Μετανάστες: όσο κι αν θέλουμε παραμένουν αποκλεισμένοι

Μετανάστες: Γιατί τους κρατάμε μακριά μας, γιατί κρατιούνται μακριά μας;

Η αλληλεγγύη μας σε όλους τους μετανάστες, απανταχού, πρέπει να είναι συνεχής. Δεν έχει να κάνει ούτε με το γεγονός ότι κι ο δικός μας λαός γνώρισε την προσφυγιά, ούτε με τον οίκτο μας και την ανθρωπιά μας, μόνο. Δεδομένα πρόκειται για πολιτικά θύματα ενός καπιταλισμού που αλλού γεννά ξεριζωμένους από φονταμενταλιστικά καθεστώτα, αλλού πολιτικούς πρόσφυγες, αλλού πένητες που ζητούν μια καλύτερη ζωή, εργασιακά -καλύτερη από το $1 την ημέρα που δίνει η Nike στην Άπω Ανατολή, ας πούμε- και όχι μόνο. Το ζήτημα είναι ότι την αλληλεγγύη αυτή δεν τη δίνουμε καθόλου προς αυτούς, αλλά την διαπιστώνουμε ως κοινό σκεπτικό μεταξύ μας, τη μοιραζόμαστε και.. προσπαθούμε ίσως να την περάσουμε στο μικρόκοσμό μας. Από την αλληλεγγύη αυτή πολύ λίγο βιώνουν οι ίδιοι οι μετανάστες. Ας μου επιτραπεί να πω ότι το να μη θεωρούμε αυτονόητα τους Αλβανούς στην "ανεπτυγμένη" μας χωρούλα καθάρματα και τους νέγρους δυνάμει πωλητές cd δεν είναι αλληλεγγύη, είναι στοιχειώδης λογική. Όμως το να περιμένουμε να γίνει μια συναυλία για τους μετανάστες για να ικανοποιήσουμε την πολιτική φιλαυτία μας είναι πολύ λίγο. Θυμάμαι κάποτε που σε μια συνέλευση της σχολής μια συνδικάλα έλεγε να πάμε να τους βρούμε να τους εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας και να τους δώσουμε και κα'να φράγκο. Ένας φίλος μας είχε απαντήσει -και πολύ σωστά- "όσο εσύ μιλάς, από δίπλα η κυρα-Κούλα τους δίνει ένα πιάτο φασολάκια." Περί αυτού ακριβώς πρόκειται.. Φοβάμαι ότι απλά προσπαθούμε να ευαισθητοποιήσουμε τον περίγυρό μας, να γίνει ίδιος με εμάς, αντί να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι οι καταπιεσμένοι πραγματικά, αυτοί είναι και σύμμαχοί μας πολιτικά. Το πρόβλημα είναι ότι και οι ίδιοι -και λογικό είναι- περιχαρακώνωνται, λίγο από φόβο απέναντι στο κράτος -ούτως ή άλλως μπορεί να έχουν μπλεξίματα, λίγο από ενστικτώδες μάζεμα απέναντί μας. Θυμάστε την πορεία για τους μετανάστες στη Γένοβα; Πόσοι από αυτούς ήταν οι ίδιοι μετανάστες; Θυμάστε το πέρασμα από τις συνοικίες τους στις Βρυξέλλες; Πόσοι από αυτούς που χαιρέτησαν τις μαυροκόκκινες κατέβηκαν και συμμετείχαν; Το ζήτημα και με τους μετανάστες είναι το ίδιο ζήτημα που μας απασχόλησε τόσο συχνά: να έχουμε γέφυρες επικοινωνίας, να είμαστε ανθρώπινοι στην καθημερινότητά μας, να προσπαθούμε να βρούμε συνοδοιπόρους στις ιδέες μας. Αυτά για να ανοίξω κουβέντα.. (έμπαινε Αρίστο)

από Αρίστος 14/01/2002 3:43 μμ.


