Μια άλλη Αργεντινή είναι δυνατή και αναγκαία

του Eντουάρντο Λουσίτα

Το γεγονός ότι η εκτελεστική Γραμματεία του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ αποφάσισε να πραγματοποιήσει δύο θεματικά φόρουμ το 2002, ένα από αυτά στην Αργεντινή –το άλλο στην Παλαιστίνη- μιλάει καθαρά για το ότι το παγκόσμιο κίνημα βλέπει να βαθαίνει η κρίση σε μια χώρα που οδηγήθηκε στην καταστροφή, επειδή επικράτησαν οι αντιλήψεις του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού στη διάρκεια της δεκαετίας του ’90, αλλά την ίδια ώρα ότι παρατηρεί με ενδιαφέρον τα αυθεντικά, και σε πολλές περιπτώσεις πρωτότυπα, χαρακτηριστικά της αντίστασης του κοινωνικού και πολιτικού κινήματος σ’ αυτήν. Για τέσσερις ημέρες η Πλατεία Χουσάι, στο κέντρο της Πόλης του Μπουένος Άιρες, και τα πανεπιστημιακά συγκροτήματα που την περιβάλλουν, έγιναν το επίκεντρο πολλών, διαφορετικών και συχνά αντιθετικών δραστηριοτήτων που ξετυλίχθηκαν στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ της Αργεντινής, με ισχυρή παρουσία αντιπροσωπειών από λατινοαμερικάνικες χώρες. Όλα άρχισαν την Πέμπτη 22 με την πορεία από την Πλατεία Μαΐου, όπου γίνεται η παραδοσιακή κυκλική πορεία των Μητέρων. Η πορεία στις 22 συγκέντρωσε πάνω από 10.000 άτομα με τα συνθήματα «Όχι στον νεοφιλελευθερισμό – Όχι στην ΑΛΚΑ», και κατέληξε σε μια μαζική πολιτική συγκέντρωση με την παρουσία, μεταξύ άλλων, του Βολιβιανού ηγέτη των κοκαλέρος Έβο Μοράλες. Συνολικά πάνω από 10.000 άτομα πήραν μέρος στις κεντρικές συζητήσεις του Φόρουμ και τις δραστηριότητες που οργάνωσαν πάνω από 500 κοινωνικές οργανώσεις. Πολλές από αυτές τις δραστηριότητες έγιναν παράλληλα στο Μπουένος Άιρες, στην περιφέρεια της πρωτεύουσας και σε άλλες πόλεις. Η απουσία από την οργάνωση του Φόρουμ και από τη δραστήρια συμμετοχή σε αυτό των κομμάτων της αριστεράς -με εξαίρεση το ΚΚΑ μέσω των εκπροσώπων του σε κοινωνικές οργανώσεις-, της Ένωσης Μητέρες της Πλατείας του Μάη -που έκανε δριμεία κριτική στην πραγματοποίηση του Φόρουμ- και της Συνομοσπονδίας Αργεντίνων Εργαζόμενων (CTA) -που αρχικά δεν συμμεριζόταν την ιδέα της πραγματοποίησης του Φόρουμ και προσχώρησε καθυστερημένα με μικρή παρουσία-, όλα αυτά αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο τον αριθμό αυτών που συμμετείχαν. Αντίθετα άλλη ήταν η διαθεσιμότητα του κινήματος των πικετέρος, που με εξαίρεση τον Εργατικό Πόλο -οργάνωση φιλική προς το Εργατικό Κόμμα- ήταν παρόν σε πολλές δραστηριότητες. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η παρουσία της Συντονιστικής Ανιμπάλ Βερόν και των Κινημάτων των Ανέργων Εργαζόμενων Τερέζα Ροντρίγκες, Τεριτοριάλ ντε Λιμπερασιόν και Μπάριος ντε Πιε. Οι οργανωτές της συνάντησης κράτησαν σε μεγάλο βαθμό τους άξονες των Παγκόσμιων Κοινωνικών Φόρουμ αλλά από την αρχή φάνηκε ότι ακολούθησαν μια κατεύθυνση πιο ριζοσπαστική και αριστερή από ό,τι στο Πόρτο Αλέγκρε. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ίδια την κρίση της Αργεντινής και τον αντίχτυπο που έχει στην Ουρουγουάη, τη Βραζιλία και σε όλη τη Λατινική Αμερική. * Ο Εντουάρντο Λουσίτα είναι διευθυντής του περιοδικού Cuadernos del Sur. «NI UN PASO ATRAS»: Ούτε ένα βήμα πίσω! Της T.X. Στις 22-25 Αυγούστου έγινε στο Μπουένος Άιρες συνάντηση του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ με μεγάλη συμμετοχή κυρίως από χώρες της Λατινικής Αμερικής, με θέμα την πολιτική κατάσταση, τα κινήματα και τους αγώνες στην Αργεντινή, μετά τις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη. Δυστυχώς όμως για άλλη μια φορά οι Μητέρες της Πλατείας Μάη επιβεβαίωσαν τους αποκλεισμούς οργανώσεων, αυτή τη φορά μάλιστα όντας και οι ίδιες αποκλεισμένες από την οργανωτική επιτροπή. Σε ανακοίνωσή τους καταγγέλλουν ότι: «Η Ένωση των Μητέρων της Πλατείας Μάη (Asociacion Madres de Plaza de Mayo)* δεν άλλαξε ποτέ την πολιτική της θέση. Από την πρώτη συνάντηση (του Φόρουμ) επιμένουμε στο να μην πληρωθεί το εξωτερικό χρέος και συνεχίζουμε να μιλάμε για τον σοσιαλισμό. Ξέρουμε ότι η δική μας ριζοσπαστική θέση έκανε τους οργανωτές να μη μας προσκαλέσουν, όπως και τις πιο σημαντικές επαναστατικές οργανώσεις της Λατινικής Αμερικής, FARC, ΕΖLΝ, καθώς και τον λαό της Κούβας. Οι Μητέρες της Πλατείας του Μάη νιώθουμε υπερήφανες που δεν διαπραγματευόμαστε το αίμα των νεκρών μας, που συνεχίζουμε να υψώνουμε τις ίδιες σημαίες και να μιλάμε για τα ίδια επαναστατικά οράματα των δικών μας 30.000 χιλιάδων εξαφανισμένων. Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που εγκαταλείπεται. Ούτε ένα βήμα πίσω». Μέσα στον Αύγουστο, επίσης, στάλθηκαν στην πρεσβεία των ΗΠΑ στο Μπουένος Άιρες, τα αρχεία της CΙΑ για τα χρόνια της δικτατορίας (1976-1983) στην Αργεντινή, μετά από αίτημα της Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (κυβερνητική οργάνωση). Το θέμα κυριάρχησε στα ΜΜΕ και πάρα πολλοί ήταν αυτοί που αναφώνησαν ότι, επιτέλους, τώρα θα λάμψει η αλήθεια. Στη σύγχυση της κοινής γνώμης αλλά και στη «δημοκρατική κίνηση!!!» των ΗΠΑ, απάντησαν οι Μητέρες με τον δικό τους πολιτικό λόγο. Κατήγγειλαν την υποκρισία των Βορειοαμερικάνων, οι οποίοι πίσω από ένα δημοκρατικό προσωπείο θέλουν να απαλλάξουν όλους όσοι συμμετείχαν στη δικτατορία και ταυτόχρονα να απαλλαγούν και οι ίδιοι από το δικό τους βρόμικο παρελθόν. «Είναι οι Βορειοαμερικάνοι που εκπαίδευαν στρατιωτικούς στο να βασανίζουν και να εξαφανίζουν αγωνιστές, που επέβαλλαν και επιβάλλουν ακόμα ένα οικονομικό σχέδιο γενοκτονίας χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της Αργεντινής, γι’ αυτό δεν μας ενδιαφέρουν τα χαρτιά τους, γιατί είναι βαμμένα στο δικό μας αίμα. Δεν τα θέλουμε ούτε τα χρειαζόμαστε», καταγγέλλουν οι Μητέρες της Πλατείας Μάη. Απαντούν όμως και σε όσους προσπαθούν να διαχωρίσουν τους εξαφανισμένους σε αθώους και μη. «Τι συμβαίνει κύριοι των οργανώσεων για τα πολιτικά δικαιώματα; Οι άλλοι που σύμφωνα με σας ήταν ένοχοι, έπρεπε να δολοφονηθούν ή να εξαφανιστούν για πάντα;» Τελειώνουν την ανακοίνωσή τους λέγοντας ότι: «Οι ΗΠΑ είναι η πιο τρομοκρατική χώρα στον κόσμο. Είναι, ήταν και θα είναι εχθρός των φτωχών, της εργατικής τάξης και γι’ αυτό δικός μας εχθρός. Αντίσταση και αγώνας κατά της τρομοκρατίας του κράτους». Αργεντινή, Αύγουστος 2002 · Στο Φόρουμ συμμετείχαν οι Μητέρες Πλατείας του Μάη–Linea Fundadora. Οι μητέρες που το 1986 με την ψήφιση των νόμων Obediencia Debida και Punto Final (νόμοι που εξασφάλισαν την ατιμωρισία όλων όσων συμμετείχαν στην πρόσφατη δικτατορία), κράτησαν μια ήπια στάση, την οποία σε γενικές γραμμές ακολουθούν μέχρι σήμερα.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License