Όχι στη λήθη και τη σιωπή! Ναι στην αντίσταση!

HIJOS Όχι στη λήθη και τη σιωπή! Ναι στην αντίσταση!

Συνέντευξη με τη Marina Girondo, από την οργάνωση των Η.i.j.o.s. της περιοχής του Μπουένος Άιρες. Ο τίτλος της οργάνωσης είναι τα αρχικά της φράσης Hijos por la Ιdentidad y la Justicia, contra el Olvido y el Silencio (= Παιδιά για την Ταυτότητα και τη Δικαιοσύνη ενάντια στη Λήθη και τη Σιωπή). Εκτός από την Αργεντινή, οι Hijos έχουν εθνικά δίκτυα σε Χιλή και Ουρουγουάη και ένα πλατύ ευρωπαϊκό δίκτυο υποστήριξης. Δίπλα στις «Μητέρες», οι Hijos είναι τα παιδιά των δολοφονημένων και αγνοούμενων αγωνιστών. Η συνέντευξη δόθηκε στις Ε.Μ. και Μ.Χ.Β. στη διάρκεια του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε μετά από συζήτηση με θέμα: «Η κρίση στην Αργεντινή: κοινωνικοί αγώνες και δημιουργία εναλλακτικών προτάσεων στον νεοφιλελευθερισμό», που οργάνωσε η Επιτροπή Κινητοποίησης στην Αργεντινή. Μπορείς να μας μιλήσεις για την εμπειρία σου από την οργάνωση των «Ηijos»; Έχουμε μια πολιτική βάση, αυτό που ονομάζουμε εμείς βασικά σημεία, που είναι η απονομή δικαιοσύνης και η τιμωρία των υπευθύνων της γενοκτονίας και των συνεργών τους. Οι συνεργοί είναι στην πραγματικότητα οι αληθινοί υπεύθυνοι, ο στρατός ήταν το ένοπλο χέρι των οικονομικών ομάδων που θέλησαν να εγκαθιδρύσουν τη δικτατορία. Με αφετηρία αυτά τα βασικά σημεία, δηλαδή τη δικαιοσύνη και την τιμωρία, αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε, πριν από 5-6 χρόνια, τα «εσκράτς». Τι σημαίνει «εσκράτς»; «Εσκρατσάρ» σημαίνει να μαρκάρεις, να σημαδέψεις, να κάνεις προφανές. Αρχικά τα «εσκράτς» ήταν να κάνουμε μια πορεία στη γειτονιά ενός βασανιστή και να σημαδεύουμε το σπίτι του, η ιδέα ήταν να προκαλέσουμε την αποδοκιμασία, να τον αποκηρύξουμε, να «σημαδέψουμε» το άτομο, τον βασανιστή, τον φονιά ώστε οι γείτονες να μην θέλουν να συμβιώσουν μαζί του. Την έννοια και την πρακτική του «εσκράτς» την έχει υιοθετήσει πολύς κόσμος, για παράδειγμα «σημαδεύουνε» έναν βουλευτή. Επίσης «εσκράτς» πια γίνονται και σε άλλες χώρες. Σήμερα η πρακτική του «εσκράτς» έχει μεταβληθεί. Εμείς πάμε 2 μήνες πριν την καθορισμένη ημερομηνία στη γειτονιά που ζει ο βασανιστής, συζητάμε με τους γείτονες, απευθυνόμαστε στις διάφορες κοινωνικές οργανώσεις που υπάρχουν στη γειτονιά, δουλεύουμε από Σαββατοκύριακο σε Σαββατοκύριακο, για να μπορέσουμε να εδραιώσουμε συνείδηση στη γειτονιά. Δηλαδή το «εσκράτς» αρχίζει πριν από την καθορισμένη ημερομηνία, της πορείας και του σημαδέματος του σπιτιού. Η ιδέα είναι ο φούρναρης να μην του πουλάει ψωμί, οι γείτονες να μην θέλουνε να του μιλάνε, να θέλουν να τον διώξουν. Όλη αυτή η διαδικασία δημιουργεί οργάνωση στις γειτονιές, δημιουργεί επαφές ανάμεσα σε συνοικιακές οργανώσεις που μερικές φορές δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Για παράδειγμα σε μια γειτονιά, το Σαν Κριστόμπαλ, μετά το «εσκράτς» δημιουργήθηκε μια οργάνωση «Γειτόνων ενάντια στην ατιμωρησία», οι οποίοι συνεχίζουν να αγωνίζονται για να φύγει ο βασανιστής. Άρα τα «εσκράτς» δημιουργούν επαφές και οργανώσεις, πράγμα που εμείς θεωρούμε πολύ σημαντικό. Αυτά συμβαίνουν στο Μπουένος Άιρες. Γίνονται «εσκράτς» στην υπόλοιπη χώρα; Φυσικά. Εμείς είχαμε ένα «εσκράτς στις 19 Δεκεμβρίου σε έναν ιερέα που συνεργαζόταν με το καθεστώς. Επίσης στα βόρεια της Αργεντινής «σημαδέψαμε» το εργοστάσιο επεξεργασίας ζαχαροκάλαμου Εντέσμα. Στη διάρκεια της δικτατορίας, οι ιδιοκτήτες του εργοστασίου επέτρεψαν στις δυνάμεις καταστολής να μπουν στο εργοστάσιο, όπου βρισκόταν η παροχή ρεύματος για την εργατική γειτονιά, και να κόψουν το ηλεκτρικό. Με αυτό τον τρόπο μπόρεσαν να εισβάλουν στην εργατική συνοικία και να συλλάβουν 300 εργαζόμενους. 