φωτο απο την μηχανοκινητη πορεια των caballeros

φωτο απο την μηχανοκινητη πορεια των caballeros courier-delivery-εξωτερικων

post image

φωτο απο την μηχανοκινητη πορεια των caballeros courier-delivery-εξωτερικων στην πορεια συμετειχαν πολλα μηχανακια, πολλα περισοτερα απο αυτα που περιμεναν οι περισοτεροι. η διαδρομη ηταν αγαλμα αθηνας αλεξανδρας πατησιων και σταση στην γσεε ομονοια κωνσταντινουπολεως αχιλλεως στριψαμε αριστερα για πειραιως και δεν θυμαμαι το ονομα του δρομου πειραιως και σταση στο υπουργειο εργασιας ομονοια σταδιου συνταγμα βασ.αμαλιας βασ.σοφιας hilton αμερικανικη πρεσβεια μιχαλακοπουλου αλεξανδρας τερμα στο αγαλμα της αλεξανδρας

Εικόνες:

από CRASS 26/02/2005 7:20 μμ.


ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΕΙΝΑΙ 1 ΚΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΝΕ ΠΟΛΛΟΙ. ΑΠΟ ΟΤΙ ΞΕΡΩ ΕΙΣΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΠΩΣ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ(ΕΝΝΟΩ ΟΣΟΙ ΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΛΗ ΦΑΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΟΙ "ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΕΣ") ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ? ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΟΛΟΙ ΘΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ΤΟ ΟΛΟ ΠΡΑΜΑ... ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΚΕΙ 1 ΠΟΡΕΙΑ ΜΟΝΟ.ΑΠΟ ΟΤΙ ΒΛΕΠΩ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟ Η ΟΛΗ ΦΑΣΗ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΚΡΙΜΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΥΛΛΟΡΟΗΣΕΙ...

από pepita 26/02/2005 7:30 μμ.


Αυτοί μας δείχνουν το δρόμο του αγώνα. Χωρίς σωματείο και με τόσο καλή συμμετοχή και συνθήματα.

από περαστκός 26/02/2005 7:35 μμ.


ερώτημα που διατυπώνεται σε ένα πανό, θα προσλάβουν οι εταιρείες και πιτσαρίες άλλους. Δεν ξέρω πως μπορεί κάποιος να πιέσει σαν ντιλιβεράς. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ;

από elzed 26/02/2005 8:56 μμ.


τόσες μέρες βλέπω τα πανώ σας και τα συνθήματα στους δρόμους που προπαγανδίζαν την πορεία και αγωνιούσα να δω τι θα γίνει. Χαμός έγινε! Μπράβο και πάλι, πραγματικά δεν είστε ούτε παιδιά, ούτε παπιά :-) Αν υπάρχει καμιά προκήρυξη ανεβάστε την στο indy...

από @ 26/02/2005 9:52 μμ.


Ωραία η φάση αλλά δεν ξέρω τι αιτήματα μπορούν να έχουν τα παιδιά και πως θα πιέσουν τους εργοδότες με δεδμένη τη θέση τους και την φοβερή ανεργία.

από Γ. Πλου 26/02/2005 9:54 μμ.


Δε ξέρω ποιοι πήραν την πρωτοβουλία και έτρεξαν την ιστορία. Ούτε τι σκέφτονται. Ξέρω όμως ότι το έτρεξαν πολύ καλά και καλά έκαναν. Ότι χρειαζόταν. Και ότι με τα σημεάκια υπήρχε μια πολύ όμορφη εικόνα. Ξέρω επίσης ότι είχα να χαρώ πορεία από τ αντιπολεμικά. Όπως και όλος ο κόσμος που έβλεπα γύρω μου. Ξέρω ότι πολύ λίγες φορές ως τώρα έχω πάει σε πορεία και ο κόσμος που τη βλέπει να γουστάρει να, χαιρετάει, να διαβάζει τα τρικάκια. Ρε z_s την επόμενη φορά πάρε και λίγο την ανταπόκριση του κόσμου. Φαντάζομαι επίσης πως μόνο άμα γίνει σωματείο μπορεί να προχωρήσει και να ανοιχτεί. Και δεν εννοώ ένα καρεκλοκένταυρο (παρα)μόρφωμα. Να ανοιχτεί ουσιαστικά. Σε κόσμο που δουλεύει σήμερα στη μεταφορά. Σήμερα υπήρχαν πολλοί αλληλέγγυοι και πάρα πολλοί πρώην και μελλοντικοί courier. Εμένα πάντως μου άνοιξε την όρεξη και για άλλα πράγματα σε σχέση με τη μοτοσικλέτα και την κίνηση στην πόλη. Την επόμενη φορά πολλαπλάσιοι και να μπει και στο ιντυ πριν:)

από ξεκινηματίας 26/02/2005 10 μμ.


Χωρίς να θέλουμε να καπελώσουμε κανέναν ή να ισχυριστούμε πράγματα που δεν κάναμε, μία προκήρυξη που εκδόθηκε από συντρόφους/σες μέλη του Ξ που δουλεύουν σε συνθήκες μερικής και επισφαλούς απασχόληση. Έχουμε την "τιμή" να είμαστε από τους πιο εκμεταλλευόμενους κλάδους στην Ελλάδα. * Το μεροκάματο της πείνας. Δουλεύουμε με την ώρα ή με κάθε παράδοση που σημαίνει μάξιμουμ εντατικοποίηση και ελάχιστο κόστος στο αφεντικό. * Απλήρωτο νυκτερινό ωράριο. Αυτό που σε άλλους κλάδους πληρώνεται εξτρά, σε μας είναι ίδιο με το ημερήσιο. * Το "μεροκάματο του τρόμου". Aπαιτεί ταχύτητα, χωρίς να παρέχεται από τους εργοδότες ο κατάλληλος εξοπλισμός (κράνη, φωσφορούχες φόρμες εργασίας). Κάθε χρόνο θρηνούμε δεκάδες θύματα ανάμεσά μας. * Ανασφάλιστοι στην συντριπτική μας πλειοψηφία. Οι περισσότεροι από μας δεν έχουν καθόλου ένσημα. * Ελαστικό ωράριο. Δουλεύουμε όταν μας καλεί ο εργοδότης, όποτε θέλει όταν θέλει, Σαββατοκύριακα, βραδινές ώρες - η ζωή μας γίνεται "λάστιχο". Είμαστε οι "απασχολήσιμοι". Σε παρόμοιες συνθήκες εργάζονται όλο και περισσότεροι νέοι σε διαφορετικούς κλάδους. Όλοι ξέρουν τις συνθήκες εργασίας των σερβιτόρων σε εστιατόρια και καφετέριες ή των εργαζόμενων σε μεγάλες πολυεθνικές και σούπερ μάρκετ, τύπου CARREFOUR, LIDL, Μαρινόπουλου, κλπ, των νέων που ξεπατώνονται στα φαστφουντάδικα τύπου Goodies και McDonalds, κλπ. Όλοι εμείς, όχι μόνο δεν έχουμε εξασφαλισμένα τα εργασιακά μας δικαιώματα, δεν έχουμε καν το δικαίωμα στην απεργία αφού το αφεντικό μπορεί να μας απολύσει επί τόπου χωρίς να έχει να δώσει λογαριασμό σε κανένα Όλοι εμείς είμαστε οι "απασχολήσιμοι" - έτσι μας ονόμασε ο κύριος καθηγητής (και πρώην πρωθυπουργός) Κώστα Σημίτης . Δουλεύουμε σ' αυτές τις συνθήκες γιατί η άλλη μας επιλογή είναι η ανεργία. Ή γιατί, για πολλούς από μας, η πρώτη δουλειά δίνει τόσο λίγα λεφτά που χρειάζεται και η δεύτερη. Είμαστε ανοργάνωτοι Για όλους εμάς δεν υπάρχει κάποιος σύλλογος, κάποιο σωματείο, που να έχει φτιαχτεί από μας, να λειτουργεί δημοκρατικά, να μας αντιπροσωπεύει, να υποστηρίζει τα αιτήματά μας. Κι όμως το χρειαζόμαστε. Είναι αδύνατο να πετύχουμε ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, μεροκάματο, εργασιακά δικαιώματα, αν δεν οργανωθούμε. Τα αφεντικά, για να είναι φτηνοί και να προσελκύουν πελάτες, κοιτάνε πάντα να μας πληρώνουν τα ελάχιστα δυνατά. Όσο περισσότερο μας ξεζουμίζουν τόσο περισσότερα τα κέρδη τους. Ο καθένας μας από μόνος του δεν μπορεί να ανατρέψει αυτή την πραγματικότητα. Το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα δεν κάνει τίποτα για μας. Για τη ΓΣΕΕ, τα Εργατικά κέντρα κλπ δεν υπάρχουμε. Αυτοί, έτσι κι αλλιώς κοιτάνε πότε να γίνουν βουλευτές και υπουργοί... Μπορούμε. Μπορούμε ν' αλλάξουμε την κατάσταση όμως η προϋπόθεση γι' αυτό είναι να συντονιστούμε. Η πορεία μας με τα μηχανάκια είναι πολύ σημαντική. Χρειάζεται όμως να πάμε παραπέρα. * Να μαζευτούμε σε επίπεδο γειτονιάς ή χώρου, να γνωριστούμε, να ανταλλάξουμε απόψεις για τα προβλήματά μας στο χώρο δουλειάς και για το τι κάνουμε γι' αυτά. * Να φτιάξουμε τις δικές μας τοπικές επιτροπές που να βοηθούν στην ενημέρωση και το συντονισμό μεταξύ μας. * Να λειτουργούμε με δημοκρατικό τρόπο να συζητάμε και να αποφασίζουμε συλλογικά, χωρίς καρεκλοκένταυρους και αρχηγίσκους. * Να συζητήσουμε εναλλακτικές μορφές πάλης, όπως τοπικές διαμαρτυρίες, αποκλεισμούς και καταλήψεις χώρων, για να μεταφέρουμε δυνατά στην κοινωνία το δικό μας "όχι". * Κάποια στιγμή θα μπορούμε να οργανώσουμε και την πρώτη μας απεργία - για να το κάνουμε όμως θα πρέπει να είμαστε καλά οργανωμένοι, διαφορετικά, απλά κάποιοι από μας θα φάνε απόλυση και θα μπουν σε μαύρη λίστα. Το "νέο ξεκίνημα - για τον 'απασχολήσιμο'", τον ντελιβερά, τον/την σερβιτόρο/α, ανασφάλιστο/η, τον ωρομίσθιο/α, χαμηλόμισθο/η, είναι μια πρωτοβουλία που έχει στόχο όλα τα πιο πάνω. Πάρε ένα τηλέφωνο κι έλα να πιούμε ένα καφέ. Έχουμε κάμποσα να πούμε... Γιώργος......... 6937304875 Κωστής......... 6946227121 Μήτσος ......... 6937369228 νέο ξεκίνημα -για τον "απασχολήσιμο" Αθήνα, 25/2/05.

