Ο ΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Εχω δει μια φωτογραφία

Εχω δει μια φωτογραφία και μάλλον είναι απο αφίσα που δείχνει μια πορεία αναρχικών που κρατάνε ένα πανό που λέει ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ. Απο πότε είναι αυτή η φωτογραφία; Και γιατί λέει έτσι η αφίσα; Τι είχε συμβεί τότε; Sorry για την ηλίθια ερώτηση αλλά μου αρέσει η φωτογραφία και το πανό και θέλω να ξέρω τι είχε γίνει τότε.

από ... 01/07/2006 10:34 μμ.


Οτι καποιος ειχε πει οτι τα ματ ειναι το ανθος της ελληνικης νεολαιας και το πανο αυτο ηταν προς απαντηση αλλα δεν ειμαι σιγουρος 100%....

...

από 678 01/07/2006 11:01 μμ.


μηπως ητανε το πανο του μπλακ μπλοκ στη Θεσ/κη το 2003?

από Ανδρέας Παπανδρέου 01/07/2006 11:24 μμ.


Η φωτογραφία είναι από το 1990. Η πορεία είχε βγει από την κατάληψη του πολυτεχνείου, βρώμαγε βενζίνη από ένα χιλιόμετρο αλλά ολοκληρώθηκε χωρίς μπάχαλα. Η κατάληψη είχε γίνει ως διαμαρτυρία για την αθώωση του Μελίστα. Μπορεί όμως να κάνω και κάποιο λάθος στην περιγραφή. Να μιλήσει κάποιος που ήταν εκεί και τα ξέρει καλύτερα.

από έχει μπει 1000 φορές 01/07/2006 11:42 μμ.


...

Εικόνες:

από μάλλον είναι παλιότερη 01/07/2006 11:47 μμ.


1984; 1987;

από Άσλάνης 02/07/2006 12:01 πμ.


Ήταν λίγο πριν να έρθει στη μόδα το grunge. Τότε κυριαρχούσε ακόμα το κλασικό thrash ή 80s punk look (άσπρο μποτάκι/στρατιωτική αρβύλα, κολλητο τζιν, στρατιωτικό τζάκετ με "Γενιά του Χάους" γραμμένο με μαρκαδόρο κλπ) με ελαφρές πινελιές new wave. Άλλωστε αυτό το look παρέμεινε ζωντανό (αν και όλο και πιο περιθωριοποιημένο) μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 90. Κρίμα που χάθηκε. Αυτά έχει όμως ο σκληρός και ανελέητος κόσμος της μόδας.

από Α 02/07/2006 12:48 πμ.


και ειναι ιδια ατομα και εδω ... ειναι απο 1990 και το πανο ειναι απο μια μαλακια που ειπε ενας υπουργος οτι τα ματ ειναι το ανθος της ελληνικης νεολαιας και αυτο ηταν ως ειρωνικη απαντηση στον μαλακα υπουργο ....

Εικόνες:

από Άνθος του κακού 02/07/2006 12:49 πμ.


είναι η πορέια για την αθώωση του Μελίστα. 1990. Αθήνα. Είχε αποφασιστεί ότι αν (λέμε ΑΝ) εμφανιστούνε μπάτσοι, η πορεία θα τους την έπεφτε στεγνά. Όμως, ουδείς μπάτσος εμφανίστηκε. Κι έτσι μπάχαλα γιοκ. Μάλιστα, ένα περιοδικο της σοσιαλ-αντιεξουσιο-οικολογίας, το περίφημο "Τα άνθη του Κακού" είχε δημοσιεύσει πρωτοσέλιδη την εν λόγω φωτογραφία, παινεύοντας τους αναρχικούς που "επιτέλους ξεπέρασαν το φετιχισμό της βίας" (!). Μιλάμε μπαίνει στο τοπ-10 των "ατυχών πολιτικών εκτιμήσεων".

από Άλλος παλιός 02/07/2006 10:36 πμ.


Είναι όντως από το 90 κατα τη διάρκεια πολυήμερης κατάληψης του πολυτεχνείου με αφορμή την αθώωση του δολοφόνου μπάτσου Μελίστα (είχε σκοτώσει τον Μιχάλη Καλτεζα πυροβολόντας πισώπλατα). Η πρώτη φωτό είναι έξω απο το πολυτεχνείο και η δεύτερη νομίζω στη Σταδίου

Αυτός ο ανθός εκείνης της νεολαίας πού βρίσκεται τώρα; Όταν σηκώναμε εκείνο το πανό κάποιοι είχαμε στο μυαλό μας και μια αυτοκριτική σκέψη εκτός απ' το "είμαστε τα λουλούδια του σκουπιδοτενεκέ" που είπε ο Sid Vicious αν δεν κάνω λάθος. Και πράγματι, ο ανθός μαράθηκε κι εκείνα τα μπουμπούκια γίναμε λουλούδια στο στεφάνι που στείλαμε στην κηδεία του "κινήματος" της ευφυίας και των αληθινά επαναστατικών προοπτικών... Σήμερα όλα έχουν τελειώσει και παράλληλα όλα συνεχίζονται σε διαφορετικές όμως βάσεις και με διαφορετικές προοπτικές. Με γιωργάκηδες, δημητράκηδες και κωστάκηδες και με αυριανούς δημόσιους υπάλληλους ή τρόφιμους ψυχιατρείων, θεραπευτικών κοινοτήτων και φυλακών... Το κίνημα, που τότε είχε ακόμα μια ζωντάνια, μια αισιοδοξία και μια υπόσχεση ότι μπορεί να γίνει μέρος της κοινωνίας και να λειτουργήσει μέσα απ' αυτήν και για αυτήν, έδωσε αρκετές τέτοιες πορείες πριν αρχίσει να φθίνει και να οδηγηθεί στη σημερινή κατάσταση όπου το φαίνεσθαι, το εύκολο μπλα μπλα και μπουκάλι έχει αντικαταστήσει το είναι, την θεωρία και τα "μπουκάλια" της ουσίας. Και δεν θέλουμε να πούμε περισσότερα και να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι γι' αυτά που όλοι ξέρουμε γιατί θα καταχραστούμε και την λογοκριτική ανοχή της ΣΟ... Ασφαλώς δεν θέλουμε να γίνουμε κλαψιάρηδες για το τώρα ούτε να ισχυριστούμε ότι μπορούν να νικηθούνε τα ιδανικά της άρνησης και η πρακτική θεωρία, ξέρουμε όμως για το βάλτωμα και το πισωγύρισμα που ζούμε. Δεν αντιλέγουμε ότι κάποιοι ζουν τη νιότη τους μέσα απ' αυτά και χρωματίζουν τα συναισθήματά τους με εξεγερσιακά χρώματα. Αλλά δε νομίζουμε ότι πια αυτές οι ατμόσφαιρες, αυτές οι λογικές κι αυτές οι πρακτικές έχουν ζωή... Όμορφα παιδια, η περιπέτεια πέθανε... Πρέπει να την κατασκευάσετε εξ αρχής!

από Αρης 02/07/2006 9:07 μμ.


Ειναι οπως τα ειπαν 2-3 παιδια απο 1990 πολυτεχνειο και σταδιου... Ειμαι ενας απο τους εικονιζομενους 40 χρονων πια αλλα ειναι σαν να μην περασε μια μερα μεσα στην ψυχη μου και στην καρδια μου.....

από @-ινδιάνος 02/07/2006 10:25 μμ.


κομμάτι της φωτογραφίας κι εγώ με την ψυχή και την καρδιά ίδια...

από @ 02/07/2006 11:07 μμ.


Εχει κανεις τα γεγονοτα του 1995 στο ΕΜΠ σε βιντεακι απο ειδησεις κτλ?? Η καποιος να ξερει που ειναι σε καποιο σιτε ανεβασμενα ? Δεν τα εχω δει ποτε στην ζωη μου σε βιντεο αλλα μονο ζωντανα και απο φωτο ...

από G@S 03/07/2006 12:01 πμ.


Πανεπιστημίου το '90 την ημέρα που βγήκε η απόφαση για αθώωση Μελίστα. Φαίνομαι στη φωτο μαζί με ένα σύντροφο που σήμερα είναι ιδιοκτήτης φαρμακείων. Αν θυμάμαι καλά την επόμενη μέρα έγιναν συγκρούσεις με τα ματ και οδοφράγματα λίγο πιό κάτω. Ρομαντική εποχή για όσους τη ζήσαμε αλλά μέχρι εκεί. Ο χώρος συνεχίζει να παράγει νυν συγκρουσιακούς-μελλοντικούς ιδιοκτήτες.

από .. 03/07/2006 12:53 πμ.


και οχι πανεπηστημιου...

από Tar 03/07/2006 12:56 πμ.


...Σταδίου, 1 τετράγωνο πριν την πλ. Κλαυθμώνος.

Εκτος απο τις 2 πρωινες φωτο εκεινης τις μερας παρτε και μερικες ''βραδυνες''.... Υπαρχουν και αλλες.. Αληθεια τωρα γιατι ποια γινοντε ολα μερα...??

Εικόνες:

από Μικρός 03/07/2006 1:10 πμ.


Ρε παίδες δε ρωτάω από που είναι η φωτογραφία. Χαίρω πολύ. Δε με νοιάζει αν είναι στη Σταδίου ή στην Πανεπιστημίου. Στην ΑΘήνα μεγάλωσα και ξέρω τους δρόμους στο κέντρο. Ρωτάω γιατί έγινε. Για το γεγονός που την προκάλεσε. Πως το λένε; Και γιατί το πανό γράφει αυτό που γράφει. Με εντυπωσίασε που έχει πολύ κόσμο και κυρίως γιατί το σύνθημα στο πανό είναι πολύ έξυπνο.!!!!

