) που πάντως επικρατεί παγκοσμίως, σ' ανατολή και δύση (μέχρι Κίνα), έχει πολλά ψωμιά να φάει ακόμα και επομένως καλά θα κανουμε να αναλάβουμε μια υπεύθυνη θέση και να καταπολεμήσουμε όποια πολιτική το αντιμάχεται. 2. Το ως άνω καθεστώς πασχει σοβαρά και καλά θα κανουμε να αγωνιστούμε για την σοβαρή επιδιόρθωσή του. 3. Το καθεστώς αυτό είναι παρανοϊκό. Όχι μόνο θα καταστραφεί αλλά επιπλέον η κοινωνία κινδυνεύει σοβαρά από την παράταση της ζωής του. Επομένως καλά θα κάνουμε να αφ' ενός να μην πεσει πανω στο κεφάλι μας και αφ' ετέρου να είμαστε ετοιμοι να κανουμε ότι μπορούμε για να μην παρει και την κοινωνία μαζί του στον χαμό. Φυσικά το σχήμα αυτό είναι μια εκδοχή του γνωστού: συντήρηση - ρεφορμισμός - επανάσταση. Φυσικά υπαρχουν εκατομύρια επιμέρους ζητήματα πανω σ' αυτό το απλοϊκό σχήμα. Αν νομίζεις ότι έχει ανακαλυφθεί καποιο άλλο μου το λες, και παρεμπιπτόντως μου λές και τι θέση εχεις στο σχήμα που προκρίνεις. Αυτά γενικά και αόριστα. Για το θέμα του Μπούλκες: Δεν νομίζω ότι είσουν σε καλή μέρα όταν το έθεσες, είναι κλασικό πάτημα να υιοθετείς τα επιχειρήματα ενός άλλου αντιπάλου του αντιπάλου σου. Οι συμμαχίες γίνονται στην δράση και όχι στην ιδεολογία. Επ' αυτού στην επόμενη μου δημοσίευση. Κ.Π.

από Red zontovolo 28/11/2003 4:34 μμ.


Ώστε υποκειμενικό θέμα η ιστορική αλήθεια! Σα να λέμε ¨Μόνοι μας τα λέμε μόνοι μας τα πιστεύουμε." Τώρα τον αποστομώσατε τον Τάλιον.

από Κ.Π. 28/11/2003 5:56 μμ.


μουσιού Ταλιόν, Είχα την εντύπωση ότι το μένος σου είναι εναντίον του οζορντουι πρεζαν ΚΚΕ, δεν ήξερα ότι είναι αναδρομικό. Ενα το κρατούμενο και δεν χαθηκε ο κόσμος. Με την ενημέρωση που έχεις θα έπρεπε να γνωρίζεις ότι σήμερα υπαρχει μια μεγάλη προσπάθεια, όχι να σκεπαστεί (λήθη) αλλά να αναθεωρηθεί η ιστορία της δεκαετίας του '40. Η προσπάθεια εκ πρώτης όψεως φαίνεται να κινείται από την δεξιά με κατεύθυνση να θεωρηθεί το ΚΚΕ και το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ εγκληματικές πολιτικές συγκροτήσεις τουλαχιστον όσο και οι δωσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες. Στην πραγματικότητα όμως (κατα την γνώμη μου) ουσιαστικά η προσπάθεια κινείται και απο τις δύο παραταξεις (δεξιά + αριστερα) με στόχο να ποδοσφαιροποιηθεί η ιστορια, δηλαδή να αντικατασταθεί η κοινωνική αντίθεση περι την ιστορική παράδοση και την ιστορική προοπτική σε μια αντίθεση για το ποιά παράταξη είναι η πιό καλή (για το εθνος). Σε τελευταία ανάλυση υπεύθυνη γι αυτή την αθλια επιχείρηση είναι η αριστερά. Γιατί; Επειδή έχει την φωλιά της χεσμένη δεδομένου ότι όποια λάθη έγιναν στην κατοχή και στον εμφύλιο ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΑ ΕΚΑΝΕ. Αποσιωπά λοιπόν η αριστερά τα γεγονότα και αφήνει διάφορους να εκμεταλλεύονται την δήθεν κριτική των λαθών, πραγματικών και εφευρημένων, αντι να κανει ή ίδια ειλικρινή κριτική των λαθών της. Από το να μιλάμε όμως για χοντρα λάθη μέχρι να ανεμίζουμε επιστολές σάν την που ανακάλυψες mr Talion μου, υπαρχει ειδοποιός διαφορά. Εγώ δεν ξέρω καθόλου τί εγινε στο Μπούλκες και ούτε με ενδιαφέρει. Πες (υπόθεση εργασίας που λενε) ότι όλα έγιναν έτσι όπως τα λέει ό κύριος Βενέτης. Ποίο το ηθικόν συμπέρασμα εξ αυτών; 1. ότι το ΚΚΕ ήταν ένας εσμός ανώμαλων δολοφόνων, βασανιστών και βυσοδόμων; Ας πούμε ότι ήταν! Και τι έκαναν τότε όλοι όσοι έβλεπαν τα βασανιστήρια και τα πηγάδια γεμάτα πτώματα; Κοιταζαν σφυρίζοντας αδιάφοροι; Ανέβαιναν στο βουνό να σπουδάσουν βασανιστές; Χλωμό το επιχείρημα μουσιού Ταλιόν μου. 2. γιατί το μένος κατά του ερμου (νυν)ΚΚΕ ; Ποιά σχέση του σημερινού ΚΚΕ με το τότε; Απλή συνωνυμία δεν είναι; Και τέλος μια και θέλεις να θυμάσαι, δεν μας λές την δική σου α - λήθη = αλήθεια, μπας και βγάλουμε άκρη. Κ.Π.

από Mr Talion 28/11/2003 7:55 μμ.


ΟΚ, το επιάσαμεν το υπονοούμενον. Μήνυμα ελήφθη. Και αι θέσεις εγένοντο κατανοηταί, όπως προέβλεψα άνωθεν. Για την ιστορία του Μπούλκες ... ... θα μάθουμε τίποτα; Ή θα συμβούν τα περί κοκορομαχιών, όπως προέβλεψα άνωθεν; Και αφού "τινάχτηκαν" όλοι ... ... να εξομολογηθώ, μια σταλιά. ΕΧΩ ΚΑΘΑΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΛΚΕΣ. Είναι αυτό αρκετόν; Δε νομίζω. Πρέπει να δείξω την "ταυτότητά" μου, έτσι; Όπως προέβλεψα άνωθεν. Ακριβώς, όπως κάνουν και όλοι οι υπόλοιποι που έγραψαν κάποιο σχόλιο (ειρωνικά, το λέω, ασφαλώς). Εξαιρείται, ασφαλώς, ο φίλος Κ.Π. Εκτός από τον Κ.Π., λοιπόν, οι υπόλοιποι πρώτη φορά διαβάζετε ή γράφετε, εδώ μέσα; Άνωθεν, έγραψα, επίσης, για κάποιο "στοιχειώδες δείγμα σεβασμού του διαλόγου". Εάν είναι δυνατόν, εν ολίγοις, να χρησιμοποιηθούν τα συνηθισμένα νικ-νέιμ. Ναι, καλά, ονειρεύομαι. Όπως προέβλεψα άνωθεν. _______________________ Λοιπόν, τι θα κάμνομεν; Τόσες "αντιδράσεις" προκαλεί μια επιστολή, η οποία μάλιστα δημοσιεύτηκε, κιόλας; Ξαναρωτώ. Για την ιστορία του Μπούλκες ... ... θα μάθουμε τίποτα; Ναι, καλά, πάλι, ονειρεύομαι. Όπως προέβλεψα άνωθεν. Ριμέμπερ; Υπάρχει, ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ, εδώ μέσα, -η ιστορία του Ρουκουνάκη. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=159203 Επίσης, άδοξον τέλος είχεν. Όπως προέβλεψα άνωθεν. Mr Talion ΥΓ: Συγγνώμην, ρε μεγάλε Κολόμβε, που ανακάλυψες το κατάπτυστο κείμενο της χρυσής αυγής για την Παπαδάκη. Δεν το είχα υπ' όψιν μου. Όπως και εσύ, πιστεύω, δεν έχεις υπ' όψιν σου, π.χ., το ντοκυμαντέρ της Κρατικής τηλεόρασης ή τις μαρτυρίες του Δημήτρη Χορν, της Μελίνας, του Λογοθετίδη, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Δημήτρη Μυράτ. Ή, ακόμη περισσότερο, τα ΑΣΚΙ. Συγγνώμην, σε λέγω, που στους εκ των προτέρων αναφερθέντες πιθανούς χαρακτηρισμούς ... ... ξέχασα το "χρυσαυγίτης" ... ... και μάλιστα ... αρθρογράφος, κιόλας! Γεια σου, ρε επιθεωρητά Κλουζώ. Τόσα ξέρεις, τόσα λες. Όπως προέβλεψα άνωθεν.

από RED REVOLUTION 28/11/2003 10:21 μμ.


...ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ SITE ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Ε Λ Ε Ο Σ! ΚΟΦΤΕ ΤΟ Τ Ω Ρ Α!

από ΕΧΜ 28/11/2003 11:25 μμ.


ή ΞΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ... Αρχικά, κύριε Talion, μερικές επισημάνσεις περί των γλωσσικών σας ακροβασιών: Θα ήταν πάρα πολύ εύκολο, κύριε Talion, να «ψαρέψω» κι εγώ από Ίντερνετ, λόγου χάρη, κάποιο παρόμοιο ή ανάλογο περιστατικό από την Κομμούνα του Παρισιού —που είμαι σίγουρη ότι την υπερασπίζεστε, το ίδιο και εγώ άλλωστε— και να επιχειρήσω να αναγάγω την εξαίρεση σε κανόνα. Θα νιώθατε έστω και στο ελάχιστο να περιορίζεστε από την «προειδοποίησή» μου προς όσους θα με χαρακτήριζαν «χαφιέ, αντιδραστικό, ασφαλίτη [...] μισθοδοτούμενο από τους κεφαλαιοκράτες και μπλα μπλα μπλα...»; Θα νιώθατε έστω και στο ελάχιστο να περιορίζεστε αν σε κάθε κριτική απαντούσα «Το ήξερα...», «Όπως προέβλεψα άνωθεν...», «Το είχα ψυχανεμιστεί...» κτλ.; Γλωσσικοί ακροβατισμοί, κύριε Talion. Οποιαδήποτε απάντηση αναγορεύεται εκ των προτέρων σε απάντηση ενός «Κνίτη ΥΠΕΡΕΣΙΑΣ»,άρα ΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ή ΜΗ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. Too easy, Mr. Talion. Ο διάλογος εκ των προτέρων μετατρέπεται σε παιχνίδι του ενός. Δικό σας στην προκειμένη περίπτωση. Λυπάμαι, αλλά προσωπικά δεν νιώθω καμία υποχρέωση να παίξω το παιχνίδι με τους δικούς σας όρους. Το αν το αποδέχεστε αυτό ή όχι ποσώς με αφορά. Ας αφήσουμε λοιπόν κατά μέρος τα περί «αλήθειας» και «μη λήθης». Αυτά είναι —και με το μπαρτνόν— μ... Δεν σας είδα ποτέ και πουθενά να κόπτεσθε περί της «μη λήθης/αλήθειας» οποιουδήποτε άλλου ιστορικού γεγονότος πέραν όσων αφορούν το ΚΚΕ. Μπαρντόν πάλι, αλλά «Χωριό —και χωρίο, και χωρίο...— που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει». Και ας αφήσουμε κατά μέρος και τα «περί καθαρού ιστορικού ενδιαφέροντος για την ιστορία του Μπούλγκες». Ποιος σας είπε, κύριε Talion, ότι η γνώση μεμονωμένων ιστορικών γεγονότων είναι η ίδια η ιστορία; Γιατί η γνώση ιστορικών λεπτομερειών θα έπρεπε απαραίτητα να σημαίνει και γνώση της ιστορίας, της πορείας της ιστορίας, του λεπτού νήματος που συνδέει και συσχετίζει τα γεγονότα; Το πετσόκομμα της ιστορίας, κύριε Taliοn, σε απλά γεγονότα, για τα οποία συνειδητά επιζητείται να εξεταστούν αποκομμένα, αποσπασμένα από το γενικότερο πλαίσιο, χωρίς καμία ΣΥΝΔΕΣΗ μεταξύ τους, χωρίς καμία σύνδεση με το ιστορικό τους περιβάλλον —πολιτικό, οικονομικό, ιδεολογικό κτλ.— δεν είναι παρά ο πιο ασφαλής τρόπος ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗΣ του ρου της ιστορίας. Ως εκ τούτου προσωπικά δεν με πείθετε, κύριε Talion — και αν πείθετε κάποιον, αυτός είναι ήδη πεισμένος και απλώς «συλλέγει» γεγονότα που επιβεβαιώνουν αυτό για το οποίο έχει ήδη πειστεί... Φαύλος κύκλος τετραγωνισμένος από τη λογική της «μελισσούλας» — «πετάω παντού και συλλέγω ό,τι μου κάνει»... Το Μπούργκες μου κάνει, ο Γοργοπόταμος ή η ακύρωση της επιστράτευσης όχι. Ο Βενέτης και ο Λαζαρίδης μου κάνουν, ο χιλιάδες επώνυμοι και ανώνυμοι αγωνιστές που παραμένουν στο ΚΚΕ δεν μου κάνουν. Εκ συνεπαγωγής, τους θεωρώ «ηλίθιους... — γιατί αυτό συνεπάγεται το κείμενό σας, κύριε Talion. Ας αφήσουμε λοιπόν τα περί «μη λήθης/αλήθειας». Άλλο είναι το βασικό ζήτημα Ποιος ο σκοπός της αναφοράς σας στο Μπούργκες, κύριε Talion; ΝΑ ΚΑΤΑΔΕΙΞΕΤΕ ΤΙ; Ότι το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ένας εσμός «καθαρμάτων», «δολοφόνων διψασμένων για αίμα, ΧΕΙΡΟΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΠΑΧΑΛΟΥΣ»(συγγνώμη, αλλά το σχολιάκι λίγο παραπάνω ήταν για γέλια μέχρι δακρύων), «τσεκουροφόρων», «αμετανόητων κονσερβοκουτοφόρων», που, όπως αναφέρει και το κείμενο της «Χρυσής Αυγής» «Έφθανε κάποιος να πει ότι κάποιος άκουσε για τον τάδε, ώστε ο τελευταίος να βασανισθεί, να του βγάλουν τα μάτια, να του κόψουν τη μύτη και τα αυτιά, να σφαγεί ανελέητα»; ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΑΜ, ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΔΣΕ, ΚΥΡΙΕ TALION; Γιατί συνεχώς γύρω από αυτό περιστρέφεστε και σε αυτό γυρνάτε, σαν τον ταχυδακτυλουργό που —ΑΛΑ ΟΥΝΟ, ΑΛΑ ΝΤΟΥΕ, ΑΛΑ ΤΡΕ, αλλά μάλλον εσείς θα μας βγάλετε την πίστη και θα το πάτε αλά κουάτρο ή και τσίνκουε ή και σέι— απειλεί να βγάλει από το καπέλο του το λαγό-Μπούργκες ή το λαγό-Π8 για να μπορέσει ως διά μαγείας να εξαφανίσει τη συνεισφορά του ΚΚΕ σε κάθε μικρό και μεγάλο ΑΓΩΝΑ που έδωσε και δίνει ο λαός μας. Να μας λέγατε και τίποτα πρωτότυπο τουλάχιστον... Λες και δεν το γνωρίσουμε ότι Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ, κύριε Talion. Και το αστείο είναι ότι ξαναγράφεται, την ξαναγράφουν, στην πλάτη σας και στην πλάτη μας. ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΑΥΤΟ ΣΚΑΒΕΙ ΤΟ ΛΑΚΚΟ ΤΟΥ. ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ. Η ιστορία ξαναγράφεται. Ήδη όλος ο κόσμος «ξέρει» τη Γιάλτα —αλλά κανείς ότι το χαρτάκι με τη «μοιρασιά» όλως τυχαίως το θυμήθηκε μερικά χρόνια αργότερα και το «ανέσυρε» ο Τσόρτσιλ—, αλλά ελάχιστοι ξέρουν τη Συμφωνία του Μονάχου. Όλο και περισσότεροι μαθαίνουν για την εκτέλεση του «καημένουλη» του τσάρου, και όλο και λιγότεροι μαθαίνουν για την Οχτωβριανή Επανάσταση. Εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο έμαθαν από το «Η ζωή είναι ωραία» ότι το Άουσβιτς απελευθερώθηκε από τους Αμερικανούς ή ότι οι υπερασπιστές του Στάλινγκραντ το υπερασπίζονταν γιατί, αν δεν το έκαναν, θα τους εκτελούσαν. Και έπεται συνέχεια... Μπορεί να φανείτε τυχερός —που όχι μόνο δεν σας το εύχομαι, αλλά αγωνίζομαι και γι’ αυτό—, κύριε Talion, και σε μερικές δεκάδες χρόνια όλοι να γνωρίζουν το Μπούργκες και τον Αντώνη Βενέτη και κανείς την ΙΣΤΟΡΙΑ με κεφαλαία που βίωσε και δημιούργησε και διεκδίκησε ένας ολόκληρος σχεδόν λαός — εκτός ελαχίστων θλιβερών εξαιρέσεων, κύριε Talion. Αλλά δεν σας αδικώ. ΑΠΛΩΣ ΜΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΤΕ ΚΑΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ. Χέστε μας —με το μπαρντόν— λοιπόν με την «αλήθεια» σας, κύριε Talion. Γιατί οι «αλήθειες» πάνε πέντε στον παρά πλέον... Και κοστίζουν το ίδιο οι αλήθειες και του θύματος και του θύτη. Επιπλέον ζυγίζονται «αντικειμενικά» ή μία με την άλλη... Γιατί δεν αγοράζετε από καμιά εικοσαριά να τις έχετε εύκαιρες; ΥΓ.1: Κακώς ζητάνε μερικοί να βγει το κείμενο από τη «Χρυσή Αυγή». Ο κύριος Talion έθεσε μερικές ερωτήσεις για τους δολοφόνους της Παπαδάκη. Το σάιτ της «Χρυσής Αυγής» απλώς τον έβγαλε από τον κόπο και δεν χρειάστηκε να γράψει όσα θα έγραφε, μιας και τα ίδια έλεγε και το σάιτ. Να διαβάζετε τι μπαίνει και για ποιο λόγο πριν το βγάζετε. Άλλο ήταν το νόημα του κειμένου αυτού. ΥΓ.2: Το κείμενο το είχα αρχίσει το μεσημέρι, το σταμάτησα και το ξανάρχισα πριν λίγο. Με πολύ μεγάλη έκπληξη διάβασα μερικές από τις φράσεις που έγραψα σχεδόν αυτούσιες και στο κείμενο του Κ.Π. — τόσο, που άρχισα να νιώθω αμηχανία... Αλλά θεώρησα ότι δεν υπάρχει λόγος να τις αφαιρέσω. Συγγνώμη λοιπόν για την επανάληψη.