Σωστό το κείμενο, Βαγγ. Η παρατήρησή μου είναι διπλή: 1ον. Οι μετανάστες αποτελούν μια κλειστή ομάδα ξεκομμένη τόσο από το κοινωνικό γίγνεσθαι της χώρας τους όσο κι από αυτό της χώρας που τους φιλοξενεί. Παράδειγμα, οι έλληνες μετανάστες της Αστόριας και της Αυστραλίας, που στην πλειοψηφία τους εκφράζουν θέσεις πολύ πιο συντηρητικές από εκείνες της ελληνικής κοινωνίας. Στη χώρα "φιλοξενίας", πάλι είναι όχι μόνο επιφυλακτικοί αλλά έχουν και διαφορετικές ανάγκες από το μέσο έλληνα πολίτη. Οι Πακιστανοί, για παράδειγμα, έρχονται από διαφορετική κουλτούρα, χρωστάνε τα μαλλιοκέφαλά τους στον δουλέμπορα που τους έφερε (συχνά χρωστά όλο το χωριό τα 3500 δολάρια, που καταβάλλει το άτομο) και δουλεύουν σε θέσεις εργασίας αποκομμένες από την κοινωνική ζωή: από τα φανάρια μέχρι τα θερμοκήπια, περνάμε δίπλα τους αλλά δεν διασταυρωνόμαστε μαζί τους... Εξαίρεση αποτελούν οι Αλβανοί, λόγω του αριθμού τους αλλά και του (κοινού) βαλκανικού τρόπου ζωής τους. Γι΄αυτό υπάρχουν και οι περισσότερες τριβές με Αλβανούς, οι οποίοι άλλωστε δουλεύουν ευκολότερα δίπλα στους έλληνες, καθώς μαθαίνουν πιο εύκολα τα ελληνικά και γνωρίζουν από κατασκευαστικές και σχετικές τέχνες. Αλλά άσε μην σχολιάσω αυτό τον τομέα, διότι ... Οι Πακιστανοί, πχ, που δεν πίνουν μπίρες και δεν πάνε στα καφενεία δύσκολα θα μεθύσουν και θα τσακωθούν με τον εργοδότη, που τους ξεζουμίζει. Οι Αλβανοί (όντας και πολλοί) ανατρέχουνε ύκολα στη βοήθεια των ομοεθνών τους. Και γίνονται όσα παρατράγουδα γίνονται, πχ, στην "αριστερή" Μυτιλήνη. 2η παρατήρηση και κλείνω: Οι μετανάστες είναι ως επί το πλείστον νέοι και άντρες. Με ό,τι αυτό σημαίνει από πλευράς ταμπεραμέντου και συμπεριφορών. Στις δεκαετίες του ΄50 και ΄60, από την Ελλάδα έφευγαν νέοι άντρες, επίσης. Και έχουν έμφυτη τη δυσπιστία. Διότι μπορεί εγώ να έχω τις καλύτερες των προθέσεων αλλά πώς θα το καταλάβουν άμα με την πρώτη ματιά κρίνουν ότι είμαι ολόιδιος (σπίτι, αυτοκίνητο, κοιλίτσα) με το γουρούνι που τους έβαλε να δουλεύουν και μετά πήρε το μπάτσο του χωριού να τους απελάσει για να μην τους καταβάλλει τα δεδουλευμένα; Επιπλέον, προερχόμενοι από χώρες είτε του ανατολικού μπλοκ είτε του ισλαμικού κόσμου, οι μετανάστες δύσκολα εμπσιτεύονται τις "μαυροκόκκινες" σημαίες μας, τους Τσε που κρεμάμε στους τοίχους και την επαναστατική μας φλυαρία. Αυτοί θέλουν αποτελέσματα και δεν έχουν μάθει να δίνουν τίποτε δωρεάν: "κύριε, μπορείς να μου εξασφαλίσεις πράσινη κάρτα; ΟΚ αλλά μην μου ζητάς να έρθω για αφισσοκόληση!" Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν κι εξαιρέσεις. Στο Στέκι Μεταναστών και στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ έχω γνωρίσει παιδιά (από Αλβανία, Αφρική κι ΑΣία) που μπορώ εύκολα να τους αποκαλέσω συντρόφους μου,πολιτικά ΚΑΙ κοινωνικά. Οπωσδήποτε όμως είναι ησ ταγόνα στον ωκεανό. Η αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, λοιπόν, πρέπει να είναι έμπρακτη και διαρκής. Και χωρίς προσδοκία ανταλλαγμάτων. Αυτά... ΥΓ: μπαίνετε στο διάλογο και οι υπόλοιποι, να μην αναχαράζουμε τα ίδια και τα ίδια!

από snap1 14/11/2007 10:40 μμ.


post image
snap1

Εικόνες:

από snap2 14/11/2007 10:42 μμ.


post image
snap2

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License