50 απ' αυτούς παραμένουν αγνοούμενοι μέχρι και σήμερα. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά προσφέρανε στον στρατό και τα φορτηγά του εργοστασίου. Η ιδιοκτήτρια του εργοστασίου της Εντέσμα είναι σήμερα στην ομάδα των «Φίλων του Μουσείου Καλών Τεχνών του Μπουένος Άιρες», έτσι πήγαμε εκεί για να την «σημαδέψουμε», και αυτό το «εσκράτς» είχε μεγάλη απήχηση, γιατί ήταν η πρώτη φορά που αγγίζαμε μια οικονομική εξουσία. Ο σκοπός της οργάνωσης «Hijos» είναι να προασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να σταματήσει η ατιμωρησία. Πολλοί πρώην βασανιστές σήμερα δουλεύουν σε εταιρείες σεκιούριτι. Η αστυνομία, παρά το γεγονός ότι πια αποτελείται από πιο νέους, συνεχίζει τις ίδιες πρακτικές, σύντροφοι δικοί μας κακοποιήθηκαν από τις αστυνομικές αρχές κατά τη σύλληψή τους στις διαδηλώσεις. Γι' αυτό εμείς απαιτούμε τη διάλυση των κατασταλτικών μηχανισμών, τόσο των στρατιωτικών όσο και των αστυνομικών. Πώς σας δέχτηκαν οι υπόλοιπες νεολαίες του κόσμου σ' αυτό το φόρουμ; Κάποιες ήδη μας γνωρίζουν. Ένας απ' τους λόγους που ήρθαμε εδώ ήταν και για να διαδώσουμε το τι είναι η οργάνωση «Hijos». Επίσης έχουν δημιουργηθεί οργανώσεις «Hijos» στη Χιλή και στο Μεξικό. Στην Ευρώπη έχουν δημιουργηθεί τοπικές οργανώσεις από παιδιά εξαφανισμένων όλων των χωρών της Λατινικής Αμερικής, στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Σουηδία. Για μας είναι πολύ σημαντικό να μπορέσει αυτό να διαδοθεί παντού. Στην αργεντίνικη κρίση ποια είναι η πρόταση της νεολαίας και συγκεκριμένα από το κίνημα των «Hijos»; Οι «Hijos» είναι μια οργάνωση ανθρώπινων δικαιωμάτων και δεν έχει αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε μια πρόταση «κομματική». Τουλάχιστον από την «ανάγνωση» που έχουμε κάνει εμείς, καμία οργάνωση δεν έχει μια εναλλακτική πρόταση. Φοβόμαστε, βέβαια, ότι απέναντι σ' αυτή την κρίση η διέξοδος θα είναι γενικά προς τα δεξιά. Ως «Hijos», μια οργάνωση που έχει πολιτική θέληση αλλά δεν θέλει να καταλάβει την εξουσία, προσπαθούμε να υποστηρίξουμε τις οργανώσεις, να υποστηρίξουμε τις λαϊκές συνελεύσεις, να υποστηρίξουμε την πολιτικοποίηση αυτών των συνελεύσεων. Προσπαθούμε να συντροφέψουμε όλα αυτά τα κινήματα, να συντροφέψουμε και να στηρίξουμε. Πολύς κόσμος λέει ότι δεν θέλει να μιλήσει καθόλου για πολιτική. Προσπαθούμε να δείξουμε σ' αυτό τον κόσμο ότι στην πραγματικότητα κάνει πολιτική και ότι άλλο πράγμα είναι οι πολιτικοί και άλλο πράγμα είναι να παίρνεις θέση και να συμμετέχεις. Το πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι η συμμετοχή του κόσμου και η αλληλεγγύη. Στις συνοικιακές συνελεύσεις δεν συζητάνε μόνο για την πληρωμή του εξωτερικού χρέους αλλά και για τα συνοικιακά προβλήματα. Εγώ ζω στη συνοικία της Μπόκα, που είναι μια γειτονιά αρκετά λαϊκή στο Μπουένος Άιρες, εκεί οι κάτοικοι πάνε στις συνελεύσεις και τις πορείες, στις πλατείες με τις κατσαρόλες, απαιτούνε δουλειά, φαγητό, στέγη. Στην Μπόκα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι εξώσεις, οι ιδιοκτήτες πετάνε τον κόσμο έξω. Αυτή η κατάσταση γεννάει τη συμμετοχή των κατοίκων, που ίσως παλιότερα δεν συμμετείχαν και δεν λέγανε τη γνώμη τους. Εδώ στο Φόρουμ υπάρχουν οργανώσεις από την Αργεντινή που πιστεύουν ότι η χώρα βρίσκεται σε επαναστατική