Ερώτηση για την Ένωση Αναρχικών

Θα ήθελα να μάθω σχετικά με την ένωση αναρχικών. Δηλαδή την δράση της, την δυναμική της, την κοινωνική απεύθυνση και τις σχέσεις της με τον υπόλοιπο χώρο της εποχής. Ευχαριστώ προκαταβολικά

Θα ήθελα να μάθω σχετικά με την ένωση αναρχικών. Δηλαδή την δράση της, την δυναμική της, την κοινωνική απεύθυνση και τις σχέσεις της με τον υπόλοιπο χώρο της εποχής. Ευχαριστώ προκαταβολικά

από μαύρος άγγελος 16/06/2004 1:18 πμ.


για ρώτα κάπου...αρμοδιότερα Πάντως, τσιμπάω και φτύνω (το κράτος τα ξέρει): Πάλαι ποτέ αναρχο-σταλίνες, υπέρμαχοι του ένοπλου, άνευ αιτίας, ουσίας και σημασίας. Κατά δήλωση τους τότε: 1987-1990: αναρχοσταλίνες Σήμερα: αναρχομετριοπαθείς Επηρέασαν και επηρεάζουν: ψευτοσυνέδριοαναρχικών, το 1987, απόπειρα συγκρότησης αναρχικής ομοσπονδίας, το 95% του αναρχικού χώρου τους ξέβρασε. Έλα όμως που τα ζόμπι δεν πεθαίνουν Σήμερα, μερικοί Αθήνα, περισσότεροι Σαλονίκη ( ο κύριος πυρήνας τους), το παίζουν οργανωτικοί και μετριοπαθείς. Αλλά το έργο παλιό και χωρίς μέτρα ασφαλείας. Παλιά, απειλούσαν ανένταχτους και γνήσιους συντροφους. Σήμερα, φροντίζουν οι νεότεροι να μην γνωρίσουν τις πομπές και μαλακίες τους, δλδ., εξακολουθούν τη σόλο καριέρα στον αναρχικό χώρο Πηγή συνεχούς διάσπασης και διάβρωσης της αναρχίας στην ελλάδα. Κινήματος, που από παλιά (19ο αι.), δεν τους συμπεριλάμβανε, αλλά ποιανού το αυτί ιδρώνει όταν κρίνονται άμεσα τα συμφέροντα του. Άντε ψάξε, αν δεν είσαι χαφιεδάκος, τίποτε σημαντικότερο, αν και νομίζω είσαι τρόφιμος της ιδεοληπτικής μυθολογίας της δεκαετίας 1980 (καλά κάνεις αλλά με λάθος ομάδες και συντρόφους) Σήμερα, τα συντροφάκια που αναφέρεις, διαλέγουν από το σωρό των ασυντρόφευτων ανένταχτων αριστερών, σπιλώνουν τους αναρχικούς, οι οποίοι με τη σειρά τους, του ςέχουν γραμμένους και δεν τους θεωρούν συντροφους και αναρχικούς (πολιτικά). Και πολλά σου είπα, "απορώντα"... (στην ουσία σε άλλους αλλά και σε σένα)...

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 16/06/2004 1:52 πμ.


Παρόλο που δεν ήμουν στο χώρο τότε, το συνέδριο στην Πάτρα (αν λες γι αυτό) είχε περιγραφεί θετικά από πολλούς αναρχικούς. Επίσης νόμιζα πως οι "αναρχοσταλίνες" είναι καινούργιο φρούτο, κυρίως απογοητευμένοι αριστεροί. Αν ξέρεις περισσότερα πες μας γι αυτό..

από μαύρος άγγελος 16/06/2004 2:26 πμ.


γμτ, το κράτος και οι ίδιοι ("ένωση"), τα κρύβουν... Όχι, δεν αφορά την συνάντηση Πάτρας, το 1986, η πρώτη και μοναδική πανελλαδική συνάμτηση Αναρχικών - Αντιεξουσιαστών. Αφορά το ψευτοσυνέδριο, άνοιξη 1987, των "ενωσιτών", στην Αθήνα, που, ο πάντα ώριμος "χώρος" δεν μάσησε και εναντιώθηκε, στην απαίτηση, των σημερινών ΑΚιτών, να μπλέξει ο "χώρος" με τις ορέξεις τους. Αν δεν τα ξέρεις αυτά, σύντροφε Μ&Α, που πας, να τους υπερασπίσεις κιόλας (από όσα διαβάζω)... Εντάξει, ψιλοσυμμορφώθηκαν "αναρχικά", αλλά δεν τους (ατομικά) εμπιστεύομαι... Τώρα, αν σου/σας πω, ότι το αναρχικό κίνημα, μεταχουντικά, ήταν αρκετά επιζήμιο και γι' αυτό η καταστολή, η προπαγάνδα, η πρέζα, η συκοφάντηση, η "ένωση Αν.", θα με ορίσεις κάπως. Μακριά από αυτούς, το αναρχικό κίνημα, έχει άδολα προσφέρει αρκετά, αρκετά με τις συκοφαντίες, από τον ίδιο τον "χώρο" και τους μπάτσους.. Τι να σου πω ρε Μ&Α, ότι δεν επέτρεπαν - τέλη ' 80- την είσοδο στην πλατεία κι όποτε τους είχαμε έτοιμους για φουντάρισμα, δεν εμφανίζονταν! Α, να σου πω και για Λάρισα, 8/5, ήσουνα, αλλά δεν κατάλαβες: οι τότε "ένοπλοι", πάθαιναν ντελίριο αν σύντροφοι αναφέρονταν σε Τσουτσουβή,Χ.Κασσίμη,Γεωργιάδη, χώρια πυ μας σκέπαζαν όταν φωνάζαμε συνθήματα, όχι για αυτούς αλλά αντικρατικά/αντιεξουσιαστικά. Είναι το ψέμμα και η αυταπάτη της Αναρχίας στην ελλάδα και βαρύνονται, παρά τα ψεύδη και τις απειλές τους... Αν έχεις κι άλλες απορίες, να τις απαντήσω, τι στο διάολο, μαύρος άγγελος... Εν γνώσει πως ασφάλεια - πρώην ενωσίτες/νυν ΑΚίτες, θα αφηνιάσουν Προς απάντηση: Πίσω Ρουφιάνοι, Εμπρός Σύντροφοι

από SATHB 16/06/2004 3:53 πμ.


Απ' ότι έχω φροντίσει να μάθω είχε μεγάλη απήχηση την εποχή εκείνη σε όλο το κίνημα. "Κατέβαζε" πορείες 10.000-15000 συντρόφων.Είχε απήχηση και στους αριστεριστές.Από ορισμένες εφημερίδες τους που έχω δει σε τωρινά στέκια φαίνεται ότι ήταν μια καθαρά πολιτικοποιημένη οργάνωση αρκετά μεγάλης συνοχής και παρέμβασης.Για τις κατηγορίες που τις αποδίδονται η ηλικία μου δεν μου επιτρέπει να τις ξέρω.Από τα γραπτά μόνο βγάζω συμπεράσματα.Όμως τις θεωρώ λίγο υπερβολικές και κουτσομπολίστικες. Τα του κινήματος ας τα λέμε μεταξύ μας, δεν χρειάζεται να τα μαθαίνουν όλα οι μπάτσοι.

από δεν ξέρω 16/06/2004 4:02 πμ.


αν έχει σχέση με την Ενωση Αναρχικών που ζητάς http://www.anatolikos.com/anarxia/

από ανένταχτος @ 16/06/2004 4:28 πμ.


Καταρχήν να σου πω ότι αυτά που γράφεις είναι ενδιαφέροντα μαύρε άγγελε για εμάς τους νεότερους που ψαχνόμαστε σε σχέση με το αναρχικό κίνημα. Αλλά ρε γαμώτο μου φαίνονται πολύ ίδια.Πολύ ίδια με αυτά που έχω ακούσει από τα άτομα της ΑΚ για σας και πολύ ίδια με αυτά που έχω ακούσει από όλες τις άλλες συλλογικότητες για την ΑΚ. Είμαι από Θεσσαλονίκη,εδώ που όπως λες βρίσκεται ο κύριος πυρήνας τους.Το μόνο που έχετε καταφέρει και οι μεν και οι δε με αυτά που λέτε είναι να με κάνετε να κοιτάω με καχυποψία όλους τους παλιούς σε όποια συλλογικότητα κι αν βρίσκονται. Και να σου πω και κάτι εδώ στη Θεσσαλονίκη που ξέρω τουλάχιστον η ΑΚ κάνει πολύ καλή δουλειά,κατεβάζει ένα σωρό κόσμο στο δρόμο,έστω κι αν αυτοί είναι <<ασυντρόφευτοι ανένταχτοι αριστεροί>>(που είναι το κακό σ'αυτό άλλωστε;). Για τη Λάρισα που λες μπορεί να ήταν πολύ άσχημο το γεγονός ότι προσπάθησαν να σταματήσουν τα συνθήματα για τον ένοπλο αγώνα,αλλά παραλείπεις να πεις ότι αυτοί που διοργανώσαν και τρέξαν για την πορεία ήταν άτομα της ΑΚ και ότι κάποιος δικός σας τους αποκάλεσε <<συντροφικότατα>> ΚΝΑΤ. Και μπορεί να λες ότι αυτοί σας συκοφαντούν (και δίκιο έχεις,γιατί το κάνουν),αλλά το ίδιο κάνεις κι εσύ όταν αφήνεις υπόνοιες σε αυτά που λες για σχέσεις τους με το κράτος. Και στο κάτω-κάτω τι φταίμε εμείς οι μικρότεροι που θέλουμε να κάνουμε πράγματα για το χώρο να πληρώνουμε τις δικές σας διαφωνίες και αντιδικίες από τη δεκαετία του 80;

από @@@ 16/06/2004 4:48 πμ.


Μας ταχουν πρηξει με τις διαφωνιες τους,λες κι εχουμε να χωρισουμε τιποτα ο ενας με τον αλλον. ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΡΕ

από φαρεν@ιτ 16/06/2004 7:45 πμ.


ο "μαύρος άγγελος" έχει γράψει τόσες βλακείες σε τοσο λίγο χώρο που μου έχει κάνει εντύπωση. Στην Ένωση Αναρχικών συμμετείχε σχεδόν το σύνολο του σημερινού αναρχικού χώρου. Και εννοώ φυσικά τους παλιούς κάθε ομάδας. Συμμετείχαν δηλαδή άτομα που σήμερα είναι στην Α.Κ., στην Λ. Καραγιάννη, στην Αρχειοθήκη, στην Αντιεξουσιαστική Αλληλεγγύη. Όσοι κατάλαβαν κατάλαβαν. Το ότι η Ένωση Αναρχικών "ενόχλησε" το κράτος φάνηκε απ' τη μεγάλη καταστολή την οποία υπέστη, και η οποία ουσιαστικά οδήγησε στη διάσπαση και διάλυσή της το 1990 (αν δε κάνω λάθος). Χαρακτηριστικές είναι οι υποθέσεις Μαζοκόπου, Μαρίνου κτλ. Όσον αφορά τη Θεσσαλονίκη, σχεδόν το σύνολο των ανθρώπων που συμμετείχαν τότε στην ένωση (πλην 1-2 ατόμων) είναι σήμερα στην Πρωτοβουλία Αναρχικών Θεσσαλονίκης, που σήμερα συμμετέχει στην Αντιεξουσιαστική Κίνηση.

από φαρεν@ιτ 16/06/2004 7:53 πμ.


μάλλον δεν είχες καμία σχέση με το αναρχικό κίνημα της εποχής. από διηγήσεις τα έχεις ακούσει; άσε να μην αρχίσουμε τα κατινίστικα γιατί η ιστορία δε συμφέρει καθόλου πολλούς αναρχο-fathers του "black block"

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 16/06/2004 10:37 πμ.


Ευχαριστώ για την πληροφόρηση, όσοι καταλάβαμε, καταλάβαμε. Και είναι πράγματι αναγκαίο να μην ξεχνάμε όσα έγιναν κάποτε για να μην ξαναγίνουν. Η υποστήριξή μου είναι δεδομένη σε όσους αντιμάχονται το κράτος (παρόλο που δεν είναι αμοιβαία), όπως και η πεποίθησή μου ότι κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής.

από διαβολάκος 16/06/2004 11:05 πμ.


διότι με τα όσα έγραψες ανοίγεις τα μάτια πολλών. Τώρα, ο μαύρος άναρχος όταν λέει "Η υποστήριξή μου είναι δεδομένη σε όσους αντιμάχονται το κράτος (παρόλο που δεν είναι αμοιβαία), όπως και η πεποίθησή μου ότι κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής.", ο Θεός κι η ψυχή του, για άλλη μια φορά. Τι να εννοεί άραγε με τη λέξη "αμοιβαία"; Πως αυτός υποστηρίζει τις συλλογικότητες που αντιμάχονται το κράτος, ενώ αυτές οι συλλογικότητες δεν υποστηρίζουν το μεγάλο κεφάλαιο της κοινωνικής αντίστασης που λέγεται "μαύρος άναρχος"; Τι να εννοεί άραγε με τη φράση "υπεράνω κριτικής"; Ότι αυτός μπορεί να κάνει κριτική, γιατί είναι αυτός που είναι; Και τι είναι δηλαδή, εδώ που τα λέμε; Ένας πανάσχετος, άκαπνος, συγχισμένος γουοναμπί @ είναι. Περισσότερο σύγχυση και μπέρδεμα φέρνει με τις από τον καναπέ αφυψηλού παρεμβάσεις του, παρά καλό κάνει.

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 16/06/2004 11:26 πμ.


Οτι η υποστήριξη δεν είναι αμοιβαία σε όσους αντιμάχονται το κράτος, αφού ο παραπάνω λεβέντης αφιερώνει το 80% του post του για να ρίξει λάσπη σε κάποιον, χωρίς βέβαια να μπεί στον κόπο της πολιτικής κριτικής. Και δεν είναι μόνο αυτός δυστυχώς. Εδώ μπαίνει ένα σημαντικό θέμα εμπειρίας του χώρου κι αντί να σταθούμε με την απαιτούμενη προσοχή να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα που θα απελευθερώσουν την πολιτική δουλειά μας, ασχολούμαστε με τον μαύρο κι άναρχο και τον κάθε μαύρο κι άναρχο. Με τέτοιους @, μόνο γουοναμπι @ δεν είμαι.

από διαβολάκος 16/06/2004 11:46 πμ.


Πολιτική συζήτηση και "πολιτική κριτική" γίνεται, αλλά δεν εξαρτάται από τις προθέσεις και μόνο. Με τον μαύρο άγγελο θα καθήσω να συζητήσω γιατί ξέρει τι λεει όταν μιλάει. Με τη Μενεγάκη δε θα καθήσω να συζητήσω για την "παθογένεια του χώρου", γιατί θα χάσω το χρόνο μου. Με τον μαύρο άναρχο θα καθήσω να συζητήσω για να μην πει πάλι καμιά μαλακία, απαυτές που διώχνουν τον κόσμο και δυσφημούν τις προθέσεις και την καλή θέληση -ακόμη και αυτού του ίδιου του μαύρου άναρχου. Άλλο το μπλα μπλα πίσω από τις οθόνες, κι άλλο το πεζοδρόμιο. Άλλο το "τυπώνω καμμένες σημαίες σε μπλουζάκια" για να ξεκαβλώσω, κι άλλο το βγαίνω στον κόσμο. Με τα λόγια και τα λόγια, χτίζω ανώγεια και κατώγεια, μαύρε άναρχε, που δεν είσαι γουοναμπί @ (όπως δήλωσες), άρα είσαι ήδη φτασμένος και "ολοκληρωμένος" @. Με περγαμηνές, τρομάρα σου. Και αν δεν το κατάλαβες, το παρόν σημείωμα (όπως και το προηγούμενό μου) ΕΙΝΑΙ "πολιτική κριτική".

από καποιος που ήταν στη Λάρισα 8-5-2004 16/06/2004 1:20 μμ.


οι τύποι της ΑΚ δεν καπελωσαν μονο συνθήματα για το ένοπλο, αλλα και το ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ Π.Γ. !!! αυτό δείχνει το πόσο "αναρχικοί" είναι αυτοι οι τύποι. ενας σύντροφος είναι στη φυλακή και οι ΑΚ καπελώνουν τα συνθήματα απελευθέρωσης του! ντροπη στους καραγκιοζηδες της ΑΚ

από ΜΑΥΡΟΣ ΚΙ ΑΝΑΡΧΟΣ 16/06/2004 2:05 μμ.


Αφού αυτό είναι το επίπεδο της πολιτικής κριτικής που μπορείς να ασκήσεις, θα πρέπει φαντάζομαι να γίνει δεκτή η κριτική σου. Να γίνει δηλαδή δεκτό να κατηγορεί κάποιος για "άκαπνο" κάποιον σύντροφο που δεν γνωρίζει προσωπικά, να κρίνει μια πολιτική δράση για την οποία δεν έχει κανενός είδους πληροφόρηση. Α, ξέχασα να ζητήσω τις περγαμηνές της αναρχοπρέπειας, ξέχασα να προβάλλω σαν υποψήφιος βουλευτής την όποια δράση μου, ξέχασα να επιβάλλω τη γραμμή μου στους συντρόφους στο όνομα της "πρότερης αναρχικής δράσης μου" κι αφού δεν τη γνωρίζει ο παντογνώστης και έγκυρος αναρχοβαθμολογητής σύντροφος, τότε απλά είναι ανύπαρκτη. Οντας ένας "δήθεν", ένας "lifestyle", ένας "αυτοαποκαλούμενος" και μόνο, δεν καταδέχομαι καν να επιστρέψω τέτοιους αντισυντροφικούς χαρακτηρισμούς, όσο κι αν με πονάνε, όχι γιατί σπιλώνουν την "προσωπικότητά" μου (μου είναι αδιάφορο), αλλά επειδή χαρακτηρίζουν τον ίδιο το χώρο που αυτοεντάχθηκα απορρίπτοντας τις αντίστοιχες κομματικές νοοτροπίες. Εχεις δίκιο σύντροφε κι εγώ άδικο. Ζητώ συγνώμη και αποσύρομαι αυτοκριτικά προκειμένου να αναδείξετε την αντιεξουσιαστική πρόταση εσείς οι περγαμηνούχοι.

Α

από άσχετος με το "χώρο" σας 16/06/2004 2:07 μμ.


τι εννοείς καπέλωσαν το σύνθημα; Πώς καπελώνεις ένα σύνθημα; Το γράφεις σε ένα πανό και μετά του ζωγραφίζεις ένα καπέλο; Η το σύνθημα ήταν copyrighted από άλλους/ες και μετά οι της Α.Κ. το αντέγραψαν; Η αλήθεια είναι οτι το σύνθημα είναι και πρωτότυπο οπότε έπρεπε να το κατοχυρώσουν αυτοί που το σκέφτηκαν πρώτοι και να μην αφήσουν κανένα να το κλέψει...

Επειδή ακούγονται πολλές συκοφαντίες, ανακρίβειες κλπ θα ήθελα να καταθέσω κάποια γεγονότα και πληροφορίες σχετικά μερ την Ενωση Αναρχικών. Αφορούν προσωπική μαρτυρία, μιας και είμουν στην Ενωση Αναρχικών από την ίδρυση έως την διάλυση της. Από το 1985 και μετά ο ο Αναρχικός χώρος πέρασε σε μια φάση όπου αναζητούσε την οργάνωση του. Για τον λόγο αυτό έγιναν πολλές συνελεύσεις με πρωτοβουλία κάποιων ατόμων που συμμετείχαν στην εφημερίδα Δοκιμή και άλλων συντρόφων από διάφορες τοπικές ή μη ομάδες. Οι συναντήσεις κατέλειξαν στην διεξαγωγή μιας "προστατευμένης" από τα αδιάκριτα μάτια του κράτους και των μπάτσων (τουλάχιστον έτσι πιστεύαμε τότε ότι ήταν καλύτερο)διήμερης πανελλαδικής συνάντησης από όλη την Ελλάδα στο θέατρο του Κολάτου. Αν θυμάμαι καλά ήταν Ανοιξη του 87. Η ακριβής τοποθεσία για λόγους ασφαλείας διαδώθηκε "στόμα με στόμα" και από όσο ξέρω δεν υπήρχαν αποκλεισμοί συντρόφων ή ομάδων. Η κατάληξη της δεύτερης μέρα του συνεδρίου ήταν η ίδρυση της Ενωσης Αναρχικών. Παρένθεση για όσους τους αρέσουν τα κουτσομπολιά(σαν την Λαμπίρη αισθάνομαι): Το όνομα "Ενωση" δόθηκε από σύντροφο που ήταν και είναι φανατικός ΑΕΚτζής". Στο αρχικό σχήμα συμμετείχαν σχεδόν όλοι οι σύντροφοι από την Αθήνα (Ενωση Αναρχικών Αθήνας), την Θεσσαλονίκη (Ε.Α. Θεσσαλονίκης), Αγρίνιο, Πάτρα κλπ. Στην συνέχεια οι πιο δραστήριες ομάδες ήταν της Αθήνας, της Θεσαλονίκης με αρκετή παρουσία και στο Αγρίνιο. Απόφασίστηκε η έκδοση της εφημερίδας ΑΝΑΡΧΙΑ σε πανελλαδικό επίπεδο καθώς και η έκδοση μια μπροσούρας με τις αρχές και τους στόχους της ΕΝΩΣΗΣ (Το εξώφυλλο της μπροσούρας απεικόνιζε μια βιβλική φιγούρα με δυο πλάκες σαν τις δέκα εντολές)- το καταγράφο για να φανεί η αισθητική εκεινής της εποχής σχετικά με το όλο εγχείρημα. Λόγο της έκδοσης της εφημερίδας ΑΝΑΡΧΙΑ η συντακτική όμαδα της προυπάρχουσας εφημερίδας ΔΟΚΙΜΗ αποφασίσαμε την διακόπή της έκδοσης της, μιας και συμμετείχαν όλοι στην ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ. Συνεπώς μπορούμε να πούμε ότι η εφημερίδα ΑΝΑΡΧΙΑ αποτελεί συνέχεια της ΔΟΚΙΜΗς. Η κομβική ημερομήνία για την έκδοση της εφημερίδας αλλά και το μοίρασμα της ιδρυτικής διακύρηξης συνέπεσαν με τα γεγονότα της Καλογρέζας. Για τον λόγο αυτό όσοι θύμουνται το πρώτο τεύχος της ΑΝΑΡΧΙΑς κυκλοφόρησε με δύο εξώφυλλα οπισθόφυλλα, λόγο του ότι είδη είχε τυπωθεί και στο έξτρα εξώφυλλο-οπισθφυλλο υπάρχει το θέμα της καλογρέζας η δολοφονία Πρέκα κα η σύληψη των Μαρίνου -Σμυρναίου που συμμετείχαν στην Ενωση Αναρχικών. Στην συνέχεια η Ενωση αναγκαστικά ασχολήθηκε με την υπέρσπιση τόσο των συντρόφων που ήταν στην φυλακή αλλά και του χώρου γενικότερα μια και τότε όλοιμας μπήκαμε στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών σαν ενδυνάμοι τρομοκράτες. Οσον αφορά για το ένοπλο οι μνήμες ήταν ακόμα νωπές από την δολοφονία του Τσουτσουβή και γενικά υπήρχε διάχυτος ένας μύθος σε όλο τον χώρο. Κατά την διάρκεια της ύπαρξης της Ενωσης Αναρχικών πολλοί και πολλές διαφώνησαν άλλες φορές για σημαντικές και αλλες φορές ασήμαντες αφορμές. Για τους νεότερους την επόχή εκείνη τα πραγματα ήταν πολύ πιο σκληρά σε αξιακό επίπεδο στον χώρο από ότι είναι σήμερα. Η πιο χαρακτηριστική διαφωνία κμαι αποχώρηση έγινε από μια συγκεκριμένη ομάδα συντρόφων οι οποίοι αφου αποχώρησαν δημιουργήσαν την ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΝΒΑΡΧΙΚΩΝ και προχώρησαν στην έκδοση της εφημερίδας ΕΝΑΝΤΙΑ. Ενδιάμεσα η ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΏΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ αποφάσισε την έκδοση της εφημερίδας ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ σε τοπικό επίπεδο. Στην συνέχεια η Ενωση συνέχισε μέχρι το καλοκαίρι του 1990 οπότε και ανέστειλε την δράση της. Οι λόγος πολύ απλά ήταν η συρίκνωση του χώρου σε απογοητευτικό βαθμό. Η ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ διαστηρήθηκε για αρκετό διάστημα και μετά την δυάλιση της Αθήνας. Για την ιστορία επείσης χωρίς να είμαί απόλυτα σίγουρος για τα νούμερα η ΑΝΑΡΧΙΑ πουλούσε κάθε μήνα 4000-5000 φύλλα και ότα σταμάτησε την εκδοση πουλούσε γύρω στα 1500-2000 φύλλα. Εδώ κάπου τελείωνω την ιστορία. Οπως θα δείτε η καταγραφή δεν περιέχει καθόλου εκφράσεις και υποκοριστικά ή χαρακτηρισμούς. Νόμιζω πως γενικεύσεις τύπου Ααρχοσταλινικοί αδικούν πολλούς συντρόφους της τότε εποχής αλλά και εμένα προσωπικά που δεν θεωρώ ότι υπήρξα πότε κάτι τέτοιο. Σήμερα 17 χρόνια μετά και με μια εμπείρια 20 χρόνων στο κίνημα θεωρώ ότι η ένωση ήταν μια προσπάθεια που άξιζε τόσο σε οργανωτικό - πολιτικό αλλά και σε επίπεδο προθέσων. Ισως και δεν βγάζω το ευατό απέξω, όσοι συμμετείχαμε να ήμστα οργανωσιακά άπειροι, υπερβολικά εγωιστές και "αξιακοί" σε προσωπικό επίπεδο που δεν καταφέραμε να δούμε τις ιδιαιτερίτητες, τις διαφορές και τις ανάγκες των άλλων. Δυστηχώς όμως σήμερα τα πράγματα είναι χειρότερα δημιουργόυνται κινηματικοί μύθοι και ιστορίες για αγρίους και ο καθένας έχει άποψη όχι από προσωπική εμπειρία αλλά ότι του είπανε κάποιοι που΄άκουσαν από καποιους που διαβάσανε,κλπ... Ενα Ατομο από ΑΚ Αθήνας που συνεχίζει να θεωρεί ότι είναι Αναρχικός

από καποιος που ηταν στη Λάρισα 8-5-2004 16/06/2004 5:21 μμ.


κατα τη διαρκεια της πορειας, ομαδες συντρόφων (αναρχικών, αυτόνομων) φωναξαν το συνθημα ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ Π.Γ. και ταυτόχρονα ομάδα ατόμων της ΑΚ φώναζαν Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ...(με φανερη τη διαθεση τους να μην ακουστει το συνθημα για τον Π.Γ.) αν γινοταν μία φορα αυτο θα μπορουσε να πει κανεις οτι ηταν τυχαίο , ΑΛΛΑ γινοταν συνέχεια απο την αρχη της πορείας μεχρι το τέλος ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΥΝΘΗΜΑ για τον φυλακισμενο συντροφο και με οποιο αλλο δεν τους αρεσε ΑΙΣΧΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΡΑΚΓΙΟΖΗΔΕΣ ΤΗΣ ΑΚ

από στρατος διονυσιου 16/06/2004 5:34 μμ.


επειδη η συζητηση αυτη περιστρεφεται γυρω απο ενα σχημα πραγματικο δηλ που υπηρξε αληθινα,οσοι λοιπον γραφουν και το κατηγορουν ,να υπογραφουν με την ομαδα στην οποια ανηκουν για να αναλαμβανουν και της ευθυνες της κριτικης τους,και οχι να λενε καθε μαλακια που τους ερχεται πισω απο τιτλους οπως μαυρος αγγελος και αλλα κουφα.αυτα μου θυμιζουν κατι ομαδουλες που ξεφυτρωνουν καθε τρεις και λιγο και μετα σβηνουν. οσο αφορα τα συνθηματα στη λαρισα,τη σχεση εχει ο γεωργιαδης με τα λευκα κελια.καντ4ε καλεσαματα για αυτον και πειται οσα συνθηματα θελεται,στη λαρισα ομως η πορεια ηταν συγκεκριμενη,λευκα κελια και πολιτικοι κρατουμενοι. οσο αναφορα τον ενοπλο αγωνα,αυτον η τον κανεις η οχι.να το φωναζης στο δρομο ειναι καραγκιοζληκη,σε βλεπουν και σε κοροιδευουν ολοι.εκτος και αν νομιζης οτι ενοπλος ειναι να σπας βιβλιοπωλεια και να βαζης γκαζακια σε εκκλησιες.αμα ειναι ετσι,ενταξη,παω πασο.

από μαύρος άγγελος 16/06/2004 5:46 μμ.


