Λαικές συνελεύσεις και καταλήψεις εργοστασίων

από Σήματα Καπνού για τις καταλήψεις εργοστασίων και στη φωτογραφία από συνέλευση κατάληψης

post image

Τα σημαντικότερα αποτελέσματα της εξέγερσης της 19ης Δεκέμβρη στην Αργεντινή είναι οι λαικές συνελεύσεις, οι καταλήψεις εργοστασίων, η ανταλλαγή προιόντων χωρίς την μεσολάβηση χρήματος. Με αυτούς τους τρόπους αυτοδιαχείρησης ο αργεντίνικος λαός απέδειξε ότι δεν έχει ανάγκη τις πολιτικές του κράτους του Ντουάλντε ούτε είναι αναγκασμένος να ακολουθεί τις επιταγές εξαθλίωσης που επιβάλλει το ΔΝΤ και οι ιδιωτικές εταιρίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Στα πλαίσια αυτά πραγματοποιήθηκε στο Μπουένος Άιρες στις 7 του Δεκέμβρη μια από τις τρεις συνελεύσεις για τα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις σε κατάληψη στην οποία συμμετείχαν, εκτός από εργαζόμενους σε κατειλημμένα εργοστάσια, εκπρόσωποι από συνελεύσεις γειτονιάς, πικετέρ@ς και φοιτητές. Πάνω από 1200 επιχειρήσεις σήμερα στην Αργεντινή έχουν κλείσει, αφήνοντας στον δρόμο το 21,5% του πληθυσμού. Καθημερινά σχεδόν κλείνει μια επιχείρηση μικρή ή μεγάλη. Τα αφεντικά χρωστούν στους εργαζόμενους μισθούς μηνών, έχουν υπέρογκα χρέη προς το δημόσιο, εμφανίζονται στους εργαζόμενους ως μη ιδιοκτήτες, κηρύσσουν πτώχευση, κλείνουν την επιχείρηση κυριολεκτικά μέσα σε μια νύχτα και, τέλος, «εξαφανίζονται». Αυτό είναι το γνωστό μοτίβο που οδήγησε και συνεχίζει να οδηγεί στη φτώχεια τον μισό σχεδόν πληθυσμό της χώρας. Σε αυτή τη συνέλευση αποφάσισαν ανάμεσα σε άλλα να εξαπολύσουν μια μεγάλη καμπάνια, έτσι ώστε κάθε επιχείρηση ή εργοστάσιο που κλείνει ή απειλείται με κλείσιμο, να καταλαμβάνεται και να συνεχίζει να παράγει υπό τον έλεγχο των εργατών, με το σύνθημα «Αν χτυπήσουν μία,μας χτυπάνε όλες» και «Όλα κάτω από τον έλεγχο των εργατών και εργατριών». Γεγονότα όπως οι καταλήψεις εργοστασίων ή επιχειρήσεων που, ανεξάρτητα από τις πιθανότητες επιβίωσής τους, καθώς και την τελική τους έκβαση, δείχνουν έναν άλλο δρόμο στην απελπισία των ανέργων. Αυτόν που λέει ότι, για να λειτουργήσει μια επιχείρηση ή ένα εργοστάσιο, απαραίτητοι είναι οι εργαζόμενοι και οι εργάτες, και όχι οι επιχειρηματίες. Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση που πάρθηκε στην παραπάνω συνέλευση και, κυρίως, η υλοποίησή της μπορεί να διαβαστεί ως απειλή για τον κόσμο του χρήματος, ως «κακό προηγούμενο» για τη δικαιοσύνη και την αστυνομία, αλλά από την άλλη πλευρά, δηλαδή την πλευρά των ανέργων ή των μελλοντικών ανέργων, ως έμπνευση για κινητοποίηση και αγώνα. Οι περίπου 150 επιχειρήσεις και εργοστάσια που βρίσκονται σήμερα σε κατάληψη, σημαίνουν πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που μπορεί να υποθέσει κανείς. Εκτός από το γεγονός ότι εξασφαλίζουν ένα ελάχιστο εισόδημα, μηδαμινό τις περισσότερες φορές, αλλά ίσο για όλους τους εργαζόμενους, αποτελούν χώρο πολιτικής και κοινωνικής έκφρασης. Οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούνται πολιτικά μέσα από συνελεύσεις, στο πλαίσιο μιας δημοκρατίας στη βάση, μέσα από διεκδικήσεις, συγκρούσεις με την αστυνομία, προστριβές με τη δικαιοσύνη και αποκτούν έναν βιωμένο πολιτικό λόγο, που ούτε και οι ίδιοι πίστευαν ότι θα μπορούσαν να αποκτήσουν. Πέρα από τους εργαζόμενους όμως, αυτό που επίσης έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι η στάση των συνελεύσεων γειτονιάς. Δεν είναι καθόλου υπερβολή να πούμε ότι, αν επιβίωσαν και επιβιώνουν ως σήμερα πολλές από τις επιχειρήσεις και τα εργοστάσια σε κατάληψη, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αλληλεγγύη όλων αυτών που συμμετέχουν στις συνελεύσεις. Οι σακούλες με τα τρόφιμα στους εργαζόμενους, οι συναυλίες συμπαράστασης, αλλά κυρίως οι «ασπίδες» προστασίας έξω από τα εργοστάσια τις κρίσιμες στιγμές, όταν ο εισαγγελέας, τα αφεντικά και η αστυνομία απειλούν να βγάλουν έξω με τη βία τους εργαζόμενους, είναι μερικά δείγματα έμπρακτης αλληλεγγύης των συνελεύσεων γειτονιάς.

