Η προκήρυξη της ομάδας "Αυτονομία ή Βαρβαρότητα"

Το κείμενο της προκήρυξης που μοιράστηκε από την ομάδα "Αυτονομία ή Βαρβαρότητα" κατά τη διάρκεια της χθεσινής πορείας στην Αθήνα

ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΚΑΙ Η ΔΥΣΗ Ο πόλεμος στο Ιράκ οδήγησε σημαντικό κομμάτι του αντιπολεμικού κινήματος στη συλλήβδην καταδίκη του δυτικού πολιτισμού. Με αυτή του τη στάση όμως, το κομμάτι αυτό του αντιπολεμικού κινήματος ουσιαστικά αρνείται να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως προιόν-συνέχεια της δημοκρατικής παράδοσης της Δύσης. Η ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Η ιδιαιτερότητα του δυτικού πολιτισμού συνίσταται στο ότι διέπεται από δύο ασυμβίβαστες μεταξύ τους κοινωνικές φαντασιακές σημασίες: τη δημοκρατική, ως εκδήλωση της οποίας μπορούμε για παράδειγμα να εκλάβουμε τη δημιουργία της πολιτικής (τα κινήματα δηλαδή για την κοινωνική χειραφέτηση, την ισότητα, την αυτοκυβέρνηση κλπ) και την ετερόνομη, ως έκφραση της οποίας μπορούμε να αναφέρουμε την κάθε είδους κυριαρχία (ολιγαρχία, θεοκρατία, ολοκληρωτισμοί κλπ)― πιο πρόσφατη εκδήλωσή της τελευταίας αποτελεί άλλωστε ο πόλεμος στο Ιράκ. Συνεπώς, η συλλήβδην καταδική της Δύσης, για την οποία μιλήσαμε παραπάνω περιλαμβάνει όχι μόνο το ετερόνομο, αλλά και το δημοκρατικό στοιχείο, στοιχείο θεμελιώδες για κάθε κίνημα πολιτικής αμφισβήτησης. Όποιος όμως απορρίπτει το στοιχείο αυτό τίθεται αυτομάτως και οικειοθελώς εκτός επαναστατικής παράδοσης, διακόπτοντας κάθε σχέση με την πολιτική. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ» ΙΣΛΑΜ Μεγάλα κομμάτια της Δύσης που αντιτίθενται στον καπιταλισμό συσπειρώνονται γύρω από τα φονταμενταλιστικά ισλαμιστικά κινήματα, καθώς μετά και την επίσημη χρεωκοπία των κομμουνιστικών καθεστώτων και ιδεολογιών, η διάψευση της θεωρίας για την ύπαρξη ενός «επαναστατικού υποκειμένου» δημιουργεί την τάση «επινόησης» νέων τέτοιων υποκειμένων, ένα απ΄τα οποία είναι και οι ισλαμιστές φονταμενταλιστές. Στην πραγματικότητα όμως, οι ισλαμιστές όχι μονο δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα με τον καπιταλισμό, αλλά μάλιστα χρησιμοποιούν την καπιταλιστική τεχνολογία ή τη γνώση και αναπαράγουν τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και ιδιοκτησίας. Αυτό που πολεμούν στο δυτικό κόσμο είναι όχι βέβαια ο καπιταλισμός, αλλά αξίες όπως αυτές της εκκοσμίκευσης, της ισότητας, της ελευθερίας σκέψης και έκφρασης, της απελευθέρωσης της γυναίκας, της σεξουαλικής ελευθερίας κλπ: ό,τι με λίγα λόγια συνιστά αυτό που παραπάνω χαρακτηρίσαμε ως δημοκρατικό στοιχείο. Η θεώρηση των ισλαμιστών φονταμεταλιστών ως επαναστατικών υποκειμένων οφείλεται στη σύγχιση του ετερόνομου και του δημοκρατικού στοιχείου της Δύσης: βάσει αυτής της σύγχισης, όποιος αντιτίθεται στο δυτικό πολιτισμό σημαίνει ότι αντιτίθεται στον καπιταλισμό. Και μιλάμε για σύγχιση, διότι τα κινήματα αμφισβήτησης του καπιταλισμού -και όχι μόνο- είναι γεννήματα αποκλειστικά της Δύσης, καθώς η ιδέα της αμφισβήτησης κάθε παγιωμένης αντίληψης είναι θεμελιακό χαρακτηριστικό του δυτικού φαντασιακού και της κοινωνίας, σε όλες τους τις εκφάνσεις. Εν κατακλείδι, η υπεράσπιση των φονταμενταλιστικών κινημάτων σημαίνει την υποστήριξη των θεοκρατικών καθεστώτων και του σκοταδισμού (κάτι που φαίνεται και μέσα από τις πρακτικές της λεγόμενης ιρακινής αντίστασης, η οποία δολοφονεί αδιακρίτως στο όνομα του Αλλάχ- κάτι που αυτομάτως την εξισώνει με τα αμερικανικά στρατεύματα που πλήττουν νοσοκομεία και λαϊκές αγορές), όπως επίσης και η κριτική του δυτικού πολιτισμού αποτελεί εκ των πραγμάτων τοποθέτηση στην ιστορική του παράδοση, δεδομένου πως αυτός –ακριβώς λόγω του δημοκρατικού του στοιχείου- είναι ο μονος που επιτρέπει την αυτοαμφισβήτηση. Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ Ο πόλεμος στο Ιράκ έγινε αφορμή για να έρθουν ρητά σε αντιπαράθεση οι βαθιά διαφορετικές κοσμοαντιλήψεις του Ισλάμ και της Δύσης: απ’τη μία μεριά θεοκρατικές κοινωνίες, προσκολλημένες στο θρησκευτικό φαντασιακό και στη παράδοση και απ’την άλλη κοινωνίες όπου το θρησκευτικό στοιχείο έχει περιοριστεί αυστηρά στην ιδιωτική σφαίρα. Συνεπώς το χρέος της Δύσης, ως πολιτικής κοινωνίας είναι αφενός η συνεχής προσπάθεια διάδοσης των δημοκρατικών ιδεών και αξιών μέσω ενός δημοκρατικού κινήματος και αφετέρου η προσπάθεια εγκαθίδρυσης ενός πεδίου διαλόγου με τις κοινωνίες της Ανατολής με σκοπό την δίαρρηξη της κλειστότητάς τους. Αντ’αυτού όμως, οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες -και εδώ ακριβώς έγκειται η ιστορική τους ευθύνη- έχουν παραδοθεί στην απάθεια, την ατομικιστική ηδονοθηρία και τον καταναλωτισμό και καθόλου δεν ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν ένα τέτοιο κίνημα, αφού έχουν παραχωρήσει στις πολιτικές και οικονομικές ολιγαρχίες την διαχείριση της δημόσιας σφαίρας τους. Αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής είναι η επικράτηση του ετερόνομου-κυριαρχικού στοιχείου της Δύσης εις βάρος του δημοκρατικού, γεγονός που επιτρέπει την διεξαγωγή πολέμων σαν αυτόν στο Ιράκ. Διότι φυσικά κανένας που υποστηρίζει το δημοκρατικό κίνημα δεν μπορεί ποτέ να είναι υπέρ αυτού πολέμου, για τον απλούστατο λόγο πως η δημοκρατία δεν επιβάλλεται –αντίθετα με αυτά που συνήθως ακούγονται. Πόσο μάλλον δια της στρατιωτικής βίας. Κι αυτό, διότι λέγοντας δημοκρατία δεν εννοούμε τις σημερινές φιλελεύθερες ολιγαρχίες της Δύσης, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο θεμελιώνεται στην πολιτική και οικονομική ισότητα και του οποίου οι θεσμοί αποτελούν προϊόν της ρητής και συνειδητής δημιουργικής δραστηριότητας ολόκληρης της κοινωνίας, μέσω της συνεχούς ενασχόλησής της με τα κοινά. ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΣΟ ΤΩΝ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΩΝ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ a_ou_b@yahoo.gr