· στον ανένταχτο @: καμία διαφωνία με τις προθέσεις σου ή τις παρατηρήσεις σου. Όμως, για να τα ξεκαθαρίσουμε λίγο: - δεν χρειάζεται να βλέπεις κανέναν με καχυποψία. Η επιφυλακτικότητα είναι χρήσιμη. Μπορείς όμως να δίνεις σημασία στη δράση και στο λόγο ατόμων ή συλλογικοτήτων. Εκεί κρινόμαστε όλοι/ες. - Το σημαντικότερο: δεν υπάρχει καμιά υπόνοια. Όταν έχεις θέσεις που ευνοούν τον κρατικό έλεγχο, την καταστολή και την ποινικοποίηση ενός ριζοσπαστικοποιημένου χώρου, τότε «παίζεις» με τους όρους που ήθελε το κράτος να αντιμετωπίσει το ουσιαστικό (γι'αυτό) πρόβλημα της ύπαρξης του «χώρου». Κι εννοώ τις θέσεις μεταξύ 1987-1990, που ήταν «υπερεπαναστατικές» και προκάλεσαν την επερχόμενη ποινικοποίηση του χώρου και τις τακτικές που σήμερα τις αρνούνται. Εξού και το παράδειγμα της αξιόλογης, από όλους, πορείας στη Λάρισα, όπου όμως δεν ήταν μόνο να σπάει κάποιος πλάκα βλέποντας μερικούς «υπερεπαναστάτες» του τότε να αποδοκιμάζουν ορισμένα συνθήματα ή να τα καλύπτουν , έχοντας περάσει το νέο τετράδιο πολιτικού αγώνα, γεμάτου σκόπιμων ασαφειών: «μετριοπάθεια»-σύμπλευση με αριστερές οργανώσεις όπου μάλλον έχουν περισσότερα κοινά – όροι πανελλήνιας οργάνωσης- ετήσιο φεστιβάλ- μη κατάκτηση εξουσίας- εφημερίδα που δεν παράγει πληροφόρηση και γνώση αλλά μαζεύει υπογραφές επωνύμων και μη. Στο πάνω παράδειγμα, όμως, υπάρχει και η πίκρα, παρατηρώντας, πως ορισμένοι καταφέρνουν και να επιβιώνουν και να περνούν από τη μια θέση στην άλλη κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. - Γι’ αυτό το να ξέρεις είναι χρήσιμο και γόνιμο. Να το αποφεύγεις είναι σαν να αρνείσαι την πραγματικότητα. Και στην τελική, άσε τα παλιά, παρέμεινε όμως κριτικός και μακριά από τις εντυπώσεις, που μπορεί να κερδίζουν προσωρινά, αλλά στερούνται ουσίας. Συντροφικά στο λέω κι όχι συμβουλευτικά. - Και δεν πληρώνεις διαφωνίες μεταξύ ατόμων, αλλά πολιτικές διαφωνίες, όσο θεωρούνται πολιτικές οι απαιτήσεις «υπερεπαναστατικότητας» τότε, «μετριοπάθειας – οργάνωσης (για την οργάνωση)» σήμερα. * Προς φαρεν@ιτ: μάλλον προσπαθείς να με μιμηθείς στο σπορ των ανακριβειών, μέσα σε τόσες λίγες γραμμές: «Το σύνολο του αν.χώρου»; Ως το πιό σύντομο «αναρχικό» ανέκδοτο, σίγουρα, ωραίο ήταν, γελάσαμε μεσημεριάτικα. Αλλά συνεχίζεις τα «ανέκδοτα»: «διαλύθηκε λόγω της μεγάλης καταστολής που δέχθηκε, π.χ. οι τάδε». Διαλύθηκε γιατί την κοπάνησαν αρκετοί και καλά έκαναν και κυρίως γιατί οι μαλακίες τους μαζί με την αντίθεση/κριτική αναρχικών ατόμων&συλλογικοτήτων, τους είχαν απομονώσει πολιτικά κλπ. Τα δε ονόματα συλλογικοτήτων και ατόμων, άστα στην άκρη, εκτίθεσαι. Για τη Σαλονίκη τι τα’γραψες, για νέο ή για διαφήμιση; · Προς Α (τώρα το είδα και κάθισα να το διαβάσω): - Παρατηρήσεις/παραλείψεις στο ιστορικό σου: 1) «Πανελλαδική» συνάντηση Πάτρας το 1986. Σύντροφοι που συμμετείχαν στη Δοκιμή, διαφώνησαν κάθετα με το εγχείρημα της Ένωσης. Κοριοί στη Δοκιμή, εντοπίστηκαν άνοιξη 1986. 2) Για το «συνέδριο» 1987: ειδική ταυτότητα για την είσοδο, οξύτατες διαφωνίες σε ολόκληρο το «χώρο» Αθήνας για τον σκοπό του, ήδη τότε διάφοροι σύντροφοι γνωστοί και μη, χαρακτήρισαν την στα σκαριά Ένωση, μη αναρχική, που επιχειρεί να εμφανιστεί ως νόμιμος εκπρόσωπος της αναρχίας στην ελλάδα. Από τη συνεχιζόμενη και οξύτατη διαφωνία προέκυψε αυτό που τότε ονομάζονταν: « ενωτικοί» - «ανθενωτικοί», και παρέμεινε σαν χαρακτηρισμός μέχρι τέλη’80. Το τι προηγήθηκε και ακολούθησε του «συνεδρίου» ας μην καταγραφεί εδώ. Κυκλοφόρησε και η σχετική μπροσούρα των βασικών πολιτικών θέσεων και οργανωσιακών δομών της Ένωσης. Μιας Ένωσης Αναρχικών που όπως λες, απαρτίζονταν από άτομα στην Αθήνα- Θεσ/κη- Αγρίνιο. Για απειλές, ξυλοδαρμούς κι άλλα τρυφερά, κουβέντα. Καλύτερα 3) Καλογρέζα και «υπερεπαναστατικότητα»: γεγονότα που δικαίωσαν όσους εναντιώθηκαν. Πολιτική δράση και διακηρύξεις, με τους πλέον ευνοϊκούς όρους για το κράτος να εντείνει την καταστολή-ποινικοποίηση. Τα περισσότερα ονόματα έγιναν πρωτοσέλιδα και ποινικοποιήθηκαν : και λαθεμένη πολιτική τακτική και συνεχές τρέξιμο για την Αλληλεγγύη. Η σημερινή μετεξέλιξη, αποτελεί μια πρόσθετη απόδειξη, του λαθεμένου των τότε απόψεων σας. Ο όρος «αναρχοσταλινικοί» έχει ειπωθεί, πρόσφατα, από σύντροφο σας που συμμετείχε ενεργά και στην Ένωση και σήμερα στην ΑΚ. «Αναρχοσταλινικοί» γιατί πιστεύατε αμετάπειστα για το ορθό των θέσεων σας και επιχειρήσατε να το επιβάλλετε με όρους δύναμης. 4) Η εσωτερική μεγαλύτερη και οργανωμένη διάσπαση/αποχώρηση είναι αυτή που λες. Υπήρχαν λόγοι βέβαια. 5) Έδωσες δλδ., το ιστορικό της Ένωσης απογυμνωμένο από το περιεχόμενο του, όποιο και να’ταν και τότε και σήμερα. Λείπει και η δεκαετία ‘ 90 με τις διάφορες παρεμβάσεις πρώην ενωσιτών σε διάφορες προσπάθειες. Εν πάσει περιπτώσει, είναι τουλάχιστον υποκριτικό, ορισμένοι από εσάς να κατηγορούν τακτικές και συνθήματα για τα οποία ευθύνεσθε σε μεγάλο βαθμό αλλά ποιείτε τη στρουθοκάμηλο. Στο παράδειγμα της Λάρισας φάνηκαν 2 πρόσωπα: αυτό της κοινής πορείας όπου στα βασικά πολιτικά συνθήματα όλος ο κόσμος συμμετείχε και εκείνο της επόπτευσης-επιτήρησης. Παρατήστε το δεύτερο και δώστε μεγαλύτερη σημασία στο πρώτο, εάν πραγματικά σας ενδιαφέρουν οι κινηματικοί αγώνες 6) Πάντως, το ιστορικό σου, είναι χρήσιμο για τον ιστοριοδίφη που ρώτησε. Και, δυστυχώς, και από κοντά τα’ ζησα και στην αλληλεγγύη για τους 4 της καλογρέζας συμμετείχα και συνειδητά «ανθενωτικός» ήμουν και με φίλους/συντρόφους ήλθαμε στα λόγια (μόνο) και τι να λέμε πια, αφού δεν κάνατε (συνολικά) αυτοκριτική, καμιά φορά είναι υποχρεωμένοι μερικοί να υπενθυμίζουν, όχι για να συκοφαντήσουν αλλά για μην τρέφεται η εσκεμμένη άγνοια και η πολιτική και ιστορική παραμόρφωση ___________________________________________________________ Οι παππούδες λοιπόν, στις διηγήσεις τους, για να με αποκοιμήσουν, μωρό τότε, μου ψιθύριζαν τα παραμύθια που παραπάνω διαβάσατε. Των οποίων μόνο περίληψη έγινε και έτσι θα παραμείνει. Όπως και η μνήμη άλλωστε . υγ 1: και που’σαι λέουρα φαρενάϊτ, λίγα για τις κατίνες, καθότι είμαι μαζί με μια Κατ(ερ)ίνα και πολύ πικράθηκε το κορίτσι, «παλιοφαλλοκράτη». Της αφιερώνω εξαιρετικά το «Μωρό μου» του …Πουλίκά(κου)… υγ 2: ιστοριοδίφη, χάθηκες.

από ιστοριοδίφης 16/06/2004 5:58 μμ.


εδώ είμαι και διαβάζω!! δεν έχω να πω τίποτα.

από σ.διονυσιου 16/06/2004 6:02 μμ.


μιας και τα ξερεις ολα,και εισαι και παλιος.και καλογρεζες εζησες και τα παντα,και η ενωση αναρχικων σου φταιει,και η αντιεξοθσιαστικη κινηση σε βρωμαει,και η βαβυλωνια ειναι αφημεριδα υπογραφων οπως λες,και η πρωτοβουλια αμαρχικων χαλια,.....πες μας λοιπον,προτεινε μας το σχημα ποθ κατα την γνωμη σου αξιζη και την εγημεριδα επισης,και τη προσπαθεια που ειναι η καλυτερη αυτη την εικοσαετια που περιγραφουμε τα γεγονοτα,για να παμε και εμεις εκει να κανοθμε λοιπον πραγματικη αντισταση.

από Fu Manchu 16/06/2004 6:17 μμ.


Δυο ενδεχόμενα μπορούν να συμβαίνουν με κάτι καραγκιόζηδες στυλ @, μαύρος άγγελος, πράσινα άλογα και ροζ ελέφαντες: Είτε είναι απελπιστικά ηλίθιοι και κομπλεξικοί, είτε είναι απλώς μπάτσοι που μπήκαν και κάναν το παιχνίδι τους. Κατ' αρχάς τα "αναρχοσταλίνες" κλπ τα ακούμε βερεσέ, πιστεύω ότι αυτός ο κόσμος που είναι 20 χρόνια αναρχικός με φυλακές κλπ, διαβάζει αυτά που γράφετε στο ίντυ για να γελάει. Εδώ ο κόσμος καίγεται, με lifestyle κάγκουρες αναρχούληδες θα ασχολεούμαστε; Επειδή αντί να μιλούν για την Ενωση μιλούν συνέχεια για Αντιεξουσιαστική Κίνηση, φαίνεται το διακαές τους κόμπλεξ. Ρε παιδιά, αφού ενδιαφέρεστε τόσο για την ΕΑ, γιατί δεν πάτε να βρείτε τα άτομα που συμμετείχαν τότε να μα΄θετε ή να τους πείτε τι σκέφτεστε κατάμουτρα; Από το ίντυ είναι πιο εύκολα,ε;

από @γγελος διονυσιου 16/06/2004 6:23 μμ.


"οσο αφορα τα συνθηματα στη λαρισα,τη σχεση εχει ο γεωργιαδης με τα λευκα κελια.καντ4ε καλεσαματα για αυτον και πειται οσα συνθηματα θελεται,στη λαρισα ομως η πορεια ηταν συγκεκριμενη,λευκα κελια και πολιτικοι κρατουμενοι." Απαραδεκτα λογια για καποιον που θελει να λεγεται αντιεξουσιαστης απο ποτε σε πορεια εχουμε συγκεκριμενη συνθηματολογια?

από @πορων 16/06/2004 6:33 μμ.


Η πιο χαρακτηριστική διαφωνία και αποχώρηση έγινε από μια συγκεκριμένη ομάδα συντρόφων οι οποίοι αφου αποχώρησαν δημιουργήσαν την ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ και προχώρησαν στην έκδοση της εφημερίδας ΕΝΑΝΤΙΑ. Δεν μας λες συντροφε ποια ηταν η διαφωνια;

από κατερίνα στανίση 16/06/2004 7:04 μμ.


συνάδελφε, την κριτική μαζί με μεγάλη συζήτηση για το τότε μέχρι σήμερα, τις έχω κάνει επώνυμα, από κοντά σε ενεργό σύντροφο σου, που δεν αρνήθηκε πολλά από τότε και μάλιστα έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον να τοποθετηθεί και να μιλήσει για πολλά. Άρα ονοματάκια γιοκ και για τότε και για σήμερα. Να’ σαι σίγουρος συνάδελφε, πως και με συντρόφους σου συνδρούμε και φιλαράκια είμαστε κι αλληλέγγυοι. Η επιφυλακτικότητα όπως έγραψα παραμένει και οι προθέσεις του καθενός σχήματος, αργά ή γρήγορα εμφανίζονται. Αυτά που γράφεις για τη Λάρισα είναι επιεικώς απαράδεκτα, εκτός αν υπήρχε κάποια άγραφη συμφωνία για τα συνθήματα. Προσωπικά, κοπρολάγνα, θανατολάγνα συνθήματα ή ηρωοποιητικά, δεν τα’ χω φωνάξει ποτέ κι ούτε πρόκειται. Γραμμή όμως δεν είναι κανείς επιφορτισμένος να δίνει. Συζήτησε με τους συντρόφους για τη γνώμη σου, αν γίνεται πείσε τους αλλά μέχρις εκεί. Μετά παραπονείστε για τον χαρακτηρισμό «αναρχόμπατσοι». Κι αυτό που λες για τον Π.Γ.μόνο αλληλέγγυο δεν είναι, για έναν προφυλακισμένο σύντροφο ασχέτως αν συμφωνούμε ή όχι με τις απόψεις του, που ακόμη δεν γνωρίζουμε (όλοι) ή τι ακριβώς έγινε. Ζητάς να σου υποδείξω. Ο καθένας εκεί που επέλεξε πολιτικά να βρίσκεται και οι διαφωνίες μου είναι πολιτικές. Για την εφημερίδα, που τη διαβάζω αγοράζοντας την, αν δεν σε ενοχλεί, έχω πει ήδη τη γνώμη μου σε σχετικό θρεντ (στο ίντυ αθήνας) που ζητούσε γνώμες και κριτικές για τη μέχρι τώρα πορεία της και αυτό που τόνισα είναι να έχει περισσότερες πληροφορίες και ειδικές σελίδες όπου συστηματικά και σε διάρκεια θα αναδεικνύουν την πραγματική εικόνα διεθνών και μη γεγονότων ή πραγματικοτήτων σε επιμέρους τομείς: π.χ. οικονομία, πόλεμος, εργασιακά, παραοικονομικές δραστηριότητες της κυριαρχίας, παρά άρθρα ονομάτων που βέβαια πρεστίζ προσδίδει στην εφημερίδα αλλά χάνει σε πληροφοριακή ικανότητα. Ευχαριστώ είπανε τα παιδιά, ειρωνεία δεν έκαναν. Προς το καλύτερο, είναι η κριτική για σήμερα κι όχι η ισοπέδωση «και συ κολλάς με κάτι πράγματα μικρά». Μάτια ανοιχτά έχεις, στράτο μου, και γνωρίζεις που υπάρχουν οι άλλες ινφοπορτοκαλιές, εντός κι εκτός «χώρου». Αυτά για την παλιοσύνη, περσινά ξινά σταφύλια: τη μια «διηγήσεις» την άλλη «και τα πάντα έζησες», σταθεροποιηθείτε, σαν εμένα γίνεστε: όλα σας μυρίζουν και στην κόντρα επίθεση Ξέρω γω ρε Στράτο μείνε εκεί που είσαι, καλά είναι, και δράση έχετε και προτάσεις, χαμηλώστε λίγο τις εντάσεις και τα πατρικά, κάντε και καμιά συντροφική χειρονομία προς τους «μαύρους» (sic), το μυαλό σας όλο στους χωρισμούς, λίγη αυτοκριτική δεν θα έβλαπτε, διαλεκτική επίσης και που ξέρεις σε τούτο τον ντουνιά όλα γίνονται, ιδιαίτερα σήμερα που η κυριαρχία δίνει αγώνα ολοκληρωτικής επιβολής της, πιο έτοιμη και πιο δυνατή από ποτέ και μεις…φεστιβαλίζουμε (να περάσουμε ή θα υποστούμε λαβές τσάκι τσαν και σουγκλάκου;)… Το νικ άστο κάτω, δεν είναι τυχαίο, από την ισπανία έρχεται - ιστοριοδίφη, άλλο εννοούσα, αν καλύφθηκες πέστο να τελειώνουμε, έχουν γραφτεί τα περισσότερα, τώρα καταλήγει, από όλους μας, στο είμαστε οι καλύτεροι και κοίτα με να σε κοιτώ, φχαριστώ δεν καπνίζω Σε φινί, που λένε και οι φραντσέζοι μαύρος άγγελος

Ρε μανία με τη Λάρισα. Βυζνί θύελλα σούζα τ΄αλογάκι, χι-χα! Καλέστηκε μια πορεία για τα λευκά κελιά. Κι υπάρχει ένας κόσμος που ήρθε, δεν είπε ούτε ένα σύνθημα για τα λευκά κελιά (αυτά βλέπεις είναι φλωριές, εμείς λέμε πιο hardcore πράγματα, με σκατά κλπ) και μας είχε πρήξει με ένα σωρό σαχλαμάρες, κι αναρωτιόταν κι η Λάρισα για το ποιο ήταν το θέμα της πορείας, τα λευκά κελιά ή ο τάφος του Μπακογιάννη. Όταν κάποιος κόσμος έχει ξεσκιστεί για να περάσει ένα μήνυμα-να κλείσουν τα λευκά κελιά- κι ακούει συνθήματα ό,τι να' ναι, ε, λογικό δεν είναι να φωνάζει συνθήματα σχετικά με την πορεία; Δηλαδή, τι θα ήταν λογικό, να αρχίσουμε όλοι να φωνάζουμε για σκατά και ούρα; Κι εσύ ρε πράσινε άλογε, εεε, μαύρε άγγελε,αφού έχεις τόσο μεγάλο πρόβλημα με κάποιον κόσμο,τι ασχολείσαι; Άλλη δουλειά δεν έχεις καλοκαιριάτικα -ολυμπιακάτικα, με την ένωση φαγώθηκες;

από καποιος που ηταν στη Λαρισα 8-5-2004 16/06/2004 7:42 μμ.


για το σύνθημα για τον Π.Γ. γιατι δεν λετε τιποτα??? σας ρωτάω , θα παρω απάντηση ή μάταια προσπαθω

...ο λιγδιάρης αναρχοάγριος που μας είχε ζαλίσει με τα ένοπλα και δε συμμαζεύεται. Ρε φίλε, αφού σου αρέσει τόσο πολύ το ένοπλο και τα γκαζάκια και τα σκατά και ο Ζητάς και ό,τι άλλη βλακεία είχες πει -φοβερός ο τύπος, είχε πει κάθε είδους σύνθημα εκτός από σύνθημα για πολιτικούς κρατούμενους και λευκά κελιά! Κάνε μας τη χάρη, κάνε πράξη αυτά που λες, τι έρχεσαι και τα φωνάζεις στην πορεία, για να τομ παίξεις μάγκας; Η Α.Κ. που δεν φωνάζει τέτοιες καγκουριές είχε κόσμο που μέχρι πέρσι είχε δίκες για όπλα κλπ., και παρ'όλα αυτά δεν φωνάζει τέτοιες ανοησίες. Εσύ τι έχεις κάνει και μας ταλαιπωρείς; Ποιος είσαι, η 17Ν; Άκου "κάποιος που ήταν στη Λάρισα...". Σιγά το κοσμοϊστορικό γεγονός ρε, γιατί εμείς που ήμασταν; Αλλά τι να περιμένεις, άλλοι καλούν, κι άλλοι χαίρονται. Και τι ζόρι τραβάς με τον Π.Γ., αφού μας είπε ρητά ότι δεν θέλει να λέμε ούτε το όνομά του, τι έρχεσαι σε πορεία της Α.Κ. και φωνάζεις σύνθημα γι'αυτόν; Από κει να καταλάβεις το επίπεδο της Α.Κ. και τη βλακεία σου. Εμείς σεβόμαστε αυτό που επέλεξε, κι ούτε βγήκαμε ούτε στα ίντυ, ούτε στη <Β>, ούτε κείμενο, ούτε κριτική ούτε τίποτα. Εσύ με τις μπούρδες που φώναζες μόνο κακό του έκανες, αλλά κάτσε να γίνει η δίκη του και θα δεις τι ωφελεί και τι όχι έναν κρατουμενο. Γιατί δεν καλείς μια πορεία για το σύντροφό σου; Η Α.Κ. σου φταίει;

από Fu Manchu 16/06/2004 8 μμ.


Το ξέρεις ότι κοντινός συγγενής του Π.Γ. ήταν παλιός γνωστός των θεσσαλονικιών της Α.Κ. και του χώρου γενικότερα; Το ξέρεις ότι οι μπάτσοι επειδή τον ήξεραν ως παλιό ψάξαν το σπίτι του; Το ξέρεις ότι ο Π.Γ. ζήτησε να μην κάνει η Α.Κ. ορισμένα πράγματα γιατί διαφωνεί με το περιεχόμενό τους; Ε, αφού αυτό ήθελε, τι σου φταίει η Α.Κ.; Φοβερός είσαι. Κάνει κάτι η Α.Κ., σου φταίει, γιατί δεν έπρεπε να κάνει. Δεν κάνει η Α.Κ., πάλι σου φταίει, γιατί κάτι έπρεπε να κάνει. Κι επιτέλους ρε, τι σόι αλληλέγγυοι είστε, καλέστε μια πορεία. Μας έχετε ζαλίσει στο ίντυ, αλλά ένα κάλεσμα δεν κάνατε.

από σ.διονυσιου 16/06/2004 8:21 μμ.


το πρωτο κειμενο που εγραψε ο π.γ μετα τη συλληψη ειταν οτι δε θελει αλληλλεγγυη απο ακ,γιατι ειπε οτι ειμαστε ασφαλιτες,πρακτορες,ρεφορμιστες.μετα ειπε και τη γνωμη του για το συμβαν,της συλληψης. και καλα εκανε,αφου δε θελει,μαγκια του και καλα κανει. ε=και το εχρει πει και παλαιοτερα με κειμενο που ειχε βγαλη αυτος και οι φιλοι του οτι η ακ ειναι ασφσαλιτες κτλ,και αβν το βρω θα το βαλω και στο ιντυ. εμεις,λοιπον,οθτε κειμενο γραψαμε για να το διαψευσουμε,ουτε τιποτα. και ερεσται λοιπον στη λαρισα και φωναζεται συνθηματα για αυτον.εμεις λοιπον φταιμε? η πορεια στη λατρισα ειχε στοχο σθγκεκριμενο.καντε καλεσματα και φωναξτε τα συνθηματα σας,αλλα εμας γιατι μας σπατε τα αρχιδια.ε? / /

από qwerty από Δ.Ο. IMC-Athens 16/06/2004 9:13 μμ.


..παντελώς άσχετα με την ιστορική καταγραφή του εγχειρήματος της Ε.Α. Μη τσιμπάτε στις προβοκάτσιες

από μπρους λι-τιρκουάζ 16/06/2004 10:19 μμ.


Διαφημίσεις λοιπόν , ως (2) μάλιστα. Αυτοκριτική, ανοίγετε το λεξικό, βρίσκετε τη λέξη, μετά προχωράτε στην εννοιολόγηση της και τσουπ! Ένας νέος κόσμος θα αποκαλυφθεί στα ματάκια σας Στις πορείες Αθήνας - Σαλονίκης 19/6, θα είστε ακόμη κι αν δεν καλείτε; Στις 26/6 στο Βόλο μήπως; Και για τον gwerty: μήπως μια πιο πάνω περιγραφή «λιγδιάρης αναρχοάγριος» και τα συν αυτή, χρειάζονται μια παρατηρησούλα, μ’ αρέσουν διορθώνομαι, ευχαριστώ για την επισήμανση; Μήπως οι διαφημισούλες (2) στηριζόμενες στην πάροδο του χρόνου εξάπτουν τη φαντασία, τις διαθέσεις, τις υπομονές, την ίδια στιγμή που η αυτοκριτική είναι κάτι σαν το διάολο με το λιβάνι; Ο έρωτας ζαλίστηκε και πέφτει στον γκρεμό σύντροφε ενώ η αποθράσυνση, ένα πράμα σαν τον Μητσοτάκη (φτού στον κόρφο), αυτοαποθεώνεται; Πολιτική επισήμανση είναι και τίποτε άλλο Από έναν κοστουμαρισμένο αναρχοήρεμο με ρίγες τιρκουάζ, όπως εύστοχα παρατήρησε ο κάνω τον κινέζο, ενθουσιώδης φμντσού, που ως φαίνεται προσπέρασε σε δέκατα δευτερολέπτου ακόμη κι όσα έγραψε πιο πάνω ο υπογράφων ως Α μαύρος άγγελος με πουά κορδονάκια και γαρύφαλλο στο πέτο, άμα λάχει υγ: ωραίο το μνημόσυνο στο (2). Να τα γράφετε μεταξύ σας να χαίρεστε και να ξεχνάτε ομαδικά. Γεμίσαμε ανέκδοτα σήμερα και «υπερεπαναστατικές μνήμες». Χαιρετισμούς κι από την Κατ(ερ)ίνα

από καποιος που ηταν στη Λαρισα 8/5 16/06/2004 11 μμ.


Γιατι κρυψατε τα σχολια μου, με ποιο σκεπτικο ??

...τους κρυψατε τα σχολια

από ο ιδιος 16/06/2004 11:08 μμ.


ετσι θα πατε μπροστα, ...ποιος ξερει ισως μια μερα ξεπερασετε και τους "συναδελφους" σας στα καθεστωτικα μμε...

από ο ιδιος 17/06/2004 2:21 μμ.


ΞΑΝΑΡΩΤΑΩ ΔΙΑΤΙ ΚΡΥΨΑΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΟΥ ??? ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ???

από ο ιδιος 17/06/2004 2:24 μμ.


απαντηστε αν σας εμεινε εστω μια σταλια αξιοπρεπειας

από αντιφουμαρίτας 17/06/2004 3:21 μμ.


άστο σύντροφε, πέσαν οι κουρτίνες και ο θίασος μεταφέρθηκε σε πιο ευάερα, ευήλια, ευρύχωρα μέρη διασκέδασης. Έπρεπε ήδη να' χεις καταλάβει ότι συνέχεια δεν θα υπήρχε και μην το παίρνεις προσωπικά. Συμβαίνουν κάτι τέτοια και στο ίντυ (βιαστικά ή εν θερμώ ψαλίδια). Το έργο το'χουμε δει και ξαναδεί και θα το ξαναβλέπουμε: " οι ενωσίτες ξανάρχονται" ένα πράμα Εδώ κάνουν πάρτι οι κνίτες, οι ροζ αριστεροί και ο κάθε πικραμένος, δεν θα κάναν και του λόγου τους. Ή αλλιώς: ο τεθνεώς δεδικαίωται Το καλοκαίρι προβλέπεται μούρλια κι από Σεπτέμβρη, ένας επίγειος παράδεισος περιμένει την ανυπόταχτη νεοελληνική κοινωνία Το μυαλό σύντροφε, το μυαλό, να το φροντίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε, το μόνο που έχουμε, θέλουμε δεν θέλουμε να έχουμε κάτι Κι ένα χαμόγελο ίσα τον ουρανό, στο πρόσωπο και στο μυαλό μας

από το μεγάλο ΓΙΑΤΙ 17/06/2004 6:55 μμ.


post image
1-Γιατί στην Ελλάδα δεν κατορθώθηκε να δημιουργηθεί μακρόβια,συμπαγές,μαζικότατη και με σημαντική κοινωνική επιρροή συσπείρωση α/@ σε πανελλαδικό επίπεδο; 2-Γιατί αυτό πέτυχε σε άλλες χώρες (π.χ. Ισπανία/F.A.I.,C.G.T.,CNT -Ιταλία F.A.I.,U.S.I.,unicobas)μεσογειακές και ανάλογου ταμπεραμέντου (υποτίθεται)και απέτυχε παταγωδώς στην Ελλάδα; 3-Γιατί τη τελευταία δεκαετία όσες προσπάθειες ορισμένων αναρχικών υπέρ μιας μαζικής οργάνωσης και σε ομοσπονδιακό επίπεδο δεν βρήκαν την ανταπόκριση που ήθελαν;Οι λόγοι ήταν "προσωπικοί" ή ιδεολογικοί-πρακτικοί; (ή τελικά,ΟΛΟΙ εμείς οι "ελλήν" αναρχικοί -νέοι και παλιοί- είμαστε απλώς ΜΕΓΑΛΟΕΓΩΪΣΤΕΣ ΜΑΛΑΚΕΣ;) υ.γ.=άχετο:καλύτερο πρότυπο αναρχικής οργάνωσης αποτελεί η ισπανική και γαλλική C.N.T.(καλά,βρίστε ή κοροϊδέψτε με!)

Εικόνες:

από (A) 17/06/2004 8:11 μμ.


OI ASFALITES KAI OI XAFIEDES TOYS, SAN TON MAYRO AGGELO, PROSPATHOYN NA MAS KANOYN NA FAGOY8OYME METAKSY MAS EN OPSI ANTIOLYMPIAKON PORION! TETOIO PIKRO FARMAKI STAZEI MONO APO TO STOMA ENOS XAFIE! THELOYN NA SPIROYN TH DIXONIA KAI THN PIKRIA METAKSY MAS! THELOYN OI SYNTROFOI THS AK NA MHN KATEVOYN STIS POREIES POY KALOYME EMEIS! KAI THELOYN EMAS NA MHN PAME SE OTI KALESEI H AK! H ROYFIANOI THS ASFALIAS MAS 8ELOYN DIASPASMENOYS OSTE OI GENITSAROI TON MAT NA MAS APOTELIOSOYN META STOYS DROMOYS! DEN THA TOYS PERASEI! H DIAFORES MAS EINAI POLY MIKRES MPROSTA SE OTI EXOYME KOINO! OLOI MAZI EIMASTE PIO DYNATOI! KREMALA STA AFENTIKA KAI STOYS XAFIEDES TOYS! H ALLHLEGGYH EINAI TO OPLO MAS! EMPROS SYNTROFOI! PISO ROYFIANOI!

από Θεός και Αφέντης 17/06/2004 9:02 μμ.


Ακόμα και αν δεν είναι χαφιέδες και είναι απλώς στενόμυαλοι μόνο κακό κάνουν

από Fu Manchu 18/06/2004 11:01 πμ.


Χάρη σε κάτι ηλίθιους τύπου πράσινος άλογος και μαύρος άγγελος, το ίντυ έχει γίνει κέντρο πληροφόρησης μπάτσων. Πραγματικά ρε παιδιά, το καλύτερο που έχουν να κάνουν οι μπάτσοι είναι να τσιγκλάνε τον πανύβλακα αυτόν και δώστου αρχίζει και δίνει ονόματα και γράφει περιστατικά που ενοχοποιούν κόσμο (ασχέτως αν λέει τέτοιες μπούρδες που ακόμα κι οι μπάτσοι θα γελάνε με τις ανακρίβειές του). Τελικά, επιβεβαιώνεται η αρχική μου εκτίμηση: ή είναι μπάτσος- οπότε ουδέν σχόλιον ή είναι ανόητος- ένα σχόλιο: Κλεάνθης Γρίβας, νευρολόγος ψυχίατρος, ό,τι πρέπει για παραισθήσεις με μαύρους άγγελους και ροζ ελέφαντες. ναι ρε φίλε, ούτε ένωση, ούτε ακ, τίποτα, ας είναι καλά οι lifestyle κάγκουρες με τα σκατοσυνθήματα, και υπάρχει α/α χώρος στην Ελλαδα. Φαντάζεσαι να μην υπήρχαν αυτοί οι ανύπαρκτοι; Μεγάλη απώλεια ρε παιδί μου...

από Fu Manchu 18/06/2004 11:18 πμ.


post image
Δε ντρέπεσαι ρε να βρίζεις τόσο ξεδιάντροπα από το διαδίκτυο; Ρε σεις του ίντυ, κόφτε τον τον άτιμο τον πράσινο άλογο/μαύρο άγγελο, είπαμε λέμε και κανέναν χαρακτηρισμό, αλλά αυτός το μόνο που κάνει είναι να προσβάλλει άνευ επιχειρημάτων. Που΄σαι ρε άγριε, γιατί δεν πας να τα πεις όσα λες εδώ και κατάμουτρα σε οποιους αναφέρεσαι;

Εικόνες:

από Αλ. από ΔΟ Ιντυ 18/06/2004 4:06 μμ.


Γιατί έλεος, μας διαβάζουν πολλοί. Σβήνω και τις απαντήσεις σε αυτό το σχόλιο...

από καποιος που ηταν στη Λαρισα 8/5 18/06/2004 5:26 μμ.


ΞΑΝΑΡΩΤΑΩ θα μου πειτε με ποιο σκεπτικο κρύψατε τα δικα μου σχολια προχθες ???

από Αγροφύλαξ Β' 18/06/2004 6:51 μμ.


Θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου σε όλους τους συμμετέχοντες σε αυτήν τη συζήτηση. Να συστηθώ πρώτα. Είμαι ένας απλός αγροφύλαξ Β', που ήθελα να δώσω εξετάσεις εσωτερικές στο Υπουργείο, για να καταταχτώ σε κάποιο άλλο τμήμα. Είχα ελπίδες να γίνω Αγροφύλαξ Α', και μόνον. Τώρα, με όλα αυτά που έμαθα εδώ, ευελπιστώ να καβατζώσω καμιά καρέκλα σε κάποια πιο σοβαρή υπηρεσία. Να 'στε καλά παιδιά, συνεχήστε έτσι. Θα βοηθήσετε έναν απλό πλην τίμιο δημόσιο υπάλληλο να βελτιώσει τη ζωούλα του. Αγροφύλαξ Β'

πότε έβγαζε η συσπείρωση αναρχικών εφημερίδα με τίτλο ΕΝΑΝΤΙΑ;οι υπόλοιπες εφημερίδες που αναφέρονται όπως ΔΟΚΙΜΗ,ΑΝΑΡΧΙΑ κ.α. γνωρίζει κανένας την ιστορία τους δηλαδη πότε κυκλοφορούσαν και άλλα σχετικά;

από Βου 11/11/2011 9:53 μμ.