Εικόνες:


“Γνωριστήκαμε χτυπώντας τις κατσαρόλες, συνενώσαμε την ατομική οργή μας σε μια δυνατή συλλογική ενέργεια. Στην πορεία διαπιστώσαμε πως είχαμε συναντηθεί στο φούρνο της γειτονιάς, στην πλατεία, μα τώρα προσπαθούμε μαζί να λύσουμε τα προβλήματά μας. Από τις γωνίες της συνοικίας μας κατεβήκαμε στην Πλατεία του Μάη, αψηφώντας τον στρατιωτικό νόμο. Ρίξαμε τον Ντε Λα Ρούα και τον Καβάγιο. Μετά αρχίσαμε να μαζευόμαστε στην πλατεία Μαρτίν Φιέρο για να συζητάμε πως η δύναμη μας κατάφερε να ρίξει μια κυβέρνηση και πως θα συνεχίσουμε την πάλη για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας ωστε κανένας να μην μας κλέβει τις νίκες του δικού μας αγώνα. Έχουμε κάνει τρείς συνελεύσεις που γίνονται όλο και μαζικότερες, όπου συμμετείχαμε γείτονες, φοιτητές, άνεργοι, συνταξιούχοι, χρεοκοπημένοι μικρομαγαζάτορες και εργάτες από τα νοσοκομεία και τα εργοστάσια της γειτονιάς. Στη δεύτερη συνέλευση αποφασίσαμε να κατέβουμε στη συνοικία Φλορέστα οργισμένοι με την δολοφονία τριών παιδιών και την αστυνομική καταστολή. Στην τρίτη συνέλευση ψηφίσαμε ένα πρόγραμμα και βγάλαμε μια επιτροπή να μας εκπροσωπεί και μια επιτροπή ανέργων. Καλέσαμε κάθε γείτονα και εργάτη της περιοχής να έρθει με τις ιδέες του και τις προτάσεις του. Σε κάθε συνέλευση συζητάμε τι συμβαίνει. Είπαμε πως δεν πιστεύουμε τη δημαγωγία του Ροδρίγες Σαά, είπαμε πως το πρόγραμμα του Ντουάλντε είναι μία από τα ίδια. Είναι παράνομος, γιατί τον εξέλεξαν βουλευτές που εμείς στο δρόμο τους αποκηρύξαμε, όπως και το Ανώτατο Δικαστήριο. Η ενότητα μας κατάφερε να γκρεμίσει μια κυβέρνηση, η ενότητα μας έστησε αυτή την οργάνωση. Μαζί, στηριγμένοι στη δύναμη μας και σε συντονισμό με τις άλλες Λαικές Συνελεύσεις, τους άνεργους, τους εργαζόμενους, θα κάνουμε πιο συγκεκριμένους τους σκοπούς μας. Οι αντιπρόσωποι μας δεν μας αντιπροσωπεύουν πια. Πρέπει να πάρουμε το μέλλον μας στα δικά μας χέρια.” Από το ARGENTINAZO της ΟΜΑΔΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΡΕΡΑΣ

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License