από γραμσι 03/07/2006 2:15 πμ.


...ρε γαμωτο...βλεπω ολα αυτα και δεν νομιζω να τα ζησω ποτε μου...δεν μπορω να φανταστω την οργη που θα χαν μεσα τους αυτοι που θα χαν κατεβει τοτε εκει...η αθωωση του γουρουνιου και η μνημη του καλτεζα... πειτε ρε καποιος που ηταν εκει...τι εκαναν οι αριστεροι-στες κτλ?την ειχαν πουλεψει?ποιο ηταν το κλιμα?παρθηκαν ξερω γω αποφασεις η κατεβηκαν ολοι μαχιμοι και ηταν αυθορμητες οι συγκρουσεις?? ε ρε γαμωτο να μην ημουν 6-7 τοτε και θα κατεβαινα...

οτι ηταν εγωιστικο. Δηλαδη δεν ειχε μιζερια, κακομοιρια και μετριοπαθεια. Αντιθετα δειχνει περηφανεια και αυοπεποιθηση.

από G@S 03/07/2006 12:34 μμ.


Την επομένη έγινε πορεία με αριστερούς-αριστεριστές μέχρι τη βουλή και πίσω από Πανεπιστημίου. Στα προπύλαια οι αριστεροί/στές διαλύθηκαν και άρχισε η μάχη οδοφραγμάτων. Οι κλούβες κατέβαιναν με ταχύτητα από τη βουλή και οι ματατζήδες διψούσαν για αίμα. Ακολούθησε κυνηγητό στα στενά με ασφαλήτες και παρακρατικούς να εντοπίζουν όσους συντρόφους κινούνταν μόνοι τους ή σε μικρές ομάδες και ειδοποιούσαν τις διμοιρίες να τους "κανονίσουν". Εφαγα το ξύλο της αρκούδας και παραλίγο να με συλλάβουν αλλά ήμουν τυχερός γιατί πρώτον, όσο απασχολούνταν μαζί μου τα ματ κάποιες ανήλικες συντρόφισσες πρόλαβαν να το σκάσουν, να μπουν σε περαστικό τρόλευ και να γλυτώσουν το ξύλο και δεύτερο, ένας σύντροφος που τις τρώγαμε μαζί έπεσε πάνω σε παρκαρισμένα μηχανάκια με αποτέλεσμα να έχει κατάγματα αφού τα γουρούνια τον πάτησαν κάτω, κι αφού τον είδαν τελικά αναίσθητο έφυγαν χωρίς να κάνουν σύλληψη. Ο σύντροφος (όχι ο μετέπειτα ιδιοκτήτης των φαρμακείων) χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο (τον πήγα με ταξί στον ερ.σταυρό 3ης Σεπτεμβρίου τότε) και από κεί τον πήγαν σε άλλο νοσοκομείο. Την ίδια μέρα έπεσαν θύματα των μπάτσων αρκετοί σύντροφοι/σσες. Το "G@S" ήταν το παρατσούκλι μου τότε, και όπως πολλοί άλλοι σύντροφοι το είχα γράψει στο μπουφαν μου με μαρκαδόρο για όσους θυμούνται.

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 03/07/2006 2:46 μμ.


Αν εισαι 37 και πανω,το ονομα σου αρχιζει απο Κ εισουν καποτε μοϊκανος (85-86 )και εκεινη την εποχη εμεινες για πολυ λιγο και στην Πατρα, γνωριζωμαστε καλα.

heh

από G@S 03/07/2006 2:56 μμ.


Τόσο είμαι σύντροφε κι έχω αλητέψει στην Πάτρα με τη διαφορά ότι ήμουν πάντοτε μαλιάς:)

από G@S 03/07/2006 3:05 μμ.


Δεν αρχίζει από Κ.

από @ 03/07/2006 3:14 μμ.


δεν είναι από την ίδια μέρα που έγινε η πορεία. Επεισόδια έγιναν μόνο τις 2 πρώτες μέρες, και η πορεία, αν θυμάμαι καλά έγινε την 6η ή 8η μέρα της κατάληψης.

από Α 03/07/2006 4:01 μμ.


Της μερας που αθωοθηκε το γουρουνι ιανουαριος 1990

από γραμσι 03/07/2006 5:35 μμ.


...αν και 1990,στις φωτογραφιες ειναι εκδηλη πολυ eightηλα(!) και πολυ ωμιλα!!αλλες εποχες φανταζομαι τοτε...αλλα και αλλες περιστασεις... σημερα κατεβαινουμε και βλεπουμε στις πορειες συνθηματακια κατευθειαν απο το ΣΕΦ και χοροπηδηχτα λες και ειμαστε πανω σε τραμπαλες της παιδικης χαρας...βεβαια εδω που τα λεμε ακομα και ο α/α χωρος θα εχει αλλαξει απο τοτε...

από φτερομπαμ 03/07/2006 7:52 μμ.


τα κρανη ομως ειναι διαχρονικη αξια στον αναρχικο χωρο. παντως στην τεταρτη φωτογραφια τα γουρουνακια βαδιζουν πανω στην διαβαση.ποιος ειπε οτι οι μπατσοι παρανομουν?

από pou 03/07/2006 8:14 μμ.


itan tote mou eixe pei oti eixe vgei anoixta i prothesi tis poreias na min ginei anekti i paramikri astynomiki parousia.kati sto styl "kaloume tin ellinili astynomia na min emfanistei giati tha ginei tis poutanas" an katalava kala se keimeno-kalesmatos se poreia.Isxyei kati tetio?

από ANTHOU 04/07/2006 12:21 πμ.


1990, opos akribos ta pan oi parapano, shmeioste kati shmantiko, s ekeinh th poreia EIMASTAN POLLOI KI OLOI APOFASISMENOI kai to kseran OLOI gi afto, an ki htan idiaitera proklhtiko... den egine tipota... (egine tis epomenes meres)... thn idia h thn epomenh xronia (de thymamai epoxh katalipseon kalh ora) stis 17 N eida th megalyterh poreia sto anarxiko block, prepei na mastan kapou 4-5.000 kosmos... kalh h istoria, kales ki oi anamniseis alla mh psaronete... "sto mialo ein o stoxos"... ki oso gi aftous pou anarotiountai "ma pou einai oloi aytoi?" as koitaksoun mhpos ftaine ki oi idioi... giati se liga xronia monoi tous tha nai...

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 04/07/2006 5:06 πμ.


δεν εισαι εσυ που νομισασ. Ειπαρχει περιπτωση ομως να γνωριζομαστε,εφοσον λες οτι εχεις περασει απ τα μερη μας.Τεσπα και να μη γνωριζομαστε δεν εγεινε και τιποτα.Ελπιζω να ειμαστε συντροφοι.

από G@S 04/07/2006 11:13 πμ.


Ο κανόνας δυστυχώς σύντροφε είναι η υποταγή. Δεν ξέρω τι έφταιξε αλλά οι περισσότεροι της γενιάς μας συμβιβάστηκαν. Οσοι απομείναμε αντιμετωπίζουμε διπλο πρόβλημα. Από τη μιά ο εχθρός, το κράτος, που βέβαια δεν μας χαρίζεται επειδή μεγαλώσαμε κι από την άλλη οι ίδιοι μας οι σύντροφοι που μας συμπεριφέρονται με κάποια καχυποψία. Ισως να φταίει που οι περισσότεροι συμβιβάστηκαν, και οι νέοι σύντροφοι βλέποντας έναν 40άρη σκέφτονται "δεν μπορεί, κάποιο προσωπικό συμφέρον θάχει για να είναι ακόμα στο χώρο". Βγάζουν το συμπέρασμα ότι είτε είμαστε όλοι αναρχοπατεράδες (όχι πως δεν υπάρχουν κι αυτοί) είτε ότι είμαστε χαφιέδες. Και όλα αυτά βέβαια χωρίς να υπάρχουν τέτοια στοιχεία. Ισως νάναι που αρκετοί από μας έχουν δουλειά και παιδιά, φαίνονται πιό βολεμένοι από τους χύμα (όπως εμείς κάποτε) νέους συντρόφους. Οι πίκρες πάντως για μας που ακόμα δραστηριοποιούμαστε συλλογικά είναι καθημερινές, παρόλο που το μόνο που ζητάμε είναι να αγωνιζόμαστε όπως κάναμε πάντα, μαζί με τους συντρόφους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας. Δε χρειάζεται να υπενθυμίζουμε στους συντρόφους ότι κάποτε θα φτάσουν στη θέση μας. Αρκεί να μην είναι ένα με τον πολτό της υποταγής όταν θα φτάσουν.

από φροντιστης 04/07/2006 1:30 μμ.


...δεν θα αργησει! μικρε συντροφε μας συγκινησες...να ξερεις οτι η γενια μου *90/91 ηταν ειναι και θα ειναι παντα στην πρωτη γραμμη του αγωνα. ΟΣΟΙ ΜΠΗΚΑΜΕ ΤΟΤΕ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ! ΜΕ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΜΕ ΑΦΙΣΣΕΣ, ΜΕ ΞΥΛΑ ΚΑΙ ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ!

G@S

από ρήτωρ 04/07/2006 2:12 μμ.


Μια ερώτηση αν επιτρέπεται: Πώς αναθρέφει ένας 40αρης αναρχικός τα παιδιά του;; Και μια δεύτερη: Ξέρεις να μας πεις πιο συγκεκριμένα παραδείγματα παλιών συντρόφων σου που συμβιβάστηκαν;; Όχι ονομαστικά φυσικά!

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 04/07/2006 2:21 μμ.


