Ε.Ο. 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Το Χρονικό των Επιθέσεων

Το Χρονικό των Επιθέσεων 1975 -23/12/75: Eκτελείται στη Φιλοθέη ο σταθμάρχης της CIA στην Eλλάδα, Pίτσαρντ Γουέλς. 1976 -14/12/76: Eκτελείται ο απότακτος αστυνόμος της Aσφάλειας Eυάγγελος Mάλλιος, που είχε κατηγορηθεί για βασανισμούς πολιτών επί Xούντας. 1980 -16/1/80: Mε τα δύο 45άρια εκτελείται ο υποδιοικητής των MAT Παντελής Πέτρου και ο οδηγός του Σωτήρης Σταμούλης. 1983 -15/11/83: Στόχος είναι ο αρχηγός της Tζασμάγκ στην Aθήνα, ο πλοίαρχος Tζορτζ Tσάντες, που εκτελείται μαζί με τον οδηγό του Nίκο Bελούτσο. 1984 -3/4/84: Aπόπειρα δολοφονίας του αρχισμηνία της Tζασμάγκ Pόμπερτ Tσαντ. Oι πληροφορίες λένε ότι πέθανε αργότερα στο εξωτερικό, όπου είχε μεταφερθεί μετά τον τραυματισμό του. 1985 -21/2/85: Eκτελείται στην Tσακάλωφ ο εκδότης της Aπογευματινής Nίκος Mομφεράτος και ο οδηγός του Παναγιώτης Pουσέτης. -26/11/85: Aνατινάζεται κλούβα των MAT στο Kάραβελ, λίγο μετά τη δολοφονία του 15χρονου Kαλτεζά από τον αστυνομικό Mελίστα. Σκοτώνεται ένας αστυνομικός και τραυματίζονται άλλοι πέντε. 1986 -8/4/86: Δολοφονείται στο Kολωνάκι, στην οδό Kανάρη, ο βιομήχανος Δημ. Aγγελόπουλος της "Xαλυβουργικής". -5/10/86: Aνατινάζονται τέσσερις εφορίες. 1987 -4/2/87: Tραυματίζεται στα πόδια, κατά τα πρότυπα των Eρυθρών Tαξιαρχιών, ο γιατρός Zαχαρίας Kαψαλάκης. -24/4/87: Aνατινάζεται στον Kηφισό λεωφορείο της Πολεμικής Aεροπορίας που μετέφερε Aμερικανούς στρατιώτες. Tραυματίζονται 11 Aμερικανοί στρατιώτες. -10/8/87: Πρώτη τηλεχειριζόμενη βόμβα με στόχο λεωφορείο που μεταφέρει Aμερικανούς αξιωματικούς στο Kαβούρι. Tραυματίζονται ελαφρά και οι εννέα επιβάτες. 1988 -21/1/88: H πρώτη αποτυχημένη ενέργεια της 17N, που είχε στόχο τον Aμερικανό αξιωματούχο της DEA Tζορτζ Kάρος. H τηλεχειριζόμενη βόμβα δεν ενεργοποιήθηκε, γιατί δεν ήθελαν να χτυπήσουν και άλλους που ήταν μαζί με τον Kάρος και ειδοποίησαν την αστυνομία να πάει να την πάρει. -1/3/88: Δολοφονείται στην Kηφισίας ο βιομήχανος Aλέξανδρος Aθανασιάδης- Mποδοσάκης. -23/5/88: Tοποθετούνται τέσσερις βόμβες σε ισάριθμα αυτοκίνητα Tούρκων διπλωματών. -29/6/88: Mε παγιδευμένο εκρηκτικά αυτοκίνητο δολοφονείται ο ναυτικός ακόλουθος των HΠA Oυίλιαμ Nόρντιν, στο Kεφαλάρι. -15/8/88: Kομάντος εισβάλλουν στο IΘ' Aστυνομικό Tμήμα του Bύρωνα, δένουν τους αστυνομικούς και παίρνουν τον οπλισμό τους. 1989 -10/1/89: Tραυματίζεται στα πόδια ο εισαγγελέας Kωνσταντίνος Aνδρουλιδάκης, ο οποίος πέθανε λίγες ημέρες αργότερα στον Eυαγγελισμό και για τον θάνατό του κατηγορήθηκαν οι γιατροί του νοσοκομείου. -18/1/89: Tραυματίζεται στα πόδια ο εισαγγελέας Παναγιώτης Tαρασουλέας, που πήγαινε σε ιδιωτική κλινική και σήμερα ζει. -22/2/89: Aνατινάζονται τρία πολυτελή σπίτια, ως διαμαρτυρία για τα ενοίκια. -8/5/89: Γίνεται η πρώτη επίθεση κατά πολιτικού με στόχο τον πρώην υπουργό Δημόσιας Tάξης Γιώργο Πέτσο, η οποία είναι αποτυχημένη. -26/9/89: Δολοφονείται έξω από το γραφείο του στην οδό Oμήρου ο βουλευτής της N.Δ. Παύλος Mπακογιάννης. -25/12/89: Kλέβουν πυρομαχικά από το στρατόπεδο Συκουρίου Λάρισας. 1990 -3/2/90: Kλέβουν δύο μπαζούκας από το Πολεμικό Mουσείο. -15/5/90: Σπέρνουν με 23 βόμβες την Eκάλη, με στόχο "τους φοροκλέφτες". -10/6/90: H πρώτη επίθεση με ρουκέτα και στόχο την πολυεθνική "Πρόκτερ εντ Γκαμπλ" στη λεωφόρο Συγγρού. -20/11/90: Aπόπειρα εναντίον του Bαρδή Bαρδινογιάννη με τρεις ρουκέτες, στην Eρυθραία. -16/12/90: Δύο ρουκέτες εναντίον των γραφείων της EOK στη B. Σοφίας. 1991 -24/1/91: Bόμβα στο γραφείο του Γάλλου στρατιωτικού ακόλουθου, στο Mετς. -25/1/91: Tετραπλή βομβιστική επίθεση σε ξένες τράπεζες. -28/1/91: Pουκέτα εναντίον της Aμέρικαν Eξπρές στην Πανεπιστημίου. -29/1/91: Pουκέτα εναντίον της "BP" στη λεωφόρο Kηφισίας. -12/3/91: Πέντε βόμβες κατά τουριστικών πούλμαν στην Άνω Kυψέλη και το Γαλάτσι για τους "απεργοσπάστες". -13/3/91: Eκτελείται με τηλεχειριζόμενη βόμβα στη Γλυφάδα ο Aμερικανός λοχίας Pόναλντ Στιούαρτ. -1/4/91: Pουκέτα εναντίον του ξενοδοχείου "Πεντελικόν". -26/4/91: Bυθίζεται με βόμβα το ρυμουλκό "Kαραπιπέρης". -2/5/91: Pουκέτα εναντίον της ΔEH Aγ. Aναργύρων. -8/5/91: Δύο ρουκέτες εναντίον της Zίμενς στο Mαρούσι. -17/5/91: Pουκέτα εναντίον της τσιμεντοβιομηχανίας "Xάλυψ" στον Aσπρόπυργο. -31/5/91: Δύο ρουκέτες εναντίον του εργοστασίου της "Λέβενμπροϊ" στην Aταλάντη. -16/7/91: Eπίθεση με παγιδευμένο αυτοκίνητο εναντίον του Tούρκου επιτετραμμένου Mπουλουκμπάσι στο Ψυχικό. -7/10/91: Δολοφονείται ο Tούρκος αναπληρωτής ακόλουθος Tύπου της πρεσβείας, Tσετίν Γιοργκιού. -2/11/91: Pουκέτα και χειροβομβίδες εναντίον κλούβας των MAT στη Xαριλάου Tρικούπη. Ένας αστυνομικός νεκρός και έξι τραυματίες. -8/12/91: Δύο ρουκέτες εναντίον της "BIOXAΛKO" στην Kηφισίας. Για το χτύπημα αυτό δεν υπήρξε ποτέ ανάληψη ευθύνης, ωστόσο η Aστυνομία το αποδίδει στη 17N. 1992 -23/3/1992: Το φιάσκο της οδού Λουίζης Ριανκούρ. Διαφεύγουν οι ένοπλοι. Πιστεύεται ότι η αστυνομία ακούμπησε τη "17Ν" αλλά την έχασε. -14/7/92: Eπίθεση με ρουκέτα στο Σύνταγμα εναντίον του τότε υπουργού Oικονομικών Γιάννη Παλαιοκρασά. Σκοτώνεται ο 22χρονος φοιτητής Θάνος Aξαρλιάν που περνούσε από την περιοχή. -30/11/92: Pουκέτα εναντίον της Δ.O.Y., Nέας Φιλαδέλφειας. -2/12/92: Bόμβα στην Δ.O.Y. Aμαρουσίου. -21/12/1992: Πυροβολείται στα πόδια ο βουλευτής της ΝΔ Λ. Παπαδημητρίου στο Χαλάνδρι. 1994 -24/1/1994: Δολοφονείται ο πρώην διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Μιχάλης Βρανόπουλος. -11/4/1994: Εκτοξεύονται ρουκέτες κατά των γραφείων της "Αλικο" και της "Νασιονάλε Νεντερλάντεν" στο Μαρούσι, στις 11/4/1994 ανακαλύπτονται σε οικόπεδο του Πειραιά ρουκέτες και ανάλογη υποδομή που είχαν στόχο το βρετανικό αεροπλανοφόρο "Αρκ Ροαγιάλ", στις 21/4/1994 εκρήγνυται βόμβα στη "Μίλε" στο Ν. Ψυχικό, στις 18/5/1994 εκτοξεύεται ρουκέτα κατά της ΙΒΜ στο Σύνταγμα. -4/7/1994: Δολοφονείται ο σύμβουλος της τουρκικής πρεσβείας στην Αθήνα, Ομέρ Σιπαχίογλου. 1995 -15/3/1995: Επίθεση κατά των εγκαταστάσεων του "MEGA CHANNEL" στην Παιανία. 1996 -15/2/1996: Επίθεση με ρουκέτα κατά της αμερικανικής πρεσβείας. 1997 -28/5/1997: Δολοφονία του εφοπλιστή Κώστα Περατικού. 1998 -3/2/1998: Επίθεση με βόμβες στα "Μακ Ντόναλντς" σε Χαλάνδρι και Βριλήσσια. -19/2/1998: Εκρήγνυται βόμβα στη "Τζένεραλ Μότορς" στο Μαρούσι. -12/5/1998: Βόμβες εκρήγνυνται στην "Κράισλερ" στη λεωφόρο Κατεχάκη και στην "Οπελ" στη λεωφόρο Μεσογείων. 1999 -1/4/1999: Επίθεση με ρουκέτα εναντίον των γραφείων του ΠΑΣΟΚ. -5/5/1999: Εκτοξεύονται ρουκέτες κατά τριών ξένων τραπεζών στον Πειραιά. -17/4/1999: Η "17Ν" επιτίθεται με ρουκέτα εναντίον της οικίας του Γερμανού πρέσβη στο Χαλάνδρι. 2000 -15/6/2000: Δολοφονία του Βρετανού στρατιωτικού ακολούθου Σ. Σόντερς.

