Ο ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

ΟΙ ...ΕΝΤΙΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Πίσω απ' την τελευταία δικαστική απαγόρευση ενός σατιρικού βιβλίου κρύβεται ένας γνωστός διώκτης του δημοκρατικού κινήματος. Δυστυχώς, όμως, έχει την ευλογία της επίσημης Εκκλησίας Η ελευθερία γνώμης στην πυρά ΠΟΙΟΣ ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΙΚΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΨΑΡΡΑ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ. ΙΟΣ e-mail Πρώτη φορά ύστερα από 24 χρόνια ένα ελληνικό δικαστήριο αποφάσισε την κατάσχεση ενός βιβλίου και καταδίκασε σε εξάμηνη φυλάκιση τον συγγραφέα του! Η καταδίκη, που μας γυρίζει σε περιόδους ελλειμματικής δημοκρατίας ή ανοιχτής δικτατορίας, στηρίχτηκε δυστυχώς στη μαρτυρία ενός ανθρώπου που εκπροσωπούσε την επίσημη Εκκλησία. Για την υπόθεση του σατιρικού κόμικς του αυστριακού δημιουργού Γκέρχαρντ Χάντερερ «Η ζωή του Χριστού» έχουμε γράψει αναλυτικά πριν από δύο χρόνια (15/3/03 και 16/11/03), όταν πρωτοεκδηλώθηκε η λογοκριτική παρέμβαση κράτους και Εκκλησίας, ύστερα από ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Espresso», η οποία ως γνωστόν αποτελεί τον θεματοφύλακα της ελληνοχριστιανικής μας παράδοσης. Οπως και στην προδικασία, έτσι και στο ακροατήριο, βασικός μάρτυρας κατηγορίας εις βάρος του βιβλίου και του δημιουργού του υπήρξε ο πρωτοπρεσβύτερος Κυριακός Τσουρός, ο οποίος κατέχει τη νευραλγική θέση του γραμματέα της Επιτροπής επί των Αιρέσεων της Ιεράς Συνόδου. Ο Κυριακός Τσουρός υπήρξε στενός συνεργάτης του ιδρυτή της Επιτροπής Αντωνίου Αλεβιζόπουλου και τον διαδέχτηκε μετά το θάνατό του σ' αυτήν, καθώς και στην πνευματική καθοδήγηση δύο παραεκκλησιαστικών οργανισμών, της ΠΕΓ (Πανελλήνια Ενωση Γονέων για την Προστασία της Οικογένειας και του Ατόμου) και του «Διορθόδοξου Συνδέσμου Πρωτοβουλιών Γονέων». Η ΠΕΓ έχει επίτιμο πρόεδρο τον αρχιεπίσκοπο και στο πλαίσιο του αντιαιρετικού αγώνα εκδίδει το περιοδικό «Διάλογος», οργανώνει θεολογικές συναντήσεις και εκλαϊκεύει τις «ορθές» σκέψεις. Επισκεφτήκαμε τον π. Τσουρό στα γραφεία του στην Ιερά Σύνοδο. Από την πρώτη στιγμή δικαίωσε τη φήμη του έμπειρου συνομιλητή. Φρόντισε, μάλιστα, να θέσει σε λειτουργία το δικό του κασετόφωνο μόλις είδε το δικό μας: «Αφού γράφετε, θα γράφω κι εγώ», μας είπε με χαμόγελο. Μας έκανε εντύπωση πάντως η προσπάθεια να αποτινάξει από την Εκκλησία το βάρος της απαγόρευσης και της κατάσχεσης του βιβλίου: «Η πρωτοβουλία για τη δίκη με αυτό το αποτέλεσμα δεν ξεκίνησε από την Εκκλησία, αλλά με αυτεπάγγελτη δίωξη του εισαγγελέα». - Εσείς, όμως, υπήρξατε ο κύριος μάρτυρας κατηγορίας. «Δεν φταίω εγώ, αν είμαι ο μόνος. Οφειλε ο εισαγγελέας να καλέσει κι άλλους. Εμένα μου ζήτησε να καταθέσω και κατέθεσα εκ μέρους της Ιεράς Συνόδου, μάλιστα, κι όχι προσωπικά. Εγώ εξέφρασα τη θέση ενός μέσου ορθοδόξου χριστιανού ο οποίος διαβάζοντας αυτό το βιβλίο θα αισθανθεί ότι προσβάλλεται και υβρίζεται το θρησκευτικό του συναίσθημα». - Αλλά συμφωνείτε με την απόφαση της καταδίκης και την κατάσχεση του βιβλίου. Η «Espresso» επιτάσσει, η Εκκλησία πατάσσει και η Δικαιοσύνη επικυρώνει... «Εγώ δεν μπορώ να κρίνω την απόφαση του δικαστηρίου». - Ναι, αλλά εσείς δώσατε τα επιχειρήματα στο δικαστήριο. «Εγώ δεν μπορώ να πω αν έκανε καλά ή όχι το δικαστήριο, μπορούσε το δικαστήριο να ακούσει τη δική μου την κατάθεση και να μην καταδικάσει». - Εχετε όμως κι εσείς τη γνώμη ότι το βιβλίο αυτό δεν πρέπει να κυκλοφορεί. «Το βιβλίο αυτό κατά τη γνώμη μου είναι βλάσφημο». Είχε φροντίσει, βέβαια, ο εκπρόσωπος του αρχιεπισκόπου Επιφάνιος Οικονόμου να ξεκαθαρίσει τη θέση της Εκκλησίας εδώ και δύο χρόνια, μόλις εκδηλώθηκε η εισαγγελική πρωτοβουλία: «Επραξε καλώς ο εισαγγελεύς. Διότι δεν είναι δυνατόν να διακωμωδούνται τα ιερά και τα όσια και μάλιστα στο πρόσωπο του αρχηγού της