 έβγαινε από το 1985 μεχρι το 1987. Αρχικά ήταν μια αντιεξουσιαστική εφημερίδα αλλά με την έξοδο των αντιεξουσιαστών και την είσοδο αρκετών αναρχικών έγινε καθαρά αναρχική. Μερικοί από τους αντιεξουσιαστές που εφυγαν από τη Δοκιμή συμμετείχαν αργότερα στην εναλλακτική εφημερίδα ΦΑΣΜΑ που δεν κρατησε όμως για πολύ. Με πρωτοβουλία της ΔΟΚΙΜΗΣ δημιουργήθηκε το 87 η Ένωση Αναρχικών που έβγαλε νεα εφημερίδα, με το όνομα ΑΝΑΡΧΙΑ. Μερικοί που αποχώρησαν από την Ενωση δημιούργησαν τη Συσπειρωση Αναρχικών που εβγαλε το ΄88 την εφημερίδα ΕΝΑΝΤΙΑ. Μετά την αποχώρηση αρκετών σταμάτησε η έκδοση του Ενάντια και η Συσπειρωση εβγαλε την εφημερίδα ΕΞΕΓΕΡΣΗ και σήμερα βγαζει την εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ. Μερικοί από τους αποχωρήσαντες της Συσπείρωσης έβγαλαν αργότερα το ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ και σήμερα βγαζουν τη ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ και ορισμενοι απο αυτούς που ήταν στην εφημερίδα ΑΝΑΡΧΙΑ είναι σημερα στη αντιεξουσιαστική εφημερίδα ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ. Οι περισσότεροι από όλους αυτούς ήταν  αρχικά στη ΔΟΚΙΜΗ.

από 90's 12/11/2011 7:20 μμ.


η ΕΝΑΝΤΙΑ πρέπει να είχε πολύ μικρή διάρκεια.δεν την είχα ακούσει άλλη φορά.η συσπείρωση αναρχικών που τότε την αποτελούσαν πολλά άτομα περισσότερα από ότι σήμερα έβγαλε την ΕΞΕΓΕΡΣΗ και το περιοδικό ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ γύρω στο 90'. η ΕΞΕΓΕΡΣΗ σταμάτησε να κυκλοφορεί και δημιουργήθηκε η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που δεν έβγαινε μόνο από την συσπείρωση αναρχικών αλλά υπήρχε ένας κύκλος σύνταξης που μέσα αρχικά ήταν συσπείρωση αναρχικών-αναρχική αρχειοθήκη (αθήνα),ξανά στους δρόμους-αναρχική αρχειοθήκη θεσσαλονίκης (θεσσαλονίκη),αναρχικός πυρήνας χαλκίδας,αναρχική παρέμβαση και διάφορες άλλες ομάδες που συμμετείχαν στη συνεργασία αναρχικών ομάδων και ατόμων για την κοινωνική αλληλεγγύη και την πολύμορφη δράση.μετά την διάλυση της συνέλευσης αυτής αλλά και των περισσότερων ομάδων που συμμετείχαν έχουν μείνει μόνο οι τρείς πρώτες ομάδες στην εφημερίδα.το ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ και η ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ είναι ακριβώς το ίδιος πράγμα.κάποια στιγμή έγινε μετονομασία και σήμερα έχεις τον τίτλο ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ.τέλη του 90' ξεκίνησε να βγαίνει από την συντακτική ομάδα των αλληλέγγυων αναρχικών (solidarios)-κύκλος της φωτιάς-κατάληψη λέλας καραγιάννη 37 κ.λ.δε νομίζω ότι έχει κάποια σχέση με τη συσπείρωση αναρχικών και τη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που γράφει ο πάνω.

στα τέλη του 95 ή αρχές 96 είχε κυκλοφορήσει και η εβδομαδιαία αναρχική εφημερίδα ΑΛΦΑ.

από @/ 12/11/2011 11:54 μμ.


  έβγαλε καποια τευχη την τριετία 1988-1991 και τότε ήταν που είχε κόσμο η Συσπειρωση. Η σημερινή "Μαυρη Σημαία" ειναι πραγματι μετονομασία του παλιού "Αναρχικού Δελτιου". Καποια από τα άτομα που τη βγαζουν ήταν όντως μαζί με αυτούς της Συσπειρωσης στο "Ενάντια" κι όλοι μαζί πριν ήτνα στην Ενωση Αναρχικών και την εφημερίδα "Αναρχία"  μαζί με μερικούς από αυτούς που σήμερα βγαζουν την "Βαβυλωνία". Η κοινή μήτρα όλων ήταν η 'Δοκιμή" κι από αυτήν προέρχονται οι εκδότες των σημερινων εντυπων. Για την ιστορία υπήρχαν επίσης η εφημερίδα "Άλφα" στα μεσα του 90, η "Αρενα" στα μεσα του 80 και ακόμη παλιότερα στις αρχες του 80 η "Αλληλεγγύη".

@/@

από Α/Α 17/11/2011 4:42 μμ.


ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΧΕΙ Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ.ΠΟΤΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗ ΜΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ?


οταν δημιουργηθηκε η αναρχικη αρχειοθηκη υπηρχε μια διαφορα με τη συσπειρωση γιατι συμμετειχαν και ατομα/ομαδες εκτος συσπειρωσης.τωρα ειναι το ιδιο ακριβως.

από @ 20/11/2011 8:05 μμ.


Μάλλον αναφέρεσε στη Συνεργασία στην οποία συμμετείχε η Συσπείρωση και άλλες ομάδες. Η Αναρχική Αρχειοθήκη αναφέρεται σε αυτό που λέει... Στην Αρχειοθήκη που λειτουργεί με βιβλία μπροσούρες κτλ αναρχικού περιεχομένου από την ομάδα αυτή... Υποθέτω δηλαδή αφού δεν είμαι μέλος...

από Α 20/11/2011 8:31 μμ.


την αρχειοθηκη την ειχε ανοιξει η συνεργασια και λειτουργουσε στα γραφεια της συσπειρωσης.τωρα ουτε συνεργασια υπαρχει ουτε οι ομαδες που ηταν εκει.η τελευταια που ειχε μεινει και διαλυθηκε ηταν η αναρχικη παρεμβαση.ραω αρχειοθηκη=συσπειρωση.

από Στήβ 28/11/2011 2:28 πμ.


Η εβδομαδιαία αναρχική εφημερίδα ΑΛΦΑ στα μέσα της δεκαετίας του 90 και ο χώρος του ναυτίλου στη Θεσσαλονίκη έχουν σχέση με την σημερινή Α.Κ.;Είναι συνέχεια τους;

 

από ναυτίλος=>ακ θεσσαλονίκης 28/11/2011 8:09 πμ.


οι περισσότεροι απ' τους "παλιούς" της ακ συμμετείχαν και στον ναυτίλο και απ' ότι ξέρω και στην εφημερίδα άλφα, χωρίς να ταυτίζονται τα τρία αυτά σύνολα.

από Αα 02/01/2012 10:50 μμ.


καποιοι απ' τους παλιούς της ακ (θεσ/νίκη) συμμετείχαν στο "ναυτίλο" και κάποιοι συμμετείχαν και στην Άλφα, αλλά αυτά τα 3 εγχειρήματα δεν σχετίζονται ιδιαίτερα μεταξύ τους. Η ακ (θεσ.) είναι συνεχεια της ΑΠΘ και του "Εκτός Νόμου" και η ακ της παλιάς Ένωσης και της "Αναρχίας"

από S. 05/01/2012 10:51 μμ.


άλλο είναι η ΑΚ Θεσσαλονίκης και άλλο η ΑΚ Αθήνας και η κάθε ΑΚ;ΑΚ δεν είναι όλες;

από πολυ νεος 06/01/2012 2:31 μμ.


Διαβασα καλα? ισχυει αυτο που λενε παραπανω για πορειες α/α με 10 - 15000 ατομα?

Που ειναι αυτες οι εποχες? Γιατι δεν ειμαστε ετσι πια ρε παιδια? Αν μας φαγανε οι προσωπικες διαφορες και οι εγωισμοι, τοτε πραγματικα ειμαστε κι εμεις αξιοι της μοιρας μας.

από Σαλονικιός παλιός 06/01/2012 3:32 μμ.


Από την εβδομαδιαία αναρχική εφημερίδα Άλφα περάσαν πολλές διαφορετικές τάσεις, δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες ( ή και "σύντροφοι" και "συντρόφισσες", καθώς υπήρχαν συνεχείς εντάσεις και διαφωνίες...). Κυκλοφορούσε από το 1994 μέχρι το 1998. Έβγαλε αρχικά τέσσερα δοκιμαστικά φύλλα για κριτική και προτάσεις από το χώρο και στη συνέχεια 142 φύλλα που διακινούνταν πανελλαδικά μέσω πρακτορείου στα περίπτερα. Οι πωλήσεις της κυμαινόταν από 1.500 ως 600 φύλλα. Ο πολυτασικός της χαρακτήρας ήταν προφανής: κείμενα που μιλούσαν για την αφορμαλιστική εξεγερσιακή οργάνωση αλλά και κείμενα αναρχοχριστιανών, κείμενα από τα Παιδιά της Γαλαρίας αλλά και από τον "Δαίμονα", κείμενα αναρχοσυνδικαλιστικά και αναρχοπάνκ, κείμενα υπέρ των θέσεων του Σανγκουινέτι και κείμενα ουσιαστικά υπέρ του ένοπλου, κείμενα φιλοσιτού αλλά και εργατίστικα κλπ κλπ.

Στα θετικά της ήταν ότι έφερε σε επαφή με τον αναρχισμό κόσμο σε πόλεις (και χωριά) εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, γεγονός που έπαιξε ρόλο στη δημιουργία στεκιών εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης και στην πανελλαδική δικτύωση του αναρχικού χώρου (...μερικές φορές η δικτύωση γινόταν ... εναντίον της Άλφα!). Επίσης έπαιξε ρόλο στη διεθνή δικτύωση του χώρου και στη γνωριμία με νέες (για τον ελλαδικό τουλάχιστον χώρο) τάσεις του αντιεξουσιαστικού κινήματος και της αυτονομίας. Είχε κάθε βδομάδα μια ενδιαφέρουσα σελίδα για την "ιστορία της ελευθερίας", είχε αρκετά διεθνή νέα και είχε δημιουργήσει την πρώτη αντιεξουσιαστική ιστοσελίδα στον ελλαδικό χώρο.

Στα αρνητικά της ήταν ότι λόγω του πολυτασικού της χαρακτήρα δεν κατάφερε να υιοθετήσει πολιτικές θέσεις σε σημαντικά πολιτικά ζητήματα, ενώ πάντα αντιμετωπιζόταν με καχυποψία γιατί συμμετείχαν σε αυτήν άτομα που είιχαν σχέσεις με την παλιά Ένωση Αναρχικών.

Από το Ναυτίλο (1996-2000) επίσης περάσαν άτομα από πολλές και διαφορετικές τάσεις. Κάποια μέλη του συμμετείχαν στην Πρωτοβουλία Αναρχικών Θεσσαλονίκης  (ομάδα συγγενής με την Ένωση Αναρχικών και λόγος που ο Ναυτίλος αντιμετωπιζόταν με καχυποψία όπως και η ¨Άλφα¨ - η Πρωτοβουλία Αναρχικών εξελίχθηκε σε ΑΚ Θεσσαλονίκης). Άλλα μέλη του Ναυτίλου συνέχισαν στη Μαύρη Γάτα, που είναι μια από τις βασικές ρίζες της σημερινής ΥΦΑΝΕΤ. Άλλες και άλλοι συμμετείχαν σε κινήσεις ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, ενάντια στα μεταλλαγμένα, για την αλληλεγγύη στους ζαπατίστας, στους μετανάστες κλπ. Με μια έννοια ο Ναυτίλος ήταν η μήτρα για τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους στη Θεσσαλονίκη (οι περισσότεροι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι στην πόλη δημιουργήθηκαν είτε από μέλη του, που μοιράστηκαν στη συνέχεια σε διαφορετικές τάσεις, είτε από "πολιτικούς αντιπάλους" του Ναυτίλου, που ήθελαν να δημιουργήσουν ελεύθερους κοινωνικούς χώρους με διαφορετικά χαρακτηριστικά).

από Soror Vulpes 06/01/2012 5:34 μμ.


"...ενώ πάντα αντιμετωπιζόταν με καχυποψία γιατί συμμετείχαν σε αυτήν άτομα που είχαν σχέσεις με την παλιά Ένωση Αναρχικών..."

 

μάλιστα... εκεί ακριβώς καταντήσαμε. να θεωρούμε δηλαδή:

 - ότι η Άλφα, παρ' όλη την ιδεολογική της ασάφεια... πολυσυλλεκτικότητα σε βαθμό κακουργήματος... και χωρίς κανείς βέβαια να παραγνωρίζει τη συμβολή της στο χώρο... καθώς κάθε συλλογικότητα έχει αδιαμφισβήτητα την αξία της, την ιστορία της, τη θέση της και τη σειρά της εδώ... υπό άλλες συνθήκες θα άστραφτε και θα βρόνταγε... αλλά, βλέπεις... είχε μια μικρή αδυναμία... να έχουν κάποιοι συμμετέχοντες σχέση με -φτου κακά- την παλιά Ένωση Αναρχικών. η οποία, να υποθέσω ότι είναι κάτι σαν τον τρισκατάρατο...

- ότι η παλιά Ένωση Αναρχικών, μόνο και μόνο επειδή κάποια γνωστά μέλη της συνέστησαν την ΑΚ, είναι εξ ορισμού ένα μόρφωμα δυσνόητο, προβληματικό, ακατονόμαστο εν τέλει, που αλίμονο αν κανείς το θυμηθεί και το εκθειάσει. διότι τώρα είναι άλλες οι αξίες και οι προτεραιότητες, και δεν υπάρχει λόγος να αναμοχλεύουμε παλιές καταστάσεις... εκτός βέβαια κι αν είναι να τις αμαυρώσουμε, οπότε ως δια μαγείας μας λύνεται η γλώσσα.

 

στην Ένωση δεν συμμετείχαν μονάχα κάποια ηγετικά στελέχη της ΑΚ. αλλά και πολλές συλλογικότητες και μεμονωμένα άτομα. κι ούτε ήταν ένα αλύγιστο, μονοδιάστατο μόρφωμα. αντιθέτως, υπήρξαν τάσεις μέσα της που, ακόμα και σήμερα, είναι δύσκολο να ξεπεραστούν... καθότι συνδύαζαν την πρωτοποριακότητα, τον ριζοσπαστικό λόγο, την επιχειρησιακή αρτιότητα και την άριστη συγκρότηση. το έμπρακτο ενδιαφέρον για τα κοινά, η ζύμωση με τον κόσμο, ο συνδικαλισμός, αλλά και ο εμπλουτισμός της καθημερινότητας με συλλογικές δραστηριότητες δεν ήταν ανάγκη, τότε, και κατά τη γνώμη πολλών, να διαχωριστούν από την αντιβία. πράγμα που καμία σχέση δεν έχει με ορισμένες λογικές άλλων, πολύ συγκεκριμένων συμμετεχόντων στην ΑΚ, καλά να 'ναι οι άνθρωποι και να προχωρούν κατά πώς νομίζουν.

 

εντάξει οι νεότεροι... ζουν τις δικές τους καταστάσεις, μέσα από τις δικές τους συλλογικότητες... και δεν το ψάχνουν και πολύ... αλλά κάποιοι μεγαλύτεροι... τέτοια εμπάθεια... και αγωνία... αφού το ζητούμενο, υποτίθεται ότι είναι η πολυσυλλεκτικότητα... γιατί άραγε να μην επισημαίνεται ποτέ το προφανές... ότι δηλαδή η Ένωση Αναρχικών δεν ήταν μικρομάγαζο κανενός... κι ότι στο μεγαλύτερο μέρος της δεν ήταν αυτό που σήμερα παρουσιάζεται από ορισμένα άτομα και σχήματα...

 

προσοχή λοιπόν... ας μην παραποιούμε άθελά μας (ή ηθελημένα, ποιος ξέρει τάχατες) την ιστορία του χώρου. δεν βγάζει σε καλό να μαθαίνουν οι νεότεροι μισές (και λιγότερο από μισές) αλήθειες...

 

από Στήβ 06/01/2012 11:50 μμ.


Άν είναι έτσι όπως τα λέει ο παραπάνω για κείμενα απ'όλο τα φάσμα του χώρου θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να βάλουν τα φύλλα της εφημερίδας κάποιες σελίδες που ασχολούνται με ψηφιοποιήσεις βιβλίων όπως για παράδειγμα το anarxeio κλ


δεν είναι ακριβές και αποτελεί, για να μη δώσω άλλο χαρακτηρισμό, υπερβολικό ισχυεισμό. Υπήρχαν ομάδες που δεν έγραφαν στην ΑΛΦΑ αλλά ούτε κι αναφερονταν ποτέ απο αυτήν.   

...

από . 07/01/2012 10:09 πμ.


Στο κείμενο δεν αναφέρει ότι στην Άλφα "υπήρχαν δημοσιεύσεις από όλο το φάσμα του χώρου" αλλά ότι κατά καιρούς συμμετείχαν άτομα από πολλές τάσεις. Είναι αυτό υπερβολικός ισχυρισμός;

Φυσικά υπήρχαν ομάδες που δεν έγραφαν στην Άλφα. Μπορούσαν να γράψουν, αλλά επέλεγαν να μην το κάνουν. Όπως και σήμερα υπάρχουν ομάδες που δεν αναφέρονται στο indymedia και έχουν βγάλει και κείμενα με τα οποία απαγορεύουν στο indymedia να αναφέρεται σε αυτές...

από Στήβ 08/01/2012 11:49 μμ.


Την εφημερίδα ΑΛΦΑ ποιοί την έβγαζαν;

 


γιατί το είχαν ζητήσει οι ίδιες όπως εχουν κανει σήμερα καποιες με το Ιντυμίντια; Πρωτη φορα το ακούω.

από @ 09/01/2012 8:07 μμ.


εν πολλοίς οι πρόγονοι των ομάδων που έχουν ζητήσει το ίδιο από το indymedia

από @ 09/01/2012 11:52 μμ.


Δεν δηλώνουν αναρχικές αλλά αυτόνομες/μαρξιστικές...

από Ενας απο τους ιδρυτες 11/01/2012 3:12 μμ.


Το αλφα το ξεκίνησαν ατομα απο το περιβάλον των καταλήψεων απο αθηνα και θεσσαλονικη και καποιους άλλους αναρχικους συντροφους, αυτο κρατησε για τον πρωτο χρονο έκδοσης. Σε αυτη την διαρκεια υπήρχε μια σοβαρότατη κριση με καποιους απο τον κυκλο της αυτονομίας, με αποκορυφωση μια πολυ έντονη σκηνη στην Αμαλίας. Απο τότε στην ουσία άρχησε και ο μονόπλευρος διαχωρισμός των αυτόνομων απο τις κοινες εως τοτε διαδικασιες και τον συντονισμό που υπήρχε, στην ουσια διαταράχθηκαν ακόμα και οι φιλικές σχεσεις μεταξυ των ατόμων. Εκτος απο αυτη την πρωτη ταση της αυτονομίας που αργότερα εξελήχθηκε στους βανδαλους κλπ μητροπολιτικους, η εφημεριδα διατηρουσε αριστες σχεσεις με όλες τις ομαδες του κινηματος και απολαμβανε της πληρης αποδοχής και στηριξης του. Η ένωση μπηκε στο αλφα μετα απο αυτη την  πρωτη χρονια αλλα εγω δεν ειμουν πια στην ομαδα

από εμείς γράφαμε 11/01/2012 5:33 μμ.


... αν και άτομα αυτής της τάσης προσπάθησαν να ελέγξουν την πολιτική"γραμμή" της εφημερίδας -σε κάποια "κρίσιμα" γεγονότα- η οποία εκφραζόταν κυρίως από το πρωτοσέλιδο. Υπήρξαν συγκρούσεις, διαφωνίες και αποχωρήσεις στη διάρκεια ύπαρξης της εφημερίδας. Τελικά αποχώρησαν και οι τελευταίοι "φιλοένοπλοι" και πλέον ήταν σαφής η στροφή της εφημερίδας στην κοινωνική αναρχία. Τα τελευταία φύλλα έβγαιναν από τη Θεσσαλονίκη, με ελάχιστα άτομα στην Αθήνα. Όταν όμως η Θεσσαλονίκη αποφάσισε να σταματήσει την έκδοση, η εφημερίδα έκλεισε.

από Στήβ 11/01/2012 6:53 μμ.


Ποιά ένωση μας λες;Η ΑΛΦΑ εκδόθηκε τέλη 95 με αρχές 96 ήταν εβδομαδιαία και κράτησε για κάποιο καιρό.Η ένωση ξέρεις πόσα χρόνια πριν είχε διαλυθεί;

από π@λιός 13/01/2012 11:49 μμ.


για το σχόλιο 1368300:μήπως θες να πείς για την ΔΟΚΙΜΗ;

από S. 18/08/2012 6:32 μμ.


Σύμφωνα με τα όσα έχουν γράφτει για την εφημερίδα ΑΛΦΑ,στο σχόλιο 1367015,η εφημερίδα αυτή ήταν η πιο πολυσυλλεκτική αναρχική εφημερίδα.

από π@λιός 27/04/2013 2:53 πμ.


Μιας κι έγινε λόγος για έντυπα του χώρου:

Λογότυπο εντύπου ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

 

Τελευταίο τεύχος εντύπου ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

 

 

Τελευταίο τεύχος εντύπου ΕΞΕΓΕΡΣΗ

από εν@ς 22/07/2014 12:35 πμ.


Τελικά δε μάθαμε ποιά ήταν ουσιαστικά η διαφωνία των συντρόφων που αποχώρησαν απο την Ε.Α. και δημιούργησαν την "συσπείρωση αναρχικών"...

από προς τι η επιμονή 22/07/2014 11:49 πμ.


Σε τι αποσκοπούν αυτές οι ερωτήσεις μέσω δημόσιου φόρουμ, ενώ μπορεί όποιος θέλει να βρει κάποιο σύντροφο και να το συζητήσει από κοντά, ιδιωτικά, χωρίς να ακούνε/καταγράφουν οι πάντες τη συζήτηση;

από λεφθερί(Α) 22/07/2014 1:42 μμ.


Μια συζητηση που ξεκίνησε πριν 10 χρόνια πως μπορεί να παρακολουθηθεί και να έχει νόημα; Και τι είδους ερώτηση είναι το "ποιοί"; Τα πολιτικά χαρακτηριστικά της Συσπ. μπορεί να τα διακρίνει κάποιος διαβάζοντας τα κείμενα τους, υπάρχει κάποιο άλλο νόημα στο ποιοί; Θα πρότεινα να άνοιγε μια άλλη συζήτηση με αναφορά ίσως σε αυτή και με λίγο πιο επίκαιρη θεματολογία. "Τι ακριβώς είναι αυτό που λέμε χώρος, και πως οργανώνεται μετά από 30 χρόνια αποτυχίας στο θέμα της γενικότερης οργάνωσης του.". Γιατί από το 2004 μέχρι σήμερα έχουν επιδιωχθεί προσπάθειες με αυτό το σκεπτικό και συνεχίζονται ίσως. Με την ανάλυση γιατί απέτυχαν και πως αυτές που απέτυχαν θα μπορούσε να γίνει πιο συγκεκριμένο το σκεπτικό τι απομένει να κάνουμε και ποιές είναι οι επιλογές μας. Το να επιδιώκουμε λάθη που έχουν επαναληφθεί στο παρελθόν δεν έχει νόημα.

από ένας που θυμάται πολύ καλά 28/07/2014 11:05 μμ.


Επιτέλους συνειδητοποιείστε ότι σας έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου οι εταιρείες παροχής Internet και έχετε μπει σε μια φάση που νομίζετε ότι το Internet είναι για τα πάντα και πάντα και παντού. Ο καινούργιος θεούλης.

Δεν έχουν θέση σε δημόσιο φόρουμ πληροφορίες και λεπτομέρειες για δράση ανθρώπων που αν ήθελαν θα είχαν κάνει μόνοι τους δημοσίευση.

Πόσο πιο απλά πρέπει να σας το εξηγήσει κάποιος για να κόψετε αυτό το καταναλωτικό τριπάκι;

από ένας που δεν αρκείται στο θυμικό 28/07/2014 11:36 μμ.


"Κάποια πράγματα δεν είναι για να συζητιούνται στο Internet"

δεν θελω να μακρηγορήσω και να πω ολη την ιστορία των επιστολών που εστάλησαν ανα τους αιωνες και σήμαναν, με τις ιδεες που κουβαλουσαν μαζι τους, την εξέλιξη των κινημάτων και της αντίστασης στην αρχαία εξουσία. Δεν θέλω να πω για την επικοινωνία, που στις μερες μας είναι ετη φωτος πιο γρήγορη απο κεινα τα κίτρινα γράμματα των παλιότερων απο εμας επικοινωνων της αναζήτησης της αλήθειας. Θα πω για τον φοβο ... τον φοβο της σκυτάλης που κουβαλαμε μεσα ΚΑΙ απο το ιντερνετ. Οπως και τοτε ετσι και τωρα η ανωνυμία παιζει τα παιχνιδια της. Οπως επισης και η γνωμη του καθενος απο εμας βαραινει τις συνειδήσεις μας και πολλες φορες τις εκμηδενίζει. Το ιντερνετ ειναι ενα εργαλειο οποιος δεν αντιλαμβανεται την χρησιμότητά του ειναι πιθανο να βλαψει το κίνημα (γράφοντας ανακρίβειες π.χ). Αυτο ομως δεν μπορει να σταματήσει την συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων στην ζύμωση μεσω του καναλιού αυτού. Αυτα που πρεπει να συζητούνται στο ιντερνετ οι περισσότεροι απο εμας ξέρουμε ποια ειναι, και μην υποβαθμίζετε το υποκείμενο. Ζουμε την επανασταση της πληροφοριας μαζι με τα μύρια "κακα" που φέρνει, φερνει και ενα "καλο" ..το οτι μπορουμε ολοι να συμμετέχουμε σε μια μεγαλη συζήτηση που μπορει να εξασφαλίσει πως δεν θα κανουμε τα ιδια λαθη και παράλληλα πως θα εντοπίσουμε την αληθεια αναμεσα απο τους μυθους του παρελθόντος, που φτιάχτηκαν απο την έλλειψη της ίδιας της επικοινωνίας μεταξύ μας .

από @ 29/07/2014 12:24 μμ.


Οι ολιγάρχες επένδυσαν στην τεχνολογία και ελέγχουν την πληροφορία και τη ροή της σε όλο τον πλανήτη. Έχουν στα χέρια τους όλες τις υποδομές.

Επανάσταση της πληροφορίας θα δεις όταν οι λαοί ελέγχουν τις υποδομές.

Όταν για παράδειγμα δεις κινηματικό search engine, για να σου δώσω ένα παράδειγμα.

από στον κοσμο σας 29/07/2014 9:57 μμ.


εδω και μια δεκαετια ο κοσμος εχει ερθει τουμπα οσο αφορα τη διαθεση της πληροφοριας και εσυ αν δε δεις κινηματικο search engine δεν θα καταλαβεις τιποτα


Γιατί αυτή τη στιγμή η Google για παράδειγμα σου δίνει ό,τι αποτελέσματα θέλει.

Μπορεί να εξαφανίσει όποια σελίδα γουστάρει και να μη δώσει λογαριασμό πουθενά.

Τράβα ψάξε στα φόρουμ των webmasters να δεις συζητήσεις που γίνονται για το θέμα.

από @ 17/02/2015 8:22 μμ.


μετα την διαλυση της ενωσης το 90 εγινε αλλη προσπαθεια για επεναδημιουργια της η για κατι καινουργιο?

από @ 17/02/2015 8:42 μμ.


μηπως εχει κανενας το κειμενο που αφορα τον αναρχικο χωρο στην ελλαδα απο το ιστορικο λεξικο του εργατικου κινηματος του γ.αλεξατου?


αναρχίσμός. Ιστορικό ρεύμα του εργατικού κινήματος, που οι ρίζες του βρίσκονται σε παλιότερες εποχές αγροτικών εξισωτικών κι αντιεξουσιαστικών κινημάτων. Δια- μορφώθηκε θεωρητικά απ' τα μέσα του 19™ αιώνα, με την καθοριστική συμβολή του Προυντόν και του Μπακούνιν. Βάση της θεωρητικής του συγκρότησης αποτελεί η θέση πως η ύπαρξη πολιτικής εξουσίας και κρατικού μηχανισμού αποτελεί εμπόδιο στην ολόπλευρη ελεύθερη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας. Το κράτος, ως όργανο της κυρίαρχης τάξης, πρέπει να καταργηθεί (κατά τη μεγάλη πλειονότητα των αναρχικών, μετά από βίαιη επανάσταση) και να αντικατασταθεί από νέες μορφές ελεύθερης συμμετοχής όλων των μελών της κοινωνίας στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τα κοινά ζητήματα, ενώ παράλληλα πρέπει να καταργηθεί και η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και να αντικατασταθεί από κομμουνιστικές μορφές οργάνωσης της παραγωγικής διαδικασίας και της διανομής των αγαθών. Οι αναρχικοί είναι αντίθετοι τόσο στη συμμετοχή στους αστικούς πολιτικούς θεσμούς, άρα και στη συγκρότηση και λειτουργία εργατικών κομμάτων, όσο και στην αντικατάσταση του αστικού κράτους από οποιοδήποτε "εργατικό", το οποίο θεωρούν πως μοιραία θα εξελιχθεί σε νέο όργανο κοινωνικής καταπίεσης.

Ο α. στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα οι αναρχικές ιδέες άρχισαν να προπαγανδίζονται απ' το 1860 και διαδόθηκαν μεταξύ μικρών κύκλων εργατών και διανοουμένων απ' τα μέσα της δεκαετίας του 1870, κυρίως στην Κεφαλονιά, την Πάτρα, την Αθήνα και τη Σύρο. Σημαντική, για τα μέτρα του μικρού νεαρού εργατικού κινήματος της Ελλάδας, ήταν η ανάπτυξη του αναρχικού κινήματος κατά την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα, κυρίως στην Πάτρα, τον Πύργο, την Αθήνα και το Λαύριο. Οι αναρχικές ομάδες της περιόδου αυτής ανέπτυξαν δραστηριότητα στην κατεύθυνση της προπαγάνδισης αναρχικών και σοσιαλιστικών ιδεών, με διακριτό το ρεύμα του αντιεξουσιαστικού χριστιανοσοσιαλισμού, καθώς και στην οργάνωση εργατικών συνδικάτων και τη διεξαγωγή διεκδικητικών αγώνων. Στην Πάτρα και τον Πύργο το αναρχικό ρεύμα συνδέθηκε και με τους σταφιδοπαραγωγικούς πληθυσμούς, αλλά υποχώρησε και διαλύθηκε προς τα τέλη της δεκαετίας, ως αποτέλεσμα της καταστολής, μετά από ενέργειες ατομικής τρομοκρατίας και ως συνέπεια της σταφιδικής κρίσης και της αραίωσης του αγροτικού πληθυσμού. Αναρχικοί δραστηριοποιήθηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα, στην Αθήνα, το Λαύριο και τον Βόλο. Οι τελευταίοι εκφραστές αναρχικών απόψεων, μεταξύ των οποίων και ο Στέλιος Κουχτσιόγλου, αντιπαρατέθηκαν στην πολιτική του ΣΕΚΕ και προχώρησαν, απ' τις αρχές της δεκαετίας του 1920, σε συνεργασία με τον συντηρητικό συνδικαλισμό. Έκτοτε και επί σειρά δεκαετιών, το αναρχικό ρεύμα στην Ελλάδα εξαφανίζεται. Καθοριστικό ρόλο σ' αυτό έπαιξε το γεγονός ότι η ανάπτυξη ισχυρού εργατικού κινήματος απ' τη δεκαετία του 1920, συνδέθηκε με την ύπαρξη του ΚΚΕ, το οποίο πρόβαλε μια επαναστατική πολιτική σε προοπτική που φαινόταν ρεαλιστική, καθώς αναφερόταν στη νικηφόρα Ρωσική Επανάσταση και στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ένωση.

