Ο Σεξισμός είναι εδώ:Το 14% αγγίζει η διαφορά αμοιβών μεταξύ των δύο φύλων

Για να μήν ξεχνιώμαστε...

Ο Σεξισμός είναι εδώ:Το 14% αγγίζει η διαφορά αμοιβών μεταξύ των δύο φύλων από ntisexist block 5:16pm Tue Jan 28 '03 no Κατά 14% χαμηλότερες είναι οι αμοιβές των γυναικών, σε σχέση με εκείνες των ανδρών, δήλωσε την Πέμπτη ο υπουργός Εσωτερικών Κώστας Σκανδαλίδης σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Τρίτη εν όψει του τριήμερου ευρωπαϊκού συνεδρίου που διοργανώνει το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) από την Πέμπτη έως και το Σάββατο. Σύμφωνα με τον κ. Σκανδαλίδη, το 1977 στον ιδιωτικό τομέα οι αμοιβές των γυναικών ήταν 19% μικρότερες από αυτές των ανδρών. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει διαπιστωθεί πως οι γυναίκες που εργάζονται κερδίζουν λιγότερα από τους άνδρες και αντιπροσωπεύουν το 77% των χαμηλόμισθων εργαζομένων. Στην Ελλάδα, ακόμη μια φορά διαπιστώνεται πως ενω υπάρχει η νομοθεσία το πρόβλημα βρίσκεται στην εφαρμογή της. Η νομοθετική κατοχύρωση της ίσης αμοιβής ξεκίνησε στην Ελλάδα από το 1951 με την κατοχύρωση της Διεθνούς Συμβάσεως 100. Στη συνέχεια ακολούθησε το άρθρο 22 του Συντάγματος του 1975, ο νόμος 1342 του 1982 για την εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης κατά των γυναικών, ενώ στο νόμο 1414 του 1984 ενσωματώθηκε και η σχετική Κοινοτική Οδηγία. Στόχος είναι, όπως είπε ο υπουργός, εκτός από την ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας, η αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας και η παροχή κινήτρων για να παραμείνουν σ' αυτήν, δηλαδή ίσα δικαιώματα στην απασχόληση με αυτά των ανδρών, ίσες αμοιβές κ.λπ.

από ΓΦΚ 29/01/2003 12:46 μμ.