Ετσι ειναι τα πραγματα.Κι εγω τα εχω περασει αυτα με την καχυποψια τα στραβα βλεματα και τους ψυθιρους πισω απο την πλατη.Δε βαριεσε ομως, ας ειναι αυτα τα μικροτερα προβλημτα που εχει να αντιμετωπισει ο χωρος.Ο διαλογος και η φυσικη μας παρουσια σε συνελευσεις,πορειες,και συλλογικοτητες λυνει αυτα τα προβληματα καχυποψιας. Ρητωρ η ερωτηση σου που αποσκοπει;Θελεις να κανεις παιδια;Εσενα πως σε μεγαλωσαν οι γονεις σου κι εγεινες αριστερος;

από G@S 04/07/2006 2:49 μμ.


Οτι αρκετοί της γενιάς μας απογοητεύτηκαν και μ'αυτά. Είναι μεγάλο το γαμώτο να σου λένε οι μεν νομοταγείς ότι είσαι "μεγάλος για την αναρχία" και ότι "παλιμπαιδίζεις" κι από την άλλη οι σύντροφοι να σε κοιτάνε με μισό μάτι. Μεγάλο γαμώτο κι άδικο. Αλλοι τα παρατάνε και κοιτάνε την πάρτη τους. Ισως αυτό δεν κατάφερε να κάνει ο χώρος στα χρόνια μας, να διώξει τους ατομικισμούς. Αφού ο φίλος παραπάνω θέλει να μάθει πως αναθρέφω τα παιδιά μου, θα του απαντήσω ότι πέρα από τα αναγκαία υλικά που τους παρέχω, τα αφήνω να ανατραφούν μόνα τους. Μόνος του βέβαια δεν ανατρέφεται κανένας, ανατρέφεται από το περιβάλλον. Κακό στραβό κι ανάποδο το περιβάλλον αυτό αλλά δεν σκοπεύω να τα υποχρεώσω να μεγαλώσουν σε ένα πλαστό κόσμο. Παράδειγμα συντρόφου που συμβιβάστηκε έδωσα παραπάνω. Οσοι είχαν από μικροί ίχνη ατομικισμού μεγαλώνοντας συμβιβάστηκαν πλήρως, έγιναν ιδιοκτήτες.

Ειναι σιγουρο οτι μεσα τους και μεσα στην καρδια τους ειναι παντα αυτη η εποχη.... Εγω 20 χρονων το 1990 μεγαλωσα με την δολοφονια του μιχαλη το 85 που ηταν και συνομιλικος μου....και μπορουσα να ειμουν και εγω στην θεση του για μερικα δευτερολεπτα 100 μετρα πιο κατω....αυτο με σημαδεψε και ορκιστηκα ΠΟΤΕ να μην γινω φλωρος και ΠΟΤΕ να μην προδωσω την ιδεολογια μου για τιποτα στον κοσμο ... Τωρα μετα απο 20 σχεδον χρονια φυσικα δεν μπορω να ειμαι οσο ενεργος ειμουν οταν ειμουν 20 αλλα ειμαι ενεργος στον χωρο ... Παιδια δεν εχω αλλα αν αποκτησω το πρωτο πραγμα που θα τους διδαξω ειναι την ιστορια ολη απο το 1967 εως σημερα και θα του δειξω 100000000 φωτογραφειες σαν να ηταν εκει.... Παιδια δεν υπαρχουν ηλικιες στις ιδεολογιες....υπαρχει καρδια και ψυχη ! Η καρδια μου και η ψυχη μου ειναι παντα στους δρομους και θα ειναι μεχρι καιοσο μπορω να στεκομαι στα ποδια μου και να κραταω μια πετρα στα χερια μου οταν χρειαζεται... Αρης ο ''Ψηλος''

από G@S 04/07/2006 5:43 μμ.


Εκτός από τους συμβιβασμένους, πολλοί δεν ζουν σήμερα εξαιτίας της πρέζας. Πάντα την πολεμούσαμε και πάντα έβρισκαν τρύπες οι μπάτσοι να την πασάρουν. Και μη νομίζετε ότι όσοι έφυγαν ήταν αδύναμοι χαρακτήρες και φαινόντουσαν ότι θα πέσουν στην πρέζα. Μερικοί ήταν οι καλύτεροι, οι πιό μαχητικοί. Ενα βράδυ, μάθαμε ότι έφυγε ο Τ. από πρέζα. Δύσκολα το πιστέψαν οι περισσότεροι. Εγινε χαμός κι εκείνο το βράδυ. Πέσιμο σε μαγαζιά που έσπρωχναν πρέζα, στα αυτοκίνητα των πρεζεμπόρων. Την άλλη μέρα οι εφημερίδες έγραφαν για τυφλή βία των αναρχοεξαρχιωτών, για εμπρησμούς "τυχαίων" μαγαζιών και αυτοκινήτων. Μόνο εμείς ξέραμε; Ολοι ήξεραν τι παιζόταν. 1, 2, 3, πολλοί Καλτεζάδες. Ασχετο: Ψηλέ ο Βοτανικιώτης είσαι ρε;

από πρώην villo αμαλιώτης 04/07/2006 5:57 μμ.


πούσαι ρε Ψηλέ;

από disco tsoutsouni 04/07/2006 6:43 μμ.


H en logw fwto uparxei kai se ena disko arxwn dekaetias 90. (s.s. fusika mono se vinylio , fusika ellhnikou punk rock , mh leme ta autoanohta , leme!) Ton opoio disko ton exw , alla spaw th gklaba mou kai de mporw na 8umh8w tipotis apo onomata.

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 05/07/2006 2:59 πμ.


γιατι θα αρχιζουμε να μοιαζουμε σαν τον Ξανθοπουλο γερο και παρατημενο στη γωνια που αναπολει τους νεανικους του ερωτες και κακουχιες ;-) Οσοι τη γλυτωσαμε τη γλυτωσαμε συντροφοι και πολεμαμε να μην παρει και αλλους αυτη η βρωμια.Γνωστο το σχεδιο του κρατους με τη πρεζα ειδη απο τα τελη της δεκαετιας του '70.Πολυς κοσμος και ανθρωποι με δυναμη, γονατισαν,προσκυνησαν,εφυγαν απο δαυτη. Εμεις μενουμε και συνεχειζουμε κια γι'αυτους τον αγωνα αλλα κυριως για το μελλον μας.Για τα παιδια μας,εμας,τους ανθρωπους ολους απαλαγμενους απο εξουσιαστικες μανιες,αφεντικα,ιδιοκτητες ψυχων.Για την ελευθερια,την αναρχια,τη ζωη.

από μεγαλούτσικος 05/07/2006 3:36 μμ.


...μάλλον καλύφθηκες από τις απαντήσεις, σωστά; Όντως είναι από το 90 (μέσα Φεβρουαρίου) η φωτο. Όντως η συνέλευση της κατάληψης είχε βγάλει ανακοίνωση που ζητούσε από τους μπάτσους να μείνουν μακριά και αυτό το "θράσος" μας είχε σχολιαστεί με πολύ καυστικό τρόπο από τα μμε (τολμούν να κάνουν υποδείξεις στην εξουσία!). Στη συνέλευση είχε αποφασιστεί ότι η πορεία, εφόσον δεν προκληθεί, θα είναι απολύτως ειρηνική αλλά αν υπάρξει πρόκληση θα απαντηθεί δυναμικά όπως αρμόζει. Η απόφαση τηρήθηκε στο έπακρο. Δεν έγινε το παραμικρό. Τα σώματα ασφαλείας... πειθάρχησαν στην απόφασή μας και παρακολουθούσαν από καμιά πεντακοσαριά μέτρα (και βάλε) μακριά. Λόγω οικουμενικής συγκυβέρνησης κανείς κυβερνητικός εταίρος δεν ήθελε το πολιτικό κόστος της σύγκρουσης. Αριθμός διαδηλωτών: μεταξύ 1000 και 2000 κατά την προσωπική μου εκτίμηση. Συγκρότηση: ούτε και τελείως χύμα στο κύμα αλλά ούτε και ασφυκτική που να καταπιέζει. Έτοιμοι για ειρηνική διαμαρτυρία αλλά και για πόλεμο. Πράγματι, το σύνθημα έδειχνε μια αυτοπεποίθηση, όπως γράφτηκε παραπάνω. Αυτό το πνεύμα υπήρχε διάχυτο. Σε μια από τις δεκάδες προκηρύξεις που είχαν βγει από την κατάληψη λεγόταν πάνω κάτω ότι "αν εμείς είμαστε 50 καταληψίες (έτσι έλεγαν τα μμε) αυτοί είναι 4 παλιόγεροι (αναφερόταν στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα)" και πιο κάτω "ξέρουμε πολύ καλά με ποιους είναι η ελληνική κοινωνία: με εμάς φυσικά!" Ανάλογο ήταν το κλίμα ανοχής: μέχρι και εκπροσώπους της ΓΣΕΕ ανεχτήκαμε σε συνέλευση της κατάληψης που ήρθαν μόνο για να μας βρίσουν και να μας καταγγείλουν. Δικό τους πρόβλημα! Σε συγκέντρωση της ΓΣΕΕ εναντίον της κατάληψης στην πλ. Κάνιγγος μαζεύτηκαν με το ζόρι 300 άτομα! Μιλάμε για ΤΗΝ ξεφτίλα των γραφειοκρατών. Συγκρούσεις δεν έγιναν την άλλη μέρα, αλλά στην αρχή της κατάληψης (27 Ιανουαρίου). Έναυσμα, η απόφαση για ποινή φυλάκισης 2 χρόνων στο Μελίστα (είχε προφυλακιστεί αν θυμάμαι καλά και αφέθηκε ελεύθερος), δηλαδή για την οιονεί αθώωσή του. Στο υπόλοιπο διάστημα τα πράγματα ήταν ειρηνικά. Επρόκειτο για μια πολύ ζωντανή κατάληψη με κόσμο που πήγαινε κι ερχόταν, διοργάνωση εκδηλώσεων και εκτεταμένη χρήση των μέσων (τηλέφωνα, γραφομηχανές, φωτοτυπικά κλπ) του πολυτεχνείου για εκφορά λόγου (πάνω από 200 διαφορετικά κείμενα κυκλοφορησαν από τη συνέλευση της κατάληψης, ομάδες και πρωτοβουλίες ή και μεμονωμένα άτομα) Γίνονταν 2 συνελεύσεις τη μέρα: μια "μικρή" οργανωτική το πρωί και μια "μεγάλη" και πιο "πολιτική" το βράδυ. Η πλειοψηφία ήταν βεβαίως αναρχικοί αλλά υπήρχε και άλλος κόσμος (αριστεριστές, οικολόγοι, ανένταχτοι) που συμμετείχαν ατομικά. Η σχολή αρχιτεκτόνων με συνέλευσή της αποφάσισε τη στήριξη της κατάληψης (για 10 ψήφους σε μαζική συνέλευση 450 ατόμων χάθηκε παρόμοια απόφαση στους χημικούς μηχανικούς). Εκείνο το διάστημα υπήρχαν και λίγα κατειλημμένα σχολεία - δε θυμάμαι τους λόγους. Αρκετοί μαθητές είχαν περάσει από το πολυτεχνείο. Σε εκδήλωση της κατάληψης για το εργατικό κίνημα είχαν έρθει εργάτες από τα κατειλημμένα (για τους δικούς τους λόγους) εργοστάσια "Αιγαίον" και "Linde", αν δεν κάνω λάθος. (Ο τότε πρωθυπουργός Ζολώτας την ίδια περίπου εποχή είχε καλείσει με δήλωσή του στα κανάλια τους εργάτες να μην κάνουν "άγριες απεργίες" γιατί η εθνική οικονομία έχει προβλήματα!) Με λίγα λόγια, η κατάληψη είχε απήχηση στην κοινωνία. Όμως, από κάποιο σημείο και μετά βγήκαν στην επιφάνεια δυο προβλήματα: πρώτο, η έλλειψη συγκεκριμένου στόχου της κατάληψης και δεύτερο (που βρήκε εύφορο έδαφος πάνω στο πρώτο) γενικότερες διαφωνίες μεταξύ ομάδων, τάσεων, ατόμων κλπ. Έτσι, άρχισε μια φθίνουσα πορεία και μια διαδικασία απομαζικοποίησης και τελικά η πιο μεγάλη κατάληψη του "χώρου" έληξε, μάλλον άδοξα, μετά από ένα περίπου μήνα. Τι απέγιναν "όλοι εκείνοι"; προσωπικά συνεχίζω να συμμετέχω ανώνυμα με τις ασήμαντες δυνάμεις μου σε όσο περισσότερους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες μπορώ.