από ουΧΜ 29/11/2003 12:45 πμ.


Ο Νίκος Ζαχαριάδης, Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, καθ' όλη τη διάρκεια της κατοχής, βρίσκεται έγκλειστος στο Νταχάου. Στις 30 Μαΐου 1945 επιστρέφει στην Ελλάδα. Με αεροπλάνο της RAF, της Βασιλικής Αγγλικής Αεροπορίας.

Η πολιτική μάχη είναι μάχη επιχειρημάτων δεν είναι μάχη εντυπώσεων... Αν πρόκειται να βγαλουμε συμπέρασμα για την ιστορία της πολιτικής σύγκρουσης στην ελλάδα από "γεγονότα" σαν αυτά που μαρτυράει ο Βενέτης και από πολιτικές σκέψεις σαν αυτές που κανει ο Λαζαρίδης, μπορούμε θαυμάσια να μείνουμε στα κονσερβοκούτια των Δεκεμβριανών και να τελειώνουμε. Είμαι περίεργος ομως φίλε Ταλιον, πες ότι αποδεικνύεται εταιρία δολοφόνων το ΚΚΕ, και (γιατί όχι;) κατάσκοπος ο Μπελογιάννης, εγκληματίες οι χιλιάδες εκτελεσμένοι, μοιρασμένος στην Γιάλτα ο κόσμος, λάθος η οχτωβριανή επανάσταση, χασάπης ο Στάλιν, βλακας ο Μαο και δεν ξέρω τί άλλο ακόμη. Αρωτηξις που λές και σύ: Σου κολλάει; Σου καθεται καλά το σενάριο; Δεν σου φαίνεται ότι μπαζει από παντού; Το λοιπό: Αυτή η συζήτηση εμένα μου φαίνεται βλακώδης. Αν θέτε να συζητήσουμε σοβαρά, για τον εμφύλιο εδώ είμαστε. Κ.Π. Υ.Γ. Φίλε μου Τάλιον για πράχτορα της CIA δεν σε χαλαλίζω, αλλά αν τα πιάνεις ρε μπαγάσα, από την Αλέκα και τον Χαρίλαο, για να γυμνάζεις τους κνίτες, δεν είσαι εντάξει, κερνα κανένα κρασί και εμάς που παριστάνουμε τις γλαστρες εδω μέσα.

από Mr Talion 29/11/2003 1:26 πμ.


Διά τον αόμματον φίλον "ΕΧΜ" - #1 Πολύ ωραίο "χόμπι" το να εξάγουμε συμπεράσματα, έτσι γιατί να επιβεβαιώσουμε την εκ των προτέρων "εκτίμησή" μας, σωστά; Ο φίλος ΕΧΜ έγραψε: _______________________________ «Δεν σας είδα ποτέ και πουθενά να κόπτεσθε περί της «μη λήθης/αλήθειας» οποιουδήποτε άλλου ιστορικού γεγονότος πέραν όσων αφορούν το ΚΚΕ» «Ο Βενέτης και ο Λαζαρίδης μου κάνουν, ο χιλιάδες επώνυμοι και ανώνυμοι αγωνιστές που παραμένουν στο ΚΚΕ δεν μου κάνουν. Εκ συνεπαγωγής, τους θεωρώ "ηλίθιους"...» «Ποιος ο σκοπός της αναφοράς σας στο Μπούργκες, κύριε Talion; ΝΑ ΚΑΤΑΔΕΙΞΕΤΕ ΤΙ; Ότι το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ένας εσμός «καθαρμάτων», «δολοφόνων διψασμένων για αίμα, ΧΕΙΡΟΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΠΑΧΑΛΟΥΣ» _______________________________ Πολύ ωραίο το "τσουβάλιασμα", σωστά φίλε ΕΧΜ; Να βάζουμε σε εισαγωγικά φράσεις που ΔΕΝ είπε ο συνομιλητής μας ... ... να του προσδίδουμε συγκεκριμένες "ιδιότητες", βάσει των φράσεων που τον "βάλαμε να ξεστομίζει" ... ... και, κατόπιν, να χτίζουμε ολόκληρα νοητικά οικοδομήματα επάνω σε αυτό το εγχείρημα. Μήπως ΑΥΤΟ ονομάζεται προβοκάτσια και ασφαλίτικη μέθοδος; Να γίνω πιο σαφής: Σε ποιο σημείο μίλησα απαξιωτικά ή με αποστροφή για ΤΟΥΣ ΑΠΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ του ΚΚΕ; Μπορείτε να βρείτε ένα τέτοιο σημείο; Και δε μιλάω ασφαλώς για τα αστεία παιδάκια που κυκλοφορούν εδώ μέσα, παίζοντας το ρόλο του τιμητή των αγώνων των απλών κομμουνιστών. Αυτά τα παιδάκια, το έχω ξαναπεί, μάλλον κακό κάνουν στο ΚΚΕ και το εκθέτουν, ενώ φαντασιώνονται πως είναι σούπερ-αριστεροί. ΑΚΥΡΟΝ, λοιπόν, φίλε "ΕΧΜ". ΑΚΥΡΟΝ. Το εάν σέβομαι ή τιμώ όλους όσους θυσιάστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους για τα ευγενέστερα ιδανικά ... ... και τον τρόπο που επιλέγω για να το κάνω αυτό ... ... είναι δικός μου λογαριασμός. Όχι δικός σας. Το εάν "ανήκω" σε κάποιο πολιτικό σχήμα ή όχι ... ... δεν είναι δικιά σας δουλειά, επίσης. Είναι δουλειά της ασφάλειας. Αφού, λοιπόν βρίσκομαι στο "μικροσκόπιό" σας, και μάλιστα, επιμελώς, όπως φαίνεται από τις αναφορές σας, πως και σας διέφυγε αυτό; Ρίξτε εδώ μια ματιά (αφού, όπως λέτε «δε με είδατε πουθενά να "κόπτομαι" περί των απλών και ανωνύμων αγωνιστών του ΚΚΕ») http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=149076#149442 Και παρακάτω, έως το τέλος του θρεντ. Και http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=150456#150517 Και, σας διαβεβαιώ δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα. Υπάρχουν και άλλα πολλά (γι' αυτό και το #1, που έβαλα στον τίτλο). ΑΚΡΙΒΩΣ, ΕΠΕΙΔΗ «ΚΟΠΤΟΜΑΙ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ... ... ΤΟΣΟ, ΟΣΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ... ... ΑΚΡΙΒΩΣ, ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ "ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ" ΜΕ ΤΗΝ "ΕΠΙΣΗΜΗ" ΙΣΤΙΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ, φίλε "ΕΧΜ". Έχω ένα τέτοιο δικαίωμα ή όχι; Και, αφήστε, σας παρακαλώ τις ΔΙΚΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ. Έγινα κατανοητός; Και τα περί χρυσής αυγής (γιατί με κεφαλαία;) ... ... να τα μαζέψετε, αμέσως, σας παρακαλώ πολύ. Mr Talion ΥΓ1: Και εσείς, καινούργιος στη συζήτηση, φιλε "ΕΧΜ". Δε νομίζω. Μάλλον παρακολουθείτε συστηματικά, έτσι; Και που είναι οι συνήθεις red, άραγε; Περίεργα πράγματα. ΥΓ2: Προς όλους, γενικά: Είναι η ιστορία του Μπούλκες ενδιαφέρουσα και άξια προσοχής ... ... ή όχι;

από Mr Talion 29/11/2003 1:56 πμ.


Φίλε "ΚΠ" ας πούμε πως τα πιάνω από τη CIA, για να ... συνθλίψω τον νέον κομμουνιστικόν κίνδυνον που ... εμφιλοχωρεί μέσα σε φόρα σαν το Ινδυμύδιον. Ας πούμε πως βρίσκομαι σε διατεταγμένη υπερεσία από τον ... Περισσό και την Αλέκα ... ... για να κάνω crash-test στα αντανακλαστικά των φίλων από το σημερινό ΚΚΕ. Ας πούμε πως είμαι βαλτός από τον Πάγκαλο για να ... κατατροπώσω το ΚΚΕ, και να μην πάρει 3% στις εκλογές. Υποθέσεις εργασίας είναι αυτά, έτσι; Το λέω, γιατί μπορεί κανένας ηλίθιος να τα πιστέψει. Τι το μεμπτόν υπάρχει στο να κάνω ... γυμνάσια στους κνίτες; -όπως λες κι εσύ. Στο κάτω-κάτω, καθ' όλη τη διάρκεια της κινητοποίησης για την απελευθέρωση των εφτά ("L' 7 c' est moi", που λέει και ο "καιρός" στην "Ε") ... ... είχε γεμίσει το φόρουμ από ... βαθυστόχαστα κείμενα "35 χρόνια ΚΝΕ", και "Τι είναι η ΚΝΕ", και "Γιατί οι φασίστες του Ινδυμυδίου τα βάζουν με τα τέκνα της ανάγκης και τα ώριμα τέκνα της οργής" και στον φρικτό το Γολγοθά και στον αγρό του κεραμέως και το λουρί της μάνας. Δεν έχασα, όμως τη ψυχραιμία μου. Όχι, όμως, πάλι, δεν είναι τόσο μικρόμυαλες οι προθέσεις μου (π.χ. να αποδείξω τι; -πως το ΚΚΕ βρίσκεται στη γυάλα; -σιγά την ανακάλυψη!) Εν ολίγοις, όχι, φυσικά και «δεν μου κολλάει το σενάριο» και εννοείται «πως η πολιτική είναι μάχη επιχειρημάτων». Εάν πρόκειται να γίνει μια συνολική συζήτηση για την πορεία και το βίο και την πολιτεία της ηγεσίας του ΚΚΕ ... ... ασφαλώς και είμαι πρόθυμος, με τις (όποιες) γνώσεις διαθέτω. Δεν το πολυβλέπω, όμως, πραγματοποιήσιμο αυτό, ειδικά εδώ μέσα ... ... όπου υπάρχει και ο παράγων "θέαμα". Το ελπίζω όμως. Έτερον και κότερον. Mr Talion

από πρωην τουχασεφσκι 29/11/2003 3 πμ.


Αγαπητε κυριε Ταλιον Πεταξατε ενα πυροτεχνημα δια το Μπουλκες και σας διαβεβαιω οτι και εγω μπορω να πεταξω διαφορες τετοιες μαρτυριες στις οποιες διδω και την αναλογην βαρυτητα.Εχω πειστει για τα κινητρα ιστορικου ενδιαφεροντος τα οποια προτασσετε. Ομως απλα θα ασχοληθουμε με την ριψην τοιαυτων πυροτεχνηματων ; O "αδαης" ο οποιος εισερχεται εις το θρεντ με τον βαρυγδουπον τιτλον : "ΚΚΕ - Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του ΚΚΕ στο Μπούλκες - Μια συγκλονιστική μαρτυρία-σοκ" ο οποιος παραπεμπει εις πολεμικην ανταποκρισιν,θα αποκομισει τι; Ξερετε κατι παραπανω δια το Μπουλκες; Αν ναι θα σας παρακαλουσα επιμονως να το μοιραστειτε μεθ'υμων. Αναζητειτε πληροφοριας,καποιαν σχετικην βιβλιογραφιαν ισως,παρακαλω πειτε τουτο καθαρα. Εις αλλην περιπτωση θα αναγκασθω να πιστεψω οτι ο σκοπος του εγχειρηματος σας ειναι απλουστατα να προκαλεσετε και μαλιστα σε μιαν συζητησην αμφιβολου εποικοδομητικοτητος,τουλαχιστων δι'υμας. Οποτε θα σας χαρακτηριζα,με καθε επιφυλαξιν και προφυλαξιν ως τιμητη ρητορικων αγωνων,αστειων παιδακιων που κυκλοφορουν εδω μεσα φαντασιωνομενα τους σουπερ-αριστερους. Δια να τελειωνω με τους αστεισμους,συμφωνω μαζι σας οτι η ιστορια του ΔΣΕ και το κεφαλαιο Μπουλκες παρουσιαζουν ενδιαφερον ιστορικο. Ομως χρειαζεται πιο υπευθυνη αντιμετωπιση το ζητημα και ελπιζω να συμφωνησετε μαζι μου. Αφοσιωμενος σας Υ.Γ.:Η ιστορικη αληθεια ειναι μια πλανη,υπαρχει ιστορια οχι αληθεια.Η αληθεια ειναι ζητημα συνθεσης

από ΕΧΜ 29/11/2003 3:15 πμ.


1. ... θα μπορούσα κι εγώ από τη δική μου πλευρά να σας εγκαλέσω για "στήσιμο" κατηγοριών, καθώς πουθενά δεν έγραψα ότι είπατε τους αγωνιστές του ΚΚΕ "ηλίθιους", αλλά ότι αυτό ΕΞΑΓΕΤΑΙ-ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ από τα γραφόμενά σας. (Παρεμπιπτόντως, τα εισαγωγικά στο λόγο χρησιμοποιούνται επίσης σε περιπτώσεις που θέλουμε να δείξουμε ότι η λέξη που περικλείεται δεν έχει τη συνήθη σημασία της, αλλά ότι υποδηλώνεται και κάτι άλλο, ανάλογα με τα συμφραζόμενα. Θα έχετε, φαντάζομαι, πολλές φορές δει εδώ μέσα αρκετούς να γράφουν "Κ"ΚΕ, έτσι δεν είναι; Μήπως μεταφέρουν τα λόγια κανενός;) Γιατί, πάντα με βάση τα γραφόμενά σας, η απλή λογική ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ ότι οποιοσδήποτε παρέμενε σε ένα κόμμα με αυτά τα χαρακτηριστικά τα οποία επιμένετε ότι το ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΑ και ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ —και αυτό δεν είναι μόνο δικό μου συμπέρασμα, αλλά και του Κ.Π., για παράδειγμα— μόνο "ηλίθιος" θα μπορούσε να είναι. Τα περί "απλών και ανώνυμων αγωνιστών", κύριε Τalion, που ήταν τα ΘΥΜΑΤΑ μιας στενοκέφαλης, αιμοδιψούς και μπλα μπλα μπλα ηγεσίας τα έχουμε ξανακούσει — δεν είστε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που "θρηνεί" (προσέξτε, παρακαλώ, η χρήση εδώ είναι αυτή που ανέλυσα στην παρένθεση). Μόνο που είναι τουλάχιστον αστεία. Και οι πρώτοι που τα αρνούνται είναι οι ίδιοι οι αγωνιστές του ΚΚΕ. Είναι τουλάχιστον ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΗ —όσο κι αν δεν έχετε την πρόθεση· η οποία όμως δεν αρκεί πάντα, λυπάμαι— γι' αυτούς και για τους αγώνες τους. Και είναι στοιχειωδώς ανιστόρητα, γιατί όχι μόνο δεν μπορούν να εξηγήσει τη δυναμική του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα τη δεκαετία του '40, αλλά στην ουσία, αν ίσχυαν, θα την ακύρωναν κιόλας. Που δεν συνέβη. Το αυτό ισχύει και για την περίπτωση των χαρακτηρισμών εντός εισαγωγικών, κύριε Talion. Κάποιοι από αυτούς έπονται λογικά από το γράμμα που παραθέσατε, κάποιοι είναι αυτούσιοι από άλλα κείμενα που δημοσιεύτηκαν (το αμίμητο "ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΠΑΧΑΛΟΥΣ") και οι υπόλοιποι απλούστατα αποτελούν "πολιτικούς χαριεντισμούς" από αυτούς που ακούμε πολύ συχνά για την ιστορία του κόμματός μας για την περίοδο της δεκαετίας του '40. Αν παρ’ όλα αυτά επιμένετε ότι λανθασμένα με οδηγεί ο συλλογισμός σας εκεί που με οδηγεί, θα σας παρακαλούσα να μου υποδείξετε πού οδηγεί εσάς. Σε περίπτωση που δεν καταλάβατε, κύριε Talion,από την τελευταία παραγραφούλα (που έπρεπε να είναι τελευταία πριν από τα υστερόγραφα, αλλά... ας όψεται): Δεν έχει ανάγκη το σύστημα, κύριε Talion, από κραυγαλέες αηδίες στιλ «Χρυσής Αυγής». Ζούμε σε μια «εκπολιτισμένη» εποχή, σε μια «εκσυγχρονισμένη» εποχή, όπου οι χονδροειδείς πολιτικοί χαρακτηρισμοί δεν πείθουν. Το σύστημα έχει ανάγκη από «αντικειμενικούς» ιστορικούς, αναλυτές κτλ., από «αντικειμενικές» απόψεις και αντιλήψεις, που οφείλουν να εκφέρονται από μια «αντικειμενική» σκοπιά, από μια «αντικειμενική» ιστορία, που να τηρεί ίσες αποστάσεις τόσο από το θύτη όσο και από το θύμα, όπου όλες οι αλήθειες να ζυγίζουν το ίδιο — τόσο «αντικειμενική», που έχει καταντήσει αποστεγνωμένη. Δεν είναι τυχαία ο κύριος Κούλογλου ή η Διεθνής Αμνηστία τα ανφάν γκατέ της. 2. Το αν τιμάτε και σέβεστε όλους όσους έδωσαν τη ζωή τους για τα ευγενέστερα ιδανικά, λυπάμαι, αλλά είναι ΚΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΙΑ, κύριε Talion. Διότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα δεν είναι ιδιωτικής φύσεως —όπως όταν τρώτε ή αφοδεύεστε—, αλλά βαθύτατα πολιτική, και ως εκ τούτου υπόκειται σε κριτική. 3. Πουθενά δεν αμφισβήτησα το δικαίωμά σας, ούτε και πρόκειται να το αμφισβητήσω. Αλλά ούτε και η επίκλησή του μου στερεί το δικό μου δικαίωμα να ασκήσω κριτική σε μια πολιτική άποψη. Σας παρακαλώ, μη δημιουργούμε ένα φαύλο κύκλο εκ του μηδενός. Σας το ανέφερα και προηγουμένως ότι τέτοιες επικλήσεις στην ουσία έμμεσα έχουν σκοπό να καταστήσουν μια απάντηση ΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. 4. Ακόμα ο λαγός-Μπούργκες να βγει από το καπέλο — ούτε με το αλά κουάτρο και το αλά τσίνκουε. Ούτε να μας πείτε ποιος ο σκοπός σας. "Όπως προέβλεψα άνωθεν" (χιούμορ κάνω, κύριε Talion). 5. Όλως τυχαίως, συμβαίνει να είμαι "φίλη" και όχι "φίλος"... Ελπίζω να μην σας ενοχλεί.