από Clopy από Imc-Editorial 20/03/2005 4:10 μμ.


...

wow

από Xited 20/03/2005 4:42 μμ.


cut-up apo biblia tou kastoriadi kanate?

από ## 20/03/2005 6:44 μμ.


άμα διαβάζεις Καστοριάδη και το μόνο που έχεις να παρατηρήσεις είναι αυτό, τότε η απάντηση στο ερώτημά σου είναι καταφατική. Γιατί αν σε κάτι έγγειται το έργο του Καστοριάδη, αυτό είναι μια προσπάθεια διάνοιξης ενός πολιτικού διαλόγου, προσπάθεια την οποία υποστηρίζει αυτό το έργο (μέσω της κριτικής που ασκεί στη μεταφυσική κλπ κλπ). Βέβαια, εδώ στην Ελλάδα, λόγω της έλλειψης στοιχειώδους πολιτικής και φιλοσοφικής παράδοσης, ακόμα κι ο Καστοριάδης -ή άλλοι "συγγενείς" φιλόσοφοι, όπως η Arendt- διαβάζονται "φιλολογικά", με τέτοιο τρόπο δηλαδή, ώστε αυτά που λένε να περνούν ουσιαστικά απαρατήρητα.

post image
ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΤΑ ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΣΤΟ imc ΒΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΡΩΝΕΥΟΝΤΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ ΦΩΤΟ:ΙΡΑΚΙΝΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Εικόνες:

από ## 20/03/2005 9:28 μμ.