Εκκλησίας μας». Στην πυρά, λοιπόν. Αλλά ποιος είπε ότι η Ιερά Εξέταση χαρακτηρίζεται για το χιούμορ της; Ο Κυριακός Τσουρός δεν είναι ένας τυχαίος ιερωμένος. Η εμπλοκή του σ' αυτή την πρωτοφανή υπόθεση θύμισε σε πολλούς αγωνιστές του αντιδικτατορικού κινήματος την έντονη δράση του στην Ιταλία κατά την περίοδο της χούντας. Αγωνιστές που προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους έχουν καταθέσει την πολύτιμη μαρτυρία τους στο ιστορικό βιβλίο του Νίκου Κλειτσίκα για το «Ελληνικό φοιτητικό κίνημα και τον αντιδικτατορικό αγώνα στην Ιταλία». Η εκκλησία Πέτρου και Παύλου της Αδελφότητας των Ελλήνων στη Νάπολη. Επάνω με φασιστικά συνθήματα επί χούντας, κάτω όπως είναι σήμερα. Μέρες δικτατορίας Μιλήσαμε με πολλούς απ' αυτούς και μας επιβεβαίωσαν ότι ο π. Κυριακός μαζί με τον αρχιμανδρίτη Γεννάδιο Ζερβό είχαν μεταμορφώσει τον ιερό ναό Πέτρου και Παύλου της Ελληνικής Αδελφότητας στη Νάπολη σε σκληρό πυρήνα στήριξης του στρατιωτικού καθεστώτος, παρακολούθησης των αντιστασιακών φοιτητών και καθοδήγησης των εγκάθετων της χούντας. *Ο Γιάννης Στάμος, πρώην βουλευτής Μαγνησίας, και σήμερα νομαρχιακός σύμβουλος στη Μαγνησία, θυμάται ότι ο π. Τσουρός πρωτοστατούσε σ' αυτή την «εθνικόφρονα» δράση της τοπικής εκκλησίας. Ηταν το Νοέμβριο του 1968 όταν οι δύο κληρικοί αρνήθηκαν στους φοιτητές την τέλεση επιμνημόσυνης δέησης για τον Γεώργιο Παπανδρέου, με αποτέλεσμα να ξεσηκωθεί η δημοκρατική Ιταλία. *Ανάλογη είναι και η μαρτυρία του Κώστα Παπακυρίτση, ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ και πρώην νομάρχη Καρδίτσας. «Είναι γνωστό ότι αυτός ο άνθρωπος έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στο να κρατάει οργανωμένους τους έλληνες φασίστες στη Νάπολη. Η δράση των δύο-τριών κληρικών στη Νάπολη εκείνη την περίοδο ήταν να στηρίζει τη χούντα και να παρέχει στέγη και χρήμα στους φασίστες. Φτάσαν στο σημείο να απαγορεύσουν στη μάνα μου να ανάψει κερί στην εκκλησία, επειδή γνώριζαν την αντιστασιακή μου δράση». *Ο Γιώργος Τζανακάκης, δήμαρχος Χανίων από το 1990 ώς το 2002, θυμάται κι αυτός το ρόλο των δύο ιερωμένων. «Αρνούνταν ακόμα και μνημόσυνα ή γάμους σε αντιφρονούντες. Αλλά τότε ίσχυε η σιωπή των αμνών». Ο κ. Τζανακάκης ήταν γενικός γραμματέας του δημοκρατικού συλλόγου (ΣΕΣΝ) που ζήτησε να τελεστεί το μνημόσυνο για τον Γεώργιο Παπανδρέου. Ο ίδιος ο π. Κυριακός αποκρούει κατηγορηματικά τις μαρτυρίες αυτές: «Εγώ ουδέποτε είχα τέτοιες βλέψεις ούτε τέτοιες ιδέες, άλλωστε και οι καταβολές μου δεν μου το επιτρέπουνε». Επικαλείται, μάλιστα, κάποιο έγγραφο της ελληνικής πρεσβείας, το οποίο κατά τη γνώμη του τον απαλλάσσει από την κατηγορία του συνεργάτη της χούντας. Του ζητήσαμε να δούμε αυτό το έγγραφο, αλλά δεν μας έκανε τη χάρη: «Το έχω εγώ, και εάν λάβω νομικά μέτρα εναντίον εκείνων που έγραψαν το βιβλίο, τότε θα το παρουσιάσω». *Για κακή του τύχη, όμως, πέρα από τις μαρτυρίες υπάρχει και ένα σπάνιο ντοκουμέντο, το οποίο βρέθηκε στα χέρια των δημοκρατών φοιτητών κατά την κατάληψη του Προξενείου της Νάπολης το 1975. Πρόκειται για μια εννεασέλιδη δακτυλογραφημένη αναφορά προς την ΚΥΠ της χούντας, την οποία έχει συντάξει κάποιος φοιτητής και την προσυπογράφει ο π. Τσουρός: «Αναγνώσας τα ανωτέρω ιστορούμενα και προτεινόμενα υπό του γνωστού μου εναρέτου φοιτητού κ. Θ. Σ., επιμαρτυρώ την ακρίβειαν των γεγονότων και εκφράζω την θερμήν ευχήν διά μίαν επιτυχή διευθέτησιν του προβλήματος των εν τω εξωτερικώ νέων Ελλήνων Σπουδαστών». Ακολουθεί η σφραγίδα και η υπογραφή του. Ημερομηνία, 28 Μαρτίου 1970. Ο π. Κυριακός δεν αρνείται την αναφορά αυτή. Προσπαθεί, μάλιστα, να μας πει ότι είχε συμφιλιωτικό χαρακτήρα: «Αυτή την έκθεση εγώ τη διάβασα και ήταν μία έκθεση που έλεγε ότι πρέπει να πάψουν οι διαμάχες μεταξύ των φοιτητών κι εγώ συμφωνούσα απολύτως και την προσυπέγραψα από κάτω λέγοντας ότι γνωρίζω το παιδί αυτό, το