από megaloutsiko,O.M. klp 05/07/2006 7:10 μμ.


an exete kana keimeno apo afta pou eixan vgei tote den mas to dimosievete?

'86

από ενα παλιοτερο κειμενο 06/07/2006 2:33 μμ.


Σημερα ενα ορισμενο ειδος νεολαιας δεν μιλαει πια για κανενα απο τα ζητηματα που θα αξιζε να μιλησει, και αυτο εκλαμβανεται γενικα σαν μια μορφη συγκροτημενης αποστασιοποιησης ή ευθυμιας. Η ουδετεροτητα ειναι το αντικειμενικο πνευμα: ο ερχομος στο προσκηνιο οποιουδηποτε προβληματος ή ζητηματος ουσιαστικης σημασιας απαγορευεται ρητα με ποινη την καταστροφη της βραδιας. Κατι τετοιο παρ' ολα αυτα, δεν αποθαρρυνει τους ανθρωπους απο το να συνυπαρχουν. Ο πανικος που επικρατει οταν ο καθενας απο αυτους βρεθει μοναχος του, γεγονος που συμβαινει αμεσως μολις τελειωσει το φιλμ στην τηλεοραση αποκτα διαστασεις μανιας για συναντηση και ανταλλαγη πληροφοριων που δεν πληροφορουν κανενα για τιποτα. Ετσι ο πανικος καταληγει να γινει απο μονος του, ενας τροπος διασκεδασης, μια παντομιμα που η ομοιομορφια και η ρηχοτητα της μετα βιας την διασωζουν απο την απειλη της ιδιας της της σκιας: το περιεχομενο των συναναστροφων, οι διαχυσεις στις οποιες επιδιδονται τα μελη τουτης της καινουριας φυλης στα στεκια που εχουν δημιουργηθει ειδικα στα μετρα τους, οι ευχαριστα απλοϊκες παλινδρομησεις στην παραζαλη των ζητηματων που χαιρουν ακομη εκτιμησης στους κυκλους της μεσαιας ταξης των καλλιτεχνων και των κοσμικων, ολα αυτα αποτελουν, καθε μερα και περισσοτερο, μια φωταγωγημενη προσοψη διχως ογκο, ενα ορμητικο ιλιγγο του Τιποτα: οι συζητησεις περιοριζονται σε κουτσομπολιο, παραλειπομενα της τηλεορασης ή της τεχνης, αναψηλαφιση του ποιος ειναι ποιος, τι, που, ποτε, και χαριτολογιες. Το αντιθετο βλαπτει θανασιμα, κανεις δεν θελει να του θυμιζουν τι συμβαινει: οι εικονες των ενδιαφεροντων ανθρωπων ή και της ολικης καταστροφης βρισκουν τον Ανθρωπο ολοτελα αδιαφορο. Σαν απορροια αυτης της εχθροτητας προς την επικοινωνια, το επιχειρημα, η διαφωνια, ακομα και ο καυγας, ολες οι εγκαταλελειμμενες μορφες συζητησης απωθουνται με διακριτικη επιπολαιοτητα, με φτερουγισματα ενδιαφεροντος προς αλλες κατευθυνσεις, μικρες αντεπιθεσεις κουφαμαρας και βουβαμαρας, με αστειακια γυρω απο το ζητημα, σαν τιποτα να μην εχει πια σημασια. Η παραμικρη πιθανοτητα να ωθησει κανεις την συζητηση, ή το φαντασμα της, σε καποιο βαθος, στους ελικες καποιας ουσιας, στο χαμενο κυτταρο, τελοσπαντων, ενος σημαντικου και συστηματικου κατι -οτιδηποτε και αν ειναι αυτο - ξορκιζεται αμεσως σαν εσχατη προδοσια ή δυσφημιζεται σαν μια απροκαλυπτη προσπαθεια του ομιλουντος να παραστησει τον εξυπνο. Ωστοσο, με το να υποκρινονται πως δεν εχουν κανενα προβλημα μεσω της σχεδον ανεξαρτητης ευδιαθεσιας τους, που μονο ο σνομπισμος και το μαραμενο υφος των καλων τους τροπων μπορουν να αναχαιτησουν καπως, ολοι αυτοι εμπλεκονται ακομα χειροτερα στην αντιφαση που μουδιαζει μεχρι παραλυσης την αληθινη τους ζωη. Και μηπως τουτη η αντιφαση δεν ειναι ευδιακριτη; Εξαιτιας μιας στασης που διατυμπανιζουν σαν ελλειψη εγωισμου, δεν παιρνουν τιποτα στα σοβαρα, ταυτοχρονα ομως, ειναι αρκετα εγωιστες ωστε να μην καταφευγουν ουτε λεπτο στην βαρβαροτητα του να ονομασουν την βαθια και ανιατη καταθλιψη που προδιαγραφεται στην αναγκη να αστειευονται διαρκως. Κι επειδη ο καθενας εχει στο νου του κατι πολυ κακο για τον αλλο πια, χαιρετιουνται με τακτ μολις συναντηθουν ακομα και αν εχουν χωρισει πριν μιση ωρα, για να συνομολογησουν τουλαχιστον με τουτη την παρωδια κοινωνικοτητας την μεταξυ τους ομοιοτητα, απο την οποια και προκυπτει η σημασια των συναντησεων, και την ανοχη που ο καθενας νοιωθει υποχρεωμενος να δειξει ωστε να προκοψουν μαζι στο σκαρφαλωμα των βαθμιδων της μονοτονιας. Συγκεντρωνονται γυρω απο το ιδιο τραπεζι ακομα και αν δεν χωρανε ακριβως απο την αδυναμια να συγκεντρωθουν γυρω απο το ιδιο θεμα, κατι που αποτελει και μονιμο εφιαλτη τους. Ειναι ομιλητικοι μονο και μονο απο μια ασυγκρατητη διαθεση να σωπασουν. Ο ναρκισσισμος και οι λεπτοι τροποι αποτελουν μια μονιμη και διαρκης αντιδραση σε εκεινο το κομματι του εαυτου τους που οι ιδιοι θεωρουν χοντροκομμενο απο την στιγμη που εγκατελειψαν την σκεψη πως η ζωη μπορει να ειναι καλυτερη απο τιποτα. Παρατηρει κανεις με μια πρωτη ματια οτι συμβαινουν ενα σωρο πραγματα σε τουτα τα μερη οπου οι ανθρωποι συγκεντρωνονται απλως και μονο για να συγκεντρωνονται, τετοια γεγονοτα ομως, και καθως η συναντηση αποδεικνυεται ιδια και απαραλλαχτη με την προηγουμενη, δεν ειναι παρα επαναληψη και πειθαρχια. Το να συναντιεσαι και να κοιμασαι ταυτοχρονα αποτελει το τελευταιο εν κινησει γραναζι στον προσφατα επιδιορθωμενο μηχανισμο της αρπαγης του ελευθερου χρονου απο το Συστημα.

από Μικρός 08/07/2006 3:27 πμ.