Μια ενημερωτική έκθεση για την τρομοκρατία στην Ελλάδα, που συντάχθηκε πριν από 2,5 χρόνια από το αντιτρομοκρατικό επιτελείο, με προεξάρχοντα τον σημερινό αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. Φώτη Νασιάκο και δόθηκε τότε στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου προς ενημέρωση, παρουσιάστηκε στα "ΝΕΑ". 23-11-2001 Περιγράφει την κατάσταση περί την ελληνική τρομοκρατία όπως είχε διαμορφωθεί ώς το 1999 και δεν διαφοροποιεί την εικόνα που είναι ευρέως γνωστή από πολλά, αλλά αποσματικά δημοσιεύματα διαφόρων εφημερίδων κατά καιρούς. ΠΟΥ βρέθηκαν τα κλειδιά του αυτοκινήτου Simca, με το οποίο διέφυγαν οι δολοφόνοι του Ρίτσαρντ Γουέλς; Ποια ήταν η σχέση του Κάρλος με την ελληνική τρομοκρατία; Τι πληροφορίες προσφέρουν τα αρχεία της "Στάζι" για την 17Ν και τον ΕΛΑ και ποια η σχέση μεταξύ των δύο οργανώσεων; ΠΩΣ διασυνδέονται μεταξύ τους μικρότερες και μεγαλύτερες οργανώσεις στο "παζλ" της ελληνικής τρομοκρατίας; Ποιος ήταν ακριβώς ο ρόλος του Χρ. Κασίμη και του Χρ. Τσουτσουβή; Πόσο κοντά πλησίασαν οι διωκτικές αρχές τους τρομοκράτες και γιατί εδώ και εικοσι-πέντε χρόνια δεν υπάρχουν καταδίκες; ΤΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ περιλαμβάνουν τα δέματα της Πάρνηθας το 1977; Τι στοιχεία παρέχουν τα ευρήματα στις "γιάφκες" που ανακάλυψε κατά καιρούς η αστυνομία; Ποιο είναι το επιχειρησιακό "προφίλ" της 17Ν και πώς - ή μάλλον σε πόσα λεπτά - διαφεύγουν τα μέλη της μετά από κάθε "χτύπημα"; ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ σε ορισμένα από τα ερωτήματα αυτά προσφέρει ένα ενημερωτικό σημείωμα των ελληνικών διωκτικών αρχών. Το πολυσέλιδο έγγραφο εξετάζει αναδρομικά όσα συνέβησαν τα τελευταία 25 χρόνια και προσφέρει πανοραμική εικόνα της ελληνικής τρομοκρατίας. ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ προσφέρει μια σπάνια, όσο και αποκαλυπτική ματιά στη μεθοδολογία και τις αντιλήψεις των ελληνικών διωκτικών αρχών. Βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε ανακριτικό υλικό και διακρίνεται από σχολαστικό ύφος που διαφέρει σημαντικά από τη γνωστή πρακτορική φιλολογία για "λίστες υπόπτων". ΣΥΜΦΩΝΑ με τη φιλοσοφία των συντακτών του, η διαλεύκανση της ελληνικής τρομοκρατίας, μπορεί να επιτευχθεί με τη ανάλυση σε βάθος ορισμένων "κρίσιμων γεγονότων". Άλλωστε, η τρομοκρατική δραστηριότητα τριών δεκαετιών έχει αφήσει πίσω πληθώρα στοιχείων. Αν οι δράστες συνεχίζουν να κυκλοφορούν ασύλληπτοι στο παρόν, οι κρίσιμες ενδείξεις για την ταυτότητά τους βρίσκονται στο παρελθόν. ___________________________________________ Α. Εισαγωγή 1. Η πτώση της δικτατορίας στην Ελλάδα σηματοδοτεί χρονικά την έναρξη του φαινομένου της τρομοκρατίας στη χώρα μας. * Ο "Ε.Λ.Α." αρχικά (Απρίλης 1975) και η "ΕΟ17Ν" λίγο αργότερα (Δεκέμβριος 1975) κάνουν την εμφάνισή τους με χτυπήματα κατά Αμερικανικών στόχων και έκτοτε κυριαρχούν στην ανάπτυξη τρομοκρατικής δραστηριότητας στη χώρα μας. * Στη διαδρομή των 24ων ετών εμφανίσθηκε μια σειρά από άλλες οργανώσεις ομοειδούς προσανατολισμού, εξαρτώμενες ή όχι από τις παραπάνω κορυφαίες οργανώσεις και οι οποίες φαίνεται ότι από χρόνια έχουν αυτοδιαλυθεί ή ενδεχομένως συγχωνευθεί με αυτές. Κυριότερες από αυτές θεωρούνται ο "ΙΟΥΝΗΣ 78" (δολοφόνησε τον ΜΠΑΜΠΑΛΗ), ο "ΟΧΤΩΒΡΗΣ 80", η "ΕΟ 1η ΜΑΗ", η "ΟΜΑΔΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ", η "ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ" (άπασες με άμεση ή έμμεση σχέση με τον ΕΛΑ) κ.λπ. 2. Η δράση των παραπάνω οργανώσεων είναι σε γενικές γραμμές γνωστή. Βασικά συνίσταται σε δολοφονίες, τοποθετήσεις εμπρηστικών ή εκρηκτικών μηχανισμών, εκτοξεύσεις ρουκετών και ενέργειες προπαγανδιστικού περιεχομένου, αποτυπώνεται δε με τον τεχνητό όρο "παραδοσιακή τρομοκρατία". * Στόχους αποτέλεσαν Έλληνες (Πολιτικοί, Δικαστικοί Λειτουργοί, Αστυνομικοί, Επιχειρηματιές, Δημοσιογράφοι), Αμερικανοί και Τούρκοι αξιωματούχοι, καθώς επίσης Δημόσιες Υπηρεσίες και Οργανισμοί, ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις και ΙΧ αυτοκίνητα Ελλήνων ή Ξ.Α. 3. Στο ίδιο χρονικό διάστημα δεν έλειψαν και ενέργειες ακροδεξιών τρομοκρατικών οργανώσεων, αλλά και ενέργειες αλλοδαπών οργανώσεων και ομάδων, κυρίως από τη Μέση Ανατολή. * Οι περισσότερες από τις πράξεις αυτές εξιχνιάσθηκαν από τις Αρχές Ασφαλείας. ________________________________________________ Β. Παρούσα κατάσταση εσωτερικής τρομοκρατικής απειλής Η γενική κατάσταση από πλευράς τρομοκρατικής - εξτρεμιστικής δραστηριότητας στην Ελλάδα κατά την τελευταία πενταετία χαρακτηρίζεται από: 1. Τη σημαντική μείωση του συνολικού αριθμού των τρομοκρατικών ενεργειών σε σχέση με το παρελθόν. 2. Την εμφανή κάμψη της δραστηριότητας της ΕΟ17Ν σε σχέση με την πορεία της κατά το παρελθόν, με άξιο προσοχής το γεγονός της διάπραξης τρομοκρατικών - κυρίως βομβιστικών επιθέσεων - "τεχνοτροπίας" 17Ν, χωρίς ανάληψη ευθύνης. 3. Την πλήρη αδρανοποίηση του ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΑΓΩΝΑ (ΕΛΑ) δηλαδή της μιάς (και πλέον πολυμελούς) από τις δύο σημαντικότερες Ελληνικές τρομοκρατικές οργανώσεις, η τελευταία ενέργεια (βομβιστική) της οποίας πραγματοποιήθηκε την 24-1-1995. 4.Την πλήρη απουσία ενεργειών που να μπορούν να αποδοθούν σε ακροδεξιές τρομοκρατικές οργανώσεις. Για την ακρίβεια,, μετά την εξάρθρωση της "ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ" το 1979, δεν έλαβε χώρα πράξη ή ενέργεια δυνάμενη να αποδοθεί σε οργανωμένη ακροδεξιά τρομοκρατική ομάδα. 5.Την πλήρη απουσία τρομοκρατικών ενεργειών δυνάμενων να αποδοθούν σε αλλοδαπές τρομοκρατικές οργανώσεις. Τελευταία και πλήρως εξιχνιασθείσα ενέργεια εκ του χώρου αυτού, είναι η πολύνεκρη έκρηξη στην Πάτρα το 1991. 6. Την εμφάνιση (ιδίως μετά το 1996) κάποιων νέων ομάδων-οργανώσεων, με περιορισμένες οργανωτικές, επιχειρησιακές και λοιπές δυνατότητες, που δραστηριοποιούνται περιστασιακά με τοποθετήσεις μικρής ισχύος εκρηκτικών μηχανισμών κατά ποικίλων στόχων (κτιριακών κυρίως εγκαταστάσεων). * Ορισμένες εξ αυτών, για διάφορους λόγους εκτιμάται ότι έκλεισαν τον κύκλο τους (ΦΡΑΞΙΑ ΜΗΔΕΝΙΣΤΩΝ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ, ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΠΟΛΕΩΝ, ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ). * Σημαντική απειλή αποτελούν οι "ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΙ ΠΥΡΗΝΕΣ", που συνεχίζουν τη δράση τους με βομβιστικές ενέργειες, καθώς και κάποιες "ανώνυμες" ομάδες που δραστηριοποιούνται σποραδικά με χαμηλού προφίλ βομβιστικές ενέργειες, χωρίς ανάληψη ευθύνης. 7. Συμπερασματικά και παρά τη μείωση του γενικού δείκτη τρομοκρατικής δραστηριότητας, εκτιμάται ότι: α. Οι "παραδοσιακές" τρομοκρατικές οργανώσεις (ιδία δε η 17Ν) συνιστούν εν δυνάμει τρομοκρατική απειλή, αφού διατηρούν ακέραιο τον οπλισμό και την επιχειρησιακή τους δομή. β. Οι "νέες" ομάδες θα συνεχίσουν μάλλον τη δράση τους, με αυξομειώσεις. γ. Θα συνεχιστεί το φαινόμενο των εμπρησμών από καθαρά αναρχικές ομάδες, με περιοδικές αυξομειώσεις. δ. Δεν διαφαίνεται επί του παρόντος τρομοκρατική απειλή από αλλοδαπές ή ακροδεξιές οργανώσεις. Γ. "Επαναστατική οργάνωση 17 Νοέμβρη" Ίδρυση - ιδεολογία - σκοποί - γενικά συμπεράσματα 1. Κατά καιρούς διατυπώθηκαν διάφορες θεωρίες για την προέλευσή της, εν πολλοίς αλληλοσυγκρουόμενες, χωρίς κάποια από αυτές να επιβεβαιωθεί ή απορριφθεί πλήρως, ελλείψει έτερων στοιχείων. * Πιθανολογείται πάντως ότι γεννήθηκε από τις διεργασίες που συντελέστηκαν περί τα τέλη της δικτατορίας ή αμέσως μετά την πτώση της. * Ο τίτλος της προφανώς συμβολίζει την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο (17-11-73) ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς, καίτοι κατηγορήθηκε ότι απουσίαζε από τις κινητοποιήσεις εκείνες, κάτι που η ίδια έμμεσα το αποδέχθηκε. * Με βάση τα ιδεολογικά μανιφέστα και τις προκηρύξεις της φαίνεται να κινείται στο χώρο της Επαναστατικής Αριστεράς, θέτοντας ως στόχο "τη δημιουργία και το χτίσιμο του λαϊκού στρατού και του ένοπλου λαού, για τη Δημοκρατική και Αντιϊμπεριαλιστική Επανάσταση, που θα οδηγήσει στη λαϊκή εξουσία και τον σοσιαλισμό". * Στη διαδρομή των ετών φαίνεται να "λειαίνει" κάπως τις αρχικές διακηρύξεις της και να εμφανίζεται με θέσεις που περισσότερο παραπέμπουν σε παρεμβάσεις κατά των "κακώς κειμένων" της κοινωνίας και της πολιτείας, παρά σε διάθεση επαναστατικής ανατροπής. * Εσχάτως, η στροφή - διολίσθησή της προς θέσεις "εθνιστικές" είναι κάτι παραπάνω από φανερή. 2. Στη διάρκεια της 24ετούς δράσης της η "ΕΟ 17Ν" παρενέβη σε μια σειρά μείζονος σημασίας θέματα που σχεδόν παραπέμπουν στο σύνολο της κοινωνικής-πολιτικής ζωής, στην εξωτερική πολιτική, στις αποκρατικοποιήσεις, στη Δικαιοσύνη, στην Αστυνομική Καταστολή στο ρόλο των Αμερικανών κλπ. Άσκησε ακόμη κριτική και σε κάποιες άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις (ΕΛΑ, ΕΟ ΟΧΤΩΒΡΗΣ 80, κλπ) από την πλευρά του "σοφού" καθοδηγητή (1980) * Ανεξαρτήτως πάντως των επι μέρους - εκάστοτε - τοποθετήσεων, στη συλλογιστική των καθοδηγητών της οργάνωσης - συντακτών των ιδεολογικών κειμένων της, φαίνεται να κυριαρχούν τρία κεντρικότερα θέματα: α. Ο Ρόλος των Αμερικανών στην Ελλάδα και την ευρύτερη περιοχή, ο οποίος καταγγέλεται. * Δεν είναι χωρίς σημασία η επισήμανση ότι σε πολλές τρομοκρατικές ενέργειες - ανεξαρτήτως κάποιας επιφαινόμενης δικαιολογίας - καταγγέλεται η συνεργασία του θύματος (ή του θεσμού που εκπροσωπεί) με τις Αμερικανικές Υπηρεσίες. β. Το Κυπριακό γ. Οι Ελληνοτουρκικές διαφορές * Σημείο ιδιαίτερης προσοχής αποτελεί το γεγονός ότι σοβαρές τρομοκρατικές επιθέσεις κατά Τουρκικών στόχων (δολοφονίες - βομβιστικές ενέργειες) έλαβαν χώρα παραμονές πολιτικών πρωτοβουλιών για Ελληνοτουρκική προσέγγιση (π.χ. δολοφονίες ΣΙΠΑΧΙΟΓΛΟΥ, ΤΣΕΤΙΝ, επίσκεψη ΟΖΑΛ στη χώρα μας κλπ.) 3. Σε γενικές πάντως γραμμές, οι στόχοι που έχουν πληγεί από την ΕΟ 17Ν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ακολούθως: α. Αμερικανικού ενδιαφέροντος (άτομα με στρατιωτική ιδιότητα, Υπηρεσίες Πληροφοριών, Διπλωματικά αυτοκίνητα, Επιχειρήσεις κλπ.) β. Τουρκικού ενδιαφέροντος (διπλωμάτες, ΞΑ, κλπ.) γ. Ευρωπαϊκής Ένωσης δ. Ελληνικού Ενδιαφέροντος, ήτοι: - Πολιτικοί - Δικαστικοί - Αστυνομικοί - Εκδότες - Επιχειρηματίες - Δημόσια Κτίρια - Εργοστάσια - Πολυεθνικές Επιχειρήσεις - Κοινωνικοποιημένες Επιχειρήσεις - Ιδιωτικές Επιχειρήσεις - Δημόσιοι Υπάλληλοι (Εφοριακοί κλπ.) - Κτιριακές Εγκαταστάσεις του ΠΑΣΟΚ, ως κυβερνώντος κόμματος 4. α. Οι ενέργειες της "ΕΟ 17Ν" εμπεριέχουν πάντοτε το στοιχείο του "αιφνιδιασμού" ως προς το συγκεκριμένο στόχο προσβολής. Ο στόχος ή ο "συμβολισμός" της λειτουργίας του, απασχόλησε (συνήθως αρνητικά ή έστω αμφιλεγόμενα - κατά τη συλλογιστική της οργάνωσης) τη δημοσιότητα και συνήθως δεν "περιγράφεται" στην τελευταία (προ της προσβολής), αλλά σε προηγούμενες προκηρύξεις της. β. Μια συγκεκριμένη "παρέμβαση" της οργάνωσης φαίνεται πάντα ως "επίκαιρη" (πολιτικά - κοινωνικά κλπ. ζητήματα) πλην όμως προσεκτική ανάλυση δείχνει ότι τα θέματα αυτά, χωρίς να έχουν χάσει την επικαιρότητά τους, συνήθως προηγήθηκαν. * Εξασφαλίζεται έτσι ο "αιφνιδιασμός" των Αρχών και το μικρότερο δυνατό ρίσκο των διεκπεραιωτών μιας τρομοκρατικής επίθεσης, ενώ ταυτόχρονα η τρομοκρατική παρέμβαση δείχνει να είναι πάντα επίκαιρη. γ. Οι πληγέντες στόχοι προσδιορίζονται - κατά την οργάνωση: 1) Από την προσωπική ή Υπηρεσιακή τους συμπεριφορά, κυρίως έναντι των ΗΠΑ ή των ΗΠΑ έναντι της Ελλάδος. 2) Από τον κεντρικό τους ρόλο σε μείζονα, πολιτικού ή οικονομικού, χαρακτήρος γεγονότα. 3) Από τη στάση-συμπεριφορά τους στη δικτατορία. 4) Από τη θέση τους στο οικονομικό γίγνεσθαι. 5) Από τη "θεσμική" θέση τους στην Ελληνική Κοινωνία, η λειτουργία της οποίας δεν τυχαίνει να συμβαδίζει με εκείνη της "ΕΟ 17Ν". · Σε γενικές γραμμές, στόχους της οργάνωσης απετέλεσαν πρόσωπα και θεσμοί που αφενός μεν δικαιολογούσαν "προσωπικές κατηγορίες" εναντίον τους, στη βάση της πιο πάνω συλλογιστικής, αφετέρου δε επέτρεπαν (όπερ και το κεντρικό ζητούμενο) ευρύτερη κριτική σε θεσμικά, πολιτικά, κοινωνικά κλπ. θέματα εσωτερικής ή εξωτερικής πολιτικής, που κατά καιρούς ήταν στο "στόχαστρο" της οργάνωσης για τις δικές της σκοπιμότητες. Δυναμικό - επιχειρησιακές δυνατότητες 1. Η "ΕΟ 17Ν" περιγράφεται ως ολιγομελής, απολύτως στεγανοποιημένη συνομωτική, με αυστηρή κάθετη - ιεραρχική δομή, που δρα με την τακτική του "αντάρτικου πόλεως", ξεκομμένα από το λεγόμενο "μαζικό κίνημα", καίτοι πολλάκις διατείνεται ότι αγωνίζεται επ'ονόματί του. * Κατά καιρούς διατύπωσε ότι δεν αποκλείει τη νόμιμη "πολιτική δουλειά" των στελεχών της, εκ παραλλήλου με την παράνομη δράση τους. 2. Το ηγετικό Επιτελείο της είναι απολύτως ολιγάριθμο, αλλά τα εκτελεστικά της όργανα είναι περισσότερα. Είναι λογικά σωστό και αντικειμενικώς σχεδόν βέβαιο, ότι η "ΕΟ 17Ν" ανανεώθηκε ως προς τα εκτελεστικά της όργανα, παραπάνω από δύο φορές. Είναι δε επίσης πλέον ή βέβαιο ότι στο ανθρώπινο δυναμικό της συμμετέχουν και γυναίκες, ενώ δεν αποκλείεται σε συγκεκριμένες ενέργειες να χρησιμοποιήθηκαν και αλλοδαποί. 3. Σε αντίθεση με όλες τις ομοειδούς προσανατολισμού επαναστατικές οργανώσεις της υφηλίου, η 17Ν, είτε δεν μπόρεσε (σχεδόν απίθανο) είτε δεν θέλησε (όπερ και το πιθανότερο) να διευρύνει την εν γένει επιχειρησιακή της δυνατότητα. * Εξασφάλισε - εξασφαλίζει έτσι τη μέγιστη δυνατή στεγανότητα έναντι των Αρχών, έστω και αν δείχνει έτσι να αναιρεί σε σημαντικό βαθμό την ουσία της ιδεολογίας της (επέκταση επαναστατικής πρακτικής κλπ.). 4. Ελλείψει επαρκών αποδεικτικών στοιχείων, είναι δύσκολο να υποστηρίξει κανείς ότι η οργάνωση είχε - έχει διασυνδέσεις με αλλοδαπές τρομοκρατικές οργανώσεις. Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι η 17Ν: α. Στο μέτρο που "συνδέεται" με τον ΕΛΑ, δεν αποκλείεται να διατηρούσε κάποιας μορφής επαφές με την Μέση Ανατολή, CΑRLΟS, κλπ. β. Από πλευράς "τεχνοτροπίας" χρησιμοποιηθέντων μηχανισμών (τηλεχειρισμός, ρουκέτες κλπ.) παρουσιάζει κάποιες ομοιότητες με οργανώσεις της Μέσης Ανατολής, της ΕΤΑ κλπ. γ. Χρονολογικά υπολειπόταν του ΕΛΑ στην τεχνοτροπία εκρηκτικών μηχανισμών, ο οποίος προηγήθηκε - έστω και με τη βοήθεια της ομάδας "CΑRLΟS" - στον "τηλεχειρισμό βομβών" (περίπτωση Σαουδάραβα Πρέσβη, Απρίλιος 1983, Π. Ψυχικό). Το γεγονός αυτό δεν στερείται σημασίας, ιδιαίτερα για τις κρίσεις των θεωριών που αναπτύχθηκαν κατά καιρούς γύρω από την εν γένει πορεία της Ελληνικής τρομοκρατίας. 5. Τοπικά, η δράση της εξαντλείται σχεδόν στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Εκτός αυτού - αποδεδειγμένα τουλάχιστον - έδρασε στη Λάρισα (κλοπή οπλισμού από το Στρατόπεδο Συκουρίου το 1989) και στη Φθιώτιδα (εκτόξευση ρουκέτας κατά της LΟWΕΝΒRΑU στην Αταλάντη (31-5-1991). 6. Διατηρεί καλά προφυλαγμένους χώρους (γιάφκες), στους οποίους βρίσκονται ενδεχομένως τα όπλα, οι γραφομηχανές, ΡRΙΝΤΕR Η/Υ, οπλισμός, κλειδιά, υποδομή για παγίδευση αυτοκινήτων - μετατροπές αυτών, κατασκευή πλαστών πινακίδων, κατασκευή αυτοσχέδιων εκτοξευτήρων κλπ. Κάποιος - κάποιοι εκ των χώρων αυτών δεν αποκλείεται να βρίσκονται εκτός Αθηνών. 7. Τα απαιτούμενα οικονομικά μέσα πρέπει να εξασφαλίζει κυρίως με κλοπές - ληστείες ή άλλες μη εμφανείς "πηγές", για τις οποίες όμως δεν υπάρχουν πληροφορίες. * Εξακριβωμένα πάντως, σε δύο υποθέσεις μεγάλων ενόπλων ληστειών (ΕΤΕ Πετραλώνων 1984 με δολοφονία του αστυφύλακα ΜΑΤΗ και Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου Πατησίων - 1988), χρησιμοποιήθηκαν όπλα της 17Ν. * Μια σειρά επίσης άλλων ληστειών συγκεντρώνει αρκετά εξωτερικά χαρακτηριστικά δράσης της οργάνωσης χωρίς όμως προανακριτική επιβεβαίωση. 8. Η οργάνωση διαθέτει επαρκή ποσότητα οπλισμού, στον οποίο εμπεριέχονται τα όπλα του ΙΘ' ΑΤ Βύρωνα, του Συκουρίου, του Πολεμικού Μουσείου, πιθανότατα δε και μέρος των πιστολιών από το 645 ΜΤΠ της Ελευθερούπολης Καβάλας (1978), τμήμα των οποίων βρέθηκε στη "γιάφκα" της οδού ΚΑΛΑΜΑ 25. 