από αλληλέγγυος 26/02/2005 11:18 μμ.


Δε χρειάζεται να ξαναανακαλυφτεί ο τροχός. Τόσα χρόνια δεν έχει ανακαλυφτεί άλλος αποτελεσματικός τρόπος πάλης για τη μισθωτή εργασία. Δημιουργία σωματείου ή μαζική ένταξη σε υπάρχον (υπάρχει απ' όσο ξέρω σωματείο ιδιωτικών υπαλλήλων). Προφανώς και η ΓΣΕΕ δε θα κάνει τίποτα αν δεν οργανωθούν οι ίδιοι οι μεταφορείς. Σωτήρες δεν υπάρχουν και αυτό είναι βασική αρχή του εργατικού κινήματος το οποίο (πρέπει να) είναι ένα και ενιαίο. Κατά τη γνώμη μου οι μεταφορείς έχουν ένα "πλεονέκτημα". Η κατάσταση στις δουλειές τους είναι χειρότερη απ' ό,τι προβλέπουν οι ίδιοι οι νόμοι. Νομίζω δηλαδή ότι με στοιχειώδη συνδικαλισμό θα κερδίσουν και ότι η κοινωνία είναι έτοιμη να τους συμπαρασταθεί στον αγώνα τους. Πάντως η πορεία ήταν πολύ καλή και απ' ό,τι είδα ο κόσμος ήταν θετικός.

από πρώην delivery-νυν σερβιτόρος 27/02/2005 11:29 πμ.


Οι εργαζόμενοι σε delivery ή courier ανήκουν στο ίδιο σωματείο με τους υπάλληλους των γραφείων της εταιρίας. Εγώ όταν δούλευα σε γνωστή πολυεθνική πιτσαρία,είχαμε φτιάξει σωματείο μαζί με τους σερβιτόρους/ες της επιχείρησης. Από γνωστούς συναδέλφους,γνωρίζω ότι μπορούν να εγγραφούν στο σωματείο της εταιρίας που εργάζονται. Απ'ότι καταλαβαίνω όμως οι συνάδελφοι που έκαναν αυτή την πορεία ανήκουν σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο που φημίζεται ιδιαίτερα για την συμπόρευσή του με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό... Οι κιτρινομωβροζέ σημαίες τα λένε όλα...

από partizAn 27/02/2005 3:07 μμ.


pios sou ta pe ayta??? apo tis simaioules krineis? mallon eisai ektos topou kai xronou aytoi pou einai apo piso den exoun kamia sxesi me tous ergatopateres tis ΓΣΕΕ(skeftesai ayta pou grafeis?) edo den goustaroune to indy kai opoiadipote diamesolabisi 8a 8eloun tin ΓΣΕΕ Poli kali kinisi eyxomai ta atoma pou briskontai piso apo tin organosi tis poreias,proton na min ta paratisoun kai deyteron na min dio3oun ton kosmo pou mazeftike me ta diafora mikrokollimata tous. oso gia kapion pou egraphe gia morfasmous ti na po.. den exo gnosi gia to skiniko alla mou arkei o eironikos tonos.to bravo oxi stin prospa8eia pou egine alla me eironiko tono se <>?? gia kapia mlk pou kapoioi 8a eipan..kata t'alla bazo mia paren8esi(oxi gia olla ta paidia)kai eimai enta3ei.oute logos gia to egxeirima ebgales ti xoli sou kai ikanopoii8ikes,les kai oi dikoi sou <> den kanoun ta analoga alla arkountai sto na mpaxaleyoun syzitiseis me sin8imata bgazontas etsi tis megali tous epanastatikotita..

Αι, σιχτίρι, ξυνίλες όλοι! Καλά κάναν και οργανώσαν την πορεία τους οι «Καμπαλέρος». Κάποιοι ίσως τσαντίστηκαν, επειδή θεωρούν το χώρο των κούριερ μαγαζάκι τους. Τι να γίνει; Ξυδάκι. Μπράβο και στο παιδί που έβαλε τις φωτό. Αυτά από έναν παλιό κούριερ.

από τη σημερινή (κυριακάτικη) «Ε» 27/02/2005 7:14 μμ.


Για να μην τρέχουτε ως τα περίπτερα

από ΕΝΑΣ 28/02/2005 8:50 πμ.


Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΠΡΟΧΕΙΡΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ Το μεροκάματο της πίτσας Ολοι μας ξέρουμε τους μηχανοκίνητους διανομείς πρόχειρου φαγητού. Τους έχουμε δει να εμπνέουν ακόμα και ευφάνταστους διαφημιστές. Μας ξαφνιάζουν μόνο όταν αρχίζουν να διεκδικούν τα εργασιακά τους δικαιώματα. Αν πιστεύαμε τις φιλελεύθερες οικονομικές θεωρίες και τις σχετικές με την ευημερία ιδέες που αυτοδιαφημίζει ο κόσμος των επιχειρήσεων, μια διεθνής αλυσίδα σαν την Pizza Hut θα είχε μοναδικό στόχο τον δημιουργικό ανταγωνισμό. Θα νοιαζόταν υποτίθεται για την ποιότητα του προϊόντος, τις άψογες συνθήκες παραγωγής, το σέρβις προς τον πελάτη κ.λπ. Με λίγα λόγια θα φρόντιζε πάνω απ' όλα τους ανθρώπους της και τους καταναλωτές, και μαζί τους θα εξασφάλιζε ένα αξιοζήλευτο μερίδιο μιας ποιοτικότερης και φτηνότερης αγοράς, στην υπηρεσία των ανθρώπινων αναγκών. Προφανώς όλα αυτά έχουν ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα. Δεν είναι παρά στοιχεία μιας αφελούς προπαγανδιστικής φιλολογίας των φονταμενταλιστών της «σχολής του Σικάγου». Γιατί η εταιρεία Food Plus ΑΕΒΕ (Pizza Hut και KFC) αυτή την εποχή έχει μία και μοναδική σκοτούρα: να αντιμετωπίσει με όλους τους τρόπους το πρώτο επιχειρησιακό συνδικαλιστικό σωματείο του κλάδου -των ανάλογων αλυσίδων πρόχειρου φαγητού- το οποίο από τις 4 Ιανουαρίου 2003 και με την πρώτη του εκλεγμένη διοίκηση έφερε δυναμικά στην επιφάνεια τα απάνθρωπα αποτελέσματα των «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων. Τόλμησε να απεργήσει για αξιοπρέπεια, ψωμί και δουλειά. *Η Food Plus εμφανίζεται το 1989 και από τότε επεκτείνεται συνεχώς με υποκαταστήματα Pizza Hut και Kentuky Fried Chicken σε όλη τη χώρα. Οι πιτσαρίες της έχουν φτάσει σήμερα στις τριάντα οκτώ και το σύνολο των εργαζομένων στους 1.315. Πραγματικός ιδιοκτήτης, ο μεγαλομέτοχος της, είναι ο Χρήστος Ιωάννου, συνεργάτης και του Πέτρου Κωστόπουλου στην IMACO Media Net Group, και γιος του μεγιστάνα των τεχνικών εργοληπτικών εταιρειών Δάκη Ιωάννου (ΑΒΑΞ Α.Ε., J&P Overseas Ltd και πλήθους άλλων οffshore εταιρειών με έδρα την Κύπρο, το Λίχτενσταϊν κ.α.). *Την περίοδο 1998-99 η Food Plus είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον να εισπράξει κι άλλα κεφάλαια από το Χρηματιστήριο, παρουσιάζοντας τζίρους κοντά στα δέκα δισεκατομμύρια το χρόνο, με θεαματικά αποτελέσματα από χρονιά σε χρονιά. Η γνωστή κατάρρευση της «φούσκας» της Σοφοκλέους όμως δεν τη βοήθησε, και την περασμένη χρήση (2001) παρουσιάζει ζημιές γύρω στα 5 δισ. *Χωρίς να ισχυρίζεται κανείς ότι υπήρξε ποτέ «φιλεργατική» η Food Plus, είναι βέβαιο ότι την τελευταία διετία το πρόγραμμα «παραγωγικότητάς» της έχει θέσει με έμφαση στο κέντρο του τη συμπίεση του κόστους παραγωγής και λειτουργίας. Δηλαδή, ένα σχέδιο εντατικοποίησης της εργασίας, περαιτέρω μείωσης των αμοιβών (και ορισμένων ειδικοτήτων εργαζομένων), οικονομίας στα υλικά παραγωγής, οικονομίας στην ανανέωση ή τη συντήρηση του εξοπλισμού και βέβαια περιορισμού των εξόδων κίνησης. Αρα, οικονομία και στο κόστος συντήρησης των δικύκλων, με τα οποία τρέχουν και δεν φτάνουν τα «delivery boys». Το σχήμα της εταιρείας *Για να αποδώσει το σύστημα περικοπών η Food Plus εφαρμόζει ένα απλοϊκό, κλασικό αλλά σίγουρο ιεραρχικό σχήμα: Σε κάθε υποκατάστημα τοποθετεί ένα διευθυντή και δύο υποδιευθυντές (με αποδοχές 350.000 δρχ. και 210.000 δρχ. αντίστοιχα), καθώς και πλήρη συστήματα ελέγχου απόδοσης του καθενός εργαζομένου. Ολη η παραγωγή μετριέται μέσω κεντρικού υπολογιστή με ακρίβεια δεκάρας και δευτερολέπτου. Πάνω απ' τους διευθυντές υπάρχουν οι αρχηγοί των γεωγραφικών τομέων και στην κορυφή της πυραμίδας οι μάνατζερ των κεντρικών της λεωφόρου Κηφισίας 282, που επεξεργάζονται τα δεδομένα και αποφασίζουν τις νόρμες. Η εταιρεία πληρώνει με πριμ παραγωγικότητας μόνο τα διευθυντικά της στελέχη, εφόσον φυσικά αυτά συμπιέσουν το κόστος του καταστήματος που διευθύνουν και αυξήσουν τις πωλήσεις, σύμφωνα με τον κεντρικό σχεδιασμό. Το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα: Οι τοπικοί και οι περιφερειακοί διευθυντές συναρτούν τη θέση τους στην επιχείρηση, την καριέρα και το υψηλότερο εισόδημά τους, από τη φτηνότερη και εντατικότερη απασχόληση των υφισταμένων τους. Ωστόσο, αυτό το εφιαλτικό μοντέλο δεν πέφτει από τον ουρανό. Υποστηρίζεται από το πλέγμα των υφιστάμενων εδώ και μια δεκαετία νόμων που «ελαστικοποιούν» την αγορά εργασίας, ενώ παράλληλα η διόγκωση της ανεργίας εκ των πραγμάτων σπρώχνει όλο και περισσότερους ανθρώπους υποχρεωτικά σε αυτόν τον «εκσυγχρονισμένο» εργασιακό μεσαίωνα. *Η μερική απασχόληση είναι καθεστώς στην Food Plus και οι αμοιβές υπολογίζονται με βάση την καθηλωμένη επί χρόνια σε επίπεδα πείνας, Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (498,86 ευρώ μεικτές αποδοχές το μήνα ή 169.861 δρχ). Το ωρομίσθιο επομένως του εργαζόμενου στην Pizza Hut είναι 2,93 ευρώ (1.000 δρχ.) καθαρές αποδοχές, σε όλες τις ειδικότητες (κουζίνα, τηλέφωνα, σερβίρισμα, τροφοδοσία, καθάρισμα, διανομή). Η Food Plus πέρα από τους περίπου 50 υπαλλήλους της κεντρικής διοίκησης, όλους τους άλλους εργαζομένους τούς προσλαμβάνει με συμβάσεις από 15 έως 30 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Πρακτικά αυτό σημαίνει, όπως μας λένε οι συνδικαλιστές του σωματείου, ότι το 60% των ανθρώπων αμείβονται με καθαρό μηνιαίο μισθό 235 ευρώ (δηλ. 80.000 δρχ.)! Αν θελήσουν να δουλέψουν και άλλες ώρες, διότι υπάρχουν πάντοτε αυξημένες ανάγκες: 1. Πρέπει να εξασφαλίσουν την εύνοια του τοπικού τους αφεντικού (που όπως είπαμε δεν έχει ούτε διαταγή ούτε και προσωπικό συμφέρον να το επιτρέψει) 2. Η επιπλέον εργασία, πέραν της ατομικής σύμβασης μερικής απασχόλησης, δεν αμείβεται ως υπερωρία (με τις προσαυξήσεις και τα συναφή που προβλέπονται από τις συμβάσεις πλήρους απασχόλησης). Πολύ συχνά -μας λένε συνδικαλιστές του σωματείου- οι υπάλληλοι στην κουζίνα φεύγουν μετά τις 3 το ξημέρωμα δίχως καν να αμείβονται για τον παραπανίσιο χρόνο δουλειάς, εν ονόματι πάντοτε του καθήκοντός τους... να καθαρίσουν τις τουαλέτες, την αίθουσα του εστιατορίου και την κουζίνα βεβαίως. Συνεπώς, έχουμε να κάνουμε με μια κατηγορία εργαζομένων (που όπως μας λέει και το ΣΕΠΕ του υπ. Εργασίας, δεν είναι και τόσο ευκαιριακά απασχολούμενοι, όπως θα φανταζόταν κανείς), οι οποίοι βρίσκονται πολύ κάτω από το όριο της φτώχειας. Φτωχοί εργαζόμενοι, σύμφωνα με μελέτη του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ (15/11/2002) θεωρούνται όσοι αμείβονται με λιγότερα από 600 ευρώ μεικτές αποδοχές το μήνα, οι οποίοι ήδη ξεπερνούν τους 450.000 στη χώρα μας και όλο και λιγότεροι αναμένεται να ξεφύγουν απ' αυτή τους τη μοίρα. Η προς τα πάνω κινητικότητα στην αγορά εργασίας περιορίζεται δραματικά. Ανάμεσα, λοιπόν, σ' αυτούς τους φτωχούς, φτωχότεροι είναι οι περίπου 1.000 εργαζόμενοι της Pizza Hut. Το ελάχιστο που είχαν να κάνουν ήταν να οργανωθούν σε συνδικαλιστικό σωματείο, όταν μάλιστα την τελευταία πενταετία μετρούν τέσσερις νεκρούς και πάνω από 300 τραυματίες συναδέλφους τους διανομείς, παθόντες εν υπηρεσία. Αυτούς δηλαδή που μας φέρνουν τις πίτσες ζεστές στον ελάχιστο χρόνο, με κακοσυντηρημένα μηχανάκια, κάτω από την πίεση της απόλυσης, όταν δεν φτάνουν τα ρεκόρ διαδρομής που προβλέπει η νόρμα του μάνατζερ. Ο Σεβάχ, το σωματείο Τον περασμένο Μάρτιο μια ομάδα πρωτοβουλίας δημιούργησε και κατέθεσε στο Πρωτοδικείο το καταστατικό του σωματείου. Το ονόμασε Σεβάχ. Με κόπο και μυστικότητα μπόρεσαν να συγκροτήσουν την ιδρυτική ομάδα μελών. Τον Αύγουστο κυκλοφόρησαν χέρι χέρι τις «πέντε ξέμπαρκες σκέψεις στην καρδιά του καλοκαιριού, δουλεύοντας στους 40oC υπό σκιάν», ζητώντας να ανοίξουν τη συζήτηση για «να κάνουμε κάτι». *«Δουλεύω για να τρώω, τρώω για να δουλεύω ή μπας και με δουλεύουνε για να δουλεύω και να τρώνε;», θέτουν το εισαγωγικό ερώτημα, για να πούνε τα πάντα με λίγα και σταράτα λόγια: το χρονόμετρο για την παρασκευή και την παράδοση της πίτσας, τα ατυχήματα των διανομέων, την τιμωρία με τη μείωση των ωρών εργασίας και άρα του ψωμιού τους, την κακομοιριά των ιεραρχικών σχέσεων, τα όλο και περισσότερα καθήκοντα. *«Απλώς επισημαίνουμε» -γράφουν- «ότι αλλιώς πληρώνεσαι π.