από κολαφος 29/11/2003 3:19 πμ.


στο Μπούλκες????? Δεν καταλαβα.... Ο ελεος αποκαταστησε την υποθεση Ζεβγου....αλλα λογια. Ο Α. Δ. Λ.....ανεβασε επιστολη Λαζαριδη ....γενικως. Ο αναρωτιέμαι...κατεβασε χρυσααυγα....που κολανε θα σας γελασω. Ο ΕΧΜ.......ανεδειξε τον νυν και αει ταξικο χαραχτηρα του ιστοριογραφειν....κρουοντας την κουδουνα. Ο Κ.Π. προσφιλως μονοτονα...εν απορια...επανελαβε τα περι αδιαφορου και αυτης της υποθεσεως. Ο ταλιος ισως και να "σηχτηριζει" εν αδικω δικαιο...τι την παρατησα την αποικια. Και εγω αν τωρα ρωτησω .....τι εγινε τελικα στο Μπουλκες? ....που ειναι αυτο το Μπουλκες?.....ποιοι ηταν εκει ρε παιδια ? κλπ κλπ , θα ειμαι παρα πολυ ηληθιος???? Υ.Γ.Δεχομαι αλλα και προτιμω μονολεκτικες απαντησεις π.χ. Δεν ξερω...δεν με νοιαζει...αστα καλυτερα....εισαι ηληθιος κλπ ...μην μ αρχιστε μονο τα Λενιστικα τρια πουλακια καθοταν...

από ΠΡΩΗΝ 29/11/2003 3:23 πμ.


ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΤΕ ΟΛΟΙ ΕΔΩ ΣΗΜΕΡΑ? Ο ΤΑΛΙΟΝ ΕΔΙΩΞΕ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΖΕΨΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ? ΚΑΛΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ ΚΙΑΥΤΟΣ. ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΠΑΙΖΑΝ ΣΟΒΑΡΟΙ ΓΕΛΟΥΣΑΜΕ. ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΟΒΑΡΟΙ ΚΛΑΙΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΛΙΑ. ΡΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΕ ΜΕΣΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΕ ΕΔΩ? ΣΑΣ ΔΟΥΛΕΒΕΙ ΟΛΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΗΡΑΤΕ ΧΑΜΠΑΡΙ? ΡΙΧΝΕΙ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΓΕΜΑΤΑ. ΣΙΓΑ ΜΗ ΤΟΝ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΡΙΝ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ. ΕΣΑΣ ΒΓΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΙΑΤΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΨΕΙ ΚΙΝΗΣΗ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΣΑΣ ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

από Dr_Absentius 29/11/2003 3:31 πμ.


Το θέμα είναι απλό, έγιναν αυτά τα πράγματα που περιγράφονται στο αρχικό πόστ ναι ή όχι; Ας ξεκαθαρίσουμε αυτό πρώτα απ' όλα και μετά ν' αρχίσουμε τις θεωρητικές μαλακίες. Απ' ότι κατάλαβα κανείς δεν αμφισβητεί ότι πράγματι συνέβησαν, εκτός ίσως από τον/την "πρώην τουχασέφκι" που -- πάλι αν κατάλαβα καλά -- αμφισβητεί εν γένει την εννοια της αλήθειας αλλά όχι τα συγκεκριμένα γεγονότα.

από Απορων 29/11/2003 3:35 πμ.


Ποιο ειναι το θεμα, δεν καταλαβα ακομη. Ειναι τι γνωμη εχει ο ταλιον για το ΚΚΕ 'η ειναι τι εγινε σε αυτο το στρατοπεδο στο μπουλκες; Υπαρχουν και μικροτεροι που δεν γνωρίζουν απο τοσο λαεπτομερη ιστορια και δεν καταλαβαινουν και που ζουν μακρια. 'Η γραψτε άμα ξερετε κατα για την ιστορια αυτή 'η σταματειστε να πλακωνεστε. αμαν πια με αυτη την εσοστρεφια σας, ολοι σας.

από Τρεχάτε να διαβάσετε τους "Καπετάνιους" ! 29/11/2003 5:07 πμ.


Δε με ενδιαφέρει εδώ ο διάλογος, ούτε αντιλαμβάνομαι γιατί θέτει το θέμα έτσι ο Ταλιόν. Πάντως έχει σημασία να ξέρουν οι νεώτεροι τις απίστευτες αγριότητες που γίναν τότε με προκάλυμα πάντα την ... ιδεολογία ! Και στα δύο στρατόπεδα του εμφυλιου επικράτησε η πολιτική ορθοδοξία, δηλαδή στην ουσία οι πράκτορες ανατολής και δύσης που δούλευαν και σήμερα το ίδιο, με τον σκοπό ν' αγιάζει τα μέσα. Στο πλαίσιο αυτό συνεπικουρούντος του φόβου αναπτύσονται ψυχικές διαστροφές και παράνοια. Ετσι για κάποια χρόνια σφαζόμασταν αδιακρίτως... Παρόμοιες καταστάσεις έχουμε δει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη. Είναι καλό να γνωρίζουν οι νεώτεροι για τα Μπούλκες, για όλα τα κολαστήρια σε κάθε μεσαίωνα...

από Ρ 38 29/11/2003 5:23 πμ.


η τακτική ή οι απόψεις του ιξ τάλιον είναι ένα θέμα πράγματι. νομίζω εκατοντατευούσης σημασίας. βεβαίως και αποτελούν αντικείμενο κριτικής, όπως και του κάθε άλλου. η τακτική και οι απόψεις του κκε όμως περί χειρισμού της ιστορίας (του) είναι θέμα πρώτης σημασίας, νομίζω. με δεδομένο μάλιστα ότι την ιστορία την γράφουν πάντα οι νικητές. που σήμερα, όπως πολύ ορθά κατά τη γνώμη μου επισημαίνουν οι εμχ και κπ, θέλουν να την ξαναγράψουν μοιράζοντας την σαν ένα παιχνίδι άσκοπων υπερβολών και διαμάχη φανατικών (και εν μέρει τουλάχιστον) καθαρμάτων εξ αμφοτέρων. η ορθοκωστά είναι κατ' εξοχήν παράδειγμα, ας είναι και λογοτέχνημα (ενός αριστερού συγγραφέα). να υποθέσω πως μέχρι εδώ όλοι ντ' ακόρ; το κκε τι λέει επ' αυτών; τι λέει λοιπόν; παρακαλείται η εμχ να με παραπέμψει στα τελευταία γραπτά του τμήματος ιστορίας της ΚΕ να τα διαβάσω. λοιπόν; τι; έχουν γίνει λάθη. κάποια λάθη; αρεκετά λάθη; πολλά λάθη; τι λάθη; που λάθη; πόσα λάθη; ποιός λάθη; γιατί λάθη; πότε λάθη; και τι θα πει λάθη; ως προς τι λάθη; ωραία, παρά τα λάθη υπερασπιζόμαστε κλπ κλπ ΣΚΑΤΑ! τίποτε δεν υπερασπίζεστε! αυτό που διατείνεστε ότι το υπερασπίζεστε, το χαντακώνετε. γιατί όλοι ξέρουμε, ναι εμείς που αναφερόμαστε στο κομμουνιστικό κίνημα ΘΕΤΙΚΑ και διεκδικούμε την ιστορία του, προσοχή όχι την ερμηνεία της κατ' αρχήν, αλλά την παρακαταθήκη των αγώνων, των ανεκπλήρωτων ελπίδων και των προδομένων θυσιών, ξέρουμε λοιπόν εμείς εμχ ότι το κκε έριξε αυτό το κίνημα στο γκρεμό. όχι εμχ; τι όχι; κι αστον τον κύριο τάλιον και τον κύριο ξετάλιον. α, βέβαια εξηγήσεις υπάρχουν. κάθε που αλλάζει ο συσχετισμός στην ηγεσία αλλάζει και η ιστορία. όχι; έλα τώρα καημένη. μαλακίες. χοντρές. πόσες φορές έχει αλλάξει η ερμηνεία της περιόδου 46-49; θες να πω εγώ ή θα πεις εσύ; όχι; ναι και τα εγκλήματα. όχι με την ηθική έννοια, την πολιτική έννοια. και βεβαίως ο αντίπαλος θα κυττάει να εκμεταλλεύεται το καθετί, να ψεύδεται και να συκοφαντεί. πάντα. αυτό που παίζεται είναι αν μπορεί να εξαναγκαστεί να μπεί σε μία συζήτηση γιά τα δικά του εγκλήματα, απείρως πολλαπλάσια, ποιοτικά ασύγκριτα, μόνιμα, ανελέητα και ΔΟΜΙΚΑ. κι αυτό γίνεται μόνο με διαμόρφωση συσχετισμών, είπαμε να εξαναγκαστεί. όχι όπως έκανε ο κύρκος με το κανελλόπουλο, γιά μην πονηρευτείς τσάμπα το λέω, εσύ που είσαι πονηρεμένη με τη ιστορία. ναι ειρωνεύομαι φτηνά, τι θες να κάνω, γιά παραπάνω είναι; και εννοούμε και διαμόρφωση συσχετισμού και στην ιστορική έρευνα. όχι; και γιά να μην πάμε μακρυά, να το κάνω συγκεκριμμένο και λιανό (αλήθεια παληά τα λέγατε αυτά παραβίαση της σοσιαλιστικής νομιμότητας, τα "λάθη" λέμε καλέ, τώρα πως τα λέτε, εσείς του όχι από σας τιμημένου;) ας επιχειρήσω ένα (μάταιο;) ερώτημα: γιά τα εγκλήματα εις βάρος κομμουνιστών, τι λέει το κόμμα; που ούτε καν διαφωνούντες δεν ήταν, να εξηγούμεθα. σταχυολογών: γιατί δεν απέδρασαν απ' την ακροναυπλία; με τον ασημίδη τι έγινε; τον γιαννούλη γιατί το εκτέλεσαν; τον καραγιώργη γιατί τον έλιωσαν; με τον πλουμπίδη τι έγινε; θα μπορούσαμε να πούμε άλλα χίλια τόσα τέτοια, όχι; όχι, δεν θα μας πεις το κόμμα αποκατάστησε. αυτά στους κνίτες με τα δοκάρια. θα μας πεις ακριβώς ή πες μας που, αν υπάρχει, μας εξηγεί τι έγινε, γιατί, πως, πότε, με ποιούς όρους, σε τι συνθήκες, με τι αποτελέσματα, ποιός φταίει, τι φταίει, γιατί φταίει, και βεβαίως όχι ως απομονωμένα γεγονότα, αλλά στη ευρύτερη ιστορική συνάφεια της εποχής και τον τρόπο άσκησης πολιτικής από το κόμμα. αλλοιώς, και να με συγχωρείς, είναι θράσος να λες, λέτε, ότι υπερασπίζεστε τη μνήμη και τους αγώνες των αφανών. τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. όχι; και από περιέργεια, γιά πες αριθμό, να σου κάνω δηλαδή τη χάρη, επειδή εσείς αρέσκεστε σε συμψηφισμούς, τυπικότατο χαρακτηριστικό της αστικής ιστοριογραφίας, πόσα, περίπου λέμε, μέλη του κόμματος ετελεύτησαν εν στόματι μαχαίρας του κόμματος; ας πούμε χοντρικά το διάστημα 40-70; α, γιά τη χρύσα έφταιγε ο ρούσσος ε; ο αλήτης, που πράγματι ήταν αλήτης. γιά να βοηθήσω ή να μπερδέψω, δεν ξέρω πιά πως ακριβώς τα βλέπετε αυτά, διαγραμμένος δικός δεν είμαι, ούτε εσωτερικάκιας, ούτε τροτσκιστής. μπορεί και η ασφάλεια να στα βεβαιώσει αυτά. και η πρώην προαστίων, θυμάσαι(;) στη νέα ιωνία ήτανε. και ως ιστορική εκτίμηση θεωρούμενα, ούτε ζαχαριαδικός, ενώ γιά να καταλάβεις "συμφωνώ" με τη χειροβομβίδα μετά τον επιτάφιο μπροστά από εκεί πού έχει σήμερα γραφεία ο λαμπράκης, μιά και αναφέρθηκε πιό πάνω. καλή ψήφο. η ποιότητα των κνιτών, εδώ αποκλείεται να μην συμφωνήσεις, έχει πέσει δραματικά. πολύ δραματικά. πάλι ο ιμπεριαλισμός φταίει; θα πεις; ε πες και κάτι. τώρα που εξέλιπε και η ακαδημία επιστημών.

post image
Φίλη ΕΧΜ, επί της "διαδικασίας", παρακαλώ.
 
Επειδή, μάλλον, υπάρχει κάποια υστέρηση στην επικοινωνία ...
... καθώς ο γραπτός λόγος προσφέρεται για πλήθος "παρεξηγήσεων" (ή και διαστρεβλώσεων), σε αντίθεση με τον προφορικό, διά ζώσης, live, face-to-face λόγο ...
... να μου επιτρέψετε, σας παρακαλώ (ξανά) ...
... μία ακόμη διευκρινιστική προσπάθεια, μήπως και μπορέσουμε να συνεννοηθούμε, τελικά.
 
1. Τα εισαγωγικά.
__________________________
Έγραψα, επί λέξει, στο #163741 - "Διά τον αόμματον φίλον "ΕΧΜ" - #1"
 
«Πολύ ωραίο το "τσουβάλιασμα", σωστά φίλε ΕΧΜ;
Να βάζουμε σε εισαγωγικά φράσεις που ΔΕΝ είπε ο συνομιλητής μας ...
... να του προσδίδουμε συγκεκριμένες "ιδιότητες", βάσει των φράσεων που τον "βάλαμε να ξεστομίζει" ...
... και, κατόπιν, να χτίζουμε ολόκληρα νοητικά οικοδομήματα επάνω σε αυτό το εγχείρημα.»
 