μάλλον ο κος Crass έχει σταματήσει εδώ και καιρό να βάζει το μυαλό του να λειτουργεί, καλό θα ήταν να λάβει υπόψην του το εξής: ότι μόνο ο δυτικός πολιτισμός του επιτρέπει να αμφισβητεί τον ίδιο το δυτικό πολιτισμό και να τον απορρίπτει. Αμα ήμασταν σε κανένα Αφγανιστάν και λέγαμε δημοσίως πως είμαστε κατά του Ισλάμ (όπως εδώ λένε οι διάφοροι ότι είναι κατά της Δύσης)το πιο πιθανό θα ήταν να μας εκτελούσαν με δημόσιο λιθοβολισμό. Βέβαια αυτό μάλλον δε θα ενοχλεί καθόλου τον κο Crass, καθώς κι αυτός απ'όσο δείχνει ξέρει μόνο να ασκεί βία. Μάλλον θα έχει επιβάλει και στην οικογένειά του να φοράει μπούργκα-γιατί αν δεν το κάνει αυτό σημαίνει πως είναι καπιταλιστής. Να δούμε αν θα κάνει κανείς κριτική στην άποψη που εκφράζει το κείμενο, αντί να απειλεί και να βρίζει. Αλλά αυτό είναι μάλλον δύσκολο, καθώς εδώ είναι Ελλάδα, δηλαδή Βυζάντιο, δηλαδή Ανατολή, δηλαδή αδυναμία -ηθελημένη εννοείται- πολιτικού στοχασμού...

Οταν η "αυτονομία" σας γίνεται συνένοχος της δυτικής βαρβαρότητας, τότε οι αποκεφαλισμοί δικαιώνονται. Αυτονομήστε τα κεφάλια των ιμπεριαληστών από το σώμα τους!

από αναδημοσιευτής 21/03/2005 2:55 πμ.