χ. ως διανομέας και αλλιώς (θα έπρεπε να πληρώνεσαι) ως διανομέας, κουβαλητής, ταμίας, καθαριστής κ.ο.κ.». Στις 20/8 η εταιρεία απολύει ένα από τα ιδρυτικά μέλη του σωματείου από το κατάστημα Βριλησσίων, δείχνοντας καθαρά ότι αποστρέφεται το συνδικαλισμό (αν δεν τον ελέγχει). Ο Σεβάχ θα επέμβει αποτελεσματικά. Μετά θα ακολουθήσουν απομακρύνσεις και μεταθέσεις επιστατών και μάνατζερ ώστε να θωρακιστεί το σύστημα της Food Plus έναντι του προελαύνοντος «ταξικού εχθρού». *Τον Νοέμβριο τα μέλη πολλαπλασιάζονται. Ο Σεβάχ αρμενίζει με τα δίκυκλα των διανομέων και οργανώνει τα αιτήματα: «Καταφέραμε να συναντηθούμε, να επικοινωνήσουμε κρατώντας ο καθένας τη διαφορετικότητά του και εν τέλει να πράξουμε»: Πρώτο μέτωπο κατά της αυθαιρεσίας. Πάνω απ' όλα η σωματική ακεραιότητα του διανομέα. *Τέρμα οι αγγαρείες, όχι μόνο γιατί το απαγορεύει η εργατική νομοθεσία και οι κανόνες υγιεινής (ειδικά όταν οι μάγειροι και οι σερβιτόροι ασχολούνται ταυτόχρονα και με τις τουαλέτες!), «αλλά και γιατί στερούμε θέσεις εργασίας από άλλους που τις έχουν ανάγκη». Δεύτερο μέτωπο οι άθλιες αμοιβές και το σύστημα της μερικής απασχόλησης. Τρίτο μέτωπο η αντίθεση στον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό και τους λογής εργατοπατέρες. *Μια πρώτη μικρή νίκη σημειώθηκε στο κατάστημα Χαλανδρίου, όταν το σωματείο κατάφερε να αποσπάσει από την εταιρεία κράνη και αδιάβροχα (έστω και δεύτερης διαλογής) για τους διανομείς, και με την απειλή καταγγελίας στην Επιθεώρηση Εργασίας υποχρέωσε τους περιφερειάρχες να υποσχεθούν γενίκευση των μέτρων προστασίας των δικυκλιστών. «Αρκεί όμως να υπάρχει πνεύμα συνεργασίας και υπομονή», τους είπαν. *Μετά άρχισαν οι εκδικητικές βάρδιες και τα σπαστά (παράνομα) ωράρια στην Pizza Hut Βριλησσίων. Ζευγάρια υποχρεώνονταν να μην εργάζονται μαζί. Και στις 16/12 απολύθηκε το μέλος της προσωρινής διοίκησης του σωματείου Κώστας Μπατσούλης, με έγκυο τη σύζυγό του, χωρίς πρόσχημα, αν και υποτίθεται ότι προστατεύεται από το νόμο (1264/82). *Στις 10/1/2003, και αφού ήδη είχαν διεξαχθεί οι πρώτες εκλογές στον Σεβάχ, κοινοποιήθηκαν άλλες 3 απολύσεις στους συνδικαλιστές Δαυίδ Περδικάρη, Γιώργο Τζάνο (ταμία του δ.σ.) και Νίκο Στασινό. Ομόφωνα η γενική συνέλευση του Σεβάχ αποφάσισε την ίδια μέρα στάση εργασίας στα υποκαταστήματα Χαλανδρίου και Βριλησσίων. *Μέλη του Σεβάχ μοίρασαν πολλές χιλιάδες προκηρύξεις σε διάφορα σημεία της Αθήνας με τίτλο «Αναλώσιμοι εργαζόμενοι όπως οι πίτσες»: «Η Pizza Hut», γράφουν, «αποδεικνύει τη μεγαλοψυχία της. Μια καλοστημένη επιχείρηση εκμετάλλευσης καθ' όλα "νόμιμη" και "τυπική" που ενδιαφέρεται για τον πελάτη της, "σέβεται" τον εργαζόμενό της, καταδεικνύει με τον πιο χυδαίο και απροκάλυπτο τρόπο ποιος είναι κυρίαρχος μέσα στην καθημερινότητα της επιβίωσης, αφού χωρίς κανένα δισταγμό αποφασίζει να στερήσει το μοναδικό μέσο επιβίωσης τεσσάρων συναδέλφων. Ετσι απλά κι ανάλαφρα σ' αυτά τα εφτά αθώα γράμματα της αλφαβήτου Α-Π-Ο-Λ-Υ-Σ-Η περικλείεται αυτό που τ' αφεντικά μας αναγνωρίζουν σαν μοίρα: την αναλωσιμότητα και την απαξίωση των ζωών μας. Κι επειδή άλλο Pizza Hut κι άλλο εργαζόμενοι στην Pizza Hut, το μενού για τους πελάτες περιλαμβάνει ζαμπόν και τυρί, για τους εργαζόμενους όμως προσφέρει μια έξτρα λίστα: κουβάλημα για σύσφιγξη σώματος, στρατιωτική πειθαρχία επιβάλλοντας αγγαρείες και καλλιόπες, λοκατζήδικη εκπαίδευση με ατέλειωτο τρέξιμο και οδήγηση κάτω από αντίξοες συνθήκες, όξυνση της προσοχής και της σκέψης με πληρωμή λαθών και ελλειμμάτων, συντήρηση σε καθεστώς συνεχούς εγρήγορσης με την απαίτηση για υποχρεωτική διαθεσιμότητα όλη τη μέρα, όλο το χρόνο. Κι αυτά σε ένα ιδανικά διαμορφωμένο περιβάλλον έντονης ανασφάλειας και πίεσης. Με τις αμοιβές μας να εξορίζονται σε έρημες κοιλάδες. Δυστυχώς γι' αυτούς όμως δεν είμαστε σαν τις πίτσες τους, χρήσιμοι όσο η πείνα κρατάει, άχρηστα αποφάγια όταν εκπληρώνεται. Ενα κύμα συναδελφικής αλληλεγγύης υψώθηκε...». *Το βράδυ η στάση εργασίας εξελίχθηκε σε 48ωρη απεργία (11 και 12/1), ενώ η εταιρεία (κατά τα ειωθότα) αποφάσισε ότι... δεν μιλάει με απεργούς! Η κινητοποίηση είχε επιτυχία και πολλές δεκάδες εργαζόμενοι διαδήλωναν διαρκώς έξω από τις δυο πιτσαρίες. Σε νέα βραδινή Γ.Σ. (12/1) το σωματείο προχωρεί, πάντοτε ομόφωνα, σε νέα απεργία για τις 14/1. *Το επόμενο πρωί μαζί με εκπρόσωπο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας ο Σεβάχ θα συναντηθεί με τον διευθύνοντα σύμβουλο και τον προσωπάρχη της Food Plus, οι οποίοι θα ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν τη συνδικαλιστική ιδιότητα των ανθρώπων που έδιωξαν αναίτια. Η απεργία θα συνεχιστεί έως τις 19/1 και μετά από νέα Γ.Σ. θα τραβήξει ώς τις 24/1. Συκοφαντίες και απειλές *Το Σάββατο σε ένδειξη αλληλεγγύης μια ομάδα θα ζητήσει μέσω του ανεξάρτητου ειδησεογραφικού site του Internet, Indymedia Athens, να μπλοκαριστεί με τηλεφωνικές κλήσεις το κέντρο παραγγελιών της επιχείρησης. Την Κυριακή το απόγευμα απεργοί και συμπαραστάτες θα διαδηλώσουν και στο υποκατάστημα της Φ. Νέγρη στην Κυψέλη, φωνάζοντας «Πίτσα πεπερόνι, πίτσα με τυρί, τρίχες μεροκάματο, δουλειά ώς το πρωί». *Παρόμοια εικόνα θα ζήσει και η Θεσσαλονίκη. Η εταιρεία, ψύχραιμη και μεθοδική, θα συνεχίσει να αρνείται να συναντά απεργούς, ενώ θα δίνει απλόχερα πριμ στους εργαζόμενους των πλησιέστερων υποκαταστημάτων, ώστε να καλυφθεί η ζήτηση πίτσας στις περιοχές που έχει εκδηλωθεί η απεργία, καθώς και να εξαγοραστεί η όποια επιθυμία προσχώρησης των εργαζομένων στον αγώνα του σωματείου τους. Η Food Plus παράλληλα θα στείλει τους νομικούς της συμβούλους να προσφύγουν στα δικαστήρια, ζητώντας να κηρυχθεί η απεργιακή κινητοποίηση παράνομη. Κλασικά πράγματα. Εχοντας απέναντί του ένα άπειρο και χωρίς πόρους σωματείο (που δεν διαθέτει τους ειδικούς εργατολόγους και τους δικαστικούς επιμελητές), το νομικό επιτελείο της εταιρείας θα πατήσει σε τυπικές παραλείψεις: δεν προηγήθηκε εμπρόθεσμη προειδοποίηση, δεν διατέθηκε προσωπικό ασφαλείας, δεν συντάχτηκε ορθώς το πρακτικό της απόφασης της Γ.Σ. του σωματείου κ.ο.κ. Επίσης θα επικαλεσθεί και ορισμένα δήθεν ουσίας επιχειρήματα, που μόνο θυμό μπορούν να προκαλέσουν σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο που ζει την πραγματική ζωή του κόσμου της εργασίας. Ρωτά η εταιρεία ρητορικά: «Γιατί οι λοιποί 1.272 εργαζόμενοί μας δεν γράφονται στο εναγόμενο σωματείο ή δεν μετέχουν στην ένδικη απεργία;». «Γιατί το Εργατικό Κέντρο Αθήνας παρεμβαίνει υπέρ του ασήμαντου εναγόμενου σωματείου;». Και απαντά: «Βεβαίως όχι από καλώς νοούμενο συνδικαλιστικό ενδιαφέρον». Και αφού αφήσουν το απαραίτητο υπονοούμενο πως τάχα όλα τα νήματα τα κινούν οι σκοτεινές δυνάμεις των ανταγωνιστών τους («ποιος ωφελείται από την ένδικη απεργία;»), θα χτυπήσουν με τον παραδοσιακό από την εποχή του εμφυλίου τρόπο. Σαθρά επιχειρήματα «Οι αντίδικοι γέμισαν την περιοχή με αφίσες. Αλήθεια, ποιος χρηματοδότησε την πανάκριβη κατασκευή τους; Αφήνοντας κατά μέρος τα ψεύδη και τις συκοφαντίες περιοριζόμαστε να αντιγράψουμε την περικοπή: "Απλά μιλήσαμε, απαιτήσαμε όσα ορίζουν οι νόμοι τους". Αλήθεια, οι νόμοι είναι ξένοι για τους εναγόμενους; Η διακήρυξη ότι οι νόμοι δεν είναι όλων μας, αλλά μόνο των άλλων όχι των εναγομένων, σε συνδυασμό με το μαύρο χρώμα των αφισών, υποδηλώνει πολλά...». Δεν απέχει και πολύ η Food Plus από το να ζητήσει την εφαρμογή του αντιτρομοκρατικού ή την επαναλειτουργία της Μακρονήσου για τα μέλη του σωματείου, αν διαβάσουμε