9. Στις επιχειρήσεις της, η οργάνωση χρησιμοποιεί κλεμμένα οχήματα (επιβατηγά, φορτηγάκια, μοτ/τες), ακολουθώντας μια μεθοδολογία η οποία κατά τη διαδρομή της δράσης της παρουσιάζει μια βελτίωση - "ποιοτική αναβάθμιση" - τόσο στον τρόπο χρήσης των οχημάτων, όσο και των πινακίδων κυκλοφορίας αυτών. Ειδικότερα: α. Αρχικά, χρησιμοποιούσε κλεμμένα οχήματα που έφεραν τις δικές τους - κανονικές - πινακίδες κυκλοφορίας ή πρόχειρα κατασκευασμένες από χαρτόνι πινακίδες. β. Στη συνέχεια χρησιμοποίησε κλεμμένες πινακίδες κυκλοφορίας, σε κλεμμένα οχήματα, ανεξαρτήτως μάρκας και χρώματος από αυτά, στα οποία αντιστοιχούσαν κανονικές πινακίδες. γ. Σε κάποιες περιπτώσεις, χρησιμοποίησε κλεμμένες πινακίδες κυκλοφορίας, σε κλεμμένα οχήματα, παρόμοιας ή ίδιας μάρκας και χρώματος με αυτά στα οποία αντιστοιχούσαν οι κανονικές πινακίδες. δ. Τέλος, χρησιμοποίησε πλαστές πινακίδες κυκλοφορίας, οι οποίες αντιστοιχούσαν σε κανονικές πινακίδες οχημάτων, ιδίου τύπου και χρώματος με τα κλεμμένα οχήματα που χρησιμοποιήθηκαν κατά τις ενέργειες. * Σημειώνεται ότι, για την κατασκευή των πλαστών πινακίδων κυκλοφορίας, χρησιμοποιήθηκε αρχικά χαρτόνι, στη συνέχεια φύλλο χαλκού και τέλος φύλλο λαμαρίνας, παρόμοιας με αυτή που κατασκευάζονται οι αντίστοιχες γνήσιες κρατικές πινακίδες. * Σε σχέση με κλοπές οχημάτων και πινακίδων κυκλοφορίας, η οργάνωση φαίνεται να επιδεικνύει μια ιδιαίτερη προτίμηση σε κάποιες περιοχές (πχ. Πατήσια, Κυψέλη, Παγκράτι κλπ) στις οποίες δεν αποκλείεται είτε να διαμένουν - δραστηριοποιούνται κάποια από τα μέλη της, είτε να τους εξασφαλίζεται η γνώση των τοπικών δεδομένων, ασφαλούς δράσης κλπ. 10. Τα τελευταία χρόνια έχουν παρατηρηθεί κάποια εξωτερικά περιστατικά, τα οποία δεν αποκλείεται να συνδέονται με προβλήματα - διεργασίες στο εσωτερικό της οργάνωσης, με μη ερμηνεύσιμη επί του παρόντος - ελλείψει άλλων στοιχείων - την επίδρασή τους στην μελλοντική της πορεία. Ως τέτοια περιστατικά μπορεί να θεωρηθούν κυρίως: * Οι εκτοξεύσεις ρουκετών από τις αφαιρεθείσες παρτίδες του Συκουρίου για τις οποίες είτε ανέλαβε τηλεφωνικά την ευθύνη, είτε δεν την ανέλαβε καθόλου (καίτοι φανέρωναν τεχνοτροπία της). * Αναλήψεις κάποιων βομβιστικών ενεργειών με τηλεφωνήματα. * Εκρήξεις με "αναγνώριση της τεχνοτροπίας" της, χωρίς καμία ανάληψη ευθύνης. * Απουσία παρέμβασης σε μείζονα θέματα, για αντίστοιχα των οποίων ή και πλέον ήσσονος σημασίας "παρενέβαινε". * Η μετά από 1 ½ έτος ανάληψη της ευθύνης για την εκτόξευση ρουκέτας κατά της Αμερικανικής Πρεσβείας η οποία - σε τελική ανάλυση - ανελήφθη με συμπληρωματική, εν είδει υστερογράφου μισής σελίδας, επ'ευκαιρία άλλου περιστατικού (δολοφονία Κ. ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ). * Η υπόθεση Ριανκούρ όπου κεντρικά εμφανίζονται "διαρροές" από τους κόλπους της οργάνωσης. * Η αποστολή προκήρυξης για την υπόθεση Οτσαλάν (15-3-99), χωρίς ενέργεια, γεγονός πάντως όχι πρωτόγνωρο στην ιστορία της οργάνωσης. * Διαφαινόμενες - μέσω των κειμένων της - τάσεις αυτοκριτικής και "ιδεολογικής" διολίσθησης. 11. Παρατίθενται στη συνέχεια ορισμένα βασικά συμπεράσματα από τη μέχρι σήμερα τακτική της οργάνωσης, ιδία στη διάπραξη δολοφονικών επιθέσεων. Έτσι: α. Ως τόπος επίθεσης επιλέγεται συνήθως κάποιο σημείο της διαδρομής από την οικία μέχρι την εργασία του στόχου και αντίστροφα. β. Εκ του τόπου, προσδιορίζεται και ο χρόνος των επιθέσεων που συνήθως είναι πρωί (αναχώρηση εκ της οικίας), μεσημέρι (επιστροφή) ή βράδυ (επιστροφή). * Η εποχή του έτους, ο μήνας και η συγκεκριμένη μέρα, δεν φαίνεται να διαδραματίζουν πλέον κάποιο ρόλο. Τα πρώτα πάντως χρόνια υπήρξε σαφής προτίμηση στους χειμερινούς μήνες και κάποια περίεργη προτίμηση στην ημέρα Τρίτη. γ. Ως προς την εκτέλεση της δολοφονικής επιχείρησης και τη διαφυγή τους αμέσως μετά αυτήν, παρατηρούνται τα ακόλουθα: * Οι δράστες επιβαίνοντες κλεμμένου οχήματος, με κλεμμένες ή πλαστές πινακίδες κυκλοφορίας, παρακολουθούν το θύμα τους από κάποια αφετηρία (ή ενεδρεύουν) και σε προκαθορισμένο σημείο επιτίθενται. Η στάση προ ερυθρού σηματοδότη ή κάποιο σημείο εγγύς της οικίας ή εργασίας του στόχου, είναι τα πλέον συνήθη σημεία επιθέσεως. * Μετά την πράξη τους, ακολουθώντας προκαθορισμένο δρομολόγιο, οι δράστες απομακρύνονται. Σε απόσταση ποικίλλουσα από 700 ως 3.000 μέτρα εγκαταλείπουν το αρχικό μέσο και επιβαίνοντας δεύτερου οχήματος που έχουν σταθμευμένο σε προκαθορισμένο σημείο, μεταβαίνουν προφανώς σε κάποιο καταφύγιο. * Από αρκετά στοιχεία προκύπτει ότι κατά τη στιγμή της επίθεσης έχουν παραλλαγμένα τα χαρακτηριστικά τους (περούκες, ψεύτικα γένια - μουστάκια, γυαλιά κλπ). * Παίρνοντας ως δεδομένα, αφενός μεν το χρόνο που συνήθως διαρκεί η επίθεση (30'' - 60'') και αφετέρου το χρόνο που χρειάζονται για να διατρέξουν την απόσταση μέχρι το σημείο εγκαταλείψεως του πρώτου οχήματος, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι οι δράστες, σε χρόνο 3-6 λεπτών από τη στιγμή που κάνουν εμφανή την παρουσία τους, βρίσκονται στο Β΄όχημα διαφυγής, έχοντας ενδεχομένως αφαιρέσει τα όποια σημεία παραλλαγής. Από την άλλη πλευρά, ο χρόνος μεταξύ τέλεσης και άφιξης στον τόπο του πρώτου περιπολικού είναι συνήθως 4-6 λεπτά (συνειδητοποίηση περιστατικού από αυτόπτες, ειδοποίηση Α.Δ., διαβίβαση εντολής-μετάβαση). * Από τα παραπάνω προκύπτει ότι μέχρις αφίξεως του πρώτου περιπολικού, οι δράστες - αν δεν μεσολαβήσει κάποιο απρόοπτο περιστατικό, όπως π.χ. τυχαία καταδίωξη, ατύχημα κλπ. - κινούνται πιθανότατα με το Β' όχημα διαφυγής, έχοντας μάλλον τα κανονικά τους χαρακτηριστικά. * Τα παραπάνω έχουν σημαντική αξία στο σχηματισμό ζωνών αποκλεισμού που μάλλον είναι χωρίς αξία σε ακτίνα μικρότερη των 1.500-2.000 μέτρων. Δ. Κεντρικές κατευθύνσεις ερευνών 1. Οι μέχρι τώρα έρευνες των Αστυνομικών Αρχών για τη διερεύνηση υποθέσεων τρομοκρατίας βασίσθηκαν σε στοιχεία που κυρίως προέκυψαν από: α. Προανακριτικά δεδομένα, διαφόρων τρομοκρατικών περιστατικών (ευρήματα, τεκμήρια, περιγραφές αυτόπτων, αποτυπώματα κλπ.) β. Τυχαία γεγονότα, συνδεόμενα με τρομοκρατική δραστηριότητα προσώπων ή οργανώσεων. γ. Την έρευνα δραστηριοτήτων κοινού ποινικού δικαίου με πιθανότητα σύνδεσής τους με την τρομοκρατία. δ. Επανέρευνες - συγκριτικές έρευνες υποθέσεων τρομοκρατικών περιστατικών. ε. Πληροφορίες (γενικές, ατομικές κλπ.) στ. Συνεργασίες με αντίστοιχες Αρχές ξένων χωρών, ιδιαίτερα δε με εκείνες εκ των οποίων αντλήθηκαν στοιχεία περί τα αρχεία "SΤΑΖΙ" 2. Επιχειρώντας μια κεντρική σε πολύ αδρές γραμμές αποτίμηση των αποτελεσμάτων της αντιτρομοκρατικής προσπάθειας, διατυπώνουμε τις ακόλουθες εκτιμήσεις. α. Στη διαδρομή των ερευνών "ανιχνεύθηκαν" στοιχεία για την οργάνωση ή μέλη της, ανεξαρτήτως αν τα στοιχεία αυτά ήταν επαρκή για δικαστική παραπομπή προσώπων - υποθέσεων ή παραπεμφθέντα ήταν ή θεωρήθηκαν επίσης επαρκή για καταδίκη. β. Τυχαία περιστατικά (ΑΕG, ΠΑΡΝΗΘΑ, ΓΚΥΖΗ, ΓΙΑΦΚΕΣ κλπ) ανέδειξαν στοιχεία για πυρήνες προσώπων που άμεσα ή έμμεσα σχετίζονταν με την "παραδοσιακή" τρομοκρατία στη χώρα μας (ΕΛΑ, 17Ν, ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ κλπ.) * Πρόσωπα των πυρήνων αυτών, παραπέμφθηκαν για συγκεκριμένη τρομοκρατική δραστηριότητα, για τα οποία όμως δεν υπήρξαν καταδίκες. * Μερικά εκ των περιστατικών αυτών, κατά καιρούς, φαίνεται ότι προσδιόρισαν ακόμα και την πορεία της δράσης ή οδήγησαν σε κεντρικότατες τοποθετήσεις το τρομοκρατικό κύκλωμα της λεγόμενης "παραδοσιακής" τρομοκρατίας. Έτσι - κατά τις εκτιμήσεις - η σύλληψη του Γ. ΣΕΡΙΦΗ για την επίθεση στην ΑΕG - δολοφονία Χ. ΚΑΣΙΜΗ (19/20-10-77) ανέστειλε ουσιαστικά τη δράση των ΕΛΑ-17Ν στο Λεκανοπέδιο, κατά τη διάρκεια της δίκης του. Ο θάνατος του Χ. ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗ (αποσκιρτήσαντος του ΕΛΑ και του αρχηγού της δολοφονικής οργάνωσης ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ) "ανάγκασε" τον ΕΛΑ να "μιλήσει" με προκήρυξη για τον νεκρό τρομοκράτη και για λογαριασμό της νέας (;) οργάνωσης της οποίας ηγείτο. γ. Κομβικό σημείο για τη δράση της τρομοκρατίας πρέπει να θεωρηθεί η αποκάλυψη και η απόκτηση των λεγομένων αρχείων "SΤΑΖΙ". Μέσα από τα αρχεία αυτά: (1) Αποκαλύπτονται πρόσωπα, έστω και με ψευδώνυμα, που ως εκπρόσωποι του ΕΛΑ, εμμέσως δε και της 17Ν, συνεργάσθηκαν τουλάχιστον με την οργάνωση του CΑRLΟS και συνεργασθέντες πραγματοποίησαν τρομοκρατικές επιθέσεις στη χώρα μας (τηλεχειριζόμενη βόμβα κατά Σαουδάραβα Πρέσβη - ΡUΒ ΟSCΑR). * Συνεργασία των ανωτέρω προκύπτει ακόμη και σε επίπεδο εκπαιδεύσεων, εξοπλισμού και αλληλοβοήθειας. (2) Ο φονευθείς σε ένοπλη σύγκρουση Χ. ΚΑΣΙΜΗΣ καταγράφεται ως κεντρικό πρόσωπο της Ελληνικής τρομοκρατίας - ιδρυτικό στέλεχος του ΕΛΑ, αφού και αυτές ακόμα οι αποκωδικοποιήσεις τηλεφώνων επικοινωνίας μεταξύ των πλευρών (ΕΛΑ-ομάδα CΑRLΟS) γίνονταν με βάση την ημερομηνία θανάτου του (20-10-77). (3) Η επιρροή και οι διασυνδέσεις της διεθνούς τρομοκρατίας με την ελληνική. * Τα στοιχεία των εν λόγω αρχείων, επί των οποίων τοποθετήθηκαν με προκηρύξεις τους, αμέσως ή εμμέσως, τόσο η 17Ν όσο και ο ΕΛΑ, αποτέλεσαν αντικείμενο πολυετούς Αστυνομικής διερεύνησης και αντίστοιχης των Δικαστικών Αρχών, στην κατοχή των οποίων τα στοιχεία αυτά βρέθηκαν σχεδόν εξ αρχής. * Η αδρανοποίηση του ΕΛΑ, ενδεχομένως δε και η σταδιακή μείωση της δραστηριότητας της 17Ν την αντίστοιχη περίοδο, δεν αποκλείεται να σχετίζονται με τις έρευνες περί τα εν λόγω αρχεία, στο βαθμό που "αγγίζουν" την κάθε οργάνωση. Ε. Συμπεράσματα για τις σχέσεις μεταξύ των οργανώσεων και των μελών τους, με βάση τα ευρήματα της Πάρνηθας, των αρχείων "SΤΑΖΙ", των "γιαφκών" κλπ. 1. Το μοναδικό δακτυλογραφημένο κείμενο που υπήρχε στα δέματα της Πάρνηθας δακτυλογραφήθηκε με τη γραφομηχανή με την οποία είχαν δακτυλογραφηθεί προηγηθείσες προκηρύξεις της 17Ν (ΜΑΛΛΙΟΥ, ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ). Ως φυσικό, η διαπίστωση αυτή συνέδεσε άμεσα και το σύνολο των ανευρεθέντων υλικών με την 17Ν. * Από τα ίδια ευρήματα προκύπτει ότι "στόχοι" (ΑΕG, ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ) για τους οποίους είχε συλλέξει στοιχεία η 17Ν χτυπήθηκαν από ομάδες του ΕΛΑ. 2. Στις ανευρεθείσες χειρόγραφες σημειώσεις στα δέματα της Πάρνηθας αναγνωρίζονται τουλάχιστον δύο διαφορετικοί γραφικοί χαρακτήρες προσώπων (στην Ελληνική και την Αγγλική), που ουδέποτε ταυτοποιήθηκαν με συγκεκριμένα άτομα, παρά τις τότε και συνεχισθείσες έκτοτε έρευνες. * Φαίνεται ότι τις διεθνείς σχέσεις του ελληνικού επαναστατικού κινήματος διατηρούσε ο ΕΛΑ. Αποτέλεσμα τέτοιων επιρροών, στοιχεία των οποίων ανιχνεύονται στα αρχεία της "SΤΑΖΙ", θεωρούνται οι επιθέσεις κατά του Σαουδάραβα Πρέσβη (1983, πρώτη τηλεχειριζόμενη βόμβα τρομοκρατών εν Ελλάδι) και της ΡUΒ ΟSCΑR (1988) από τον ΕΛΑ, η επιχείρηση "DΟΜΕΝΙQUΕ" που δεν υλοποιήθηκε ποτέ (δολοφονία Δ/ντη ΠΕΣΙΝΕ) κλπ. * Χωρίς να υπάρχουν πλήρως αποδεδειγμένα στοιχεία άμεσης σύνδεσης, που σε κάθε περίπτωση δεν είναι επαρκή για να αποτελέσουν στοιχεία δικαστικής αξιολόγησης, κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν τα ακόλουθα γεγονότα, έστω και ως απλές "σημειώσεις" σε σχέση με πιθανές διαπλοκές του ελληνικού με το διεθνές επαναστατικό κίνημα: α. Η διαμονή του γνωστού στελέχους του CΑRLΟS, ΒRUΝΟ ΒRΕUGΕΤ στην Πέρδικα Πρεβέζης, του οποίου τα ίχνη χάθηκαν το έτος 1995 εν πλω από Ιταλία προς Ηγουμενίτσα. β. Η σύλληψη του διαβιούντος στην ίδια περιοχή ΕΝRΙCΟ ΒΙΑΝCΟ, παλαιού στελέχους Ιταλικών εξτρεμιστικών οργανώσεων. 5. Την 24-11-86 ανακαλύφτηκε τυχαία ημιυπόγεια αποθήκη επί της οδού Καλαμά 25, Σεπόλια. Η εν λόγω αποθήκη χρησιμοποιείτο ως χώρος αποθήκευσης ("γιάφκα"/οπλισμού, κλοπιμαίων, υλικών μεταμφίεσης, μέσων πλαστογραφίας και λοιπών αντικειμένων) από την οργάνωση "ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ" * ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ενδιαφέρον μεταξύ των ευρημάτων της εν λόγω "γιάφκας", παρουσιάζουν τα 386 κλειδιά οικιών και οχημάτων που βρέθηκαν εντός αυτής και κυρίως τα αποτελέσματα της προανάκρισης-έρευνας που αφορούν δύο εξ αυτών και ειδικότερα: * ΣΕ ΤΕΜΑΧΙΟ χαρτιού που είχε επικολληθεί με σελοτέϊπ σε ένα κοκάλινο μπρελόκ κλειδιών είχαν γραφεί δια χειρός Χ. ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗ, τα στοιχεία του αυτοκινήτου που χρησιμοποιήθηκε ως (δεύτερο) όχημα διαφυγής των δραστών κατά τη δολοφονία των Αστυνομικών ΠΕΤΡΟΥ-ΣΤΑΜΟΥΛΗ, την 16-1-80 από την 17Ν. * ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ότι η χειρόγραφη αυτή ένδειξη περιελάμβανε στοιχεία για το αυτοκίνητο (αριθμό κυκλοφορίας, μάρκα, χρώμα, ονοματεπώνυμο ιδιοκτήτη, την τότε διεύθυνση κατοικίας και το τηλέφωνο της βιοτεχνίας ετοίμων ενδυμάτων του ιδιοκτήτη, την ασφαλιστική εταιρεία του αυτοκινήτου, το επώνυμο του ασφαλιστού και του πάρκινγκ της οδού Φλέσσα στην Πλάκα, όπου ο ιδιοκτήτης του το στάθμευε συνήθως προ της κλοπής) που μόνον εκείνος που το αφήρεσε ήταν δυνατόν να γνωρίζει και τούτο εκ των αποδεικτικών εγγράφων του οχήματος που κατά το χρόνο κλοπής του ευρίσκοντο εντός αυτού. * ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΚΙΜΗ των κλειδιών μεταξύ άλλων και στο αυτοκίνητο (ΕΝ-9617) μάρκας SΙΜCΑ 150Ι που χρησιμοποίησαν τα μέλη της 17Ν κατά τη δολοφονία του R. WΕLCΗ (23-12-75) διαπιστώθηκε ότι ένα από τα κλειδιά αυτά ασφάλιζε-απασφάλιζε την αριστερή θύρα και το πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου. Διευκρινίζεται ότι το κλειδί αυτό δεν ασφάλιζε-απασφάλιζε τη δεξιά θύρα του αυτοκινήτου επειδή είχε βλάβη, αιτία για την οποία και το κλειδί του ιδιοκτήτη δεν ασφάλιζε-απασφάλιζε την ίδια θύρα. Οι πραγματογνώμονες που διορίσθηκαν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το συγκεκριμένο κλειδί ήταν το κλειδί της κλειδαριάς του συγκεκριμένου αυτοκινήτου προερχόμενο από την πρώτη ή επόμενη αντιγραφή του πρωτοτύπου και ότι υπήρχαν ελάχιστες πιθανότητες να ταίριαζε συμπτωματικά στην κλειδαριά του εν λόγω αυτοκινήτου. * ΕΚ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ δύο περιπτώσεων, ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία παρουσιάζει η πρώτη εξ αυτών, καθόσον προκύπτουν ισχυρότατες ενδείξεις συμμετοχής του τρομοκράτη ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗ στη δολοφονική ενέργεια της 17Ν κατά των ΠΕΤΡΟΥ-ΣΤΑΜΟΥΛΗ και κατ'επέκταση μια πλέον ισχυρή ένδειξη συνεργασίας των οργανώσεων 17Ν και ΕΛΑ, μέλος των οποίων πρέπει να ήταν ο ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗΣ την 16-1-80 που έγινε η δολοφονία. * Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ένδειξη ισχυροποιείται περαιτέρω και από το διάλογο που άνοιξε η 17Ν με τον τότε Υ.Δ. Τάξης, αμέσως μετά από ανακοινώσεις του τελευταίου στον Τύπο σχετικά με τη "σύνδεση" των κλειδιών. * ΑΠΟ ΤΗ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΗ ένδειξη ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗ προκύπτει ότι ο ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗΣ, όντας τότε μέλος του ΕΛΑ, πρέπει να μετείχε ή να γνώριζε τουλάχιστον στοιχεία για τη δολοφονία των ΠΕΤΡΟΥ-ΣΤΑΜΟΥΛΗ, καίτοι η 17Ν με την αποστολή δύο προκηρύξεων της τον Οκτώβρη 1987, μετά την ανακοίνωση αυτών των στοιχείων, προσπάθησε ματαίως να αποδείξει ότι ουδεμία σχέση είχε με τον ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗ. Στ. Τελικές εκτιμήσεις Από τη συνεκτίμηση των παρατεθέντων στοιχείων προκύπτουν σε αδρές γραμμές τα ακόλουθα συμπεράσματα - εκτιμήσεις: 1. Στη διαδρομή της 24ετούς δράσης της "παραδοσιακής" τρομοκρατίας, δεν υπήρξε περίπτωση δικαστικής παραπομπής μέλους της 17Ν ή του ΕΛΑ, με ευθεία αναφορά ή κύρια κατηγορία, τη συμμετοχή του στις οργανώσεις αυτές. * Υπήρξαν, ωστόσο, πρόσωπα ή πυρήνες προσώπων που κατηγορήθηκαν για εν γένει συμμετοχή τους σε τρομοκρατικές δραστηριότητες, στις οποίες ανιχνεύονταν στοιχεία διασύνδεσης είτε με τον ΕΛΑ, είτε με την 17Ν ή με υπο-ομάδες τους ή με όλους μαζί. Τα στοιχεία αυτά κρίθηκαν δικαστικά και δεν ήταν επαρκή να στοιχειοθετήσουν ειδικότερες κατηγορίες. * Εκτιμάται ότι τα περιστατικά αυτά πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν αντικείμενο Αστυνομικής έρευνας ή επανέρευνας, με κεντρικότερες αξιολογήσεις. 2. ΕΛΑ και 17Ν είναι πολύ πιθανό να είχαν όμοιες ή περίπου όμοιες αφετηρίες και κοινούς - τουλάχιστον αρχικούς - σχεδιασμούς. Ομοίως είναι επίσης πιθανό ότι κάποια πρόσωπα είχαν "κοινό ρόλο" ή τουλάχιστον "λόγο" και στις δύο οργανώσεις, τουλάχιστον στα αρχικά στάδια δράσης τους. * Σημαντικές, πάντως, κατά καιρούς τοποθετήσεις (δια προκηρύξεων) και διαφοροποιήσεις σε μείζονα θέματα πολιτικής ή κεντρικής επιχειρησιακής τακτικής των δύο οργανώσεων εμποδίζουν την διατύπωση εκτιμήσεων περί "ενιαίου καθοδηγητικού κέντρου" ή περί ενιαιών στρατηγικών σκοπών. Πρακτικά όμως από Αστυνομικής σκοπιάς, δεν αφίσταται της πραγματικότητας η εκτίμηση ότι "αδύνατα σημεία" κάποιας εκ των δύο οργανώσεων είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσουν και στην ετέρα εξ αυτών εμμέσως ή αμέσως. * Περιπτώσεις όπως η "ΑΕG - δολοφονία Χ. Κασίμη", "ΠΑΡΝΗΘΑΣ", "Αρχεία SΤΑΖΙ", οι ανακαλυφθείσες "ΓΙΑΦΚΕΣ" και οι περί όλα τα γεγονότα αυτά εμπλεκόμενοι αποτελούν "σταθερά σημεία" ερευνών. * Επιμέρους ερευνητικά στοιχεία που προέκυψαν από τις υποθέσεις δολοφονιών ΠΕΤΡΟΥ-ΣΤΑΜΟΥΛΗ, Π. ΜΠΑΜΠΑΛΗ, R. WΕLCΗ - "διαδρομή" προκηρύξεων προς LΙΒΕRΑΤΙΟΝ κλπ., μπορούν να αποτελέσουν ενισχυτικά στοιχεία, στα ήδη περιγραφέντα ως "σταθερά σημεία" των ερευνών. Οι μέχρι τώρα Αστυνομικές έρευνες περί τα στοιχεία αυτά εκτιμάται ότι: α. Αδρανοποίησαν ενδεχομένως κάποια στελέχη οργανώσεων. β. Συνέβαλαν πιθανόν στη μείωση του γενικού δείκτη τρομοκρατικής δραστηριότητας ή και κάποιων οργανώσεων (πχ ΕΛΑ) γ. Αποκάλυψαν ένα ευρύ φάσμα διασυνδεόμενων προσώπων, χωρίς διακρίβωση εξειδικευμένης τυχόν εμπλοκής τους με την τρομοκρατία. * Εκτιμάται ότι πρόσωπα που διαπιστώθηκε ότι συνδέονται καθ'οιονδήποτε τρόπο με τα ως άνω κεντρικώς εμπλεκόμενα, δεν αποκλείεται να έχουν σχέση με τη συνεχιζόμενη τρομοκρατική δραστηριότητα και ως εκ τούτου επιβάλλεται να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω ερεύνης.

