Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας για τα εργατικά ατυχήματα

Νούμερα και παρατηρήσεις από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας για τα εργατικά ατυχήματα.

Πέντε χιλιάδες άνθρωποι (ναι, ναι 5000) χάνουν τη ζωή τους από την εργασία ημερησίως σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. Και αναρωτιέται κανείς τελικά σε τι διαφέρουμε από τον 19ο αιώνα που αυξήθηκαν κατακόρυφα οι θάνατοι εξαιτίας της εργασίας. Αν κρίνουμε από αυτά που λέει το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ΔΓΕ), μάλλον θα πρέπει να αρχίσουμε να ψαχνόμαστε. Γιατί στην ίδια έκθεση το ΔΓΕ αναφέρει ότι οι θάνατοι λόγω εργασίας αυξήθηκαν κατά 67% μέσα σε τέσσερα χρόνια, από το ΄98 δηλαδή. Και αυτά είναι μόνο τα κατεγραμμένα στοιχεία και γνωρίζοντας κιόλας ότι οι συνθήκες εργασίας κυρίως στις χώρες του Τρίτου Κόσμου είναι πανάθλιες, τότε οι αριθμοί μπορεί να αυξηθούν κι άλλο. Και δεν είναι μόνο αυτά. Σύμφωνα πάλι με τις ίδιες μελέτες καταγράφεται στατιστικά ότι για κάθε ένα θανατηφόρο ατύχημα υπάρχουν 1.200 άλλα που χωρίς να είναι θανατηφόρα προκαλούν μερική ή μόνιμη ανικανότητα. Πέρα όμως από τα ατυχήματα και τα μόνιμα ή μερικά κουσούρια που αφήνουν, ο ανταγωνισμός και η εντατικοποίηση στους χώρους εργασίας έχει φέρει αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που υποφέρουν κυρίως από μυοσκελετικά προβλήματα, από ζαλάδες, πονοκεφάλους (παραδείγματα μπορείτε να βρείτε και στον ίδιο σας τον εαυτό – μετά από 6 και 8 ώρες μπροστά στον Η/Υ τι να σου κάνει το ρημάδι το ξερό σου, θα κλατάρει), άσθμα, αλλεργίες από επικίνδυνα ή καρκινογενή υλικά κ.α. «Η επιχείρηση μεταφέρει τις διακυμάνσεις της αγοράς στους ίδιους τους εργαζόμενους» λένε οι τύποι από το ΔΓΕ επαναλαμβάνοντας κάτι που οι εργαζόμενοι το γνωρίζουνε από πρώτο χέρι. Και αυτή η παρατήρηση βέβαια έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Δεν είναι δηλαδή τόσο η τεχνολογία ή οι χώροι που κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά (χωρίς να τα παραβλέπουμε και αυτά). Είναι οι «οι κοινωνικές συντεταγμένες οργάνωσης της εργασίας», η πίεση δηλ. που δέχονται οι εργαζόμενοι, η απώλεια νοήματος και ελέγχου στη δουλειά τους, ο ανταγωνισμός, η εξάντληση. Οι γυναίκες και οι νέοι είναι οι ομάδες που πλήτονται περισσότερο από εργατικά ατυχήματα σύμφωνα με το ΔΓΕ και είναι κατανοητό. Επίσης τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα συμβαίνουν στις χώρες του Τρίτου Κόσμου σε σύγκριση με τις πλουσιότερες χώρες αλλά και αυτό οφείλεται πολύ στις πανάθλιες συνθήκες εργασίας που επιβάλλουν οι πολυεθνικές από τις πλουσιότερες χώρες. Οι πλουσιότερες χώρες «εξάγουν» δηλαδή εργατικά ατυχήματα θα μπορούσε να πει κανείς. Και στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί τα εργατικά ατυχήματα ιδιαίτερα μετά την έναρξη των Ολυμπιακών έργων (χμ). (Μ’ άυτά και μ’αυτά και εγώ δεν αισθάνομαι και πολύ καλά τελευταία και το μυαλό μου τρέχει σε παραλίες και στο «δικαίωμα στην τεμπελιά».)

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License