τη συνέχεια του ίδιου δικόγραφου: «Αλλά οι αντίδικοι χρησιμοποιούν και το Ιντερνετ, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες σελίδες του σχετικού site. Συγκεκριμένα (...) εμφανίζεται δικτυακός κόμβος με την επωνυμία Independent Media Center, το οποίο δεν δηλώνει σε ποιον ανήκει, παρά μόνο ότι δημιουργήθηκε από ομάδα ακτιβιστών. Το δεύτερο θέμα της κεντρικής ιστοσελίδας είναι η "Απεργία στην Pizza Hut" (...) Στην ίδια πρώτη ιστοσελίδα βρίσκει κανείς αναφορές στα "Λευκά κελιά Ελλάδας" με τίτλο "ζούμε σε μια φυλακή μέσα στη φυλακή", σωρεία δημοσιευμάτων υπέρ των "κρατουμένων της κρατικής τρομοκρατίας" μελών της "Επαναστατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη...». Οι καλοί δικηγόροι, δηλαδή, κάνουν για λογαριασμό των εντολέων τους ό,τι ακριβώς είδαμε τον περασμένο Οκτώβριο στα τηλεπαράθυρα με τους δήθεν απειλούμενους από το Indy αστέρες της αντιτρομοκρατικής δημοσιογραφίας, που ζητούσαν τη λογοκριτική επέμβαση του εισαγγελέα βλέποντας απειλές «τρομοκρατών» και «αναρχοκομμουνιστών» από τα chat rooms του Indymedia. Οπως και τότε γράφαμε, στο Indy και σε χιλιάδες άλλες ιστοσελίδες σε όλο τον πλανήτη, αναπτύσσεται ένα είδος ηλεκτρονικού καφενείου, με όλα τα παρεπόμενα του κλασικού καφενείου. Εφόσον η πρόσβαση στους ειδικούς χώρους δημοσίευσης (και σχολιασμού) του συγκεκριμένου site είναι ελεύθερη σε όλους, είναι φυσικό και αναμενόμενο να γράφονται και να διακινούνται όλες οι δυνατές απόψεις: από πολιτικές αναλύσεις και ειδήσεις που δεν περνούν στα κυρίαρχα ΜΜΕ έως χοντροκομμένη σάτιρα, ακόμα και χουλιγκανικές χυδαιότητες. *Το δικαστήριο έκρινε παράνομη την απεργία και απειλεί με πρόστιμο 500 ευρώ, ακόμα και με προσωπική κράτηση τους συνδικαλιστές αν δεν σεβαστούν στο μέλλον τις σχολαστικές διατάξεις του νόμου για την κήρυξη μιας απεργίας. Αλλά το ουσιαστικό μέρος της υπόθεσης δεν μπορεί να περιμένει μια άλλη αίθουσα δικαστηρίου ή την Επιθεώρηση Εργασίας. Η άμεση επαναπρόσληψη των απολυμένων, η εξασφάλιση της αξιοπρεπούς εργασίας του συνόλου των εργαζομένων στη βιομηχανία της Pizza Hut και σε όλο τον αστραφτερό κλάδο των αλυσίδων πρόχειρου φαγητού είναι υπόθεση πολύ ευρύτερη. Είναι πρώτο θέμα για ολόκληρο το συνδικαλιστικό κίνημα. Είναι μια μάχη που δεν επιτρέπεται να χαθεί. Το delivery του τρόμου Η ραγδαία αύξηση των εργατικών-τροχαίων ατυχημάτων στον κλάδο των ταχυμεταφορών υποχρέωσε το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) να εκπονήσει ειδική μελέτη των συνθηκών εργασίας του συγκεκριμένου τομέα. Τα αποτελέσματα (Σεπτέμβριος 2002) είναι ανησυχητικά. Το 71% αυτού του είδους τραυματισμών (και θανάτων) αναφέρονται σε παθόντες δικυκλιστές. Οι ερευνητές δυσκολεύτηκαν να συλλέξουν στοιχεία από τα βιβλία ατυχημάτων και τις έγγραφες αναγγελίες των ατυχημάτων στην υπηρεσία τους, διότι το ΣΕΠΕ δεν διενεργεί αυτοψίες, η Τροχαία δεν επιλαμβάνεται των περισσοτέρων συμβάντων, από τα νοσοκομεία δεν βγαίνει άκρη και οι εργοδότες δεν έχουν καμία διάθεση να αναφέρουν τα σχετικά περιστατικά της καθημερινής ανθρωποσφαγής στους δρόμους. Συνεπώς διατυπώνεται η πεποίθηση ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πολλαπλάσιος απ' αυτόν που καταγράφεται. *Ρωτώντας τους ίδιους τους δικυκλιστές, διανομείς εστιατορίων, προέκυψε ότι ένας στους τέσσερις έχει υποστεί τουλάχιστον ένα ατύχημα στη δουλειά του. Η κακή συντήρηση των μοτοσικλετών, η απουσία εξοπλισμού και εκπαίδευσης, οι κυκλοφοριακές συνθήκες, αλλά πάνω απ' όλα το άγχος του διανομέα ως αποτέλεσμα της εντατικοποίησης της δουλειάς του είναι οι βασικές αιτίες του προβλήματος. *Ενας στους πέντε αντιμετωπίζει μόνιμα προβλήματα σχετικά με το μυοσκελετικό σύστημα (γοναλγίες, οσφυαλγίες, αυχεναλγίες) και σοβαρά κρυολογήματα. *Μόνο μία στις τέσσερις επιχειρήσεις παρέχει κράνος στους εργαζόμενους και καμία δεν δίνει κάποια έμφαση στην εκπαίδευσή τους ή τους παρέχει -όπως οφείλει σύμφωνα με το νόμο- τον εξοπλισμό τους ασφαλείας (γάντια, περιβραχιόνια, μπότες, ζώνες για την προστασία των νεφρών, αδιάβροχα μπουφάν με φθορίζουσα επισήμανση, με ανάκλαση κ.λπ.). *Η μελέτη επισημαίνει ότι οι διανομείς στα εστιατόρια κατά κανόνα εργάζονται, τις βραδινές ώρες κυρίως, με συμβάσεις μερικής απασχόλησης (με εξαιρετικά χαμηλές αποδοχές), ή ανήκουν στην κατηγορία της αδήλωτης εργασίας, και οι περισσότεροι (το 54%) έχουν προϋπηρεσία 2 ετών. Από 2 ώς 5 χρόνια εργάζεται το 29% και λίγοι σταθεροποιούνται για περισσότερα χρόνια (το 13% βρίσκεται 5-10 χρόνια στη δουλειά, μόνο το 4% παραμένει 10 χρόνια και πάνω). *Το 34% είναι 25άρηδες και νεότεροι, αλλά υπάρχει ένα 62% που καλύπτει την ηλικιακή ομάδα 26-40 ετών. Αρα, η μέση ηλικία των delivery boys είναι οι 28άρηδες και επομένως δεν μπορεί να υιοθετήσει κανείς τους ισχυρισμούς των εργοδοτών ότι για τα δυστυχήματα φταίει η «νεανική τους μαγκιά» -και ποτέ βεβαίως η ανθρωποφαγική οργάνωση της εργασίας τους, όπως τη σχεδιάζουν οι εταιρείες. Μιλώντας με τον ειδικό γραμματέα του ΣΕΠΕ Χρόνη Πολυχρονίου μείναμε με την εντύπωση ότι το επόμενο διάστημα οι υπηρεσίες του θα υποχρεώσουν, εξαντλώντας την αυστηρότητά τους, όλες τις επιχειρήσεις να εφαρμόσουν τα σχετικά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας που αφορούν τους διανομείς-δικυκλιστές, καθώς και την τήρηση των συλλογικών συμβάσεων και τα ασφαλιστικά δικαιώματά τους. Εκείνο, ωστόσο, που δεν μπορεί να υποσχεθεί το ΣΕΠΕ είναι η αύξηση των αποδοχών τους. Οπως είδαμε και στην περίπτωση της Pizza Hut, το σύνολο σχεδόν των διανομέων υποχρεώνεται να παίζει καθημερινά το κεφάλι του στα δρομολόγια-καρμανιόλες για λιγότερες από 80.000 δρχ. το μήνα, εξαρτώντας την επιβίωσή του από το φιλοδώρημα και τη δεύτερη δουλειά που πρέπει να διεκδικήσει μήπως και καταφέρει να ξεφύγει από την «ευελιξία των εργασιακών σχέσεων». Αν έχουν κάτι να πουν ο κ. Ρέππας και η πάντοτε αισιόδοξη επίτροπος της ευρωπαϊκής Κομισιόν Αννα Διαμαντοπούλου, είμαστε έτοιμοι να τους ακούσουμε. Διαφορετικά, το λόγο θα έχουν οι Γένοβες, οι Φλωρεντίες και τα Ναύπλια, οι απεργίες και οι συγκρούσεις. ΔΙΑΒΑΣΤΕ Γιάννη Κουζή, «Εργασιακές Σχέσεις και Ευρωπαϊκή Ενοποίηση - Ευελιξία και Απορύθμιση ή Αναβάθμιση της Εργασίας;» (Αθήνα 2001, έκδοση Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ). Τεκμηριωμένη μελέτη, με πλήρη βιβλιογραφία για την κατάσταση των ευέλικτων συστημάτων απασχόλησης σε όλη την Ε.Ε., με έμφαση στην Ελλάδα. Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, «Διερεύνηση Συνθηκών Εργασίας Ταχυμεταφορέων και Διανομέων Δικυκλιστών» (Εκδοση υπουργείου Εργασίας, Σεπτέμβριος 2002). Συνοπτική μελέτη για την άγρια κατάσταση που βιώνουν οι κούριερ και διανομείς πρόχειρου φαγητού. Ιός της Κυριακής, «Εργασία στα χρόνια της ΟΝΕ - Εκσυγχρονισμένος ελληνικός μεσαίωνας» («Κ.Ε.», 16/6/2002). Κριτική στις νέες εργασιακές σχέσεις όπως προκύπτουν από τις νομοθετικές αλλαγές της τελευταίας δωδεκαετίας (κυρίως με τους Ν. 1892/90, 2639/98, 2874/2000). Ιός της Κυριακής, «Η Γεύση της Νέας Τάξης - Η κυριαρχία του Φαστ-Φουντ» («Κ.Ε.» 27/6/1999) Αφιέρωμα στις βιομηχανίες πρόχειρου φαγητού, την κακή ποιότητα των προϊόντων τους, τις εξοντωτικές συνθήκες εργασίας του προσωπικού τους και παρουσίαση των κινημάτων που στρέφονται εναντίον τους. ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ http://www.inegsee.gr Η ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ με πολύ καλές μελέτες και έρευνες για όλα τα θέματα που απασχολούν τον κόσμο της εργασίας, γραμμένες από σημαντικούς οικονομικούς, νομικούς και κοινωνικούς επιστήμονες. http://www.labor-ministry.gr Το επίσημο site του υπουργείου Εργασίας με όλες τις πληροφορίες για το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, τη σχετική νομοθεσία και τη δυνατότητα άμεσης καταγγελίας οποιασδήποτε εργοδοτικής αυθαιρεσίας. (Ελευθεροτυπία, 2/2/2003) www.iospress.gr