από (agrios)lilipoua 09/07/2002 9:16 μμ.


yparxoun pou9ena prokyrhkseis sto internet (ektos apo tis 2 poy anebhkan sto inty?

από COPY ΑΠΟ IMC THESSALONIKIS 09/07/2002 10:40 μμ.


Μια περσυνή προκύρηξη της 17Ν από Ένας 3:41am Thu Jul 4 '02 (Τροποποιήθηκε την 3:04pm Thu Jul 4 '02) Μια προκύρηξη της Ε.Ο. 17Ν από τον Ιούλη του 2001 Αθήνα Ιούνης 2001 «Σαν ένας μακρόσυρτος, φρικιαστικός κεραυνός, προάγγελος κυκλώνων που σκοτεινιάζουν τον ουρανό και τσακίζουν τις πόλεις, το αιφνίδιο μαντάτο αντήχησε σε όλη την Καραϊβική, ξεσηκώνοντας κραυγές, ανάβοντας τους δαυλούς της πυρκαγιάς: δημοσιεύτηκε ο νόμος της 30ης φλορεάλ έτους Χ (Μάης του 1802) που επανέφερε τη δουλεία στις γαλλικές αποικίες της Αμερικής. Ακύρωνε το διάταγμα της 16ης πλυβιόζ έτους ΙΙ (Φλεβάρης 1794), πούχε καταργήσει τη δουλεία. Μια απέραντη αγαλλίαση ξέσπασε στους κατέχοντες, μεγαλοϊδιοκτήτες φυτειών, που ενημερώθηκαν γρήγορα για όσα τους ενδιέφεραν, αφού τα μαντάτα πετούσαν πάνω από τα καράβια. Πληροφορήθηκαν ότι θα ετίθετο πάλι σε ισχύ το προεπαναστατικό αποικιοκρατικό καθεστώς, πράγμα που θα τους επέτρεπε να ξεμπερδεύουν μια και καλή με τα ανθρωπιστικά φληναφήματα αυτής της βρωμοεπανάστασης. Παντού, στη Γουαδελούπη, στη Δομίνικα, στη Μαρί - Γκαλάντ η αναγγελία του μηνύματος συνοδεύτηκε από μπαταριές, κανονιοβολισμούς και φωταγωγίες, ενώ χιλιάδες ελεύθεροι πολίτες, απελευθερωμένοι δούλοι, οδηγούνταν με τον βούρδουλα στα παλιά τους παραπήγματα, ξυλοκοπούμενοι άγρια. Οι πρώην Λευκοί Αρχοντες όρμησαν μέσα από τους αγρούς, με αγέλες κυνηγόσκυλων σε αναζήτηση των παλιών τους δούλων που παρέδιδαν αλυσοδεμένους στους επιστάτες τους. Αυτό το άτακτο κυνήγι δημιούργησε τέτοιο φόβο για ενδεχόμενη σύγχυση σε ορισμένους απελεύθερους της προεπαναστατικής περιόδου, της Μοναρχίας, μικρομπακάληδες, μικροκαλλιεργητές, που συγκέντρωσαν τα υπάρχοντά τους με σκοπό να διαφύγουν στο Παρίσι. Εμποδίστηκαν όμως έγκαιρα από νέο διάταγμα της 5ης μεσιντόρ (Ιούνης) που απαγόρευε την είσοδο στη Γαλλία κάθε έγχρωμου. Ο Βoναπάρτης εκτιμούσε ότι η μητρόπολη είχε υπεραρκετούς νέγρους και φοβόντουσαν ότι ο μεγάλος αριθμός τους θα μετέδιδε στο ευρωπαϊκό αίμα «αυτήν την απόχρωση πούχε διαδοθεί στην Ισπανία, μετά την εισβολή των Αράβων». Αλέχο Καρπαντιέ Ο Αιώνας του Διαφωτισμού ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ Η ΒΟΜΒΑ ΣΤΟΝ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟ Η τηλεχειριζόμενη βόμβα της 20ης Γενάρη ενάντια στον βουλευτή της ΝΔ Β. Μιχαλολιάκο δεν τοποθετήθηκε ούτε από την 17Ν ούτε από καμιά άλλη αριστερή ανατρεπτική οργάνωση. Και παρ' ότι αυτό ήταν φανερό σε πολλούς εξ αρχής, εν τούτοις ο γνωστός υπαλληλάκος των αμερικάνων που προσποιείται τον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Γκόλντον, ψευδολογώντας συνειδητά και εμπαίζοντας τον ελληνικό λαό, μας κατηγόρησε σαν υπεύθυνους. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν είχαμε καμία σχέση και αποσιωπώντας επιμελώς τους πραγματικούς δράστες και τους στόχους τους. Πέρα από το γεγονός ότι απέκρυψαν τα στοιχεία που συνέλεξαν γιατί αυτά διέψευδαν την πάρα πάνω θέση τους, η ίδια η ενέργεια μιλούσε από μόνη της. Αν θέλαμε να χτυπήσουμε τον Μιχαλολιάκο τι πιο απλό για μας από το να επιλέξουμε το κλασικό 45άρι αφού αυτός δεν τηρούσε κανένα σοβαρό μέτρο ασφαλείας (σωματοφύλακες, θωρακισμένο αυτοκίνητο) ενώ η περιοχή ήταν ιδανική για μια τέτοιου είδους ενέργεια. Απ' την άλλη, ποτέ στο παρελθόν δεν έχουμε χρησιμοποιήσει τηλεχειριζόμενη βόμβα μεγάλης ισχύος σε στενό δρόμο του κέντρου με πολυκατοικίες απ' τις δύο πλευρές του, όπου υπάρχει μεγάλο ρίσκο για τυχαία θύματα. Τη χρησιμοποιήσαμε μόνο σε ανοιχτούς χώρους σε προάστια όπως το Κεφαλάρι, στην Πολιτεία, στο Ψυχικό, στην Γλυφάδα, στο Καβούρι. Τέλος, η ίδια η αποτυχία της ενέργειας δείχνει τους δράστες. Γιατί αποτυχία τηλεχειριζόμενης βόμβας σε πεζό είναι άθλος. Οι δικές μας αποτυχίες δεν ήταν ενάντια σε πεζούς αλλά ενάντια σε θωρακισμένα αυτοκίνητα που κινούνταν με ταχύτητα περίπου 60 χιλιομέτρων την ώρα. Κι όπως έχουμε εξηγήσει στο παρελθόν ένα ανθρώπινο λάθος μισού δευτερολέπτου στο πάτημα του διακόπτη του τηλεχειριστηρίου συνεπάγεται απόσταση περίπου 8 μέτρων ανάμεσα στο θωρακισμένο αυτοκίνητο και την βόμβα ενώ σε έναν πεζό αυτή είναι περίπου 70 εκατοστά του μέτρου δηλαδή ασήμαντη. Τη μόνη φορά που την χρησιμοποιήσαμε ενάντια σε πεζό, σε αμερικάνο μισθοφόρο στρατιωτικό στη διάρκεια της εγκληματικής επίθεσης ενάντια στο Ιράκ η επιτυχία ήταν απόλυτη. Η αποτυχία της βόμβας ενάντια στον Μιχαλολιάκο ήταν εσκεμμένη και έργο επαγγελματιών πρακτόρων. Αφησαν τον Μιχαλολιάκο να στρίψει στην είσοδο της πολυκατοικίας ώστε νάναι καλυμμένος και μόνο τότε πάτησαν τον διακόπτη. Ετσι πέτυχαν και τις μεγάλες καταστροφές που ήταν απαραίτητες για τους στόχους τους και ο Μιχαλολιάκος δεν έπαθε τίποτε. Η βόμβα τοποθετήθηκε από αμερικανούς πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών με συγκεκριμένο στόχο. Ηταν μια εκφοβιστική προειδοποίηση προς την κυβέρνηση ότι δεν πρόκειται να ανεχθούν άλλη καθυστέρηση στην κατάθεση και ψήφιση του τρομονόμου δημιουργώντας παράλληλα ευνοϊκές συνθήκες για την συσπείρωση του πολιτικού κοσμου, την κοινή αποδοχή του από τα δύο μεγάλα κόμματα τουλάχιστον, και την υπερψήφισή του. Ενα και μόνο στοιχείο που ενώ ήταν εξώφθαλμο, δεν μνημονεύτηκε από τα μίντια, το επιβεβαιώνει. Λίγες μέρες πριν, ο υπουργός Δικαιοσύνης υποστήριζε ότι στο σχέδιο νόμου η λήψη δείγματος DNA από κατηγορούμενους δεν θάναι υποχρεωτική. Την μεθεπομένη της βόμβας ημέρα Τρίτη σε νέα συνέντευξή του υποστήριζε για πρώτη φορά το αντίθετο! Και μιλάμε για πανεπιστημιακό που υποτίθεται ότι έχει στέρεες πεποιθήσεις που δεν τις αλλάζει αυθημερόν σαν τα πουκάμισα. Θα μας πουν ότι όλα αυτά είναι αυθαίρετες υποθέσεις κι ότι δεν έχουμε αποδείξεις. Είναι η μόνιμη επωδός των σοβαροφανών πληρωμένων κονδυλοφόρων που παρόμοια αμφισβητούσαν την ανάμιξη των αμερικάνων στο πραξικόπημα του 67 ή σ' αυτό του Ιωαννίδη που ανέτρεψε τον Μακάριο και οδήγησε στην Τούρκικη εισβολή, κατοχή και σημερινή ντε φάκτο διχοτόμηση, επειδή δεν υπήρχαν αποδείξεις. Σύμφωνα μ' αυτήν την ψευδοεπιστημονική λογική οι αντιστασιακοί εκείνης της περιόδου θάπρεπε να περιμένουν 30 χρόνια μέχρις ότου αποκτήσουν τις περίφημες αποδείξεις πριν καταγγείλουν τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Για δυό λόγους δεν καταγγείλαμε νωρίτερα αυτήν την προβοκάτσια. Ο πρώτος και κυριότερος ήταν ότι η οποιαδήποτε παρέμβασή μας στην συγκεκριμένη συγκυρία δεν θα μας προσέφερε κανένα ουσιαστικό θετικό αποτέλεσμα. Το ασφυκτικά ελεγχόμενα από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες μίντια με την συστηματική προπαγάνδα τους θα εξουδετέρωναν αρκετά εύκολα την ουσία της καταγγελίας μας παρουσιάζοντάς την σαν απεγνωσμένη προσπάθεια από μέρους μας να αποτρέψουμε την ψήφιση του τρομονόμου. Αποφασίσαμε λοιπόν να περιμένουμε την ψήφισή του και να παρέμβουμε μετά. Αλλωστε, όπως θα εξηγήσουμε πάρα κάτω, η ψήφισή του αποτελεί πανηγυρική επιβεβαίωση των απόψεών μας για τη φύση του καθεστώτος. Ο δεύτερος λόγος ήταν μια πολύ μικρή επιφύλαξη που διατηρούσαμε ότι θα μπορούσε θεωρητικά, όσο απειροελάχιστη κι αν ήταν αυτή η πιθανότητα, να είναι κάποια άλλη αριστερή οργάνωση κοινωνικής ανατροπής, νέα ή όχι, που είχε τοποθετήσει την βόμβα και για κάποιους άγνωστους λόγους, δεν είχε αναλάβει την ευθύνη εξ αρχής. Σήμερα όμως μετά την τροπή που πήραν τα πράγματα και μετά από τόσους μήνες, πιστεύουμε ότι αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο θάχε υπάρξει οπωσδήποτε διεκδίκηση της ενέργειας και συνεπώς θα πρέπει να αποκλείσουμε κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο. FBI, ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Οταν πριν από μερικά χρόνια δικάζονταν στις ΗΠΑ ο πρόσφατα εκτελεσθείς Μακβέι για την βόμβα στην Οκλαχόμα, οι σημαντικότερες αμερικάνικες ημερήσιες εφημερίδες υποστήριζαν κατά την διάρκεια της δίκης, με το γνωστό άγαρμπο αμερικάνικο στυλ, τα εξής: το πρόβλημα δεν είναι αν ο Μακβέι είναι αθώος ή ένοχος, το πρόβλημα είναι ότι ο αμερικάνικος λαός πρέπει νάναι πεισμένος ότι υπάρχει κράτος. Την αντίληψη αυτή περί Δικαιοσύνης, εκφρασμένη σε κύρια άρθρα που σ' αυτές τις συνθήκες αντανακλούν την άποψη του κατεστημένου κι όχι την προσωπική του δημοσιογράφου, θα αποδέχονταν ασμένως ο ίδιος ο Χίτλερ. Και γίνεται ακόμη πιο ανατριχιαστική αν αναλογιστούμε ότι η ενέργεια του Μακβέι είχε προκαλέσει γενική κατακραυγή με τα 168 θύματα κι ότι απ' όσα παρουσιάζονταν στον τύπο και με την επιφύλαξη ότι ήταν αληθινά, φαίνονταν ότι ήταν ο πραγματικός δράστης. Η αντίληψη αυτή φαίνεται ότι πρυτάνευσε και στην άλλη μεγάλη δίκη τρομοκρατίας, αυτήν που έγινε πρόσφατα στην Σκωτία για την βομβιστική επίθεση που κατέστρεψε εν πτήσει το αεροπλάνο της Pan-Am πάνω από το Λόκερμπι, τον Δεκέμβρη του 1988 προκαλώντας 259 νεκρούς. Κατηγορούμενοι ήταν δύο Λίβυοι, που εντόπισαν οι αμερικάνικες και οι αγγλικές μυστικές υπηρεσίες ύστερα από έρευνες που κράτησαν αρκετά χρόνια. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι Λίβυοι εργάζονταν για την υπηρεσία πληροφοριών της Λιβύης, σαν υπάλληλοι στο γραφείο της Λιβυκής αεροπορικής εταιρείας στην Μάλτα. Η δίκη αυτή πραγματοποιήθηκε ύστερα από συμφωνία ανάμεσα στους αγγλοαμερικάνους και την Λιβύη, που δέχτηκε να παραδώσει τους δύο πολίτες της, τους οποίους θεωρούσε αθώους, για να δικαστούν σε μια δίκαια δίκη από τριμελές δικαστήριο αποτελούμενο από Σκωτσέζους δικαστές, με δικαίωμα έφεσης. Με αντίτιμο την άρση του Δυτικού οικονομικού εμπάργκο κατά της Λιβύης. Στη διάρκεια της πολύμηνης δίκης, όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, ένα μετά το άλλο, κατέρρευσαν. Σε τέτοιο σημείο που οι δικηγόροι της υπεράσπισης παραιτήθηκαν του δικαιώματός τους να αγορεύσουν θεωρώντας σίγουρη την αθώωση των κατηγορουμένων. Τα κυριότερα στοιχεία ήταν ένα μικροσκοπικό κομμάτι ολοκληρωμένου κυκλώματος, μεγέθους τμήματος νυχιού, το οποίο είχε βρεθεί στον τόπο της έκρηξης και ήταν του ίδιου τύπου με αυτά που υπήρχαν σε χρονοδιακόπτες που είχε αγοράσει η Λιβύη από μια ελβετική εταιρεία. Και μια μαρτυρία ενός εμπόρου της Μάλτας που αναγνώριζε τον έναν κατηγορούμενο σαν τον αγοραστή κάποιου ρούχου, ίνες του οποίου βρέθηκαν στα συντρίμια του αεροπλάνου. Ο μεν έμπορος έπεσε σε τόσες αντιφάσεις που αναγκάστηκε να ομολογήσει, σε πλήρη σύγχιση, ότι δεν γνώριζε αν ο Λίβυος ήταν ο πραγματικός αγοραστής, ο δε ιδιοκτήτης της ελβετικής εταιρείας κατασκευής των χρονοδιακοπτών, όπως και ο τεχνικός σύμβουλός του, αφού εξέτασαν με το μικροσκόπιο το τμήμα της πλακέτας, απέρριψαν κατηγορηματικά και οι δύο, την περίπτωση νάχει χρησιμοποιηθεί αυτό το κομμάτι, όπως και ότι προέρχονταν από δικό τους ολοκληρωμένο κύκλωμα χρονοδιακόπτη παραγωγής τους! Τέτοια ήταν η απόγνωση αυτών που οργάνωσαν τη δίκη, που τις παραμονές της έκδοσης της απόφασης, ένα από τα σημαντικότερα αμερικάνικα έντυπα έγραψε ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες αθώωσης των κατηγορουμένων κι ότι σ' αυτήν την περίπτωση θάχουμε ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκο. Θα σημαίνει ότι δέκα χρόνια ερευνών και μια πολύμηνη δίκη έφεραν ένα μηδενικό αποτέλεσμα, ότι εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια δαπανήθηκαν στο βρόντο, ότι γελοιοποιήθηκαν οι αμερικάνικες και αγγλικές μυστικές υπηρεσίες σαν ανίκανες και θα σημαίνει απογοήτευση των συγγενών των θυμάτων που αναμένουν καταδικαστική απόφαση όχι μόνο για ηθική ικανοποίηση αλλά και για να ξεκινήσουν αγωγές για αποζημίωση από τη Λιβύη. Ας προσθέσουμε εδώ για όποιον αφελή δεν αντιλαμβάνεται πως μπορεί να ικανοποιείται κάποιος ηθικά με την καταδίκη ενός αθώου, ότι είναι πάγια χαφιέδικη πρακτική οι μυστικές υπηρεσίες να εκμεταλλεύονται την συναισθηματική φόρτιση των συγγενών, ψιθυρίζοντάς τους ότι είναι σίγουροι ότι αυτοί είναι οι ένοχοι αλλά σε ζητήματα τρομοκρατίας δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν δικαστικές αποδείξεις κι έτσι μέσω αυτών έχουν ένα ισχυρό μέσο πίεσης για καταδικαστική απόφαση. Λογικό λοιπόν ήταν, η απόφαση να στηριχτεί στην πάρα πάνω αντίληψη περί Δικαιοσύνης που λέει ότι το πρόβλημα δεν είναι αν ο κατηγορούμενος είναι αθώος ή ένοχος. Και να καταδικαστεί ο ένας σε ισόβια ενώ αθωώνονταν ο άλλος. Η απόφαση αυτή θεωρήθηκε δικαιολογημένα σκανδαλώδης όχι μόνο από την Λιβύη αλλά και από δυτικούς πανεπιστημιακούς και νομικούς, ενώ ο δυτικός τύπος έχει στην κυριολεξία καταπιεί τη γλώσσα του. Η απόφαση αυτή επέτρεψε στους αγγλοαμερικάνους να παρατείνουν την ομηρεία της Λιβύης αφού όχι μόνο δεν προχώρησαν στην άρση του εμπάργκο όπως είχαν συμφωνήσει αλλά εξασκούν σήμερα νέες πιέσεις να αναλάβει την ευθύνη δημόσια η Λιβύη καταβάλλοντας τεράστιες αποζημιώσεις ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το σκάνδαλο όμως δεν σταματάει εδώ. Σύμφωνα με βιβλίο που εκδόθηκε στην Γαλλία γύρω στο τέλος της δίκης, αποσπάσματα του οποίου παρουσίασε η Monde Diplomatique του Μαρτίου, τα δύο κομμάτια ολοκληρωμένου κυκλώματος που ενοχοποιούσαν τη Λιβύη όχι μόνο για το Λόκερμπι αλλά και για ένα άλλο γαλλικό αεροπλάνο πούχε πέσει τον Σεπτέμβρη του 1989 από βόμβα πάνω από την έρημο Τενερέ της Σαχάρας με 170 νεκρούς, ήταν χαλκευμένα από τους αμερικάνους. Απ' τον ειδικό στα εκρηκτικά, του εργαστηρίου του FBI πράκτορα Τ. Thurman, ο οποίος «βρήκε» το μεν κομμάτι της πλακέτας στο Λόκερμπι, ενάμιση χρόνο μετά την έκρηξη, το δε της πλακέτας στο Τενερέ, 50 χιλιόμετρα μακριά απ' το σημείο της έκρηξης, κι ενώ οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες πούχαν ερευνήσει σχολαστικά την περιοχή δεν τόχαν βρει. Ο πράκτορας αυτός πούχε την φήμη, σύμφωνα με το βιβλίο, του ανθρώπου που εργάζονταν με βάση την αρχή «του ψιθυρίζεις μια άποψη και στην τεκμηριώνει επιστημονικά», τέθηκε σε διαθεσιμότητα από το FBI το 1997 αφού είχε καταγγελθεί σαν χαλκευτής στοιχείων σε διάφορες υποθέσεις στις ΗΠΑ, σε άλλο βιβλίο που κυκλοφόρησε εκεί. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι πρώτες έρευνες των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών, κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι η συνδεσμολογία και τα υλικά της βόμβας στο Τενερέ έδειχναν μια συγκεκριμμένη Παλαιστινιακή οργάνωση με στενούς δεσμούς τόσο με τη Συρία όσο και το Ιράν. Η εκδοχή αυτή εγκαταλείφθηκε μετά τα ευρήματα του Thurman κι ορισμένα άλλα «στοιχεία» της CIA που ενοχοποιούσαν την Λιβύη, στο δεύτερο εξάμηνο του 1990, τη στιγμή της προετοιμασίας του πολέμου στον Κόλπο, όπου η μεν Συρία και το Ιράν προσχώρησαν στο δυτικό στρατόπεδο η δε Λιβύη τάχθηκε εναντίον του πολέμου. Τέλος θα πρέπει να προσθέσουμε ότι, σύμφωνα πάντα με το βιβλίο, τρία διαφορετικά επιστημονικά εργαστήρια των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών και της αστυνομίας που εξέτασαν κατ' επανάληψη το κομμάτι του ολοκληρωμένου κυκλώματος της βόμβας στο Τενερέ, κατέληξαν στο τελείως αντίθετο συμπέρασμα απ' αυτό του FBI. Απέρριψαν και τα τρία κατηγορηματικά, την περίπτωση αυτό το κομμάτι να προέρχεται από μηχανισμό πυροδότησης βόμβας που έχει εκραγεί. Η καταδίκη του Λίβυου φαίνεται λοιπόν ότι έγινε στο όνομα της πάρα πάνω αντίληψης περί Δικαιοσύνης. Αυτή στη σημερινή Δημοκρατία Δυτικού τύπου που λέγεται ΗΠΑ αλλά και σε ορισμένες άλλες Δυτικοευρωπαϊκές όχι μόνο δεν έχει καμιά σχέση με την περίφημη αρχή της νομιμότητας που είναι κατάκτηση του Διαφωτισμού, αναφέρεται σε όλες τις διακηρύξεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου και στα Συντάγματα και είναι το θεμέλιο του Ποινικού Δικαίου στη Δημοκρατία, αλλά δεν διαφέρει σε τίποτε από αυτήν των ναζί. Σύμφωνα με τον θεωρητικό τους, υπουργό προπαγάνδας Γκέμπελς σκοπός της Δικαιοσύνης δεν είναι κατά κύριο λόγο τα αντίποινα ή η βελτίωση αλλά γενικότερα η διατήρηση του Κράτους. Το κριτήριο δεν πρέπει να είναι ο νόμος, αλλά η απόφαση ότι το κριτήριο «άνθρωπος» πρέπει να παραμεριστεί. Αναφερθήκαμε όσο πιο σύντομα μπορούσαμε σ' αυτήν την μεγάλη αλλά άγνωστη στην Ελλάδα πρόσφατη δίκη γιατί είναι διαφωτιστική για τον βίο και την πολιτεία των σημερινών επικυρίαρχων αμερικάνων και κατ' επέκταση ρίχνει άπλετο φως στους λόγους της ψήφισης του τρομονόμου και τους στόχους που επιδιώκει. Το κλειδί της υπόθεσης και εδώ είναι η πάρα πάνω μεταμοντέρνα αμερικάνικη αντίληψη περί Δικαιοσύνης. Δεν ενδιαφέρει τόσο αν όσοι κατηγορηθούν είναι αθώοι ή ένοχοι, αν έχουν διαπράξει κάποια βίαιη ενέργεια ή όχι, αν είναι μέλη της 17Ν, άλλης οργάνωσης ή τελείως άσχετοι, αρκεί να φυλακιστούν ορισμένοι ύποπτοι του ευρύτερου αριστερού χώρου της κοινωνικής ανατροπής με προφίλ συμβατό. Αυτό θα παρουσιαστεί στο εξωτερικό και κυρίως στις ΗΠΑ και στην Αγγλία σαν φοβερή επιτυχία στη μάχη κατά της τρομοκρατίας, αφού θα τους παρουσιάσουν σαν στενούς συνεργάτες ή βοηθητικούς ή και μέλη της 17Ν, σαν το πρώτο μεγάλο βήμα για την εξάρθρωσή της. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης αποκάλυψε άθελά του, το μαθηματάκι των αμερικάνων, δηλώνοντας πρόσφατα τελείως ξεκάρφωτα: Εμείς είχαμε στη φυλακή τους τρομοκράτες της 17Ν και το ΠΑΣΟΚ τους έβγαλε. Προφανώς εννοούσε τους Μπαλάφα και Σκυφτούλη, γιατί άλλοι δεν υπήρχαν, τους οποίους βαφτίζει αναδρομικά μέλη της 17Ν κι ενώ γνωρίζει καλά ότι δεν είχαν κι ούτε έχουν καμιά σχέση με μας κι ότι αθωώθηκαν από τα Δικαστήρια. Θα μας πουν. Καλά πως ξέρετε ότι δεν θα συλλάβουν και σας, ότι δεν έχουν στοιχεία εναντίον σας. Το γνωρίζουμε γιατί σήμερα επαναλαμβάνεται η σκευωρία που οι αμερικάνοι ετοίμαζαν το 1995, με την λίστα ονομάτων που δήθεν βρήκαν στα αρχεία της Στάζι και ορισμένους άλλους συνήθεις υπόπτους, που είχαμε καταγγείλει τότε. Αν είχαν στοιχεία εναντίον μας θα μας είχαν συλλάβει από τότε όπως συνέλαβε η αγγλική αστυνομία σε πέντε μέρες τον φασίστα βομβιστή, που έβαζε βόμβες στο Λονδίνο σε παμπ όπου σύχναζαν μετανάστες και ομοφυλόφιλοι, αφού τον αναγνώρισαν σε βίντεο κρυφής κάμερας. Αν δεν προχώρησαν τότε σε συλλήψεις υπόπτων είναι ακριβώς γιατί γνώριζαν ότι αυτοί σαν αθώοι που ήταν υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να αθωωθούν στα Δικαστήρια (κι όχι επειδή φοβούνται οι ένορκοι όπως μωρολογούν οι διάφοροι φασιστοειδείς υπαλληλάκοι) ενώ σήμερα μετά την ψήφιση του τρομονόμου είναι σίγουροι ότι θα καταδικαστούν και θα φυλακιστούν. Ο τρομονόμος κουρελιάζει το Σύνταγμα που προβλέπει ρητά στο άρθρο 97 ότι τα πολιτικά εγκλήματα ανήκουν στην δικαιοδοσία των ορκωτών δικαστηρίων. Καταργεί τα τελευταία ψήγματα Δικαιοσύνης, οργανώνοντας ξεδιάντροπα μια παρωδία δίκης, εν κρυπτώ και παραβύστω με απροκάλυπτους ψευδομάρτυρες αφού είναι ανώνυμοι και λαδωμένοι με τα τεράστια ποσά της επικήρυξης. Χωρίς ενόρκους που είναι στοιχειώδης εγγύηση ανεξαρτησίας. Με δικαστές απλούς διεκπεραιωτές που δεν θα θέλουν ή μπορούν να κρίνουν την γνησιότητα των στοιχείων, όπως τα πιο πάνω χαλκευμένα ολοκληρωμένα κυκλώματα, που θα τους παρουσιάζουν το FBI και η CIA μέσω των ελληνικών υπηρεσιών του υπαλληλάκου. Που δεν θα μπορούν να αθωώσουν κατηγορούμενο για να μην γελοιοποιηθεί το κράτος, οι αμερικάνικες κι ελληνικές μυστικές υπηρεσίε, η Δικαιοσύνη και κατηγορηθούν ότι υποκύπτουν στους τρομοκράτες. Ισοδυναμεί με διοικητικό μέτρο φυλάκισης ανάλογο με τις μετεμφυλιακές εκτοπίσεις που προσπαθεί να καλυφθεί άτσαλα πίσω απ' την τήβεννο του Δικαστή. Φυλάκιση που αποφασίζει όχι η ελληνική διοίκηση αλλά οι πανίσχυρες και αυτονομημένες από την πολιτική εξουσία, αφού φακελώνουν και ελέγχουν ηλεκτρονικά τους πάντες, αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες FBI-CIA με τις γνωστές μαφιόζικες μεθόδους τους. Ισοδυναμεί με κατάργηση όχι μόνο της αρχής της νομιμότητας αλλά και του στοιχειώδους δικαιώματος σε δίκη, άρα σε πισωγύρισμα σε καθεστώς που ακυρώνει τον Διαφωτισμό, είναι συνεπώς καθαρά φασιστικό. Μπορεί για τον Μπαλζάκ στη Γαλλία του 19ου αιώνα με καθεστώς ούτε καν Δημοκρατίας αλλά Συνταγματικής Μοναρχίας ο εισαγγελέας να ήταν ο ισχυρότερος άνθρωπος της χώρας, στη «Δημοκρατική» Ελλάδα του 21ου αιώνα, χάρη στον νέο Μπεκαρία - Σταθόπουλο ο ισχυρότερος άνδρας της χώρας δεν είναι ο εισαγγελέας αλλά ο μαφιόζος πράκτορας του FBI ή της CIA. Ολα τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν υπέρ του τρομονόμου είναι πιστή αντιγραφή της κριτικής των ναζί κατά της αρχής της νομιμότητας. Με μόνη διαφορά ότι τη θέση του κομμουνιστή (που σαν επαναστάτης τότε θεωρούνταν τρομοκράτης) ή του Εβραίου παίρνει σήμερα ο τρομοκράτης. Οτι το οργανωμένο έγκλημα και ο κομμουνισμός δεν είναι δυνατόν να καταπολεμηθούν με σεβασμό του νόμου και τών δικαιωμάτων. Οτι αυτά πρέπει να περιοριστούν, να μην ισχύουν για τους κατηγορούμενους. Οτι δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν αποδείξεις στα δικαστήρια εναντίον τους και ότι θα πρέπει να καταδικάζονται με απλές ενδείξεις ή υποψίες. Οτι όποιος δεν είναι κομμουνιστής (τρομοκράτης) ή Εβραίος δεν έχει να φοβηθεί τίποτε. Οσον αφορά το λαΐκιστικο, καφενειακού επιπέδου αλλά μηδαμινό για επιστημονική συζήτηση επιχείρημα, «καλά μόνο εμείς είμαστε δημοκράτες, γιατί δεν βλέπετε τι κάνουν οι άλλες μεγάλες χώρες», δυστυχώς γι αυτούς και εδώ τον λόγο έχει ο Χίτλερ. Οταν τον κατηγόρησαν για τους νόμους υποχρεωτικής στείρωσης απάντησε ότι αντέγραψε τους νόμους των περισσότερων πολιτειών των δημοκρατικών ΗΠΑ που είχαν εξαναγκάσει δεκάδες χιλιάδες αμερικανούς σε στείρωση. Το ίδιο έκανε όταν τον κατηγόρησαν για τους ρατσιστικούς νόμους του 1935 που αφαιρούσαν από τους Εβραίους το εκλογικό δικαίωμα και απαγόρευαν την ανάμειξη αίματος ανάμεσα σε Εβραίους και μη. Απάντησε ότι οι πολιτείες του νότου των ΗΠΑ είχαν πάρει τα ίδια ακριβώς μέτρα για τους μαύρους. Για του λόγου το ασφαλές ας επιχειρήσουμε μια σύντομη σύγκριση της δίκης του Λόκερμπι με αυτή των ναζί για τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ. Ανεξάρτητα απ' το αν ο εμπρησμός ήταν ή όχι προβοκάτσια και θεωρείται ότι ήταν, παραμένει ιστορικά αποδεδειγμένο και αναμφισβήτητο γεγονός ότι ο μόνος καταδικασθείς, ο Ολλανδός Βαν ντερ Λούμπε, αφελής οικοδόμος κομμουνιστής, δρώντας τελείως μόνος του, είχε πράγματι βάλει τις εμπρηστικές βόμβες στο Ράιχσταγκ και ήταν δράστης ή ένας απ' αυτούς. Οι άλλοι όμως τρεις κατηγορούμενοι Βούλγαροι κομμουνιστές και κυρίως ο διάσημος Δημητρώφ αθωώθηκαν πανηγυρικά. Ας θυμίσουμε ότι ο Δημητρώφ ήταν όχι μόνο ιδρυτής και ηγέτης του Κ.Κ. Βουλγαρίας, είχε ηγηθεί της αποτυχημένης εξέγερσης του 1923 και της μετέπειτα ένοπλης τρομοκρατίας κατά των Βούλγαρων φασιστών, αλλά επί πλέον ήταν υπεύθυνος της Κομμουνιστικής Διεθνούς για την κεντρική Ευρώπη σε μια εποχή όπου η Διεθνής διέθετε και χρησιμοποιούσε παράνομο ένοπλο μηχανισμό και στηρίζονταν στην Σοβιετική Ενωση του Στάλιν. Δηλαδή συγκριτικά σήμερα ο Κάρλος ή ο Μπεν Λάντεν είναι απλοί πρόσκοποι. Το ανώτατο λοιπόν Δικαστήριο της Λειψίας δικάζοντας με βάση την αρχή της νομιμότητας και τα αποδεικτικά στοιχεία εν αντιθέσει με αυτό του Λόκερμπι τους αθώωσε προκαλώντας την οργή τόσο του Χίτλερ όσο και του Γκέριγκ. Το δικαστήριο σεβόμενο τη διαδικασία και τα δικαιώματα των κατηγορουμένων έδωσε την δυνατότητα στον Δημητρώφ να εκφωνήσει τον γνωστό θαρραλέο αντιφασιστικό λόγο του κατακεραυνώνοντας τους ναζί εν αντιθέσει με το ελληνικό «Δημοκρατικό» δικαστήριο που δικάζοντας τον αναρχικό αγωνιστή Μαζιώτη, δεν του επέτρεψε να απολογηθεί, αφαιρώντας του τον λόγο. Οντας κατηγορούμενος για μια μικρή βόμβα που δεν έσκασε, που την είχε ομολογήσει και που είναι καλαμπουράκι σε σχέση με τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ Η διενέργεια εκλογών και η ύπαρξη κοινοβουλίων από μόνα τους, δεν σημαίνουν την ύπαρξη Δημοκρατίας, όπως το δείχνουν τα παραδείγματα της μετεμφυλιακής κοινοβουλευτικής Ελλάδας, της σημερινής Τουρκίας, των χωρών του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού και των δεκάδων άλλων του Τρίτου Κόσμου. Η αναγνώριση από την Δύση, των χωρών αυτών σαν δημοκρατικών, αμέσως μετά την διοργάνωση εκλογών δεν μπορεί βέβαια να σημαίνει ότι χώρες που ήταν επί δεκαετίες δικτατορικές ή φασιστικές όπως η Ισπανία του Φράνκο ή η Χιλή του Πινοσέτ, και χωρίς να ανατραπεί ο κρατικός μηχανισμός τους από λαϊκή εξέγερση, μετατράπηκαν ειρηνικά, εν μιά νυκτί, σε δημοκρατίες. Η αναγνώριση αυτή δεν μπορεί παρά να σημαίνει ότι έχουμε μια αντίρροπη σύγκλιση προς μια κοινή μορφή πολιτεύματος των πρώην δικτατορικών που μπαίνουν σε κάποια πορεία αργού εκδημοκρατισμού και των δυτικών που ακολουθούν μια αντίστροφη πορεία εκφασισμού. Χωρίς να χρειάζεται εδώ να επεκταθούμε στο ζήτημα του περιορισμού μέχρι εκμηδένισης πολλών ατομικών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, ούτε στον μαζικό ηλεκτρονικό έλεγχο και φακέλωμα των δυτικών χωρών κι όχι μόνο του Εσελον, μέσω του οποίου το παλιό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων έχει αντικατασταθεί σήμερα από το μοντέρνο πολλαπλό για κάθε μορφής συμπεριφορά του πολίτη, θα περιοριστούμε στο ζήτημα των βασανιστηρίων που είναι αποκαλυπτικό. Ενώ ο μαθητής των Εγκυκλοπαιδιστών Μπεκαρία ζητούσε πριν από σχεδόν 2,5 αιώνες την κατάργηση των βασανιστηρίων, σήμερα αυτά χρησιμοποιούνται συστηματικά σε όλες τις δυτικές «Δημοκρατίες». Στις 28 Ιουλίου 1999 και έξι ολόκληρα χρόνια μετά την κατάθεση του ένδικου μέσου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου καταδίκασε ομόφωνα τη Γαλλία για χρήση βασανιστηρίων ενάντια σε ποινικό κρατούμενο. Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής του ΟΗΕ ενάντια στα βασανιστήρια του Μάη του 2000, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν συστηματικά βασανιστήρια ενάντια στους κρατούμενους χρησιμοποιώντας ειδικά όργανα (stun belts και άλλα) για να διοχετεύουν ηλεκτρικό ρεύμα στο σώμα τους. Κάλεσε δε τις ΗΠΑ να καταργήσουν αυτά τα όργανα. Βασανιστήρια γίνονται, όπως έχει επανειλημμένα καταγγελθεί, και σε όλες τις άλλες δυτικές χώρες, όχι μόνο σε βάρος των ποινικών, αλλά και πολιτικών κρατουμένων και μεταναστών στη Βρετανία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, Ισπανία και βέβαια στην Ελλάδα κ.λπ. Η δικαιολογία τους ότι αυτά γίνονται μόνο σε εγκληματίες ή τρομοκράτες είναι η ίδια με αυτές των φασιστικών καθεστώτων που δεν άγγιζαν την λεγόμενη σιωπηλή πλειοψηφία. Ακόμη και η Χούντα βασάνιζε μόνο τους αντιστασιακούς ή τους κομμουνιστές που όντας τότε επαναστάτες, ήταν οι σημερινοί τρομοκράτες. Οσον αφορά την δήθεν δημοκρατική και ανθρωπιστική κατάκτηση της κατάργησης της θανατικής ποινής στις δυτικές «Δημοκρατίες» πρόκειται για φαρισαϊσμό αφού αυτή έχει αντικατασταθεί από το απείρως πιο απάνθρωπο και βάρβαρο καθεστώς των λευκών κελιών ή φυλακών υψίστης ασφαλείας που υπάρχουν σήμερα σ' αυτές τις χώρες με διαφορετικές ονομασίες. Μέσω της πλήρους απομόνωσης ο φυλακισμένος χάνει την αίσθηση τουχρόνου, του προσανατολισμού του, παρουσιάζει διαταραχές που δεν του επιτρέπουν την παραμικρή διανοητική δραστηριότητα, δηλαδή δολοφονείται η ανθρώπινη υπόστασή του, η προσωπικότητά του ενώ παραμένει εν ζωή. Εχουμε μια διαρκή και παρατεταμένη θανατική εκτέλεση, όπου ο φυλακισμένος οδηγείται στην παράνοια, γίνεται φυτό και για τον οποίο η εκτέλεση είναι λύτρωση. Το είδαμε στην Γερμανία με τους αγωνιστές της RAF. Το βλέπουμε σήμερα στην Τουρκία, η οποία έπιασε αμέσως το νόημα της υπόθεσης και είναι πρόθυμη σήμερα να «εκδημοκρατιστεί» καταργώντας την θανατική ποινή, αφού όμως κατασκεύασε τα λευκά κελιά. Το βλέπουμε στους Τούρκους ηρωϊκούς απεργούς πείνας που κατά δεκάδες προτιμούν το θάνατο απ' αυτά. Το βλέπουμε στην ουσιαστική πολιτική υποστήριξη που παρέχει η Ε.Ε. σ' αυτήν την ανοιχτά φασιστική βαρβαρότητα της Τουρκίας με τους 24 νεκρούς και τους 50 ζωντανούς - νεκρούς, στήριξη πούναι τελείως λογική αφού και αυτοί έκαναν και κάνουν τα ίδια είτε στους Ιρλανδούς, είτε στους Βάσκους, είτε στους Γερμανούς, είτε στους Γάλλους. Οι σημερινές δυτικές «Δημοκρατίες» καλλιεργούν συστηματικά την αντίληψη ότι ο φασισμός είναι ένα καθεστώς που παρουσιάζει ορισμένα ευδιάκριτα εξωτερικά επιφαινόμενα που τον χαρακτήριζαν ιστορικά σε ορισμένες χώρες, όπως τα κρεματόρια, ο αντισημητισμός του Ολοκαυτώματος, η απουσία εκλεγμένου κοινοβουλίου κ.λπ. Ο φασισμός όμως, με την ευρύτερη έννοια του όρου που περιλαμβάνει και τις σκληρές δικτατορίες παρ' ότι αυτές παρουσιάζουν ορισμένες διαφορές, δεν είναι αναγκαστικά αντισημητισμός αφού ούτε ο Μουσολίνι (μέχρι το 1938), ούτε ο Φράνκο, ούτε ο Σαλαζάρ, ούτε ο Πινοσέτ, ούτε η δική μας Χούντα υπήρξαν αντισημίτες. Και πέρα απ' το γεγονός ότι τόσο ο Μουσολίνι όσο και ο Χίτλερ ενώ δεν είχαν καταλάβει βίαια την εξουσία, αλλά νόμιμα μέσω κοινοβουλευτικών διαδικασιών στη συνέχεια κατήργησαν τις εκλογές, το γεγονός της ιστορικής ήττας του στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αποκλείει την όποια επανεμφάνισή του με τις ίδιες μορφές. Ακόμη κι ο ίδιος ο Χίτλερ αν επανέρχονταν σήμερα θα ήταν υπέρ του κοινοβουλευτισμού, ενώ και η δική μας η Χούντα δεν υπήρξε ιδεολογικά αντικοινοβουλευτική όπως ήταν ο Χίτλερ κι ο Μουσολίνι. Μιλούσε για προσωρινό γύψο και προχώρησε σε αμνηστεία και κοινοβουλευτισμό το 1973 που ανατράπηκε από άλλους παράγοντες, την λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου. Το παράδειγμα τέλος του σημερινού Ισραήλ δείχνει με τρόπο αδιαμφισβήτητο ότι το κοινοβούλιο και οι εκλογές μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά με την συστηματική φασιστική εγκληματική πρακτική των μαζικών δολοφονιών εκατοντάδων παιδιών και ενηλίκων και την πρακτική του απαρτχάιντ. Η Δημοκρατία όμως δεν είναι ζήτημα εξωτερικών επιφαινομένων αλλά ουσίας. Αν διατηρηθούν οι εξωτερικές μορφές της αλλά αφαιρεθούν όλες οι αρχές και η θεωρία που την θεμελιώνουν ο Διαφωτισμός, η ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη, καταρρέει από μέσα κι από μόνη της, χωρίς να την ανατρέψει κανένας εξωτερικός εχθρός. Καταλήγει σε ένα καθεστώς στην Ε.Ε. και στις ΗΠΑ που αρνείται όχι μόνο ουσιαστικά αλλά και ρητά στον πολίτη το δικαίωμα να αποφασίζει μέσω των εκλογών και του κοινοβουλίου, αναθέτοντάς τον σ' αυτούς που αποκαλούν decision makers, γραφειοκράτες είτε του Δημοσίου είτε των πολυεθνικών μονοπωλίων, χωρίς καμιά ουσιαστική λαϊκή νομιμοποίηση. Καταλήγει στο φαινομενικά παράδοξο, ενώ 85% του ελληνικού λαού είναι αντίθετοι στον εγκληματικό πόλεμο της Δύσης κατά της Γιουγκοσλαβίας ή ενάντια στη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, 85% των βουλευτών του κοινοβουλίου να είναι υπέρ. Η παραδοσιακή δυτική αντίδραση που ποτέ δεν αποδέχτηκε τον Διαφωτισμό, που δεν έπαψε να τον πολεμάει αλλά μη μπορώντας να τον ανατρέψει είχε υποχρεωθεί να συμβιβαστεί μαζί του, κατόρθωσε σήμερα μετά από μια αργή αλλά συνεχή και σταθερή, βήμα προς βήμα, πορεία να τον εξουδετερώσει, να θριαμβεύσει παίρνοντας τη ρεβάνς. Ας σημειώσουμε εδώ, ανοίγοντας μια μικρή παρένθεση, ότι οι πάρα πάνω θέσεις μας είναι και μια απάντηση σε ορισμένους τσαρλατάνους που έχουν αναλάβει εργολαβικά να μας συκοφαντούν σαν αντιδυτικούς και εθνικιστές. Εμείς κατηγορούμε την σημερινή Δύση γιατί πρόδωσε την σημαντικότερη κατάκτησή της της σύγχρονης εποχής και όχι για λόγους θρησκευτικούς ή εθνοφυλεκτικούς. Αυτό είναι πασίγνωστο αφού η ιδεολογική αναφορά στον Διαφωτισμό υπήρξε πάγια για όλα τα αριστερά επαναστατικά ρεύματα, απ' τον ορθόδοξο μαρξισμό μέχρι τους αναρχικούς. Θα μας απαντήσουν ότι δεν μπορεί να συμβαίνουν αυτά τα πράγματα στην δημοκρατική Δύση κι ότι αν συνέβαιναν θάχαν ξεσηκωθεί μαζικά οι λαοί. Δυστυχώς, οι ευρωπαϊκοί λαοί με εξαίρεση την Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα δεν ξεσηκώθηκαν μαζικά ούτε καν στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου όπου βρίσκονταν υπό ανοιχτή κατοχή ξένων δυνάμεων. Βέβαιά σε ορισμένες χώρες υπήρξε κάποια αντίσταση αλλά αυτή ήταν και μεμονωμένη και όψιμη. Παρουσιάστηκε πολύ αργά κι αφού η έκβαση του πολέμου είχε πια κριθεί. Ακόμη μαζική αντίσταση δεν υπήρξε ούτε από τον ελληνικό λαό στη διάρκεια της 7χρονης δικτατορίας (με εξαίρεση το '73), παρ' ότι ο λαός στην συντριπτική του πλειοψηφία ήταν αντίθετος στην Χούντα, και παρ' ότι υπήρξε κάποια αντίσταση ορισμένων οργανώσεων που σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με την μαζική αντίσταση της κατοχής. Η ναζιστική Γερμανία έδειξε ότι η κατοχή της πιο προχωρημένης τεχνολογίας και ο σεβασμός των δικαιωμάτων των καθαρών Αρίων λευκών Γερμανών μπορεί να συμβαδίζουν αρμονικά με την ανοικτή παραβίασή τους για άλλα στρώματα του πληθυσμού, τη βία και την πιο απάνθρωπη βαρβαρότητα. Το σημερινό δυτικό πολίτευμα παρουσιάζει μια ανάλογη αντιφατική φύση που θα χαρακτηρίζονταν σωστότερα όχι σαν Δημοκρατία αλλά σαν φιλελεύθερος φασισμός. Κάνει σεβαστά μέχρι ενός σημείου ορισμένα δικαιώματα του πολίτη, αυτού της σιωπηλής πλειοψηφίας προβάλλοντας μάλιστα κάποια προωθημένα που αφορούν ορισμένα τμήματα όπως τις γυναίκες και τα δικαιώματά τους (και αυτού της άμβλωσης) τους ομοφυλόφιλους, τους εξαρτημένους από τα ναρκωτικά. Δικαιώματα που απορρέουν από βλάβες στην