Ενδιαφέροντες Χάρτες των ΗΠΑ - Πριν τον Εμφύλιο και Εκλογικός 2004

Ενδιαφέροντες συγκριτικοί χάρτες των πολιτειών της Αμερικής που υποστήριζαν τη δουλεία πριν τον εμφύλιο και των πολιτειών που ανέδειξαν πρόεδρο τον Μπους στις τελευταίες εκλογές.

post image

Στα αριστερά με μπλε οι πολιτείες που ψήφισαν Μπους και με κόκκινο Κέρρυ. Στα δεξιά με κόκκινο οι πολιτείες που υποστήριζαν τη δουλεία πριν τον εμφύλιο, με καφέ οι πολιτείες που δεχόντουσαν τη δουλεία και με πράσινο οι ελεύθερες πολιτείες. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Εικόνες:

από buleria 10/11/2004 10:02 πμ.


με μπλε οι Πολιτείες που ψήφισαν Κέρρυ και με κόκκινο τον Μπους. Τα παραδοσιακά χρώματα των 2 κομμάτων

ιταλούς, έλληνες...) και τους "ντόπιους" λευκούς. Οι βιομηχανίες τους στηρίζονταν στη φτηνή και εξαντλητική παιδική και γυναικεία δεκατετράωρη εργασία. Γι' αυτό και "δημοκρατικά" κόπτονταν για τη δουλεία. Δεν την είχαν ανάγκη και τους δημιουργούσε και αθέμιτο ανταγωνισμό. Οι Τόρυς που έγιναν Ομοσπονδιακοί και μετά διαλύθηκαν για να φτιάξουν το ρεπουμπλικανικό κόμμα θέλανε να διατηρήσουν τις δουλοκτητικές φυτείες βάμβακος και φάγαν και δυο τρεις προέδρους για να σταματήσουν το κύμα κατάργησης της δουλείας (π.χ. Ζαχαρία Τέιλορ που λέει πήγε από κεράσια, ενώ τα συμπτώματα ήταν για δηλητηρίαση με αρσενικό). Από την άλλη εκτός από υποτιθέμενους αθώους ιδεολόγους σαν τον Λίνκολν αφετηρία εκκίνησης του "φιλελευθερισμού" του Βορρά ήταν πρωτίστως η οικονομική κατίσχυση εις βάρος του νότου. Είναι βολικό πράγμα και διευκολύνει τάχα ο μανιχαϊσμός (καλοί και κακοί), αλλά στην πραγματικότητα συσκοτίζει και περιπλέκει τα πράγματα. Δεν υπάρχουν πουθενά καλοί κακοί, υπάρχουν συμφέροντα και συμφέροντα. Και στην τελική μπορούμε να το δούμε κι ανάποδα, αναπτυγμένος εκβιομηχανισμένος βορράς -με την ολλανδική αριστοκρατία και τους άγγλους μεγαλεμπόρους- και ο υπανάπτυκτος αγροτικός νότος. Εδώ ποιοι είναι οι καλοί; Ο Αριστοτέλης, ο Πλάτωνας, μοναστικά τάγματα, λευκοί και μαύροι, χριστιανοί και μουσουλμάνοι (π.χ. Μπαρμπερίνοι πειρατές) δεν έβλεπαν τίποτε το ανέντιμο στην υποδούλωση και πώληση άλλων ανθρώπων. Ε, σήμερα μας αγοράζουν και μας πουλάνε, καθώς εμείς αγοράζουμε καταναλωτικά αγαθά και πουλάμε την αγοραστική μας δύναμη. Δεν έχει αλλάξει δραματικά η κατάσταση.

post image
Με τις γνωστές politically corect διευκρινίσεις ότι δεν υπάρχει IQ...

Εικόνες:

από apistos 10/11/2004 12:40 μμ.


Μια μικρη διορθωση. Με μπλε ψηφισαν ΚΕΡΡΥ. Με κοκκκινο Μπους. Το γραφει και ο σχετικος χαρτης που δινει.

Εντελώς λάθος είσαι. Ο Λίνκολν Ρεπουμπλικάνος ήταν και για αυτό μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 60 οι Νότιες Πολιτείες πήγαιναν μονοκούκι Δημοκρατικούς. Η ολική μεταστροφή των Πολιτειών αυτών προς το Ρεπουμπλικανικό κόμμα έκτοτε οφείλεται στην υποστήριξη των Δημοκρατικών (Κέννεντυ κλπ) στο Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων και τον Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, σε συνδυασμό με μια σχετική Εκστρατεία από πλευράς Νίξον προσέλκυσης των συντηρητικών ψηφοφόρων του Νότου στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

Μίλησα για "φιλελεύθερο" βορρά και για υπεραπλουστεύσεις του τύπου καλοί βόρειοι κακοί νότιοι, καλοί δημοκρατικοί κακοί ρεπουμπλικάνοι.