οποίο κάθε άλλο παρά πράκτορας ήταν, Θεός σχωρέστο, και ότι συμφωνώ με αυτό που έλεγε, δηλαδή ότι πρέπει να γίνει μια συμφιλίωση από την πλευρά του φοιτητικού κόσμου στην Ιταλία, πράγμα για το οποίο εμείς εργαστήκαμε πολύ». - Ομως το περιεχόμενο της έκθεσης διαψεύδει τη μνήμη του π. Τσουρού: «Αμα τη εγκαθιδρύσει της ποθουμένης λυτρωτικής Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967», γράφει ο φοιτητής και προσυπογράφει ο Τσουρός, «ο παράνομος κομμουνιστικός σύλλογος ήρχισε τας αντεθνικάς αυτού εκδηλώσεις. Την 23ην/4/67, Κυριακήν των Βαΐων, 12 περίπου εκ των κομμουνιστών φοιτητών, εκκλησιασθέντων την ημέραν εκείνην επί τούτω, απεσύρθησαν της Εκκλησίας ενδεικτικώς, εις ένδειξιν διαμαρτυρίας, κατά την στιγμήν του πολυχρονισμού του Βασιλέως. Την 25ην/4/67, πλησίον της Εκκλησίας, συνεκεντρώθησαν, ωμίλησαν, εφώναξαν συνθήματα κατά της Επαναστάσεως και απεκάλεσαν τους Συνταγματάρχας δολοφόνους. Την 9ην/5/67 παρεχωρήθη η Ελληνική Εστία (σ.σ. η οποία διευθυνόταν από τον ίδιο τον Τσουρό και τον δεύτερο ιερέα της Κοινότητας) εις τους εθνικόφρονας φοιτητάς, συγκεντρωθέντας διά την μελέτην της αυτοαμύνης των, καθ' όσον ήρχισαν να παρουσιάζονται περιπτώσεις ξυλοδαρμού εθνικοφρόνων φοιτητών προς εκφοβισμόν αυτών. Την 21ην/5/67, κατά την δοξολογίαν επί τη ονομαστική εορτή του Βασιλέως, συνεκεντρώθησαν έξωθεν της Εκκλησίας οι Ελληνες κομμουνισταί φοιτηταί, συνοδευόμενοι υπό Ιταλών και εξεφράσθησαν κατά της Επαναστάσεως και του Βασιλέως. Την 30ήν/5/67 οι φοιτηταί του Κομμουνιστικού Συνδέσμου συνέλεξαν υπογραφές εναντίον του εφημερίου π. Κυρ. Τσουρού, ως παρεκτρεπομένου των καθηκόντων αυτού!». - Λίγο παρακάτω, η «αναφορά» μιλάει για την παραχώρηση της Ελληνικής Εστίας στην ανοιχτά φασιστική οργάνωση ΕΣΕΣΝ και ΕΣΕΣΙ, την περιβόητη «Λέγκα»: «Εν τω μεταξύ η Ελληνική Εστία παραχωρείται εις τον λαμβάνοντα σύστασιν Εθνικόν Σύνδεσμον Ελλήνων Σπουδαστών Νεαπόλεως (ΕΣΕΣΝ), όστις ιδρύεται τον Μάιον του 1967, τον δε Ιούνιον του ιδίου έτους (10/6/67) ιδρύεται διά συνεδρίου εν Ρώμη ο Εθνικός Σύνδεσμος Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας (ΕΣΕΣΙ). Ούτω αρχίζει νέον έργον υπό την πνοήν της Επαναστάσεως και τη συνεργασία όλων των υγιών παραγόντων. Αναλαμβάνει κατ' αρχάς συντονιστική Επιτροπή αποτελουμένη εκ των Σπ. Σταθοπούλου (...). Πρόεδρος επίσης της ΕΣΕΣΙ εξελέγη ο Σπ. Σταθόπουλος. Τα Συμβούλια τούτα καθοδηγούντο και συμβουλεύοντο υπό του Συνταγματάρχου κ. Τσαντήλα. Το Ιούλιον του 1967 εκδίδεται υπό του Συνδέσμου το πρώτον μηνιαίον δελτίον, χρηματοδοτούμενον υπό της Ελληνικής Αδελφότητος». - Πρόκειται για το φυλλάδιο «Αναγέννησις» που κυκλοφορούσε με το σήμα του φασισμού και της 4ης Αυγούστου. Στη συνέχεια αναφέρεται ότι «εν τω μεταξύ, κατόπιν αποφάσεως των Επιτρόπων της Ελληνικής Αδελφότητος παρεχωρήθη Γραφείον διά τον ΕΣΕΣΝ εις τον Α' όροφον της ιδιοκτήτου πολυκατοικίας της Αδελφότητος και ως έδρα του ΕΣΕΣΙ τα εντός του περιβόλου της Εκκλησίας διαμερίσματα. Τούτο εθεωρήθη απαραίτητον διά την ασφάλειαν του Συνδέσμου και την καλυτέραν λειτουργίαν της Ελληνικής Εστίας». Είχαν μετατρέψει δηλαδή τον «οίκο του Θεού» σε «οίκο φασισμού» οι υπεύθυνοι της εκκλησίας. Οσο για τον Σπύρο Σταθόπουλο, ο οποίος αναφέρεται και σε άλλο σημείο της έκθεσης ως «αναντικατάστατος πρόεδρος του ΕΣΕΣΙ», είχε τότε στενή σχέση με το μουσολινικό MSI και σήμερα είναι δεξί χέρι του Γιώργου Καρατζαφέρη στο ΛΑΟΣ. Κανείς δεν πάει χαμένος... Οι καταγγελίες των φοιτητών Ο π. Τσουρός προσυπογράφει την έκθεση που απευθύνεται στην ΚΥΠ της χούντας. Ο,τι, λοιπόν, και να λέει σήμερα ο συνυπογράφων την έκθεση, το χαρτί αυτό αποτελεί μια λεπτομερή παραδοχή της πραγματικής δράσης του. Για να κατανοήσει κανείς την ιδιαιτερότητα της ελληνικής παροικίας στη Νάπολη εκείνη την περίοδο πρέπει να λάβει υπόψη του ότι η εκκλησία ανήκε στην Ελληνική Αδελφότητα, ένα ιδιότυπο