Η αναγέννηση του αναρχικού κινήματος. Ο αναρχισμός ξανακάνει την εμφάνισή του με τη συγκρότηση μικρών αντιεξουσιαστικών κύκλων, στα τελευταία χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας, κάτω απ' την επίδραση της αναγέννησης των αναρχικών ιδεών στη Δυτική Ευρώπη, στο πλαίσιο της νεολαιίστικης αμφισβήτησης που γέννησε η έκρηξη του Μάη 1968. Αντιστοίχως, το νέο αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα που αναπτύσσεται απ' τα τέλη της δεκαετίας του 1970, έχει ανάλογα αμφισβητησιακά νεολαιίστικα χαρακτηριστικά. Στην επανεμφάνιση του αναρχικού κινήματος σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν εκδότες αντιεξουσιαστικών έργων, όπως ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, ο Γιώργος Γαρμπής, ο Νίκος Μπαλής, ο Λεωνίδας Χρηστάκης κ.ά. Το νέο αναρχικό κίνημα συχνά εμφανίστηκε με απροσδιόριστα τα όριά του προς συγγενικές τάσεις της Αυτονομίας και του σιτουασιονισμού, στο πλαίσιο του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού χώρου. Από τότε έχει υπάρξει μεγάλο πλήθος ομάδων με αναρχικές ή γενικώς αντιεξουσιαστικές αναφορές. Κύριο χαρακτηριστικό του χώρου υπήρξε η πολιτιστική και πολιτισμική αντίσταση, η γενικευμένη κριτική στην καθημερινή ζωή στον καπιταλισμό και η επικέντρωση της κριτικής και της δράσης ενάντια στην κρατική καταστολή και τους μηχανισμούς της. Η δραστηριότητα του αναρχικού κινήματος αντιμετωπίστηκε συχνά με αστυνομική καταστολή, με αποκορύφωμα τις δολοφονίες από αστυνομικούς των Μιχάλη Καλτεζά, Μιχάλη Πρέκα και Χριστόφορου Μαρίνου, στα μέσα της δεκαετίας του 1980, τις ποικίλες διώξεις άλλων (που αποκλήθηκαν "συνήθεις ύποπτοι") και τις μαζικές συλλήψεις εκατοντάδων αναρχικών που είχαν καταλάβει το Πολυτεχνείο το 1995. Ιδιαίτερα έντονη είναι η εκδοτική δραστηριότητα του νέου αναρχικού κινήματος. Εκτός απ' τις εκδόσεις "Διεθνής Βιβλιοθήκη", "Ελεύθερος Τύπος" κλπ., μεγάλος αριθμός βιβλίων έχει βγει κι από μικρότερους εκδοτικούς οργανισμούς, καθώς και από διάφορες ομάδες του χώρου. Έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς και πλήθος εφημερίδες και περιοδικά, συνήθως βραχύβια. Τα σημαντικότερα απ' αυτά είναι ο "Αναρχικός", η "Αναρχία", "Ο Κόκορας που λαλεί στο σκοτάδι", ο "Σπάστης", "Τα άνθη του κακού", η "Αλφα", η "Διαδρομή ελευθερίας", η "Βαβυλωνία", η "Επί τα Πρόσω" κλπ.Το νέο αναρχικό κίνημα έχει επικριθεί απ' τις δυνάμεις της Αριστεράς, κυρίως της κοινοβουλευτικής και ιδιαίτερα απ' το ΚΚΕ, αλλά και από τμήματα του εξωκοινοβουλευτικού χώρου, για δράση "προβοκατόρικη". Θεωρείται πως η εμμονή στη χρησιμοποίηση βίαιων μορφών πάλης και μάλιστα κατά τη διάρκεια μαζικών λαϊκών κινητοποιήσεων και ανεξάρτητα απ' τις προθέσεις των μαζικών φορέων που τις διοργανώνουν, λειτουργεί ως πρόσχημα για την ένταση της κρατικής καταστολής ενάντια στο μαζικό κίνημα. Στις γραμμές του αναρχικού κινήματος έχουν διαμορφωθεί ρεύματα με σαφή διαφορετικό προσανατολισμό. Το πλέον συγκροτημένο που εκφράζεται απ' την Αντιεςουσιαστική Κίνηση και έχει σχεδόν πανελλαδική οργανωτική διάρθρωση, προσανατολίζεται στη σύνδεση με το εργατικό και λαϊκό κίνημα, δεν απορρίπτει την τακτική συνεργασία με άλλες δυνάμεις και κυρίως με την άκρα Αριστερά και καταδικάζει δραστηριότητες που χαρακτηρίζει σαν άσκοπη χρήση βίας. Στον αντίποδα αυτής της αντίληψης συγκροτείται ο διάσπαρτος χώρος του "Black Block", που χαρακτηρίζεται απ' τον έντονα συγκρουσιακό χαρακτήρα του και την απόρριψη κάθε συνεργασίας με οποιαδήποτε απ' τις τάσεις της Αριστεράς. Κυριότερη έκφραση αυτής της τάσης είναι η Συσπείρωση Αναρχικών. Πέρα απ' τις δυο αυτές τάσεις υπάρχει και το ρεύμα του πολιτιστικού-πολιτισμικού α., που επικεντρώνει τη δράση του στην έμπρακτη αναζήτηση μορφών εναλλακτικών τρόπων ζωής.

από @ polis 18/02/2015 2:21 πμ.


ορίστε όλο το βιβλίο..

αν και μου είχε πει ο ίδιος ο Αλεξάτος ότι γενικά έχει κάποια λάθη..

νομίζω ότι το βιβλίο είναι θησαυρός ειδικά λογω της δομής λεξικού που έχει..

από @ 18/02/2015 5:16 μμ.


που ειναι φιλε polis?

από @ 28/02/2015 5:03 μμ.


το σχολιο αυτο ειναι η μια αποψη χωρις να ξερεις τον αντιλογο και την αλλη γνωμη. τα συγκεκριμενα "φιλοενοπλοι αναρχοσταλινες κλπ" που λες ειναι η αποψη ανθρωπων που ειχαν ερθει εκεινη την περιοδο σε συγκρουση με την ενωση αναρχικων για διαφορους λογους. συγκεκριμενα καποιες μικρες ομαδες του χωρου που απο επιλογη τους εμειναν εξω απο την ενωση και ενας γνωστος αναρχικος εκδοτης που εχει αποψη για τα παντα χωρις να συμμετεχει τους ειχαν βγαλει αυτον τον χαρακτηρισμο ενω δεν συμμετειχαν ουτε στο α πανελλαδικο συνδεριο αναρχικων ουτε και στην ενωση μετα το συνεδριο. η ενωση ειχε απαντησει στους χαρακτηρισμους τοτε με υπονοουμενα για το συγκεκριμενο ατομο οτι πλουτιζει απο τους αναρχικους κ.α. αυτα μπορεις να τα βρεις στο πρωτο τευχος της εφημεριδας αναρχια και σε αλλα εντυπα της τοτε εποχης η μπορεις να ρωτησεις ανθρωπους που συμμετειχαν στην ενωση.

από Γ 01/03/2015 8:06 μμ.


Λάθος μέρος διάλεξες για να αναζητήσεις τη μικροϊστορία της Ένωσης Αναρχικών. Εξ αιτίας των παθών είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις ένα σχετικά ασφαλές συμπέρασμα. Αυτό θα το εξάγεις με κόπο διαβάζοντας τα έντυπα της, έχοντας το πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό πλαίσιο της εποχής (καρδιά της μεταπολίτευσης-αρχή παγκόσμιων αλλαγών) αλλά και με πολλές συνεντέυξεις που θα έχεις (αν τα καταφέρεις) από τους λίγους πρωταγωνιστές της που σήμερα ακόμα ζουν και άλλοι είναι ενεργοί πολιτικά και άλλοι όχι. Λυπάμαι που το λέω αλλά ό,τι και να σου πούμε και να γράψουμε επί δικαίων και αδίκων και θα είναι: ή πολύ λίγο ή το χειρότερο θα είναι η εντελώς υποκειμενική μας κατάθεση. Προσπαθώ ελαχίστως να υποβοηθήσω την έρευνά σου: Όσον αφορά το πλαίσιο της εποχής επί τροχάδην και συνοπτικά: 1)Κοσμοϊστορικές αλλαγές στην ΕΣΣΔ και στην ανατολική Ευρώπη (περεστρόικα-Γκλάσνοστ) που μέχρι και το 90 γίνονται ραγδαίες μέχρι και την πτωση του Τείχους 2)Σκάνδαλο Κοσκωτά (και άλλα σκάνδαλα) και αρχή του τέλους της μεταπολίτευσης 3)Διαδικασίες αποσύνθεσης των Βαλκανίων και της Γιουγκοσλαβίας ιδιαίτερα 4)κρίση στο Αιγαίο, Νταβός (Παπανδρέου-Οζάλ) 5)Έντονες κοινωνικές αλλαγές προς το καταναλωτικό-παρασιτικό μοντέλο 6)Κρίση της αριστεράς διεθνώς και εγχώρια 7)Οικολογικό ζήτημα-Τσέρνομπιλ-ανάδειξη του οικολογικού χώρου στην Ελλάδα 8)πρώτες ενδείξεις υπερίσχυσης ενός νεοφιλελεύθερου μοντέλου στην οικονομία και πολιτικού αυταρχισμού στην πολτική. Αυτά τα ολίγα, γενικώς. "Ειδικά" τώρα: 1)Αναζήτηση ενός μέρους του χώρου, ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ να πρωταγωνιστήσει σε κοινωνικές αλλαγές 2)εφημερίδα Δοκιμή (1985-1987) και ηγεμονική της λειτουργία (μην παρεξηγήσεις το "ηγεμονική" δεν εννοώ εξουσιαστική απλά δεν υπήρχε άλλος πόλος πιο ενεργός) 3)Ανυπαρξία προταγμάτων και κατίσχυση του αποδομισμού και του ετεροκαθορισμού 4)Η νεολαία ως το νέο υποκείμενο-αντικατασταλτικό γενικώς 5)Φλερτ με τη μορφή κι όχι το περιεχόμενο της τότε παράνομης δραστηριότητας εκ μέρους οργανώσεων (δεν ξέρω πώς να το πω καλύτερα) 6)Συγκεντρωτισμός της δράσης στο ιστορικό κέντρο των Αθηνών.

Αυτά κι άλλα πολλά. Εύχομαι να βγάλεις άκρη. Με ειλικρινείς χαιρετισμούς. Έβγα από δω και ψάξε. Διάβασε, Ρώτα πρόσωπο με πρόσωπο, Μάθε. Δεν θα ξαναμπώ σ' αυτή την ανάρτηση, άρα δεν θα απαντήσω σε κάποια ερώτηση ή σε κάποια απαράδεκτη παρέμβαση.

Γ

ΥΓ: Συνομήλικοι μου, της δεκαετία του 80 να είστε πιο ευγενικοί όταν μιλάτε μπροστά στα παιδιά.

 
 

από G 02/03/2015 10:25 πμ.


Τι νόημα έχει;

 

Αλήθεια, όπως λέει και ένας ποιο πάνω τι νόημα έχει αυτή η συζήτηση μετά από μια δεκαετία ; Σε αυτή τη συζήτηση σκόπιμα δεν είχα εμπλακεί, άλλα τώρα το έχω μετανιώσει, για τον λόγο του ότι δεν έχει γραφτεί κάτι για την ιστορία του κινήματος τα τελευταία σχεδόν 40 χρόνια σύγχρονης παρουσίας του στην Ελλάδα και χρειάζεται να ενημερωθούν όσοι – όσες το θέλουν για να δουν επιπλέον - αν τους ενδιαφέρει - ότι εκτός από την κινηματική ιστορικότητα τα προβλήματα και οι ανεπάρκειες του κινήματος εδώ και δεκαετίες παραμένουν τα ίδια και σαν τον ατέρμονα κοχλία που στριφογύριζε γύρω από τον εαυτό του, δεν έχουν ούτε αρχή ούτε τέλος.

Τα περισσότερα που έχουν γραφεί γύρω από την ιστορία του κινήματος βρίθουν από υποκειμενισμό καιεικοτολογία, όπως και η συζήτηση εδώ. Ακόμη και μια πανεπιστημιακή μελέτη διδακτορική διατριβή που έχω διαβάσει βρίθει και αυτή από ανακρίβειες και ελλείψεις, ψάχνω το μειλ αυτού που την έχει γράψει (επειδή θέλει να την εκδώσει σε βιβλίο) για να του πω να διορθώσει και να συμπληρώσει κάποια πράγματα γιατί έχει μονόπλευρη ενημέρωση και δεν το βρίσκω.

 

1. Είμαι στον λεγόμενο χώρο από το 1979 και μέχρι πέρσι κινηματικά ενεργός όπως καταλαβαίνετε έζησα πολλά, επίσης ήμουν συνιδρυτής της Ένωσης μαζί με την ομάδα που συμμετείχα τότε και ήμασταν η πρώτη ομάδα μαζί με την ομάδα Δραπετσώνας – Κερατσινίου που φύγαμε από την ένωση για πολιτικούς λογούς, (προτού τα γεγονότα της Καλογρεζας) χωρίς να προκαλέσουμε διάσπαση, πριν ακόμα και από την μετέπειτα συσπείρωση. Η συσπείρωση δεν υπήρχε στην ένωση, δημιουργήθηκε από άτομα και κάποιες ομαδοποιήσεις που διασπάστηκαν από την ένωση και έγινε και αυτή μια Ένωση. Επίσης χωρίς περιαυτολογία ήμουν ένας από αυτούς που συνέταξαν της αρχές της Ένωσης, ορίστηκα για αυτό μαζί με άλλους συντρόφους από την γενική συνέλευση του συνεδρίου και το κείμενο αρχές- θέσεις το φέραμε στην γενική συνέλευση στο τέλος του συνεδρίου για συμπλήρωση, τροποποίηση και έγκριση.

 

Να ξέρετε πάντως, ότι η δημιουργία της Ένωσης Αναρχικών Ομάδων και Ατόμων έκφραζε κάποιες ανάγκες και δεν έγινε επειδή κάποιοι δεν είχαν κάτι άλλο καλύτερο ή χειρότερο να κάνουν, τα περί ενόπλου η άοπλου κλπ είναι μεγάλες μπαρούφες. Επίσης να προσθέσω ότι η πρώτη ομάδα που έφυγε πριν ακόμη δημιουργηθεί η Ένωση, κατά την διάρκεια του συνεδρίου, ήταν η ομάδα από την Πάτρα γιατί διαφώνησε όταν άρχισε η συζήτηση για την κοινωνική απεύθυνση και σε ποιο κοινωνικό υποκείμενο θα απευθυνόμαστε. Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο εδώ, ανοίξτε ένα νέο νήμα και θα συμμετέχω και να ξέρετε ότι εδώ στο indymedia παρεμβαίνω επώνυμα οπότε αναλαμβάνω και την ευθύνη αυτών που γράφω. Παρεμπιπτόντως στην Πάτρα (που συμμετείχα) δεν έγινε συνέδριο άλλα συνάντηση (συμπόσιο) πανελλαδική των αναρχικών το 1986, δεν είναι του παρόντος να εξηγήσω την διάφορα μιας χαλαρής συνάντησης από ένα συνέδριο και μάλιστα οργανωτικό, το πρώτο συνέδριο αναρχικών στη Ελλάδα είναι αυτό που δημιουργήθηκε η Ένωση .

 

2. Μια μπαρουφολογία που ακούω ή διαβάζω συνέχεια αυτό τον καιρό και αναπαραγάγεται και από πολλούς νεο αναρχικούς (λόγω του ότι είναι η αριστερά στην κυβέρνηση) , είναι ότι εμείς οι αναρχικοί την περίοδο που ανάλαβε το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση αφομοιωθήκαμε η ξεπεραστήκαμε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βλακεία από αυτό , για έναν και μοναδικό αλλά βασικό λόγο, όταν ανάλαβε το ΠΑΣΟΚ το 1981 ο αναρχικός χώρος είχε παρουσία στην ελληνική κοινωνία μόλις 8 χρόνια περίπου από το πολυτεχνείο μέχρι το '81 δηλαδή ήταν κινηματικά σε παιδική ηλικία, (εγώ ήμουν 21 χρονών), οι αναρχικοί ήταν καμιά εκατοστή περίπου πανελλαδικά και στην Αθήνα καμιά πενηντάριά, (για τους κινηματικούς αναρχικούς μιλάω, αναρχίζοντες και αντιεξουσιαστές υπήρχαν περισσότεροι ) αναρχικά βιβλία μετρημένα στα δάκτυλα, διαδίκτυο δεν υπήρχε και το κομπιούτερ ήταν άγνωστο, ενώ οι φωτοτυπίες στοίχιζαν ολόκληρη περιουσία, (αυτά τα λέω για να καταλάβουν οι νεότεροι την κατάσταση ).

 

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και σε 8 χρόνια καλούμασταν να αφομοιώσουμε και να επεξεργαστούμε στις νέες συνθήκες και την ελλαδική ιδιαιτερότητα - ιδιομορφία το αναρχικό “φαντασιακό” ( που λέει και ο Καστοριάδης). Παρόλα αυτά, όχι μόνο δεν αφομοιωθήκαμε (όπως σχεδόν το μεγαλύτερο φάσμα της αριστεράς) και αντέξαμε, γιατί δεν τρώγαμε μόνο πέσιμο από το κράτος, άλλα και από όλη την μαρξιστο-λενινιστική αριστερίλα συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ-ΚΝΕ, κνατ που δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να δημιουργηθεί αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα. Έτσι σιγά σιγά άρχισε να δημιουργείται ένα στην αρχή μικρό κίνημα, αλλά με όρους συγκρουσιακούς και ριζοσπαστικής κριτικής στην τότε κατάσταση.

 

Στην μεταπολίτευση ήταν τέτοια η κομματικοποίηση της κοινωνίας από όλο το φάσμα της πολιτικής αριστερά - δεξιά που οι αναρχικοί φάνταζαν εν μέρει γραφικοί με την έννοια ότι δεν οργανώνονταν σε κόμμα για να κατέβουν στις εκλογές κλπ, το ΠΑΣΟΚ ισχυρίζονταν ότι δεν είναι κόμμα, άλλα κίνημα , όμως η ουσία ήταν ότι και κόμμα ήταν με αρχηγικά χαρακτηριστικά που φτάνανε μέχρι το σημείο της προσωπολατρίας (ο Α. Παπανδρέου είναι χαρισματικός ηγέτης κλπ), στην ουσία δεν υπήρχε συλλογική εξουσία στο ΠΑΣΟΚ και η μονοκαθεδρία του Παπανδρέου ήταν δεδομένη αφού είχε διαγράψει όλη την αριστερή ριζοσπαστική πτέρυγα που ήταν αυτή που είχε συντάξει την ιδρυτική διακήρυξη της 3 Σεπτέμβρη του 1974 για τον σοσιαλισμό του τρίτου δρόμου... (Σταματάω εδώ την εξιστόρηση).

 

 

3 . Γύρω στο 1984 - 85 περίπου άρχισε να εμφανίζεται στον χώρο και κυρίως της Αθήνας ο αριστερισμός , όχι τόσο σαν πολιτικές θέσεις, όσο σαν συμπεριφορά, (για να γίνω ποιο κατανοητός εξηγώ), οι αριστερίστικες γκρούπες ήταν τόσο ανταγωνιστικές μεταξύ τους για το ποιος είναι ο πραγματικός εκφραστής του μαρξισμού λενινισμού που φτάνανε μέχρι το σημείο της αλληλοεξόντωσης, (για να καταλάβουνε οι νεότεροι οι αριστερίστικες γκρούπες και τα γκρουπούσκουλα ήταν άπειρα και η Ελλάδα αποτελούσε φαινόμενο ) .

 

Άρχισαν να εμφανίζονται στο χώρο ομάδες – γκρούπες και ομαδάρχες – γκρουπούσκουλα και το φαινόμενο της άτυπης ιεραρχίας, αυτές οι γκρούπες δεν ανήκαν μόνο στο λεγόμενο δυναμικό κομμάτι του χώρου αλλά και στο πασιφιστικό και στο αντιπολιτικό- πολιτιστικό, ο ανταγωνισμός ήταν έντονος και τις περισσότερες φορές δεν έπαιρνε πολιτικά χαρακτηριστικά αντιπαράθεσης, δηλαδή θέσεων αντιθέσεων κλπ αλλά ψυχολογικά χαρακτηριστικά, δηλαδή σύγκρουση ατομικών προσωπικοτήτων ή γκρουπούσκουλων, και στην βάση της ατομικής συμπάθειας ή αντιπάθειας και πολλά άλλα.

 

Όπου υπήρχε κάποια θεματική συσπείρωση ατόμων και ομάδων της περισσότερες φορές διαλύονταν και οι διαφωνίες ήταν -είναι, γύρω, από τακτικές (για την έλλειψη στρατηγικής δεν συζητάμε)να σημειώσω εδώ ότι τουλάχιστον σε ζητήματα αλληλεγγύης υπήρχε συνέλευση και ενότητα σε ένα μεγάλο βαθμό . Έτσι άρχισε ο τακτικισμός, η εσωστρέφεια, ο σεχταρισμός και η αναποτελεσματικότητα που ταλανίζει μέχρι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι αυτού του “κινήματος”. Κάτω από αυτό στο σκηνικό ήρθε η ανάγκη δημιουργία της Ένωσης και τουλάχιστον εμείς (ο γραφών και οι ομάδες που αναφέρω) βλέπαμε την δημιουργία της αφενός για να σπάσουν όλες αυτές η αγκυλώσεις που περιγράφω και αφετέρου να γίνει ο αναρχικός αγώνας λίγο ποιο αποτελεσματικός και προπάντων να αποκτήσει γεωγραφική και κοινωνική ευρύτητα. Δυστυχώς μετά από λίγο χρονικό διάστημα διαψευστήκαμε, όπως λέει το τραγούδι “εμείς για αλλού κινήσαμε και αλλού η ζωή μας πήγε”.

 

Οι παραπάνω καταστάσεις είναι και ένας από τους λόγους που δεν έχω κάτσει να ασχοληθώ και να γράψω την ιστορία του κινήματος, υπάρχει και ένας ακόμη λόγος, ότι δεν έχω όρεξη πλέον να εμπλακώ σε αντιπαράθεση του τύπου που περιγράφω πιο πάνω, με άτομα η ομάδες ....

 

Με αυτά που γράφω επιγραμματικά ποιο πάνω εγείρετε το ερώτημα, αν και τι πρόσφερε το α/α κίνημα στην ελληνική κοινωνία και στην υπόθεση της κοινωνικής – προλεταριακής χειραφέτησης ; απαντώ, πολλά και τίποτα και δεν είναι του παρόντος να αναλύσω το πολλά και τίποτα, οι άνθρωποι είναι γεμάτη (πάθει μάθος) πολλές φορές χωρίς μάθος, αλλά εκτός από την σκοτεινή υπάρχει και η φωτεινή πλευρά της ζωής. Ο αγώνας συνεχίζετε με δονκιχωτικούς ανεμόμυλους ή χωρείς αυτούς ...

 

 

Υγ. Μακριά από εμένα η ωραιοποίησηκαταστάσεων, επίσης δεν πρόκειται να εμπλακώ σε μια σχετικιστική συζήτηση αν μπορεί να γραφτεί με έναν “αντικειμενικό” τρόπο η ιστορία του α/α κινήματος της Ελλάδας, ( σύμφωνα με αυτή την λογική δεν θα γραφόταν τίποτα ιστορικό) όσο για το πολιτικό εγχώριο και διεθνές κλίμα την εποχή ίδρυσης της Ένωσης, το περιγράφει συνοπτικά με έναν πολύ καλό τρόπο ο Γ 1555100 (το είδα όταν τελείωνα το κείμενο) οπότε δεν έχω να προσθέσω τίποτα παραπάνω προς το παρόν σε αυτό.

 

 

Σημειώσεις :

 

Λίγα περισσότερα εδώ:

https://athens.indymedia.org/post/1511776/

 

Η διατριβή εδώ:

 

http://www.academia.edu/8955622/Διδακτορική_Διατριβή_Πολιτικές_και_πολιτισμικές_διαστάσεις_των_κοινωνικών_κινημάτων_Η_περίπτωση_του_ανταγωνιστικού_κινήματος_στην_Ελλάδα_1974-1998

 

Ο τίτλος της διατριβής μιλάει για το “ανταγωνιστικό κίνημα” , έχει επικρατήσει πλέον αυτός ο όρος σε ένα μεγάλο κομμάτι του χώρου, (πολλοί βουτηγμένοι μέσα στον πραγματισμό που είναι μια συστημική εκδοχή) δεν τολμούν ούτε να φαντασιώσουν - πόσο μάλλον- να ονειρευτούν πλέων, ότι μπορεί να ύπαρξη επανάσταση.

Αν κάποιος ξέρει ή μπορεί να βρει το μειλ του συγγραφέα της διατριβής, Νίκος Σούζας τον παρακαλώ να μου το στείλει.

Γιώργος Μεριζιώτης για επικοινωνία : isopedotes@yahoo.gr

 

από @ 04/03/2015 5:33 μμ.


ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΜΕΡΙΖΙΩΤΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΛΕΤΕ ΕΦΥΓΑ ΠΡΩΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ. ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΠΟ 10 ΟΜΑΔΕΣ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΦΥΓΑΜΕ ΠΡΩΤΟΙ ΕΜΕΙΣ ΔΙΑΦΩΝΗΣΑΜΕ ΠΡΩΤΟΙ Κ.Α. ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ?

από @ 05/03/2015 10:48 μμ.


Στο διαδίκτιο πάντως μπορείς να βρεις το μειλ του επιβλέποντα καθηγητή της διατριβής του, από τον οποίο και είναι πολύ πιθανό να μπορείσεις να βρεις τρόπο επικοινωνίας με τον Νίκο
 Σούζα (τρομερό επίθετο παρεπιπτόντως).
 

από G 07/03/2015 11:24 πμ.


 

“ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΜΕΡΙΖΙΩΤΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΛΕΤΕ ΕΦΥΓΑ ΠΡΩΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ. ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΠΟ 10 ΟΜΑΔΕΣ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΦΥΓΑΜΕ ΠΡΩΤΟΙ ΕΜΕΙΣ ΔΙΑΦΩΝΗΣΑΜΕ ΠΡΩΤΟΙ Κ.Α. ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ? ”

 

 

Είπα να ανοίξει ένα άλλο νήμα για να συζητήσουμε ότι θέλετε μέσα στα πλαίσια της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης, άλλα αφοί δεν γίνετε θα απαντήσω εδώ στο ερώτημα σου.

Δεν έχω υπόψη μου καμιά δεκάρια ομάδες που λένε ότι έφυγαν μπλα...μπλα ... κλπ, αν έχεις εσύ γράψε τα ονόματα των ομάδων για να καταλάβω για ποίες λες . Δεν έγραψα ότι εμείς φύγαμε πρώτη από την ένωση για να διεκδικήσω το πρωτείο, σιγά το πρωτείο.

 

Στο συνέδριο για την ένωση υπήρχαν τρεις τάσεις όσο αναφορά το οργανωτικό.

α) η συγκεντρωτική τάση που ήθελε κεντρικό οργανωτικό σχήμα που θα παρεμβαίνει στην κεντρική πολιτική και οργάνωση στην ουσία από πάνω προς τα κάτω.

β) η αφορμαλιστική (Μπονανισμός) τάση μόλις αφιχθείσα από την Ιταλία με χαλαρή δομή, δηλαδή ευκαιριακή οργάνωση όταν προκύπτει ένα θέμα ή εγχείρημα.

γ) η αποκεντρωτική τάση που εκπροσωπούσαμε και εμείς, η οποία υποστήριζε ότι οι ομάδες βάσης είναι το κύτταρο της οργάνωσης και με βάση (τις ομάδες) οργανωνόμαστε προς τα πάνω και από τις γειτονιές της αττικής προς το κέντρο.

 

Όσο και να φανεί περίεργο στο διήμερο συνέδριο φτιάχτηκε το σχήμα χωρίς να συζητηθεί διεξοδικά το θέμα, υποστηρίχθηκε ότι το σχήμα της ένωσης είναι μεταβατικό και στο επόμενο συνέδριο θα συζητηθεί το οργανωτικό ποιο διεξοδικά για να καταλήξουμε. Όπερ και υπήρξε ένας συμβιβασμός γιατί πίεζαν ασφυκτικά ζητήματα κινηματικής πολιτικής αυτοάμυνας. Μετά από λίγο χρονικό διάστημα άρχισε να διαμορφώνεται ένα ερμαφρόδιτο σχήμα μέσα στην ένωση μεταξύ συγκεντρωτισμού και αφορμαλισμού το οποίο κατέληξε σε ένα άτυπο διευθυντήριο που στην ουσία έπαιρνε αποφάσεις παρά τη γενική συνέλευση και η ένωση , από ένωση ατόμων και ομάδων μετατράπηκε σε ένωση προσώπων γύρω από την εφημερίδα και τα γραφεία .

 

Αυτά μαζί με κάποια σοβαρά περιστατικά (που δεν είναι του παρόντος να αναφέρω) μας έκαναν να θέσουμε θέμα στην συνέλευση και να αποχωρήσουμε, καμιά ομαδοποίηση ή ομάδα στην ένωση δεν υποστήριξε τις θέσεις μας και το λέω αυτό γιατί αυτοί που μετά δημιούργησαν την συσπείρωση φτιάξανε μια νέα μικρή ένωση σαν συγκεντρωτικό σχήμα. Δεν βγάλαμε κείμενο αποχώρησης γιατί δεν είχαμε που να το καταθέσουμε με την έννοια ότι και η αντι- οργανωτική και η αντι- ενωσιακή ήταν στην ίδια ή χειρότερη κατάσταση από αυτήν που κριτικάραμε πχ προσωποπαγείς γκρουπες , άτυπες ιεραρχίες κλπ ειδικά κάποιοι αντι - ενωσιακοί χρησιμοποίησαν άθλιες μεθόδους για να συκοφαντήσουν την ένωση και εδώ και στο εξωτερικό (τότε δεν υπήρχε διαδίκτυο) .

 

Εμείς από την αποχώρηση μας και μετά δεν υπήρξαμε αντι - ενωσιακοί και ασχοληθήκαμε με τα δικά μας. Για τους αναρχικούς το ζήτημα της οργάνωσης σε ευρύτερη συσσωμάτωση πέραν από τα όρια της ομάδας και της τοπικότητας από την μια τίθεται οριακά γιατί δοκιμάζεται το αξιακο στην πράξη ( αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) και από την άλλη είναι το μισό του αγώνα, το άλλο μισό είναι ο ίδιος ο αγώνας , φυσικά τότε δεν είχαμε την άποψη ότι καλύτερα μη οργανωμένοι παρά άσχημα, μη αναρχικά οργανωμένοι.

 

Αν συνεχιστεί η συζήτηση θα δημοσιεύσω ένα ντοκουμέντο για να δείτε το κλίμα και τις σχέσεις των ομάδων μεταξύ τους και να διαπιστώσετε τα πολιτικά ήθη της εποχής, επίσης θα διαπιστώσετε τόσο στα οργανωτικά όσο και στα ήθη δεν έχει ή έχει εξελιχθεί στο ελάχιστο το “κίνημα” από εκείνη την εποχή δηλαδή περίπου τριάντα χρόνια.