από Ασπρη πέτρα 28/02/2005 11:47 πμ.


Στό "* Να μαζευτούμε σε επίπεδο γειτονιάς ή χώρου, να γνωριστούμε, να ανταλλάξουμε απόψεις για τα προβλήματά μας στο χώρο δουλειάς και για το τι κάνουμε γι' αυτά." Θά ήθελα νά προσθέσω τήν προσπάθεια δημιουργίας συλλόγων (καί όχι σωματείων) ανέργων, ωρομίσθιων, "απασχολήσιμων" κ.τ.λ. σέ γεωγραφική καί όχι επαγγελματική βάση

από Ηλίας από IMC-editorial 28/02/2005 4:40 μμ.


Μπηχτές και υπονοούμενα παιδιά για το ποιός-τι-και γιατί έχει σχέση με την πορεία όχι εδώ.

από angel 28/02/2005 5:56 μμ.


Deliverades όλων τωγ πιτσαριών ενωθείτε!

Είμαι και εγώ αλληλέγγυος, αλλά βρίσκω τελείως άστοχη την παρέμβαση του φίλου που υπογράφει ως "αλληλέγγυος" και υποστηρίζει ότι "ένας είναι ο δρόμος". Ο δρόμος δεν είναι ένας, αλλά πολλοί. Τουλάχιστον όσοι ήταν οι δρόμοι που διήνυσε η ελπιδοφόρα αυτή πορεία, και ακόμα περισσότεροι. Δυστυχώς, ή από μια άποψη ευτυχώς, ΟΝΤΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να επινοήσουμε νέες μεθόδους πάλης, γιατί ο τροχός μπορεί να έχει ανακαλυφτεί, αλλά οι χρήσεις του τροχού είναι άπειρες και δεν είναι όλες ίδιες μεταξύ τους. Τόσα χρόνια δεν έχει ανακαλυφτεί άλλος αποτελεσματικός τρόπος πάλης για τη μισθωτή εργασία. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: ότι δεν έχει ανακαλυφτεί. Με πρωτοβουλίες όμως όπως η προχθεσινή, μπορεί κάτι να γίνει. Αν μη τι άλλο, μια τέτοια ανακάλυψη είναι απαραίτητη επειδή οι ντελιβεράδες, και πολλές άλλες κατηγορίες εργαζομένων, ΔΕΝ είναι ακριβώς "μισθωτή εργασία", ή τουλάχιστον δεν είναι με τον ίδιο τρόπο όπως ήταν οι βιομηχανικοί εργάτες του φορντιστικού εργοστασίου. Έτσι λοιπόν, η απεργία και η δημιουργία σωματείου ή μαζική ένταξη σε υπάρχον δεν είναι πανάκεια. Είναι πλέον ανεπαρκείς. Πρέπει να ανακαλύψουμε άλλους τρόπους για να "εκβιάσουμε τους εκβιαστές μας". Ποιοι θα είναι αυτοί; Δεν το ξέρω. Ίσως όμως η μηχανοκίνητη πορεία, δηλαδή το μπλοκάρισμα της κίνησης, η παρέμβαση στη ροή της πόλης και στην ταχύτητά της, είναι ένα πρώτο βήμα. Βλ. και http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=286448

από By Cristo 01/03/2005 9 πμ.