εθνικό ίδρυμα με ιστορία αιώνων, το οποίο θέλησε να αλώσει η χούντα, κάνοντας χρήση των κληρικών και των ελλήνων αξιωματικών που υπηρετούσαν στο ΝΑΤΟϊκό στρατηγείο της Νάπολης. Αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός ότι στην πόλη κυριαρχούσε η ιταλική ακροδεξιά, σε μια ιστορική στιγμή που υπήρχε η στρατηγική της έντασης και η φημολογία για επικείμενο πραξικόπημα, μπορεί να αντιληφθεί το στρατηγικό ρόλο του πυρήνα της Νάπολης. * Η οριστική αποτίμηση του ρόλου των δύο ιερέων της Νάπολης βρίσκεται στο κείμενο που κατατέθηκε από το στέλεχος του ΚΚΕ Γιώργο Δαφνή και υπερψηφίστηκε το Νοέμβριο του 1974 στη γενική συνέλευση της Ελληνικής Αδελφότητας της Νάπολης: «Οι ιερείς της Αδελφότητας των Αγίων Πέτρου και Παύλου των Ελλήνων της Νάπολης (...) εκμεταλλεύτηκαν την ανωμαλία που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα με το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, για να υπηρετήσουν τις αντιδραστικές δυνάμεις που επέβαλαν με τη βία τη δικτατορία στον ελληνικό λαό, για προσωπικά ιδιοτελή οφέλη, σε πλήρη αντίθεση με τη χριστιανική διδασκαλία, κηρύσσοντας τη βία αντί της αγάπης. Επέτρεψαν, στη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα, να εκθέτεται και να διατίθεται από τραπέζι στο εσωτερικό της εκκλησίας το προπαγανδιστικό υλικό του αντιδραστικού καθεστώτος και της Λέγκας. Στο αίτημα των ελλήνων φοιτητών να απομακρυνθεί (σ.σ. το φασιστικό υλικό), οι επίτροποι αρνήθηκαν και προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν βία με τη βοήθεια των δύο ιερέων. Στο ίδιο αίτημα προς τους ιερείς υπήρξε επίσης αρνητική απάντηση και έφθασαν σε σημείο να προσπαθήσουν να χαστουκίσουν ένα φοιτητή. Συνεργάστηκαν με τους ιταλούς νεοφασίστες θέτοντας σε κίνδυνο τη λειτουργία της Αδελφότητας. Σε αίτημα του Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών Νάπολης, όταν πέθανε ο Γεώργιος Παπανδρέου, να τελεστεί μνημόσυνο, οι δύο ιερείς αρνήθηκαν να το πράξουν. Κατά το Πάσχα του 1968, οι έλληνες φασίστες σε συνεργασία με τους ιταλούς φασίστες απαγόρευσαν την είσοδο στην εκκλησία των δημοκρατικών ελλήνων φοιτητών. Τη Μεγάλη Παρασκευή του ίδιου έτους κατά την περιφορά του Επιταφίου, με την άδεια των ιερέων οι φασίστες έκρυψαν ξύλινα γκλομπς και αλυσίδες κάτω από το ιερό λείψανο, για να επιτεθούν στους δημοκρατικούς φοιτητές που θα ήθελαν να συμμετέχουν στην Αγία Περιφορά. Οι δύο ιερείς ευνόησαν και ευλόγησαν τη δημιουργία της φασιστικής οργάνωσης των Ελλήνων, της γνωστής "Λέγκας". Πήραν καθαρά εχθρική θέση εναντίον του Συλλόγου των Ελλήνων Φοιτητών της Νάπολης, φθάνοντας στο σημείο του χαφιεδισμού προς τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, παραποιώντας ξεδιάντροπα τα γεγονότα για προσωπικά οφέλη (...). ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η απομάκρυνση αυτών των ιερέων από την εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου για το καλό και την επιβίωση της Αδελφότητας των Ελλήνων το Εθνος της Νάπολης». Το αίτημα της γενικής συνέλευσης έγινε δεκτό. Οι δύο κληρικοί αντικαταστάθηκαν. Η δημοκρατική εγρήγορση της μεταπολίτευσης όμως δεν κράτησε πολύ. Αρκετά γρήγορα όλα αυτά ξεχάστηκαν. Οι ιερείς αποκαταστάθηκαν και μάλιστα κατέλαβαν υψηλές θέσεις στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Ο π. Τσουρός βρίσκεται στη θέση του τελικού κριτή. Αλλά και ο άμεσος εκκλησιαστικός του συνεργάτης στη Νάπολη, ο τότε αρχιμανδρίτης Γεννάδιος Ζερβός, ο οποίος είχε ευθύνη για παρόμοια δράση υπέρ του χουντικού καθεστώτος, κατέχει σήμερα τη θέση του αρχιεπισκόπου Ιταλίας, παρά την αντίδραση όλων όσοι είχαν γνώση του ρόλου του εκείνη τη δύσκολη ιστορική περίοδο. Δεν περιμέναμε βέβαια από έναν απλό εφημέριο του εξωτερικού να κάνει όσα δεν διανοήθηκαν να πράξουν ακόμα και οι σημερινοί προκαθήμενοι των μητροπόλεων, με πρώτο πρώτο τον αρχιεπίσκοπο. Η