Ανάλυση στα γεγονότα Εάν δεχτούμε την άποψη της προκήρυξης τότε θα πρέπει να συμφωνήσουμε και με τις απόψεις της γνωστής Τέτας Παπαδοπούλου και συνεργάτριας του Καστοριάδη! Ομως θα μπορούσε να υπάρξει μια εναλλακτική άποψη που δεν καταλήγει σε υποστήριξη των θρησκευτικών φονταμενταλισμών, χωρίς όμως να κάνει το φοβερό πολιτικό λάθος (εάν βέβαια δεν έχει άλλα κίνητρα...)και να υποστηρίζει την άποψη οτι η αιτία των σημερινών συγκρούσεων είναι η σύγκρουση κάποιων φονταμενταλισμών! Ο μύθος της σύγκρουσης φονταμενταλισμών Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ «Ο πόλεμος τονίζεται στην άκρη του και είναι πάντα στην αρχή του» Σπύρος Λ. Βρεττός (Νέα Εστία, Μάιος 2004) Ενας μύθος που καλλιεργείται έντονα τελευταία είναι αυτός της σύγκρουσης φονταμενταλισμών, η οποία υποτίθεται συγκλονίζει τον σημερινό κόσμο. Σχηματικά, υποστηρίζεται ότι αντιμετωπίζουμε τη σύγκρουση «εξτρεμιστών» της Δύσης και της Ανατολής, δηλαδή, του πολιτικού φονταμενταλισμού των νεοσυντηριτικών στην Ουάσιγκτον και του θρησκευτικού φονταμενταλισμού των εξτρεμιστών ισλαμιστών. Οπως όμως θα προσπαθήσω να δείξω σύντομα, παρόμοιες αντιλήψεις όχι μόνον είναι εντελώς εσφαλμένες και παραπλανητικές, αποτελώντας τμήμα της «προοδευτικής» φιλελεύθερης ιδεολογίας που υποστηρίζει τόσο η κεντροαριστερά -στο πλαίσιο της σημερινής σοσιαλφιλελεύθερης συναίνεσης- όσο και η ρεφορμιστική Αριστερά (βλ. π.χ. Tariq Ali. «Η σύγκρουση των φονταμενταλισμών», Αγρα, 2003), αλλά δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με μια αντισυστημική προβληματική πάνω στο θέμα. Κοινός παρονομαστής των απόψεων αυτών είναι ότι τα κοινωνικά κινήματα αντίστασης πρέπει να στραφούν κατά των δύο αυτών φονταμενταλισμών παρά κατά του ίδιου του συστήματος της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και του πολιτικού της συμπληρώματος, της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας». Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι αναλυτές της ρεφορμιστικής Αριστεράς, όπως ο Tariq Ali και ο Τσόμσκι, καταλήγουν στο αστήρικτο συμπέρασμα ότι η Αριστερά πρέπει να στηρίξει την άνοδο των Δημοκρατικών στην εξουσία, «ξεχνώντας» το προηγούμενο της διαδοχής του πατέρα Μπους από τον «προοδευτικό» Κλίντον, που όμως, ως εκπρόσωπος της υπερεθνικής ελίτ, βομβάρδισε τη Γιουγκοσλαβία και προετοίμασε με το εξοντωτικό εμπάργκο και τους ανηλεείς βομβαρδισμούς τη σημερινή εισβολή και κατοχή του Ιράκ! Αντίθετα, σύμφωνα με μια εναλλακτική προβληματική (βλ. για λεπτομερή ανάλυση στο βιβλίο του υπογράφοντος «Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», Γόρδιος 2003), η σημερινή σύγκρουση μπορεί να εξεταστεί ως η κυριότερη έκφραση της πολιτικής παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της πολιτικής διαχείρισης της καπιταλιστικής νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης από την υπερεθνική ελίτ. Η σύγκρουση αυτή ουσιαστικά άρχισε αμέσως μετά την κατάρρευση του κρατικιστικού σοσιαλισμού στις δύο εκδοχές του («υπαρκτός» και σοσιαλδημοκρατία), με τον πρώτο πόλεμο στον Κόλπο και τον συστηματικό εξανδραποδισμό του παλαιστινιακού λαού στα χέρια των σιωνιστών και συνεχίστηκε με τον ΝΑΤΟϊκό πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, τις εισβολές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και τον διηνεκή πόλεμο κατά της «τρομοκρατίας» που ξεκίνησε με αφορμή τα γεγονότα της 11/9. Στην πραματικότητα, όμως, δεν πρόκειται ούτε για πόλεμο ούτε για τρομοκρατία. Και αυτό, διότι δεν νοείται πόλεμος εναντίον κάθε αντιστεκόμενου στη συστημική βία, ενώ η αντιβία στη βία αυτή χαρακτηρίζει κάθε μορφή ετερόνομης ιεραρχικής κοινωνίας και πάντοτε στην Ιστορία τα κινήματα των αντιστεκόμενων χαρακτηρίζονταν ως «τρομοκρατικά» - εκτός βέβαια εάν κατάφερναν να πάρουν την εξουσία. Σήμερα, οι αντιστεκόμενοι ανάμεσα στους αραβικούς λαούς -που βρίσκονται λόγω της γεωπολιτικής θέσης τους στο κέντρο της επίθεσης από την υπερεθνική ελίτ- χαρακτηρίζονται τρομοκράτες διότι αντιστέκονται στη συστημική και πολιτικοστρατιωτική βία της. Ομως, είναι γνωστό ότι, μετά την κατάρρευση των αραβικών σοσιαλιστικών και εθνικιστικών κινημάτων, πολλά από τα μέλη των κινημάτων αυτών κατέφυγαν στον ισλαμικό φονταμενταλισμό όχι από κάποια... ξαφνική μεταστροφή προς τον θρησκευτικό σκοταδισμό, αλλά διότι τα κινήματα αυτά, ακόμη και όταν πήραν την εξουσία (π.χ. Αίγυπτος, Συρία), δεν μπόρεσαν ν' αποτρέψουν την εντεινόμενη οικονομική και πολιτική παρακμή του αραβικού έθνους που κορυφώθηκε με τον πόλεμο του 1967. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τα ισλαμικά φονταμενταλιστικά κινήματα άρχισαν να φουντώνουν βασικά στο τέλος της δεκαετίας του 1960. Με άλλα λόγια, τα κινήματα αυτά προσελκύουν αγωνιστές όχι για θρησκευτικούς λόγους αλλά βασικά για κοινωνικούς λόγους. Ηταν οι ίδιοι λόγοι που οδήγησαν και στο πρώτο φονταμενταλιστικό καθεστώς, το ιρανικό, όταν ο αγώνας για την ανατροπή της τυραννίας του οργάνου των Δυτικών, του σάχη, ώθησε πολλούς αγωνιστές στη μαζική υποστήριξη των αγιοταλλάδων. Ανάλογα, οι Παλαιστίνιοι στράφηκαν προς τις φονταμενταλιστικές οργανώσεις, βασικά, επειδή οι οργανώσεις αυτές όχι μόνο προσέφεραν κοινωνικές υπηρεσίες στα λαϊκά στρώματα (πράγμα που ποτέ δεν έκανε αποτελεσματικά το διεφθαρμένο καθεστώς του Αραφάτ), αλλά και διότι δεν δέχθηκαν να συμπράξουν στο ξεπούλημα του αγώνα τους με τις συμφωνίες Οσλο κ.λπ. Η θρησκεία, δηλαδή, χρησιμοποιείται σε όλες αυτές τις περιπτώσεις από τους λαούς εκείνους που έχουν ιδιαίτερα υποστεί (λόγω της γεωπολιτικής θέσης τους) τις συνέπειες της συγκέντρωσης εξουσίας-δύναμης στα χέρια της υπερεθνικής ελίτ, ως ενωτικό στοιχείο, ως ιδεολογία, όπως περίπου συνέβαινε και με τον αραβικό εθνικισμό και σοσιαλισμό. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και αμιγείς φονταμενταλιστές που κινούνται από σαφή θρησκευτικά κίνητρα, κάποιοι μάλιστα στοχεύοντας στην εγκαθίδρυση θεοκρατικών καθεστώτων. Αλλά και τότε, αντίθετα με την υπερεθνική ελίτ που επιδιώκει ακόμη και με την ωμή βία να επιβάλει το δυτικό πρότυπο (οικονομία της αγοράς και αντιπροσωπευτική δημοκρατία) σε ολόκληρο τον κόσμο, οι φονταμενταλιστές επιδιώκουν την εγκαθίδρυση θεοκρατικών καθεστώτων, που θ' αντικαταστήσουν τα δυτικά προτεκτοράτα στις ισλαμικές μόνον χώρες και όχι και στις μη ισλαμικές -όπως διαστρεβλώνουν τη θέση τους οι ιδεολόγοι της Νέας Τάξης. Αντίστοιχα, η ιδεολογία των νεοσυντηρητικών, επίσης, δεν αποτελεί κάποιο είδος εξτρεμιστικού φονταμενταλισμού, όπως παραπλανητικά υποστηρίζει η κεντροαριστερά και η ρεφορμιστική Αριστερά για να αποκρύψουν τον ουσιαστικό συστημικό χαρακτήρα της σημερινής κρίσης και σύγκρουσης. Η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία αποτελεί το βασικό μέσο που χρησιμοποιεί η υπερεθνική ελίτ για να δικαιολογήσει τη συστημική βία, που συνεπάγεται η καπιταλιστική νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, η οποία, στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος των ανοικτών και απελευθερωμένων αγορών και αντίθετα με τα φληναφήματα της ρεφορμιστικής Αριστεράς, είναι μονόδρομος. Ενδειξη του γεγονότος αυτού άλλωστε είναι ότι όλα τα κόμματα της κεντροαριστεράς που πήραν την εξουσία (Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία, Γερμανία κ.ά.) όχι μόνο δεν διανοήθηκαν ν' ανατρέψουν τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση αλλά, αντίθετα, προσπάθησαν να προσαρμοστούν σε αυτήν, καλύπτοντας την επιλογή τους με μια «σοσιαφιλελεύθερη» ιδεολογία («Τρίτος Δρόμος» κ.λπ.). Τέλος, το εάν η Νέα Τάξη, που υλοποιεί τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, θα επιβληθεί από την ηγεμονική δύναμη στην υπερεθνική ελίτ (όπως υποστηρίζουν οι νεοσυντηρητικοί των ΗΠΑ) ή συλλογικά (όπως υποστηρίζει το ευρωπαϊκό τμήμα της και ο Κέρι) είναι βέβαια θέμα τακτικής και όχι στόχου, ο οποίος είναι κοινός. http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/10/2004