 

 

Υγ 1. Τις θέσεις μου για την οργάνωση τις έχω δημοσιεύσει εδώ, και μέσα από δυο βιβλία.

 

Αναρχισμός, οργάνωση και τάξη

https://athens.indymedia.org/post/1540126/

 

Υγ. 2 . Λίγα λόγια σχετικά - άσχετα για τον γκρουπισμό.

 

Ο Κλεισθένης ο μεγαλύτερος μεταρρυθμιστής μέχρι σήμερα κατάργησε στην Αθήνα την αιματοσυγγένια και τις φατρίες από την διαχείριση της πόλης, η σύγχρονη (κατ εφημισμο) δημοκρατία  τις έχει επαναφέρει με την μορφή των  διαφόρων λόμπι  που εμφορούνται  από τις ελίτ. Οι  από κάτω φτιάχνουν και αυτοί σύγχρονες φατρίες, παρέες – παρεϊσμός, ομάδες – ομαδισμος κλαμπ, λέσχες χόμπυ, οπαδών κλπ (είμαστε οι κοινωνίες των χόμπυ). Όλες αυτές οι σύγχρονες φυλές που λένε οι κοινωνιολόγοι δημιουργούν την δική τους κλειστότητα και την δική τους δικαιοπραξία, αλίμονο στους παρείσακτους. Ο  νέος ολοκληρωτισμόςδεν εμφορείται στις μέρες μας μόνο από τις κυρίαρχες ελίτ άλλα δείγματα μπορείς να δεις και στους από κάτω, με όλες αυτές τις ομάδες που περιγράφω, γιατί προέχει το συμφέρον της ομάδας και των μελών  έναντι  των άλλων και του (εν προκειμένω κινηματικού) γενικότερου συμφέροντος. (Περί αυτού ετοιμάζω μια πιο εμπεριστατωμένη μελέτη).

 

Δείτε: οι ομάδες χωρίς δομή και τα ώρια τους , (τότε δημοσίευα με αυτό νικ νέιμ (Γ.Μ ΛΑΙΚΙΣΤΗΣ)

 

https://athens.indymedia.org/post/927351/



από ζαμ 07/03/2015 12:52 μμ.


ΠΡΟΣ ΜΕΡΙΖΙΩΤΗ

Οταν λες το 84 οτι εμφανιστηκε ο αριστερισμος και οι σεκτες , το εννοεις συμβολικα,δηλαδη "αριστερισμοσ"  σαν ενα κομματι της αναρχιας (που επηρεάστηκε από τους αριστεριστές)  ή εννοείς τον αριστερισμο κυριολεκτικα?

Νομιζα οτι ο αριστεριμός και ο αριστερός σεκταρισμός είχαν ξεκινησει από τη δεκαετία του 70...

από @ 07/03/2015 9:08 μμ.


"Αν συνεχιστεί η συζήτηση θα δημοσιεύσω ένα ντοκουμέντο για να δείτε το κλίμα και τις σχέσεις των ομάδων μεταξύ τους και να διαπιστώσετε τα πολιτικά ήθη της εποχής, επίσης θα διαπιστώσετε τόσο στα οργανωτικά όσο και στα ήθη δεν έχει ή έχει εξελιχθεί στο ελάχιστο το “κίνημα” από εκείνη την εποχή δηλαδή περίπου τριάντα χρόνια."

Ωραία προσωπικά αναμένω το ντοκούμεντο που αναφέρεις για την περαιτέρω κατανόηση του κλίματος και του χώρου την εν λόγω περίοδο...

από G 09/03/2015 2:22 μμ.


Γιατί μπερδεύεσαι ρε φιλαράκι αφού γράφω σχετικά για αυτό που ρωτάς,

τεσπα, άντε απαντάω ( σε όλους ).



1. Μετά την πτώση της χούντας στην λεγόμενη μεταπολίτευση εμφανίστηκαν όλα τα λουλούδια του μαρξισμού λενινισμού και στην Ελλάδα υπήρξε ένας παροξυσμός της ιδεολογίας, παρουσιάστηκαν όλα τα λουλούδια της ιδεολατρίας και προσωπολατρίας που διεκδικούσαν για τον εαυτό τους τον ορθό λενινισμό- μαρξισμό και το πραγματικό κόμμα της εργατικής τάξης, εδώ εννοούμε όλες αυτές τις τροτσκιστικές, σταλινικές, μαοϊκές και γκεβαρικές γκρούπες, που διανθίζονταν από μια εκλεκτική , ακαδημαϊκή μέχρι μια λαϊκίστικη εκδοχή του ίδιου νομίσματος του μπολσεβικισμού (λενινισμού). Φανταστείτε η καθεμιά εκδοχή πχ οι τροσκιστές είχαν έξι ή εφτά περίπου διαφορετικές γκρούπες (λεγόμενες σήμερα απαλά και συνιστώσες),το ίδιο οι σταλινικοί – μουλούδες κλπ, οι μαοϊκοί είχαν λιγότερες. Φυσικά υπήρχε και η μήτρα, το ΚΚΕ με την νεολαία της ΚΝΕ και η μεγάλη του διάσπαση το ΚΚΕ εσωτερικού ( ευρωκομουνιστές) και η νεολαία του ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος. Εδώ να κάνω μια μικρή ιστορική παρένθεση σαν παραλληλισμό λέγοντας ότι η γνωστή ρήση του Μάο, “αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν” δεν ίσχυσε για τους αναρχικούς της Κίνας αφού ο Μάο τους κατέσφαξε.

Θυμάμαι ένα χαρακτηριστικό περιστατικό γύρω στο 1981-82 όταν φτιάξαμε μια πρωτοβουλία αναρχικών νέων εργατών και πήγαμε να μοιράσουμε μια προκήρυξη έξω από το εργοστάσιο της Πίτσος στον Ρέντη. Είχαν μαζευτεί άτομα από εφτά αριστερίστικες διαφορετικές γκρούπες και μοίραζαν και αυτές. Με πλησιάζει ένας εργάτης και μου λέει: συνάδελφε να πάρω και την δικιά σας προκήρυξη αλλά ρε παιδάκι μου τόσες προκηρύξεις τόσα κόμματα για τους εργάτες ; γιατί δεν ενώνεστε όλοι για το καλό του εργάτη; είχε στα χέρια του εφτά κείμενα ήδη, τι να έλεγα ότι εμείς είμαστε άλλοι και διαφορετικοί , δεν τον ενδιέφερε ούτε θα καταλάβαινε εκείνη την στιγμή που είχαν κινητοποίηση στο εργοστάσιο. Πληθωρισμός απελευθερωτών της εργατικής τάξης; ακόμα και οι αστοί το ονομάζουν αυτό πλουραλισμό τάσεων. Εμείς το ονομάζουμε καπέλωμα, γιατί πολλοί από αυτούς διαχειρίστηκαν - διαχειρίζονται την τάξη όπως ελλαδικά και το ΚΚΕ, ή τα αδελφά μπολσεβίκικα κόμματα παγκοσμίως και ανεξάρτητα από το αν κατείχαν την κυβερνητική - κρατική εξουσία, (σοβιετία) ήταν- είναι πάνω από την τάξη και επί της τάξης, για την τάξη .

2. Κανένας ιδεολογικό πολιτικός χώρος δεν δημιουργείται από παρθενογένεση, έτσι και ο αναρχικός χώρος (εκτός από ίσως τους πρώτους ιστορικά αναρχικούς και αυτούς που επανεμφανίστηκαν στην στην Ελλάδα λίγο πριν την πτώση της χούντας ) δέχτηκε - δέχεται κατά περιόδους επιρροές από τα κύματα διαθεσιμότητας και προσχώρησης σε αυτόν, ιδικά από άτομα που έφευγαν - φεύγουν από τον αριστερισμό ή και την αριστερά, που όμως κουβαλάνε μαζί τους νοοτροπίες και συμπεριφορές από την προηγούμενη πολίτικη περίοδο τους και τις αναπαράγουν μέσα στον αναρχικό χώρο.

Έλεγα χαρακτηριστικά με έναν γλαφυρό τρόπο: Δεν μπορείς ρε φίλε το βράδυ να πέφτεις για ύπνο σταλινικός και το πρωί να ξυπνάς ελευθεριακός, θέλει μια διαδικασία , θέλει μια ενδοσκόπηση και μια αυτο- ανάλυση, αλλά δε φταίνε μόνο τα άτομα φταίει και συνολικά ο χώρος που δεν είχε- έχει φτιάξει υποδομές υποδοχής νέων αγωνιστών (όχι κατ' ανάγκη ηλικιακά) με την έννοια της διαπαιδαγώγησης στις ελευθεριακές – αναρχικές αρχές, (συντροφικότητα, αλληλο συμπλήρωση, αλληλοκάλυψη , αλληλοσεβασμός, αλληλοβοήθεια , αμοιβαιότητα μη ανταγωνιστικές σχέσεις κλπ , μεγάλες κουβέντες ε;. Τελικά τι είναι η αλληλεγγύη είναι μόνο αλλήλων εγγύηση που περιορίζεται τις περισσότερες φορές μόνο σε μια εκδοχή, αυτή της καταστολής;) για όσους ήθελαν – θέλουν να διαπαιδαγωγηθούν, φυσικά υπήρχαν – υπάρχουν και αυτοί/ες που έχουν οικογενειακές αριστερές καταβολές και όταν ο αναρχικός χώρος ζορίζεται ή φτάνει στα όρια του ή σε ένα αδιέξοδο τέλμα, αντί να δουν τι φταίει τους βγαίνουν τα αριστερά ανακλαστικά τους. ( Τι λέτε υπάρχουν και σήμερα αυτά τα φαινόμενα που περιγράφω;).

Έτσι την περίοδο που αναφέρω πιο πάνω, δηλαδή γύρω στο 1984 - 85 περίπου προσήλθε ένα ρεύμα ανθρώπων στην αναρχία κουβαλώντας αριστερίστικες νοοτροπίες και αντιλήψεις για την οργάνωση, πχ. συγκεντρωτισμός, εργαλειακήαντίληψη της οργάνωσης, αξία χρήσης των ατόμων -μελών κλπ, ενώ ένα άλλο κομμάτι αυτού του ίδιου ρεύματος λόγω ότι είχε φάει στην μάπα τον οργανωτικισμό δεν ήθελε να ακούσει τίποτα για οργάνωση.

 

3. Για τον αριστερισμό να συμπληρώσω ότι, ο Λένιν στο λιβελογράφημα του “ Αριστερισμός παιδική αρρώστια του κομμουνισμού” δεν εννοούσε αυτό που είδαμε -βλέπουμε στην Ελλάδα άλλους ήθελε να κτυπήσει, δείτε αυτό το κείμενο που είχα ανεβάσει στο indymedia παλιά και είχε προκαλέσει σεισμό. “Η ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟ” https://athens.indymedia.org/post/741339/

Τέλος το “κόμμα νέου τύπου” που λανσάρισε ο Λένιν δεν επικράτησε μόνο στην μπολσεβίκικη εκδοχή του παγκοσμίως, αλλά αντιγράφηκε σαν μοντέλο από πολλά ακόμα και αστικά κόμματα, εκτός από τις ΗΠΑ, τα δυο αστικά κόμματα εκεί λειτουργούν διαφορετικά.

Οφείλω να πω για να μην κατηγορηθώ ότι τα μηδενίζω όλα ότι κάποιες γκρούπες μ.λ και τροτσκιστικές έχουν προσφέρει αρκετά μέσα από κοινωνικούς και ιδιαίτερα εργατικούς αγώνες, ειδικότερα την περίοδο 1975-79 που φούντωσαν οι άγριες απεργίες και οι εργοστασιακοί αγώνες πχ, Λάρκο, Πίτσος, Ιζόλα, AEG, Ναυπηγεία, Διυλιστήρια κλπ έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο σε αυτές τις απεργίες μαζί με κάποιους αυτόνομους επαναστάτες συνδικαλιστές εργάτες, (δείτε το ντοκιμαντέρ που έχω μοντάρει “Ο ΑΓΩΝΑΣ Μια ταινία των «έξι»). Και αυτή την εξαιρετική έκδοση: Δέκα Χρόνια Ντοκουμέντα - Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται, δεν εξαγοράζονται, δεν δικαιώθηκαν.

 

4. Οι πρωτοεμφανιζόμενοι αναρχικοί στην Ελλάδα στην πλειοψηφία τους φοιτητές που είχαν ζήσει τον Μάη του '68 από κοντά (εγώ ήμουν οκτώ χρονών τότε), είχαν το ταξικό ψηλά στις προτεραιότητες τους για αυτό και προσέλκυσαν εμάς την δεύτερη “γενιά” αναρχικών που οι πλειοψηφία ήμασταν εργατόπαιδα ή από εργατικές οικογένειες. Στην πορεία εμείς η δεύτερη “γενιά” αναρχικών αν και επιχειρήσαμε δεν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε αμιγώς αναρχοσυνδικαλιστικά σωματεία για τρεις λόγους, α) γιατί ήμασταν νεαροί/ες και οι εργάτες μας βλέπανε λίγο με στοργή, λέγανε καλώς τα παιδιά τους γιεγιέδες(μακρυμάλληδες- ροκάδες ), β) η πολυκοσμία , πλουραλισμός που αναφέρω και λειτουργούσε σαν πολυδιάσπαση- κατακερματισμό του εργατικού κινήματος γ) και το κυριότερο οι κουκουέδες που λειτουργούσαν- λειτουργούν σαν ανάχωμα μέχρι τα όρια της καταστολής στην προσπάθεια προσέγγισης του εργατικού ιδιαίτερα από τα μέσα.

Μεγάλοτέτοιο κατασταλτικό ρόλο εκείνη την εποχή έπαιξαν και οι κλαδικές του ΠΑΣΟΚ. Έτσι το εργατικό κίνημα οδηγήθηκε από τον ριζοσπαστισμό σε τρέιντ-γιούνιον (διεκδικητικούς συντεχνιακούς αγώνες πχ διεκδίκηση επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας και όχι διεκδίκηση μέτρων ενάντια της) και κορπορατίστικες ,ιδιαίτερα από το ΠΑΣΟΚ λογικές, κύρια στον δημόσιο τομέα.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα του συντεχνιασμού στον ιδιωτικό τομέα είναι ότι το σωματείο που ανήκω σαν ηλεκτρολόγος δεν ήταν - είναι ταξικό άλλα κλαδικό, με την έννοια ότι σε αυτό συνυπάρχουν οι εργολάβοι – εργοδότες, μικροί ή μεγάλοι μαζί με τους εργατοτεχνίτες, το ίδιο ισχύει και για το συνδικάτο οικοδόμων, μετάλλου και για πολλά άλλα συνδικάτα.

Έτσι οι αναρχικοί αντιμετωπίζοντας αυτές τις ανυπέρβλητες δυσκολίες που προανέφερα στράφηκαν περισσότερο προς το κοινωνικό μέρος του αγώνα που τον είχε μεγάλη ανάγκη και η κοινωνία γιατί είχε καθυστέρηση σε αυτούς. Αναφέρω ενδεικτικά πεδία, ο γενικότερος αντιαυταρχικός αγώνας , ο αγώνας ενάντια στην κρατική καταστολή, τις φυλακές , ψυχιατρεία, στρατός, φοιτητικό, φεμινιστικό, ομοφυλόφιλοι, ναρκωτικά, πολιτιστικό μέσα από την αντικουλτούρα, καταλήψεις, οικολογικό, οι πρώτες αμιγώς οικολογικές ομάδες στην Ελλάδα ήταν αντιεξουσιαστικές. Η ενασχόληση με αυτά τα πεδία που τα περισσότερα είναι λίγο πολύ διαταξικά, μαζί με την αλλαγή της κοινωνικής ταξικής διαστρωμάτωσης προς το μικροαστικότερο έφερε τους γόνους της μεσοαστικής και μικροαστικής τάξης στης αναρχικές ιδέες και αυτό δεν είναι κατ ανάγκη κακό....

Να τονίσω εδώ ότι κάποιες αναρχικές συλλογικότητες και σύντροφοι όπως οι παλιοί από την κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη συμμετείχαν και είχαν μια καλή εμπειρία από τους αγώνες και τις απεργίες στα ορυχεία – μεταλλεία Σκαλιστήρη στη Εύβοια, επίσης η παλιά ομάδα από την Πάτρα είχε συμμετοχή στους αγώνες απεργίες της Πειραϊκής Πατραϊκής της Ε.Β.Ο στο Αίγιο κλπ, και διάφοροι σύντροφοι και συλλογικότητες στα λιγνιτωρυχεία της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα και αλλού, αλλά όλοι αυτοί οι χρήσιμοι αγώνες αλληλεγγύης ήταν από τα έξω όχι από τα μέσα.

Υγ. Πίνω καφέ σε ένα καφενείο στα Εξάρχεια σχεδόν από το 1979 και δεν το αλλάζω με τίποτα, μια μέρα που έπινα τον καφέ μου είδα στον απέναντι τοίχο να γράφει “Βάρκιζα τέλος” με ένα μεγάλο αλφάδι από κάτω, σκέφτηκα εντάξει ένα ιστορικό και κοινωνικό γεγονός δεν γίνεται να το αμφισβητήσεις άλλα εμείς οι αναρχικοί τι σχέση έχουμε με Βάρκιζες και τα λοιπά; τι σχέση έχουμε με ΕΛΑΣ, ΕΑΜ, ΟΠΛΑ, Δημοκρατικό Στρατό που πολλοί νέο αναρχικοί εκθειάζουν χωρίς κριτική ματιά; άραγε τι καθεστώς θα επέβαλαν αν επικρατούσαν οι αριστεροί τότε ; μη σταλινικό; αυτά τα ερωτήματα για μένα έχουν απαντηθεί, ενώ παράλληλα δεν σημαίνει ότι δίνω συχωροχάρτι στην δεξιά και στα εγκλήματα της, ή ότι ανήκω στην αναθεωρητική τάση της ιστορίας τύπου Γκαρωντύ, που και αυτός ήταν πρώην σταλινικός. Το καλαμπούρι είναι ότι οι κουκουέδες με- μας λένε αντικομουνιστές ως βρισιά, ενώ αυτοί μπορούν άνετα να είναι αντι αναρχικοί χωρίς να βρίζουν.

από G 09/03/2015 8:57 μμ.


Λίγα λόγια για τα κείμενα που παρουσιάζω για να γίνουν κατανοητά στο σήμερα, να προσθέσω ότι αυτά τα κείμενα δεν έχουν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο και είναι άγνωστα, επίσης η Αρχειοθήκη της Συσπείρωσης τα έθαψε όπως και άλλα κείμενα μας.

 

Η πρώτη προκήρυξη αφορά τα γεγονότα της Καλογρέζας. Παρόλο που είχαμε φύγει από την Ένωση, μια μέρα μετά τα γεγονότα βγάλαμε κείμενο αλληλεγγύης και το μοιράσαμε στις γειτονιές μας.

 Η δεύτερη προκήρυξη βγήκε δεκαπέντε μέρες μετά τα γεγονότα και μοιράστηκε σε όλα τα στέκια των αναρχικών στα Εξάρχεια και πανελλαδικά με το ταχυδρομείο.

 Λίγο πιο μπροστά από τα γεγονότα της Καλογρέζας (που έγιναν 1/10/1987) είναι τόσο πολύ πολωμένη η κατάσταση στον χώρο της Αθήνας μεταξύ ενωσιακών και αντι ενωσιακών που απειλήθηκε στην πλατεία Εξαρχείων γενική εμφύλια σύρραξη που μπορεί να είχε αιματηρές συνέπειες, από την μια οι ενωσιακοί μαζί με συμπαθούντες και από την άλλη οι αντι ενωσιακοί, ευτυχώς μπήκαν στην μέση οι ψυχραιμότεροι και αποφεύχθηκε το κακό.

 

Δυστυχώς όμως τα γεγονότα της Καλογρέζας ήρθαν να επιβεβαιώσουν τους αντι ενωσιακούς που έλεγαν ότι η Ένωση είναι η κουρτίνα για το ένοπλο. Λίγο μετά κυκλοφόρησε στα Εξάρχεια και στα στέκια ένα ανυπόγραφο κείμενο που κατηγορούσε έξι άτομα από την ένωση, κάποιοι ήταν διωκόμενοι, ως χαφιέδες των μπάτσων και κάποιους ως πράκτορες της ΕΥΠ (ΚΥΠ τότε).

Πίνοντας τον καφέ μου στο γνωστό καφενείο έρχονται κάποιοι σύντροφοι από την ένωση και μου λένε με έναν ευγενικό τρόπο : Γιώργο τι ξέρεις για αυτό το κείμενο; το βλέπω το διαβάζω και μένω, γιατί είναι άλλο να διαφωνείς και άλλο να συκοφαντείς και μάλιστα διωκόμενους. Τους λέω: δεν ξέρω τίποτα, και μου λένε: μα το κείμενο είναι γραμμένο από την γραφομηχανή σας , τους λέω: δώστε μου είκοσι λεπτά και θα σας πω.

 

Τι είχε γίνει; ένας σύντροφος που γνωρίζαμε μας ζήτησε την γραφομηχανή για να γράψει ένα κείμενο και μαζί με άλλους έγραψαν αυτό για το οποίο μιλάω, να σας πω ότι οι παλιές μηχανικές γραφομηχανές είχαν όλες ένα διαφορετικό γραμμα το οποίο είχαν επιβάλει τα κράτη για να ξεχωρίζουν, όπως οι κάνες των όπλων και αυτό το γνώριζε ο σύντροφος που του την είχαμε δώσει και παρόλα αυτά βγάλανε το κείμενο και μας έμπλεξαν. Το τι έγινε όταν τον βρήκα δεν περιγράφεται, το είπα και στους ενωσιακούς και αυτοί τιν επέπληξαν και δεν τον πείραξαν. Χαρακτηριστικό της βλακείας είναι ότι η βρομο φαστιστό φυλαδα Στόχος είχε δημοσιεύσει τότε πρωτοσέλιδα και με το όνομα μου ότι είμαι πράκτορας της KGB και κάποιοι ηλίθιοι αναρχικοί το πίστεψαν, δεν θα πίστευαν ότι οι σύντροφοι είναι χαφιέδες και πράκτορες; Μετά από λίγο κυκλοφορήσαμε την ανοικτή επιστολή.

 

Για την Καλογρέζα

 

 

από G 09/03/2015 9:15 μμ.


 

 

Για τον παραλίγο εμφύλιο



ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ TON ΑΝΑΡΧΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟ "ΧΩΡΟ" ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

(Οταν προσπαθείς να τραβήξεις από το μανίκι την ιστορία γίνεσαι καρικατούρα της)



I



Η σύνθεση αλλά και απόσπαση (αποσύνθεση) ενός συνόλου εντάσσεται στην ίδια τη διαδικασία της ζωής,αυτών που δρούν στο κοινοτικό επιστητό, κύρια μέσα από τα γεγονότα (δρώμενα) αλλά κυριότερα απο την δράση αυτών που τα προετοιμάζουν και τα θέτουν σε κίνηση (δράστες). Μόνο η ένταξη τωνγεγονότων στο κοινωνικό γίγνεσθαι, και η δράση (των δραστών) στη κοινωνική ζωή μπορεί να βάζει τα πράγματα στη θέση τους, γιατί μόνο η κοινωνική ζωή μπορεί να θέσει διαδικασίες συγκρίσιμες του επιπέδου πραγματικό – φανταστικό, εφικτό – ανέφικτο,αντικειμενικό - υποκειμενικό, επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας - ουτοπία.

Η αλληλουχία σύγκρουσης αντίθετων προβληματισμών έχει σαν αποτέλεσμα,μέσα από τον συσχετισμό δυνάμεων που δημιουργεί, να συσσωρεύει δύναμη μια προβληματική, να αποκτά θέση να γίνεται από ατομική (μερική)-υποκειμενική, μέρος ενός συνόλου (ή συνολικά αποδεκτή)-αντικειμενική. Οσο και να θέλουμε να αποφύγουμε πολλές φορές την "φυσιοκρατία" χωρίς να παραγνωρίζουμε το φανταστικό στοιχείο, βλέπουμε ότι η κοινωνική ζωή σαν "πειραματικό εργαστήρι" σαν αποτέλεσμα υποκειμενικών δραστηριοτήτων καταφέρνει σε μια στιγμή (σημείο καμπής) της κυρίαρχης λογικής να αναδείξει μια νέα αντίληψη που τείνει να καθιερωθεί μέσα από την συντονισμένη δράση του συνόλου (μαζών) και να κυριαρχήσει (επανάσταση).

Οπως η διαδικασία γέννησης ενός άστρου αρχίζει με την σύνθεση των στοιχείων της κοσμικής σκόνης, εξελίσσεται (συμπατικός χρόνος), φτάνει στο αποκορύφωμα και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την αποσύνθεση και επιστροφή στο πρωταρχικό σημείο, με το φαινόμενο του σούπερ νόβα έτσι και οι κοσμοθεωρίες έχουν και αυτές τη δικιά τους διαδικασία (κοινωνικός χρόνος) σύνθεσης, λάμψης, διάσπασης, ακολουθεί την διαδικασία σύγκρουσης του παλιού με το καινούργιο στο πλήρωμα του χρόνου σαν διαδικασία μετάλλαξης. Το αρχέτυπο προϋποθέτει το νεότυπο, το νεότυπο συγκρίνεται με το αρχέτυπο. Το παλιό υπάρχει και δεν υπάρχει, το νέο δεν υφίσταται χωρίς να συγκριθεί και να συγκρουστεί με το παλιό. 0 παλιός κοινωνικός χρόνος, για να μετασχηματιστεί σε νέο -ατομική και κοινωνική στάση ζωής- αλλά κύρια σε μορφή κοινωνικής οργάνωσης, δεν προϋποθέτει άραγε νέα συνείδηση και στάση ζωής αυτών που που ζούν και δρούν στο νέο χρόνο και θέτουν σε κίνηση τις επαναστατικές διαδικασίες για την νέα κοινωνία;



II



Η πόλωση και ο κατακερματισμός του "χώρου" είναι τεχνητή και πλαστή και δεν εκ φράζει την σύγκρουση παλιού-καινούργιου (νέος τρόπος και στάση ζωής) αλλά παλαιοκομματισμό, ωχαδερφισμό, σχιζοφρενικό υπερεγώ και στείρα πρωτοτυπία μερικών προσώπων (ηγετίσκων και αυτών που τους ακολουθούν, των "οπαδών"). Ο κριτικός λόγος αντικαταστάθηκε από τον ρεβανσισμό, η όσο το δυνατόν συντονισμένη δράση από την στείρα πρωτοτυπία για να εδραιώνουν τα "οφίσια" τους οι ηγετίσκοι ( "οφίσια" ιστορικά, εξουσιαστικά κλπ). Τέλος, η προοπτική του επαναστατικού κοινωνικού λόγου (πάνω σε αξίες διαχρονικές) και κύρια το πρόγραμμα δράσης, για την αναρχική αντιεξουσιαστική κοινωνία αντικαταστάθηκε από τη στείρα άρνηση που εκφράζεται με κρετίνικο τρόπο (καταστροφή, "θα τους τσακίσουμε", "εκδίκηση" κλπ).

Αλλά ας δούμε τώρα τις όποιες τάσεις του κινήματος: α) Βίαια κινηματική αντίληψη, που πολύ μελάνι ρίχτηκε τελευταία από τους εκπροσώπους της, δίνοντας φυσικά ιδεολογικά επιχειρήματα στην ψυχανωμαλία τους, όταν μέσα από τις αναλύσεις τους το μόνο συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι αντικαθιστούν το δράμα της ανθρωπότητας, τα αδιέξοδα τις και τους κοινωνικούς αγώνες (συγκρούσεις) με την κρεβατοκάμαρα (αφού όλο για ηδονές και κάβλες μας μιλούν) β) Η ειρηνιστική τάση, δογματικά αποκομμένη από βίαιες διαδικασίες, φοβούμενη μήπως ματώσει η μύτη της, αγγίζει τα όρια του μυστικισμού.

Οσο για την κριτική μας σε πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις, εκφράζεται στο επίπεδο; "αναρχικός της αναρχίας", "σταλινικός της αναρχίας”, "αναρχικός της δημοκρατίας", "αναρχοχαρούμενος της μαλακίας"και άλλες ιδεολογικές σκατίλες. Οι εμπειρία έχει αντικατασταθεί από τον εμπειρισμό. Δεν αντλείται κανένα συμπέρασμα, τόσο από την παγκόσμια θεωρητική δουλειά και πρακτική του αναρχικού κινήματος, όσο και από την μέχρι τώρα δράση του στην Ελλάδα. Έτσι καλλιεργείται και αναπαράγεται ο ατομικισμός, η αποξένωση και η διχόνοια που καλύπτεται πίσω από μια ανεδαφική κριτική – πρόσχημα για την απραξία και τον παθητικό εγκλωβισμό του σε παγιωμένα, τυποποιημένα σχήματα (ειδική αναρχική οργάνωση, χαλαρή οργάνωση ή παντελής άρνηση αυτής).

Κάνουμε κριτικήγια την "κοινωνία του θεάματος", αλλά για το θέαμα που προσφέρουν οι αναρχικοί και ιδιαίτερα στις συνελεύσεις τους ποιος θα το καταγγείλει; Δεν δεχόμαστε την συλλογική ευθύνη, την προσωπική ευθύνη μερικών ηγετίσκων για το ότι δεν λειτουργεί τίποτα - ουσιαστικά και τυπικά - στο "χώρο" ποιος θα μιλήσει; Η παραλίγο εμφύλια σύρραξη του καλοκαιριού, δεν είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων καταστάσεων που δρομολογήθηκαν από συγκεκριμένα πρόσωπα;

Ποιούς τάχα απασχολεί: α) η έλλειψη θεωρητικής συγκρότησης, προοπτικής και προγράμματος από τον αναρχικό λόγοι β) η μέχρι τώρα αποτυχία συγκρότησης στον "χώρο” μιας· 'ενιαίας κινηματικής αντίληψης ? γ) η αποτυχία του συνεδρίου τόσο στη διάρκεια του, όσο και στους υποτιθέμενους στόχους του; Ποιοι τάχα έχουν επεξεργαστεί και αφομοιώσει τις αναρχικές θεωρίες που δίνουν αξίες και στάση ζωής; (πιστεύουν πράγματι μερικοί σε αυτές; Οχι σύντροφοι, μας λείπει η αυτογνωσία και η αυτοκριτική. Είμαστε έγκλειστοι στο υπερεγώ μας (γιατί οι άλλοι και όχι εμείς?) Εγκλειστοί (χρονικά) πίσω από τα γεγονότα και (χωροταξικά) γύρω από τα Εξά-χρεια. Δεν ξέρουμε τι γίνεται γύρω μας, φυλακισμένοι στο μικρόκοσμό μας που φτιάχνουμε, ελιτιστές, μυστικοπαθείς , εξεζητημένοι στο ύφος χωρίς ήθος, εκδικητές της κοινωνίας χαμουρευόμαστε τον ιστορισμό μας.



III



Το άτομο μέσα στην κοινωνική ζωή καθορίζει και καθορίζεται ,απορρίπτει και απορρίπτεται, συγκρίνει τα πράγματα γύρω του και συγκρίνεται μέσα σ αυτα, επιλέγει και επιλέγεται, και τέλος επιβάλλεται και του επιβάλλονται. “ Οταν το άτομο προσπαθήσει να τραβήξει απο το μανίκι την ιστορία γίνεται καρικατούρα της ” Η κοινωνική δράση έχει πάντα συλλογικό αποτέλεσμα, άσχετα αν ασκείται απο άτομα η ομάδες. Πάντα εκεί απευθύνεται, στο συλλογικό. Οσο και να προσπαθούν να πούν διάφοροι ατομιστές μικροαστοί για προσωπικές επιλογές (προσωπικές λύσης κ.λ.π) δεν πείθουν. Ας παραμυθιάζουν τους ευτούς τους και μερικούς άλλους. Η μάζα προϋποθέτει το άτομο και το άτομο επηρεάζει - καθορίζει τη μάζα. Οι κοινωνικές διαδικασίες. δεν είναι μόνο προσωπικές αλλα και ενός συνόλου επιλογές.