αυτοκριτική για τους πολιτικούς και η μετάνοια για τους κληρικούς είναι δύσκολη υπόθεση. Με τον τρόπο του ο π. Τσουρός δικαιολογεί τη στάση του: «Εγώ είμαι 65 χρόνων. Λοιπόν, σας λέω ότι τότε, το 1967, τον πρώτο χρόνο, το 80% των Ελλήνων ήταν φιλοχουντικοί. Μην ψάχνουμε τώρα να λέμε τι ήταν ο καθένας. Το 80% των Ελλήνων τότε πιστέψανε ότι η λεγόμενη Επανάσταση έσωσε την Ελλάδα. Ολοι μας. Το 80% ήμασταν. Τώρα από κει και πέρα γράφει και λέει ο καθένας ό,τι θέλει». Οταν διαπιστώνει ότι δεν μας έχει πείσει, συμπληρώνει: «Μακάρι να μου δώσετε τη δυνατότητα να μπορέσω κι εγώ να κινηθώ νομικά...». Επεται συνέχεια Αυτή η τελευταία αποστροφή του συνομιλητή μας ήταν η μόνη στιγμή στη συζήτηση που εμφανίστηκε να χάνει κάπως την ψυχραιμία του... Πέρασαν, βέβαια, τριάντα χρόνια από τη μεταπολίτευση. Δεν είναι ευχάριστο να θυμίζει κανείς τη στάση ορισμένων ανθρώπων εκείνη τη μακρινή περίοδο. Αλλά οπωσδήποτε είναι άκομψο να ανατίθεται ο τομέας του ελέγχου των φρονημάτων συγγραφέων, σε κάποιον που έχει αυτό το παρελθόν συνεργασίας με το δικτατορικό καθεστώς. Το ερώτημα είναι αν η Εκκλησία έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε παρόμοιες κινήσεις για άλλα βιβλία ή ταινίες, που κρίνει ως αντιχριστιανικά η αρμόδια Επιτροπή Αιρέσεων. Ο π. Τσουρός αρνείται κατηγορηματικά ότι υπάρχει κάποιος κατάλογος απαγορευμένων πνευματικών έργων, στο πρότυπο του Index της Ιεράς Εξέτασης. Του θυμίζουμε την περίπτωση της ταινίας του Σκορσέζε «Τελευταίος Πειρασμός». «Δεν είναι απαγορευμένη», παρατηρεί ο συνομιλητής μας. Οσο για τα επεισόδια κατά την προβολή της, «δεν είχαν γίνει από την επίσημη Εκκλησία, αλλά από παλαιοημερολογίτες». Διαπιστώνουμε και πάλι αυτή τη διπλή γλώσσα της αρχής της συζήτησης. Γιατί βέβαια είναι ο ίδιος ο εκπρόσωπος του αρχιεπισκόπου που τηλεφώνησε στο κανάλι Star τον περασμένο Ιούλιο για να ματαιωθεί η προβολή της «μη απαγορευμένης» ταινίας, στο όνομα «χριστιανών που διαμαρτύρονται». Και πού ήξερε ο π. Επιφάνιος ότι αυτοί που διαμαρτύρονταν δεν ήταν «παλαιοημερολογίτες»; -------------------------------------------------------------------------------- Και να ετοιμάζεται ο Χάρι Πότερ... Αυτά που έπαθε το κόμικς του Γκέρχαρντ Χάντερερ δεν είναι τίποτα μπροστά σ' αυτά που ετοιμάζονται για τον «Χάρι Πότερ». Η ίδια ομάδα υπό τον π. Κυριακό Τσουρό που πέτυχε την απαγόρευση και την κατάσχεση του αυστριακού χιουμοριστικού κόμικς έχει προετοιμάσει εκστρατεία εναντίον της δημοφιλούς σειράς παιδικών βιβλίων της Τζόαν Ρόουλινγκ. Οχημα της νέας εκστρατείας είναι και πάλι η δραστήρια «Πανελλήνια Ενωση Γονέων» (ΠΕΓ), αυτή η «μετωπική οργάνωση» της Αρχιεπισκοπής στο χώρο του «αντιαιρετικού αγώνα». Με βιβλίο του Ιωάννη Μηλιώνη, το οποίο παρουσιάζεται ως «Εγκόλπιο Αυτοπροστασίας», κατηγορούνται οι γονείς που επιτρέπουν στα παιδιά τους να διαβάζουν ή να βλέπουν Χάρι Πότερ ότι «είναι σαν να στέλνουν τα παιδιά τους στο διάβολο για να σπουδάσουν». Η ηθοποιός Εμα Γουάτσον, που παίζει στον κινηματογραφικό «Χάρι Πότερ», υψώνει τη γροθιά της. Μαύρο φίδι που την έφαγε... Το βιβλίο που επιγράφεται «Ναι ή Οχι στον Χάρι Πότερ» εκδόθηκε το 2002 και, αφού περιγράφει τους κινδύνους που διαβλέπει η Εκκλησία στο περιεχόμενο της παιδικής σειράς, στο τέλος ο συγγραφέας δεν αφήνει αμφιβολίες για τους σκοπούς της εκστρατείας: «Πρέπει δυναμικά, πλην όμως διακριτικά (σ.σ.: υπογράμμιση του συγγραφέα), να αποφύγουμε να φέρουμε σε επαφή τα παιδιά μας με τα ψυχοφθόρα αυτά βιβλία και τις ταινίες και με τρόπο πολιτισμένο να δηλώσουμε την αντίθεσή μας και προς αυτό το νέο κίνδυνο που μας απειλεί, σαν γονείς και σαν κοινωνία. Και, γιατί όχι, να χρησιμοποιήσουμε και τα μέσα που ο Νόμος μας δίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις» (σ.