Μπορεί να είναι παλιό το ποίημα,αλλά καλλό! Θα έπρεπε να συμετέχαμε και όλοι εμείς με τα αυτοκίνητα. Τόσους συγγενείς έχουν,φίλους,γνωστούς,και χιλιάδες συντρόφους από κόμματα,οργανώσεις και συλογικότητες,δίχως καπελώματα....και κεντρικές επιτροπές έξω από το χορό. Το Σωματείο είναι καινούργιο. Ας είναι ένας νέος φάρος με εσωτερική εργατική δημοκρατία,με όλες τις εργατικές απόψεις σεβαστές, για το μεγάλωμα του σωματείου και για την ενωποίηση των αγώνων της εργατικής τάξης πρός το τελικό σκοπό, το γκρέμισμα του καπιταλιστικού συστήματος και για μια άλλη κοινωνία των εργαζωμένων, δίχως την εκμετάλευση της μισθωτής εργασίας...και δίχως στουκαρίσματα από μηχανάκια. Α! Να μην το ξεχάσω: Και δίχως κωλογραφειοκράτες-τεμπελόκοπροι....... ΚΟΥΡΙΕΡ ΚΑΙ ΠΙΤΣΑΔΟΡΟΙ Πάνω στα μηχανάκια, τους βλέπουμε στους δρόμους, να τρέχουν σαν τρελλοί, αψηφώντας αστυνόμους. Δίχως κράνος και πίσω μια κασόνα, κάνουν ζικ-ζακ, ρε μπας και είναι κοθώνια; Πίτσες ή δέματα τους έχουν φορτώσει, πολλοί έχουν στουκάρει, τα ’χουν κακάρωσει. Το δρομολόγιο είναι φορτωμένο, είναι αλήθεια, αν πάνε αργά το αφεντικό θα βρει αλλού βοήθεια. Ελέγχξαμε ποτέ ποιος είναι ο γλήγορος ο μηχανάκιας; Γιατί στουκάρει στις κολώνες; Μα είναι βλάκας; Η εξέλιξη κι ο εκσυγχρονισμός, μας έφερε νέες δουλειές. Βλέπετε φιλελεύθερος ΄΄σοσιαλισμός΄΄. Όλοι ξέρουμε κάποιο καλό παιδί δεν έπεσε στη μπέκρα, ούτε στη ντάγκλα και στη ΄΄γραμμή΄΄. Μυαλό και χεριά καθαρά, Που όμως να βρει δουλειά; Στη μάθηση ήταν πρώτος, μάγκας και αντρούκλας, ποτέ δεν ήταν ψάρακλας και σπασίκλας. Με δανεικά και με θυσίες των γονιών κατά κανόνα, βρέθηκε για Μάστερ σε ξένου Πανεπιστημίου ξενώνα. Στην ουρά για να δώσει άξιο βιογραφικό, ήταν χιλιάδες, δεν τον πήραν ήταν γραφτό. Ποτέ ντάγκλας, τεμπελίκι κι αλανιαρία. Ζήτω το μηχανάκι, το κούριερ κι η πιτσαρία. Γι αυτό σου λέω οδηγέ κουφάλα νοικοκύρη βολεμένε, κάνε στην μπάντα χορτάτε αλλά βλαμμένε. Ο μηχανάκιας έτσι κι αλλιώς θα τρέχει σαν τρελλός, να μη στουκάρει όμως, τι θα γίνει το Μάστερ κι ο γονιός; CHRISTO, Απρίλης 2001 Υ.Γ. Ένας οδηγός που προσέχει τα μηχανάκια, παρ’ όλο ότι οδηγούν με μαγκιές και τσαλιμάκια. Θα μπορούσε να ήταν δικό μου παιδί, με Μάστερ ή όχι, είναι δουλειά κι αυτή.

από μελος της ΕΣΕ 02/03/2005 12:30 πμ.


Χαρηκα πολυ για την πορεια σας και ευχομαι να κανετε οτι νομιζετε καλυτερο για να αποκτησετε επιτελους ολα αυτα που στερειστε. Η βοηθεια μας (εφοσον χρειαστει) να την εχετε δεδομενη.

από enas 18/03/2005 1:27 μμ.