κατάσταση, σε επαναστατικές διαδικασίες. Ποια είναι η γνώμη σας γι' αυτό; Εμείς δεν έχουμε αυτή την εκτίμηση. Οι 19 και 20 Δεκέμβρη αυτό που απέδειξαν είναι το χαμηλό επίπεδο οργάνωσης που υπάρχει στους ευρύτερους κοινωνικούς χώρους και τον χαμηλό βαθμό αντιπροσώπευσης. Με άλλα λόγια κανένας δεν μπόρεσε ούτε να κεφαλαιοποιήσει, ούτε να καθοδηγήσει αυτό που συνέβαινε. Όλη η κατάσταση ήταν τελείως αυθόρμητη. Δεν νομίζω ότι ο αυθορμητισμός είναι ένα στοιχείο προ-επαναστατικό. Αυτό που έδειξαν αυτές οι μέρες είναι ότι η περίοδος του φόβου που είχε εγκαθιδρύσει η δικτατορία τελείωσε. Όταν ανακοινώθηκε ο στρατιωτικός νόμος, όλος ο λαός βγήκε στους δρόμους για να διαδηλώσει. Προφανώς δημιουργούνται μορφές οργάνωσης, πράγμα πολύ σημαντικό, αλλά πέρα απ' αυτό δεν νομίζω ότι είμαστε σε ένα στάδιο προ-επαναστατικό. Πώς θα αποτρέψετε ένα πιθανό στρατιωτικό πραξικόπημα; Οι στρατιωτικοί είναι πλέον αρκετά απονομιμοποιημένοι. Η λύση που θα προσπαθήσουν να επιβάλουν θα είναι, όπως και με το Σχέδιο Κολομβία, απ' τη μια πλευρά η ποινικοποίηση της φτώχειας και των κοινωνικών αγώνων, και από την άλλη η νομιμοποίηση, από το ίδιο το κράτος, της καταστολής, χωρίς την ανάγκη ενός πραξικοπήματος. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει στην Αργεντινή. Τώρα σε σχέση με ένα πιθανό στρατιωτικό πραξικόπημα, στο μόνο που έχουμε εμπιστοσύνη είναι στη συνείδηση του κόσμου, όπως φάνηκε με την αντίδραση στην επιβολή του στρατιωτικού νόμου. Σ' αυτή τη νέα στρατηγική των ΗΠΑ για τη Λατινική Αμερική, προσπαθούμε να αντιδράσουμε και να δημιουργήσουμε μια εναλλακτική πρόταση. Και γι' αυτό είναι σημαντικό να είμαστε εδώ. Επίσης πρέπει να καταγγείλουμε την παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και την καταστολή. Υπάρχουν περισσότεροι από 30 νεκροί από τις 19 μέχρι τις 20, εκατοντάδες πολιτικοί κρατούμενοι, τραυματίες από σφαίρες. Και η κρίση δεν θα σταματήσει με ένα διακανονισμό, είναι μια κρίση σχεδόν δομική, των μηχανισμών της εξουσίας, στην οποία ο λαός δεν είναι οργανωμένος ακόμα για να απαντήσει συνολικά. Αυτά τα αυθόρμητα κινήματα, οι συνελεύσεις στις γειτονιές, αυτά τα καινούργια κινήματα που ανακινούν την πολιτική σκηνή, θα μπορέσουν να αρθρωθούν; Δεδομένης της κριτικής που υπάρχει στα παραδοσιακά κόμματα, οι νέοι στην Αργεντινή σήμερα αντιμετωπίζουν μια μεγάλη πρόκληση. Το στοίχημα είναι ακριβώς η άρθρωση. Οι κάτοικοι των συνοικιών συμμετέχουν στις λαϊκές συνελεύσεις ως άτομα. Στις συνελεύσεις όμως συμμετέχουν και συνοικιακές οργανώσεις, πολιτιστικά κέντρα, κοινωνικές οργανώσεις, πράγμα που δημιουργεί άρθρωση διαφορετικών ομάδων και ένα καινούργιο επίπεδο οργάνωσης. Επιπλέον, όλες οι συνοικιακές συνελεύσεις συντονίζονται σε μια συνέλευση πιο μεγάλη, που αποτελεί άρθρωση των συνελεύσεων της πρωτεύουσας, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Νομίζω ότι το θετικό είναι πως δεν περιμένουμε απάντηση από κάποιον. Βέβαια λείπει μια κατεύθυνση. Στις διαδηλώσεις και στα κασερολάσο συμμετέχουν και κάποια άτομα που λίγο έχουν να κάνουν με οτιδήποτε προοδευτικό. Είναι σαν αυτό που συμβαίνει με το κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, οι εθνικιστές και οι δεξιοί επίσης βλάπτονται και αντιδρούν. Οπότε το στοίχημα, όσο έχουμε συζητήσει εμείς, είναι αυτή η κρίση να βγει σε μια κατεύθυνση προοδευτική και γι' αυτό είναι σημαντική η αλληλεγγύη κι η οργάνωση. Πόρτο Αλέγκρε, 3 Φεβρουαρίου 2002

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License