από Σαγιέντ Κοτμπ 21/03/2005 1 μμ.


φοβερή ανάλυση των αυτονομία ή βαρβαρότητα!καλά ρε ασχετοι δεν ντρέπεστε να εξισώνεται τους ιρακινούς αντάρτες με τα αμερικάνικα κτήνη?επειδή όμως το παίζετε δήθεν ψαγμένοι ορίστε μερικές απαντήσεις-για ποια ανωτερότητα και ανθρωπισμό του δυτικού πολιτισμού μιλάτε ρε?οι πρώτες οργανωμενες κοινωνίες εμφανίστηκαν στην περιοχή της Μεσοποταμίας(σημερινό Ιρακ),εκεί επίσης ανακαλύφθηκε ο τροχός,πλήθος εργαλείων κ.α.Η γραφή,η ποίηση,η ζωγραφική,η αγγειοπλαστική,η αρχιτεκτονική ειχε φτασει σε φοβερό σημείο εξελιξης στην Μέση(Αίγυπτο,Παλαιστίνη,Βαβυλώνα)και Άπω Ανατολή(Κίνα,Ιαπωνία,Ινδίες),όταν στην Δύση οι ανθρωποι ηταν εντελώς αποκτηνωμένοι.Ας αφήσουμε όμως την αρχαιότητα,μεσαίωνας-Την εποχή της Ιεράς Εξέτασης,των σταυροφοριών το Ισλαμ διασώζει τα κειμενα των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων,τελειοποιεί την άλγεβρα,τη χημεία,τη γεωμετρία,αναπτύσσει τηη δική του φιλοσοφία(Αβερρόης).όσο για την εποπχή μας-ποιοί είναι οι βάρβαροι?αυτοί που εισβάλλουν σε ξένα κράτη,που μακελεύουν,ξεφτιλίζουν,βιάζουν τον πληθυσμό τους?οι πολίτες των επιτιθέμενων χωρών που αν δεν επικροτούν παραμένουν απαθείς και αν είναι και <<προοδευτικοί>όπως εσείς κάνουν και μια κριτική από τα αριστερα?ή αυτοί που αντιστεκόμενοι σε όλη αυτή την προαναφερθείσα βαρβαρότητα εξεγείρονται με όλα τα μέσα(βόμβες,αποκεφαλισμοί)?Η απάντηση είναι προφανής. Όσον αφορά αυτούς που μοίρασαν την προκήρυξη-ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΟ!!ΤΟ ΟΤΙ ΕΠΙΚΑΛΕΙΣΤΕ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΡΚΕΙ!!!ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΕ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΚΤΟΡΙΣΑ ΤΕΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ?

xm

από * 21/03/2005 3:51 μμ.