Για όποιον/α ενδιαφέρεται επισυνάπτουμε αναλυτικό κείμενο της Γυναικείας και Φεμινιστικής Κίνησης που συγκροτήθηκε στην προπαρασκευαστική του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, με θέμα τη θέση της Γυναίκας στην Εργασία. Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙ - ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Ένα ανθυγιεινό περιβάλλον Η πρώτη διακυβερνητική συνάντηση υπό την ελληνική προεδρία, στο Ναύπλιο, ασχολείται με ζητήματα που αφορούν στην εργασία. Σε όλη την Ευρώπη οι κατακτήσεις των εργαζομένων δέχονται πλήγματα και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών που την απαρτίζουν είναι υπεύθυνες γι’ αυτό. Αναδύονται νέες κατηγορίες εργαζομένων που δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτούς που μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε εργαζόμενους «υπό κανονικές συνθήκες» και «κανονικά εργαζόμενους». Η βασικότερη παράμετρος που συντελεί στην ανατροπή της «κανονικότητας» στην εργασία είναι η ευελιξία, δηλαδή η δημιουργία θέσεων ευέλικτης και φθηνής εργασίας, με κύριο στόχο την μείωση της ανεργίας. Για τις εθνικές κυβερνήσεις, τους εθνικούς οργανισμούς και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στόχος είναι να αντικαταστήσουν τους άνεργους με ευέλικτους εργαζόμενους. Η ευελιξία συνεπάγεται πολλές παρενέργειες και προκαλεί παράπλευρες απώλειες στις κατακτήσεις των εργαζομένων. ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ: Κολυμπώντας ενάντια στο ρεύμα Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, η εργαζόμενη γυναίκα «κολυμπά ενάντια στο ρεύμα». Ενώ προσπαθεί να επιπλεύσει σαν εργαζόμενη, ταυτόχρονα αντιμάχεται τις διακρίσεις που συντελούνται σε βάρος της, λόγω του φύλου της. Οι γυναίκες είναι η πλειοψηφία των εργαζόμενων φτωχών, των χαμηλά αμειβόμενων, των εργαζόμενων σε επισφαλείς και άτυπες θέσεις εργασίας. Είναι αυτές που «βοηθούν» στις οικογενειακές επιχειρήσεις ή τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις τα αρσενικά μέλη της οικογένειας χωρίς να πληρώνονται. Οι δε μετανάστριες υφίστανται την οικονομική υπερεκμετάλλευση και επιπλέον πέφτουν θύματα και σεξουαλικής εκμετάλλευσης από εργοδότες, κυκλώματα μαστροπών, πελάτες της πορνείας. ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ: Είσοδος με δυσμενείς όρους Μια από τις σημαντικότερες αλλαγές που σημειώθηκαν στην διάρκεια των τελευταίων τριάντα ετών στην αγορά εργασίας είναι η θεαματική αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των γυναικών στην αμειβόμενη εργασία, η οποία και συνεχίζει να αυξάνεται. Όμως η συμμετοχή αυτή πραγματοποιείται μέσα σε συνθήκες ευελιξίας, προκαταλήψεων, άνισης πρόσβασης στα επαγγέλματα και εμποδίων στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Ενώ οι γυναίκες βελτιώνουν τη συμμετοχή τους στην απασχόληση, οι εις βάρος τους διακρίσεις στην αγορά εργασίας συνεχίζονται. Επιπρόσθετα, διατηρούν τον παραδοσιακό ρόλο τους στην οικογένεια, επωμιζόμενες τα βάρη ενός «διπλού ωραρίου», φροντίζοντας όπως πάντα παιδιά, συζύγους, ηλικιωμένους γονείς εις βάρος του ελεύθερου χρόνου τους. Αυτός ο παραδοσιακός ρόλος των γυναικών στην οικογένεια είναι που ευθύνεται για το γεγονός ότι οι γυναίκες θεωρούνται δεύτερης κατηγορίας εργατικό δυναμικό και σαν τέτοιο τις αντιμετωπίζουν οι εργοδότες. Αντιμετωπίζοντάς τες βασικά ως νοικοκυρές και μητέρες, τους προσφέρουν θέσεις υπό-αμειβόμενες, μερικής απασχόλησης, εργασίας με το κομμάτι, θέσεις που εξασφαλίζουν ένα συμπληρωματικό εισόδημα για την οικογένεια και όχι έναν κανονικό μισθό για ένα οικονομικά ανεξάρτητο άτομο. Από την άλλη, η υπό-αμειβόμενη εργασία των γυναικών έξω από το σπίτι, συντηρεί την άνιση επιβάρυνσή τους σε εργασία και φροντίδα μέσα στο νοικοκυριό, από την οποία επωφελούνται οι άνδρες. ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ: Ένα καθεστώς με πολλαπλές εφαρμογές Το φύλο επιδρά σημαντικά στην πιθανότητα να έχει ένα άτομο εργασία, εφόσον οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από τους άνδρες να μείνουν άνεργες και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αλλά και αυτές που βρίσκουν δουλειά συνήθως καταλαμβάνουν υποδεέστερες θέσεις σε σχέση με τους άνδρες. Υπάρχει ένα τμήμα της αγοράς εργασίας που περιλαμβάνει την ειδικευμένη εργασία, τις «καλές δουλειές» και τα «καλά επαγγέλματα», και στο οποίο κυριαρχούν οι άνδρες με υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο ή τεχνικές γνώσεις, που εργάζονται σε μεγάλες επιχειρήσεις, καλύπτονται από σωματεία και προστατεύονται μέσω της νομοθεσία από τις όποιες παραβιάσεις. Οι γυναίκες που εργάζονται σε αυτό το τμήμα της αγοράς εργασίας υφίστανται τις συνέπειες του φύλου τους. Ακόμα και όταν οι γνώσεις, οι ικανότητές και οι δεξιότητές τους θα έπρεπε να τις οδηγούν φυσιολογικά, μετά από την απαραίτητη προϋπηρεσία, στις υψηλές θέσεις της ιεραρχίας, η εξέλιξή τους προσκρούει σε μία «αόρατη οροφή» κατασκευασμένη από προκαταλήψεις εις βάρος τους. Σε αντίθεση με αυτό το καθεστώς, υπάρχει ένα άλλο τμήμα της αγοράς εργασίας, στο οποίο η παρουσία των γυναικών είναι έντονη. Μισό περίπου εκατομμύριο γυναικών στην Ελλάδα, μαζί με αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστών, εργάζεται σε συνθήκες που διαφεύγουν από την στατιστική, την φορολογία και την νομοθεσία, εργάζονται δηλαδή είτε με προσωρινή απασχόληση, είτε σε μικρές επιχειρήσεις (που στην πλειοψηφία τους είναι οικογενειακές), είτε στην αδήλωτη εργασία σε οικονομικές δραστηριότητες όπως η ένδυση και η υπόδηση, η κατ’ οίκον πληκτρολόγηση και επεξεργασία κειμένου και οι πωλήσεις από το σπίτι. Στην κατηγορία αυτή εντάσσεται και η πλειοψηφία των μεταναστριών που απασχολούνται κυρίως ως οικιακοί βοηθοί και βοηθητικές νοσοκόμες. Σε αυτό το «κατώτερο» τμήμα της αγοράς εργασίας, των «υποδεέστερων επαγγελμάτων», του φασόν, της μερικής, της άτυπης και της πρόσκαιρης απασχόλησης, που αφορά κυρίως στην ανειδίκευτη εργασία, οι μισθοί είναι κάτω από το μέσο όρο κι αυτό συνδέεται άμεσα με το φύλο. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οικονομικό. Εδώ, η νομοθεσία παραβιάζεται συστηματικά, τα ωράρια είναι «ευέλικτα» και η υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Εν ολίγοις μια μεγάλη μερίδα των γυναικών, που εργάζονται ως ανειδίκευτες «άγεται και φέρεται» σύμφωνα με τις διαθέσεις της εκάστοτε εργοδοσίας. ΑΝΙΣΗ ΑΜΟΙΒΗ: Προσοχή στο κενό Αποτέλεσμα αυτών των διακρίσεων είναι το «χάσμα στις αμοιβές» μεταξύ ανδρών και γυναικών. Δηλαδή για εργασία ίσης αξίας καταβάλλονται άνισοι μισθοί. Το ζήτημα της αμοιβής είναι από τα σημαντικότερα θέματα όπου δοκιμάζεται η εφαρμογή της αρχής της ισότητας ανδρών και γυναικών. Ενώ το Σύνταγμα του 1975 επιτάσσει την εφαρμογή της αρχής της ίσης αμοιβής, τα στατιστικά στοιχεία και η καθημερινή πρακτική δείχνουν ότι αυτή παραμένει ένας άπιαστος στόχος. Γι’ αυτή τη διαφορά του μισθού μεταξύ των δύο φύλων προβάλλεται συχνά η δικαιολογία ότι οι γυναίκες ή έχουν χαμηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο ή μικρότερη εργασιακή πείρα ή ότι διακόπτουν την εργασία τους για να αναθρέψουν τα παιδιά τους. Επικαλούνται ακόμα το γεγονός ότι οι γυναίκες απασχολούνται σε κλάδους παραγωγής ή επαγγέλματα που γενικά παρέχουν χαμηλές αμοιβές ανεξαρτήτως φύλου, καθώς και το γεγονός ότι οι γυναίκες πραγματοποιούν λιγότερες υπερωρίες, δεν ανέρχονται πολύ υψηλά στην εργασιακή ιεραρχία και απασχολούνται σε σχετικά μικρότερες επιχειρήσεις. Λόγω λοιπόν αυτών των διαφορών –ισχυρίζονται οι απολογητές των μισθολογικών διαφορών- οι γυναίκες προσφέρουν δουλειά μικρότερης αξίας από αυτήν που προσφέρουν οι άνδρες. Αυτοί ακριβώς όμως οι παράγοντες είναι αποτέλεσμα διακρίσεων σε βάρος των γυναικών. Για παράδειγμα, το χαμηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο των γυναικών που ίσχυε για τις παλαιότερες γενεές- είναι ούτως ή άλλως μια μορφή διάκρισης. Το ίδιο ισχύει για τις άνισες ευκαιρίες πρόσβασης στα υψηλά αμειβόμενα επαγγέλματα. Αποτελεί προϊόν διάκρισης το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις προτιμούν συστηματικά τους άνδρες για να τους αναθέσουν τις διευθυντικές εργασίες. Ένα μεγάλο μέρος των μισθολογικών διαφορών μεταξύ ανδρών και γυναικών οφείλεται στην υποτίμηση της αξίας της γυναικείας εργασίας επειδή ακριβώς είναι γυναικεία και όχι επειδή είναι μικρότερης αξίας από την ανδρική. Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση της άνισης αμοιβής για την ίδια εργασία και επίσης αντανακλάται στη χαμηλότερη θέση των γυναικείων επαγγελμάτων στη μισθολογική κατάταξη των επαγγελμάτων. ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ: Με πρόσχημα την οικογένεια Ο συνδυασμός οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής είναι ένας πολυσυζητημένος άξονας της πολιτικής ισότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο τη διευκόλυνση των γυναικών να συμμετέχουν στην αμειβόμενη εργασία. Θεωρητικά, η ισορροπία ανάμεσα στην οικογενειακή ζωή, τον ελεύθερο χρόνο και τη δουλειά είναι ζητούμενο για όλους τους εργαζόμενους. Ωστόσο, η εξισορρόπηση αυτή έχει χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για την ανάπτυξη μέτρων πολιτικής που ωθούν τις γυναίκες – και αυτές μόνο – να αποδεχθούν θέσεις μερικής απασχόλησης. Γιατί η μερική απασχόληση θεωρείται, από τους σχεδιαστές των πολιτικών, συμβατή με τις οικογενειακές υποχρεώσεις των γυναικών. Υποχρεώσεις όμως που αντιστοιχούν στον παραδοσιακό ρόλο της γυναίκας-μητέρας και νοικοκυράς, οικονομικά εξαρτημένης από τον άνδρα-αρχηγό τής οικογένειας. Όμως η μερική απασχόληση δεν δίνει καμία οικονομική ανεξαρτησία στις γυναίκες, ιδίως σε χώρες όπως η Ελλάδα όπου οι μέσοι μισθοί είναι χαμηλοί και οι κατώτατοι κάτω από το όριο επιβίωσης. Αντίθετα αναπαράγει την οικονομική τους εξάρτηση από τους άνδρες, εμπεδώνει τις αντιλήψεις για τις γυναίκες ως δεύτερης κατηγορίας εργατικό δυναμικό και διαιωνίζει τις διακρίσεις εις βάρος τους στην αγορά εργασίας. ΦΤΩΧΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ: Η χειρότερη μορφή ανισότητας Ειδικότερη συνέπεια των χαμηλότερων γυναικείων μισθών είναι και η μεγαλύτερη έκταση της φτώχειας μεταξύ των γυναικών ή ο αυξημένος κίνδυνος των γυναικών να περάσουν από το κατώφλι των χαμηλά αμειβόμενων στο κατώφλι των «εργαζόμενων φτωχών». Η ραγδαία αύξηση του κόστους ζωής, σε συνδυασμό με τα εξαιρετικά χαμηλά όρια των κατώτατων μισθών και ημερομισθίων, και η συγκέντρωση ενός μεγάλου αριθμού γυναικών στο κατώτερο μέρος της μισθολογικής κλίμακας καθιστούν τον κίνδυνο αυτό πιο ορατό από ποτέ. ΑΝΕΡΓΙΑ: Γένους θηλυκού Η ανισότητα δεν περιορίζεται μόνον στην απασχόληση αλλά επεκτείνεται και στην ανεργία. Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες αναφορικά με την συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, η εξέλιξη της ανεργίας ανάμεσα στις γυναίκες είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Ο αριθμός των άνεργων γυναικών έχει αυξηθεί δραματικά (σε 270 χιλιάδες άτομα), ενώ ένα ποσοστό ανεργίας δεν είναι καταγεγραμμένο. Η πιθανότητα τεκνοποίησης εξακολουθεί να είναι λόγος μη πρόσληψης νέων γυναικών από τους εργοδότες, ενώ η μητρότητα λόγος μη ανανέωσης της σύμβασης προσωρινής απασχόλησης ή και απόλυσης. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι και η δυσκολία επανένταξης των γυναικών στην αγορά εργασίας, κυρίως μετά από διακοπή της απασχόλησης για την ανατροφή παιδιών, παράγοντας που συντελεί καθοριστικά και στα υψηλά ποσοστά συμμετοχής των γυναικών στην μακροχρόνια ανεργία. ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ: Όταν η βία επεκτείνεται στο χώρο εργασίας Η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί στο χώρο της εργασίας, μία σχετικά συχνή, προσβολή σε βάρος των εργαζομένων γυναικών. Μπορεί η σύγχρονη νομοθεσία να προστατεύει την εργαζόμενη, όμως οι δράστες σεξουαλικής παρενόχλησης που κατέχουν θέσεις ισχύος μπορούν να κάνουν το βίο αβίωτο στις γυναίκες, χρησιμοποιώντας εκφοβισμούς, εκβιασμούς και απειλές. Η ποινικοποίηση της σεξουαλικής παρενόχλησης στην εργασία δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα, αν η ίδια η κοινωνία δεν σταματήσει να το αντιμετωπίζει με μία ένοχη σιωπή και μία ιδιότυπη ανοχή. ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ: Ένας θεσμός με ανδρικά χαρακτηριστικά Στην Ελλάδα οι άνδρες συνδικαλίζονται σε γενικές γραμμές περισσότερο από τις γυναίκες. Οι γυναίκες εργαζόμενες συμμετέχουν λιγότερο στα σωματεία, αλλά και όταν συμμετέχουν ωφελούνται λιγότερο από τους άνδρες. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις ελάχιστα προωθούν την ισότητα των φύλων και δεν λαμβάνουν υπόψη τον παράγοντα φύλο κατά τη διαμόρφωση των αμοιβών. Ενδεχομένως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ανδροκρατούνται με αποτέλεσμα, τα συνδικάτα να προσφέρουν περιορισμένα οφέλη στις γυναίκες, μερικές φορές δε, να αναπαράγουν τις διακρίσεις σε βάρος τους (εντοπίζονται δυστυχώς ακόμη και σήμερα Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που οδηγούν σε άμεσες διακρίσεις σε βάρος των γυναικών). Συνολικά, μπορούσαμε να πούμε ότι, οι κύριοι πρωταγωνιστές (συνδικάτα, εργοδοτικές οργανώσεις, πολιτεία) που καλούνται να δώσουν λύσεις στο πρόβλημα των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών και που διαμορφώνουν τις σχετικές πολιτικές δεν είναι φυλετικά ουδέτεροι. Η ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ: Η αξία της συλλογικής δράσης Η μειονεκτική θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας, την απασχόληση και ιδίως την ανεργία, δεν μπορεί να αλλάξει παρά μόνο εάν οι ίδιες οι γυναίκες το θελήσουν, εάν οργανωθούν συλλογικά και αναπτύξουν δράση. Οι μορφές οργάνωσης είναι ποικίλες όπως και οι μορφές δράσης. Την τελευταία δεκαπενταετία έχουν αναπτυχθεί πρωτοβουλίες στο εσωτερικό των συνδικάτων για τη συσπείρωση και το συντονισμό της δράσης των γυναικών συνδικαλιστριών, έχουν δημιουργηθεί επιτροπές και γραμματείες γυναικών. Επίσης, κάποιες γυναικείες ομάδες και οργανώσεις, έξω από τα συνδικάτα, έχουν συνεργαστεί με γυναίκες συνδικαλίστριες για την προώθηση της ισότητας των φύλων στην απασχόληση. Ωστόσο οι πρωτοβουλίες αυτές ατονούν αν δεν πλαισιώνονται με το ενδιαφέρον των ίδιων των εργαζόμενων γυναικών, αν δεν αντανακλούν τη δική τους συνειδητοποίηση των προβλημάτων και την επιθυμία επίλυσης. Χρειάζεται δηλαδή, συλλογική δράση. Εμείς που απευθυνόμαστε σε εσάς με αυτή την προκήρυξη, είμαστε μέλη της Γυναικείας-Φεμινιστικής Κίνησης του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, που αποτελεί τμήμα του διεθνούς κινήματος κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Ενός διεθνούς κινήματος που έδωσε το παρόν με τεράστιες διαδηλώσεις σε συναντήσεις αρχηγών κρατών, συνόδους διεθνών οργανισμών, ευρωπαϊκές συναντήσεις κορυφής. Από το Σιατλ και το Πόρτο Αλέγκρε μέχρι την Πράγα και τη Γένοβα. Ως μέλη της Γυναικείας-Φεμινιστικής Κίνησης αγωνιζόμαστε, μαζί με το υπόλοιπο κίνημα, κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, επισημαίνοντας τις δυσμενείς συνέπειες των νεοφιλελεύθερων πολιτικών ιδιαίτερα στις γυναίκες. Ταυτόχρονα προσπαθούμε να περάσουμε το μήνυμα ότι ο ρόλος των γυναικών στην εργασία, την κοινωνία και την πολιτική δεν μπορεί να ανατραπεί εάν δεν υπάρξουν ριζικές αλλαγές των ρόλων και των σχέσεων των δύο φύλων στην οικογένεια, προς την κατεύθυνση της ίσης κατανομής της εργασίας και των ευθυνών μεταξύ ανδρών και γυναικών. Σας καλούμε να συμμετέχετε στον αγώνα μας και να μας τιμήσετε με την παρουσία σας και τον προβληματισμό σας. Ελπίζουμε ότι κάποτε θα συναντηθούμε μέσα από ίδια ή διαφορετικά μονοπάτια σε κοινούς αγώνες. Γυναικεία-Φεμινιστική Κίνηση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ Τηλέφωνο – Φαξ: 010-3644-419