Ήταν μια βάρβαρη ώρα.

από buleria 10/11/2004 3:55 μμ.


γιατί κάποιος μπορεί να καταλάβαινε αλλιώς αν διάβαζε στο κείμενό σου: >> Γι' αυτό και "δημοκρατικά" κόπτονταν για τη δουλεία. και >>Οι Τόρυς που έγιναν Ομοσπονδιακοί και μετά διαλύθηκαν για να φτιάξουν το ρεπουμπλικανικό κόμμα θέλανε να διατηρήσουν τις δουλοκτητικές φυτείες βάμβακος και φάγαν και δυο τρεις προέδρους για να σταματήσουν το κύμα κατάργησης της δουλείας (ΣΗΜ: Ομοσπονδιακοί = Νότιοι)

από n/t 11/11/2004 12:50 πμ.


?

από ελευθεριων ηθων 12/11/2004 10:16 πμ.


Οι Τορυς ειναι οι Συντηριτικοι της Αγγλιας. Δεν υπηρχαν ποτε στην Αμερικη. Οι Ομοσπονδιακοι (Φεντεραλιστες) διαλυθυκανε το 1814. Το κομμα των Ουιγων που εβγαλε δυο προεδρους το 1840 και 1848 και ηταν υπερ της δουλειας μαζι με το Δημοκρατικο προσχωρησε στους Δημοκρατικους το 1854. Στον Εμφυλιο πολεμο των Νοτιων με τους Βορειους το 1861-1865 προεδρος των ΗΠΑ ηταν ο Α. Λινκολιν, ο οποιος ανηκε στο Ρεπουμπλικανικο κομμα, που ηταν το κομμα τοτε του Βορρα, ενω οι Δημοκρατικοι ηταν το κομμα των λευκων αριστοκρατων τσιφλικαδων δουλοκτητων του Νοτου.

έλκουν την καταγωγή τους από τους αντίστοιχους της Ευρώπης.Το σύστημα κυριαρχίας μεταφέρθηκε αυτούσιο αρχικά και γρήγορα διαμορφώθηκε μια νέα αριστοκρατία στη "χώρα των ελεύθερων". Και οι Τόρυς υπήρξαν στην Αμερική. Πριν από τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας κυρίως. Οι Αμερικάνοι υπήρξαν σε μεγάλα ποσοστά Άγγλοι. Μην το ξεχνάμε. Ήταν παράξενο πως σε μια χώρα που υποσχόταν ίσα δικαιώματα σε όλους είχε ήδη διαμορφωθεί την επομένη του πολέμου της ανεξαρτησίας τέτοιο κοινωνικό χάσμα. Η απάντηση εν μέρει είναι ότι οι δυνάμεις που το είχαν διαμορφώσει στην ευρωπη υπήρχαν και δρούσαν υπογείως και στην Αμερική π.χ. οι Ναϊτες Ιππότες που εξελίχθηκαν σε Ιππότες του Χριστού (Πορτογαλία), Μασόνους, Ιππότες του Χρυσού Κύκλου και Κου Κλουξ Κλαν αργότερα. Με επιγαμίες, Στοές και χάρη στην πειρατεία, το εμπόριο οπίου με την Κίνα, το λαθρεμπόριο και το δουλεμπόριο έγιναν πλούσιοι και στη συνέχεια ακόμα πλουσιότεροι με τις ασφαλιστικές, τις σιδηροδρομικές εταιρείες και τις τράπεζες που ίδρυσαν. Έτσι επιβλήθηκε μια νέα αριστοκρατία και στο νότο και στο βορρά πολλές φορές με κοινά και άλλες με συγκρουόμενα συμφέροντα. Για να επανέλθω όμως Σε κάθε περίπτωση αρνούμαι να δεχτώ (όχι ότι ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο ακριβώς το αρχικό ποστ) ότι οι σχέσεις εξουσίας και κυριαρχίας είναι μόνο θέμα γεωγραφίας ή και ευφυϊας. Πολλοί θα θέλανε να πιστέψουμε ότι για όλα φταίει ένας βλάκας Μπους και τα γκράβαρα του Νότου. Είναι το λιγότερο απλοϊκή μια τέτοια εξήγηση. Έτσι δεν είναι;

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License