__________________________
 
Απαντήσατε, επί λέξει, στο #163758 - "Ελάτε τώρα, κύριε Talion"
[ΣΣ.: Να και οι οικειότητες. Σε λίγο θα βγούμε και γνωστοί, υποθέτω]
 
«Ελάτε τώρα, κύριε Talion,
... θα μπορούσα κι εγώ από τη δική μου πλευρά να σας εγκαλέσω για "στήσιμο" κατηγοριών, καθώς πουθενά δεν έγραψα ότι είπατε τους αγωνιστές του ΚΚΕ "ηλίθιους", αλλά ότι αυτό ΕΞΑΓΕΤΑΙ-ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ από τα γραφόμενά σας.
(Παρεμπιπτόντως, τα εισαγωγικά στο λόγο χρησιμοποιούνται επίσης σε περιπτώσεις που θέλουμε να δείξουμε ότι η λέξη που περικλείεται δεν έχει τη συνήθη σημασία της, αλλά ότι υποδηλώνεται και κάτι άλλο, ανάλογα με τα συμφραζόμενα. Θα έχετε, φαντάζομαι, πολλές φορές δει εδώ μέσα αρκετούς να γράφουν "Κ"ΚΕ, έτσι δεν είναι; Μήπως μεταφέρουν τα λόγια κανενός;)»
 
___________________________
 
Εισαγωγικά υπάρχουν δύο ειδών:
Τα, ας πούμε, αριστερόστροφα-δεξιόστροφα (« ... »).
Αυτά, στον ελληνικό έντυπο λόγο, χρησιμοποιούνται όταν παραθέτουμε αποσπάσματα από γραπτά τρίτων.
Για να δείξουμε καθαρά πως δεν πρόκειται για δικές μας φράσεις ....
... αλλά για παράθεση φράσεων/διατυπώσεων/χωρίων/αποσπασμάτων ...
... οι οποίες περιέχονται σε παλαιότερα γραπτά άλλων.
Αυτή η διαδικασία είναι το λεγόμενο "quoting" ...
[ΣΣ.: Από την αγγλική λέξη quote=αναφέρω κατά λέξη, παραθέτω, επικαλούμαι χωρίο, γράφω ή λέγω τσιτάτο, τσιτάρω.
Στον πληθυντικό quotes=εισαγωγικά].
Απλό, είναι, φαντάζομαι.
Είναι, σε μια εκδοχή του, αυτό που λέμε:
"Μην βάζεις στο στόμα μου λόγια που δεν είπα".
 
Αυτό το νόημα είχε η φράση μου στο  #163741 - "Διά τον αόμματον φίλον "ΕΧΜ" - #1"
«Να βάζουμε σε εισαγωγικά φράσεις που ΔΕΝ είπε ο συνομιλητής μας ...» κ.λπ.
 
Εν ολίγοις, και εξηγούμαι, όλη η παράγραφος ήτο "μομφή" προς υμάς ...
... με την οποία σας εγκαλούσα διότι αναλωθήκατε, στο προηγούμενό σημείωμά σας, στο #163721- "ΠΕΝΤΕ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑ..." ...
... σε μια σειρά εμπαθών χαρακτηρισμών (διά το "ψηφιακόν μου πρόσωπο") ...
... χωρίς προηγουμένως να έχετε κατά νου, όλα τα "δεδομένα του προβλήματος" το οποίο (πρόβλημα) ...
... έχω την τιμή (και τη δυστυχία) να αποτελώ «για το κόμμα σας», όπως χαρακτηριστικά αναφέρατε στο ίδιο σημείωμα.
 
Το δεύτερο είδος εισαγωγικών είναι τα λεγόμενα ανωφερή (" ... ").
Αυτά χρησιμοποιούνται για πολλούς και διάφορους λόγους.
Ένα λόγο, αναφέρετε στο #163758 - "Ελάτε τώρα, κύριε Talion", όταν γράφετε:
«θέλουμε να δείξουμε ότι η λέξη που περικλείεται δεν έχει τη συνήθη σημασία της, αλλά ότι υποδηλώνεται και κάτι άλλο, ανάλογα με τα συμφραζόμενα».
Αυτού του είδους τα εισαγωγικά, εκτός των άλλων, χρησιμοποιούνται κατά κόρον στον ελληνικό γραπτό λόγο της αριστεράς.
Αυτό εννοείτε, προφανώς, όταν γράφετε, στο ίδιο, το #163758:
«Θα έχετε, φαντάζομαι, πολλές φορές δει εδώ μέσα αρκετούς να γράφουν "Κ"ΚΕ, έτσι δεν είναι; Μήπως μεταφέρουν τα λόγια κανενός;».
 
Όταν δεν "αποδεχόμαστε" (ή "αποστρεφόμαστε") μίαν έννοια (και την αντίστοιχη λέξη, η οποία φέρει την έννοια) ...
... γράφουμε, π.χ. αστική "δημοκρατία" ...
... ή γράφουνε άλλοι, "Κ"ΚΕ ...
... ή γράφουνε έτεροι, "δίκαιη δίκη" ...
... εντ σόου ον.
 
Τα ανωφερή εισαγωγικά χρησιμοποιούνται και σε άλλες περιπτώσεις.
Όπως, π.χ., αντί να γράφουμε Ριζοσπάστης, γράφουμε "Ρ" ...
... ή όταν αναφερόμαστε σε τίτλους βιβλίων και λοιπών καλλιτεχνικών δημιουργιών ...
... σε ψευδώνυμα ...
... σε διατυπώσεις μεταφορικού ή αλληγορικού λόγου ...
... και σε άλλες περιπτώσεις, που δεν είναι του παρόντος.
 
Και, βασανίζομαι, τώρα, επάνω στο πληκτρολόγιο, γράφοντας όλα αυτά τα διευκρινιστικά ...
... διότι διαπιστώνω πως συγχέετε, εσείς προσωπικώς, φίλη ΕΧΜ ...
... το quoting των «...» (άντε, να το πω "τσιτάρισμα", μπας και γίνω κατανοητός) ...
... με την αποστροφή των "...".
 
Δε χρειάζεται να σας περάσει από το νου, πως σας κάνω "μάθημα γραμματικής και συντακτικού" (αν και, εκεί στον Περισσό, δεν φημίζονται τα στελέχη του για τις καλές τους επιδόσεις στο γραπτό λόγο -και πως θα γίνει αυτό με τις 350 λέξεις, που περιέχει το συνολικό κομματικό λεξιλόγιο) ...
... απλά, τα γράφω αυτά, για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε καλύτερα (ελπίζω).
_____________________________
 
2. Πάμε από το "επί της διαδικασίας" στο "επί της ουσίας", τώρα, επαγωγικώς, μιλώντας.
 
Από ολόκληρο το αρχικό άρθρο ...
... θα μπορούσατε να μου προσάψετε δύο φράσεις, για τις οποίες θα ημπορούσατε να με "εγκαλέσετε", κατά τη γνώμη μου:
 
Α.
Η πρώτη είναι η φράση που επέλεξα για τίτλο:
"ΚΚΕ - Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του ΚΚΕ στο Μπούλκες - Μια συγκλονιστική μαρτυρία-σοκ".
 
Η φράση αυτή δηλοί ...
... αφ' ενός πως ΥΠΗΡΧΕ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΑΥΤΟ ΣΤΗΝ ΤΟΤΕ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ...
... και αφ' ετέρου, πως παρατίθεται μια μαρτυρία, επ' αυτού.
 
Καμία αντίρρησις;
 
Β.
Η δεύτερη φράση (ευνοϊκή για να με παραδώσετε εις το πυρ το εξώτερον) είναι αυτή την οποία έγραψα στον πρόλογο:
«Κυρίως, όμως, το έργο της υποχρεωτικής "λήθης" σχετικά με το θέμα αυτό ...
... το έχει αναλάβει -εργολαβία- η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, του τιμημένου κόμματος του Λαού, του ΚΚΕ».
 
Καμία αντίρρησις;
_____________________________
 
Ξαναεξηγούμαι (για να μην παρα-εξηγούμαι):
Ασφαλώς και διάλεξα αυτές τις φράσεις, με συγκεκριμένο στόχο (και όχι τυχαία, εννοώ).
 
Να σας πω τον στόχο, τώρα.
Δεν ήταν κάποιο "αντι-κομμουνιστικό μένος", το οποίο σπεύσατε να μου κολλήσατε, "too easy" ...
ωσάν να επρόκειτο για τις περίφημες ταμπέλες "Είμαι τεντι-μπόις" που κρεμούσαν στα παιδιά (όχι στα δικά σας παιδιά, υποθέτω) την δεκαετία του 1960.
 
Ο στόχος ήταν, το να αναδείξω το ΓΕΓΟΝΟΣ της ΥΠΑΡΞΗΣ παρόμοιων περιστατικών, (όπως το Νταχάου του Μπούλκες) ...
... υπό την ευθύνη, πάντα, (ναι, σωστά μαντέψατε) της εκάστοτε ηγεσίας του ντιμημένου ΚΚΕ.
 
Και να σας καλέσω (εσάς, αλλά και οποιονδήποτε άλλον θα τύχαινε να διαβάζει -"αρμοδιότερους" των αλαφρόμυαλων κνιτόπουλων του Ινδυμυδίου Μέσου) ...
... να "τοποθετηθείτε" επ' αυτού:
ΥΠΗΡΧΕ ή ΟΧΙ;
ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ή ΟΧΙ;
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΤΕ ΕΠ' ΑΥΤΟΥ;
_________________________________
Έπειτα, από δε-ξέρω-γω πόσα σχόλια, και πόσες ώρες ...
... άλλοι έψαξαν στο σάιτ των τραμπουκοναζί να βρουν ένα κάποια εμετικό δημοσίευμα για την Ελένη Παπαδάκη ...
... άλλοι με άρχισαν στις ύβρεις (παρακαλώ ελεύθερα, το είπαμε, να ξέρετε κάνω συλλογή) ...
... κάποιος άσχετος δημοσίευσε την επιστολή του Τάκη Λαζαρίδη, την οποία ουδέποτε επικαλέστηκα ... 
[ΣΣ.: Για την πληροφόρησή σας, και μόνο, "for your eyes only" να ξέρετε πως κυκλοφόρησε και ολόκληρο βιβλίο, ο άνθρωπος αυτός, ο συγκατηγορούμενος του Μπελογιάννη, από ποιον εκδοτικό οίκο λέτε;
-από τον Γιανάκεννα -δε χρειάζεται να πούμε παραπάνω, να μην τους κάνουμε και -έστω αρνητική- διαφήμιση]
... κάποιος "ΕΛΕΟΣ" έκανε ένα κόπι/πέιστ από ένα άλλο κόπι/πέιστ από ένα άλλο κόπι/πέιστ που περιείχε και ένα κόπι/πέιστ από το "Ριζοσπάστη" της εποχής εκείνης (θαρρείς και το θέμα ήταν η δολοφονία του Ζέβγου) ...
... άλλοι άρχισαν τις πολιτικές εκτιμήσεις (γενικά) ...
... άλλοι επιδόθηκαν σε άλλου είδους "πολιτικές εκτιμήσεις" (διά την ψηφιακή "περσόνα" με το ψευδώνυμο "Mr Talion", θαρρείς και είμαι ο ... Πιουριφόι ή η ... Φρειδερίκη) ...
... και τα υπόλοιπα είναι ιστορία, πλέον.
_________________________________
Το μέχρι στιγμής συμπέρασμα:
ΔΕΝ ΕΙΠΩΘΗΚΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΟΥΛΚΕΣ.
Επαναλαμβάνω:
ΟΥΤΕ ΜΙΑ μέσα σε 10.000 και παραπάνω λέξεις.
 
Ναι, παρενέβη και ο "πρώην τουχασεφσκι" ...
... με την σαφώς ειρωνικήν του διάθεσην ... 
[ΣΣ.: Άστη την νταχαμουντεμέκ καθαρεύουσαν, φίλε -για να μπορέσεις να την παρωδήσεις, πρέπει πρώτα να τη γνωρίζεις -εσύ ούτε για το ένα είσαι ικανός, ούτε για το άλλο αποδείχθηκες επαρκής -χώρια  η έλλειψη τόνων] ...
... με τις τυχάρπαστες απόψεις (τουχασεφσκάρπαστες) του περί "ιστορίας" και περί "αλήθειας":
«H ιστορικη αληθεια ειναι θεμα υποκειμενικο»
και ...
«Η ιστορικη αληθεια ειναι μια πλανη,υπαρχει ιστορια οχι αληθεια.» 
 
Μά'ιστα.
Και ο μπακλαβάς γωνία.
Πρωτίστως, υπάρχουν τα γεγονότα, κύριε χωρατατζή.
_________________________________
Και για να έχει και κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα, αυτό εδώ το σημείωμα ...
... εκτός από τα όσα έχω ήδη προτείνει να διαβαστούν ...
... να προσθέσω και τον εαμικό ιστορικό Γρηγοριάδη.
 
Εάν πάλι ψάχνει κανείς για μεγαλύτερη βιβλιογραφία, εδώ είμαστε.
Με το μαλακό, ναι;
Να μην επιβεβαιωθεί από τόσο νωρίς πως "η βλακεία είναι αήττητη".
_________________________________
Παραβλέπω και το γεγονός της αλλαγής του ύφους (και της αντίστοιχης διάθεσης) ...
... από το πρώτο σημείωμά σας, έως το δεύτερο, αγαπητή φίλη ΕΧΜ ...
[ΣΣ.: Υποθέτω, επέδρασε η μεσολαβούσα παραπομπή μου σε προηγούμενο κείμενό μου -έτσι εξηγείται η αλλαγή σας στο mood και στα vibes που απέπνεαν τα δύο σας γραπτά].
 
Και αναρωτιέμαι, ουάνς εγκέιν, (ρητορικώς, ασφαλώς), βάσει του  δικού σας χωρίου:
«Το αν τιμάτε και σέβεστε όλους όσους έδωσαν τη ζωή τους για τα ευγενέστερα ιδανικά, λυπάμαι, αλλά είναι ΚΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΙΑ, κύριε Talion. Διότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα δεν είναι ιδιωτικής φύσεως —όπως όταν τρώτε ή αφοδεύεστε—, αλλά βαθύτατα πολιτική, και ως εκ τούτου υπόκειται σε κριτική».
 
Όσο είναι είναι δικαίωμά σας το να κάνετε κριτική ...
... άλλο τόσο είναι και δικό μου δικαίωμα να "πυροδοτώ" ...
... τον αυτοσχέδιο (δηλαδή δικής μου εμπνεύσεως και εκτέλεσης) "εκρηκτικό μηχανισμό" για να σας (παρα)σύρω στη διαδικασία του διαλόγου (λέμε τώρα).
Ν' ες πα;
 
Οι μέθοδοι και τα εκφραστικά ή άλλα μέσα ...
... ήταν, είναι και θα είναι, αποκλειστικά, δικής μου επιλογής.
 
Ευτυχώς ή δυστυχώς, δε ζούμε στον "υπαρκτό", ούτε υπό καθεστώς λογοκρισίας (αν και πολλοί θα το επιθυμούσαν, ε;).
Να καθαρίσουμε, στα γρήγορα, λέγοντας, π.χ., "αυτός είναι χρυσαυγίτης και μάλιστα αρθρογράφος".
Θα σας βόλευε να είναι έτσι ...
... αλλά ατυχήσατε, δυστυχώς.
_________________________________
 
Προς το παρόν, όμως, η ουσία είναι πως ουδέν επιχείρημα υπήρξε υπέρ της αμφισβήτησης της υπάρξεως του στρατοπέδου  Μπούλκες και των εκεί συμβάντων.
 
Mr Talion
ΥΓ: Χαίρομαι, που συμμετέχουν όλες οι βάρδιες από το αντίστοιχο κλιμάκιο.
Όπως  θα  'λεγε και ο Red Alert:
«Σήμερα ο ταλιον διάλεξε αυτό το θέμα, αύριο θα είναι κάποιο άλλο».
Και θα είχε δίκιο, "επί της ουσίας".
 

Εικόνες:

από πρωην τουχασεφσκι 29/11/2003 2:29 μμ.


Εν ταχει και χωρις την προθεσιν παρουσιασεως ιστορικης "αληθειας". Το Μπουλκες αποτελει χωριον ευρισκομενο εις την βορειαν Σερβιαν εις τας οχθας του Δουναβεως.Εις το χωριον αυτον εσυγκροτηθη πολιτικον στρατοπεδον υπο του ΚΚΕ εις το οποιον κατευφευγον οι κατατρεχθεντες αγωνιστες του ΕΛΛΑΣ προκειμενου να αποφυγουν τις διωξεις και την μαυρην τρομοκρατιαν η οποια επεβληθη απο τους μοναρχοφασιστας και τους Αγγλους προστατας τους μετα την διαβοητην συμφωνια της Βαρκιζης. Η ηττα του Δεκεμβρη του '44 εδημιουργησε ως ειναι "φυσικο"(;),εις τας ταξεις του ΚΚΕ ενα ανευ προηγουμενου κλιμα πραχτορολογιας,προβοκατορολογιας και χαφιεδολαγνειας.Ο Ν.Ζαχαριαδης αφιχθης απο το Νταχαου μετα το Δεκεμβρην και βρισκομενος προ τετελεσμενων επρεπε να ανασυγκροτησει το κομμα.Το εν λογω κλιμα εβοηθη ιδιαιτερως δια να γινουν εκκαθαρισεις φραξιονιστων,λικβινταριστων και λοιπων στοιχειων τα οποια απειλουσαν τη μπολσεβικικη μονολιθικοτητα του κομματος.Το Μπουλκες ηταν τοπος εις τον οποιον εγιναν τετοιες "εκκαθαρισεις".Εις το Μπουλκες εσυγκροτηθη δε και η διαβοητος Υ.Τ.Ο. ητοι υπηρεσια ταξης ομαδος με σκοπον την "αστυνομικην" παρακολουθησιν των μελων του κομματος.Πολλοι αγωνισται επληρωσαν τη διαφωνιαν τους με την κομματικην γραμμην με την κατηγορια του χαφιε-προβοκατορα.Ο δε αριθμος αυτων ανερχεται εις 150 ατομα. Ο ιδιος ο Ζαχαριαδης εις την τελικην του ομιλιαν της 3ης συνδιασκεψεως του ΚΚΕ(1950) επισημαινει δια το Μπουλκες: "Το Μπουλκες ενω μπορουσε να γινει ενα στερεο,υγιες φυτωριο για την αναδειξη και τη δημιουργια στελεχων γινηκε απο πολλες αποψεις μια εστια μολυνσης." Βεβαιως θα ητο τεραστιον σφαλμα να αποκοψει κανεις την περιπτωσιν Μπουλκες απο το συγκεκριμενο ιστορικον πλαισιον και να την αναγαγει εις οροσημον.Οπως επισης ειναι αδιανοητον το γεγονος να σπιλωσει την επανασταση του ΔΣΕ εναντι του μοναρχοφασισμου και των Αγγλοαμερικανων προστατων του. Μια σημαντικη σημειωσις ειναι οτι αι περρισοτεραι μαρτυριαι δια το Μπουλκες προερχονται απο προγραφεντες του κομματος εν τη εξορια. Καθε καλοπροαιρετη συμβολη στη συμπληρωση,ανασκευη η αναιρεση των ανωθεν δεν ειναι μονο θεμιτη,αλλα και ευκταια. Υ.Γ:Ειναι ηλιου φαεινοτερον κυριε Ταλιον οτι δε γνωριζω την νταχαμουντεμέκ καθαρεύουσαν ε και τι εγινε ;

από g. (ο γνήσιος και με την ούγια) 29/11/2003 2:47 μμ.