Οι υπογράφοντες όντας έντονα κοινωνιστές, δηλώνουν ότι το αδιέξοδο του "χώρου" δεν μπορεί να τους οδηγήσει σε ατομικές λύσεις. Οι επαναστατικές διαδικασίες δεν αφορούν τα πρόσωπα που της υποκινούν αλά και το σύνολο, η οργάνωση της κοινωνίας πάνω σε καινούριες Βάσης είναι υπόθεση όλων μας και καθενός ξεχωριστά . Αρνούμαστε την ατομικιστική λύση, όχι μόνο γιατί δεν περιέχει στοιχεία κοινωνικά αλλα γιατί οδηγεί σε πράξεις απελπισίας όταν η προσωπική πρακτική συνδεθεί με την ατομική βία. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν συνδέεται με τα προσωπικά υπαρξιακά αδιέξοδα και αγωνίες γίνεται πλέον αυτοσκοπός κ'αποκόβεται απο τις άλλες δραστηριότητες του επαναστατικού γίγνεσθε.

Το άτομο αποκομένο απο την πρακτική στη λαϊκή βάση (κοινωνικό και εργασιακό χώρο) αποκτά ψευδή συνείδηση προσπαθεί να θεωρήσει τον κόσμο γύρω, του μέσα απο τον μικρόκοσμο που ζεί, ζητάει να ερμηνεύσει τα φαινόμενα αλλα να δεν τα ζεί, προσπαθεί να ανακαλύψει με το κυάλι τα "επαναστατικά υποκείμενα ” , αποκτά το χαρακτηριστικό του ηγετίσκου, θέλει να εκδικηθεί τη κοινωνία που δεν τον κατανοεί. Η έμμονη ιδέα για εκδίκηση οδηγεί το άτομο στο να γίνεται μακελάρης , αποκτάει τα ανακλαστικά και την συμπεριφορά του καταδιωκόμενου, γι αυτό εκφράζεται κουμπουροφόρικα και φέρει κουμπούρι με όποιες καιρικές συνθήκες. Τέλος δεν τον πολλή απασχολεί η γενίκευση της βίας μέσα απο κοινωνικές διαδικασίες γιατί, η βια σαν αυτοσκοπός του καθορίζει πλέων το είναι του, ηδονίζεται και λάγνεται από αυτή κάποια στιγμή, σε κάποιο χρόνο, θα συναντηθεί με την ιδεολογία που θα έχει σαν αποτέλεσμα να στηρίζει ιδεολογικά τη δράση του, να δίνε ιδεολογικά επιχειρήματα στην ψυχανωμαλία του.



VI



Σύντροφοι

Τώρα που η καταστολή εντείνεται και θα ενταθεί περισσότερο, αν δεν θέλουμε να γίνουμε προμετωπίδα για τις όποιες επιλογές της ολιγαρχίας και του κράτους, κάνουμε έκκληση, σε σύντομο χρονικό διάστημα να γίνει συνάντηση των αναρχικών της Αθήνας, αμή τι άλλο για να προωθήσουμε την αλληλεγγύη και την αυτοάμυνα του χώρου άλλα κύρια μέσα από το γόνιμο διάλογο να αποσαφηνιστούν και να ξεκαθαριστούν οι όποιες θέσεις και διαφορές των αναρχικών, ώστε να σπάσει η αντιπαλότητα που υπάρχει σήμερα. Ανελέητη κριτική λοιπόν, απο τον καθένα για τον εαυτό του και απο όλους για όλους, μπας και αποκτήσει αυτογνωσία το κίνημα.

Τα παραπάνω μπορεί να είναι μια αποσπασματική εικόνα της κατάστασης.

πάντως εμείς τολμήσαμε.....

....γιατί δε χάσαμε το τρόπο να μαθαίνουμε.

Οι εραστές της αλήθειας

Αθήνα I4/10/87

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ – ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ

ΑΝΑΡΧΟΚΙΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ Α.ΛΙΟΣΙΩΝ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

από αργα 10/03/2015 10:31 πμ.


Σύντροφε G,

Η επιστολή σας είναι τόσο επίκαιρη που λες και την γράψατε χθές. Είναι τραγικό 27 χρόνια μετά -αν και έχουν γίνει κάποια έστω και μικρά βήματα- το χθες να μοιάζει τόσο πόλυ με το σήμερα....


 

Επειδή έχει πέσει λιγάκι βουβαμάρα ποστάρω εδώ δυο σχολιασμούς μου ( λίγο συμπληρωμένους) σε άλλα νήματα σχετικά -άσχετα με το θέμα, άλλα κατά την γνώμη μου χαρακτηριστικά μιας διαχρονικής κατάστασης.

 

1. Πρώτο νήμα: ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

 

{...} Μπαμπεφισμός

 

ΓΙΑΝΝΗΣ (zerogeographic) Λες

 

“ ...Τέλος ο Μαμπέφ παιδί της γαλλικής επανάστασης και δημιουργός του «κινήματος των ίσων» από πολλούς θεωρείται ένας από τους πρώτους αναρχικούς...”

Άλλοι λένε ότι ο Μπλανκι (εκφραστής του αυταρχικού σοσιαλισμού) είναι και αυτός από τους πρώτους αναρχικός...

Από που ο Μπαμπέφ αναρχικός; πήγε ποτέ εναντία στον κυβερνητισμό και το κράτος; όχι σε αυτή την κυβέρνηση ή την άλλη, άλλα γενικά στις κυβερνήσεις και τα κράτη. Αλλού να αναζητήσετε τους κληρονόμους του μπαμπεφισμού, του μπλακισμού, του νετσαγιεφισμού και ιδιαίτερα στον γιακωβίνικο μπολσεβικισμό.

Προφανώς βολεύει να συνδέετε η αναρχία με τον συνωμοτισμό, συνωμοτισμός = αναρχία και αναρχία = συνωμοτισμός. Προφανώς βολεύει κάποιους το ζήτημα της κοινωνικής επανάστασης να μετατρέπετε σε στρατιωτικό ή συνωμοτικό ζήτημα. Η αναρχία έχει καταντήσει σαν την αστική δημοκρατία που σαν την τσίχλα κολλάει παντού, πρόσθεσε ένα άναρχο μπροστά από κάποιο επίθετο και έχεις φτιάξη μια νέα - αναρχο - ταυτότητα.

 

Να ποιοι τρόπο τινά - και όχι με όλη την σημασία της λέξης - είναι προγονοί των αναρχικών.

 

{...} Στο βιβλίο του Κροπότκιν, "Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση" μπορεί κάποιος να διαβάσει με διεξοδικό και συνεκτικό τρόπο ότι στη Γαλλική επανάσταση οι Γιρονδίνοι (και ιδιαίτερα ο Μπρισσό, πρωτεργάτης των Γιρονδίνων, ο οποίος φυσικά εκτελέστηκε), στα φυλλάδια καθώς και στα λυρικά τραγούδια τους αποκαλούσαν αναρχικούς με την θετική έννοια, την ριζοσπαστική πτέρυγα των Ορεινών, τους Λυσσασμένους, οι οποίοι ήθελαν να σπρώξουν την επανάσταση πιο μακριά, κυρίως προς μια κοινωνική, αν και κάποιος μπορεί χωρίς κανένα ενδοιασμό να πει προς μια σοσιαλιστική κατεύθυνση. Συνεπώς, αυτούς τους αγωνιστές της επανάστασης, οι οποίοι είναι αναμφίβολα οι προπάτορες όλων ανεξαιρέτως των σοσιαλιστικών ρευμάτων των μεταγενέστερων και σημερινών εποχών, τους αποκάλεσαν "αναρχικούς" με την υβριστική έννοια και οι αντίπαλοι τους, οι προπάτορες των σημερινών ρεπουμπλικανών ή φιλελεύθερων.

Στον πληβειακό δημόσιο χώρο που άρχισαν να σκιαγραφούν οι αβράκωτοι, το 1774 οι λυσσασμένοι έριξαν τον σπόρο της αναρχικής ελευθερίας και της άμεσης δημοκρατίας. Ο Jacques Roux, στο βήμα της Συμβατικής, θα αναδείξει την εχθρική φύση των «αντιπροσώπων του λαού» αναφωνώντας: «Η ελευθερία είναι απλώς αυταπάτη όταν μια τάξη ανθρώπων μπορεί ατιμώρητα να κάνει μιαν άλλη να λιμοκτονεί. Η ισότητα είναι απλώς αυταπάτη όταν ο πλούσιος ασκεί προνομιακά το δικαίωμα ζωής και θανάτου επί των συνανθρώπων του». Και ο J. Varlet, από τη φυλακή του Πλεσίς, έγραφε: «..Για οποιοδήποτε σκεπτόμενο ον, κυβέρνηση και επανάσταση είναι πράγματα ασύμβατα...». {...} “Σύνοψη του κοινωνικού αναρχισμού”

Θα πείτε έχουν σημασία αυτά που παραθέτεις με το θέμα του νήματος;, πιστεύω πως έχουν, γιατί ένα αρκετά υπολογίσιμο κομμάτι του αναρχικού χώρου έχει μπολσεβικοποιηθεί και ένα άλλο έχει ιλεγκαλιοποιηθεί μα θα μου πείτε ότι αυτές είναι τάσης και το κίνημα είναι πολυτασικό – πολυσυλλεκτικό και γιαυτό πολυμορφικό - αυτοκίνητο, (αστειεύομαι) θα πείτε μα ιδιαίτερα στην εποχή μας με το γνωστικό επίπεδο στα ύψη, την εποχή του πλουραλισμού και της μοντερνικότητας που αποστρέφεται την ομοιομορφία και την παλαιότητα εσύ μιλάς με έναν δογματικό τρόπο που κινδυνεύεις να χαρακτηρισθείς είτε ως οπαδός της ομογενοποίησης ή φονταμενταλιστής ή αρχαιολόγος. Στης υποτιθέμενες ερωτήσεις απαντώ: Δείτε ότι υπάρχει και αυτή η πλευρά της πραγματικότητας. Ο Ιουδαϊκός  μύθος της Βαβέλ έχει την αλληγορία της στο σήμερα, η Βαβέλ είναι ευχή και κατάρα, ευχή είναι όσον αφορά την πολυμορφία και τον πλουραλισμό, κατάρα είναι όταν ο πλουραλισμός, η πολυμορφία και η διαφορετικότητα υποβαθμίζονται σε έναν ατέρμονο σχολαστικισμό που ρέπει στη σύγχυση και στην ασυνεννοησία, η σύγχυση και η ασυνεννοησία είναι οι κατάρες της Βαβέλ. Ο σύγχρονος ταξικός και κοινωνικός αγώνας δεν είναι μόνο “σωματικός”, ούτε μόνο εννοιολογικός, η εποχή απαιτεί εκτός των άλλων να οπλίσουμε και το πνεύμα μας για να γνωρίσουμε καλύτερα τον εχθρό μας .

Υπάρχει όμως και αυτή η διάσταση. Η διαστρέβλωση των εννοιών και του λόγου είναι μια πολύ παλιά τακτική των διανοούμενων απολογητών των κυρίαρχων τάξεων για να θολώνουν τα νερά και να προκαλούν σύγχυση στους κυριαρχούμενους. Ο Ράουτερ παρατηρούσε από την δεκαετία του '60 κιόλας στο "Η Κατασκευή Υπηκόων" ότι: "όσο ασαφέστερα εκφράζεται κανείς, τόσο περισσότερο μένει κρυμμένο το ψέμα που υπάρχει στον λόγο του...".

Αλά δεν είναι μόνο το ψέμα που προκύπτει από την αποσύνθεση των εννοιών προς δόξα της σύγχυσης και της διαστρέβλωσης που προάγουν -αναπαράγουν οι θεωρητικοί απολογητές (θεραπαινίδες) του συστήματος, είναι πρώτα και κύρια ο πόλεμος για τη διατήρηση του στάτους της κυριαρχίας. Εδώ πολύ σωστά παρατηρεί ο Τόμας Σαζ στο «Το Δεύτερο Αμάρτημα» ότι: «... Ο πόλεμος για τον έλεγχο του κόσμου είναι πόλεμος  ορισμών... Ο αγώνας καθορισμού και ελέγχου των νοημάτων είναι αγώνας για επιβίωση... αυτός που πρώτος θα ορίσει το νόημα μιας κατάστασης, επιβάλλει στον άλλον την δική του  πραγματικότητα και τον ορίζει, είναι ο νικητής... έτσι κυριαρχεί κι επιβιώνει. Εκείνος που ετεροκαθορίζεται, υποτάσσεται και ίσως ακόμα και εξοντώνεται...»

Η συντρόφισσα Εμμα έχει δώσει μια ερμηνεία της κοινωνικής επανάστασης που ίσχυε και θα ισχύει στον αιώνα τον άπαντα και θα ήταν όχι οικονομία άλλα σπατάλη του λόγου να μην την αναφέρω:

“ Καμιά επανάσταση δε μπορεί να γίνει μέσο απελευθέρωσης για τον άνθρωπο, αν τα μέσα που χρησιμοποιούνται για να την προωθήσουν δεν είναι ταυτόσημα στο πνεύμα και στην προοπτική με τους σκοπούς που θέλουν να επιτύχουν. Η επανάσταση... είναι πρώτα και πάνω απ' όλα τ' άλλα η επανεκτίμηση και ο φορέας νέων αξιών. Είναι ο μεγάλος δάσκαλος της νέας ηθικής, που εμπνέει τους ανθρώπους μ' ένα καινούργιο νόημα για τη ζωή και τις εκδηλώσεις της, ενώ στις κοινωνικές σχέσεις, είναι ο διανοητικός και πνευματικός αναπλάστης ”. Έμμα Γκόλντμαν

Από τότε που νεαρός διάβασα αυτή την ρήση έγινε ο μπούσουλας της κινηματικής ζωής μου, η γενιά μου έλεγε “ήμαστε τρελοί και ερωτευμένοι” και εννοούσαμε με την επανάσταση, σήμερα πολλοί θα πουν ότι αυτό είναι ένας αφελής ρομαντισμός, γιαυτό έχουν αντικαταστήσει την έννοια “επαναστατικό κίνημα” με το “ανταγωνιστικό κίνημα”, σήμερα πολλοί αφορμαλιστές “επαναστάτες” διαφόρων αποχρώσεων μιλάνε για το τέλος της επανάστασης και ότι υπάρχει μόνο σαν προοπτική ή στιγμιαία εξέγερση και ο ιλλεκγαλισμός, σήμερα οι αριστεροί μας λένε να ξεχάσουμε τα περί επανάστασης και να προσαρμοστούμε στον καπιταλισμό ώστε να τον εξανθρωπίσουμε, σήμερα οι δεξιοί αστοί μας λένε ότι εκτός του ότι η επανάσταση οδηγεί στο ολοκληρωτισμό το φιλελεύθερο δημοκρατικό καθεστώς είναι ότι καλύτερο μπορεί να υπάρξει. Στην εποχή μας του μινιμαλιστικού κενού, του πραγματισμού και του ρεαλιστικού μηδενισμού υφίσταται μια ομοβροντία ετερόκλητων ιδεολογικών αποχρώσεων ενάντια στην επαναστατική προοπτική, μια ετερόκλιτη και ανιαρή συμμαχία πάνω σε αυτό.

Πολλοί αναλυτές (απολογητές της κυριαρχίας τύπου Έρικ Χομπσμπάουμ ή Σλάβοϊ Ζίζεκκαι λοιποί) έχουν τσιμπήσει με το λεγόμενο “τέλος της ιστορίας” προσπαθώντας να μας εξηγήσουν ότι δεν ισχύει, επαναφέροντας με έναν θλιβερό τρόπο το ρόλο της προσωπικότητας και της πρωτοπορίας μέσα στην ιστορία, όμως εμάς δεν μας ενδιαφέρει η ιστορία των σπουδαίων ανδρών (η μας ενδιαφέρει λίγο) και περισσότερο μας ενδιαφέρει η ιστορία της κυριαρχίας γιατί στην πραγματικότητα οι υποστηρικτικές του τέλους της ιστορίας αναφέρονται στο τέλος της κοινωνικής ιστορίας, στο τέλος των επαναστάσεων.

Εμείς όμως συνεχίζω-με με έναν μαζοχιστικό τρόπο να υποστηρίζω - ουμε το σύνθημα του Μάη του ΄68 που παράφρασε λίγο ο Μάρεϊ Μπούκτσιν “είμαστε ρεαλιστές, διεκδικούμε το αδύνατο, για να μην βρεθούμε μπροστά στο αδιανόητο”, (είμαστε πλέων μπροστά στο αδιανόητο, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση). Παραμένοντας πάντα αθεράπευτα «ρομαντικός-κοί» επαναστάτες, σε μια εποχή που η κοινωνική επανάσταση (ως κοινωνικό «πέρασμα») φαντάζει αδύνατη, συνεχίζω-ουμε να οραματιζόμαστε την επαναστατική προοπτική ως ανοιχτότητα προς την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την πολιτική και οικονομική ισότητα. Εν ολίγοις, συνεχίζουμε να αρνούμαστε το τέλος της κοινωνικής ιστορίας. Να παραλληλίσω εδώ ένα τραγικό - ανατριχιαστικό γνωμικό ότι όπως “στους τυφλούς επικρατεί ο μονόφθαλμος”, έτσι και στους ανιστόρητους επικρατεί ο ιστοριοδίφης, η ιστορία υπάρχει όχι για να επαναλαμβάνετε άλλα για να ανατρέπεται κατ αυτόν τον τρόπο "... Ένα κίνημα που αγνοεί ή αποστρέφεται την κοινωνική ιστορία, αλλά και την ιστορικότητά του, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να βρίσκεται διαρκώς στο νησί των λωτοφάγων... "  Γ. Μ

Φυσικά στις μέρες μας ο αντιντετερμινισμός - της μόδας - έχει μετετράπη με έναν σχολαστικό τρόπο σε πραγματισμό, εγώ - εμείς είμαστε αντιντετερμινιστές και ενάντια στον ρεαλιστικό πραγματισμό συνεχίζουμε να ονειροπολούμε ξέροντας ότι, κάθε ανθρώπινη ιδέα που αναφέρεται στη αλλαγή και βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών είναι πρωτίστως μία επιθυμία που στηρίζεται ως και επί το πλείστων στην πιθανότητα, γιατί δεν είναι ιστορικά - νομοτελειακά επιβεβαιωμένο ότι οι εκμεταλλευόμενοι – καταπιεζόμενοι της σημερινής εποχής θα επιλέξουν τον δρόμο της κοινωνικής χειραφέτησης. Γιαυτό με έναν ντετερμινιστικό τρόπο λέμε: Όταν θα αντιλαλεί η ηχώ και ο κουρνιαχτός που θα αναγγείλει τα οδοφράγματα των κομμούνων του Παρισιού του 21 αιώνα, οι τσαρλατάνοι ποιητές θα σωπάσουν ή θα αναγκαστούν να σωπάσουν ” Γ. Μ

2. Δεύτερο νήμα: “ Είναι ο ιλλεγκαλιστής αναρχικός σύντροφός μας; ”

Παρεμπιπτόντως μια μικρή παρένθεση. Στην ποιο πάνω παρέμβαση μου ξέχασα να πω κάτι σημαντικό, ότι η υπόθεση της Καλογρέζας και λοιπά συμπαραμαρτουντα δεν αφορούν όλα τα μέλη ή τις ομάδες μέσα στην Ένωση.Ο Πρέκας ήταν ιλλεγκαλιστής και όχι επαναστάτης κοινωνικός αγωνιστής , έχει σημασία λέτε; απαντώ με έναν κατηγορηματικό τρόπο ότι ασφαλώς και έχει, με την έννοια ότι αν δεν γίνει αυτός ο διαχωρισμός εκτός των άλλων κινδυνεύουμε πάντα με αυτη τη διαπίστωση που είχε πει παλιά ένας σύντροφος που δύστυχος δεν βρίσκετε στην ζωή και ήταν αυτός που έβγαλε το σύνθημα “το πάθος για την λευτεριά είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά”

Έλεγε ο σύντροφος ότι: “δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις αντί να πολιτικοποιήσουμε τους λούμπεν λουμπενοποιήτε ο χώρος ”, να σημειώσω ότι δεν αναφερόταν στο λούμπεν με την έννοια που έδινε ο Μπακούνιν (υποπρολεταριάτο) αλλά με την έννοια του υπόκοσμου που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο αστισμός (κυριαρχία και ιεραρχία) αντεστραμμένος με ανεπίσημο – μη νόμιμο, μη κυριλέ τρόπο. Εδώ θυμήθηκα το εξής περιστατικό που διάβασα , κάποτε πηγαίνανε τον Μαλατέστα εξορία σε ένα νησί και μαζί του στην βενζινάκατο ήταν και μαφιόζοι κρατούμενοι, τον πλησιάζει κάποιος από αυτούς και του λέει: “και εσείς ήσαστε ενάντια στην κυβέρνηση και εμείς , οπότε να κάνουμε συμμαχία” . Ο Μαλατέστα γέλασε και χωρίς δεύτερη κουβέντα του λέει: “φύγε μακριά μου σε παρακαλώ ”, λέτε ο Βλαστός και ο Γρηγοράκος και άλλοι να είναι μαζί μας να μοιραζόμαστε τα ίδια οράματα και αξίες; λέτε επειδή διώκονται και είναι φυλακισμένοι να είναι και σύντροφοι; τέλος, λέτε να κάνω με έναν επαίσχυντο τρόπο διαχωρισμούς;. Τέλος για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις δεν ταυτίζω τον Μιχάλη Πρέκα με Στεφανάκο, Βλαστό και άλλα λουλούδια.

Το σχόλιο για τον ιλλεγκαλισμό.

{...} Όμως είναι και αλλιώς

Προσωπικά δεν είμαι ενάντια ή υπέρ του ιλλεγκαλισμού, αλλά οι οπαδοί του είτε δεν βλέπουν είτε αποκρύβουν έναν βασικό παράγοντα, ο ιλλεγκαλισμός έχει έναν χρονικό περιορισμό είναι στιγμιαίος δεν μπορείς να ζεις ιλλεγκαλιστηκά συνεχώς. Τι θέλω να πω με αυτό; ας δώσω ένα παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι απαλλοτριώνεις ένα χρηματικό ποσό από την τράπεζα, μετά όμως όταν αρχίσεις να δαπανάς αυτό το κεφάλαιο για να ικανοποιήσεις τις ανάγκες σου θα το κάνεις με έναν μι ιλλεγκαλιστηκό τρόπο, δηλαδή θα ενταχτείς θες δε θες στους κανόνες του εδραιωμένου συστήματος και τους νομούς του. Με νόμιμο τρόπο θα αρχίσεις να αγοράζεις τσιγάρα, ρούχα, αυτοκίνητο, να νοικιάσεις ή να αγοράσεις σπίτι και ότι άλλο ικανοποιείς τις ανάγκες σου σαν ανθρώπινο ον . Έτσι ο ιλλεγκαλισμός σαν διάρκεια πάει περίπατο γιατί ίσχυσε μόνο μια στιγμή, δηλαδή το χρονικό διάστημα που κράτησε η απαλλοτρίωση του κεφαλαίου. Αν συνεχίσεις ιλλεγκαλιστηκά θα ισχύσει με αμείλικτο τρόπο η παροιμία, (την παραφράζω) μια του ιλλεγκαλιστή , δυο, τρεις και η κακή του μοίρα, θα συλληφθεί ή θα σκοτωθεί. Ο Παλαιοκώστας ως ιλλεγκαλιστής με διάρκεια είναι μια εξαίρεση και μακάρι να μην ισχύσει για αυτόν ο σιδερένιος νόμος της “ κακής του μοίρας”. Όσο για τον άλλο ιλλεγκαλισμό που αναπαράγει το σύστημα με την έννοια ότι κάποιος απαλλοτριώνει ένα κεφάλαιο και γίνετε αφεντικό δεν νομίζω ότι χρήζει αναφοράς.

Στο κείμενο ο συγγραφέας λέει “Ο νόμος δεν κάνει καμία διάκριση μεταξύ του άρχοντα και του αναρχικού όσο αμφότεροι αποδέχονται τις προσταγές του κοινωνικού συμβολαίου” με άλλα λόγια (και δεν πιάνομε από τα συμφραζόμενα) ο νόμος ισχύει για όλους, όλοι είμαστε ίσοι απέναντι στο νόμο κλπ, ο εξαναγκασμός για να μην λιμοκτονήσεις που σε αναγκάζει να πουλήσεις την εργατική σου δύναμη ο συγγραφέας τον βαφτίζει αποδοχή και αποφεύγει φυσικά να αναφέρει ότι ο νόμος ισχύει για αυτούς που τον επωμίζονται. Ο νόμος λεκτικά μπορεί να εμπεριέχει ισότητα άλλα η εφαρμογή του πάντα εμπεριέχει ανισότητα στην ταξική κοινωνία, γιαυτό κάποιοι εν προκειμένω οι κυρίαρχοι είναι ποιο ίσοι από τους ίσους και δεν αφορά μόνο την περίπτωση που στην εκτέλεση – εφαρμογή του νόμου ένας διεφθαρμένος κρατικός υπάλληλος κάνει τα στραβά μάτια, αλλά αφορά πρώτα και κύρια τους εκτελεστικούς θεσμούς, δηλαδή την κυβέρνηση από εκεί εκπορεύονται τα κάθε λογής προ – νόμια, ο ιλλεγκαλισμός (παρανομισμός) σε αυτή τη περίπτωση καταντάει ένα λογοπαίγνιο μεταξύ νόμιμου και παράνομου, λεγκαλισμού και ιλλεγκαλισμού γιατί αυτός που ορίζει την νομιμότητα ορίζει και την παρανομία, οι νόμοι σε μια ετερόνομη κοινωνία υπάρχουν για να παραβιάζονται πρώτα και κύρια από αυτούς που ορίζουν το “ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό”.

Η μεγαλύτερη πρώτη αυτ- απάτη είναι να νομίζεις ότι μπορείς να ζήσης εκτός των αστικών θεσμών δηλαδή στην στρατόσφαιρα και έξω από την βαρύτητα. Η δεύτερη αυτ-απάτη είναι να νομίζεις ότι η κοινωνία μπορεί να υπάρξει χωρίς θεσμούς και αντί να προσπαθείς να τους αλλάξεις μεσώ της επανάστασης με την άρνηση σου δεν κάνης τίποτα άλλο από το να διαιωνίζεις τους υπάρχοντες θεσμούς, βεβαίως όχι μόνο σου αλλά μαζί με αυτούς που τους αποδέχονται συναινετικά ή τους έχουν επιβληθεί από το σύστημα της διαμεσολαβημένης ετερονομίας. Η τρίτη αυτ-απάτη (βλέπετε δεν χρησιμοποιώ το όρο φενάκη) και αυτή αφορά περισσότερο του αναρχικούς είναι η εμπλοκή στο λογοπαίγνιο που προανέφερα δηλαδή μεταξύ λεγκαλιστικής και ιλλεγκαλιστικης, παράνομης ή νόμιμης αναρχίας που είναι ένας λεκτικός ακροβατισμός της κυριαρχίας ανεξάρτητα αν ξεστομίζετε από επαναστατικά στόματα είναι κατά τον ίδιο τρόπο που η αστική κυριαρχία χρησιμοποιεί το “εγκαλιτέ” και “λιμπερτέ” (ελευθερία και ισότητα).

Όταν υποβιβάζετε η αναρχία σε αυτό το λογοπαίγνιο (ανεξάρτητα αν υπάρχουν ρεφορμιστές – μεταρρυθμιστές αναρχικοί στην τελική τη θα τους κάνουμε θα τους κόψουμε τα κεφάλια;) και στο ότι είναι ένας συγκερασμός μεταξύ φιλελευθερισμού και σοσιαλισμού και όχι μια κοσμοθεώρησης αυθύπαρκτη – αυτοκαθοριζόμενη ( ανεξάρτητα από το εάν έχει δανειστεί στοιχειά από τις προαναφερόμενες κοσμοθεώρησης) αλλά ετερικαθοριζόμενη, τότε αρχίζει η συζήτηση περί αναρχίας, παράνομης ή νόμιμης, επαναστατικής ή ρεφορμιστικής, της δράσης ή ανάδρασης, της μαύρης ή κόκκινης κλπ τότε με πρόσχημα την στρατηγική που στην ουσία πολλές φορές είναι μια ιδιοσυγκρασιακή τακτική, τότε λέω, αρχίζει η ιδεολογία γιατί κατ εμέ η αναρχία δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη, ούτε ρεφορμιστική ούτε επαναστατική. “Aναρχία, είναι μια ανοιχτή κατάσταση πραγμάτων, που υπερβαίνει τους θεσμούς του εξουσιαστικού πολιτισμού και της αστικής δημοκρατίας , καθώς και όλα τα καθεστώτα που περιέχουν στην αντίληψη τους ιεραρχία και κυριαρχία, σε νέες σφαίρες ποιότητας και ελευθερίας ατομικής και κοινωνικής που απορρέουν από τις αξιακές συνθήκες της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ισότητας, της αμοιβαιότητας, της δικαιοσύνης, και της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων.

Είναι η έμπρακτη θέληση της πραγματικής ελευθερίας, γιατί το να είναι κανείς ελεύθερος σημαίνει να απαλλαγεί από τις ανισότητες που ενυπάρχουν στην κυριαρχία και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και να προχωρήσει σε μια σφαίρα που δεν υπάρχει ούτε το άρχειν, ούτε το άρχεσθαι, ούτε διευθυντής ούτε διευθυνόμενος, ούτε εκμεταλλευτής ούτε εκμεταλλευόμενος”. Σύνοψη του κοινωνικού αναρχισμού” Το πότε, πως και ποιοι θα εγκαθιδρύσουν αυτή την νέα τάξη πραγμάτων ανατρέποντας την παλιά είναι το ζητούμενο εδώ και κοντά δυο αιώνες.

Όμως όπως είδαμε ιστορικά τους δυο τελευταίους αιώνες., κάθε νέα κατάσταση πραγμάτων αποσπασμένη από το κοινωνικό σώμα και κυρία από τους κάτω, η οποία έχει στα χέρια της τις υποθέσεις της κοινωνίας, μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για μια παλινδρόμηση στις εξουσιαστικές, αυταρχικές, ιεραρχικές καπιταλιστικές δομές, ακόμα και αν στηρίζει τη δραστηριότητά της σε αντιεξουσιαστικές ρητορικές.

"... Από την εποχή που εμφανίστηκε η πατριαρχία, η ιεραρχία, η ταξική και πολιτική κυριαρχία στην ανθρωπότητα  και μέχρι σήμερα,  όλα τα συστήματα είναι συστήματα διαχείρισης των ανθρώπων από τους εκάστοτε κυρίαρχους στο όνομα της τάξης που εκπροσωπούν . Θα έρθει ο καιρός που θα περάσουμε από τα συστήματα διαχείρισης των ανθρώπων στα συστήματα διαχείρισης των πραγμάτων και από το “βασίλειο” της αναγκαιότητας στο “βασίλειο” της ελευθερίας ...” Κάτω η κυριαρχία..." Γ. Μ

Υγ. Ανεβάζετε κάποια κείμενα που βρίθουν από αστισμό και περνούν (αμάσητα) άκριτα, ιδιαίτερα από πολιτικοποιημένους γόνους μικροαστικών – μεσοαστικών οικογενειών προς δόξα της σύγχυσης - διαστρέβλωση που πλασάρει το σύστημα και ο νοών...νοείτω.. Προκαλώ, όποιον - όποια υποστηρίζει τον μπαμπεφισμό, μπλακισμό, τον ιλλεγκαλισμό κλπ να ανοίξουν μια συζήτηση εδώ η σε άλλο νήμα για να τα πούμε και να δούμε από που κι ως που κλπ... {...}

από @ 13/03/2015 5:34 πμ.


ΓΡΑΦΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΜΠΑΜΠΕΦ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΚΛΠ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΟΛΥΤΟΣ.ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ.ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ

ΚΑΙ ΕΞΗΓΟΥΜΑΙ.ΓΡΑΦΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΜΑΜΠΕΦ ΗΤΑΝ ΣΥΝΩΜΟΤΗΣ,ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ ΚΛΠ.ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΔΙΑΦΩΝΕΙ.ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ.

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΦΙΓΟΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΜΙΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΑΥΤΗΣ.ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΥΝΤΟΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΠΟΛΛΕΣ ΔΙΑΦΩΝΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΤΟΥ 36 ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ.ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΜΠΑΜΠΕΦ ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΤΗΝ  ΠΛΗΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ (ΚΑΤΙ ΠΟΥ Ο ΡΟΒΙΕΣΠΕΡΟΣ ΚΟΛΩΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ) ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΙΑΙΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΥΠΟΨΙΝ ΜΟΥ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΕΔΩ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΜΕ ΔΕ ΜΙΛΟΥΣΑΝΕ ΠΟΛΥ ΕΤΣΙ (ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΑ) ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ.ΑΡΑ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ ΤΟΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΑΥΤΙΣΗ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΝΑΡΧΙΑ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΥΝΤΟΝ) . ΑΝ ΚΑΙ ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ WIKIPEDIA AΦΟΥ ΘΕΣ ΠΗΓΕΣ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΙΟ ΠΡΟΧΕΙΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΡΩ ΤΩΡΑ http://en.wikipedia.org/wiki/Conspiracy_of_the_Equals

ΕΠΙΣΗΣ Ο ΤΖΟΛ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΜΠΕΦ

ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ ΤΟΝ "'ΑΓΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ".ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΒΡΗΚΕΣ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΕΦ,ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ.

ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ? Ο ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ ΠΟΥ ΞΕΠΕΣΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΟΙΔΕΥΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΣΑΝ ΑΝΑΡΧΟΠΑΤΡΙΩΤΗ? ΕΔΩ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΜΕ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΤΗ ΡΩΣΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΣΑΡΟ ΣΤΟΝ 1ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΙΣΕ ΣΤΗ ΡΩΣΣΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΝΕΚΡΟΥΣ?

http://en.wikipedia.org/wiki/Manifesto_of_the_Sixteen

https://athens.indymedia.org/post/1533996/

ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΠΡΕΠΕΙ Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ  ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΗ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΓΙΑ ΟΤΙ ΛΕΕΙ?

ΤΕΛΟΣ ΑΝ ΔΙΑΒΑΣΕΣ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΘΑ ΔΕΙΣ ΟΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΕΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (Ο ΣΟΡΕΛ ΗΤΑΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΑΛΛΑ ΠΑΛΙ ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΗ ΘΕΩΡΕΙΣ ΤΟ ΣΟΡΕΛ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΠΛ).

ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΛΟΙΠΟΝ ΑΝ ΕΣΥ ΘΕΩΡΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΜΑΜΠΕΦ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΟΥ.ΑΦΗΣΕ ΕΜΑΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ 

ΑΛΛΩΣΤΕ Η ΕΠΙΜΑΧΗ ΦΡΑΣΗ ΗΤΑΝ “ ...Τέλος ο Μαμπέφ παιδί της γαλλικής επανάστασης και δημιουργός του «κινήματος των ίσων» από πολλούς θεωρείται ένας από τους πρώτους αναρχικούς...”ΛΕΕΙ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΟΧΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ

από G 14/03/2015 11:01 μμ.


Σύντροφε αργα λες: “ Η επιστολή σας είναι τόσο επίκαιρη που λες και την γράψατε χθές. Είναι τραγικό 27 χρόνια μετά -αν και έχουν γίνει κάποια έστω και μικρά βήματα- το χθες να μοιάζει τόσο πόλυ με το σήμερα....”

Τι να το κάνω ρε σύντροφε αν η επιστολή είναι επίκαιρη; θα προτιμούσα να ήταν ή ένα κωλόχαρτο ή μουσειακό είδος . Ο μόνος λόγος που παρέμβηκα σε αυτό το νήμα είναι για να αρχίσει μια συγκριτική συζήτηση σε σχέση με το παρελθόν και το σήμερα, δηλαδή αν έχει εξελιχθεί το αναρχικό κίνημα ή έχει παραμείνει στάσιμο στα ίδια πάθη του παρελθόντος. Σκέφτομαι να ανοίξω άλλο νήμα για αυτά τα ζητήματα και να αρχίσω ανεβάζοντας κάποια ντοκουμέντα κομβικά για τις παρελθούσες εποχές, δεν υπόσχομαι όμως ότι θα το ξεκινήσω σύντομα.

 

Πήγα κάποτε εδώ να ανοίξω μια συζήτηση για αυτά που θα πω παρακάτω και δεν έγινε. Ο αναρχικός λόγος και πράξη ιδιαίτερα σε συλλογικό επίπεδο , γιατί αυτό είναι που με ενδιαφέρει πρωτίστως, απουσίασε από την ελληνική κοινωνία για σχεδόν ογδόντα χρονιά.

Οι αναρχικές συλλογικότητες εμφανίζονται περίπου το 1876, (πχ Δημοκρατικός Σύλλογος Πάτρας με την εφημερίδα του) και σταματούν περίπου το 1890, επανεμφανίζονται ατομικά και λίγο αργότερα μέσα από μικρές συλλογικότητες το 1973 με την Εξέγερση του Πολυτεχνείου, εδώ δεν αναφέρομαι σε κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις αναρχικών που μπορεί να υπήρχαν μέχρι την περίοδο του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου άλλα σε συλλογικές προσπάθειες. Τι έφταιξε; και ενώ οι αναρχικοί μέσα από ομάδες ή ατομικά είχαν αποκτήσει πρόσβαση τόσο στους φτωχούς αγρότες και εργάτες γης ( για συντομία αναφέρω μόνο σταφιδικά, καπνικά, Κιλελέρ ) όσο και στην αναδυόμενη εργατική τάξη (πχ μεταλλεία Λαυρίου – λαυρεωτικά, πειραιωτικά, Σύρο κλπ). Επίσης οι αναρχικοί έπαιξαν σοβαρό ρόλο στην δημιουργία εργατικών κέντρον. πχ το 1908 ιδρύεται το “Πανεργατικό Κέντρο Βόλου”, το πρώτο Εργατικό Κέντρο της Ελλάδας (προς τιμή του ο δήμος Βόλου το αναφέρει δείτε) τα εργατικά κέντρα Πειραιά, Αθήνα, Λαύριο, Λάρισα, Σύρο κλπ και αργότερα στη δημιουργία της Γ.Σ.Ε.Ε. Δεν αναφέρω άλλα παραδείγματα γιατί δεν είναι του παρόντος, για μια πιο εμπεριστατωμένη μελέτη δείτε αυτό το σαιτ.

Επίσης θα είχαμε μια άλλη οπτική γωνία και εμείς και ένα τμήμα της κοινωνίας αν οι αναρχικοί ήταν παρόντες σε κοσμοϊστορικά γεγονότα όπως σε τοπικό επίπεδο, οι βαλκανικοί πόλεμοι, η εκστρατεία του ελληνικού κράτους στην μικρά Ασία μέσα από τον μεγαλοϊδεατισμό, η μικρασιατική καταστροφή και η προσφυγιά, και σε υπερτοπικό επίπεδο ο πρώτος και δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, η κατοχή, το αντάρτικο κλπ να μην αραδιάζω και άλλα ιστορικά γεγονότα.

Επανέρχομαι στο ερώτημα τι έφταιξε; Ενώ στην Ευρώπη άλλα και στα Βαλκάνια (πχ δείτε το αναρχικό μαζικό κίνημα στην Βουλγαρία εκείνης της περιόδου ) υπήρχε μια ανάδυση του κινήματος, στην Ελλάδα που είχε εμφανιστεί πιο νωρίς από τα υπόλοιπα Βαλκάνια ο αναρχισμός όχι μόνο δεν αναδύθηκε ένα ποιο μαζικό κίνημα άλλα διαλύθηκε και στο τέλος εξαφανίστηκε.

Αναφέρω συνοπτικά κάποιους παράγοντες που κατά την γνώμη μου λειτούργησαν ανασταλτικά.

α) η έλλειψη θεωρητικής- ιδεολογικής συνεκτικότητας, β) η αδυναμία συγκρότησης οργάνωσης πέραν από το επίπεδο της μικρο ομάδας παρ όλες τις προσπάθειες κάποιων συντρόφων ελλαδικά και κάποιων “επιφανών” Ελλήνων του εξωτερικού που ήρθαν στην χώρα για να συμβάλουν στο οργανωτικό, αλλά στο τέλος επικράτησε ανταγωνισμός ομάδων και προσώπων που είχε διαλυτικά αποτελέσματα γ) απομόνωση από το διεθνείς αναρχικό κίνημα, δ) βάζω τελευταίους παράγοντες την κρατική καταστολή και την επιρροή που άρχισαν να ασκούν οι μαρξιστικές ιδέες, ιδιαίτερα μετά από την Ρώσικη επανάσταση του 1917 .

Μην μου απαντήσετε με την μεταφυσική μπαρουφολογία, φταίει η ελληνική ιδιοσυγκρασία και ιδιομορφία κλπ, γιατί η απτή απόδειξη είναι το μαρξιστικό- κομουνιστικό κίνημα στην χώρα που ήταν πιο συνεκτικό και οργανωτικό. Για να μην παρερμηνευτεί αυτό που ισχυρίζομαι δεν αντιπαραβάλω τους αναρχικούς με τους μαρξιστικούς τρόπους αλλά τα επιχειρήματα ότι οι Έλληνες/δες είναι από την φύση τους αντι - οργανωτικοί, αντι - συνεκτικοί και δεν αγαπάνε την θεωρία δεν στέκουν .

Πολλά από τα ζητήματα που έθεσα πιο πάνω μας απασχολούν μέχρι σήμερα, έχουν περάσει πάνω από σαράντα χρόνια από την επανεμφάνιση των αναρχικών στην ελληνική κοινωνία και παραμένουμε ακόμα ένα κίνημα εξωφρενικά στην βάση του νεολαιίστικο και στο επίπεδο της διαμαρτυρίας και πολλές φορές της εμπαθούς δράσης, θα πείτε δεν είναι η εποχή των ιστορικών κινημάτων αλλά των κινημάτων ταυτότητας και το επαναστατικό ταξικό υποκείμενο ή είναι λειψό ή ανύπαρκτο... Ως προς αυτά αλλά και για την εποχή που συζητάμε θα επανέλθω.

 

Υγ. Εννοείται ότι θα απαντήσω και στο φιλαράκι @

 


Προς @ , δεν ξέρω αν είσαι ο από πάνω @1556204 γιατί στο μεσώ γράφουν πολλοί με @, επίσης γιατί γράφείς με κεφαλαία; τεσπα.. στο θέμα μας.

 

Δεν θεωρώ τον Ο ΤΖΟΛ έγκριτο για την αναρχία ούτε ακόμα και τον αναρχικό ιστορικό Νεττλάου , όσον αφορά ότι θέλοντας να προσδώσει στην αναρχία μια ευρύτητα εντάσσει σε αυτή πρόσωπα και αντιλήψεις που στην πραγματικότητα δεν έχουν σχέση με αυτήν, πολλοί θέλοντας για πρώτη φορά να εντρυφήσουν στην αναρχία αντί να διαβάσουν το βιβλίο αυτού του υπέροχου συντρόφου του Ντανιέλ Γκερέν Ο ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ , η να περάσουν απευθείας σε αναρχικά βιβλία πεφτουν στον ΤΖΟΛ.

Πολλοί για να δώσουν μια ιστορική ευρύτητα στην αναρχία πέφτουν σε λάθη παρουσιάζοντας αντιφατικές ιδέες και πρόσωπα ως προπομπούς της αναρχίας, αυτό το λάθος κάνει και ο Κροπότκιν(και πρόσεχε πότε δεν τον έχω προσφωνήσει ως άγιο ή πρίγκιπα αυτά είναι βλακείες) προφανώς ο Κροπότκιν πήρε αυτή τη θέση στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο άλλα μην το ρίξουμε στην βλακώδη άποψη ότι ο Κροπότκιν γέρασε και έπαθε μολακινσει , ο Κροπότκινάλλο είχε στο νου του και άλλο του βγήκε, (και δεν είναι του παρόντος να αναλύσω) ξέρεις τότε δεν υπήρχε η γεωπολιτική με την σημερινή σημασία, προφανώς και έκανε ένα ολέθριο λάθος.

Πολλοί λένε ότι οι πρώτοι αναρχικοί είναι οι πρωτόπλαστη που παράκουσαν τον Μεγαλοδύναμο, άλλοι λένε ότι ο τρίχας της Ναζαρέτ και μετά Κύριος Υμών Ιησούς Χριστός είναι ο πρώτος αναρχικός, άλλοι λένε ότι είναι ο Βούδας, άλλοι ο Λαο Τσε, άλλοι Ο Ζήνωναςμε τους στωικούς κλπ, (ο κατάλογος είναι μακρύς ) είναι τοιουτοτρόπως όπως βρίσκανε διάφορες πρωτόγονες ή άγριες φυλές και λέγανε ότι αυτός είναι ο κομμουνισμός - πρωτόγονος εννοείται - , είναι όμως έτσι; ή είναι αντιλήψεις στην ουσία επηρεασμένες από τον ιουδαϊκό μύθο της Εδέμ; και εννοώ ότι παραλληλίζετε η πρωτόγονη κοινωνία σαν την χαμένη Εδέμ που πρέπει να επιστρέψουμε με έναν σύγχρονο τρόπο, εδώ δεν αναφέρομαι στους πρωτογονιστές.

Λες : “ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΜΠΑΜΠΕΦ ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΤΗΝ  ΠΛΗΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ (ΚΑΤΙ ΠΟΥ Ο ΡΟΒΙΕΣΠΕΡΟΣ ΚΟΛΩΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ) ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΙΑΙΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.” Δηλαδή όποιος είναι με την ισότητα και την βίαιη επανάσταση είναι ταυτοχρόνως και αναρχικός; τότε όλοι οι εξουσιαστές επαναστάτες οπαδοί του εξουσιαστικού, αυταρχικού σοσιαλισμού είναι αυτομάτως και αναρχικοί!!

Δεν ισχυρίζομαι ότι οι νεαροί αναρχοσυνωμότες στην Ελλάδα διάβασαν Μπαπεφ ή και περάσαν στον συνωμοτισμό, μιλάω για την αντίληψη, επίσης ποιος είμαι εγώ που δεν θα αφήσω να διαβάζετε και να νομίζετε ότι θέλετε; αν είναι δυνατών.

Όσο για την μελέτη του Κροπότκιν "Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση" που εσένα δεν σου αρέσει (πότε πρόλαβες έχει κυκλοφορήσει μόνο ο πρώτος τόμος!) για δείτε τη λέει ο Λένιν για το βιβλίο, για να μην αναφέρω εκατοντάδες άλλους.

Τέλος δεν είδες ότι στην ποιο πάνω παρέμβαση μου 1557305 αναφέρω Ο Jacques Roux- J. Varlet ως τρόπο τινά αναρχικούς ! Γιατί ματ εμέ ο αναρχισμός γεννήθηκε μέσα από την Πρώτη Διεθνή και μετά εξελίχθηκε ....  Δείτε και εδώ:

 

Υγ 1 . Οσο για τον συνωμοτισμό και το ένοπλο που στην Ελλάδα το έχω ονομάσει ανοιχτά και δημόσια παρωδία και ιλαροτραγωδία, έχω αποφασίσει να μιλήσω και θα μιλήσω, (εκτός και με λογοκρίνει το μέσο αυτό ) εννοείται χωρίς να εκθέσω πρόσωπα άλλα θα κριτικάρω καταστάσεις και λογικές έχοντας θέση από παλιά υπέρ του ενόπλου ως μέρος και στιγμές του αγώνα και όχι σαν αντικατάσταση του ίδιου του ΑΓΩΝΑ , και ενάντια στις γιακοβίνικες λέσχες. Από πέρσι που δημοσίευσα ατή την επιστολή είπαν να κάνω για ένα διάστημα απεργία γνώμης, αλλά οι σειρήνες δεν με αφήνουν και δεν γουστάρω να γίνω ο Οδυσσέας που δέθηκε στο κατάρτι ούτε μέλος του πληρώματος του να βάλω βουλοκέρι στα αυτιά. Στην ζωή μου δεν ξέρω τι θα πει φόβος (σορι για την περιαυτολογία) το μόνο που φοβάμαι και είναι ο εφιάλτης μου είναι η ατομική και κοινωνική οπισθοδρόμηση και ο σκοταδισμός.

 

Υγ. 2  Όμως θα περιμένω να τελειώσει αυτή η απεργία για να μιλήσω, για να μην βγουν και λένε διάφορα. Λευτεριά σε όλους.

 

 

από @ 16/03/2015 8:51 μμ.


1.δεν ειμαι ο ιδιος

2.ο καθενας πιστευει οτι θελει για ενοπλα και μη και δε σου πε κανεις τι να πιστευεις για το ενοπλο.

3. τωρα για μπαμπεφ

θεωρω οτι ο μπαμπεφ ηταν μια προδρομικη φιγουρα του αναρχισμου ασχετως με το αν ο αναρχισμος πηρε αλλη πορεια.στοιχεια συνωμωτισμου υπαρχουν και στον μπακουνισμο (μετα τα αποκυρηξε).τωρα πολλα μπορουν να λεχθουν για διαφορες φιγουρες (καμυ,τολστοι,οσκαρ ουαιλντ,νιτσε κλπ).αλλοι τους θεωρουν αναρχικους, αλλοι ποζεραδες κλπ

εχω καταληξει ομως οτι πολλοι πεφτουν στην παγιδα οταν γραφουν την ιστορια του κινηματος να επιβεβαιωνουν  τα πολιτικα πιστευω τους μεσω αυτης της συγγραφης επιλεγοντας και αποσιωποντας συγκεκριμένα προσωπα.ετσι ο ρενος αποστολιδης δεν ειναι γνωστος αλλα ειναι ο καστοριαδης!

ο κροποτκιν ειναι πασιγνωστος αλλα οχι η νιτσεικη επιρροη στον  αναρχοσυνδικαλισο!

υπαρχει κοσμος που θεωρει το εαμ ελλας αναρχικη οργανωση?

ειναι ο τολστου αναρχικος και αν οχι γιατι?

ο νετσαγιεφ (ασχετα αν διαφωνει καποιος μαζι του) ειναι αναρχικος?και αν δεν ειναι επειδη μας "αηδιαζει" μηπως τελικα καταληγουμε να ειναι αναρχικοι μονο αυτοι που μας αρεσουν και οχι αυτοι που διαμορφωσαν αντικειμενικα ενα ιστορικο κινημα με τα καλα  και τα κακα του?

 

με αλλα λογια η ιστορια του αναρχισμου ειναι γραμενη υποκειμενικα.δεν εχω διαβασει κανενα αντικειμενικο ιστορικο.απλα καποιοι προσπαθουν να φτασουν κοντα στην αληθεια


Κοίτα @ , είναι δυνατών να πάρω κάποιου την αδεία για να μιλήσω, για το τι πιστεύω για το ένοπλο; έγραψα πουθενά ότι με εμπόδισε κάποιος να μιλήσω; δεν θα μιλήσω μόνο για το νέο άλλα και για το παλιό σαν ιλαροτραγωδίες , επιπλέον όταν απευθύνομε σε εσένα δεν απευθύνομε μόνο προσωπικά άλλα και σε αυτούς που διαβάζουν χωρίς να παρεμβαίνουν γκεκε.

Για την αναρχία είμαι τόσο μπερδεμένος και συγχυσμένοςπου δεν ξέρω τι να κάνω, να φανταστείτε και ένα παλιό μου αφεντικό έλεγε: Και εγώ μαλάκα αναρχικός είμαι και έχω διάβαση Μπακουνίνιν (εννοούσε Μπακούνιν), περνάω με κόκκινο φανάρι, δεν πληρώνω το κράτος και φοροδιαφεύγω, δεν κολλάω ένσημα , ξενογαμάω κλπ, πάω ενάντια στους νόμους; , άρα είμαι αναρχικός, με έλεγε και ρατσιστή επειδή του έλεγα : γιατί δεν κολλάς ένσημα στους μετανάστες; μου έλεγε: και που θα βρουν δουλεία οι μετανάστες αν τους κολλάμε ένσημα; άρα είσαι ρατσιστής !!!

Στον κόσμο αυτό, του απολύτου συγκρητισμού, της ενδεχομενικότητας, του σχετικισμού, του μετα- μοντερνισμού με τα χιλιάδες μετά, (θα αναφέρω μόνο δυο για να μην τρελαθούμε) μετα - καπιταλισμός, μετα - αναρχισμός κλπ, σε αυτό τον κόσμο έχουμε το δικαίωμα όλοι να είμαστε αναρχικοί.

Αφεντικά και εργάτες, διευθυντές και διευθυνόμενοι, εξουσιαστές και εξουσιαζόμενοι, απολυταρχικοί παλιοί – πεθαμένοι και νέοι, είναι όλοι κατά βάθος αναρχικοί. Ο Λένιν και αυτός είναι αναρχικός πχ. “κράτος και επανάσταση” και ο Στάλιν επίσης αφού πίστευε ότι στο τελευταίο στάδιο του κομουνισμού το κράτος θα μαραθεί και θα πέσει. Και οι νεοφιλελεύθεροι λελέδες είναι αντικρατιστές άρα κατά βάθος αναρχικοί. Άσε που λίγο πιο παλιά με τον Γιωργάκη Παπανδρέου είχαμε γεμίσει από “αντιεξουσιαστές” της εξουσίας και τώρα με τους αριστερούς των κινημάτων γεμίσαμε “ελευθεριακούς” της εξουσίας.

Το κορυφαίο “μετά” είναι ότι κάποιοι λένε ότι βρισκόμαστε σε ένα στάδιο μετα- κυριαρχίας. Ρε λες να έχουμε φτάσει στο τελευταίο στάδιο του κομμουνισμού που είναι η αναρχία, σύμφωνα με τους μαρξιστές και εγώ ο μαλάκας σαν την πεταλίδα να έχω προσκολληθεί στον βράχο του ιστορικισμού της παλαιοντολογικής αναρχίας και να χαμουρεύομαι με το ένδοξο παρελθών;

Ένας τολστοικός θα πει, έλα όμως που μόνο, ο Θεός είναι Άναρχος, εδώ την πατήσατε όλοι.

Ενώ ένας νετσαγεφικο-νιτσεικο-στιρνερικο-μιδενιστικο- νεο- αναρχικός της δράσης και της συνωμοσίας του σχεδειου Φοίνικας, της Λερναίας Ύδρας , τωνΣυμφαλίδων Ορνίθων κλπ, θα πει ότι: όλα αυτά είναι συνωμοσίες και στις συνωμοσίες απαντάμε με συνωμοσίες και φωτιά .

Ο εξεγερτικός ιλλεγκαλιστής αναρχικός θα πει ότι το θέμα είναι να αποδημήσουμε το υπάρχων μέσα από την αφορμαλιστική εξέγερση.

Η θεία μου βλέποντας όλα αυτά θα πει: πάρε το αυγό και κούρευτω παιδάκι μου, έχει όμως σημασία τη λέει η θεία Μάρω και όλες οι θείες ;

Aλλα ας σοβαρευτώ λίγο.

Ο αναρχισμός εναντιώνεται τόσο στο κράτος όσο και στον καπιταλισμό, οποιαδήποτε αντίληψη γέρνει μονόπαντα είτε μόνο ενάντια στο κράτος είτε μόνο ενάντιά στον καπιταλισμό, δεν είναι αναρχισμός είναι κάτι άλλο.

«...Η ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο και αδικία και ο σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία είναι υποδούλωση και βαρβαρότητα...». Μιχαήλ Μπακούνιν

Η αναρχία αναλαμβάνετε ισοδύναμα και ισόποσα την ελευθερία με την ισότητα, το άτομο με την κοινότητα, οποιαδήποτε ανισορροπία αυτών των καταστάσεων απλά δεν είναι αναρχία.

«...Ο αναρχισμός, επιπλήττει τον φιλελευθερισμό ως ένα μερικό δόγμα της ελευθερίας και τον σοσιαλισμό ως ένα μερικό δόγμα της ισότητας. Η μερικότητα συνίσταται στο ότι αυτά τα δύο δόγματα προτίθενται να πραγματώσουν τις αρχές τους μέσω της προσωρινής εξάρτησης των δύο αξιών, με την έννοια ότι πρώτα πραγματώνεται η μία και μετά η άλλη, ενώ ο αναρχισμός θεωρεί ότι μόνο στην ταυτόχρονη πραγμάτωση τους έγκειται η επιτυχία τους...» Νίκο Μπέρτι

Από αυτήν την άποψη, φαίνεται ιδιαιτέρως ελκυστική η έκφραση που επινοήθηκε, εδώ και μερικά χρόνια, από τον Alain Ritter. Αυτός χρησιμοποίησε, προκειμένου να προσδιορίσει τον κεντρικό αξιολογικό πυρήνα του αναρχισμού, την παράδοξη έκφραση «ατομικιστικός κοινοτισμός». «Ο ανθρωπολογικός τύπος που προτείνεται ως επιθυμητός από τον αναρχισμό», έχει γράψει σε ένα άλλο κείμενο ο Αmedeo Bertolo, «δεν βρίσκεται εξ ολοκλήρου ούτε στο κοινωνικό ούτε στο άτομο, αλλά σε μία συνεχή αλληλεπίδραση ανάμεσά τους. Εάν κυριαρχεί το κοινωνικό, ακόμα και υπό δημοκρατική μορφή, υπάρχει τυραννία. Εάν κυριαρχεί το άτομο, υπάρχει αποσύνθεση και απώλεια του νοήματος. Η αναρχία είναι ζηλότυπα ατομικιστική, αλλά και γενναιόδωρα κοινοτική. Και έχει πλήρη συνείδηση ότι το άτομο που είναι ανεπανάληπτο είναι αναπόφευκτα και κοινωνικό προϊόν και κοινωνικό υποκείμενο».

Πες μου, πείτε μου, όλους αυτούς που αναφέρεις και τόσους άλλους αναρχίζοντες αν είναι ταυτόχρονα αντικρατιστές και αντικαπιταλιστές κλπ, εκτός και αν μιλάμε για λογοτεχνία.

 

Υγ. Δεν θα απαντήσω άλλο γιατί θέλω να επικεντρωθώ στο θέμα του νήματος.

από G 18/03/2015 9:06 μμ.


ΠΡΟΣΟΧΗ, μεταφέρω μια εμπειρία, (τότε δεν ακούστηκα άλλα ούτε και τώρα νομίζω να ακουστώ) το ΠΑΣΟΚ κοντά στο τέλος της πρώτης τετραετίας άρχισε να δεξιοφέρνει, για να εξισορροπήσει την αριστερή του πτέρυγα ήθελε κάποια προσχήματα, ένα από αυτά αποτέλεσε η περίφημη στρατηγική των “επιχειρήσεων αρετής” δηλαδή να σώσουμε τη νεολαία από τα ναρκωτικά κλπ. Εδώ να εξηγήσω στους νεώτερους ότι αυτό σήμαινε καθημερινά ντου των μπάτσων στα μαγαζιά που πήγαινε η νεολαία με τα γνωστά, προσαγωγές κλπ. Όταν αρχίσανε να εφαρμόζουν αυτή την στρατηγική και στα Εξάρχεια εννοείται ότι έγινε χαμός, μετά από λίγο ήρθε και η δολοφονία Καλτεζά.

Σε κάποια περίοδο ανέλαβε υπουργός δημόσια τάξης ο Σήφης Βαλυράκης ο οποίος είχε εκπαιδευτεί σαν αντάρτης πόλης σε παλαιστινιακό στρατόπεδο στον Λίβανο, (είχαν εκπαιδευτεί και άλλοι πασοκες για τον αντιδικτατορικό αγώνα μέσο του ΠΑΚ μετέπειτα ΠΑΣΟΚ). Ο Βαλυράκης μας πήγαινε γαμιώντας και εμείς νομίζαμε ότι είχαμε το ιστορικό κέντρο. Αντι να κάνουμε αντι- κατασταλτικό, αρχίσαμε έναν αντι - μπατσικό αγώνα, εγκλωβιστήκαμε και περιθωριοποιηθήκαμε (έχει σημασία αυτό δεν είναι λογοπαίγνιο) . Λέτε να συμβεί και με την σημερινή αριστερή κυβέρνηση; δηλαδή να κάνει πολιτική στου κασίδα το κεφαλή (σε εμάς) για να εξισορροπήσει την αριστερή της πτέρυγα και τους ψηφοφόρους ; και να αρχίσει για εμάς ένας νέος εγκλωβισμός - περιθωριοποίηση; και τότε όπως και τώρα για ένα διάστημα είχαν απομακρύνει τις ειδικές δυνάμεις από τον δρόμο. Κάποιοι θα πουν οι συνθήκες του χώρου δεν είναι είδες με τότε. Λέτε να γίνομε συνωμοσιολόγος; Μακάρι να διαψευστώ.


 

( Σε ένδειξη αυτού που εννοώ αντι-μπατσικός αγώνας δείτε την προκήρυξη αυτή που κυκλοφόρησαν αναρχικές ομάδες της Αθήνας αρχές φθινόπωρου το 1985, επίσης δημοσιεύτηκε στο οπισθόφυλλο της εφημερίδας “Δοκιμή” τον Νοέμβρη του 1985).

 

α) Η προκήρυξη



ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩ

Μια αδυναμία του χώρου των Αναρχικών είναι η τάση του νάνε θεαματικός και θορυβώδης χωρίς να καταφέρνει να συγκροτηθεί και να γίνει επικίνδυνος για την εξουσία. Ρίχνοντας μια ματιά στην περσινή χρονιά θα δούμε ότι αρκετές φορές επικράτησαν απόψεις και πρακτικές υποκειμενισμού και αυτοεπιβεβαίωσης. Ακόμα σε κάθε κίνηση δεν δινόταν κάποια συνέχεια και προοπτική για την οργάνωση του αναρχικού κινήματος με άμεση συνέπεια τα χτυπήματα ενάντια στην κρατική εξουσία να είναι ανούσια.

Η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων δεν έγινε αντιληπτή σαν τέτοια, αλλά σαν μια φαλλο- κρατική διαμάχη επίδειξης τσαμπουκά ανάμεσα στις δυνάμεις καταστολής και τους αναρχικούς Σούπερμεν, αφήνοντας σχεδόν αδιάφορη την πλειοψηφία των εκμεταλλευομένων της ελληνικής κοινωνίας. Ουσιαστικά αυτό που λειτούργησε θετικά είναι το ξεπέρασμα του φόβου απέναντι στην εξουσία και η ενεργοποίηση μιας διάθεσης σύγκρουσης στον κόσμο. Ο χώρος όμως μπλοκαρίστηκε σε μια στενή λογική, που τον έκανε να μην είναι αντιμέτωπος συνολικά με το κράτος και τον πολιτισμό του, να μην παλεύει σε κάθε επίπεδο την κυρίαρχη ιδεολογία αλλά να θεωρεί σύγκρουση με το κράτος μόνο τη σύγκρουση με την αστυνομία. Δεν μπόρεσε να δημιουργήσει μια υποδομή συγκρότησης και οργάνωσης, τέτοια που θα δίνει συνέχεια και θα γενικεύει τις επί μέρους συγκρούσεις σε κάθε τομέα της ζωής.