σ.: υπογράμμιση δική μας). Τα «μέσα του νόμου» δεν είναι, βέβαια, άλλα από αυτά που είδαμε να εφαρμόζονται εναντίον του Γκέρχαρντ Χάντερερ. Στη συζήτηση που είχαμε μαζί του, ο π. Τσουρός επιχείρησε να αποσείσει την ευθύνη της Εκκλησίας για την έκδοση αυτή. «Ο συγγραφέας το λέει, όχι εγώ». Του επισημάναμε ότι είναι ο ίδιος εκείνος που υπογράφει τον πρόλογο του βιβλίου και ότι ο αρχιεπίσκοπος έχει δώσει την ευλογία του για το βιβλίο, το οποίο θεωρεί ότι «συντελεί στην αφύπνιση γονέων και εκπαιδευτικών». Το διακηρύσσει ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου Ιωάννης Μηλιώνης σε άρθρο του πάλι για τον Χάρι Πότερ στο περιοδικό της ΠΕΓ «Διάλογος»: «Τα περί Χάρι Πότερ σχετικά δημοσιεύματα δεν εξέφραζαν φυσικά προσωπικές απόψεις των συνεργατών του "Διαλόγου", αλλά την συλλογική γνώση της Εκκλησίας επί του θέματος» (τ. 31, Ιανουάριος - Μάρτιος 2003). Αλλά τι είναι αυτό ακριβώς που ενοχλεί τόσο πολύ στον Χάρι Πότερ την ορθόδοξη ιερά εξέταση; Τον πραγματικό του φόβο αποκαλύπτει ο συγγραφέας της ΠΕΓ: «Τι θα συμβεί με τις χιλιάδες των παιδιών, που σε λίγα χρόνια, μέσα στην επανάσταση της εφηβείας τους, θα αμφισβητήσουν θεσμούς και πρόσωπα και θα θελήσουν να ακολουθήσουν, όπως η Ρόουλινγκ στα νιάτα της, ανατρεπτικές θεωρίες και τρόπους ζωής;» (σ. 59). Να λοιπόν ο πραγματικός κίνδυνος. Και ποιες είναι αυτές οι «ανατρεπτικές θεωρίες»; Μας τις αναφέρει ο κ. Μηλιώνης, χρησιμοποιώντας δικές της διηγήσεις: «Επαναστάτρια, το είδος της μαθήτριας που κάπνιζε στις στάσεις λεωφορείου μαζί με αγόρια με δερμάτινα μπουφάν. Πρότυπό της κάποια κομμουνίστρια συγγραφέας που είχε ό,τι χαρακτηριστικό μπορεί να ήθελε ένα 13χρονο κορίτσι με αριστερά πιστεύω». Ιδού λοιπόν ο στόχος της νέας απαγορευτικής εκστρατείας της Εκκλησίας: η ελευθεριακή αντιεξουσιαστική διάθεση των εφήβων. Κάτω ο Χάρι Πότερ, ζήτω τα κατηχητικά και τα μοναστήρια! -------------------------------------------------------------------------------- ΔΙΑΒΑΣΤΕ Γκέρχαρντ Χάντερερ «Η ζωή του Χριστού» (εκδ. «Οξύ», μετάφρ. Πέρης Ορφανίδης, Αθήνα 2002). Το βιβλίο κόμικς που κατασχέθηκε. Ο δημιουργός του είναι ο σημαντικότερος αυστριακός κομίστας, γνωστός από την οξύτατη κριτική του στον διαβόητο επίδοξο φίρερ της Αυστρίας Γιεργκ Χάιντερ. Μπορεί καθένας να προμηθευτεί το επίμαχο βιβλίο στα γερμανικά, τα γαλλικά ή τα αγγλικά από τα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία. Υπάρχει και η επίσημη ηλεκτρονική διεύθυνση του βιβλίου, με ορισμένα χαρακτηριστικά σκίτσα και πλούσιο διάλογο αναγνωστών. http://www.das-leben-des-jesus.at Νίκου Κλειτσίκα «Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα και ο αντιδικτατορικός αγώνας στην Ιταλία» (πρόλογος Βάσος Λυσσαρίδης, εκδ. «Προσκήνιο», Αθήνα 2000) Ντοκουμέντα και μαρτυρίες από την Ιταλία της δικτατορικής περιόδου, με σημαντικές αποκαλύψεις για τη δράση των ιερέων της Νάπολης. -------------------------------------------------------------------------------- ΔΕΙΤΕ Ενας προφήτης, μα τι προφήτης (The life of Brian) του Τέρι Τζόουνς (1979) Η εξαιρετική παρωδία της ζωής του Χριστού από τους Μόντι Πάιθονς αντιμετώπισε προβλήματα σε ορισμένες χώρες (Νορβηγία), αλλά έχει ήδη πάρει τη θέση της στην κλασική φιλμογραφία. Ο τελευταίος πειρασμός (The last temptation) του Μάρτιν Σκορσέζε (1988) Η κινηματογραφική μεταφορά του γνωστού βιβλίου του Καζαντζάκη που απαγορευόταν επί χρόνια στην Ελλάδα. Ακόμα και σήμερα, όμως, το κανάλι που ανακοίνωσε τη μετάδοσή της (Star, 8/7/04) έσπευσε να τη ματαιώσει. -------------------------------------------------------------------------------- ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ www.ppu.gr Ο δικτυακός τόπος της Πανελλήνιας Ενωσης Γονέων του π. Κυριακού Τσουρού. http://www.caslon.com.au/blasphemyprofile.htm Μια συνοπτική περιγραφή των διώξεων πνευματικών δημιουργών με το πρόσχημα της βλασφημίας. Διευθύνσεις στο Διαδίκτυο Ο Ιός στο Internet ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 30/01/2005