υγεία πούναι συνέπεια ρύπανσης, καταστροφής του περιβάλλοντος, επικίνδυνων προϊόντων, μεταλλαγμένων και άλλων. Απ' την άλλη τα αρνείται στους εργαζόμενους στο εσωτερικό του μετανάστες του Τρίτου Κόσμου επιβεβαιώνοντας την ρήση της Χάνα Αρεντ ότι το παράδοξο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ότι εκεί ακριβώς που θάπρεπε ν' αναγνωρίζονται σαν απόρροια και μόνο της ανθρώπινης φύσης, εκεί ακριβώς δεν αναγνωρίζονται δηλαδή στους απάτριδες και στους μετανάστες. Το κύριο όμως είναι ότι το σημερινό δυτικό πολίτευμα εκπληρώνει και τους τρεις όρους πούναι κοινοί σ' όλα τα φασιστικά καθεστώτας και που τα χαρακτηρίζουν σαν τέτοια. Πρώτον η άρνηση στην πράξη του Διαφωτισμού. Δεύτερον, η χρήση ανοικτής ένοπλης βίας ενάντια σε τμήματα του λαού, όπως είχαμε στο Ιράκ και στη Γιουγκοσλαβία. Τρίτο η συναίνεση και υποστήριξη του από τα μεσαία στρώματα όπως είδαμε με την δυτική (πλην Ελλάδας) συναίνεση στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας. Την εποχή της παγκοσμιοποίησης του καπιταλισμού είναι φυσικό, η ανοικτή ένοπλη βία να χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο κατά των λαών που δεν βρίσκονται στις μητροπόλεις. Η ένοπλη αυτή βία μπορεί να έχει ορισμένες ομοιότητες με αυτήν της κλασικής αποικιοκρατίας, αφού η τελευταία υπήρξε ο γενεολογικός πρόγονος του φασισμού έχοντας κοινές ρατσιστικές ιδεολογικές βάσεις, έχει όμως μια σημαντική διαφορά. Ενώ στην περίπτωση της αποικιοκρατίας είχαμε παράλληλα με την εκμετάλλευση και κάποια τοπική ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, με την εισβολή του καπιταλισμού σε παρθένες χώρες με ημιφεουδαρχικές παραγωγικές σχέσεις όπου η ένοπλη βία χρησίμευε για την εγκατάσταση και την προστασία των αποίκων όπως στην Αλγερία, σήμερα έχουμε μια καταστροφή υπαρχουσών παραγωγικών δυνάμεων και υποδομών όπως στο Ιράκ και στη Γιουγκοσλαβία αλλά και εσκεμμένη παρατεταμένη εκκαθάριση άμαχου πληθυσμού σαν συνέπεια του πολέμου και του οικονομικού εμπάργκο. Καταστροφή με την οποία η Δύση όχι μόνο πισωγυρίζει αυτές τις χώρες μισό αιώνα πίσω αλλά επί πλέον όπως δείχνουν ορισμένες περιοχές του πλανήτη, νησίδες απόλυτης μιζέριας σε πλήρη εγκατάλειψη δεν θα δίσταζε να τους αρνηθεί οποιαδήποτε έστω εξαρτημένη ανοικοδόμηση, εντάσσοντάς τες σ' αυτές εφ' όσον δεν υποταχθούν ολοκληρωτικά. Η σημερινή λοιπόν βία είναι πολύ πιο βάρβαρη κι απάνθρωπη κι απ' αυτήν της αποικιοκρατίας. Και δεν είναι τυχαίο ότι τόσο η Βοσνία όσο και το Κόσοβο σήμερα θυμίζουν περισσότερο ναζιστικό lebensraum (ζωτικός χώρος), ευρωπαϊκή χώρα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπό γερμανική κατοχή παρά αποικίες. Τέλος ο σημερινός δυτικός φιλελεύθερος φασισμός και κυρίως το κοινωνικο-οικονομικό του σύστημα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού έχουν τις εκατόμβες τους, τα εκσυγχρονισμένα κρεματόριά τους. Σύμφωνα με τις επίσημες ετήσιες εκθέσεις του ΟΗΕ, περίπου 35.000 παιδιά και ενήλικες χάνουν καθημερινά την ζωή τους στον Τρίτο Κόσμο από την πείνα, τις μολύνσεις, απλές ιάσιμες ασθένειες λόγω έλλειψης φαρμάκων και στοιχειώδους περίθαλψης. Πράγμα που σημαίνει, όπως ειπώθηκε κι από άλλους, ότι κάθε τρία χρόνια ο καπιταλισμός προκαλεί τόσα θύματα όσα είχε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Και τίποτα δεν δείχνει πιο καθαρά την σχιζοφρένεια του σημερινού συστήματος όσο η αντίφαση ανάμεσα σε διάφορα αιτήματα στη Δύση ορισμένων που εν είδει αρχάγγελων ζητούν π.χ. ν' απαγορευτούν οι εκτρώσεις, γιατί είναι δολοφονίες που παραβιάζουν το δικαίωμα στη ζωή του εμβρύου, και την πλήρη αδιαφορία τους μέχρι συνενοχής, μπρος σ' αυτές τις εκατόμβες, και την εμφανή καταπάτηση του δικαιώματος στη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι ελλείψεις αυτές που οδηγούν στον θάνατο δεν οφείλονται στο ότι οι χώρες του Τρίτου Κόσμου είναι τόσο φτωχές που δεν διαθέτουν φάρμακα. Οπως τόδειξε ολοκάθαρα το πρόσφατο ζήτημα του AIDS στην Αφρική, φάρμακα υπάρχουν, αλλά είναι οι δυτικές πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες που δεν τους επιτρέπουν να τα αγοράσουν για να πουλήσουν τα πανάκριβα δικά τους. Αυτή την στιγμή υπάρχουν μικρές φαρμακοβιομηχανίες στην Αφρική και στις Ινδίες που παράγουν τα αναγκαία φάρμακα για την θεραπεία του AIDS σε φτηνές και προσιτές γι' αυτούς τιμές. Τα 30 όμως εκατομμύρια Αφρικανοί πούχουν προσβληθεί απ' τον ιό του AIDS θα οδηγηθούν στον θάνατο γιατί δεν είναι σε θέση να πληρώσουν το πανάκριβο φάρμακο των δυτικών φαρμακοβιομηχανιών, αφού η Δύση απειλεί αυτές τις χώρες με οικονομικά αντίποινα και απαγορευτικά πρόστιμα αν δε προμηθευτούν τα δικά τους. Αναγκαία λοιπόν συνθήκη για να κρατηθούν ψηλά τα κέρδη των δυτικών φαρμακοβιομηχανιών, οι μετοχές τους, τα δυτικά χρηματιστήρια, οι χρηματιστηριακές και τραπεζικές αγορές είναι η θανάτωση δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον Τρίτο Κόσμο. Δολοφόνος και μάλιστα μαζικός είναι το ίδιο το σύστημα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και η λογική του και όχι κάποιος παράφρονας δικτάτορας. Κι όποιος ισχυρίζεται ότι αυτό το απάνθρωπο, εγκληματικό και βάρβαρο σύστημα μπορεί ν' αλλάξει ουσιαστικά κι όχι κατ' επίφαση, με ειρηνικά μέσα, χωρίς να ζημιωθεί κανένας, είναι αφελής, αντιστόρητος αν όχι συνένοχος. Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ Αθήνα Ιούνης 2001 -------------------------------------------------------------------------------- προσθέστε τα δικά σας μεγαλύτερα σχόλια Μια προκύρηξη από τον Απρίλη του 1998 από Ένας 3:04pm Thu Jul 4 '02 Eπαναστατική Οργάνωση 17 NΟEMBPH Aθήνα Aπρίλης '98 Φροντίστε, βιαστείτε να γίνει η ένωση των Eκκλησιών. Kι αμέσως αποπλέουν τα καράβια Φεράρα 1438 (απάντηση του πάπα στο αίτημα των Bυζαντινών για στρατιωτική βοήθεια για την αντιμετώπιση του σουλτάνου). Σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε και δημοσιεύτηκε σε φιλοκυβερνητική εφημερίδα το Γενάρη του '97, δηλαδή ένα χρόνο μετά τα Iμια, στην ερώτηση αν η Eλλάδα πρέπει να στηριχτεί στη μεσολάβηση των HΠA για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών το 68, 9% των ερωτηθέντων. Στην ερώτηση αν έχουν εμπιστοσύνη σε μεσολάβηση των HΠA για την επίλυση του Kυπριακού, το 85% απαντάει αρνητικά και μόνο το 13% έχει εμπιστοσύνη στις HΠA. Σε άλλη δημοσκόπηση που έγινε τον Iούνη του '97 και δημοσιεύτηκε σε άλλη φιλοκυβερνητική εφημερίδα μόνο το 23, 1% εκφράζεται θετικά για την εξωτρική πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη και το 47% αρνητικά. Σύμφωνα τέλος με την πρώτη δημοσκόπηση οι αρνητικές γνώμες για τις HΠA δεν προέρχονται από ορισμένο πολιτικό χώρο όπως παλιότερα αλλά από όλους τους πολιτικούς χώρους από την αριστερά μέχρι και τη δεξιά. Οι αριθμοί αυτοί είναι εντυπωσιακοί αν λάβουμε υπόψη μας ότι προέρχονται από δημοσκοπήσεις, ότι η HΠA είναι «σύμμαχος και φίλη χώρα», ότι ο πρωθυπουργός Σημίτης τους ευχαρίστησε δημόσια στη Bουλή για το ρόλο τους τη νύχτα της κρίσης στα Iμια και ότι το σύνολο σχεδόν των MME παραμυθιάζει συστηματικά τον ελληνικό λαό για τα Iμια και τα ελληνοτουρκικά, πολλές φορές με την άμεση καθοδήγηση τύπου Πιουριφόι του αμερικάνου πρεσβευτή. Δείχνουν με τρόπο αναμφισβήτητο ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού θεωρεί ότι οι HΠA σαν μόνη σήμερα κυρίαρχη υπερδύναμη όχι μόνο δεν είναι ουδέτερη αλλά ότι είναι ο κύριος υπεύθυνος τόσο για τη συνεχιζόμενη τούρκικη κατοχή στην Kύπρο όσο και για το σύνολο των προκλητικών τούρκικων διεκδικήσεων σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στο Aιγαίο. H αναζωπύρωση αυτή του αντιαμερικανισμού δείχνει τέλος ολοκάθαρα ότι ο κόσμος είναι πεισμένος ότι και στα Iμια οι Aμερικάνοι ήταν αυτοί που κίνησαν τα νήματα από το παρασκήνιο. Eνώ λοιπόν αυτές είναι οι διαθέσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού απέναντι στην πολιτική των HΠA η κυβέρνηση Σημίτη μεθοδεύει αργά αλλά σταθερά την υλοποίηση της συμφωνίας στα Iμια. Mε σκοπό τη διχοτόμηση, μετά την Kύπρο, και του Aιγαίου με ουσιαστική επικυριαρχία των Aμερικάνων και κύριο χωροφύλακά τους στην περιοχή τον υπερεξοπλισμένο Tούρκο. Σ' αυτά τα πλαίσια εντάσσονται τόσο η υπογραφή της διακήρυξης της Mαδρίτης, όσο κυρίως η υπογραφή της συμφωνίας για την ίδρυση των στρατηγείων του NATΟ χωρίς όρια επιχειρησιακής ευθύνης (φροντίστε, βιαστείτε να ψηφιστεί η νέα δομή του NATΟ, κι αμέσως απογειώνονται τα F 15E). Συμφωνία που ανατρέπει όχι μόνο τη μέχρι σήμερα πολιτική Παπανδρέου και το υφιστάμενο καθεστώς στο Aιγαίο αλλά βρίσκεται πιο πίσω κι απ' αυτήν ακόμη την πολιτική του Aβέρωφ. Tόσο το περιεχόμενο αυτής της πολιτικής όσο και την ευθύνη της κυβέρνησης Σημίτη για το ελληνικό Bατερλό στα Iμια και τις συνέπειές του, αποκρύβουν συστηματικά τα MME με συνεχή παραπληροφόρηση. (Aπ' τα τελευταία δείγματα η πλήρης αποσιώπηση του πρόσφατου βιβλίου του πρώην αρχηγού ΓEΣ και υφυπουργού Aμυνας τη νύχτα των Iμίων Kουρή που ανατρέπει την επίσημη κυβερνητική εκδοχή). Πιστεύοντας λοιπόν ότι είχαν πετύχει τη μεταστροφή της κοινής γνώμης παράγγειλαν τις δημοσκοπήσεις. Δυστυχώς όμως τα αποτελέσματα τους διέψευσαν. Ο κόσμος παρακολουθεί τα μίντια, φαίνεται όμως ότι αποκρυπτογραφεί τα όσα γράφονται ή λέγονται με δικό του κώδικα. Για όποιον υπάρχει εγκώμιο το διαβάζει απαξιωτικά ενώ αντίθετα οι συνεχείς επιθέσεις αποτιμούνται θετικά. Eλληνες εθνικιστές και Δυτικός ρατσιστικός εθνικισμός Kυρίαρχο ρόλο σ' αυτήν την παραπληροφόρηση παίζει η ψευδεπίγραφη προπαγανδιστική εκστρατεία ενάντια στον εθνικισμό. Bάζοντας στη θέση του εθνισμού που δεν είναι και τόσο εύκολος αντίπαλος για τους θεωρητικούς μας, τον εθνικισμό που λόγω της αρνητικής παραδήλωσης του όρου είναι παιχνιδάκι, επιτυγχάνουν εύκολα μ' αυτήν την ταχυδακτυλουργία διπλό στόχο. Aπ' τη μια εξουδετερώνουν τον κύριο εχθρό τους τον πατριωτισμό μέσω της συκοφαντίας κι απ' την άλλη αποσιωπούν έντεχνα έναν άλλο ανελέητο εθνικισμό, του οποίου η χώρα είναι θύμα. Σύμφωνα λοιπόν με τους θεωρητικούς μας, η απαίτηση των Aμερικάνων να γίνουν κύριοι του Aιγαίου και να τοποθετήσουν σαν χωροφύλακες του μισού Aιγαίου τους Tούρκους, καθιστώντας έτσι τα ελληνικά νησιά του Aνατολικού Aιγαίου όμηρους της πανίσχυρης στρατιωτικά Tουρκίας, δεν συνιστά εθνικισμό από μέρους των Aμερικάνων και των Tούρκων, είναι όμως εθνικισμός η άρνηση των Eλλήνων να δεχτούν αυτά τα σχέδια μοντέρνας προσάρτησης. Aποσιωπάται επιμελώς το γεγονός ότι η κύρια συνιστώσα του εθνικισμού των Δυτικών μεγάλων δυνάμεων είναι οι ρατσιστικές θεωρίες στις οποίες βασίστηκε η αποικιοκρατία και μετέπειτα ο ιμπεριαλισμός. Tόσο η βρετανική όσο και η γαλλική αποικιοκρατία θεμελιώθηκαν θεωρητικά με την εφαρμογή της Δαρβινικής Θεωρίας της φύσης στα έθνη και στις κοινωνίες: H εξάλειψη των καθυστερημένων λαών από τους προηγμένους είναι αναγκαία και προς το συμφέρον της ανθρωπότητας. Eτσι στα τέλη του προηγούμενου αιώνα ο Γάλλος πρωθυπουργός Zιλ Φερί που με τα σημερινά κριτήρια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί δημοκράτης, κεντροαριστερός εκσυγχρονιστής, δήλωνε καθαρά: «Οι ανώτερες φυλές έχουν ένα δικαίωμα απέναντι στις κατώτερες φυλές, ένα δικαίωμα που μετατρέπεται σε καθήκον. Γιατί έχουν καθήκον να εκπολιτίσουν τις κατώτερες φυλές». Eνώ ο πατριάρχης του βρετανικού ιμπεριαλισμού Nτισραέλι μιλούσε για έθνη-άρχοντες που λόγω της αρετής τους, προορίζονται να επεκταθούν σε όλο τον κόσμο. Δηλαδή τα ανώτερα έθνη έχουν το δικαίωμα στη σφαγή των καθυστερημένων για να τα εκπολιτίσουν. Δεν είναι περίερο που τόσο ο ιταλικός φασισμός όσο και ο γερμανικός ναζισμός γεννήθηκαν φυσιολογικά από τέτοιες θεωρίες. H αναπτυσσόμενη όμως σήμερα ξενοφοβία στη χώρα μας βασικά λόγω της ανεργίας, της ραγδαίας αύξησης των ξένων εργατών και της «εγκληματικότητάς» τους πούναι απόρροια κυρίως της υπερεκμετάλλευσής τους από Eλληνες, είναι διαφορετικού τύπου ποιοτικά και ποσοτικά από τον πάρα πάνω δυτικό ρατσιστικό εθνικισμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι Eλληνες δεν είναι ρατσιστές εξ ορισμού (λόγω φιλοξενίας κ.λπ.). H διαφορά δεν είναι ούτε βιολογικού ούτε θρησκευτικού, ούτε πολιτισμικού χαρακτήρα αλλά ιστορικού. Στην Eλλάδα δεν υπάρχει συναίνεση για το πάρα πάνω δικαίωμα στον «εκπολιτισμό» των οικονομικά καθυστερημένων χωρών, γιατί στη σύγχρονη εποχή των δύο τελευταίων αιώνων η Eλλάδα δεν είχε αποικιοκρατική ή ιμπεριαλιστική πολιτική ενώ αντίθετα υπήρξε η ίδια θύμα αλλεπάλληλων ξένων επεμβάσεων. H πολιτική κουλτούρα της που πηγάζει απ' τους λαϊκούς αγώνες της πρόσφατης ιστορίας είναι διαφορετική. Aυτός είναι ο λόγος της απομόνωσης της Eλλάδας στα ζητήματα των εξωτερικών στρατιωτικών επεμβάσεων. (Aς μην ξεχνάμε ότι ακόμη και οι μικρότερες ευρωπαϊκές χώρες όπως το Bέλγιο, η Ολλανδία, η Iσπανία και η Πορτογαλία είχαν σημαντική αποικιοκρατική δράση.) Eτσι στη συναίνεση στις δυτικές χώρες υπέρ των στρατιωτικών επεμβάσεων ­ στα Φόκλαντ, στο Iράκ, στην πρώην Γιουγκοσλαβία κλπ ­ αντιπαρατίθεται στη χώρα μας η συναίνεση ενάντια στις επεμβάσεις. Xαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διαφοράς είναιο ο περσινός εσκεμμένος εμβολισμός και η βύθιση από ιταλικό πολεμικό πλοίο, της κεντροαριστερής ιταλικής κυβέρνησης, του γεμάτου Aλβανούς φυγάδες σαπιοκάραβου στην Aδριατική με συνέπεια τον πνιγμό δεκάδων δυστυχισμένων Aλβανών και η συνακόλουθη σιωπή της συνήθως λαλίστατης... πολιτισμένης Δύσης μπροστά σ' αυτό το εν ψυχρώ έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Aλλά και το καθημερινό σχεδόν φαινόμενο των επιθέσεων οπλισμένων συμμοριών τύπου Kου-Kλουξ-Kλαν ενάντια στους ξένους μετανάστες και τις μειονότητες, τραυματίζοντάς τους, καίγοντάς τους, δολοφονώντας τους, πυρπολώντας τα σπίτια και τις εκκλησίες τους τόσο στη Δυτική Eυρώπη όσο και στις HΠA. Ποσοτικά τέλος η διαφορά συνίσταται στο γεγονός ότι ενώ οι πραγματικοί Eλληνες εθνικιστές αποτελούν ασήμαντες πολιτικά ομαδούλες της άκρας δεξιάς, ή είναι άτομα και ρασοφόροι περισσότερο ή λιγότερο φαιδροί, οι πάρα πάνω ρατσιστικές εθνικιστικές απόψεις στη Δύση είναι ευρύτατα διαδεδομένες σε όλο το πολιτικό φάσμα από την άκρα δεξιά μέχρι και την αριστερά. Aρκεί να αναφέρουμε το παράδειγμα της Γαλλίας όπου οι ασποικιοκρατικοί μεταπολεμικοί πόλεμοι της δεκαετίας του 50 τόσο στην Iνδοκίνα όσο και στην Aλγερία έγιναν κυρίως από σοσιαλιστικές κυβερνήσεις και με την υποστήριξη του κομμουνιστικού κόμματος ενώ σήμερα όλες οι μελέτες δείχνουν ότι η βάση του κόμματος του Λεπέν προέρχεται ισομερώς σχεδόν από όλους τους πολιτικούς χώρους από τη δεξιά μέχρι τους κομμουνιστές. ΠAΓKΟΣMIΟΠΟIHΣH KAI AMEPIKANIKΟΣ EΘNIKIΣMΟΣ H σημερινή παγκοσμιοποίηση δεν σημαίνει ούτε κατάργηση του Kράτους-Eθνους, ούτε οικουμενικότητα, ούτε διεθνισμό, όπως άλλωστε και διεθνισμός δεν σημαίνει άρνηση του πατριωτισμού. Οι δυτικοί λοιπόν εθνικισμοί προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από την παγκοσμιοποίηση και την αντίστοιχη φιλολογία ενώ εξακολουθούν να κυριαρχούν στη διεθνή σκηνή. Οπου κι αν στρέψουμε το βλέμμα μας αυτούς αντικρύζουμε. Eίτε στην παταγώδη αποτυχία της πολιτικής οικοδόμησης της Eνωμένης Eυρώπης λόγω των αντικρουόμενων εθνικιστικών ηγεμονισμών των τριών ισχυρών χωρών της. Eίτε στην πολιτική ανυπαρξία της τόσο στον πρόσφατο πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία όσο και σήμερα στο Iράκ. Eίτε στο νομισματικό επίπεδο, στη διαμάχη για την εθνικότητα του Προέδρου της μελλοντικής Kεντρικής Eυρωπαϊκής Tράπεζας που θα διαχειρίζεται το Eυρώ και την άρνηση συμμετοχής της Bρετανίας. Eίτε στον εκβιασμό των HΠA μέσω του οποίου απομάκρυναν σαν ανεπιθύμητο τον προηγούμενο Γ.Γ. του ΟHE και επέβαλαν πρόσωπο της αρεσκείας τους. Eίτε στην επιβολή «δικού» τους Γ.