Για ότι γράψατε αν και στην αρχή δίστασα που έκανα την ερώτηση Τώρα μ αρέσει που θυμηθήκαν οι παλιότεροι και μάθαμε οι νεώτεροι ^_^

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 08/07/2006 4:31 μμ.


"το φάντασμα της αναρχίας. Όλες οι εξουσίες της ένδοξης Ελλάδας ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να το κυνηγήσουν: τα ΜΑΤ και τα ΜΕΑ, οι φασίστες και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ο Κουτσόγιωργας και ο Μελίστας, οι δημοσιογράφοι και οι πυροσβέστες, οι πρυτάνεις, τα κόμματα και οι καταστηματάρχες, οι ακροαριστεροί ηγέτες και οι νομοταγείς πολίτες. Ευπρεπείς κύριοι που αναρωτιέστε ποιοι σας χάλασαν τον ύπνο τη νύχτα της Δευτέρας, κοιμάστε ακόμη πολύ βαθιά για να μη βλέπετε γύρω σας τους ταραξίες. Ήδη εκείνοι βρίσκονται παντού! Στα σχολεία και τα εργοστάσια, στους δρόμους και τα πανεπιστήμια, στα γιαπιά και τις πλατείες, σε κάθε γωνιά αυτής της πόλης-μαυ-σωλείο. Είναι εκείνοι που, στο μέλλον όλο και πιο συχνά, θα σας αφήνουν «άγρυπνους. Είναι εκείνοι που καίνε τις Τράπεζες και τις συναλλαγματικές, τα μεγαλοκαταστήματα και τα εμπορεύματα, τις κλούβες και τους μπάτσους. Είναι εκείνοι που το κράτος τρέμει και δολοφονεί, γιατί κάποια στιγμή μπορούν να κάνουν ό,τι νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν αδιαφορώντας για το αν η Αυλή είναι οπλισμένη. Είναι εκείνοι που αρνούνται να ξαπλώσουν και να εναρμονιστούν πετσοκομμένοι στο προκρούστειο κρεβάτι της κοινωνίας της εξουσίας και του κεφαλαίου. Είναι, με λίγα λόγια, οι Μιχάληδες. Ένας απ’ αυτούς έπεσε νεκρός στο πεζοδρόμιο της Στουρνάρα. Ήταν 12 παρά τέταρτο της 17ης Νοεμβρίου 1985. Ο φόνος αυτός δεν ανήκει στον κακοπληρωμένο υπάλληλο Αθανάσιο Μελίστα, αλλά στους κρατικούς εργοδότες του. Ο «εν βρασμώ ψυχής» πυροβολισμός ήταν μια εν ψυχρώ πισώπλατη δολοφονία που διαπράχθηκε όταν η ομάδα, στην οποία συμμετείχε ο Μιχάλης Καλτεζάς, οπισθοχωρούσε στην πλατεία Εξαρχείων. Γι’ ακόμα μια φορά, το κράτος είχε σκοτώσει. Ο νεκρός της Κυριακής ήταν ένας δεκαπεντάχρονος άγγελος, όχι σαν αυτόν που πασχίζουν να κατασκευάσουν οι εφημερίδες — με τα φτερά, τα γαμπριάτικα και τους επικήδειους των καθηγητών του — αλλά ένας άγγελος του «Σατανά», της εξέγερσης και της αναρχίας που, με τη Μολότωφ στο χέρι, είχε την τόλμη να μισήσει από τα δεκαπέντε του τον πολιτισμό της φρίκης, των τραστ, των φυλακών, των στρατών, των αστυνομιών, των ψυχιατρείων, των πολέμων, του λιμού, των δισεκατομμυριούχων, της ηρωίνης, της κατάθλιψης, των τσιμεντουπόλεων, των πυρηνικών όπλων, των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των εμπόρων, των πολιτικών, των αρχόντων και των σκλάβων. Ενάντια σ’ όλα τούτα, αυτός ο άγγελος είχε μόνον ένα μπουκάλι με βενζίνη• κι έπεσε νεκρός. Κανείς πια δεν μπορεί να σκυλεύσει τη μνήμη του, κανείς να τον αγιοποιήσει. Αυτό το δεκαπεντάχρονο «τσογλάνι» δεν χωράει στα προσευχολόγια των υποκριτών της εξουσίας. Οι μόνοι που δικαιούνται να μιλούν για τον Μιχάλη και να τιμούν τη μνήμη του είναι αυτοί που ανέλαβαν να εκδικηθούν το αίμα του, δείχνοντας παραδειγματικά τον τρόπο με τον οποίο οι κολασμένοι τιμούν τους νεκρούς τους. Οι πρώτοι που πληροφορήθηκαν το φόνο κατέλαβαν αυθόρμητα το Χημείο. Είναι γελοίοι όσοι μιλούν για τις φθορές και τη βία που προκάλεσαν οι καταληψίες επειδή προσπάθησαν να αμυνθούν ενάντια σε μια πάνοπλη στρατιωτική δύναμη που είχε περικυκλώσει το κτίριο. Στο τέλος, ειδικές μονάδες καταστολής, με ασφυξιογόνα αέρια και τα αυτόματα στα χέρια, κατάφεραν να εισβάλουν στο κτίριο και να συλλάβουν, κακοποιώντας βάναυσα 37 από τους συντρόφους. Ο «ευαίσθητος» αρχιδολοφόνος, Κουτσόγιωργας, που επόπτευσε την επιχείρηση και κατόπιν πρωταγωνίστησε στο θέατρο των «παραιτήσεων που δεν έγιναν δεκτές», είχε το θράσος να δηλώσει πως η εισβολή ήταν αναίμακτη. Παρ’ όλο, πάντως, το ζήλο των πραιτωριανών του Κράτους, 20 καταληψίες κατάφεραν να διαφύγουν μέσα από τους υπονόμους του κτιρίου. Το βράδυ της Δευτέρας, πολλές εκατοντάδες κολασμένοι της Αθήνας απάντησαν πειστικά στη δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά, τίμησαν τη μνήμη του όπως εκείνος θα ήθελε και εξέφρασαν έμπρακτα την άποψή τους για την αξία χρήσης της κοινωνίας-φυλακής: ολοσχερής πυρπόληση. Κι ενώ αυτό το πλήθος νέων, και μη, δημιουργούσε τις εξαίσιες ταραχές στο κέντρο της πρωτεύουσας — συγκρουόμενο με τα ΜΑΤ και τα ΜΕΑ, τους φασίστες και τα κομματόσκυλα του ΠΑΣΟΚ, υψώνοντας οδοφράγματα και πυρπολώντας Τράπεζες, μεγαλοκαταστήματα και εμπορεύματα — κάποιοι άλλοι, μέσα στο Πολυτεχνείο, είχαν αναλάβει να εκμεταλλευτούν και να εξαργυρώσουν πολιτικά το πτώμα του Μιχάλη, ξεπουλώντας την υπόθεση του. Τα αποκαΐδια του λενινισμού, η ηγεσία των ακρο-αριστερών αποκομμάτων, είχαν στήσει μέσα στη θαλπωρή των αμφιθεάτρων του Πολυτεχνείου μια σκιώδη «επιτροπή»-κυβέρνηση που κανείς δεν είχε εκλέξει. Αυτή η «επιτροπή», από την πρώτη στιγμή, επιχείρησε να τερματιστούν τα έκτροπα στους δρόμους καλώντας τους ταραξίες μέσα στο Πολυτεχνείο, ή επιχειρώντας ανεπιτυχώς να κλείσει την πύλη. Παράλληλα, προετοίμαζαν ήδη από την αρχή της κατάληψης τη συνθηκολόγησή της. Από την πρώτη στιγμή καλλιεργούσαν την ηττοπάθεια. Ήδη από νωρίς το πρωί είχαν συμφωνήσει με• τους κρατιστές δολοφόνους να προλειάνουν το έδαφος για λήξη της κατάληψης και «ομαλή» αποχώρηση. Στη γενική συνέλευση της Τρίτης εμφάνισαν στους συγκεντρωμένους μια προκατασκευασμένη κατάσταση, επιτυγχάνοντας συγχρόνως να πανικοβάλουν με τερατολογίες όσους από το πλήθος των συμπαραστατών της κατάληψης δεν είχαν καταφέρει ακόμα να διώξουν με το αποκαρδιωτικό πολιτικό θέατρο που είχαν οργανώσει μέσα στο Πολυτεχνείο. Οι αναρχικοί, παρ’ όλο που είχαν την άποψη ότι η κατάληψη θα έπρεπε να συνεχιστεί, δεν μπορούσαν, λόγω αντικειμενικών δυσκολιών (μικρός αριθμός εναπομεινάντων, μεγάλος αριθμός τραυματιών, κλπ.), να την κρατήσουν. Αναγνωρίζουμε την ευθύνη μας για τον εκφυλισμό