Μηπως αραγε ο ισλαμισμος γεννησε και τιποτα επαναστατικα κινηματα και δεν το ξερουμε?Μηπως γεννησε κανενα κινημα αμφισβητησης και παλι δεν το ξερουμε?Α,ξεχασα μπορει να κρυβεται καποια συνωμοσια απο πισω.Ισως μας τα κρυβουν τιποτα σιωνιστικα λομπι,η Μοσαντ ή η ΣΙΑ(της οποιας οι συντακτες της προκυρηξης ειναι προφανως πρακτορες-οπως υπονοησε πολυ σωστα ο συντροφος φωτοπουλικος).Μαθαμε ακομα οτι στη Μεσοποταμια τον 9ο αι. π.Χ. υπηρχαν ισλαμιστες,οι οποιοι μαλιστα δημιουργησαν μεγαλο πολιτισμο.Μαλιστα.Η ενταξη σε εναν πολιτισμο γινεται χωροταξικα συμφωνα με τους ιστοριοδιφες παραπανω.Ουτε φαντασιακα,ουτε καν χρονικα και ιστορικα.Οποιος κατοικουσε στην περιοχη πριν απο 35 αιωνες ηταν ασφαλως ισλαμιστης.Μπορει βεβαια και η φιλοσιφια και η πολιτικη να γεννηθηκε εκει.Το ειπαμε μπορει να εγιναν αμετρητες αγνωστες επαναστασεις.Ειναι οφθαλμοφανες οτι οι κλειτοριδεκτομες και οι λιθοβολισμοι ειναι δειγμα πολιτισμου. Οχι οτι στη δυση δεν υπηρξε αναλογος σκοταδισμος.Και Ιερα Εξεταση υπηρξε και Βυζαντιο και Αουσβιτς και Χιροσιμα.Αλλα δυστυχως για τους μουλαδες και τους νεοκοπους ανιστορητους φιλους τους υπηρξε και η Γαλλικη Επανασταση και οχι μονο.Οσο για τους αφεντικοφαγους,ας βρουνε το Σταλιν που κρυβουν μεσα τους και αν δε συμφιλιωθουνε-οι ηδη συμφιλιωμενοι-,μπορει και να τον φανε.Αλλαχ αουχ μπαρ.

από Αναδημοσιευτής 21/03/2005 4:09 μμ.


Σε βολεύει σύντροφε η διαστρέβλωση για να βγεις και από πάνω; Φυσικά δεν αναφερόμουν στην αμάδα σας που δεν παίζει βέβαια κανένα ρόλο στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης αλλά στους επαγγελματίες διαμορφωτές γνώμης στα ΜΜΕ που μιλάν για σύγκρουση πολιτισμών, παπαγαλίζοντας την κυρίαρχη ιδεολογία της καπιταλιστικής ελίτ στη Δύση σήμερα.

από ## 21/03/2005 4:30 μμ.