Μπαίνοντας καθυστερημένα στο Indy και πιο συγκεκριμένα στο υπό τα όμματα θρεντ περί Μπούλκες και άλλων (ουχί πάντα συναφών), εντόπισα ποστ υπογραφόμενο g. συγγεγραμμένο εις άπταιστα greeklish. Λοιπόν, εν γνώσει των συνεπειών του νόμου κλπ δηλώ υπευθύνως ότι μηδέποτε χρησιμοποίησα το βδελυρό λατινικό-παπικό αλφάβητο για να εκφράσω τις σκέψεις μου ελληνιστί και συνεπώς καλώ τον εν λόγω g. να εγκαταλείψει πάραυτα το νικ, διότι τούκα πρω και δεν μπορείς να μου φορτώνεις, κύριε, αμαρτίες δικές σου. Γκέγκε; Κατά τα άλλα, απλά παρακολουθώ το διάλογο (εντός και εκτός εισαγωγικών) και δεν εκφράζω άποψη. Μουσιού Ταγιόν, σας ασπάζομαι την δεξιάν (ή την αριστεράν, εάν το προτιμάτε)

από Κ.Π. 29/11/2003 2:55 μμ.


Σημέίωση: Οταν έγραφα το παράκατω σχόλιο δεν έίχα δεί τις νέες δημοσιεύσεις απο "Θυρα 7 ... και κατω! Ευτύχώς ο μουσιού Ταλιόν δεν με διεψευσε.... ---------------------------------------------- Αγαπητέ mr Talion, Απευθύνομαι σε σένα γιατί νομίζω ότι εχεις την αντι-ιστορική άποψη που λείπει από την σημερινή πολιτική σκηνή. Αν προσπαθήσεις να την απαλλάξεις από τα πολλά "καλολογικά" στοιχεία ίσως καταφέρουμε να κάνουμε μια πολύ σοβαρή συζήτηση. Παρεμπιπτόντως, θα έλεγα συμβουλευτικά και στην ΕΜΧ και σε όποιον άλλο προβάλει την ηρωϊκή πλευρά της αριστεράς στην δεκαετία του '40 να το αφήσουμε αυτό για "εσωτερική χρήση", οταν υπαρξει "εσωτερικός χώρος" για οποιον απο εμας θέλει να είναι στην αριστερή μεριά της πολιτικής μάχης. Ξαναγυρίζω στον mr Talion: Είναι άδικο όταν εσύ σπαταλάς το μισό και πάνω από τις παρεμβάσεις σου σε ειρωνικά σχόλια να κάνεις ότι δεν αντιλαμβάνεσαι το ειρωνικό μερικών νύξεων που κάνω εγώ. Λέω γι αυτό το: "τα πιάνεις από την Αλέκα" και αφήνω τα αστεία για να σου πω ότι το μένος σου για το (νυν) ΚΚΕ είναι πολύ μεγάλη αβάντα για το "τιμημένο" και απορώ πως δεν το καταλαβαίνεις. Για να στο πω καθαρά, από πολιτική άποψη, ο λόγος σου είναι ένας λόγος ΣΥΜΜΑΧΟΣ με τον λόγο του ΚΚΕ. Όπως οι ηγέτες της σημερινής αριστεράς δαιμονοποιούν τον ιμπεριαλισμό και τον παρουσιάζουν σαν ΑΤΡΩΤΟ, έτσι και συ δαιμονοποιείς την ηγεσία του ΚΚΕ και την παρουσιάζεις σαν αναπόφευκτη "κεφαλή" του σημερινού επαναστατικού κινήματος και άρα παρουσιάζεις σαν αδύνατο να υπάρξει το επαναστατικό κίνημα. Με άλλα λόγια απ' τα γραφόμενά σου βγαίνει ότι θεωρείς το σημερινό ΚΚΕ σαν συνέχεια του κόμματος που ήταν επικεφαλής του επαναστατικού κινήματος στην δεκαετία του '40. Αλλά αυτή η συνέχεια δεν είναι τόσο απλό ζήτημα. Μου έχει κάνει εντύπωση ότι ενώ εγώ δεν παραλείπω να δηλώνω, κάθε φορά, ότι το σημερινό ΚΚΕ και το παλιό ΚΚΕ έχουν μια απλή συνωνυμία, εσύ επιμένεις να παρακάμπτεις την δήλωσή μου και συνεχίζεις αμέριμνος να του αποδίδεις την συνέχεια. Ασφαλώς από μια πραγματιστική άποψη για την ιστορία (και δεν νομίζω να σε συκοφαντώ αν υποστηρίξω ότι η άποψή σου είναι πραγματιστική) η συνέχεια είναι προφανής. Τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιες λέξεις, το ίδιο όνομα, τα ίδια αρχεία, η ίδια εφημερίδα, οι ψευδαισθήσεις των οπαδών, οι ίδιοι συνειρμοί, όλα αυτά το ταυτίζουν με το παλιό ΚΚΕ. Για ρίξε όμως μια ...Discourse analysis και πες μου τί σχέση έχει ο λόγος του σημερινού ΚΚΕ με τον λόγο που έκανε το ΚΚΕ να ονομάζεται κομμουνιστικό; Καμιά κατά την γνώμη μου. Αν θέλεις το συζητάμε αν δεν θέλεις δεν το συζητάμε αλλά δεν όσο δεν το έχουμε συζητήσει δεν έχεις κανένα δικαίωμα (από άποψη λογικής) να παρουσιάζεις σαν δεδομένο σε μια συζήτηση κάτι που ο συνομιλητής σου ΔΕΝ το θεωρεί δεδομένο. Φοβούμαι όμως ότι δεν σε ενδιαφέρουν τα "λάθη" ή τα "εγκλήματα" που έκανε η ηγεσία του ΚΚΕ στην δεκαετία του '40, αλλά αυτή ακριβώς η ταύτιση. Αυτή ακριβώς η ταύτιση που ενδιαφέρει και το ΚΚΕ και επομένως είτε το θέλεις είτε όχι συμφωνείς απόλυτα μαζί της και βοηθάς τα μάλα, την ηγεσία του σημερινού ΚΚΕ. Πολύ μεγάλη χάρη επίσης σου χρωστάνε, οι ηγέτες, και για την συλλήβδην ταύτιση των κνιτών μαζί τους. Αυτά τα ωραία που λες "κνίτες υπερεσίας" κ.λπ. κ.λπ. δεν φαντάζομαι να μην ξέρεις ότι διαλύουν – καρποφορήσουν βέβαια, πράγμα δύσκολο – κάθε λογική οικοδόμησης μιας ενότητας στην βάση (την κοινωνική βάση μάλιστα και όχι μόνο την πολιτική) που τόσο έχουμε σήμερα ανάγκη σαν κοινωνία. Αυτός είναι ο λόγος που εγώ επιμένω να δηλώσεις ποια πολιτική κατεύθυνση νομίζεις ότι υπηρετεί η εξέχουσα προσωπικότητά σου μέσα στο ιντυμέδιον. Αυτό είναι απαραίτητο σαν συμβολή στην νοηματοδότηση της συζήτησης. Αυτή την απαίτησή μου την παρακάμπτεις επίσης επιμελώς και την διαβάλεις παρουσιάζοντας την σαν ότι σου ζητάω τάχα την κομματική σου ταυτότητα. Επιμένω όμως να πεις, χάριν της συζήτησης ποιά ΝΟΜΙΖΕΙΣ (ποιά θεωρείς) ότι είναι η πολιτική σου κατεύθυνση, γιατί το ποια είναι, επίτρεψέ να σου πω ότι, δεν μπορώ να στο ρωτήσω. Νομίζω (νομίζω βεβαίως – κανείς δεν "κατέχει" καμιά "α – λήθη" αλλά ούτε και οι τελούντες σε μια διαρκή – βεβαιότατη όμως για τον εαυτό της – "αμφιβολία και αναρώτηση" όπως εσύ) ότι αυτό το ξέρω πολύ καλά. Ιδού λοιπόν τι νομίζω: Υπάρχει σήμερα όπως ήδη είπα μια εκστρατεία, σε συνδυασμό με την αντιτρομοκρατική εκστρατεία, για την αναθεώρηση της ιστορίας. Μια εκστρατεία που φαίνεται να κινείται από μια "αμερικανοκίνητη" δεξιά. Κατά σύμπτωση, όλοι σχεδόν οι στρατευμένοι σ' αυτήν, έχουν πάρει κι από ένα βραβείο από κάποιο αμερικάνικο ίδρυμα. Το τελευταίο δεν είναι απόδειξη για τίποτα, άλλωστε σαν "επιστήμονες" οι άνθρωποι είναι αξιόλογοι. Όπως θα πω πιο κάτω όμως αυτοί δεν παρουσιάζονται μόνοι τους ούτε ως αμερικανοκίνητοι, ούτε ως δεξιοί. Σε ότι αφορά την ιστορία, η εκστρατεία αυτή έχει σαν στόχο να αφαιρέσει την ιστορικότητα από τα ιστορικά γεγονότα και να τα παρουσιάσει σαν αντικείμενο έρευνας και μελέτης με εργαλείο και κριτήριο όλες τις άλλες κοινωνικοεπιστημονικές εξειδικεύσεις εκτός από την πολιτική και την ιστορία, που βέβαια δεν θεωρούνται οδοί επιστημονικής προσπέλασης των σύγχρονων και ιστορικών πολιτικών γεγονότων. Το βασικό κριτήριο λοιπόν για την αξιολόγηση της ιστορίας, από τους πάπες αυτούς της επιστήμης, είναι η βία. Στην πραγματικότητα, στηρίζονται στην βάσιμη – σήμερα – απαίτηση της κοινωνίας για εξάλειψη της βίας, για νομιμοποιήσουν την δικιά τους βία, τόσο την πολιτική που εμφανίζεται σαν αντιτρομοκρατική εκστρατεία, όσο και την επιστημονική που εμφανίζεται σαν "αντι-μυθολογική", "επιστημονική" (πραγματιστική στην ουσία της) αναθεώρηση της ιστορίας. Η σημαία τους είναι χρωματισμένη με το ανόητο σλόγκαν που και εδώ μέσα το λένε αρκετοί ότι "την ιστορία την γράφουν οι νικητές". Επισημαίνουν ότι οι "ηττημένοι" του εμφυλίου (οι επιστήμονες δηλαδή – όχι όλοι) αφού χόρτασαν "ψωμί" χωθέντες σε διάφορες πλουσίως χρηματοδοτούμενες επιστημονικές μπίζνες, όπως ιστορικές πανεπιστημιακές σχολές, ιστορικά ιδρύματα, ιστορικά αρχεία, κ.λπ. κ.λπ. Κάνουν τώρα τους "μάγκες" και απαιτούν να υπαγορεύουν την επίσημη επιστημονική πολιτική. Ότι δηλαδή στηριγμένοι σε μια "δικαιωτική" ερμηνεία της ιστορίας, οι "νικημένοι" αυτοί χλιμίτζουρες της μαρξιστικής ιστοριογραφίας, απαιτούν να γράφουν αυτοί την ιστορία σαν να ήταν "νικητές". Αυτή η διελκυστίνδα, δημιουργεί και την πραγματική βάση ενός καυγά για το "πάπλωμα", που είναι οι χρηματοδοτήσεις και οι σπονσορισμοί, περί των οποίων ξερογλείφονται απαξάπαντες. Αλλά το χειρότερο είναι ότι σ' αυτόν τον σκυλοκαβγά δημιουργούνται κλίκες που εκπορνεύουν τους νέους επιστήμονες που θέλουν μια θέση στον ήλιο και προκειμένου να την αποκτήσουν, αναγκάζονται να υποταχθούν σε κάποια από όλες αυτές τις αλληλοσφαζόμενες "δεξιές", "αριστερές" ή "κεντρώες" συμμορίες που λυμαίνονται την ιστοριογραφία. Αυτή η διελκυστίνδα όμως τραβιέται και από τις δύο πλευρές και θα μου επιτρέψεις να πω, περισσότερο από την αριστερή πλευρά. Γιατί πράγματι η αριστερά έχει μια "δικαιωτική" προσέγγιση της ιστορίας. Επιλεκτικά και χυδαία όμως "δικαιωτική", όπου δηλαδή προκειμένου να μην βγουν άγιοι οι φασίστες της δεξιάς βγαίνουν άγιοι οι φασίστες της αριστεράς. Αλλά στην δεξιά η αγιοποίηση είναι το μάννα που τρέφει τους ηγέτες της, ενώ στην αριστερά το μάννα που τρέφει τον κοσμάκη της είναι η κριτική και ΚΥΡΙΩΣ Η ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ. Για να μην πολυλογήσω άλλο λοιπόν Mr. Talion, σε ρωτάω ευθέως: Γιατί όταν λέω ότι η κριτική είναι πρώτα απ' όλα αρμοδιότητα της αριστεράς και γι αυτό, αν βλέπεις ότι χρειάζονται γλαύκας αι Αθήναι, μάλλον δεν πρόκειται περί των Αθηνών, εσύ κάνεις το κορόιδο και συνεχίζεις ακάθεκτος τις σκληρές "αρωτήξεις" του τύπου "πέστε αμέσως, κύριοι κνίτες υπερεσίας, τι έγινε στο Μπούλκες"; Αφού εσύ με ελεύθερη βούληση επιλέγεις να κάνεις αυτή την συζήτηση όπου εγώ – ο οποίος υιοθετώ (δεν την γέννησα εγώ – το ίδιο το ΚΚΕ, όταν ήταν ΚΚΕ, την γέννησε) μια κριτική στο σημερινό και στο παλιό ΚΚΕ που εσύ δεν την έχεις δει ούτε στον ύπνο σου, θα βρεθώ στριμωγμένος στην γωνία να απολογούμαι – ή βρες άλλον μαλάκα να συζητήσεις ή κάνε αυτή την συζήτηση με τον τοίχο. Η συζήτηση που μπορώ να κάνω εγώ δεν είναι τι έγινε ειδικά στο Μπούλκες αλλά τι έγινε γενικά στην Ελλάδα (σαν μέρος όλου του κόσμου). Τι έγινε και στην αριστερά και στην δεξιά και τοπικά και γενικά και στην αρχή και στο τέλος. Ειδικά στα θέματα "εγκλήματα στην αριστερά" και "εγκλήματα από την αριστερά" ουδέν εμπόδιο υπάρχει, για την συζήτηση, υπάρχει όμως μια βάση για την συζήτηση: Ότι η αριστερά μετά τον Γράμμο δεν είναι η ίδια με την αριστερά προ του Γράμμου και ότι η αριστερά όπως κάθε πολιτική δύναμη στον κόσμο – και μάλιστα επαναστατική πολιτική δύναμη – έχει την αριστερά της την δεξιά της και το κέντρο της και ότι επομένως η ιστορία της είναι αποτέλεσμα της εσωτερικής αυτής σύγκρουσης. Ορίστε λοιπόν τώρα μουσιού Ταλιόν τι ακριβώς επιθυμείται να συζητήσομε; Τι έγινε στο Μπούλκες; Λοιπόν ειλικρινά τα γεγονότα δεν τα ξέρω! Ξέρω όμως πρώτον ότι στο Μπούλκες δεν υπήρχε ένα στρατόπεδο "συγκέντρωσης" με την έννοια που έχει δοθεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (= τόπος συγκέντρωσης αντιφρονούντων) αλλά ένα σκέτο στρατόπεδο. Ήταν ένας χώρος δηλαδή "δικός" του για το ΚΚΕ. Τώρα, το ότι στον χώρο αυτό, όπως και σε άλλους, η εσωτερική σύγκρουση σε επίπεδο λόγου, που είναι (πρόσεξε τι λέω…) ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ για ένα κομμουνιστικό κόμμα, μετατράπηκε σε σύγκρουση αιματηρή, με σφαγές και με δολοφονίες, αυτό πολύ ευχαρίστως να το δεχθώ (άλλωστε αυτό έγινε σε όλους σχεδόν τους χώρους του ΚΚΕ – και για μετά το 1956 ουδείς τολμάει να το αμφισβητήσει), αλλά όμως με δύο σοβαρές επιφυλάξεις: 1. Ότι αυτά τα γεγονότα έχουν επισημανθεί και από τις συνεπείς δυνάμεις του κομμουνιστικού κινήματος και έχει γίνει η κριτική που σου ανέφερα παραπάνω, η οποία έχει αποσιωπηθεί τόσο από τους εχθρούς (τι περίεργο ε;) όσο και από τους "φίλους" του κομμουνιστικού κινήματος! Αλλά όταν, οι εχθροί όπως και οι "φίλοι", αποφασίζουν να επισημάνουν αντι να αποσιωπήσουν τέτοια γεγονότα, τότε και οι μεν και οι δε τα παρουσιάζουν προσπαθώντας να πουν ότι "όλοι ίδια σκατά είναι" και επιπλέον έχουν πιαστεί στα πράσα άπειρες φορές να φορτώνουν όλα τα εγκλήματα στην αριστερά. Οι μεν εχθροί στην κοινωνική αριστερά, οι δε "φίλοι" στην εσωτερική κομματική αριστερά. 2. Ότι όλες οι κανονικές και μεταφορικές σφαγές έγιναν στα πλαίσια μιας πρακτορολογίας. Η συνεπής κριτική που αναφέρω πιο πάνω, σ' αυτό κυρίως έχει στραφεί και θεώρησε την πρακτορολογία – αντί για την εσωτερική και εξωτερική (με τους όρους τους την κάθε μια) ιδεολογική σύγκρουση – σαν μάστιγα για το κόμμα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε μια τέτοια επίθεση στο κόμμα από μια μεγάλη ποικιλία και μεγάλο αριθμό κέντρων εκπομπής πρακτόρων. Και άλλωστε πράγματι υπήρξαν προβοκατόρικες δολοφονίες όπως του Ζεβγου για παράδειγμα που έγιναν από άλλους "αρμόδιους" και φορτώθηκαν (και από τους "μέσα" στο κόμμα "δημοκράτες") στο κόμμα – η συγκεκριμένη μάλιστα στον Ζαχαριάδη. Άλλο παράδειγμα, η δολοφονία του Πολκ. Σ' αυτή την βάση πολύ ευχαρίστως ευφυέστατε κ. Ταλιόν να συζητήσουμε ότι θέλεις. Γιατί αν θέλεις να πούμε ότι το ΚΚΕ ήταν ένα κόμμα σφαγέων και ευτυχώς που γλιτώσαμε γιατί θα είμαστε τώρα σαν την Αλβανία, αυτή η συζήτηση δεν μου είναι απεχθής αλλά μου είναι ανιαρή. Επειδή φλυάρησα ακατάσχετα (με προκάλεσες όμως και το έχει και ή κούτρα μου) σταματάω εδώ με μια ακόμα παρατήρηση για την πολιτική σου θέση: Στην επιστημονική διελκυστίνδα για την οποία μίλησα, η μεν αμερικανοκρατούμενη δεξιά πασχίζει να απαλλαγεί από τους πολιτικούς δεσμούς της με την δεξιά χωρίς να το καταφέρνει, η ελληνοκρατούμενη αριστερά πασχίζει να απαλλαγεί από τους πολιτικούς της δεσμούς με την αντιφασιστική αριστερά χωρίς να το καταφέρνει. Η δική σου άποψη είναι έκφραση της προσπάθειας να αρθρωθεί ένας πολιτικός λόγος που να έχει τα εχέγγυα της αριστερής πολιτικής μορφής αλλά να είναι "επιστημονικός" = "ερευνητικός" = πραγματιστικός. Ενώ έχουμε μια, κουτσά στραβά, μια βάσιμη δεξιά "αυτοκρατορική" επιστημονική άποψη, εσύ φαίνεται να εκπροσωπείς μια, κουτσά στραβά, βάσιμη αριστερή "αυτοκρατορική" επιστημονική άποψη. Ξεκαθάρισέ την λοιπόν (αν και πάντα κουτσά στραβά θα είναι) για να μπορούμε να συζητήσουμε. Κ.Π.