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες αναπτύχθηκε σε πολλούς συντρόφους μια λογική ακτιβισμού σαν άρνηση και ξεπέρασμα της προσωπικής μιζέριας. Μια λογική που θεωρεί συντηρητισμό κάθε προσπάθεια δημιουργίας υποδομής και οργάνωσης, μια λογική που θέλει να επαναλάβει το σενάριο των συγκρούσεων αστυνομίας-αναρχικών χωρίς να εξετάζει τις συνθήκες και τους όρους της κοινωνικής πραγματικότητας, χωρίς να τη νοιάζουν οι απώλειες που θα ’χουμε, χωρίς να ’ναι ικανή να κάνει μια σύνθεση στη δράση, μια ασυνείδητη δογματική- στείρα λογική που οδηγεί το χώρο σε μια αποκομένη από την πραγματικότητα δράση, μια δράση περιστασιακή του τύπου “άντε να μαζευτούμε να δούμε τι θα κάνουμε” και φυσικά οριοθετημένη στο γκέτο των Εξαρχείον κάτι που βολεύει την κρατική εξουσία και που μας αποκόβει από τον υπόλοιπο κόσμο των εκμεταλλευομένων. Προοπτική καμία. Μόνο εκτόνωση και ψευδές σπάσιμο της ανίας.

Από τη μέχρι τώρα εμπειρία μας πιστεύουμε ότι η έλλειψη κοινωνικών προσβάσεων είναι αυτή που μας κάνει ακίνδυνους για την κρατική εξουσία. Γιατί την κοινωνική επανάσταση δεν θα την κάνουμε εμείς και η παρέα μας αλλά το σύνολο των εκμεταλλευόμενων κάνοντας το Αναρχικό όνειρο πραγματικότητα. Αυτό σημαίνει ότι όποιος δεν βλέπει την αναγκαιότητα υποδομής και οργάνωσης του χώρου -με παράλληλα επιλεγμένα χτυπήματα ενάντια στο κράτος- ασυνείδητα και με μια δογματική και κοντόφθαλμη πρακτική... δημιουργεί εμπόδια για την ανάπτυξη του Αναρχικού κινήματος στην Ελλάδα και μετατρέπει το Αναρχικό όνειρο σε καθημερινό εφιάλτη.

Συγκεντρώσεις και πορείες σαν την χθεσινή που δίνουν στον αναρχικό χώρο το ρόλο της ουράς των γκρουπούσκουλων της εξωκοινοβουλευτικής αριστερός και που τον καθιστούν γελοίο στα μάτια του κόσμου, γιατί πως αλλιώς όταν ρίχνοντας μια μολότωφ, σπάζοντας τη βιτρίνα και βάζοντας το στα πόδια, την ίδια στιγμή ο άλλος πίνει καφέ στο απέναντι μαγαζί και θαυμάζει το θέαμα που του προσφέρεται. Που είναι η γενίκευση της σύγκρουσης; Η παραπάνω πρακτική μετατρέπει τον εξεγερσιακό χαρακτήρα των πράξεων μας σε απλή προσωπική εκτόνωση, μια πρακτική χωρίς ποιότητα και φαντασία.

Η σύνθεση, του μίσους για τον παλιό απ’ τη μια κόσμο και της φαντασίας διάθεσης για ΖΩΗ από την άλλη, είναι ο εγγυητής για την συνέχιση του αγώνα, για την οργάνωση αναρχικού κινήματος και την καταστροφή της καπιταλιστικής κοινωνίας μέσα σστην προοπτική της Γενικευμένης Αυτo- διεύθυνσης και των Εργατικών Συμβουλίων.



Αναρχική Πρωτοβουλία Μαρουσιού

Αναρχική Ομάδα «Κοινωνική Ανατροπή

Αναρχική Κολλεκτίβα Ηρακλείου

Γαλατσιώτικη Αναρχική Ομάδα -Χωρίς Όρια

Ομάδα Αναρχικής Δράσης Αμπελοκήπων

Αναρχικοί Πατησίων

Αναρχικοί Ηλιούπολης

 

 

 

β) Το τεύχος της Δοκιμής που δημοσιεύτηκε η προκήρυξη

 

 

 

από ενας 19/03/2015 9:38 μμ.


πως ο χωρος εχει περιθωριοποιηθει ηδη λειτουργοντας στο επακρο την "φιλοσοφια" του αντι  


 

( Κείμενο εισήγηση της αναρχοκομμουνιστικής ομάδας “ ΙΡΙΔΑ ” στο πρώτο πανελλαδικό συνέδριο αναρχικών που έγινε 22-23-24 Μάη 1987 στην Αθήνα, όπου δημιουργήθηκε η Ένωση Αναρχικών και είναι ενδεικτικό, γιατί περιγράφει την κατάσταση του αναρχικού χώρου ειδικά της Αθήνας εκείνη την περίοδο, διατηρήθηκε το κείμενο χωρίς τόνους όπως το είχαν γράψει οι συντάκτες του ).




ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ



1

 

Αναρχικες ιδεες εμφανιζονται στην Ελλαδα ηδη από τα τελη του 19ου αιώνα. Μετα απο μια συντομη αλλα εξαιρετικα εντονη δραστηριοτητα, που κυρια στον αγροτικο χωρο αφησε εντονα καταλοιπα (θυμηθειτε τις μαυρες σημαιες, καθε φορα που οι αγροτες διεκδικουν κατι απο το κρατος),τελικα εφθινε. Και μονο το γεγονος οτι μια σειρά λαθων εγινε αιτια να σβησει ο Ελληνικος Αναρχισμος για μισον τουλαχιστον αιωνα (απο Σεριφο μεχρι Πολυτεχνειο) δειχνει ποσο προσεκτικοι πρεπει να ειμαστε στη δραση μας και ποσο λαθος ειναι η μακαρια αντιληψη οτι "κι αν εξαφανιστουμε εμεις καποιοι αλλοι θα βρεθουν να συνεχισουν το εργο μας”.



2

 

Η επανεμφανιση των Αναρχικων, αποψεων στην Ελληνικη κοινωνια γινεται κατα τη διαρκεια της δικτατοριας και κυρια κατα την εξεγερση του Πολυτεχνειου. Οι αποψεις ομως που διατυπωνονται υποφερουν απο αρκετη συγχυση. Στην καλυτερη περιπτωση ειναι ενα μειγμα απο ιδεολογια γιππηδων, σιτουασονιστων, ροκαδων, φρικιων, και αργοτερα αυτονομων, εναλλακτικων, ακραιων φιλελευθερων και παει λεγοντας. Αυτο το συνοθυλευμα δικαιως ονομαστηκε χωρος γιατι δεν ειχε τιποτε αλλο κοινο απο καποια στεκια καταναλωσης επιβίωσης.



3

 

Ο χορως παρολα αυτα λειτουργισε καποιες στιγμες (23 Ιουνη, 25 Μαη ) διπλα στο εξεργεμενο προλεταριατο, χωρις ποτε ωστοσο να μπορεσει να δρασει καταλυτικα για να διευρυνει τα ορια της κρισης που χρονια περναει το κεφαλαιο.



4



Αμεσως μετα τη δικτατορια υπηρχε ενα κενο πολιτικων οργανισμων στην Ελλαδα. Οργανισμων δηλ. διρμεσολαβησης και αφομοιωσης των οποιων προλεταριακων αιτηματων. Κατι τετοιο διευκολυνε την δραση των Αναρχικων την οποια ομως δυσχαιρενε το γεγονος της υπαρξης πολλων θολο αντιεξουσιαστων στους κυκλους τους, οι οποιοι με τη συνεχη τους ηλιθιοτητα μπλοκαριζαν και προβοκαριζαν ενιοτε καθε Αναρχικη πρωτοβουλια.



5



Με την εδραιωση των θεσμων της αστικης δημοκρατιας, που επιτυγχανεται σταδιακα απο τα πρωτα μεταδικτατορικα χρονια κι επειτα, ο "χωρος παυει να συμμετεχει μεσα στο κοινωνικα γιγνεσθαι, να δεχεται δηλ. ερεθισματα απο αυτο και να διαχεει ανατρεπτικες του αποψεις. Κυρια πλεον υποθεση του Αναρχικού αγωνων γίνεται η εναντιωση προς την κρατικη καταστολη, οχι ομως με την κοινωνικη της εννοια αλλα αποκλειστικα σε σχεση με τις συλληψεις Αναρχικων. Μεσα απο μια σειρα διαδικασιων που οπως φαινεται ηταν κρατικο σχεδιο, οι Ελληνες Αναρχικοι οδηγουνται σε μια μιλιταριστικη αντιπαραθεση οχι προς κρατος στο συνολο του, αλλα με την ορατη κορυφη του παγοβουνου, την αστυνομια. Μια τετοια ενασχοληση βεβαια, με δεδομενο το γεγονος οτι ο ελεγχος της κυριαρχης ιδεολογιας γινετε βαθμηδον ασφυκτικος πανω στη κοινωνια, οδηγει στο διαχωρισμο των Αναρχικων απο αυτην. Στο εξης οι υποθεσεις των Αναρχικων αφορουν αυτους τον περιγυρο τους και την αστυνομια.



6



Η σημερινη κατασταση του"χωρου” θυμιζει στασιμα νερα βαλτου, και φυσικα η ελονοσια δινει και παιρνε. Υπαρχει πληρης ελλειψη γνωσης της επαναστατικης θεωριας και συνακολουθα πληρης ελλειψη κριτικης σκεψης. Χωρις θεωρια εχουμε ενα ατομο που απλα σαν νευροσπαστο αντιδρα μηχανικα σε καποια ερεθισματα, οπως ακριβως ο σκυλος του Παβλωφ. Π.χ. κλουβα = μολοτωφ, κρατικη επιθεση = καταληψη, επετειος = πορεια κλπ. Δεν ειναι τυχαιο οτι εννοιες απο καιρο ξεκαθαρισμενες στους κυλους τωνΑναρχικων γινονται εδω στην Ελλαδα αντικειμενα τεραστιων παρεξηγησεων, οπως: 1) καταλυτική δραση που στο παρελθον νοηθηκε σαν προβοκατσια (πχ. μπαινω σε μια πορεια πεταω μια πετρα, η αστυνομια πλακωνει τον κοσμο και ο κοσμος επαναστατει κατα της καταστολής ) Το ιδεολογικο αυτο κατασκεύασμα δεν λειτουργησε ποτε στην πραξη η μαλλον λειτουργησε αντιστροφα, σαν μια καταγγελια δηλ. Της Αναρχικης “ανευθυνοτητας”.

Ένω βέβαια καταλυτική δραση ειναι η οξυνση των κοινωνικων αντιθεσεων και οχι η προκληση επι πλεον καταστολης, σε βαρος ανυποπτων. (τωρα το αν μπορει να θεωρηθει επαναστατικη βια το ριξιμο μιας φιαλης και το συνεπακολουθο σπριντ ειναι μια αλλη ιστορια ). 2) αυθορμητο: αλλη μια παρεξηγημενη εννοια, τα χωρικα ατομα αντιλαμβανονται σαν αυθορμητο, το αυθαιρετο (ετσι γουσταρα) ενω αυθόρμητο στην επαναστατικη θεωρια νοειται ο υπερβαλλον ως προς τις αφορμες,(μια φαινομενικά ασημαντη, πραξη καταστολης προκαλει αληθινη εξεγερση, η αφορμη ειναι ασημαντη, οι αιτιες ομως υπαρχουν π.χ. η απαγορευση του κυκλου "Πετεφι" οδηγει στην Ουγγρικη επανασταση). Τελος η πιο παρεξημενη ( εννοια η λεξη ) γραφειοκρατια που αντι να νοειται η εξειδικευμενη γνωση που οδηγει σε διαχωρισμους, και ιεραρχικες διαστρωματωσεις στους επαναστατικους κυκλους, νοειται σαν η προσπαθεια για ενοικιαση γραφειων...



7



Οι θαμωνες, οι καταναλωτες δηλ. επαναστατικης ιδεολογιας που συχναζουν σε αποιες πλατειες η μπαρακια, αυτος ο περιγυρος των Αναρχικων, εχουν πολλα κοινα σημεία. Στην επαναστατικη θεωρια ολοι αυτοι δεν βλεπουν μια καθορισμενη δραστηριοτητα που εξηγει η κατευθυνει τους κοινωνικους αγωνες της εποχης, αλλα εξτρεμιστικες ιδεες. Αρεσκονται στην ιδεα της εικονας καποιων εξτρεμιστων ηρωων που συσπειρωμενοι γυρω απο μια θριαμβευουσα κοινοτητα κραυγαζουν π.χ. μεσα το Χημειο μια χουφτα Αναρχικοι ξεφτιλισαν το κρατος και την καταστολη.(τωρα ποσο μια χουφτα Αναρχικων μπορουν πραγματικα να ξεφτιλισουν το κρατος και την καταστολη φανηκε στην επιμενη καταληψη του Χημειου).

Αντι ολοι αυτοι να κατανοουν τις περιστασεις κατω απο τις οποιες μερικες φορες το κρατος ειναι ευαλωτο (πχ. τοτε με τις εκλογες) γενικευουν καποιες καταστασεις και βεβαια βρισκονται συνεχως διαψευσμενοι. Τελικα δεν εχουν να προτεινουν τιποτα γιατι δεν κατανοουν την ιστορια και τη σκεψη της. Προσπαθωντας να πετυχουν την επιβαιωοη μιας αυτονομης προσωποκοτητας, αποτυχαίνουν μια και τους λειπει η αυτονομια η προσωπικοτητα και η ικανοτητα να επιβεβαιωσουν οτιδηποτε. Η ανεπαρκεια τους να προτεινουν εχει αμεση σχεση με την ανεπαρκεια τους να αποκτησουν τη γνωση, για να αποκτησουν ομως τη γνωση χρειαζεται να δουν κριτικα τη ζωη.

Αυτο ειναι αδυνατο γιατι η σταση του θαμωνα αποσκοπει ακριβως στο να ξεφυγει απατηλα απο τη καταθλιπτικη ζωη του επιδιωκοντας να τη συγκαλυψει μπροστα στον εαυτο του (στις τιμιωτερες περιπτωσεις) και κυριως μπροστα στους αλλους. Το ατομο αυτο θεωρει τη σταση του σωστη επειδη ειναι “ριζοσπαστικη", με αυτο σαν εγγυηση τα σφαλματα και οι ανεπαρκειες της οποιας δρασης του θεωρουνται απολυτως δικαιολογησιμα. Τις περισσοτερες φορες αν αναγνωρισει καποιο σφαλμα του το κανει απο τα αποτελεσματα που αυτο προκαλεσε. (σε περιπτωση καταστολης πχ. δεν επρεπε: να παμε στη πορεια χωρις παλουκια, και ποτε "η Επιλογη της πορειας στο συγκεκριμενο χωρο-χρονο ηταν ακαιρη"). Με ηλιθια επαρση ακολουθως ο θαμωνας βεβαιωνει οτι τετοια σφαλματα δεν θα επαναληφθουν, και παντα επαναλαμβανονται.

Τουτο είναι μοιραιο μπροστα στην αδυναμια του θαμωνα να κατανοησει τι κανει την ιδια στιγμη που το κανει, ποιες θα ειναι οι συνεπειες του και πως μπορει να ανταποκριθει σε αυτες οσο το δυνατο καλυτερα. Ο θαμωνας θελει τα παντα οπως δηλωνει, γιατι εχει απελπιστει απο την ικανοτητα του να εποβεβαιωνει οτιδηποτε το συγκεκριμενο. Ο θαμωνας αγνοει τη κινηση της ιστοριας επειδη μεσα σε αυτην υπαρχων ποιοτικα αλματα αμετακλητες επιλογες, ευκαιριες που δεν θα παρουσιαστουν ποτε ξανα.

Το ατομο αυτο δεν βλεπει καμια κινηση της ιστοριας μιας και στο μυαλο του οντως τιποτε δεν κινειται. Ο "θεωρητικος" θαμωνας Βεβαιωνει οτι γνωριζει αριστα τη θεωρια και τη πρακτικη της επαναστασης και περιμενει λεγοντας αυτα τον νεαρο οπαδο και την καταγοητευμενη γκομενιτσα που θα του γεμισουν το υπαρξιακο του κενο. Ο θαμωνας περιμενει απο στιγμη σε στιγμη οτι κατι θα γινει και παντα βρισκεται απογοητευμενος. Αυτο σημαινει οτι η καταναλωση της ιδεολογικης ριζοσπαστικοτητας, μεσα στην ελπιδα του να ξεχωρισει απο τους αλλους και η μονιμη διαψευση των προσδοκιων του, ειναι ταυτοσημη με την πραγματικη καταναλωση ολων των εμπορευματων.



8

 

Πολλη συζητηση εχει γινει κατα καιρους στους Αναρχικους κυκλους γυρω απο το επαναστατικο υποκειμενο. Με λιγα λογια δηλ. σε ποιους απευθυνομαστε; ποιοι θα ειναι μαζι μας σε μια ενδεχομενη επαναστατική εκρηξη; Η απαντηση είναι απλη καισυνθετη ταυτοχρονα. Απευθυνομαστε στο προλεταριατο. Σε αυτους που παντα ηταν προλεταριοι .Στη πλειονοτητα των εργαζομενων που δεν εχουν στα χερια τον ελεγχο της ιδιας τους της ζωης. Το ζωντανο υποκειμενο της ιστορια ,το ειδος δηλ. του ανθρωπου που αγωνιζομαστε να απελευθερωσουμε ειναι το ζωντανο ατομο που παραγει τον εαυτο του και γινεται κυριος του κοσμου του. Αυτος ειναι και ο σκοπος της δρασης μας, και οχι η ριψη αποκλειστικα φιαλιδιων με βενζινη στους κρατικους μισθοφορους. Αποδειχτηκε ιστορικα οτι οι παραδοσιακες μορφες προπαγανδας και δρασης απετυχαν γιατι κυριως δεν βρισκονται σε διαλεκτικη συναρτηση με τις εξελιξεις της εποχης μας. Η δραση δηλ. των Αναρχικων σημερα ειναι ιδεολογικη αρα αναποτελεσματικη. Αυτο κατα μεγα μερος οφειλεται και στην ελλειψη της παρουσιας της επαναστατικης οργανωσης. Η επαναστατικη οργανωση ειναι η εκφραση της συνοχης της θεωριας και της πραξης. Η θεωρια ερχεται σε αμφιπλευρη επικοινωνια με τους κοινωνικους αγωνες και σαν θεωρια της πρακτικης βαδιζει προς την πρακτικη της θεωριας. Η πρακτικη της επαναστατικης οργανωσης ειναι η επικοινωνια και η εξασφαλιση της συνοχης των κοινωνικων αγωνων. Σαν τεκνο βέβαια αυτης της κοινωνιας η επ. οργανωση τη στιγμη της επαναστασης αυτοδιαλυεται.



9

 

Δεν ειναι βεβαια θεμα της ελλειψης επ. οργανωσης μονον το γεγονος της απουσιας ιστορικης και κριτικης μνημης απο τους αγωνες των Ελληνων Αναρχικων. Εχοντας οι περισσοτεροι που κατα καιρους περασαν απο τις γραμμες μας μια καθαρα καταναλωτικη σχεση με τις Αναρχικες ιδεες υπεστησαν τη μοιρα του καθε καταναλωτη, την απογοητευση. Ετσι μας εγκατελειψαν για να συνεχισουν το ευγενες εργο της καταναλωσης σε άλλους προσφοροτερους χωρους. Αυτο το συνεχες πηγαινε- ελα εχει σαν αποτελεσμα να βρίσκονται συνηθως στο "χωρο" ατομα με πειρα ενος η δυο χρονων ενω ηδη οι Αναρχικοι αριθμουν 15 χρονια παρουσιας στην Ελληνικη κοινωνια.



10

 

Πολλα εχουν κατα καιρους ακουστει γυρω απο τη φυση του Αναρχισμου, απο ρησεις του τυπου “καθε - ισμος και φασισμος" μεχρι την αποψη της ξεπερασμενης θεωριας καιμονο το αιτημα, "χωρις εξουσια φτανει για να αποκαλυψει την αληθινη φυση του Αναρχισμου. Ο Αναρχισμος ειναι ενας τροπος για να βλεπεις τον κοσμο, μια κοσμοθεωρια. Είναι η θεωρία της πρακτικης των αγωνων του προλεταριατου, και σαν τετοια εξελισσεται μαζι με το προλεταριατο. Οσο θα υπαρχουν ανθρωτοι που δενθα μπορουν να ορισουν τη ζωη τους, δηλ. οσο θα υπαρχουν προλεταριοι ο Αναρχισμος θα είναι επικαιρος. Περα απο το ιστορικο εργατικο κινημα ο Αναρχισμος εμπεριεχει και τα αιτηματα των νεων κινηματων (οικολογικο, γυναικείο) σε ενα ενιαιο ολο που συνοψιζεται στο αιτημα για μια θεωρηση του κοσμου χωρις εξουσια και τα παραγωγα της. ( εκμεταλλευση, αλλοτριωση κλπ.)



11



Μερικοι ωστοσο βλεπουν τον Αναρχισμο σαν ενα κλειστο συστημα ιδεων και αιωνιω αληθειων ξεκοβωντας τον απο την πρακτικη του προλεταριατου. Προκειται για τους φορείς της Αναρχικης ιδεολογιας. Ας μην ξεχναμε οτι μεσα στο περιβαλον κοινωνικης και εργασικης αλλοτριωσης ολες οι μη βαθια βιωμενες προσπαθειες ανατροπής ιδεολογικοποιουνται στο μετρο που ειναι ξεσπασματα ψευδους συνειδησης και εκδηλωνονται με διαχωρισμενη τη θεωρια απο την πρακτικη.

Η Αναρχικη ιδεολογια οπως και καθε ιδεολογια ειναι αντεπαναστατικη, μια αυταπατη που γρηγορα απογοητευει τους κατοχους της οδηγωντας τους τους αργα η γρηγορα στην αδρανεια και την περιθωριοποιηση. Με αυτο το τροπο εξηγειτε και η βραχυβιοτητα των περισσοτερων ομαδων του χωρου οπου οι βαθεια ιδεολογικοποιημενες προθεσεις των μελων τους γρηγορα μετατρεπονται σε απογοητευση.



12



Δεν ειναι καθολου τυχαιο οτι στο “χωρο” ανθει και η αποψη "δρω οταν εχω διαθεση”. Η πραγματικα επαναστατικη δραση ειναι αποτελεσμα της βαθιας επιθυμιας για ζωη. Η συνεπεια στη δραση δεν δειχνει παρα τη συνεχεια στην επιθυμια. Η σοβαροτητα των προσπαθειων το βαθος του ποθου για ελευθερια. Οποιος υποστηριζει οτι η δραση πρεπει να ειναι αποσπασματικη και να εκδηλωνεται οποτε υπαρχει η προς τουτο , επιθυμια κρυβει μιαν αληθεια απο τον εαυτο του, τη πιστη του δηλ. οτι ακομη και σημερα υπαρχουν νησιδες ελευθεριας οπου μπορεί να καταφευγει στα διαλλειματα της αλλωστε ιδεολογικης δράσης του. (Δεν πρεπει να ξενίζει οτι ο "χωρος" μεταναστευει 3 μήνες στα νησια καθε καλοκαιρι ξεχνωντας καθε ειδος δρασης). Ενα ατομο με τετοια ανεπαρκη κατανοηση της κοινωνιας μας δεν μπορει να χαρακτηριζεται σαν Αναρχικος ουτε εχει θεση στους κυκλους μας. Στο βαθμο που η εξουσια υπαρχει καθε μερα παντου γυρω μας, ο αγωνας μας ειναι καθημερινος και ολικος.



13



Μεγαλη παρεξηγηση εχει δημιουργηθει στους κυκλους μας με τον ορο βια. Πολλοι συγχεουν την επαναστατικη βια με το θεαμα της ατομικης τρομοκρατιας. Η τελευταία δεν είναι θεμα μονον του κατα ποσο ελκυει η οχι τις μαζες. Το πρόβλημα ειναι οτι οδηγει σε μια μιλιταριστικη αντιληψη της επαναστατικης δρασης, οτι συνεπαγεται την επαγγελματοποιηση των επαναστατων και την εμφανιση ιεραρχιας στις γραμμες τους. Το θεμα της βιας είναι πιο πολυ ζητημα τακτικης. Μερικες φορες η χρηση της ειναι αναγκαια και αλλοτε επιζημια.



14



Για να υπαρξει μια αληθινα επαναστατικη δραση και να επανεμφανιστει ο Αναρχικος στο προσκηνιο των κοινωνικων αγωνων απαιτουνται: Ι. Μια υπερβαση της λογικης του "χωρου" και ρηξη με την κυριαρχη ιδεολογια του. II. Η συγκροτηση πανω σε ενα μινιμουμ προγραμμα των υπαρχουσων Αναρχικων ομαδων και ο συντονισμος τους με την εκλογή απο το συνεδριο ενος συντονιστικου σωματος. III. Η επεμβαση των συντονισμενων πλεων Αναρχικων ομαδων σε διαστρωματωσεις του προλεταριατου στις οποιες παρατηρειται μια ρωγμη στη κυριαρχη ιδεολογια. Οπως πχ. αυτη την εποχη οι εργαζομενοι στις προβληματικες κλπ.

Οι επεμβασεις βεβαια δεδομενου του διαχωρισμου των Αναρχικων απο την κοινωνια πρεπει να διεπονται απο επιτροπες βασης στις οποιες θα συμμετεχουν οι συντροφοι που ζουν σε αυτους τους χωρους ή αλλους συγγενικους μαζι με τους αμεσα ενδιαφεριμενους. Η σινεργασια αυτη περιττο βεβαια να ειπωθει θα γινεται μεσα σε συνθηκες απολυτης ισοτιμιας. Μεσα σε τετοιες διαδικασιες βασης, εξω και εναντια σε οποιαδηποτε κομματικη παρεμβαση ειναι δυνατον να αναπτυχθει ενα ισχυρο Αναρχικο κινημα στην Ελλαδα. ΙV. Χρησιμοποιηση νεων μεθοδων δρασης οπου το επιβαλλουν οι συνθηκες. ( Κυρια μεθοδοι κοινωνικου σαμποταζ ) .



15



Τελικα πιστευουμε οτι ολα ειναι, θεμα συνεπειας και σοβαροτητας. Η προκληση βρισκεται μπροστα μας. Ο "χωρος" εχει πια ξεπεραστει απο τα γεγονοτα. Αντικρυζοντας το μελλον πρεπει να συνειδητοποιησουμε ενα πραγμα: μια ενδεχομενη επιτυχια ή αποτυχια μας, θα μας ανηκει εξ ολοκληρου.



ΟΜΑΔΑ ΙΡΙΔΑ



 

 

από G 04/05/2015 9:52 μμ.


1986 – 87 Δυο ημερομηνίες σταθμός άλλα και καμπής για το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα.

Όλη η ιστοριογραφική μελέτη βρίσκετε δημοσιευμένη στην θεματολογία Βιβλιοθήκη εδώ:

https://athens.indymedia.org/post/1543226/

 

και εδω: http://avrakotoi.espivblogs.

Η συζήτηση εδώ: https://athens.indymedia.org/post/1543768/

 

από S. 01/07/2015 12:22 πμ.


Η εφημερίδα Αναρχία έγινε με την ίδρυση της Ένωσης ή η Ένωση κράτησε για λίγο την Δοκιμή και μετά έβγαλε την Αναρχία;

από Στήβ 10/07/2015 12:39 πμ.


Αυτο που ρωτάς για τις εφημερίδες όπως και πολλά στοιχεία για την Ένωση, τα πριν και τα μετά από αυτήν μπορείς να βρει στο Αναρχικό λεξικό που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων!

από @ 19/11/2015 10:24 μμ.


το συνεδριο αν δεν κανω λαθος η δοκιμη το ειχε καλεσει και ετσι εγινε η ενωση.

από ψαχτήρι 20/11/2015 2:09 μμ.


1986 – 87 Δυο ημερομηνίες σταθμός άλλα και καμπής για το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα.

Ελευθεριακός Κόσμος

Αφιερώματα

http://eleftheriakos.gr/1986-87

από @ 06/04/2016 1:13 μμ.


η διασπαση της ενωσης και η δημιουργια της συσπειρωσης αποτελεσμα ποιου γεγονοτος ηταν? υπαρχαν τοσο σοβαρες πολιτικες διαφωνιες?

από @ 23/09/2016 9:59 μμ.


Υπάρχουν όλα γραμμένα στο αναρχικό λεξικό.

από @ 25/11/2016 10:37 μμ.


η συσπειρωση αναρχικων κ ο κυκλος της φωτιας προηλθαν απο την ενωση?

από 02/12/2016 3:47 μμ.


Κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι διασπάσεις και οι νέες συσσωματώσεις δεν εξηγούνται με ιδεολογικούς ή τέλος πάντων θεωρητικούς λόγους που αντιστοιχούν σε διαφορές. Ούτε καν από άποψη διαφορών σε ζητήματα στρατηγικής. Συνήθως αν ξύσει κανείς καλά το δημοσιευμένο υλικό που αφορά διαφορές (και που περιέχει και καταγγελίες κλπ) θα δει ότι (κατά κανόνα) αυτές αναλώνονται σε διαφορές τακτικικής. Δηλαδή εφήμερες διαφορές που αφορούν το Α ή το Β μικρό και όχι κάποιο κεφαλαιώδες ζήτημα. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι ακόμα και οι διαφορές σε επίπεδο τακτικής αφορούν βαθιά τις ανθρώπινες αδυναμίες που οξύνονται σε συνθήκες συνολικής παρακμής, μικρών σε αριθμό ανθρώπων ομάδων και παρεών και με αναντίστοιχο για το μέγεθος του καθήκοντος θεωρητικό (ιστορικό, φιλοσοφικό) επίπεδο. Κοντολογίς, α)μικρά και ευάλωτα οικοσυστήματα β)χαμηλό επίπεδο κοινωνικής αυτογνωσίας και ανάλυσης που να πατάει γερά στα πόδια της.

Δεν γνωρίζω το φάρμακο, αλλά η ιστορική εμπειρία των επαναστάσεων μάλλον επισημαίνει τη μόρφωση, την ανοιχτή σκέψη, το διάλογο πριν την "τελική λύση" (ή μάλλον χωρίς τελική λύση) ως βασικές προϋποθέσεις ανάπτυξης επαναστατικού κινήματος και βεβαίως μια άλλη ηθική που εναγωνίως επιδιώκει να ταιριάξει μια ζώσα επαναστατική ηθική με το διακηρυκτικό της τμήμα. Αλλά κι αυτό είναι μια ανθρώπινη διαδικασία για αυτό και απρόβλεπτη. Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι το ειλικρινές ψάξιμο ειδικά αυτή την εποχή της ρευστότητας θα βοηθήσει στο βαθμό που το προσωπικό μας "φαντασιακό" συνάδει όσο γίνεται περισσότερο με μια καθημερινότητα που του ταιριάζει. Και μες στην καθημερινότητα είναι η προσωπικές μας αγωνίες δίπλα σε κοινωνικές κινήσεις που συμμετέχουμε στο να τις κάνουμε περισσότερο ζεστές, ειλικρινείς και μορφωτικές. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, έχουμε αδυναμίες και την τραγική (με την έννοια της διαρκούς εκκρεμότητας) βεβαιότητα ότι μόνοι μας, με τα χέρια μας μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Με σεβασμό στις αγωνίες σας-μας. Γ

ΥΓ: Μόνο το υλικό να μελετήσει κανείς που προσφέρει ο εξόριστος-αυτοεξόριστος αναντικατάστατος σύντροφος Μεριζιώτης (G) είναι αρκετό για να εντυπώσει τη δική του γνώμη. Αλλά για αυτό κι άλλα πολλά χρειάζονται αφορμές και συλλογικότητες. Και σχέσεις αδερφικές κυρίως. Πού; Στη μεγαλούπολη των Αθηνών, στις πόλεις της επαρχίας, στα χωριά, στις γειτονιές, όπου υπάρχει άνθρωπος και έδαφος... Το διαδίκτυο δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις σχέσεις πρόσωπο με πρόσωπο. Λοιπόν: σημειώσεις, βιβλία, κύκλοι συντροφικοί, διάλογος, και κάτι θα συμβεί...

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License