της κατάληψης, που έγκειται στην αδυναμία μας να εμποδίσουμε τους αριστεριστές ηγέτες να μιλούν για μας. Δυστυχώς, κρατήσαμε για τον εαυτό μας μόνο τα οδοφράγματα και τις συγκρούσεις και αφήσαμε εν λευκώ το λόγο σ’ εκείνους που γνωρίζαμε πως θα λειτουργούσαν σαν οι δολιοφθορείς της πάλης μας. Αν και αυτά τα λάθη θα πρέπει να μας καταθλίβουν: από το Πολυτεχνείο του 1985 δε θα μείνει στην ιστορία το εμετικό παιχνίδι της άκρο-αριστερής ηγεσίας, αλλά η νίκη των δρόμων. Ανάμεσα σ’ εκείνους που, μαζί με τις δυνάμεις καταστολής, επιτέθηκαν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου και των γύρω δρόμων ήταν, όπως έγινε γνωστό και από τις εφημερίδες, οργανωμένες νεοφασιστικές και χουντικές συμμορίες. Αυτό που συγκαλύπτουν οι κυβερνητικές τουλάχιστον εφημερίδες είναι πως, χέρι-χέρι και κάτω από την καθοδήγηση των εθνικιστών και των ΜΕΑ, έδρασαν τραμπούκοι από τις κλαδικές του ΠΑΣΟΚ που είχαν μεταφερθεί εκεί με ειδικά λεωφορεία. Η φάρσα των «αγανακτισμένων πολιτών», που οργανώθηκε και αυτή τη φορά από το κράτος (όπως και στο Χημείο το Μάη του 1985), είχε στόχο να απομονώσει κοινωνικά την κατάληψη και τους «προβοκάτορες» των οδοφραγμάτων. Για την επίτευξη του ίδιου στόχου, είδαμε να λαμβάνονται και άλλα ανάλογα «πρωτοφανή» μέτρα αυτές τις μέρες: π.χ. η εντολή να αποσυρθούν τα λεωφορεία που είχαν βαφτεί με συνθήματα από το μεσημέρι της Δευτέρας, 18 Νοεμβρίου• η διακοπή της κυκλοφορίας των λεωφορείων που εκτελούν το δρομολόγιο Αθήνας-Ζωγράφου πριν από την κηδεία του Μιχάλη Καλτεζά. Καταγγέλουμε επίσης τη σιχαμερή προσπάθεια των κονδυλοφόρων της ΚΑ.ΓΚΕ.ΜΠΕ. (ΕΘΝΟΣ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ) να εμφανίσουν τον συλληφθέντα σύντροφο μας, Κώστα Χατζόπουλο, σαν ασφαλίτη. Ήδη, οι γονείς του υπέβαλαν μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση. Όσο για τις «κατηγορίες» των κωλοφυλλάδων περί λεηλασιών και πλιάτσικου, επιθυμούμε να δηλώσουμε ότι: 1. Οι ζημιές που προβάλλονται από τον κάθε καταστηματάρχη εύλογο είναι να μεγαλοποιούν την πραγματικότητα, ενόψει μάλιστα της αποζημίωσής τους από το κράτος• 2. Τα «λεηλατηθέντα» εμπορεύματα χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την οργάνωση της άμυνας των ταραξιών ενάντια στις δυνάμεις καταστολής• 3. Εμείς οι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές πολεμήσαμε στα οδοφράγματα και για να έχουν τη δυνατότητα οι εργαζόμενοι να «λεηλατήσουν»-απαλλοτριώσουν από τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα του κέντρου αυτά που έτσι κι αλλιώς τους ανήκουν. Στις υποκριτικές μομφές της αριστεράς του κεφαλαίου για τις «λεηλασίες», θα απαντάμε σταθερά πως ο δρόμος της πάλης των εργαζομένων ενάντια στην οικονομική επίθεση κράτους και κεφαλαίου περνά και μέσα από την απαλλοτρίωση-επανοικειοποίηση των κλεμμένων απ’ αυτούς αγαθών. Λίγες μόνο ημέρες μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά, 36 νέοι από εκείνους που είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέπουν στο κράτος να δολοφονεί αδιαμαρτύρητα βρίσκονται υπόδικοι για την κατάληψη του Χημείου με βαρύτατες κατηγορίες (απόπειρα ανθρωποκτονίας, οπλοκατοχή, οπλοχρησία, εμπρησμός, σύσταση συμμορίας κλπ.). Πολλοί απ’ αυτούς έχουν ήδη προφυλακιστεί, ενώ οι υπόλοιποι «απελευθερώθηκαν» πληρώνοντας μεγάλη χρηματική εγγύηση. Όλοι οι σύντροφοί μας, που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της εισβολής και παραβίασης του ασύλου στο Χημείο, κακοποιήθηκαν από τους κρατιστές βασανιστές τόσο κατά τη σύλληψη όσο και κατά την κράτησή τους. Δεν τους επιτράπηκε η χορήγηση της αναγκαίας νοσοκομειακής περίθαλψης. Παραπέμφθηκαν στον ανακριτή με κατάφωρες παραβιάσεις των νομικών κανόνων αυτού του ίδιου του κράτους των αφεντικών. Οι προφυλακισμένοι σύντροφοί μας έχουν αρχίσει απεργία πείνας και δίψας και ζητούν την αλληλεγγύη κάθε ελεύθερα σκεπτόμενου ανθρώπου με αίτημα την άμεση απελευθέρωση τους. Υπερασπίζοντας τους φυλακισμένους καταληψίες του Χημείου υπερασπίζουμε το ελεύθερο πνεύμα που εμμένει σ’ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς να αντιστέκεται στην κρατική αλαζονεία εκείνων που αφαιρούν ζωές δεκαπεντάχρονων παιδιών. Υπερασπίζουμε το δικαίωμα της κοινωνίας να προφυλάσσει τον εαυτό της από το παμφάγο κρατικό τέρας και τα όπλα των μπράβων του. Υπερασπίζουμε την υπόθεση του Μιχάλη Καλτεζαά που δολοφονήθηκε επειδή απαιτούσε το δικαίωμα στη ζωή και αρνιόταν έμπρακτα τη στείρα επιβίωση και τον καθημερινό θάνατο που εγγυώνται οι ένστολοι εκτελεστές του. ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΟΥ ΧΗΜΕΙΟΥ ΚΑΤΩ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ Συγκέντρωση-Πορεία Τρίτη, 26 Νοεμρίου, Προπύλαια, 4 μ.μ. ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΑΘΗΝΑ 25/11/1985 Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΛΤΕΖΑ Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, έξι από τους κρατουμένους βρισκόμαστε ακόμη στη Γενική Ασφάλεια απ’ όπου σκοπεύουν να μας μεταφέρουν στις Φυλακές Βόλου, Λάρισας και Χαλκίδας. Οι υπόλοιποι, που τους πήγαν χτες στον Κορυδαλλό, πρόκειται κι αυτοί να μεταφερθούν σε επαρχιακές φυλακές. Οι προσπάθειες λοιπόν και οι προθέσεις τους είναι καθαρές: να μας διασπάσουν απομονώνοντάς μας σε μακρινά μέρη όπου δε θα έχουμε καμιά επαφή μεταξύ μας• κι ακόμη, να μας ΤΣΑΚΙΣΟΥΝ ψυχολογικά μια. και δε θα έχουμε συχνή επαφή με δικηγόρους, συγγενείς κλπ. Είναι όμως ξεκάθαρο σ’ όλους μας ότι η απεργία πείνας είναι το μόνο μέσο που υιοθετούμε για να καταγγείλουμε την κράτησή μας και να απαιτήσουμε την άμεση αποφυλάκισή μας. Σήμερα, Σάββατο, βρισκόμαστε στην 5η μέρα απεργίας. ΠΑΠΑΠΟΛΥΜΕΡΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΚΟΤΣΑΜΑΝΗΣ Θ., ΠΑΚΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ, ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ, ΚΟΡΔΑΤΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΑΡΓΙΟΝΟΥΛ ΓΙΝΤ."

από ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ 08/07/2006 4:35 μμ.


Ο πληρης τιτλος του κειμενου ειναι: "Ενα φαντασμα πλανιεται πανω απο την Αθηνα" να σας βαλω ακομη ενα παλιο κειμενο απο το 1984. "ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΠΑΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΝΕΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΚΦΡΑΣΤΗΣ, ΝΕΚΡΗΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ : ΠΡΕΖΑΚΗΔΕΣ, ΦΡΗΚΣ, ΠΟΡΝΕΣ, ΡΑΔΙΟΠΕΙΡΑΤΕΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ, ΧΑΣΙΚΛΗΔΕΣ, ΠΑΝΚΣ, ΚΑΜΙΚΑΖΙ, ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ, ΑΛΚΟΟΛΙΚΟΙ, ΛΙΠΟΤΑΚΤΕΣ, ΤΡΑΒΕΣΤΙ, ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ, ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ, ΛΕΣΒΙΕΣ, ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ, ΛΟΥΜΠΕΝ, ΑΝΕΡΓΟΙ, ΑΣΤΕΓΟΙ, ΛΑΪΚΟΙ. ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥΣ, ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΦΟΡΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ, ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΕΧΘΡΑ, ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ ΩΣ ΕΔΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ, ΜΙΖΕΡΙΑ, ΑΠΟΓΝΩΣΗ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ, ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΟΙ ΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΗΞΗ, ΣΤΟΝ ΦΟΝΟ, ΣΤΑ ΧΑΠΙΑ, ΣΤΙΣ ΚΛΟΠΕΣ, ΣΤΗΝ ΠΡΕΖΑ, ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ, ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ, ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ, ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ, ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ, ΣΤΗΝ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ, ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ, ΣΤΑ ΑΝΑΜΟΡΦΩΤΗΡΙΑ, ΣΤΗΝ ΤΡΕΛΛΑ, ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ, ΣΤΙΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ, ΣΤΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΤΩΝ "ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΩΝ", ΣΤΗΝ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ, ΣΤΑ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΑ. ΕΜΕΙΣ, ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΠΑΙΞΕ, ΔΕΝ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ, ΔΕΝ ΓΕΛΑΣΕ, ΔΕΝ ΧΑΡΗΚΕ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕ ΗΤΑΝ ΠΝΙΓΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΜΕΝΗ ΣΤΑ ΧΑΣΑΠΙΚΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΧΩΣΑΜΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΝΤΥΘΗΚΑΜΕ ΣΤΑ ΑΙΜΑΤΑ. ΑΙΜΑ ΞΕΠΗΔΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΑΣΧΗΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ. ΚΛΕΙΣΤΗΚΑΜΕ ΣΤΑ ΓΚΕΤΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΥΤΟΑΜΥΝΘΟΥΜΕΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΜΕ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΜΑΣ ΧΤΥΠΗΣΑΝΕ. ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΕΙΣ, Μ.Α.Τ., ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ, ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΑΤΟΜΩΝ ΚΑΙ ΧΩΡΩΝ, ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΙ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΡΙΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ, ΔΙΩΞΕΙΣ, ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ, ΑΥΤΑ ΠΟΥ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΑΣ, ΠΗΡΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΣΤΗΣΕΙ "ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ" ΣΤΗΝ ΚΡΕΜΑΛΑ, ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ "ΗΘΙΚΗΣ", ΤΗΣ "ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ" ΚΑΙ ΤΗΣ "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ" ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΩΝ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΖΩΗ, ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ, ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΗΡΑΜΕ ΜΙΑ ΕΚΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΕΝΗ ΦΥΛΑΚΗ ΟΠΟΥ ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ, ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ, ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΠΑΙΔΟΝΟΜΟΙ, ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΜΟΙΡΑΖΑΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΣΩΛΗΝΑ ΤΟΥ ΓΚΑΖΙΟΥ ΤΙΣ "ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ"ΚΑΙ ΤΗΝ "ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ" ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, ΚΑΘΕ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΜΕΤΕΤΡΕΠΕ ΣΕ ΦΥΤΑ, ΥΠΗΡΗΤΕΣ, ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ, ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΖΕΡΟΥΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΜΕ ΜΙΣΘΟ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΣΑΝ "ΔΩΡΑ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΜΟΡΦΑ ΞΕΝΑ, ΣΙΧΑΜΕΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΣΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΓΑΜΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΤΑΞΕΙ ΝΑ ΚΑΡΦΩΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑ. ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ, ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΙ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΣΤΗ ΒΡΩΜΙΑ, ΣΤΑ ΣΚΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ ΠΟΥ ΑΦΟΜΟΙΩΝΕΤΕ ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΕ 24 ΩΡΕΣ. ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ ΣΑΣ, ΔΕΝ ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΜΑΣ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΦΟΒΗΘΗΚΑΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΣΑΣ, ΤΑ ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΣΑΣ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ, ΤΙΣ ΚΛΟΥΒΕΣ ΣΑΣ, ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΣΑΣ, ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΑΣ. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΞΙΕΣ ΜΕΡΙΕΣ ΜΑΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΚΙΑ ΣΤΙΣ ΠΛΟΥΣΙΕΣ, ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ ΚΑΙ ΔΡΟΜΩΝ, ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΙ ΖΗΤΑΜΕ. ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΝΝΟΜΗΣ ΤΑΞΗΣ, ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ, ΤΑΡΙΧΕΥΜΕΝΟΙ , ΣΚΥΜΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΒΟΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΕ ΚΑΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΑΤΕ ΑΜΕΙΛΙΚΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΑΞΗ ΜΑΣ, ΜΑΘΕΤΕ ΠΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΟΡΘΙΟ ΣΤΟΝ ΗΔΗ ΑΠΟΣΑΘΡΩΜΕΝΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΛΑΝΗΤΗ ΣΑΣ. ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ, ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΑΣ, ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ" ΣΑΣ. Η ΒΙΑ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ ΦΕΡΝΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΑΝΤΙΒΙΑ, ΤΗΝ ΕΞΕΡΓΕΣΗ, ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ. ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΜΙΑ ΜΠΟΧΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΥΧΙΑ , ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΑΠΙΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ. ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΕΝΑΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΣΠΑΡΤΑΡΑΕΙ, ΨΑΧΝΕΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ, ΕΝΑΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΞΕΨΥΧΑΕΙ ΣΤΙΣ ΔΕΞΙΩΣΕΙΣ, ΣΤΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ, ΣΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ, ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ, ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ, ΕΜΠΟΡΙΟΥ, ΑΠΑΘΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΛΕΨΑΝΕ, ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ. ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ. ΣΤΗ ΖΩΗ Ή ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ, ΟΛΑ Ή ΤΙΠΟΤΑ. ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΕΜΤΖΗ, ΤΗΝ ΡΟΖΕΝΤΑΛ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟ, ΛΗΣΤΕΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΤΣΟΥΒΑΛΑΚΗΔΕΣ, ΤΟΝ ΒΕΝΑΡΔΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΕΛΕΤΗ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΔΙΑΔΕΣ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΥΡΙΖΕΙ ΤΟΤΕ ΤΙΠΟΤΕ ΠΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ. ΓΙ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ..... ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΠΑΜΕ. ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ ΑΤΟΜΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΥΤΟΝΟΜΩΝ. "

από ζπ 10/07/2006 11:51 μμ.


Είστε ακόμη ενεργοί; Αν όχι γιατί; Οι ερωτήσεις,ίσως,να θυμίζουνε "λαϊκό δικαστήριο",αλλά όταν διάβασα περί "συγκρουσιακών-μελλοντικών ιδιοκτητών" (προφανώς για τον φαρμακοποιό),επιβεβαιώνεται αυτό που λένε αρκετοί/ές. Πως έως τα 30 το πάρα πολύ,μετά...; Η δικιά σας εξήγηση;Ή σωστότερα,η δικιά σας πρόταση ώστε να μην συμβαίνει αυτό; (Το αυτό ισχύει,σχεδόν,για όλους τους χώρους)

από ξέρετε ποιός 11/07/2006 10:40 πμ.


Χρειάζεται συνειδητοποίηση των συντρόφων σε επίπεδο συλλογικότητας, αυτοδιαπαιδαγώγηση, εξάλειψη του ατομικισμού, σαφή διαχωρισμό προσωπικού και πολιτικού, ανάδειξη των αντικειμενικών ζητημάτων που απασχολούν την κοινωνία (π.χ. ταξικό) σαν πρώτα ζητήματα του αγώνα και πάνω απ' όλα αποφυγή του λεγόμενου "κνιτισμού", δηλαδή της παρουσίασης και συνειδητοποίησης των γεγονότων με τον τρόπο που μας συμφέρει. Το ψέμα δεν αντέχει στο χρόνο. Το χάρτινο βαρκάκι μουλιάζει στο νερό και βυθίζεται. Η αλήθεια είναι που επιβιώνει.

από the flowers 11/07/2006 12:17 μμ.


in the dustbin, we're the poison to the human machine

από salamadrina 11/07/2006 4:52 μμ.


Θα συμφωνήσω σε όλα με όσα γράφεις περί συνειδητοποίησης μόνο που διαφωνώ τελείως με την άποψη σου περί σαφούς διαχωρισμού προσωπικού - πολιτικού. Νομίζω οτι αυτό ήτανε το μεγάλος λάθος μας. Μείναμε σε θεωρητικό επίπεδο πιστοί και συνεπείς στις πολιτικές θεωρίες, πλην όμως δεν καταφέραμε να τις κάνουμε πράξη. Δεν φτάσαμε να κάνουμε ούτε καθημερινότητα ούτε στάση ζωής την πολιτική μας θεώρηση. Αυτό είναι που απογοήτευσε την επόμενη γενιά. Και θεωρήθηκε ιδιαίτερα υποκριτικό να μιλάμε για την επανάσταση και στη ζωή μας να κουβαλάμε και να αναπαράγουμε τα ίδια σκατά με τους γονιούς μας.

από ξέρετε ποιός 11/07/2006 5:18 μμ.


Από αυτή την άποψη έχεις δίκιο και η διατύπωσή μου είναι τέτοια που αν έκανα τον κόπο να την ξαναδιαβάσω θα τη διόρθωνα. Από μόνη της η "συνειδητοποίηση" και ο "διαχωρισμός προσωπικού-πολιτικού" αντιφάσκει, αφού το προσωπικό είναι η συνειδητοποίηση (με την έννοια της ενσωμάτωσης) του πολιτικού. Τι εννοούσα λοιπόν σαφή διαχωρισμό προσωπικού και πολιτικού; Εννοούσα την εξάλειψη της πολιτικής αιτιολόγησης κάθε πράξης που πηγάζει από προσωπικές επιδιώξεις, ταπεινά αισθήματα, εγωκεντρικές τάσεις. Πιστεύω ότι ο ατομικισμός μπορεί να συμβιβαστεί με το αναρχικό ιδεώδες όσο και ο καπιταλισμός. Τι εννοώ; Οτι ένας καπιταλιστής δεν γίνεται καπιταλιστής τη στιγμή που αποκτά σχέση ιδιοκτησίας με τα μέσα παραγωγής (όπως θα έλεγε ο Μαρξ) αλλά είναι ήδη καπιταλιστής όταν βάζει το προσωπικό πάνω από το συλλογικό (όπως θα έλεγε ο Μπακούνιν). Στη φάση που ένας εν δυνάμει καπιταλιστής είναι άφραγκος, μπορεί να βρίσκεται δίπλα μας και να αγωνίζεται όσο εμείς κι ακόμα πιό έντονα. Ολα αυτά όμως σταματούν τη στιγμή που θα αποκτήσει την ιδιοκτησία. Κι εδώ θα λυπήσω αρκετούς από τους συντρόφους, χρησιμοποιόντας σαν παράδειγμα την πράξη της μερικής απαλλοτρίωσης για προσωπικό ώφελος. Το προσωπικό στοιχείο μας λέει ότι όλα μας ανήκουν, μας τα έχουν κλέψει άρα μπορούμε να τα απαλλοτριώσουμε κι εμείς με τη σειρά μας κι έτσι να το δικαιολογήσουμε πολιτικά. Ομως, το ίδιο ακριβώς μπορεί να ισχυρίζεται κι ο κάθε καπιταλιστής τη στιγμή που μας κλέβει. Η διαφορά είναι στο σκοπό. Ο καπιταλιστής θα χρησιμοποιήσει το προιόν της κλοπής (αλλιώς ιδιοκτησίας) για ιδίον ώφελος. Ο επαναστάτης όμως ποτέ. Θα απαλλοτριώσει είτε για την υπόθεση της εξέγερσης είτε για τις ανάγκες κάποιου άλλου καταπιεσμένου. Ποτέ για τον ίδιο, όσο καταπιεσμένος κι αν αισθάνεται. Γιατί το συλλογικό είναι πάνω από το ατομικό, το πολιτικό πάνω από το προσωπικό. Στην πράξη, οι απαλλοτριωτές για ιδίον ώφελος, είναι εν δυνάμει καπιταλιστές και το έχουν αποδείξει τουλάχιστο σε μένα.