Επειδή κι εσύ το παίζεις ψαγμένος, αλλά δυστυχώς είσαι μάλλον αμόρφωτος, αναλογίσου απλά το εξής: ωραία όλα αυτά που λες, αλλά η δημοκρατία, η πολιτική και η φιλοσοφία που γεννιούνται? Η τέχνη όπως τη γνωρίζουμε στις μέρες μας (αυτή δηλ. που θεωρεί ως κεντρικό σκοπό της την καινοτομία και τη συνεχή αμφισβήτηση) που γεννιέται? Η εκκοσμίκευση που γεννιέται? Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΡΕ ΗΛΙΘΙΕ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ? Πάλι καλά που η Δύση δεν είναι Ισλάμ, γιατί αν ήταν εσύ δε θα μπορούσες να βγαίναιες και να λες «Σκατά στο Δυτικό πολιτισμό», καθώς θα σε είχαν λιθοβολήσει δημοσίως. Επίσης, ο Αβερρόης, ο Αβικένας, ο Αλ Φαράμπι και οι συνάδελφοί τους δεν κάνουν φιλοσοφία, αν με την έννοια φιλοσοφία εννοούμε τον βαθύ στοχασμό που θέτει υπό αμφισβήτηση τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό που κάνουν είναι ένα αναμάσημα της παρακμιακής αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας: ένας νεοπλατωνισμός δηλαδή, με οξυμμένα τα αριστοτελικά στοιχεία που ενυπάρχουν σε αυτόν (πχ στον Πλωτίνο). Βλέπε πχ τον Αλ Γκαζάλι, ο οποίος με το έργο του Destructio Philosophorum προσπαθεί να ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ τη φιλοσοφία. Επίσης δεν είναι τυχαίο πως από την αρχαιοελληνική δημιουργία οι Άραβες, παρότι διακρίθηκαν ιδιαιτέρως στα μαθηματικά, την αστρονομία και την ιατρική, δεν ασχολήθηκαν καθόλου με το πιο ΠΟΛΙΤΙΚΟ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ κομμάτι της: την τραγωδία. Βέβαια, όλα αυτά είναι για σένα απλές υποσημειώσεις... Επίσης να πως πως ο «μανιχαισμός», δηλαδή η αδυνατότητά σου να διακρίνεις τα πράγματα μη ιδεολογικά, δηλαδή πέραν του άσπρο-μαύρο να δεις και το γκρι, είναι ανατολικό παράγωγο (προέκταση του ιστορικού Μανιχαισμού). Και γιατί το λέω αυτό? Για να υπογραμμίσω –παρότι είναι εντελώς ξεκάθαρα μέσα στο κείμενο, άλλο αν οι ιδεολόγοι δε θέλουν να τα δουν- δύο πράγματα, η παρεξήγηση των οποίων αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μανιχαισμού. Πρώτον: το ότι είμαστε κατά του καπιταλισμού και της ολιγαρχίας του κράτους δεν σημαίνει πως δεν είμαστε και κατά του ισλαμιστικού ολοκληρωτισμού. Όπως και το αντίθετο: το ότι είμαστε κατά της αμερικανικής επιδρομής και των σφαγών, δε σημαίνει πως δεν θα καταδικάσουμε και τις σφαγές αμάχων από τους Ιρακινούς πολέμαρχους. Κι αυτό διότι Η ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ, ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΣΚΟΥΝ. Δεύτερον: ΠΟΥΘΕΝΑ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΠΑΜΕ ΠΩΣ Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟΣ- ίσα ίσα, εσύ είσαι που προβαίνεις σε τέτοιες ρατσιστικές αξιολογίσεις. Εμείς το μόνο που είπαμε είναι πως ο δυτικός πολιτισμός είναι αυτός που μας δίνει τη δυνατότητα για πολιτική και για επανάσταση και πως γι’αυτό εμείς είμαστε με το δημοκρατικό του στοιχείο. Και φυσικά ποτέ δεν είπαμε πως η Δύση δεν γέννησε ολοκληρωτισμούς: άλλωστε ο κομμουνιστικός και ο αναρχικός ολοκληρωτισμός, που αυτή τη στιγμή επιτίθεται λεκτικά στο κείμενό μας, είναι δυτικό παράγωγο. Το ίδιο και με το ναζισμό ή τον καπιταλισμό. Το θέμα όμως είναι ότι ενώ ολοκληρωτισμοί και πόλεμοι υπάρχουν σε όλους τους πολιτισμούς, ΜΟΝΟ Ο ΔΥΤΙΚΟΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΠΟΥ ΚΟΜΙΖΕΙ, ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ. Και τουλάχιστον θα έπρεπε να παραδεχτείς, πως από τη στιγμή που δηλώνεις αναρχικός ή αριστερός, ή εν πάσει περιπτώσει επαναστάτης, είσαι de facto με τη Δύση, καθώς η αμφισβήτηση και η επανάσταση είναι δυτικά προιόντα. Αλλά εσύ φυσικά, πέρα από το να βγαίνεις και να βρίζεις, μάλλον έχεις ξεχάσει να σκέφτεσαι. Ηθελημμένα βέβαια, καθώς η θεμελιώδης σκέψη, ως αμφισβήτηση των παραδοσιακών και παγειωμένων αντιλήψεων είναι ίδιον της Δύσης και αφού εσύ απαρρίπτεις τη Δύση, σημαίνει ότι απορρίπτεις και τη σκέψη. Αλλά είστε τόσο πολύ για φτύσιμο όλοι εσείς οι «Ταλιμπάν», που ενώ μόλις γίνει λόγος περί θρησκείας, έτσι γενικά, αλλά και Χριστιανισμού ειδικότερα, αρχίζετε να τα χώνετε «στους τραγόπαπες» κλπ (πράγμα στο οποίο φυσικά συμφωνώ), μόλις γίνει λόγος περί Ισλάμ πέφτετε και φιλάτε τον κώλο του κάθε Μουλά. Σε λίγο καιρό θα βγαίνετε στις διαδηλώσεις και θα αυτομαστιγώνεστε... Ντροπή και αίσχος για κάθε αναρχικό ή μαρξιστή –γιατί αν μη τι άλλο, και οι Μαρξ-Ένγκελς και οι αναρχικοί, έκαναν βαθειά κριτική στη θρησκεία- που συνεχίζει να αποκαλεί τον εαυτό του έτσι, ενώ υποστηρίζει όλους τους ανατολικούς θρησκευτικούς ολοκληρωτισμούς... Ξεφτύλα χωρίς όρια...

από * 21/03/2005 5:09 μμ.