από οριζοντίως και καθέτως 29/11/2003 5:05 μμ.


post image
μέρος των πηγών από το βιβλίο: Γιώργη Μπλάνα(Κισσαβος) Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 Οπως τα έζησα-Εκδόσεις Καστανιώτη 1)Υποτιθέμενη γενικού τύπου παρατήρηση του ημιάυπνου θεατή-αναγνώστη μετά το πέρας της αναγνώσεως: SO WHAT? So what,Mr Talion? So what?(δις) Διαυτό σε λέγω Μίστερ,πρόσεξε καλλίτερα τα όσα ο συνήθης οξύθυμος,αλλά στην παρούσαν λίαν πράος και ουσιαστικά, όχι ρητορικά,σαφής, Κ.Π.,παρατηρεί . Να το παραδεχτούμε,βεβαίως-βεβαίως Μr, δει δη κριμάτων ,αφού υπάρχει και μεγαλοδύναμος που θα μας συγχωρήσει. Για τον πρώην τσουχατσέφσκυ τώρα τι να σχολιάσεις όταν ο πυρήνας των σκέψεων του,των προθεσεών του αποκαλύπτεται ΒΙΑΙΩΣ, στο: "Μια σημαντικη σημειωσις ειναι οτι αι περρισοτεραι μαρτυριαι δια το Μπουλκες προερχονται απο προγραφεντες του κομματος εν τη εξορια." Μίστερ,νυστέρι όχι μπαλντά.Διακρίσεις,χωροθετήσεις,όχι τσουβάλιασμα.Σε please. Φιλικά

Εικόνες:

από Κουλ Ουάχατ 29/11/2003 5:22 μμ.