Οι ντελιβεράδες ζούν την όλο και πιο σκληρή εργασιακή "ευελιξία" και προσπαθούν να αντισταθούν Το "νευρικό σύστημα" νευριάζει «Μεγάλη διαδήλωση χθες των εργαζομένων με τα 'παπάκια'» ("Η ΕΠΟΧΗ", 27/2/2005) Οσο διογκώνεται ο εφεδρικός στρατός των ανέργων, βαθαίνει η οικονομική ύφεση, όσο πιο βίαια αλλάζει το κλασικό παραγωγικό μοντέλο των επιχειρήσεων και πολλαπλασιάζονται (και με το νόμο) οι ποικίλες "ευέλικτες" μορφές απασχόλησης, τόσο πιέζεται ο κόσμος της μισθωτής εργασίας, όπως τον γνωρίσαμε την μεταπολεμική περίοδο. Τα πιο πρόσφατα συμπεράσματα του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ είναι αποθαρρυντικά: "Η σύνθεση των νέων προσλήψεων εργασίας αναφέρεται κατά πλειοψηφία (55%) σε θέσεις ευέλικτης απασχόλησης". Και σε άλλο σημείο υπογραμμίζεται ότι "παρατηρήθηκε ιδιαίτερη αύξηση των απολύσεων που υποκαταστάθηκε κατά κύριο λόγο με θέσεις ευέλικτης απασχόλησης σε ποσοστό άνω του 60%". Σ' αυτό το δυσοίωνο γενικό τοπίο εμφανίζεται ένας απροσδιόριστος αριθμός νέων προλεταρίων των αστικών κέντρων, ιδιαίτερα, (στην Αθήνα μπορεί να ξεπερνά τους 10.000 εργαζόμενους), που απασχολείται με τις χειρότερες εργασιακές συνθήκες στον τομέα των "μηχανοκίνητων" διανομών. Πρόκειται για τον κλάδο των λεγόμενων κούριερ ή ντελίβερι-μπόι (αλλά και των όλο και περισσοτέρων γκερλς) που οργώνουν καθημερινά με τα δίκυκλα τους δρόμους για να παραδώσουν στον ελάχιστο χρόνο επιστολές, δέματα, τρόφιμα, ζεστές πίτσες και σουβλάκια, και κάθε είδους άλλες παραγγελίες σε πόλεις στις οποίες η κυκλοφοριακή ασφυξία, αλλά και πολλοί άλλοι παράγοντες, δημιουργούν διαρκώς νέες ανάγκες παροχής σχετικών υπηρεσιών. "Είμαστε πολλοί, είμαστε παντού. Είμαστε το νευρικό σύστημα των εμπορικών δοσοληψιών στις πόλεις", λένε οι ίδιοι οι κούριερ. "- Τι είναι αυτό που δουλεύει εγγυημένα σε οποιαδήποτε θερμοκρασία ανάμεσα στους -5 και τους +45 βαθμούς C; - Τα θερμόμετρα ...και τα 'κούριερ'", απαντούν οι Caballeros, η βασική ομάδα κινητοποίησης των ντελιβεράδων που διοργάνωσε και την πρόσφατη μότο-διαμαρτυρία στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας το προπερασμένο Σάββατο (26/2). "Είμαστε οι χιλιάδες που δουλεύουν-με-το-μηχανάκι", γράφουν στη διακήρυξή τους, "Είμαστε τα 'παιδιά με τα παπιά'. Είμαστε οι αόρατοι εργάτες ενός εργοστασίου που απλώνεται κάθε στιγμή σε κάθε σημείο αυτής της πόλης, μ' ένα απλό τηλεφώνημα, για να εξαφανιστεί πίσω απ' την εξάτμιση ενός παπιού. Μεταφέρουμε οτιδήποτε μπορεί να κουβαληθεί πάνω σε δυο ρόδες, κι ακόμα πολλά από εκείνα που θα χρειάζονταν τέσσερις. Το γιατί είναι απλό: Το δίκυκλο-φορτηγό συμφέρει τόσο τους εργοδότες, όσο και τους πελάτες. Το εργοστάσιο της άμεσης εξυπηρέτησης απλώνει τον κύκλο εργασιών του σ' όλο και περισσότερες καθημερινές δραστηριότητες, εργασιακές και καταναλωτικές. Και χιλιάδες 'παιδιά με παπιά' είναι διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή να ξεχυθούν στο δρόμο. Τρέχουμε προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, από οποιαδήποτε αφετηρία προς οποιονδήποτε προορισμό, τις περισσότερες ώρες του 24ωρου, υπό οποιεσδήποτε καιρικές ή κυκλοφοριακές συνθήκες, με οποιοδήποτε 'καθήκον'. Μετατρέπουμε τα χιλιόμετρα σε λεπτά 'πολύτιμου χρόνου', όλο και περισσότερα χιλιόμετρα σε όλο και λιγότερο χρόνο. Μικραίνουμε τις αποστάσεις προς μεγάλη χαρά του εμπορίου". Η πρώτη και τελευταία (στοιχειώδης) μελέτη για τον κλάδο, εκδόθηκε από το ΣΕΠΕ (Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας) τον Σεπτέμβριο του 2002, ύστερα από τη διαπίστωση της ραγδαίας αύξησης των εργατικών-τροχαίων ατυχημάτων (και των θανάτων) στις ταχυμεταφορές. Ενας στους τέσσερις δικυκλιστές, διανομείς φαγητού, είχαν υποστεί τουλάχιστον ένα ατύχημα στη δουλειά τους (αποτέλεσμα της κακής συντήρησης του δικύκλου, της απουσίας εξοπλισμού, εκπαίδευσης και της εντατικοποίησης), και ένας στους πέντε αντιμετωπίζει μόνιμα προβλήματα σχετικά με το μυοσκελετικό σύστημα, καθώς και σοβαρά κρυολογήματα. Μόνο μία στις τέσσερις επιχειρήσεις παρέχει κράνος και καμία δεν φροντίζει για την εκπαίδευσή τους, ούτε τους παρέχει πλήρη εξοπλισμό ασφαλείας (που υποτίθεται ότι προβλέπει ο νόμος). Τα αναφερόμενα για τα υπόλοιπα εργασιακά δικαιώματα είναι επίσης δραματικά: Οσοι δεν εργάζονται με τις "νόμιμες" "ευέλικτες" μορφές απασχόλησης (συμβάσεις μερικής απασχόλησης, ωρομίσθιοι κ.λπ. με εξαιρετικά χαμηλές αμοιβές -γύρω στα 350 ευρώ το μήνα- και περιορισμένη ασφαλιστική κάλυψη), κατά κανόνα εντάσσονται υποχρεωτικά στην αθέατη εργασία. Δηλαδή στην αδήλωτη "μαύρη αγορά", με τις προφανείς συνέπειες στα ατομικά τους δικαιώματα, αλλά και στην ενίσχυση του φαινομένου της εισφοροδιαφυγής και εν γένει της "παραοικονομίας". Μικρό τμήμα του κλάδου διαθέτει το "προνόμιο" να προσλαμβάνεται με τους όρους των ούτως ή άλλως πενιχρών Συλλογικών Συμβάσεων. Να εργάζεται δηλαδή με 618 ευρώ το μήνα μεικτά, και να "απολαμβάνει" το επίδομα επικίνδυνης εργασίας των 61 ευρώ ή ένα κράνος, ένα μπουφάν και ένα ζευγάρι γάντια ("Κ.Ε.", 27/2/2005). Μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων έχει επιβάλει στους ταχυμεταφορείς το σύστημα αμοιβής με το "κομμάτι" (60-90 λέπτα για κάθε δέμα), ενώ όλο και περισσότερα συνοικιακά μαγαζιά "πληρώνουν" τους ντελιβεράδες με ...το φιλοδώρημα που εκείνοι θα αποσπάσουν από τους πελάτες. Η εντατικοποίηση της εργασίας που προκαλεί το όλο σύστημα στις υπηρεσίες κούριερ-ντελίβερι είναι ανελέητη. Οι καθημερινοί κίνδυνοι και ως εκ τούτου τα ατυχήματα αυξάνονται, υπό την πίεση της εξασφάλισης ενός στοιχειώδους μεροκάματου. Στην τελευταία γενική έκθεση πεπραγμένων του ΣΕΠΕ (του 2003), όπου όλοι οι δείκτες επισημαίνουν την επιδείνωση των συνθηκών αμοιβής και εργασίας στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία για τους ταχυδιανομείς. Εντούτοις, η κατηγορία "Διανομές-Delivery" "εμπίπτει σε αυτές που παρουσιάζουν τις συχνότερες παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας κυρίως σε θέματα παράνομης και ανασφάλιστης απασχόλησης, μη τήρησης ωραρίων εργασίας και εβδομαδιαίας ανάπαυσης, μη καταβολής υπερωριών κ.λπ. Καθώς, εξαιτίας της επισφαλούς θέσης των εργαζομένων, οι καταγγελίες από μέρους τους είναι σχετικά σπάνιες, οι Επιθεωρητές θα πρέπει αυτοβούλως να ελέγχουν τέτοιες επιχειρήσεις και να επιβάλλουν όλες τις προβλεπόμενες κυρώσεις". Υποθέτουμε ότι μετά την οργανωμένη διαμαρτυρία των Caballeros και όλες τις παράλληλες προσπάθειες για τη συγκρότηση επιτροπών και ίσως αύριο σωματείων των ταχυδιανομένων, κάποιος φιλότιμος επιθεωρητής εργασίας του ΣΕΠΕ θα κινηθεί "αυτοβούλως". Δεν μπορεί να μην υπάρχει ούτε ένας σ' ολόκληρο υπουργείο Εργασίας που να μην έχει παραγγείλει μια πίτσα στο σπίτι του. Ακραία φαινόμενα εκμετάλλευσης του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ* Η απασχόληση με αντικείμενο τις διανομές που ασκείται από επιχειρήσεις ταχυμεταφορών και ντελίβερι γενικώς, με τη χρήση δικύκλων, συνδυάζει τη φτηνή, "ευέλικτη", συχνά παράνομη και κυρίως επικίνδυνη εργασία. Οι οργανωμένες μεγάλες επιχειρήσεις προσφέρουν συνήθως ένα νόμιμο αλλά χαμηλά αμειβόμενο εργασιακό καθεστώς. Ωστόσο, η έκταση του φαινομένου σε μικρές συνοικιακές επιχειρήσεις συνδέεται με την υψηλή ανάπτυξη της αδήλωτης εργασίας, όταν, σύμφωνα με το ΣΕΠΕ, μόλις ο ένας στους πέντε εργαζόμενους αυτής της κατηγορίας είναι ασφαλισμένος. Παράλληλα, ακόμα και στην περίπτωση της δηλωμένης εργασίας παρατηρείται υψηλός βαθμός παραβιάσεων της εργατικής νομοθεσίας ως προς επί μέρους πτυχές της (π.χ αμοιβή, ωράριο κ.λπ.). Ειδικότερα δε, ο υψηλός βαθμός επικινδυνότητας που συνεπάγεται το περιεχόμενο της συγκεκριμένης απασχόλησης κάτω από συνθήκες που ευνοούν και τα τροχαία ατυχήματα -όπως η έλλειψη αναγκαίων μέτρων προστασίας (κράνη, ειδικές στολές, συντήρηση δικύκλων κ.ο.κ.)- και κυρίως η συχνή σύνδεση της αμοιβής με το "κομμάτι" (παραγγελίες), ολοκληρώνει το παζλ μιας ακραίας έκφρασης κακής ποιότητας εργασίας που η ανεύθυνη και ανάλγητη στάση μέρους της εργοδοσίας -η οποία εκμεταλλεύεται και την απουσία ουσιαστικών ελέγχων από την Επιθεώρηση Εργασίας- υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο το περιεχόμενό της. * Ο κ. Γ. Κουζής είναι επικ. καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων στο Πάντειο και επιστημονικός σύμβουλος του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ (Ελευθεροτυπία, 12/3/2005) www.iospress.gr

από gang of four 14/04/2005 11:07 πμ.


το επαγελμα ειναι σχετικα καινουργιο και τα αφεντικα το εκμεταλευονται δεοντος να προσεχεται και να μη ξεχνατε οτι κανετε τους κασκαντερ για παρτυ τουςγα

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License