>>δε σημαίνει πως δεν θα καταδικάσουμε και τις σφαγές αμάχων από τους Ιρακινούς πολέμαρχους. Κι αυτό διότι Η ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ, ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΣΚΟΥΝ. Μπραβο παιδια, το πιασατε το νοημα. Ετσι η βια του Σαρον και η βια των Παλαιστινιακων οργανωσεων, καθως και η βια των Αμερικανων και αυτη των Ιρακινων (ΟΛΕΣ αυτες οι μορφες βιας στρεφονται και κατα γυναικοπαιδων) στο ιδιο τσουβαλι! Και τι προτεινετε παιδες οταν ερχεται καποιος και σας διωχνει απο το σπιτι σας η σας σκοτωνει μεσα σε αυτο; Διαπραγματευσεις η να καλεσουμε τους "προοδευτικους" Σιωνιστες και Αμερικανους φανταρους (η τους Ναζιστες παλιοτερα) να ενωθουν μαζι μας μεχρι να γινει η αυτονομηση φυτων και λουλουδιων και η Δευτερα Παρουσια; Στο μεταξυ περασε ποτε απο το μυαλο σας οτι καθε κατακτητhς, αφου χρησιμοποιησει τη βια του για να εμπεδωσει την εξουσια του, μετα βεβαια καταδικαζει τη βια οποιουδηποτε αλλου που αντιστεκεται και μιλα για ειρηνη; Εχετε διανοηθει οτι με τις βλακειες σας παιρνετε ΑΚΡΙΒΩΣ τη θεση του συστηματος σημερα; Αλλο να καταδικαζεις καθε μορφη φονταμενταλισμο και ανορθολογισμο και αλλο να καταδικαζεις εθνικοαπελευθερωτικα κινηματα και να τα τσουβαλιαζεις μαζι με τους κατακτητες γιατι χρησιμοποιουν βια...

από ένας άλλος 21/03/2005 10:09 μμ.


"Η ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ, ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΣΚΟΥΝ" όπως και η αδικία φέρνει αδικία κ.ο.κ, άσχετα με το σκοπό που υποτίθεται εξυπηρετεί κ.ο.κ....Ομως αν συνεχίσει η κουβέντα σε αυτό το χιλιοειπωμένο μοτίβο για τις εκάστοτε συνθήκες που δικαιολογούν ή όχι την πράξη βίας με απώτερο σκοπό το εκατέροθεν γενικότερο τσουβάλιασμα των τόπων και των χρόνων προκειμένου να δικαιολογήσει η κάθε πλευρά τον μινιμαλισμό ή των μαξιμαλισμό της αντίστοιχα, την στιγμή μαλιστα που οι όροι της ζωής στην δύση θυμίζουν όλο και περισσότερο άγρια δύση ή ζούγκλα, σημαίνει ότι και οι δύο πλευρές αντί της παράθεσης μίας πιό συλλογικής, κοινωνικής πρότασης, έχουν μιά έμμονη προσκόληση στην εκ των προτέρων δικαίωση οι μεν πρώτοι της μινιμαλιστικής καραμέλας που πιπιλίζουν οι διάφοροι νεο-νενέκοι, ενώ οι δε δεύτεροι με τον μαξιμαλιστική καραμέλα "αφού δε πρόκειται να γίνει τίποτα, ας το προκαλέσουμε όπως νά' ναι" ενός σχεδόν "ασφαλίτικου" τσουβαλιάσματος, ΜΕΝΟΝΤΑΣ ουσιαστικά και οι δύο πλευρές απαθείς απέναντι στη πρόταση! Ισως γιατί και οι δύο πλευρές γνωρίζεται ότι τα σημερινά κοινωνικά αδιέξοδα δικαιώνουν ως εξέλιξη την επιλογή μόνο μονιμαλιστικών ή μαξιμαλιστικών τάσεων απέναντι στη βία, πράγμα που φυσικά και εξυπηρετεί τη νέα τάξη! Αυτό που δεν ξέρεται ότι δεν είστε και τόσο σημαντικοί και ότι η κοινωνία θα βρεί τις λύσεις μόνη της! Αμάν πιά !

από η απλως θολωνεις τα νερα; 21/03/2005 10:37 μμ.


απο ποτε ρε συντροφε εγινε "μαξιμαλιστικη" θεση το δικαιωμα των λαων για αντισταση που καποιοι χαρακτηριζουν "βια"; Και ποιον εκροσωπεις απο καθεδρας; Oι λαοι, τοσο στο Ιρακ οσο και στην Παλαιστινη, που εχυσαν και χυνουν ποταμια αιματος εδειξαν που γραφουν καποιους σαν και σενα με την υποτιθεμενη "λογικη" μεση οδο που στη πραγματικοτητα ειναι το δεκανικι της καθε καταπιεσης!

Αυτό που λές δε δικαιολογεί το τσουβάλιασμα της δύσης στη λογική σου..ο άλλος ο πιό πάνω απ' την άλλη μάλλον περισσότερο τον νοιάζει να σε πικάρει, παρά να δώσει νόημα στην κουβέντα.. εάν κατάλαβα λάθος, από τότε που ξεκίνησε η Ιρακινή αντίσταση στην κατοχή (διαβάζεις τη έγραψα) αυτό είναι το μοτίβο των κουβεντών μας εδώ και μή μου πείς όχι.. είπαμε δεν είστε και τόσο σημαντικοί και γι'αυτό και ο κόσμος θα σας γυρίσει εντελώς την πλάτη μέχρι να πιάσουμε και οι δύο πάτο.. Δεκανίκια είναι οι πεπατημένες και οι εκφραστές τους !

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License