από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 24/10/1993, βρίσκω μια συνέντευξη του καπετάν Περικλή στον αμφιλεγόμενο Διονύση Χαριτόπουλο. Ο καπετάν Περικλής έζησε αρκετά χρόνια μετά τη δημοσίευσή της και εάν διαφωνούσε με όσα είχαν γραφτεί σίγουρα θα είχε ανασκευάσει. Παραθέτω προκαταβολικά το κομμάτι για το Μπούλκες (γραμμένο από τον Χαριτόπουλο αλλά ουδέποτε διαψευσθέν από τον καπετάνιο) Ο Περικλής έχει δώσει το λόγο του, «ή όλοι θα φτάσουμε στην πατρίδα ή κανένας», και πρέπει να τον κρατήσει. Αυτή η δέσμευση τους ρίχνει στα χέρια των Γιουγκοσλάβων που τους στέλνουν πάλι πίσω και πάνε πια στο Μπούλκες όπου έχουν καταλήξει αντάρτες και πολιτικοί. Ο Περικλής κλείνεται πάνω από τρεις μήνες στο κρατητήριο του στρατοπέδου· και δεν είναι ο μόνος· ούτε ο πιο άτυχος. Αλλοι μείνανε για πάντα εκεί. Οι καπετάνιοι πρέπει να υποταχθούν ή να εξοντωθούν. Το άστρο του Αρη εκρήγνυται μόνο του. Ο άνθρωπος που δημιούργησε το μεγαλύτερο εθελοντικό στρατό στην ελληνική ιστορία αυτοκτονεί, προδομένος, στη χαράδρα της Μεσούντας. Στο Μπούλκες οι υπεύθυνοι του στρατοπέδου θριαμβολογούν γι' αυτά που παθαίνουν όσοι ξεφεύγουν από τη γραμμή. Μια κομματική μπροσούρα που έρχεται από την Ελλάδα για διαφώτιση, παρουσιάζει τον Αρη σαν αιμοσταγή λήσταρχο, προβοκάτορα και προδότη. Οι εγκλωβισμένοι αντάρτες δεν μπορούν να διαλέξουν παρά τη σιωπή. Εκτός από τον Περικλή. «Τον έφαγε το στόμα του και τον έσωσε η ιστορία του», μου είπε κάποιος. Μάλλον έτσι είναι, γιατί χάθηκαν άλλοι με μικρότερες αφορμές. *********************************************************** και παρακάτω παραθέτω ολόκληρο το κομμάτι, χωρίς τις λεζάντες και τις φωτογραφίες μόνο «Ευτυχώς δεν νικήσαμε...» Ο Γιώργος Χουλιάρας (καπετάνιος Περικλής του ΕΛΑΣ) μιλάει για τον Αρη, την αντίσταση και τον εμφύλιο στο συγγραφέα Διονύση Χαριτόπουλο «Ο ΑΡΗΣ επιβλήθηκε μόνος του. Δεν τον διόρισε κανείς. Κανένας άλλος δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει... Καλύτερα που σκοτώθηκε ο Αρης, γιατί ποιος ξέρει πώς θα τον είχανε καταντήσει, αν ζούσε σήμερα...» «ΑΝ ΝΙΚΟΥΣΑΜΕ θα είχαμε μείνει πίσω... Και θα περνάγαμε όλα αυτά που πέρασαν τώρα οι ανατολικοί...» Περικλής (Γιώργος Χουλιάρας). Ο «πρόδρομος» του Αρη Βελουχιώτη. Στο σπίτι του βουνού το τζάκι ανάβει νωρίς. Πιάνω το χαρτόκουτο με τις κασέτες να ακούσω πάλι τις φωνές να μου μιλάνε για τον Αρη. Δεκάδες ονόματα σημειωμένα (πολλοί δεν ζουν πια κι αυτό το βιβλίο ακόμα δεν έχει τελειώσει). Ξεχωρίζω τις κασέτες του Περικλή. Στα μέσα του 1941 ολοκληρη σχεδόν η Ευρώπη έχει υποταχθεί στις δυνάμεις του Αξονα και η Ελλάδα έχει πλημμυρίσει από ξένα στρατεύματα. Στην ύπαιθρο ορισμένοι έξοχοι άντρες μαζεύουν και κρύβουν τα όπλα που εγκατέλειψε ο στρατός κι άλλοι παίρνουν από νωρίς τα βουνά. Στη Ρούμελη ιδρύεται αμέσως ένα Μέτωπο Εθνικής Ανεξαρτησίας με σκοπό να αντισταθεί στους κατακτητές. Ο εικοσιεφτάχρονος Γιώργος Χουλιάρας από τη Λαμία, γυρνάει στα χωριά και στις στάνες της περιοχής, απεσταλμένος του Μετώπου και οργανώνει την αντίσταση. Μιλάει στους χωρικούς και τους τσοπάνους για τον αγώνα, παραγγέλνει να μαζέψουν όπλα και στρατολογεί τους πρώτους που δηλώνουν έτοιμοι να βγουν αντάρτες. «Η ένοπλη αντίσταση στην ανοιχτή ύπαιθρο είναι κάτι που γίνεται σπάνια. Μόνο άντρες με ακραίο, φανατικό ενθουσιασμό, επιχειρούν την οργάνωση μιας τέτοιας μορφής αντίστασης...» γράφει ο Αγγλος Νίκολας Χάμοντ και αναφερόμενος στους Ελληνες αντάρτες σημειώνει «Σκοπός τους ήταν κυρίως να πολεμήσουν μέχρι θανατου τις κατοχικές δυνάμεις... Αλλες χώρες έπαιζαν το ρόλο του θεατή και τα ηττημένα έθνη, οπως η Γαλλία, δεν δημιούργησαν ούτε τότε, ούτε αργότερα, αντιστασιακά κινήματα στα βουνά». «Επιβληθηκε...» Τον Οκτώβριο του 1941 φτάνει στη Ρούμελη ο Αρης. Το τοπικό Μέτωπο έχει προσχωρήσει στο νεοϊδρυμένο ΕΑΜ και ο Γιώργος Χουλιάρας συνεργάζεται στενά με τον Αρη στην προετοιμασία του αντάρτικου. Περιοδεύουν μαζί στα χωριά, τον συνδέει με την προηγούμενη δουλειά του και επνέεται από το πάθος και την ορμή του νεοφερμένου. Στις αρχές του 1942 ο Αρης σύρει, κυριολεκτικά, την - απρόθυμη για τέτοιας μορφής αντίσταση - ηγεσία του ΚΚΕ και του ΕΑΜ στον ένοπλο αγώνα των βουνών. Τους πείθει να του επιτρέψουν - έστω - να «δοκιμάσει». Οι άλλες πολιτικές δυνάμεις της χώρας και οι στρατιωτικοί είναι άκρως αρνητικοί σε κάθε τέτοια σκέψη. Πατάω το play στο κασετόφωνο; Καπετάνιε, είχες κάνει τόση δουλειά πριν. Πώς αναγνώρισες τον Αρη για αρχηγό σου; _ Είδα τον άνθρωπο. Απ' όλους εδώ εμάς κι απ' όσους βγήκανε μετά στο βουνό κανείς δεν μπορούσε να παίξει το δικό του ρόλο. Τι να πούμε τώρα... Ούτε εγώ ούτε άλλος είχαμε τα δικά του προσόντα γι' αυτή τη δουλειά. Χωρίς τον Αρη, αν δεν έπαιρνε την πρωτοβουλία, δεν θα γινόταν αντάρτικο. Ο ΕΛΑΣ θα γινότανε κάτι άλλο, πιο περιορισμένο. Μπορεί μερικές μικρές ομαδούλες· και πάλι όχι... Μήπως χρωστάει την αρχηγία στο κόμμα; Γιατί έτσι γράφτηκε. _ Αυτά είναι παραμύθια. Ο Αρης επιβλήθηκε μόνος του. Δεν τον διόρισε κανείς. Είχαν βγει κι άλλοι κι είδαμε τι κάνανε. Κανένας δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα. Τίποτα! Ούτε εγώ, ούτε ο Θάνος, ούτε ο Νικηφόρος, ούτε ο Μπελής δεν θα στεκόμαστε χωρίς αυτόν. Ούτε κανείς άλλος. Κανείς, στο ξαναλέω, επειδή έζησα τις τεράστιες δυσκολίες. Επιβλήθηκε αυτός που δεν ήθελαν. Η κάνω λάθος; _ Ετσι είναι. Τους ξέφυγε η κατάσταση. _ Γι' αυτό στείλανε από την Αθήνα το Μανιάτη και το Λευτεριά να αναλάβουνε την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία αλλά δεν τα καταφέρανε. Ητανε πια αργά. _ Μα δεν μπορούσανε. Πώς; Μόνο με την κομματική ιδιότητα; Δεν είχανε τίποτα άλλο να παρουσιάσουνε. Κι από τότε αρχίζει, από το πρόσωπο του Αρη, η μεγάλη κόντρα καπεταναίων και πολιτικών. _ Ναι, νομίζανε, όσο ανέβαινε το αντάρτικο, πως χάνουνε την εξουσία. Θα τους παραμερίσουν, δεν θα εισακούγονται· πράγμα που δεν συνέβαινε. Κι άρχισε η κόντρα. _ Τι κόντρα. Πόλεμος! Που συνεχίστηκε μετά και στο δημοκρατικό στρατό και στην προσφυγιά... Και συνεχίζει ακόμα. Stop. Εμψυχωτης Το Μάιο του 1942 ο Αρης φεύγει επιτέλους προς τα βουνά και την Ευρυτανία με τους πρώτους πιστούς κι ο Γιώργος Χουλιάρας, σαν Περικλής πλέον, βγαίνει στον Παρνασσό και στην Γκιώνα με τη συμφωνία να συναντηθούν μετά ένα δυο μήνες. Εκεί συγκροτεί μια σπουδαία ομάδα με τους Διαμαντή, Νικηφόρο, Καθούλη και άλλους. Ομως η κατάσταση δεν είναι καθόλου σπουδαία στην αρχή. Παρ' όλο που ο καθένας τους ξεχωριστά θα γράψει αργότερα ιστορία, η ομάδα κινδυνεύει να διαλυθεί. Αυτό που τους συγκρατεί να μη σκορπίσουν είναι η υπόσχεση του Περικλή πως μόλις συναντήσουν τον αρχηγό θα φτιάξουν όλα. Και έτσι γίνεται. Οι δυο ομάδες, του Αρη και του Περικλή, συναντιόνται στην Γκιώνα. Ο μαγνητισμός του αρχηγού διαπερνά τους απογοητευμένους από την απραξία αντάρτες του Παρνασσού και τους εμψυχώνει. Σε λίγο τα ονόματά τους θα αγγίξουν το μύθο. Η μάχη στη Ρικά, ο Γοργοπόταμος, το Μικρό Χωριό είναι μόνο η αρχή... Ως την απελευθέρωση της χώρας, αυτοί οι ελάχιστοι άντρες, έχουν γίνει δεκάδες χιλιάδων και θα αναγκάσουν τους Γερμανούς να γράψουν «Πώς να πολεμήσεις μια στρατιά βρικολάκων;» (Ενεπεκίδης). Οι κατακτητές εγκαταλείπουν τη χώρα έχοντας πληρώσει βαρύ φόρο αίματος. Περισσότεροι από 25.000 Ιταλοί και Γερμανοί σκοτωμένοι κατά τη διάρκεια της Κατοχής και πελώριες υλικές ζημιές και λαφυραγωγήσεις. Ενας παλιός αντάρτης του Περικλή έγραψε αργότερα τις αναμνήσεις του από αυτό τον επικό αγώνα και τον παρακάλεσε να τις διαβάσει και να του πει τη γνώμη του. Η μόνη παρατήρηση του καπετάνιου ήταν: _ Σβήσε αυτά που γράφεις για μένα. Τα παραλές. _ Μα, καπετάνιε, έτσι γίνανε - απόρησε ο άνθρωπος. _ Τα παραλές. Σβήσ' τα. Τον ολέθριο Δεκέμβρη του '44 ο Αρης δεν βρίσκεται στην Αθήνα· η πολιτική ηγεσία δεν τον θέλει εκεί. Αντίθετα ο Περικλής ως διοικητής συντάγματος παίρνει μέρος στις μάχες από την πρώτη μέρα. Ακολουθεί η Συμφωνία της Βάρκιζας και η διαφωνία του Αρη με το κόμμα. Ο αρχηγός τον καλεί κοντά του αλλά τώρα ο Περικλής δεν τον ακολουθεί... Play: Γιατί δεν ακολούθησες τον Αρη; _ Παιδεύτηκα πολύ να αποφασίσω. Από τη μια ήταν ο Αρης που αγαπούσα και εκτιμούσα πολύ κι από την άλλη το κόμμα. Το «μεταφυσικό» κόμμα. _ Ναι, έτσι το βλέπαμε τότε. Κι είπα: Πού στηρίζεται ο Αρης και ξεκινάει νέο αγώνα; Τι ελπίδες έχουμε; Καμιά. Επικράτησε αυτή η σκέψη μου. Πάλεψα όμως· δεν ήταν εύκολο να αποφασίσω. Από το συναισθηματικό υπερίσχυσε η λογική. _ Ναι. Και μου είπε τότε μάλιστα ο Πελοπίδας όταν τους άφησα - αυτός έμεινε με τον Αρη - μου είπε «Κι εσείς κακό χερόβολο κι εμείς κακό δεμάτι». Προβλέπανε τους διωγμούς που θα ακολουθούσανε για εμάς, αλλά ξέρανε κι ότι κι οι ίδιοι δεν έχουνε ελπίδες. Χαιρετηθήκαμε κι έφυγα. Μετά εμένα με στείλανε έξω. Στο Μπούλκες; _ Ναι. Πρώτα πήγαμε στο Μοναστήρι, μετά στο Τέτοβο. Εκεί, ήταν ακόμα Μάης μήνας, όταν είδα την κατάσταση· πώς μας είχανε όλους εμάς, καπετάνιους συνταγμάτων, καπετάνιους ταγμάτων, λοχαγούς... Μας είχανε απομονώσει αυτοί των οργανώσεων. Stop. Ο Περικλής με πέντε άλλους αντάρτες δραπετεύουν από την κομματική αγκαλιά και παίρνουν το δρόμο της επιστροφής στην Ελλάδα για να συναντήσουν τον Αρη που γυρνάει με τους μαυροσκούφηδες στα βουνά. Προτιμάνε να χαθούν μαζί του παρά να υποστούν τους κομματικούς καταναγκασμούς. Ομως δεν έχουν τύχη. Η εξάντληση του ενός δεν τους αφήνει να πραγματοποιήσουν το σκοπό τους. Ο Περικλής έχει δώσει το λόγο του, «ή όλοι θα φτάσουμε στην πατρίδα ή κανένας», και πρέπει να τον κρατήσει. Αυτή η δέσμευση τους ρίχνει στα χέρια των Γιουγκοσλάβων που τους στέλνουν πάλι πίσω και πάνε πια στο Μπούλκες όπου έχουν καταλήξει αντάρτες και πολιτικοί. Ο Περικλής κλείνεται πάνω από τρεις μήνες στο κρατητήριο του στρατοπέδου· και δεν είναι ο μόνος· ούτε ο πιο άτυχος. Αλλοι μείνανε για πάντα εκεί. Οι καπετάνιοι πρέπει να υποταχθούν ή να εξοντωθούν. Το άστρο του Αρη εκρήγνυται μόνο του. Ο άνθρωπος που δημιούργησε το μεγαλύτερο εθελοντικό στρατό στην ελληνική ιστορία αυτοκτονεί, προδομένος, στη χαράδρα της Μεσούντας. Στο Μπούλκες οι υπεύθυνοι του στρατοπέδου θριαμβολογούν γι' αυτά που παθαίνουν όσοι ξεφεύγουν από τη γραμμή. Μια κομματική μπροσούρα που έρχεται από την Ελλάδα για διαφώτιση, παρουσιάζει τον Αρη σαν αιμοσταγή λήσταρχο, προβοκάτορα και προδότη. Οι εγκλωβισμένοι αντάρτες δεν μπορούν να διαλέξουν παρά τη σιωπή. Εκτός από τον Περικλή. «Τον έφαγε το στόμα του και τον έσωσε η ιστορία του», μου είπε κάποιος. Μάλλον έτσι είναι, γιατί χάθηκαν άλλοι με μικρότερες αφορμές. (Εδώ κάπου, θα σταματήσει το βιβλίο για τον Αρη και τους συντρόφους του. Ομως η ιστορία συνεχίζεται...). Τα... «σκουληκια!» Η κατάσταση στην Ελλάδα οξύνεται συνεχώς. Ο κυνισμός των Αγγλων αλλά και ο πολιτικός αμοραλισμός δεξιάς και αριστερής ηγεσίας οδηγούν το '46 στον Εμφύλιο. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ο Περικλής με άλλους 26 Ρουμελιώτες στέλνονται από το Μπούλκες στα παλιά λημέρια να ενισχύσουν το Δημοκρατικό Στρατό. Οι συστάσεις που τον συνοδεύουν είναι: αντικομματικό στοιχείο, φραξιονιστικό σκουλήκι κ.ά. Εστω και έτσι, έστω κι αν τον έχουν αναγκάσει να τους παρακαλέσει για να τον συμπεριλάβουν στην αποστολή, το όνειρο της επιστροφής στην Ελλάδα γίνεται πραγματικότητα. Περνώντας τα σύνορα από την Αλβανία οι αντάρτες, άλλοι σκύβουν και φιλάνε το χώμα κι άλλοι ρίχνουν πέτρες πίσω τους. Είναι όλοι αποφασισμένοι να πεθάνουν παρά να ξαναβρεθούν πρόσφυγες στο έλεος των πολιτικών. Ομως ο Δημοκρατικός Στρατός μοιάζει ελάχιστα με τον ΕΛΑΣ της Κατοχής. Τώρα κυριαρχούν τα κομματικά στελέχη, που αυτοχρίονται συνταγματάρχες και στρατηγοί κι οι παλιοί καπετάνιοι - όσοι δεν είναι φυλακή - δεν εξοντώνονται μόνο από τον κυβερνητικό στρατό· εκτελούνται κι από τους συντρόφους τους. Την άνοιξη του '47 έρχεται στη Ρούμελη ο εσαεί πολιτικός Φλωράκης με προσωπικό σημείωμα προς τον Περικλή από το Γούσια (έναν από τους αυτοανακηρυγμένους στρατηγούς, υπεύθυνο για τους φόνους του Γιαννούλη, του Χρυσιώτη κ.ά.) να του παραδώσει τον τομέα του και να τεθεί υπό τις διαταγές του. Ο μπαρουτοκαπνισμένος υπό τον άκαπνο. Ο Περικλής δεν αντιδρά· όπως και πολλοί άλλοι, πολεμάει πια για κάτι που δεν πιστεύει. Play: Καπετάνιε, ήθελες να έχετε νικήσει; _ Με αυτή την ηγεσία... Τι να σου πω... Ηθελες; _ Δύσκολο να το πεις. Να μας ακούει ο κόσμος τώρα... Συμπεραίνω: όχι. _ Θα είχαμε μείνει πίσω... Και θα περνάγαμε όλα αυτά που πέρασαν τώρα οι ανατολικοί... Αυτό που ξέρω είναι ότι είπες μάλλον από τους πρώτους το «καλύτερα που δεν νικήσαμε». Το ίδιο δηλαδή που ειπώθηκε αργότερα από ορισμένους «αιρετικούς» στα μέσα της δεκαετίας του '50. _ Ναι, το είπανε ο Τζεφρόνης, ο Καράς κι άλλοι... Εγώ όμως στάλθηκε να σπάω πέτρες στα σύνορα με την Ουκρανία για να αποκτήσω προλεταριακή συνείδηση. Stop. Σαν φαντασματα... Μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού και την υποχώρησή του στις ανατολικές χώρες, στον Περικλή ανατίθεται μια τελευταία αποστολή. Να μη φύγει· να παραμείνει στη Ρούμελη και να συγκεντρώσει όλους τους σκορπισμένους και καταδιωκόμενους για να τους περάσει στην Αλβανία. Το τελευταίο που θέλει είναι αυτό: να ξαναφύγει έξω, όπου ξέρει τι τον περιμένει. Αλλά η ευθύνη που νιώθει για τους ανθρώπους που ξεσηκώσανε και βγάλανε στο βουνό δεν του επιτρέπει να τους εγκαταλείψει. Αποφασίζει να εκτελέσει τη διαταγή ως προς το ένα σκέλος της: να συγκεντρώσει και να στείλει έξω μόνο όσους θέλουν και ο ίδιος να παραμείνει στην πατρίδα. Η Ρούμελη είναι ένα έρημο και καμένο τοπίο που χτενίζεται συνεχώς από τα κυβερνητικά στρατεύματα. Στις τρύπες των βράχων και σε απίθανα δύσβατα σημεία κρύβονται νηστικοί και εξαθλιωμένοι αντάρτες, τραυματίες, γυναίκες, γέροι και παιδιά. Ο Περικλής αρχίζει θανάσιμους κύκλους επαφών, περνώντας ανάμεσα από τις γραμμές του στρατού, για να συναντήσει και να ενημερώσει τον καθέναν από αυτούς. Πολλοί κρύβονται όταν τους πλησιάζει, γιατί δεν ξέρουν πως τελείωσε ο πόλεμος και φοβούνται ότι θα τους επιστρατεύσει· άλλοι γιατί δεν θέλουν να τους πάρει μαζί του έξω· άλλοι γιατί σκοπεύουν να παραδοθούν μόλις περάσει η έξαψη του αίματος. Η απελπισία κάνει ορισμένους από αυτούς επικίνδυνους. Το κεφάλι του Περικλή είναι το μεγαλύτερο συγχωροχάρτι. Τέλος του '49 η φάλαγγα των φαντασμάτων είναι έτοιμη. Το δρομολόγιο που χαράζουν, από τη Ρούμελη ώς την Αλβανία περπατώντας, δεν είναι καθόλου εύκολο με το στρατό να κρατάει όλα τα περάσματα. Ομως είναι η μόνη ελπίδα να σωθούν. Ο Περικλης ανακοινώνει στους συγκεντρωμένους την απόφασή του να παραμείνει στην Ελλάδα και ορίζει δυο αξιωματικούς επικεφαλής της πορείας. Η αντίδραση όλων είναι ομόφωνη: ή θα πάει μαζί τους ή δεν ξεκινάει κανένας· μόνο αυτόν εμπιστεύονται. Οι ψυχές που κρεμάστηκαν στο λαιμό του τον βγάζουν άλλη μια φορά έξω από τα σύνορα της πατρίδας. Τους περνάει όλη τη διαδρομή, περπατώντας νύχτες μέσα από τα φαράγγια, ανάμεσα στα πόδια του στρατου, χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά. Είναι Χριστούγεννα του '49. Προγραμμένος στην πατρίδα του, προγραμμένος και έξω, περνάει τα σύνορα. Η προσωπική του κόλαση τον περιμένει. Θα χρειαστεί να τη ζήσει είκοσι οχτώ ολόκληρα χρόνια ώσπου να κατορθώσει να γυρίσει πίσω. Κάποτε ο Αρχιμανδρίτης Γερμανός (πάτερ Ανυπόμονος) μου είπε: _ Καλύτερα που σκοτώθηκε ο Αρης, γιατί ποιος ξέρει πώς θα τον είχανε καταντήσει, αν ζούσε σήμερα... Ο Περικλής δεν σκοτώθηκε. Ζει. Σαν από θαύμα, αλλά ζει. Και κανένας δεν κατόρθωσε να τον «καταντήσει». Για όσους η Αριστερά εξακολουθεί και σημαίνει ανιδιοτέλεια, ο Γιώργος Χουλιάρας είναι πάντα Αριστερός. -------------------------------------------------------------------------------- Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

από Οριζοντίως και καθέτως 29/11/2003 5:24 μμ.


τη λέξη σκαπάνη.Φοβήθηκα να την βάλω δίπλα σε νυστέρια και μπαλντάδες μήπως και παρεξηγηθεί η έρμη. υ.γ.Έβαλα και λίγο σάλτσα υπό μορφή 218,219,220,221,222.Πειράζει; Kisses, again ο αόρατος χωροφύλαξ προστάτης σας

από βραχόκηπος 29/11/2003 5:33 μμ.