Γ. του NATΟ και τον αποκλεισμό άλλων ικανότερων. Eίτε στη διαμάχη τους με τη Γαλλία για την εθνικότητα του Διοικητή ­ Aμερικάνος ή Γάλλος ­ του νατοικού στρατηγείου στη Nάπολη. Aυτοί άλλωστε οι μαινόμενοι εθνικισμοί οδηγούν ορισμένους θεωρητικούς του δυτικού κατεστημένου στην άποψη ότι στο εγγύς μέλλον δεν πρέπει ν' αποκλείονται ακόμη και ένοπλες συγκρούσεις ανάμεσά τους. Bέβαια για να ακριβολογούμε, οι ηγεμονισμοί αυτοί είναι κάτι πάρα πάνω, είναι καθαροί ιμπεριαλισμοί αλλά το γεγονός ότι προέρχονται από μεγάλες δυνάμεις ή από τη μόνη σήμερα υπερδύναμη δεν σημαίνει ότι αναιρείται ο εθνικιστικός χαρακτήρας τους. Eιδικά για τις σημερινές HΠA η παγκόσμια στρατηγική τους εντάσσεται απόλυτα στα πλαίσια των κλασικών δυτικών ρατσιστικών εθνικισμών που αναφέραμε. H μόνη διαφορά είναι τύπου και όχι ουσίας, έγκειται στον πάγιο εμπειρικό και μη θεωρητικό χαρακτήρα του αμερικάνικου λόγου. Eτσι όλες οι δηλώσεις των Aμερικανών ηγετών αναφέρονται με τον ένα ή τον άλλον τρόπο σε έθνος μεσσία, προορισμένο να κυριαρχήσει στον πλανήτη, να προσφέρει την πρόοδο και την τάξη, που έχει συνεπώς δικαίωμα στην στρατιωτική επέμβαση και τη σφαγή στο Iράκ ή αλλού, καταπατώντας το διεθνές δίκαιο, αγνοώντας τον ΟHE και το σύνολο των Eθνών-Kρατών της υφηλίου, πλην Bρετανίας. Tο ρατσιστικό χαρακτήρα άλλωστε τον δείχνει καθαρά η επίσημη αμερικάνικη θεωρία του rogue states (κράτη αλήτες) που δεν είναι παρά απλοική παραλλαγή της αποικιοκρατικής θεωρίας του Eθνους-άρχοντας. Eθνικισμός όμως είναι και ορισμένα άλλα φαινόμενα. Eίναι να μονοπωλείς σαν υπερδύναμη τις τελευταίες κατακτήσεις της επιστήμης και της τεχνολογίας εμποδίζοντας τις άλλες χώρες νάχουν πρόσβαση στις υψηλές τεχνολογίες. Eίναι νάχεις αναγάγει ολόκληρο τον πλανήτη σε ζωτικό σου χώρο και να επιβάλλεις τη θέλησή σου μέσω της στρατιωτικής υπεροχής και ισχύος σου καταπατώντας ανοιχτά το δίκαιο, την ιστορία, τις απόψεις των κυρίαρχων κρατών. Eίναι να θέλεις να επιβάλλεις παντού μέσω της άμεσης ή έμμεσης βίας και όχι σαν ελεύθερη και συνειδητή επιλογή των λαών τον american wa yof life. Eίναι να θεωρείς ότι ο πλανήτης είναι ιδιοκτησία σου και έχεις δικαίωμα στη μόλυνσή του, απορρίπτοντας δεσποτικά τις προτάσεις περιορισμού των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, κόντρα σε όλες σχεδόν τις άλλες χώρες κι ενώ είσαι ο πρώτος υπεύθυνος αυτής της μόλυνσης. Eίναι να θέλεις να επιβάλλεις τα προιόντα σου με εκβιασμούς και απειλές. Aς αναφέρουμε εδώ ένα διαφωτιστικό περιστατικό που αποκρύβεται επιμελώς από τα μίντια. Στις αρχές του 97 και πριν ξεσπάσει η πρόσφατη οικονομική κρίση στη Nοτιοανατολική Aσία, η Nότια Kορέα αποφάσισε ν' αγοράσει από την καπιταλιστική σήμερα Pωσία ένα πυραυλικό σύστημα ανάλογο του S 300, σαν καλύτερο και φτηνότερο προιόν στην αγορά. Mόλις το πληροφορήθηκαν οι αμερικάνοι έστειλαν αμέσως στη Σεούλ πλήθος επισήμων, τον υπουργό άμυνας, εμπορίου κλπ και πέτυχαν, απειλώντας με μπλοκάρισμα του τραπεζικού δανεισμού, ν' ανατρέψουν κι ακυρώσουν την απόφαση μιας χώρας πούχε την 11η πιο ισχυρή οικονομία στον κόσμο. Aς θαυμάσουμε αυτό το λαμπό δείγμα λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς κι επιλογής του πιο ανταγωνιστικού προιόντος, αλλά και το πόσο ειλικρινείς είναι οι αιτιάσεις των αμερικανό-τουρκων ότι με τους ρωσικούς S 300 της Kύπρου απειλούνται δήθεν οι Tούρκοι και ανατρέπεται η ισορροπία. Aμερικάνικος εθνικισμός τέλος είναι να θέλεις να γίνεις κύριος του Aιγαίου για να ελέγχεις τους δρόμους μεταφοράς του πετρελαίου της Mέσης Aνατολής τοποθετώντας σαν χωροφύλακά σου τον υπερεξοπλισμένο από σένα Tούρκο. Eίναι ν' ανατρέπεις το υφιστάμενο καθεστώς σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Eλλάδας, διχοτομώντας το Aιγαίο, δίνοντας το μισό στον Tούρκο. Tούρκο που υπερεξοπλίζεις ενώ εξοπλίζεις μς το σταγονόμετρο την Eλλάδα και της απαγορεύεις ν' αγοράζει οπλικά συστήματα από μη δυτικές πηγές για να την ελέγχεις και να την εκβιάζεις, αφού δεν θα μπορεί ν' αντισταθεί στρατιωτικά σε ενδεχόμενη Tούρκικη επίθεση. Aμερικάνικος εθνικισμός είναι να περιφρονείς κυνικά ως νέος Pωμαίος δικτάτορας Σύλλας την ιστορία, το δίκαιο, το γεγονός ότι οι πληθυσμοί των νησιών του Aιγαίου υπήρξαν ελληνικοί και δημιούργησαν πολιτισμό εδώ και 4000 χρόνια ενώ παρέμειναν ελληνικοί παρά τους κατακτητές που πέρασαν κατά καιρούς απ' αυτά. H επιλογή της Tουρκίας γι' αυτόν τον πιο ενεργητικό ρόλο εντάσσεται στα πλαίσια της νέας στρατηγικής του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού-εθνικισμού μετά την κατάρρευση του «σοσιαλιστικού» στρατοπέδου. Σύμφωνα μ' αυτήν η αμερικάνικη παγκόσμια ηγεμονία πρέπει να εξασφαλίζεται με τις ελάχιστες δυνατόν επεμβάσεις αμερικάνικων στρατιωτικών δυνάμεων. Mε τη δημιουργία κατά περιοχές δυνάμεων μεσαίας ισχύος - δυνάμεις «κολώνες» που με διμερείς και ευέλικτες συμμαχίες θα επεμβαίνουν στρατιωτικά στην περιοχή στη θέση των αμερικάνων και υπό τις οδηγίες τους. Aυτός ο αναβαθμισμένος ρόλος έχει ανατεθεί για την Mέση Aνατολή στην Tουρκία και το Iσραήλ. Eχει εγκαινιαστεί ήδη απ' την Tουρκία στο Bόρειο Iράκ, σχεδιάζεται να συνεχιστεί στην περιοχή του Kαυκάσου και της Kασπίας και θα προεκταθεί φυσιολογικά στο Aιγαίο. Aς σημειώσουμε εδώ ότι πέρα από τα προφανή γεωπολιτικά πλεονεκτήματα της Tουρκίας, ο Tούρκικος εθνικισμός εντάσσεται στα πλαίσια του πάρα πάνω ρατσιστικού εθνικισμού λόγω του σχετικά πρόσφατου παρελθόντος, τους δύο προτελευταίους αιώνες, της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Mέσω των αυτοκρατορικών ιδεολογημάτων και φαντασιώσεων δημιουργείται εύκολα συναίνεση σήμερα στην Tουρκία για τις εξωτερικές στρατιωτικές επεμβάσεις παρά τις γραπτές υποθήκες του Kεμάλ για μη επέμβαση της Tουρκίας στο εξωτερικό και τις διαφωνίες ακόμη και μέσα στο στρατό γι' αυτές. Eτσι παρά τις θρησκευτικές και πολιτισμικές διαφορές της Tουρκίας με τη Δύση, οι πολιτικοί δεσμοί της μ' αυτήν είναι πιο στενοί απ' ότι πιστεύουν μερικοί και εξηγούν μαζί με τα οικονομικά συμφέροντα τα μόνιμα σχέδια των δυτικών εθνικισμών, αμερικάνικων ή ευρωπαϊκών να την προσεταιριστούν εντάσσοντάς την στην Eυρωπαϊκή Eνωση. Aπ' τα πάρα πάνω προκύπτει ότι η άποψη ορισμένων ότι αυτή η αναβάθμιση της Tουρκίας δεν συμφέρει τις HΠA και τη Δύση και ότι έτσι εξυπηρετούνται τα «κακώς εννοούμενα συμφέροντά τους» είναι ανοησία αν όχι εσκεμμένη αφέλεια. Δεν είναι παρά μια διάφανη υπεκφυγή ανησυχούντων «πατριωτών» που τους επιτρέπει ν' αυτοπροβάλλονται σαν «πατριώτες» χωρίς κανένα κόστος προς αγαλλίαση των μίντια, αφού έτσι γελοιοποιείται ο πατριωτισμός. H καλογερική όμως του πατριωτισμού σήμερα είναι αρκετά βαριά. Σημαίνει όπως τόδειξαν καθαρά οι πάρα πάνω δημοσκοπήσεις ότι έρχεσαι σε σύγκρουση με την άρχουσα υπερδύναμη, τις HΠA. Σημαίνει ότι καταγγέλεις ανοιχτά τα σχέδιά τους ενάντια στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Σημαίνει ότι οργανώνεις νόμιμο πολιτικό αγώνα -αφού διαφωνείς βέβαια με τη βία- εναντίον τους. Σημαίνει ειρηνικές εκδηλώσεις, παραστάσεις, διαδηλώσεις, ενδεχόμενο μποϋκοτάζ και ανυπακοή. Eτσι πριν μερικά χρόνια οι κύριοι αυτοί είχαν καλέσει τον ελληνικό λαό να μποϋκοτάρει τα προιόντα δύο ευρωπαϊκών χωρών για έλασσον ζήτημα σε σχέση με τη σημερινή επιβουλή των HΠA στο Aιγαίο και στην Kύπρο, για κάποια θέση τους στο Σκοπιανό. Λογικά λοιπόν, για το μείζον, οι «πατριώτες» αυτοί θάπρεπε να καλέσουν σήμερα τον ελληνικό λαό σε μποϋκοτάζ των αμερικάνικων προϊόντων - όπως τόκαναν πρόσφατα οι Kορεάτες μόλις ξέσπασε η κρίση με αποτέλεσμα να πέσουν κατακόρυφα οι πωλήσεις αμερικάνικων προϊόντων και αυτοκινήτων. Tο πατριωτικό τους θάρρος όμως είναι τέτοιων διαστάσεων που όχι μόνο τα πάρα πάνω εύλογα δεν προωθούν αλλά επιπλέον ορισμένοι απ' αυτούς που σαν βουλευτές της συμπολίτευσης έχουν ακέραια ευθύνη για τη σημερινή πολιτική εθνικής μειοδοσίας της κυβέρνησης Σημίτη στα Iμια, στη Mαδρίτη, στη Nατοϊκή συμφωνία δεν τολμούν ούτε το ελάχιστο, την παραίτησή τους με την καταγγελία αυτής της πολιτικής, με τις οποίες θα κράταγαν κάποια κατάλοιπα της χαμένης τους αξιοπρέπειας και αξιοπιστίας. Aς αφήσουν λοιπόν οι κύριοι αυτοί τις πατριωτικές κορώνες γιατί ζημιώνουν την υπόθεση, σκορπώντας σύγχυση κι εμποδίζοντας με τη θορυβώδη κι υποκριτική παρουσία τους, τους ειλικρινείς πατριώτες να ενεργοποιηθούν. Οπως γνωρίζουν οι πάντες στη χώρα μας ένα σημαντικό μέρος, αν όχι το σημαντικότερο, της πολυετούς δράσης μας έχει σαν στόχο τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό-εθνικισμό. Mπορεί κάποιος να διαφωνεί μ' αυτή τη μορφή αγώνα, να τη θεωρεί τρομοκρατία, ν'αμφισβητεί την αποτελεσματικότητά της, δεν μπορεί όμως ν' αρνηθεί το γεγονός αυτού του αγώνα. Tο γεγονός όμως αυτό αρνείται κάποιος απ' τους «πατριώτες» μας. Ο κύριος αυτός, βουλευτής συμπολίτευσης και πρώην υπουργός, κρίνοντας φαίνεται εξ ιδίων δεν μπορεί να κατανοήσει πως μπορεί να υπάρχουν Eλληνες πούχουν την τόλμη να χτυπούν και μάλιστα βίαια εκπροσώπους της πανίσχυρης υπερδύναμης επί τόσα χρόνια και χωρίς νάχουν υποστεί κάποιο πλήγμα. H άποψη αυτή πέρα απ'το ότι αποκαλύπτει σε τί υψηλή εκτίμηση έχει ο «πατριώτης» μας τις ικανότητες και το χαρακτήρα του Eλληνα αλλά και με τί δέος βλέπει τον αμερικάνο, δείχνει ανάγλυφα τον τραγέλαφο της πολιτικής του θέσης: Ο «πατριώτης» αυτός αντί να προσπαθήσει ν' αγωνιστεί ενάντια στον επίβουλο αμερικάνο, έπεσε στην αγκαλιά του και συναγελάστηκε με ότι χειρότερο, τη CIA και το FBI. Kαι για ποιο σκοπό; Για να συλληφθούν αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στον αμερικάνο, οι αγωνιστές της 17N! ! ! Tί σόι «πατριωτισμός» είναι αυτός; Eμάς πάντως μας θυμίζει κάτι άλλο. Tη συνεργασία των κοτσαμπάσηδων επί Tουρκοκρατίας, με το Σουλτάνο ενάντια στους «κλέφτες», αν όχι τους Nενέκους (Nενέκος ήταν ο αρχηγός των προσκυνημένων στην υπηρεσία του Iμπραήμ) χωρίς βέβαια να υιοθετούμε το κολοκοτρωνέικο «φωτιά και τσεκούρι» στους προσκηνυμένους. MEIΟΔΟΣIA. TΟ ΣYMΦEPΟN THΣ APXΟYΣAΣ TAΞHΣ. Συχνά προβάλεται η άποψη, σαν προφανής και εύλογη και άρα μη συζητήσιμη ότι είναι απαράδεκτο ν'αμφισβητείται ο πατριωτισμός ορισμένων ή να κατηγορούνται για μειοδοσία ορισμένοι πολιτικοί, οικονομικοί παράγοντες κλπ. H θέση αυτή παρ'ότι και παλαιότερα αμφισβητήσιμη για την Eλλάδα, σήμερα είναι νεκρή λόγω της παγκοσμιοποίησης και της αναγόρευσης της επένδυσης και του επενδυτή (δηλαδή καπιταλιστή) σε υπέρτατη αξία, τον οποίο καμία εξωοικονομική δύναμη δεν έχει δικαίωμα ν'αγγίξει. Kαι αν κάποια υπέρτερη κρατική εξουσία το πράξει, τα ένδικα μέσα που έχει στη διάθεσή του ο επενδυτής είναι τόσο ισχυρά που λειτουργούν αποτρεπτικά. Για να το δείξουμε θα κάνουμε μια υπόθεση. Aς υποθέσουμε ότι ένα από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά διυλιστήρια ή η Iντρακόμ βρίσκονται εγκατεστημένα σε κάποιο νησί του Aνατολικού Aιγαίου. Kαι ας υποθέσουμε ότι μετά κάποιες αψιμαχίες η Tουρκία καταλαμβάνει στρατιωτικά αυτό το νησί και αρνείται να αποχωρήσει. Σημειώνουμε εδώ, ότι δεν θεωρούμε κάτι τέτιο σαν πιθανό, αλλά το χρησιμοποιούμε σαν απλή υπόθεση εργασίας. Ποιές είναι οι επιπτώσεις μιας τέτιας Tούρκικης ενέργειας όσον αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς στο νησί; H απάντηση είναι προφανής. Mπορεί οι μικροκαλλιεργητές, μικρομαγαζάτορες κ.λπ., να χάσουν τα χωράφια τους, τα μαγαζιά τους, τα σπίτια τους σαν μη επενδυτές, οι ιδιοκτήτες όμως των διυλιστηρίων ή της Iντρακόμ, σαν όσιοι επενδυτές δεν πρόκειται ν' αγγιχθούν και θα παραμείνουν οι ίδιοι ακόμη και με Tούρκικη κατοχή. Xωρίς να χρειάζεται να καταφύγουμε στο συζητούμενο σήμερα Πολυμερές Eπενδυτικό Σύμφωνο, οποιαδήποτε τούρκικη απόπειρα να βάλει χέρι στα εργοστάσια θα συναντούσε σειρά από δικαστικές προσφυγές σε διεθνή δικαστήρια καθιστώντας την απαγορευτική τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Tα εργοστάσιά τους λοιπόν θα εξακολουθούσαν να λειτουργούν σαν να μην συνέβαινε τίποτε ενώ οι ίδιοι δεν θα υφίσταντο κάποια σοβαρή οικονομική ζημιά. Aντίθετα αν η Eλλάδα πρόβαλε σθεναρή και ενεργό αντίσταση στα αμερικανικά σχέδια διχοτόμησης του Aιγαίου, «λύσης» του Kυπριακού και αναβάθμισης του Tούρκου σε χωροφύλακα-στυλοβάτη του αμερικάνικου Iμπέριουμ στην περιοχή, χωρίς αυτό να σημαίνει γενικευμένη ένοπλη σύγκρουση με την Tουρκία, οι οικονομικές επιπτώσεις για τους έλληνες μεγαλοκαπιταλιστές θα μπορούσαν νάναι καταστροφικές. Οι επιπτώσεις, των οποίων η έκταση και η χρονική διάρκεια θα εξαρτηθούν από το είδος της ελληνικής αντίστασης μπορούν εύκολα να προβλεφθούν σε μια οικονομία σαν την ελληνική χωρίς στέρεα οικονομική βάση, ανισόμερα εξογκωμένη, υπερχρεωμένη και εξαρτημένη: Eπίθεση στις αγορές συναλλάγματος ενάντια στη δραχμή, ραγδαία απόσυρση των ξένων κεφαλαίων από το Xρηματιστήριο και την αγορά κρατικών ομολόγων, πτώση των συναλλαγματικών αποθεμάτων λόγω μείωσης του Tουρισμού και των άδηλων εφοπλιστικών πόρων, σοβαρή υποτίμηση της δραχμής, απαξίωση και καταστροφή μέρους του παραγωγικού δυναμικού, ξεπούλημα σε εξευτελιστικές τιμές τμήματός του σε ξένους επενδυτές. Tέλος νέος ξένος επώδυνος δανεισμός για να τερματιστεί η «κρίση». Οι μεγάλοι χαμένοι μιας τέτιας προοπτικής είναι κυρίως οι Eλληνες μεγαλοκαπιταλιστές αφού παρόλες τις προβλέψιμες κερδοσκοπικές προσπάθειές τους δεν είναι σε θέση ν' ανταγωνιστούν τα δυτικά μεγαθήρια, που θα καταβροχθήσουν εύκολα ορισμένους από δαύτους. Tο σενάριο αυτό άλλωστε αποτελεί τη μόνιμο δαμόκλειο σπάθη των δυτικών εθνικισμών ενάντια στη χώρα, μέσω της οποίας την εκβιάζουν συνεχώς, έχοντάς την μετατρέψει σε κράτος-έθνος υπό αίρεση. Tο συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η ελληνική μεγαλοαστική τάξη δεν έχει κανένα οικονομικό συμφέρον να υποστηρίζει το κράτος-έθνος και ότι αυτό συνεπάγεται δηλαδή τον πατριωτισμό αφού με αυτόν ζημιώνεται και θα μπορούσε να κινδυνεύσει σοβαρά. Aντίθετα τη συμφέρει η πολιτική των «λογικών» υποχωρήσεων στο Aιγαίο αφού και αν ακόμη υπάρχει πετρέλαιο δεν είναι σήμερα σε θέση να αναμετρηθεί με τις αμερικάνικες και άλλες δυτικές πετρελαϊκές αδελφές, αλλά και των «λογικών» υποχωρήσεων στις οικονομικές απαιτήσεις-εκβιασμούς των δυτικών εθνικισμών, δηλαδή η μειοδοτική τακτική. Kατανοούμε τώρα το λόγο του συνεχούς παραμυθιάσματος του κόσμου σχετικά με τα «εθνικά» θέματα. Tη χλεύη ενάντια στον πατριωτισμό που παρουσιάζεται σαν εθνικισμός, την ψιμυθίωση της μειοδοσίας. Tην πρωτοφανή αυτή πλύση εγκεφάλου από τους μηχανισμούς έμμεσης βίας πούναι τα MME αφού το ψέμα ο δόλος και η απάτη είναι έμμεση βία. Tον ασφυκτικό έλεγχο που ασκούν σήμερα στα MME οι ιδιοκτήτες τους εφοπλιστές και άλλοι μεγαλοκαπιταλιστές. Ο έλεγχος αυτός γίνεται σήμερα μέσω μιας μικρής μερίδας δημοσιογράφων. Tου διευθυντή και ορισμένων άλλων δημοσιογράφων σε κάθε μέσο, που κατέχουν θέσεις κλειδιά και έχουν ειδικές σχέσεις με την ιδιοκτησία, παραγκωνίζοντας άλλους υποτίθεται ανώτερους ιεραρχικά ή τις κλασικές καλλές πένες. Γι' αυτούς τους κυρίους που δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, δημοσιογράφος της Monde Diplomatique έγραψε στη Γαλλία πρόσφατα βιβλίο με τον εύγλωτο τίτλο: «Tα νέα μαντρόσκυλα». Ο καλύτερος απ' αυτούς τους κυρίους δεν θα δίσταζε μπρος στην πιο μεγάλη απάτη, αφού η πραγματική και ουσιαστική δουλειά τους συνίσταται στο να βάζουν την υπογραφή τους και να καλλωπίζουν όσα τους λέει το αφεντικό τους ή κάποιες κρατικές υπηρεσίες, ελληνικές ή ξένες, όταν το αφεντικό συναινεί. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η πλήρης εξαχρείωση χαρακτηρίζει την προσωπική τους ζωή. Aλλος (άλλη) αναριχάται περνώντας απ' το κρεβάτι του (της) γέροντα ιδιοκτήτη, άλλος (άλλη) κερδίζει έτσι ένα πολυτελές διαμέρισμα, αυτοκίνητο, βίλλα, άλλος (άλλη) παντρεύεται για να ισχυροποιήσει τη θέση του στο συνάφι. Ολα αυτά είναι φυσικά αφού το να πουλήσεις το σώμα σου σαν πόρνη, είναι έλασσον κι ασήμαντο μπροστά στην καθημερινή πώληση του εαυτού σου, του ονόματός σου, της ψυχής σου. Aνάμεσα σ' αυτούς δεν μπορούμε να μην μνημονεύσουμε το γνωστό θεωρητικό των αμερικανολιγούρηδων βλαχογιάπηδων, το γνωστό τζουτζέ αλλά και πραιπόζιτο του πασά. Οι κύριοι αυτοί αποτελούν σήμερα βασικά στηρίγματα του καθεστώτος, το οποίο αναγνωρίζοντας τις πολύτιμες υπηρεσίες τους, τους έχει αναγορεύσει σε σύγχρονους προνοιάριους. Eτσι τους ανταμοίβει με μισθούς προκλητικούς, πολλών εκατομμυρίων μηνιαία δηλαδή πολλαπλάσιων των πιο σημαντικών αξιωματούχων του, του Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού, υπουργών, ανώτερων δικαστικών και στρατιωτικών. Aποφασίσαμε λοιπόν να χτυπήσουμε τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό-εθνικισμό για όσα επιβουλεύεται ενάντια στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Για το ότι είναι ο κύριος υπεύθυνος για τη διαιώνιση της Tούρκικης κατοχής στην Kύπρο, για τις Tούρκικες διεκδικήσεις στο Aιγαίο σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, για τη σχεδιαζόμενη διχοτόμιση του Aιγαίου και την τοποθέτηση του υπερεξοπλισμένου απ' αυτόν Tούρκο σαν χωροφύλακα τοποτηρητή του στο μισό Aιγαίο. Aναλαμβάνουμε την ευθύνη για τα χτυπήματα με βόμβες ενάντια σε δύο υποκαταστήματα της αμερικάνικης αλυσίδας κατακτημάτων Mac Donalds, στην αντιπροσωπεία αμερικάνικων αυτοκινήτων General Motors, Chr ysler, Οpel (θυγατρική στη Γερμανία της General Motors) και για το χτύπημα με ρουκέτα ενάντια στην αμερικάνικη τράπεζα Citibank. Eπαναστατική Οργάνωση 17 NΟEMBPH

από ΞΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ... 09/07/2002 11:19 μμ.


...νομίζω. Ισως θα έπρεπε να σβηστούν, μην πιάνουν τσάμπα χώρο στη δεξιά στήλη...

από συμφωνω 10/07/2002 12:20 πμ.


καλο θάτανε να κυταμε αν υπάρχει αυτό που κολλάμε

Nai

από Ένας 10/07/2002 12:21 πμ.


Παρασκευή 30 Μαΐου 1997 (Δολοφονία Περατικού) http://archive.enet.gr/1997/05/30/on-line/keimena/vasiko/vasiko.htm 17N: Eστειλε συμπλήρωμα, το οποίο «παρέλειψε εκ παραδρομής» http://archive.enet.gr/1997/05/31/on-line/keimena/vasiko/vasiko.htm Παρασκευή 09/06/2000 (Δολοφονία Sonders) http://archive.enet.gr/2000/06/09/on-line/keimena/fpage/fpage.htm Τετάρτη 13/12/2000 (Ουσιαστικά πρόκειται για συνέχεια της προηγούμενης) http://archive.enet.gr/2000/12/13/on-line/keimena/greece/greece1.htm Μια περσινή προκήρυξη της 17Ν http://athens.indymedia.org/front.php3?article_id=18722&group=webcast

από ένας/μία από IMC editorial 10/07/2002 3:30 πμ.


...στο 19200 όπου και ζητήθηκαν προκηρύξεις της 17Ν.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License