από Salamadrina 11/07/2006 6:02 μμ.


(Εννοούσα την εξάλειψη της πολιτικής αιτιολόγησης κάθε πράξης που πηγάζει από προσωπικές επιδιώξεις, ταπεινά αισθήματα, εγωκεντρικές τάσεις) Ναι και εμείς μάλλον τα κάναμε ανάποδα. Δηλαδή αιτολογούσαμε πολιτικά ότι μαλακία κάναμε ενώ δεν προσπαθούσαμε να εξοντώσουμε το μικρό εγωκεντρικό σκουληκάκι που είχαμε μέσα μας. Τέλος πάντων δε θέλω να γκρινιάξω άλλο γι'αυτά που δεν κάναμε. Αλλωστε, ποτέ δεν είναι αργά και όσο ζούμε κι αντέχουμε, θα το παλεύουμε. Μόνο που κάποιοι δεν αντέξανε και την κάνανε απογοητευμένοι ή "ηττημένοι". Λλλοι πάλι, οι συλλέκτες εμπειριών, τις κόλλησαν στο προσωπικό τους άλμπουμ και τις θυμούνται ενώ βλέπουν τις ειδήσεις των 8:00. Ελπίζω μόνο ο "μικρός", οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες του να την ψάξουν καλύτερα από μας...

Πώς αναθρέφει ένας 40αρης αναρχικός τα παιδιά του; Προσπαθεί να είναι ανοιχτός στην πρόκληση να ανατραφεί ο ίδιος απ' τα παιδιά του. (όπως υποθέτω κι ένας αριστερός)

από johnytrebl 19/09/2013 9:17 πμ.


 Η φωτογραφια ειναι απο τον Ιανουαριο του 1990, οταν αθωωθηκε ο Μελιστας, ο δολοφονος του  Καλτεζα.Μετα την αποφαση, καταλαμβανεται για 12 μερες το Πολυτεχνειο εις ενδειξη διαμαρτυριας, με καθημρινες ταραχες και επεισοδια  στους γυρω δρομους και  στενα.

από ...αλλά λίγο πιο πίσω 02/10/2013 5:02 μμ.


Η φωτό με συγκινεί αφάνταστα ! Ήμουνα φαντάρος αλλά είχα άδεια και κατέβηκα στην πορεία μαζί με τα παιδιά από τη σχολή. Στην ουρά της πορείας. Θυμάμαι ότι όλοι είχαν καβατζώσει κάτι (κράνη, ξύλα, παλούκια κλπ) και σε σχετική ερώτηση εμπειρότερος σύντροφος μου απάντησε "μη στενοχωριέσαι άμα γίνει τίποτα θα σκύψεις και θα μαζέψεις από κάτω ότι θέλεις".

Άρη αν είσα αυτός που νομίζω τη μηχανή την πούλησα μετά από 3-4 χρόνια αφού της έβγαλα το λάδι πρώτα...

Όσο για την ανατροφή των παιδιών - ναι είναι μια δύσκολη υπόθεση. Η ελεύθερη σκέψη γεννιέται και μέσα από την αμφισβήτηση ιδιαίτερα των προηγούμενων γενιών και όλο αυτό γεννάει κύκλους αντίφασης...

 

 

από @ζωγραφιωτης 16/03/2016 10:36 μμ.


Στην γνωστη φωτο, δυο της πρωτης γραμμης ειναι πλεον μελη της χ.α. και μαλιστα ο ενας (παλιος πολυ γνωστος συνδεσμιτης) ειχε κατεβει και υποψηφιος τους. Ηταν μαλιστα να μιλησει στην συγκεντρωση στον Σταθμο Λαρισης που ειχανε ματαιωσει οι συντροφοι...

από χωρίς θεό κι αφέντη 18/03/2016 12:40 πμ.


Η σκέτη νοσταλγία για τα περασμένα είναι κάπως και δεν έχει να λέει, αλλά μιας και τα λέτε, ήμουν εκεί, παλιός κιόλας τότε ("αναρχοπατέρας" που θέλουν να λένε μερικοί...) Το συνθηματάκι στο πανό μαλακία ήτανε, αλλά ήτανε πιασάρικο και πέρασε από τη συνέλευση. Η πρόταση ήτανε ενός πολύ ενθουσιώδους ομιλητή -συτρόφου από Κομοτηνή αν θυμάμαι καλά που βγαζανε κι ένα περιοδικό. Δεν γραφω το όνομα(του περιοδικού γιατί μπορεί και μη θέλει αν ασχολείται ακόμα. Του άρεσαν κατι τέτοια (κι αρέσουν ακόμα βλέπω) εντυπωσιακά και χιουμοριστικά που πάιζανε με τον κυρίαρχο λόγο, όπως και σε αρκετούς ακόμη που σκασανε στο Πολυτεχνείο όταν η κατάληψη ρίζωσε και πήρε τα χαρακτιριστικά εστίας αντιπληροφόρησης, μετα τις πρωτες συγκρούσεις στην Πατησίων (χαυτεία όπου ήταν τα ΜΑΤ) και τη Στουρνάρη. Από τους πρωτους 50 που κατέβηκαν για να την πέσουν στους μπάτσους και μετα παποφασισαν να πάρουν το πολυτεχνείο ο αριθμός ξεπέρασε τους 2000. Το συνθηματάκι που φαίνεται να διατηρεί τη δυναμική του εντυπωσιασμού θυμάμαι ότι άρεσε ιδιάιτερα και σε ένα τύπο που έσκασε τότε και αργότερα έγινε γνωστός ηθοποιός σε ένα μπατσοσήριαλ. Το υπερασπίστηκε κι αυτός με σθένος και τελικά το θιοθετήσαμε περισσότερο για να πικάρουμε το εχθρό και να αντιστρεψουμε τον κυρίαρχο λόγο για τους 50-100 γνωστούς άγνώστους. Στην ουσία βεβαια παρόλη την πλακα του δεν έλεγε τίποτα και πολύ σύντομα τετοιου είδους απολίτικες προσεγγίσεις και οι θιασώτες τους χάθηκαν γιατί δεν πήγαιναν και πουθενά. Και η κατάληψη άλλωστε λόγω της πολιτικής ανεπάρκειας της παρότι μαζεψε πολύ κόσμο έφθασε σε αδιέξοδο την τρίτη εβδομάδα και εσβησε. Το σημαντικότερο και το καινούργιο ήταν το συνειδητό πέρασμα από την εκδήλωση της αντιβίας με τη φωτιά που αφορούσε μερικές δεκαδες άτομα στη μαζική πολιτική απευθυνση που βρήκε πολύ μεγαλη ανταπόκριση έστω κι αν βρήκε τα όρια της και δεν μπορούσε να εξελιχθεί. Και για την ιστορία εκείνοι οι 50 που την πέσανε στα ΜΑΤ και μετα πήραν και κρατησαν το πολυτεχνείο ως εστία αντιπληροφόρησης κι όχι σαν καταφύγιο ήταν σχεδόν όλοι/ες τους από 3-4 καταλήψεις... Μετά είχαμε μεγάλη εξαπλωση των καταλήψεων κι ίσως γιαυτό τότε μια ομάδα έγραψε με κακεντρέχεια ο Ανθός βρήκε τη γλάστρα του και ρίζωσε... :)) Αδικούσε καποιους αλλά σε άλλους ταίριαζε γάντι. Τέλος πάντων καληνύχτα και καλό ξημέρωμα.

από @SMASH 18/03/2016 9:48 πμ.


Η πορεία αν θυμάμαι καλά  κατευθύνθηκε μέχρι την ομόνοια και γύρισε πισω απο Πατησίων.Η πορεία είχε περιφούρηση και μάλιστα πολύ καλη.

Όλα τα στενά ήταν γεμάτα ΜΑΤ.

 

 

 

 

από @πατησιώτης 18/03/2016 1:06 μμ.


ποια είναι αυτά τα 2 άτομα που αναφέρεις που από τις τάξεις μας μεταπήδησαν στη χα? ο ένας λες κατέβηκε και σαν υποψήφιος άρα θα κυκλοφορεί και η φάτσα του.

από μαύρος 18/03/2016 2:53 μμ.


τον Καλτσά εννοεί ο ζωγραφιώτης,χωμένος χρόνια με το κλαμπ του βάζελου στου ζωγράφου και στους athens fans (όπου λέγεται ότι είχαν βρει "καταφύγιο" αρκετά φασιστοειδή μετά την διάλυση της νοπο).αυτό για την φωτογραφία δεν ξέρω αν ισχύει...

από @ 19/03/2016 12:23 μμ.


αλονιζουν και παρατρεχαμενοι της μαφιας τις τελευταιες μερες και λενε ενα σωρο βλακειες λες και υπαρχει περιπτωση να επικρατησει το ψεμα εναντι της αληθεια

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License