post image
πού να ψάχνω τώρα όλα τα κείμενα της συνδιάσκεψης και του ότι ακολούθησε... πού να προσπαθήσω να θυμηθώ τι ομοιότητες υπάρχουν μέ ότι έγινε 9-10 Σεπτέμβρη του '55 στη Τασκένδη... πού να βρίσκω τώρα τον 7ο τόμο απ' τα επίσημα κείμενα του κόμματος, μπας και βρεθεί καμμιά δικαιολογία... Ρίχνω προς το παρόν μέσα το πρώτο κομμάτι από το κείμενο για το Μπούλκες που υπάρχει στο "Οι καπετάνιοι", εκδ. εξάντας, 1970, σελ.322-324, και αν βρεθεί χρόνος αργότερα ρίχνω και το δεύτερο, που αναφέρεται και στους 150... Άλλωστε, ακόμη χρωστάω το υπόλοιπο κείμενο από εκείνη την απόφαση του κόμματος για το πολυτεχνείο, αλλά μιας και η αγωνιστική νεολαία αποχώρησε από τη σχετική δημοσίευση, ας δώσω αλλού τον χρόνο. Πάντως θα προτιμούσα κι εγώ μια πιο ολοκληρωτική (!) ενασχόληση με την ιστορία & ιδιαίτερα, μιας και αυτό είναι το θέμα μας, την περίοδο αντίσταση-εμφύλιος που λέμε. Ξέρω ότι είναι λίγο δύσκολο να γίνει κάτι τέτοιο μέσα από το IMC, αλλά θεωρώ πολύ πιο εύκολο να καταδειχθεί έτσι ο αντεπανασταστικός, αστικός εθνικομετωπικός ρόλος του κόμματος, παρά να ψάχνουμε να βρίσκουμε, να scanάρουμε και να δημοσιεύουμε ντοκουμέντα για μεμονομένα περιστατικά. Άλλωστε αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο, αφού ακόμη τα περισσότερα βρίσκονται στα καλοφυλαγμένα υπόγεια των φωτισμένων ηγετών... "Μπούλκες Ήταν περίπου 3.000 αυτοί που σχημάτισαν το πρώτο κύμα και ξεμπαρκάρησαν στο Τέτοβο, κοντά στα Σκόπια, αμέσως μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Ζουν εκεί για ένα διάστημα, σ’ ένα πρόχειρο καταυλισμό, ενώ ο Τζίμας ψάχνει στομεταξύ να βρει ένα χώρο πιο κατάλληλο για μόνιμη εγκατάσταση της κοινότητας. Οι περισσότεροι άντρες της περιοχής έχουν σκοτωθεί στον αγώνα κατά του καταχτητή και οι Έλληνες αντάρτες γίνονται δεκτοί από τις Γιουγκοσλάβες το λιγότερο θερμά. Όταν εγκαταλείπουν την πόλη, δύο σειρές από χήρες και νέες κοπέλλες πλαισιώνουν τις σιδετροχιές και τους ζητωκραυγάζουν για τελευταία φορά, σκεπάζοντάς τους με δάκρυα, λουλούδια, φρούτα και τροφές. Ο επόμενος σταθμός είναι ένα χωριό εγκαταλειμένο από μια γερμανική κοινότητα που προπολεμικά ζούσε σε μια ζηλευτή ευημερία, το Novis Iva. Οι βουνίσιοι Έλληνες ανακαλύπτουν στα αστικά σπίτια ανέσεις που τους φαίνονται απίθανες. Αφού καταστρέφουν κάπως τα ερμάρια με τους στραφταλιστούς καθρέπτες και θαμπώνουν από τα θαύματα του μηχανικού πολιτισμού, μαθαίνουν πως πρέπει να φύγουν πάλι προς το βορρά. Ο Τζίμας βρήκε την κατάλληλη τοποθεσία πάνω από το Βελιγράδι, στη γιουγκοσλάβικη καμπή του Δούναβη. Είναι το χωριό Μπούλκες. Η γη ολόγυρα στο χωριό, οι μικρές βιομηχανικές εγκαταστάσεις, μοιάζουν να υπόσχονται, στην πίκρα της ξενιτιάς, τη δημιουργία ενός ειδυλιακού κοινόβιου. Το Μπούλκες όμως, υπέρτατος χώρος του δόγματος, δεν θα πραγματώσει παρά την αστυνομική ουτοπία του Ζαχαριάδη. Ο Πεχτασίδης, μεγάλος ιεροεξεταστής της ΟΠΛΑ, θα επιβάλει, κάτω από τον έλεγχο του Ιωαννίδη που εγκαθίσταται στο Βελιγράδι, την φιλύποπτη και δρακόντεια τάξη της σταλινικής ορθοδοξίας. Σύμφωνα με το πρότυπο της 12ης Ολομέλειας, το ΚΚΕ, έχοντας πραγματοποιήσει την αστική επανάσταση, περνάει στο ανώτερο στάδιο του σοσιαλισμού και της δικτατορίας του προλεταριάτου. Για τον Πεχτασίδη αυτό σημαίνει πως ήρθε η ώρα να εκκαθαριστούν τα επαναστατικά στρατεύματα. Από την αρχή, το Μπούλκες επωφελείται από τις εγκαταστάεις του για να μεταδόσει στη βάση τις υγιείς ιδέες που διδάσκονται στα κατηχητικά της KUTV. Οι λαϊκοί αρχηγοί, οι καπετάνιοι και οι διανοούμενοι είναι a priori ύποπτοι για μικροαστικό συναισθηματισμό, αριστερισμό και τυχοδιωκτικές τροτσκιστικές τάσεις. Το στρατόπεδο του Μπούλκες απόπου θα περάσουν οι περισσότεροι από τους παλιούς υπεύθυνους του ΕΛΑΣ, εγκαινιάζεται με το έμβλημα της αστυνομικής τρομοκρατίας. Η παραμικρότερη κριτική, η πιο ανώδυνη αμφισβήτηση της πολιτικής γραμμής του ΚΚΕ, ερμηνεύεται σαν αληθινή προδοσία. Οι περισσότεροι από τους παλιούς αρχηγούς του ΕΛΑΣ, που στη διάρκεια του αγώνα τους δεν είχανε ποτέ υποστεί αυτό το είδος καταναγκασμού, αντιτάσσουν μια βουβή αντίσταση στην επιτροπή διοίκησης. Για να υπογραμμίσουν καθαρά τις διαβαθμίσεις της νέας ιεραρχίας, προνόμια φανταχτερά παραχωρούνται στους γραφειοκράτες του κόμματος. Έχουν μεγάλα σπίτια, τρώνε σ’ ένα είδος λέσχης και μοιράζονται τον καλό ρουχισμό. Οι καπετάνιοι κι οι παλιοί αντάρτες είναι μαντρωμένοι σαν αιχμάλωτοι. Σε μια συγκέντρωση, ένας καπετάνιος απευθύνεται στο ακροατήριο. «Γιατί αυτή η ανισότητα ανάμεσα στη διοίκηση και στα μέλη του στρατόπεδου; Γιατί αυτή η δυσπιστία και η αδιαφορία για τους ήρωες της Αντίστασης;» Ο Πεχτασίδης σηκώνεται στην έδρα. «Πρέπει να διαγραφεί ο σύντροφος.» Η συνέλευση απορρίπτει την πρόταση και διαλύεται αμέσως. Οι αμφισβητίες όμως εντοπίζονται και καταγράφονται στο μαυροπίνακα ενός κακόβουλου και συχνά αιματηρού καταδιωγμού. Η αστυνομική τοξίνωση δηλητηριάζει όλες τις ανθρώπινες σχέσεις, διαβρώνει τις θελήσεις και τελικά παραλύει κάθε διάθεση κριτικής. «Αν κουβεντιάσεις με τον τάδε που έχει αντικομματική στάση, θα παρασυρθείς απ’ αυτόν. Πρόσεχε, γιατί διαφορετικά θα υποχρεωθούμε να λάβουμε μέτρα εναντίον σου.» Αν η προειδοποίηση δε φέρει αποτέλεσμα, χρησιμοποιούνται πιο δραστικά μέσα. Στο τέλος του καλοκαιριού, παίρνοντας σαν πρόσχημα μια διαμαρτυρία των γιουγκοσλαβικών αρχών, ο Πεχτασίδης οργανώνει την πρώτη του εκκαθάριση. Μαζί με τον καπετάν Μαύρο, είκοσι ξεροκέφαλοι οδηγούνται στα σύνορα, δηλαδή ρίχνονται βορά στις συμμορίες που αλωνίζουν την ελληνική ύπαιθρο ψάχνοντας. Τα σφάλματά τους είναι, η απειθαρχία, και φυσικά οι αντικομματικές ενέργειες και η προδοσία. Μετά την παράσταση της δημόσιας ανάγνωσης των κατηγοριών, με εξέδρα, μουσική και σκηνοθεσία κατάλληλη, ο Μαύρος και οι 20 αντάρτες οδηγούνται στο σταθμό ανάμεσα σε δύο σειρές αντρών που έχουν ψυχολογικά συνθηκολογήσει, σφυρίζουν περιφρονητικά και φτύνουν κατάμουτρα τους παρίες. Εκείνοι που δε συμμετέχουν, και είναι πολλοί, θα περιμένουν τη σειρά τους. Είναι τα σκουλήκια. Ο Μαύρος, ο «προδότης», πεταγμένος από τους γραφειοκράτες, θα οργανώσει νέες αντάρτικες ομάδες και θα πεθάνει, δύο χρόνια αργότερα, σαν ήρωας στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού." ΥΓ: Mr Ταλιον, tnx για όλες τις ιστορικές υπενθυμίσεις. Μόνο θα προτιμούσα ο σεβασμός από και προς όλους να μην οφείλεται σε λόγους ηλικίας, αλλά σε αυτά τα οποία γράφονται. Δεν νομίζω ότι παίζει ρόλο το αν είμαι 21 ή 61 χρόνων, αλλά το αν έχουν βάση ή όχι αυτά που αναφέρω.

Εικόνες:

από Mr Talion 29/11/2003 10:12 μμ.


Μήνυμα ελήφθη, αγαπητέ "Οριζοντίως και καθέτως". Ήτοι, "ΟΧΙ ΤΣΟΥΒΑΛΙΑΣΜΑ". Σαφές και κλίαρ και κρυστάλλινον. Χαίρομαι, ειλικρινώς, διά την πραότητα (αόρατη μεν, εμφανής δε) και την ψυχραιμία, που επιδείξατε. Εάν σας πίκρανα, σάμχαου, ζητώ συγγνώμη ... ... αλλά μάλλον δεν είναι απαραίτητον (ή απαιτητέο από εσάς) ... ... καθώς, βλέπω από τα παραπάνω, πως ήδη με συγχωρήσατε. Κίσσεζ, μπάκγουορντς. Mr Talion ΥΓ: Πάντως δεν είναι και τόσο κατακριτέα η "γυμναστική" των νευροδιαβιβαστών ημών και υμών ... ... γυμναστική, λέγω και ελάλουν, η οποία λαμβάνει χώρα μεθ' λογοπαίγνια (αιτιατική ;-) Συμφωνείτε ;-) ______________________________________________ Απόταγραφείατηςύπατηςαρμοστείαςγιατιςειρηνευτικέςδυνάμειςτουοηεκαιτηςολυμπιακήςεκεχειρίαςγιατομέγκαχάνελεalexispapahelas

από Photo-δότης.. 30/11/2003 1:33 μμ.


post image
Άνοιξη 1989, λεωφόρος Αθηνών-Καβάλας, Αθήνα, στο ύψος του σταθμού των ΚΤΕΛ. Λίγο πριν φύγουν οι ΝΑΡίτες. ΥΓ μην γράφεις τόσο μεγάλα μονοκόμματα υστερόγραφα, βρε, γιατί δεν χωράει το σάιτ στις οθόνες μας και πρέπει να σκρολάρουμε αριστερά-δεξιά. Κάτι πολιτικώς απαράδεκτο για τους περισσότερους εξ ημών!

Εικόνες:

από ΕΧΜ 02/12/2003 12:17 πμ.


Αρχικά σάς επαναλαμβάνω το εξής: Τα περί "κνιτών υπερεσίας" πριν και "βάρδιας του αντίστοιχου κλιμακίου" στη συνέχεια είναι πολύ φτηνά κόλπα. Ως εκ τούτου μην κατηγορείτε τους άλλους ["... άλλοι επιδόθηκαν σε άλλου είδους "πολιτικές εκτιμήσεις" (διά την ψηφιακή "περσόνα" με το ψευδώνυμο "Mr Talion", θαρρείς και είμαι ο ... Πιουριφόι ή η ... Φρειδερίκη)"] όταν την ίδια στιγμή υποπίπτετε στο αυτό σφάλμα ("όλες οι βάρδιες από το αντίστοιχο κλιμάκιο") — εκτός και αν το θεωρείτε αποκλειστικό σας δικαίωμα. Όποιος και αν είναι αυτός που θα σας απαντήσει, η απάντηση παραμένει απάντηση και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί. Σοφόν το σαφές; 1. Κύριε Talion, εντάξει, ας καταντήσει ανέκδοτο, αλλά αφού επιμένετε να "στήνετε" και άλλα επιχειρήματα πάνω στα προηγούμενα επιχειρήματά σας, που τα είχατε "στήσει" πάνω στα εισαγωγικά, επιτρέψτε μου να σας "διαφωτίσω" για τη χρήση τους. Κύριε Talion, ποσώς με αφορά τι συμβαίνει στην αγγλική, αλλά στην ελληνική δεν υπάρχουν εισαγωγικά "quoting" και εισαγωγικά "αριστερόστροφα-δεξιόστροφα", υπάρχουν τα ανωφερή και τα κατωφερή. ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ — λυπάμαι. Στην ελληνική χρησιμοποιούνται τα κατωφερή για όλες τις περιπτώσεις τις οποίες αναφέρατε παραπάνω (λόγια τρίτου, ειρωνική διάθεση, για τίτλους κτλ.) και τα ανωφερή ΜΕΣΑ στα κατωφερή, για παράδειγμα: «(ΚΑΤΩΦΕΡΗ) Με αποκάλεσε "(ΑΝΩΦΕΡΗ) μαλάκα" (ΑΝΩΦΕΡΗ)» (ΚΑΤΩΦΕΡΗ) (ελπίζω να μείνουν τα κατωφερή με τη μετατροπή σε txt.). Έτσι απλά. (Πιστέψτε με, κύριε Talion, έτσι είναι. Και το μόνο που δεν χρειάζομαι είναι μαθήματα γραμματικής — τουλάχιστον της τριανταφυλλίδειας.) Τώρα το ότι το txt. βγάζει μόνο ανωφερή, ε, αυτό σημαίνει ότι αναγκαστικά αυτά θα χρησιμοποιήσω και για τις δύο περιπτώσεις. Δεν μπορώ κάθε φορά να κάνω copy-paste — λυπηθείτε το χρόνο μου. [Είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρον να κοιτάξει κανείς ακόμα και τις μορφολογικές αλλαγές που συμβαίνουν στην ελληνική γλώσσα εξαιτίας της χρήσης ενός αγγλικού πληκτρολογίου που μετατράπηκε σε ελληνικό πολύ "βιαστικά" (λ.χ., κοντεύουμε να ξεχάσουμε τη χρήση της άνω τελείας επειδή οι περισσότεροι δεν ξέρουν να τη βάλουν από το πληκτρολόγιο· ή οι εφημερίδες χρησιμοποιούν μόνο ανωφερή ή ενωτικό αντί παύλας· για να μην αναφέρουμε τη θεωρία, που φτάνει στα όρια της "συνωμοσιολογίας", ότι το μονοτονικό επικράτησε επειδή οι πρώτες γραφομηχανές που εισήχθησαν σε ευρεία κλίμακα από την Αμερική δεν είχαν όλους τους τόνους του ελληνικού πολυτονικού συστήματος και ήταν πολύ δαπανηρή η μετατροπή τους!), για να μη μιλήσουμε για την "νεοταξίτικη" χρήση της γλώσσας (π.χ. "ενεργός γήρανση" αποκαλείται το να μην παίρνεις σύνταξη ούτε στα 65· η κατάκτηση του Ιράκ είναι "απελευθέρωση") — εξίσου πολύ ενδιαφέρον θέμα, αλλά δυστυχώς εδώ μέσα στην πλειονότητα των περιπτώσεων επικρατεί μια ουγκ-επιχειρηματολογία, οπότε μάλλον το ζήτημα πηγαίνει στο "ό,τι θυμάμαι χαίρομαι"...]. Οπότε, κύριε Talion, εκ του περισσού (με πεζό, κύρε Talion, με πεζό· δεν πρόκειται να υιοθετήσω τις "κατηγορίες" του Κ.Π.) ο κόπος σας και έωλα τα γραφόμενά σας. Παρακαλώ, το θέμα να λήξει. 2. Έχετε απόλυτο δίκιο. "Επί της διαδικασίας" λοιπόν — ΓΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ. Από την αρχή σάς ανέφερα ότι δεν πείθετε και πολλούς —παρά τους ήδη πεισμένους— για το απλό "ιστορικό ενδιαφέρον σας για την ιστορία του Μπούλκες". Και η πιο απλή ερώτηση του τύπου "Μα γιατί το Μπούλκες και όχι, για παράδειγμα, ο έρωτας του Νταβέλη με την κόρη της δουκίσσης της Πλακεντίας;" ή "Μα γιατί το Μπούλκες και όχι, για παράδειγμα, η ιστορία του πρώτου δήμιου στην Ελλάδα, ή του πρώτου που έφερε το μονόκλ ή το σουφλέ στην Ελλάδα;" κτλ. μπορεί να καταδείξει ότι επιλέξατε ένα ΚΑΘΑΡΑ ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΣ Ή ΜΗ ΓΕΓΟΝΟΣ —δεν έχω κανένα λόγο να ψάξω αν είναι ή δεν είναι γεγονός, επιμένω ότι δεν είναι αυτό το θέμα— για ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ γενικότερης πολιτικής φύσεως. Προσωπικά (και ο Κ.Π. το ίδιο, για παράδειγμα) βάσει των γραφομένων σας έκανα μια προσπάθεια να καταλάβω πού το πάτε — ή, για να είμαστε ακριβείς, ούτε καν προσπάθεια έκανα, το πράγμα πήγε από μόνο του. Σας ζήτησα να μου υποδείξετε αν λανθασμένα με οδήγησε ο συλλογισμός σας εκεί που μας οδήγησε — αλλά η απάντηση δεν ήρθε. Ήρθε όμως ως επιβεβαίωση η παράθεση δυο τριών κειμένων (γιατί μόνο τριών; δεκατριών αν θέλετε, εκατόν τριών αν προτιμάτε), για να μην αφήσει και πολλές αμφιβολίες για τον αρχικό σκοπό του κειμένου σας: "Εδώ όχι μόνο η πλειοψηφία των μελών της ομάδας έχασε την εμπιστοσύνη και τη συμπάθεια στην κομματική καθοδήγηση...", "Τύφλα να 'χαν οι τσάροι [...] Διότι οι κύριοι που παραπάνω ανάφερα εφάρμοζαν τον "τσαρισμό" σ' άλλη, ολωσδιόλου, διαφορετική εποχή", "Η απόφαση πάρθηκε [...] όπως... άρμοζε σ' έναν "τσαρικό στρατό" εν καιρώ πολέμου!", "Ευτυχώς δεν νικήσαμε...", "Καλύτερα που σκοτώθηκε ο Αρης, γιατί ποιος ξέρει πώς θα τον είχανε ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ [η υπογράμμιση δική μου], αν ζούσε σήμερα...", "Αν νικούσαμε θα είχαμε μείνει πίσω... Και θα περνάγαμε όλα αυτά που πέρασαν τώρα οι ανατολικοί..." Ως εκ τούτου το ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ, κύριε Talion, είναι, ήταν και θα παραμείνει το ίδιο, είτε Μπούλκες ονομάζεται, είτε Μελιγαλάς, είτε όπως αλλιώς θέλετε πείτε το και όποιο άλλο περιστατικό θέλετε ανασύρτε: Ο αγώνας μιας ολόκληρης γενιάς ακυρώνεται ή διαβάλλεται μέσα στο πλαίσιο ενός τελείως αντι-ιστορικού —χριστιανικού στην ουσία του— μανιχαϊσμού: Η "καλή" βάση που τόσα πέρασε από την "κακή" ηγεσία. Οπότε "Ευτυχώς δεν νικήσαμε". Οπότε —για κάποιους— ευτυχώς που υπήρχαν οι Αμερικανοί, η Μακρόνησος, οι εκτελέσεις κτλ. Και ο όλος συλλογισμός μπορεί πολύ εύκολα να πάει και στο σήμερα: Οπότε... κτλ. κτλ. κτλ. Γιατί λοιπόν κουράζεστε τόσο και —όπως, όσο και αν διαφωνώ με τα υπόλοιπα, έγραψε και ο Κ.Π.— δεν θέτετε διά της ευθείας οδού αυτό που είχατε στο μυαλό σας εξαρχής; Ιδού η Ρόδος...

από Κ.Π. 02/12/2003 3:43 πμ.


ΕΜΧ, Πολλοί το είπαν αυτό το "ευτυχώς νικηθήκαμε γιατί τότε θα είμαστε σαν την Αλβανία" (!) όπως είπαν και άλλα αστειάκια. Προφανώς έχουν τους λόγους τους. Βλέπεις κανείς δεν έχει λόγους να σκεφτεί τι θα ΣΗΜΑΙΝΕ για όλο τον κοσμο μια ήττα της "δύσης" στην Ελλάδα. Κι όμως η νίκη της δύσης στην ελλάδα είχε γι αυτην θεμελιώδη σημασία. Αλλα έχω μια ειλικρινή απορία: νομίζεις ότι το μόνο που έχουμε να κανουμε σήμερα είναι να προστατεύσουμε την αριστερά του εμφυλίου από τις επιθέσεις λασπης που (κακόβουλα ή αφελώς) της γίνονται; Η γνώμη μου είναι πως έχουμε πολλα περισσότερα να κανουμε. Να είσαι καλά παντως.. Κ.Π.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License