από κάστορ(ας) 29/01/2005 10:11 μμ.


το γαμάτο κόμικ της vertigo με πρωταγωνιστή τον εωσφόρο που αφού παρέδωσε την κόλαση στον μορφέα συνεχίζει τον αγώνα για ένα σύμπαν χωρίς θεο και αφέντη :-)

Εικόνες:

από χαλαρα 30/01/2005 12:22 πμ.


θα μας τρελλανετε εδω μεσα...Ωραια, οι παππαδες ξεσηκωθηκανε για ενα κομικ, και ο δημιουργος εφαγε μια ποινη.Ε, χεστε τους...δε λεω οπισθοδρομικοι και τρομπες οι παππαδες (δε βλεπουν τα χαλια τους με το Γιοσακη), αλλα, υπαρχει αυτο το γαμημενο το ΑΛΛΑ: τα ιδια ατομα που σκουζουν για τον εδω μεσαιωνα, χειροκροτουνε τον απο κει μεσαιωνα (μουσουλμανικο) για εναν και μοναδικο λογο.Οτι τυγχανει οι μουλαδες να πολεμανε αυτη τη στιγμη τους μισητους αμερικανους. Σκεφτειτε οτι το ιδιο κομικ θα επεφερε τη ποινη του θανατου απο εκτελεστες "παντος καιρου" αν ειχε πιασει μουσουλμανικα θεματα με "λαθος" τροπο. Οταν εγινε η μαλακια στη Κομοτηνη πολλοι ξεσηκωθηκανε οτι η ταδε ηθοποιος προσβαλε την θρησκεια των μουσουλμανων...ε τωρα καποιοι αλλοι νομιζουν οτι το κομικ τους προσβαλλει...

από κάστορ(ας) 30/01/2005 1:04 πμ.


αυτοί που προσέβαλαν τους μουσουλμάνους της Δ. Θράκης το κάνουν γιατί είναι ελληναράδες απέναντι στην μειονότητα. Γι αυτό και υπερασπιζόμαστε την μειονότητα και τις θρησκευτικές τις πεποιθήσεις. Αν μπαίνανε 3 γυμνές γυναίκες της μειονότητας στο τζαμί με στόχο να σπάσει ο μισογυνισμός της ισλαμικής θρησκείας εγώ θα έλεγα μπράβο και καλά κάνανε.

από ρήτωρ 30/01/2005 1:30 πμ.


τυπικά λογοκρισία στην Ελλάδα υπάρχει;; Είδα ένα Cd του 1992 το οποίο έλεγε πάνω: ΑΕΠΙ Αριθμός λογοκρισίας Ζ1/221/92. Οι δίσκοι περνάνε από έλεγχο πριν κυκλοφορήσουν;;

από αντι-κατσαπλιάς 30/01/2005 μεσημέρι


στην αγαπημένη σου σοβιετία τίποτα δεν κυκλοφορούσε αν δεν το εγκρίνει το κόμμα ... και τα κριτήρια ήταν πολύ πιο αυστηρά εν συγκρίσει με τα δικά μας ( αν και την εποχή της χούντας τους είχαμε φτάσει στην ηλιθιότητα )

από κάστορ(ας) 30/01/2005 2:38 μμ.


τίποτα δεν κυκλοφορούσε χωρίς την έγκριση των γραφειοκρατών στις ΗΠΑ, οπότε μην χαίρεσε και πολύ...