από Αλλοιώς προϊστάμενες παντού ! 29/01/2003 4:26 μμ.


Καλύτερα να μη τα βγάζει κανείς πέρα και να δουλεύει ένας, παρά δύο. Αλλέως πως να είναι αφεντικά, ή τουλάχιστον η όλη οργάνωση εργασίας να διέπεται από γυναίκειες αρετές, τις οποίες είναι αμφίβολο αν τις ξέρουν οι φεμινίστριες σήμερα...

από έλεος! 29/01/2003 5:38 μμ.


Υπάρχουν "γυναικείες" και "ανδρικές" αρετές;(άσε τ' άλλα) Get serious!

από Ισότητα ναι διαφορετικότητα επίσης ! 30/01/2003 3:28 πμ.


Μα τόσο βαθιά νυχτωμένο είσαι ? Βέβαια υπάρχουν αντρικές και γυναικείες αρετές, όπως και κοινές άλλωστε. Αλλοιώς, τι διάολο γυρεύουμε οι μεν από τους δε ? Αν δεν είναι έτσι θα πρέπει να είμαστε κάτι σαν αδελφική κοινότητα, όλοι ομοφυλόφιλοι δηλαδή. Ετσι την έχετε δει ?

Ειναι αποδεδειγμενο αλλωστε οτι οι γυναικες ειναι ικανες να κανουν ιδιαιτερα περιπλοκα πραγματα που οι συντροφοι τους, δεν ειναι οτι δεν θελουν, δεν "μπορουν" να διεκπερεωσουν σωστα (ετσι λενε τουλαχιστον...): Ραψιμο κουμπιων, κοψιμο σαλατας, στρωσιμο κρεβατιου, ψωνια στο μπακαλικο, κλπ Κι εφοσον ειναι οι μονες που μπορουν να τα κανουν ολα αυτα, εχει δικιο ο φιλος μας που θελει να παραμενουν στο χωρο που μπορουν να εκφρασουν αυτες τις αρετες τους: στο σπιτι! (Τωρα ας μας πει και ποιες αρετες αναγνωριζει στον εαυτο του (τις "αντρικες"). Γιατι εγω πιστευω οτι καποιος που δεν κατανοει το πως κοβουμε την σαλατα, δεν μπορει να καταλαβει και πολλα πραγματα.)

από Διαφορετική 30/01/2003 3:11 μμ.


Εννοείται ότι ο καθένας είναι διαφορετικός, κυρίως όμως ως αυτόνομη και ξεχωριστή προσωπικότητα. Υποστηρίζοντας τις "γυναικείες" και "αντρικές" αρετές στο όνομα του "διαφορετικοί αλλά ίσοι" καταδικάζουμε όλες τις γυναίκες να είναι ναι μεν διαφορετικές από τους άντρες αλλά ίδιες μεταξύ τους (και τους άντρες το ίδιο). Να τη βράσω αυτή τη διαφορετικότητα, εγώ θέλω να μου αναγνωρίζεται το δικαίωμα να είμαι ο εαυτός μου, πέρα από προκαθορισμένες (και ποιος τις ορίζει άλλωστε;) συμπεριφορές, ιδιότητες, έστω και αρετές. Πργματικά υπάρχει λόγος να σκεφτόμαστε τόσο στερεοτυπικά;

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License