από Καν-ενας στις εκκλησίες των αμαρτωλών 30/01/2005 2:39 μμ.


Γιατί δεν ασχολείστε με το σήμερα, αντί να ασχολείστε με τη χούντα που πλέον είναι "ιστορία". Θα σας πω λοιπόν μια ιστορία πέρα για πέρα αληθινή. ...Γύρω στα 1985, γνώρισα στη Β.Ελλάδα μια δασκάλα, έξυπνη και υπέροχη κοπέλα. Ημουνα τοτε μόνος, έπεσα λοιπόν με τα μούτρα να την "παρηγορήσω" διότι η κοπέλα ηταν και, διστυχισμένη. Ποιο ηταν το πρόβλημά της. Είχε καταφέρει η καημενούλα μολις αποφοίτησε να διοριστεί σε ελληνικό σχολείο πρωτεύουσας β. Ευρώπης. Της άρεσε εκεί, έκανε και ενα δεσμό, και νόμισε πως θα έβαζε τη ζωή της σε μια σειρά. Ελα ομως που ο Διευθυντής του σχολείου που ταυτόχρονα ηταν κληρικός της ενορείας είχε άλλα σχέδια. Δεν του άρεσε η νεα όμορφη και καλιεργημένη δασκάλα και, το επόμενο σεμέστερ την έστειλε πακέτο στην Ελλάδα. Μου εξιστόρησε πολλά και φαιδρά για τον ρόλο των κληρικών στο εξωτερικό, τον σκοτεινό ρόλο που παίζουν στις ενορίες των ομογενών και ουσιαστικά είναι οι ρουφιάνοι των προξενικών αρχών, ακόμα και σήμερα. Οι Ελληνες της διασποράς δούλεψαν σκληρά και πέτυχαν στις νέες τους πατρίδες και το μόνο κίνδυνο που είχαν ηταν οι χαφιέδες των προξενείων που τους παρακολουθούσαν σε κάθε τους βήμα. Τον ιδιο ρόλο παίζουν και οι λεγόμενες "ιεραποστολές" που θελουν να κάνουν χριστιανούς τους αλλοθρησκους. --Πρέπει αμέσως να σταματήσει η χρηματοδότηση παρόμοιων αισχρών δραστηριοτήτων. --Δεν είναι δυνατόν να πεινούν άνεργοι και συνταξιούχοι και να τρέφουν κοιλιές οι κηφήνες του ιερατείου. --Πρέπει να μπεί φραγμός στις χειροτονίες νέων ιερέων. --Να αναλάβει η εκκλησία τη μισθοδοσία των. --Να φορολογηθούν τα μυθικά πλούτη των μοναστηριών και μητροπόλεων. --Δεν είναι δυνατόν να εκβιάζει το παπαδαριό πως θα αποκαλύψει "κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά" πολιτικών. Οι μισάνθρωποι και άκληροι ρασοφόροι που λάθρα και εις βάρος της κοινωνίας διάγουν δεν δικαιούνται δια να ομιλούν εάν πρώτον δεν αναλάβουν την ευθύνη της ζωής των. Ζούν παρασιτικά, ως τεμπέληδες, ανύπανδροι, ανεύθυνοι, άκληροι, και ζητούν απο τους άλλους ενάρετον ζωή. --Είναι κατσαπλιάδες ψυχών και συνειδήσεων, είναι απατεώνες φιλοχρήματοι , εμποροι ναρκωτικών, παιδόφιλοι, και ανώμαλοι. --Είναι Αντίχριστοι και αν είχαν τσίπα θα έπρεπε να παραιτηθούν και να κρυφτούν σε κάποια σκήτη της αιθιοπίας. --Το σαθρό πολιτικό μας σύστημα τους φοβάται τους χρειάζεται και τους χρησιμοποιεί. Γι' αυτό και δεν είδαμε καμιά προκοπή απο την απελευθέρωση και μετά. Γι αυτό η συνεχίζεται η αποβιομηχάνιση και ο μαρασμός της κοινωνίας οχι μόνο οικονομικός αλλά και πνευματικός. Διότι αυτό το τόπο κυβερνούν συμμορίες παπάδων, δικολάβων και πολιτικάντηδων, δικηγόρων στο επάγγελμα.

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 30/01/2005 4:36 μμ.


οι στιχοι τους φυσικα περνουν απο επιτροπη λογοκρισιας ακομη και σημερα. Κατα το παρελθον ειχαν σημειωθει και κομικοτραγικες καταστασεις,θυμηθητε οι πιο μεγαλοι τα "μπιπ" στα κομματια των Μουσικων Ταξιαρχιων στις "κακες"λεξεις. Παντως κατα καιρους εχουν κοπει και κομματια.

από ρήτωρ 31/01/2005 3:17 πμ.


μου δίνει άλλους λόγους για να την συμπαθώ. Κι αν θες να μάθεις στην ΕΣΣΔ κυκλοφορούσαν και δίσκοι των πινκ φλόιντ και τςν ντιπ περπλ (χωρίς να αρνούμαι ότι υπήρχε λογοκρισία). Ο καπιταλισμός δε μου δίνει κανένα λόγο να τον συμπαθώ.

από komisar Ν. 31/01/2005 4:50 μμ.


που τα βρήκες τα απαγορευμενα δισκάκια των φλουντ? κατάσχονται και την επομενη φορα θα σε στειλουμε εκδρομη στο live τους στη σηβηρία!

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License